Σπουδές, Προβλήματα με Μεθοδολογία, Αξιολόγηση, Επαγγελματικός Προσανατολισμός,Κομματικοί Οργανισμοί, Σπουδαστές (Βόρειοι – Νότιοι Ευρωπαίοι , Διαφορές), Διδακτορικές Διατριβές

Ελληνικά Πανεπιστήμια, Ανεπαρκής επιστημονική Μεθοδολογία

Είχα εν μέρει να κάνω και με απόφοιτους ελληνικών πανεπιστημίων, οι οποίοι ήρθαν στην Ευρώπη για μεταπτυχιακές σπουδές.

Στην επιστημονική ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ (εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων) είχαν μεγάλα ελλείμματα. Το ίδιο έχω διαπιστώσει και σε μεταπτυχιακούς από την Ιταλία, την Ισπανία και τις άλλες βαλκανικές χώρες ούτως ή άλλως, ενώ οι σπουδαστές από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη (ιδιαιτέρως οι Ολλανδοί και οι Σουηδοί) ήταν μεθοδολογικά πολύ καλά καταρτισμένοι. Η κυρία αιτία γι αυτό το θλιβερό φαινόμενο είναι η παπαγαλία. Καθημερινή (20.12.15)

——————————————————-

Σπουδές, Αξιολόγηση

Ευκαιρίας δοθείσηςς μία απαραίτητη τοποθέτηση περί των σπουδών γιατί και σ αυτό το άκρως σοβαρό πεδίο επικρατεί ένα αφάνταστο χάος. Το φαινόμενο των σπουδών είναι πολυφασικό.

α) Σπουδές μόνο εν μέρει ή έως το τέλος ; Μόνον αποστήθιση (Νότια Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Τουρκία, όλες οι Ισλαμικές χωρες) ή κριτική σκέψη ( Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδάς , κυρίως προτεσταντικές χώρες) ;

β) Ποιές επιδόσεις , ποιές επιτεύξεις ; καλώς, λίαν καλώς, άριστα ;

γ) Ποιά θέση μεταξύ των πρώτων τελειόφοιτων : πρώτος ; δεύτερος, κτλ. ;

δ) Σε περίπτωση του β) και γ) έχουν τα πανεπιστήμια ενδιαφέρον να προτείνουν στους σπουδαστές τουλάχιστον την υποψηφιότητα για δοκτοράτο και κατόπιν, εάν είναι επιτυχείς, για να ακολουθήσουν την καθευτού επιστημονική σταδιοδρομία έως τον πανεπιστημιακό.

ε) Πώς ήταν οι σπουδές ; Μόνον θεωρία ή και εφαρμογή των γνώσεων στην πράξη ; Διδάχθηκε ο σπουδαστής, πώς να συγγράψει μίαν επιστημονική γνωμάτευση για την πράξη ; ( π.χ. μεγάλη επιχείρηση, κράτος, υπουργείο, διεθνής οργανισμός, όπως ο ΟΗΕ κ.α. )

ζ) Ηταν ο υπεύθυνος επιστήμων (Tutor) απλώς συνεργάτης, βοηθός καθηγητού, …, η τακτικός καθηγητής με έδρα ;

η ) Ηταν o Tutor κυρίως διδάσκων ή πρωτίστως επιστήμων ερευνετής με αξιόλογα συγγράμματα ;

θ) Εχουν ασχοληθεί οι υπεύθυνοι επιστήμονες στα πλαίσια της Τουτορίας εντατικά με τον σπουδαστή (πτυχιακός, μεταπτυχιακός, δοκτοράτο ) ;

ι) Σε ποιά χώρα σε τί και σε ποιό πανεπιστήμιο σπούδασε κάποιος ; Διαπιστώνονται τεράστιες διαφορές. Πόσους Νομπελίστες είχε ή και τώρα έχει το πανεπιστήμιο;

κ) Αρκέσθηκε ο σπουδαστής στο πτυχίο η έκανε και δοκτοράτο η σε σπάνιες περιπτώσεις δύο ή τρία δοκτοράτα (πολλά χρόνια) ή το ύψιστο και υφηγεσία ;

Μία απαραίτητη διευκρίνιση
Στην Ελλάδα επικρατεί η παράξενη συνήθεια του αναβιβασμού των τελειόφοιτων πανεπιστημίων και άλλων ανωτάτων σχολών σε «επιστήμονες¨, πράγμα που είναι τελείως ακατανόητο στις προηγμένες χώρες με μεγάλη επιστημονική παράδοση, όπου ακόμη και ένας διδάκτωρ, ο οποίος δεν εργάζεται σαν ερευνητής, αυτονοήτως δεν θεωρείται επιστήμονας. Δηλαδή οι απαιτήσεις είναι σε τέτοιες χώρες πολύ υψηλές. Δημοσιευθέν στα Νέα  ( 25.5.14 ).

