Συνεννόηση ( εξαίρεση), Συγκρουσιασιασμός ( κανόνας ) , Εμφύλιος Σπαραγμός

Συνεργασία Κομμάτων vs Συγκρουσιασμού

Εκ του ασφαλούς (εξωτερικό) παρακολουθώ τα πεπραγμένα στην πατρίδα μου και διαπιστώνω, ότι αποκλείεται να συνεργασθούν τα πρυτανεύοντα κόμματα, για να πρασπαθήσουν να λύσουν τα γνωστα προβλήματα. .

Πρέπει ταχέως να επιτευχθεί κάτι που είναι συνηθισμένο στις πιό εξελιγμένες ευρωπαϊκές χώρες , στις οποίες παραδοσιακά επικρατεί συναινετικό πνεύμα, ενώ στην πολιτική ζωή της Ελλάδας υφίσταται επίσης παραδοσιακά το ολέθριο συγκρουσιακό πνεύμα, το οποίο έιναι αναμφιβόλως ένδειξη υπαρκτού εθνικού μαζοχισμού.

Ως πολιτικά και κομματικά ουδέτερος ελπίζω να θυμηθούν οι νεοέλληνες πολιτικοί το “κοινόν καλόν” του αθάνατου Αριστοτέλη, το οποίο μετέφρασε ο Thomas de Aquin στα λατινικά ( “commune bonum” ).

Το συμφέρον του συνόλου είναι ένας από τους πυλώνες του δημοκρατικού πολιτικού και πολιτειακού συστήματος σε τέτοιο βαθμό, ώστε η προτεραιότητά του να είναι στον πολιτικό και κοινωνικό βίο κάτι το απολύτως αυτονόητο, ενώ στην Ελλάδα σκέπτονται επίσης αυτονοήτως οι πολιτικοί πρώτα από όλα το εγωϊστικό μκροκομματικό και εθνικά καταστροφικό συμφέρον τους.

Είναι αποκρουστικό φαινόμενο, να υπάρχουν ακραίως εξουσιομανείς πολιτικοί, οι οποίοι σκέπτονται μόνον το πρωθυπουργικό αξίωμα και όχι το“κoινόν καλόν” ή πάσχουν από επικίνδυνες ιδεοληπτικές αγκυλώσεις.

—————————————————-

Συγκρουσιασμός

1. Η συνεννόηση, όπως αυτή είναι γνωστή στην προηγμένη Ευρώπη , προϋποθέτει αμοιβαίες παραχωρήσεις και συμβιβασμούς, οι οποίοι όμως θεωρούνται στην πολιτιστικά κάπως καθυστερημένη Ελλάδα ως ένδειξη κατωτερότητας και αναξιοπρέπειας. Ειδικά για τους Ελληνες κομμουνιστές είναι ο συμβιβασμός ταμπού. Και όμως αυτός ο παροξυσμός έχει επηρεάσει και άλλους Ελληνες μη κομμουνιστές. Στην γενέτειρά μου είναι η έκφραση «συμβιβαστικός άνθρωπος» συνώνυμο με τις λέξεις τιποτένιος, «χαμένος» και ανέντιμος !

2. Η βαθύτερη αιτία του συγκρουσιασμού εστιάζεται στο γεγονός, ότι ο Νεοέλληνας δεν έχει εξελιγμένη κοινωνική συνείδηση που σημαίνει πρωτίστως, ότι δεν αναγνωρίζει το συμφέρον του συνόλου (Δημόκριτος ) ή το «κοινόν καλόν» (Αριστοτέλης), δηλαδή είναι ατομικιστής , αλλά χωρίς ατομικότητα, και πέραν τούτου είναι εγωϊστής και συμφεροντολόγος. Αυτοί είναι οι κύριοι λόγοι που στην Ελλάδα λείπουν το άτομο και ο πολίτης ( Ιδέ  στο Μπλογγ καθώς και στο Facebook τις μελέτες «Εθνική, Κοινωνική και Κρατική Συνείδηση», «Ατομο, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Εγωϊσμός, Φιλοτομαρισμός», «Ατομο και Κοινωνία, Πολίτης και Κράτος» ).

3. Είναι μεν αυτονόητο, ότι κανονικά κάθε άτομο έχει το δικό του συμφέρον , αλλά σε μία πολιτισμένη κοινωνία συντελείται η ειρηνική σύγκλιση των συμφερόντων ( Αντιφών, ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ) με σκοπό μία ΣΥΝΘΗΚΗ ( Ιδέ   στο Μπλογγ καθώς  τη μελέτη «Περί του contrat social») υπό  την μορφή του συντάγματος).

Επειδή όμως η Ελλάδα δεν εβίωσε ούτε την Αναγέννηση, ούτε τον ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ, ούτε την αστική επανάσταση , δεν ήταν δυνατό να δημιουργήσει το άτομο ή τον σύγχρονο πολίτη. Τον 19ο αι. έχει παραλάβει η Ελλάδα από την Ευρώπη μεν το σχήμα , τους νόμους και το σύνταγμα, αλλά στην ελληνική κοινωνία και στο κράτος εκλείπουν ακόμη οι βάσεις και οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των ευρωπαϊκών πολιτικών και πολιτιστικών επιτεύξεων .

4. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έχει παραλάβει στοιχεία του δυτικού εποικοδομήματος, αλλά δεν υφίσταται η απαραιτήτως ανταποκρινόμενη κοινωνική και πολιτιστική βάση. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι ο Νεοέλληνας δεν διαθέτει ούτε κρατική, ούτε νομική συνείδηση ( πρωτίστως αλληλοεπίδραση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ).

5. Σημειώνεται και μία αριστεροστρεφής εκδοχή του νεοελληνικού συγκρουσιαμού. Ευθύς εξ αρχής έχει ο ΣΥΡΙΖΑ επεκτείνει την αρρωστημένη συγκρουσιακή διάθεση και στις διευρωπαϊκές και διεθνείς σχέσεις. Οι σφοδρές λεκτικές επιθέσεις κατά ιθυνόντων πολιτικών  μερικών ΕΕ-μελών και ιδιαιτέρως της Γερμανίας έχουν εκ των υστέρων αποδειχθεί  από οικονομική και πολιτική άποψη ως ολέθριες.Υπό τον φακό της Πολιτολογίας μπορεί να χαρακτηρισθεί η αριστεροστρεφής εκδοχή του συγκρουσιασμού ως ένδειξη της γνωστής θέσης περί του ταξικού αγώνα.

6. Στα προαναφερθέντα στοιχεία προστίθεται και ο διεθνώς γνωστότατος νεοελληνικός υπερεξυπνακισμός . Αναφέρω μόνον την γνώμη του Αγγλου ναυάρχου Gordon από τον 19ο αι. (ο κάθε απλός στρατιώτης παριστάνει τον στρατηγό και ο κάθε ναύτης τον ναύαρχο ) και την περίφημη επιστήμονα , καθηγήτρια βυζαντινολόγο και πρώην πρύτανη της Σορβόννης, την αξιότιμη κ. Γλύκατση-Αρβελέρ περί των Ελλήνων σπουδαστών στο Παρίσι ( από όλον τον κόσμο έρχονται νέοι να διδαχθούν , από την Ελλάδα έρχονται να μας διδάξουν ! ). Την ίδια εμπειρία έχω κάνει και εγώ υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού με Ελληνες σπουδαστές.

7. Υπό τον φακό της συστημικής θεωρίας σημειώνονται μεταξύ των προαναφερθέντων στοιχείων και χαρακτηριστικών γνωρισμάτων του Νεοέλληνα αλληλοεπιδράσεις με τέτοιον τρόπο , ώστε να δημιουργείται ένα άκρως εκρηκτικό κράμα, επί του οποίου στηρίζεται ο συγκρουσιασμός του Νεοέλληνα ως καθοριστική βάση της ροπής του μερικές φορές και σε μίαν μάλλον αρρωστημένη  (βερμπαλιστική) εμφυλιοπολεμική διάθεση.

Δημοσιευθέν συχνά στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο (πρωτίστως στην Καθημερινή και στο Βήμα).

——————————————–

Ελληνικός Συγκρουσιασμός, Εγγενής Διαχρονική Εθνική Παθογένεια

Είναι μεν αυτονόητο, ότι κανονικά κάθε άτομο έχει το δικό του συμφέρον , αλλά σε μία πολιτισμένη κοινωνία συντελείται η ειρηνική σύγκλιση των συμφερόντων ( Αντιφών, ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ) με σκοπό μία ΣΥΝΘΗΚΗ ( Ιδέ μέσω της Ιστοσελίδας μου στο Μπλογγ την μελέτη «Περί του contrat social») υπό την μορφή του συντάγματος.

Η συνεννόηση (συναίνεση) κοινωνικού ή πολιτικού χαρακτήρα είναι γνωστή και εφαρμόζεται επιτυχέστατα στην προηγμένη Ευρώπη ( π.χ. στην Γερμανία μέσω της «Κυβέρνησης της μεγάλης συμμαχίας» ( “Regierung der großen Koalitition» ), προϋποθέτει αμοιβαίες παραχωρήσεις και συμβιβασμούς, οι οποίοι όμως θεωρούνται στην πολιτισμικά καθυστερημένη Ελλάδα ως ένδειξη κατωτερότητας και αναξιοπρέπειας. Ιδιαιτέρως για τους Ελληνες κομμουνιστές και για τους ριζοσπαστικούς αριστερούς είναι ο συμβιβασμός ταμπού.
Και όμως αυτός ο παροξυσμός έχει επηρεάσει και άλλους Ελληνες μη κομμουνιστές. Στην γενέτειρά μου είναι η έκφραση συμβιβαστικός άνθρωπος συνώνυμο με τις λέξεις τιποτένιος, «χαμένος» και ανέντιμος ! Εδώ πρόκειται πέραν της πολιτικής πτυχής του ζητήματος και για μίαν γλωσσολογική διαστρέβλωση.

Στα προαναφερθέντα στοιχεία προστίθεται και ο διεθνώς γνωστότατος νεοελληνικός υπερεξυπνακισμός .
Αναφέρω μόνον την γνώμη του Αγγλου ναυάρχου Gordon από τον 19ο αι. ( κάθε απλός στρατιώτης παριστάνει τον στρατηγό και κάθε ναύτης τον ναύαρχο ) και την περίφημη επιστήμονα , καθηγήτρια βυζαντινολόγο και πρώην πρύτανη της Σορβόννης, την αξιότιμη κ. Γλύκατση-Αρβελέρ περί των Ελλήνων σπουδαστών στο Παρίσι ( από τις άλλες χώρες έρχονται νέοι να διδαχθούν , από την Ελλάδα έρχονται να μας διδάξουν). Την ίδια εμπειρία έχω κάνει και εγώ.

Επειδή όμως , ως γνωστόν, η Ελλάδα δεν εβίωσε ούτε την Αναγέννηση, ούτε τον ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ, ούτε την Αστική Επανάσταση , δεν ήταν δυνατό να δημιουργήσει το άτομο ή τον σύγχρονο πολίτη (citoyen). Τον 19ο αι. έχει παραλάβει η Ελλάδα από την Ευρώπη μεν το σχήμα , τους νόμους και το σύνταγμα, αλλά στην ελληνική κοινωνία και στο κράτος λείπουν ακόμη οι βάσεις και οι προϋποθέσεις για την επιτυχή εφαρμογή των ευρωπαϊκών πολιτικών και πολιτισμικών επιτεύξεων. Εδώ και 200 χρόνια σημειώνονται σχεδόν τα ίδια προβλήματα

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έχει παραλάβει στοιχεία του δυτικού εποικοδομήματος, αλλά δεν υφίσταται η απαραιτήτως ανταποκρινόμενη βάση. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι ο Νεοέλληνας δεν διαθέτει ούτε κοινωνική, ούτε κρατική, ούτε νομική συνείδηση (πρωτίστως αλληλοεπίδραση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ).

Για τον μεσαίο Νεοέλληνα είναι τα γραφόμενά μου εδώ μάλλον κινέζικα. (Ιδέ στο στο Μπλογγ μου τις ανάλογες μελέτες «Εθνική, Κοινωνική και Κρατική Συνείδηση», «Ατομο, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Εγωϊσμός, Φιλοτομαρισμός“ και «Ατομο και Κοινωνία, Πολίτης και Κράτος».
Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο, τελευταία στην Καθημερινή (28.4.17)

————————————————-

Συγκρουσιασμός, Εμφυλιοπολεμική Διάθεση ;

Μάλλον από συναισθηματικούς λόγους δεν θα παρουσιάσω μίαν ανάλυση, αλλά θα προσπαθήσω να διατυπώσω την γνώμη μου σύντομα. Μερικά σχόλια σε ελληνικές εφημερίδες μου έκαναν αλγεινή εντύπωση, γιατί αναφέρουν τον καταραμένο εμφύλιο en passant, σαν να επρόκειτο για ένα συνηθισμένο επεισόδιο.

1. Ο «πρώτος γύρος « του ενόπλου αγώνα είχε εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα, γιατί στρεφόταν κατά των γερμανοφασιστών εισβολέων. Αλλά το ΚΚΕ κατάφερε, εφαρμόζωντας την λενινιστική θεωρία της επανάστασης να ηγηθεί εμμέσως του αγώνα με απώτερο σκοπό να εγκαθιδρύσει την «Δικτατορία του προλεταριάτου» σε μιαν αγροτική χώρα με λίγη βιομηχανία και μικρό προλεταριάτο. Οι σύμμαχοι στα πλαίσια του ΕΑΜ ούτε καν έχουν αντιληφθεί πολύν καιρό το παμπόνηρο παιγνίδι του ΚΚΕ.

2. Ο «δευτερος γύρος» ήταν αναμφιβόλως ένας ένοπλος αγώνας υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ, αν και κανονικά θα έπρεπε να ήταν γνωστή η συμφωνία της Σοβιετικής Ενωσης με τους τότε συμμάχους και κατόπιν αντιπάλους περί των ζωνών επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Δηλαδή συγκεκριμένα συμφώνησαν να μην πατήσει ο σοβιετικός στρατός το ελληνικό έδαφος.

Ούτως ή άλλως ήταν ο εμφύλιος όχι ιστορικά νομοτελειακός και εκτός τούτου εκ μέρους του ΚΚΕ ένα μεγάλο έγκλημα κατά του ελληνικού Εθνους καθώς και του Λαού. Κανονικά θα έπρεπε το ΚΚΕ να ζητήσει από το ελληνικό Εθνος επίσημα συγγνώμη για αυτό το έγκλημα. Αυτό που γράφω δεν στρέφεται κατά των ανίδεων και αθώων.

3. Κατά την ταπεινή μου γνώμη αποτελεί το εμφυλιοπολεμικό την ακραία έκφανση του συγκρουσιακού χαρακτήρα του Νεοέλληνα σαν μίας διαχρονικής εγγενούς παθογένειας ( Ιδέ εδώ και στο Facebook το άρθρο «Συνεννόηση, Συγκρουσιασμός»).
Η συνεννόηση, όπως αυτή είναι γνωστή στην προηγμένη Ευρώπη , προϋποθέτει αμοιβαίες παραχωρήσεις και συμβιβασμούς, οι οποίοι όμως θεωρούνται στην πολιτισμικά καθυστερημένη Ελλάδα σαν ένδειξη κατωτερότητας και αναξιοπρέπειας. Για τους Ελληνες κομμουνιστές είναι ο συμβιβασμός ταμπού. Και όμως αυτός ο παροξυσμός έχει επηρεάσει και άλλους Ελληνες μη κομμουνιστές. Στην γενέτειρά μου είναι η έκφραση συμβιβαστικός άνθρωπος συνώνυμο με τις λέξεις τιποτένιος, «χαμένος» και ανέντιμος ! Το ΚΚΕ έχει διαστρευλώσει ακόμη και την γλώσσα.

4. Η βαθύτερη αιτία του συγκρουσιασμού εστιάζεται στο γεγονός, ότι ο Νεοέλληνας δεν έχει εξελιγμένη κοινωνική συνείδηση που σημαίνει πρωτίστως, ότι δεν αναγνωρίζει το συμφέρον του συνόλου (Δημόκριτος ) ή το «κοινόν καλόν» (Αριστοτέλης), δηλαδή είναι ατομικιστής , αλλά χωρίς ατομικότητα, και πέραν τούτου είναι εγωϊστής και συμφεροντολόγος. Αυτοί είναι οι κύριοι λόγοι που στην Ελλάδα λείπουν το άτομο και ο πολίτης ( Ιδέ εδώ και στο Facebook τις μελέτες «Εθνική, Κοινωνική και Κρατική Συνείδηση», «Ατομο, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Εγωϊσμός, Φιλοτομαρισμός», «Ατομο και Κοινωνία, Πολίτης και Κράτος» )

5. Είναι μεν αυτονόητο, ότι κανονικά κάθε άτομο έχει το δικό του συμφέρον , αλλά σε μία πολιτισμένη κοινωνία συντελείται η ειρηνική σύγκλιση των συμφερόντων ( Αντιφών, ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ) με σκοπό μία ΣΥΝΘΗΚΗ ( Ιδέ εδώ και στο Facebook την μελέτη «Περί του contrat social» με την μορφή του συντάγματος).
Επειδή όμως η Ελλάδα δεν εβίωσε ούτε την Αναγέννηση, ούτε τον ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ, ούτε την αστική επανάσταση , δεν ήταν δυνατό να δημιουργήσει το άτομο ή τον σύγχρονο πολίτη. Τον 19ο αι. έχει παραλάβει η Ελλάδα από την Ευρώπη μεν το σχήμα , τους νόμους και το σύνταγμα, αλλά στην ελληνική κοινωνία και στο κράτος εκλείπουν ακόμη οι βάσεις και οι προϋποθέσεις για τις εισαγωγές των ευρωπαϊκών πολιτικών και πολιτιστικών επιτεύξεων .

6. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έχει παραλάβει στοιχεία του δυτικού εποικοδομήματος, αλλά δεν υφίσταται η απαραιτήτως ανταποκρινόμενη βάση. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι ο Νεοέλληνας δεν διαθέτει ούτε κρατική, ούτε νομική συνείδηση ( πρωτίστως αλληλοεπίδραση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ). Για τον μεσαίο Νεοέλληνα είναι τα γραφόμενά μου εδώ μάλλον κινέζικα.

7. Στα προαναφερθέντα στοιχεία προστίθεται και ο διεθνώς γνωστότατος νεοελληνικός υπερεξυπνακισμός . Αναφέρω μόνον την γνώμη του Αγγλου ναυάρχου Gordon από τον 19ο αι. (ο κάθε απλός στρατιώτης παριστάνει τον στρατηγό και ο κάθε ναύτης τον ναύαρχο ) και την περίφημη επιστήμονα , καθηγήτρια βυζαντινολόγο και πρώην πρύτανη της Σορβόννης, την αξιότιμη κ. Γλύκατση-Αρβελέρ περί των Ελλήνων σπουδαστών στο Παρίσι ( από όλον τον κόσμο έρχονται νέοι να διδαχθούν , από την Ελλάδα έρχονται να μας διδάξουν ! ). Την ίδια εμπειρία έχω κάνει και εγώ.

Υπό τον φακό της συστημικής θεωρίας σημειώνονται μεταξύ των προαναφερθέντων στοιχείων και χαρακτηριστικών γνωρισμάτων του Νεοέλληνα αλληλοεπιδράσεις με τέτοιον τρόπο , ώστε να δημιουργείται ένα άκρως εκρηκτικό κράμα, επί του οποίου στηρίζεται ο συγκρουσιασμός του Νεοέλληνα σαν καθοριστική βάση της ροπής του σε μίαν μάλλον αρρωστημένη εμφυλιοπολεμική διάθεση. Καθημερινή ( 20. 1. 214 ).

————————————————-

Εμφύλιος Σπαραγμός

Ο “πρώτος γύρος” (1940-1944) αποτελούσε εθνική αντίσταση, ενώ ο δεύτερος ήταν όντως “Εμφύλιος Πόλεμος”.

Αλλά σύμφωνα με την “τακτική και στρατηγική” όλων των κομμουνιστικών κομμάτων έχει το ΚΚΕ εκμεταλλευθεί τον πατριωτισμό απλών ανθρώπων για να αρπάξει την εξουσία και να εμπεδώσει όπως σε άλλες βαλκανικές χώρες τον κομμουνιστικό παράδεισο βαλκανοανατολίτικης κοπής.

Υστερα από το 1944 προσπάθησε να πραγματοποιήσει τις ιδεολογικοπολιτικές επιδιώξεις μέσω ενός άκρως εγκληματικού εμφυλίου σπαραγμού. Στην μεταβατική περίοδο έχουν διαδραματισθεί οικογενειακές τραγωδίες και σε στενότατο συγγενικό μου κύκλο.
Οταν τα θυμούμαι αυτά ανατριχιάζω και εξοργίζομαι.

Ο εμφύλιος πόλεμος έχει καταστρέψει για πολλα χρόνια την Ελλάδα και άδικα χάθηκαν χιλιάδες νέων.
Πάντως η γενιά μου δεν είχε την ευκαιρία να βιώσει παιδικές χαρές.
Είχαμε όμως τύχη που ηττήθηκαν οι κομμουνιστές. Καλά έπαθαν. Καθημερινή (6.12.15)