——————————————————

Πανεπιστήμια και Κομματικοί Οργανισμοί

Ο σχεδόν αυτονόητος κομματικισμός των ελληνικών πανεπιστημίων και των ανωτάτων σχολών είναι στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ένα άγνωστο , ακατανόητο και αδιανόητο φαινόμενο, γιατί δεν υπάρχει καμία λογική σχέση μεταξύ των κέντρων μόρφωσης της νεολαίας και των κομματικών οργανώσεων.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή διαστρέβλωση των ελευθεριών των σπουδαστών στην ελληνική παιδεία, η οποία έχει συντελεσθεί στην εποχή της Μεταπολίτευσης εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, για να λέμε την συγκεκριμένη αλήθεια.

Στις αρχές των 80χρονων μου έδωσε το υπουργείο της ανωτάτης παιδείας μιας ευρωπαϊκής χώρας την εντολή να γράψω μια γνωμοδότηση περί των σπουδαιοτέρων ελληνικών πανεπιστημίων για τους σκοπούς τις διεθνούς διαπανεπιστημιακής συνεργασίας. Για πρώτη φορά σκόνταψα στο παράξενο πρόβλημα της κομματικοποίησης των πανεπιστημίων . Μόνο που δεν μπορούσα να εννοήσω , τί σημαίνει αυτό. Δηλαδή το πράγμα δεν μπορούσε να μπει στο μυαλό μου.

Δέκα χρονια αργότερα ήμουν στην Αθήνα υπό την ιδιότητα μέλους μιας διαπανεπιστημιακής επιτροπής της ΕΕ. Στα δύο μεγάλα πανεπιστήμια της Αθήνας έχω διαπιστώσει τερατώδη πράγματα. Έπαθα σχεδόν σοκ. Κατόπιν άρχισα να ασχολούμαι με τις κομματικές οργανώσεις στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας και έφριξα. Δεν σκοπεύω να φέρω γλαύκας εις Αθήνας (προσβολή καθηγητών, άσκηση σωματικής βίας κατά των επιστημόνων ακόμη και κατά των πρυτάνεων κοκ.). Αυτά σημαίνουν σχεδόν αλητικοποίηση της πανεπιστημιακής ζωής.

Ας υπενθυμίσουμε ότι το πανεπιστήμιο ( Universitas Litterarum : Καθολικότητα της Επιστήμης : Ολες οι Επιστήμες) είναι εφεύρεση του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα. Το βασικό καθήκον ήταν η εκπαίδευση των σπουδαστών . Ύστερα από την αστική επανάσταση έχει προστεθεί και η επιστημονική έρευνα.

Δεν κατόρθωσα να βρώ ούτε ένα παράδειγμα κομματικών η γενικά πολιτικών οργανώσεων που συνεδριάζουν ή ενεργοποιούνται μέσα σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια της Κεντρικής και Βόρεια Ευρώπης. Αυτό όμως δεν σημαίνει , ότι οι σπουδαστές ήταν και είναι ιδεολογικά και πολιτικά ουδέτεροι . Το 1968 έχουν π.χ. ξεσηκωθει στην Κεντρική Ευρώπη φοιτητές κατά κοινωνικών αδικιών. Αλλά μερικά χρόνια αργότερα έχουν εξελιχθεί πολλά μέλη του κινήματος σε γνήσιους μπουρζουάδες.
Φυσικά υπάρχουν επίσημες εκπροσωπήσεις των σπουδαστών στα πανεπιστημιακά όργανα. Αυτά κανονίζονται από τους νόμους. Εν ολίγοις ,αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν παράνοια (μία από τις πολλές).

Συμπεράσματα

α ) Να εκδιωχθούν όλες οι κομματικές οργανώσεις από τους πανεπιστημιακούς χώρους.
β ) Να ποινικοποιηθούν οι αναμείξεις των πολιτικών κομμάτων στην πανεπιστημιακή ζωή.
γ ) Να εκδιωχθούν όλοι οι “φοιτητοπατέρες”, μία από τις κατάρες που έπεσαν επάνω στα ελληνικά πανεπιστήμια.
δ ) Να περιορισθεί ριζικά το επαίσχυντο φαινόμενο των “αιωνίων ψευτοφοιτητών”, μεταξύ των οποίων δρουν πολλοί τραμπουκοαναρχικοί και αναρχοαλήτες.
ε ) Να καταργηθεί η σημερινή μορφή του πανεπιστημιακού ασύλου και να εισαχθεί το μοντέλο ασύλου. Των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών

Μόνον έτσι θα είναι τα πανεπιστήμια σε θέση να εκπληρώσουν την αποστολή τους για την οποία έχουν ιδρυθεί. Η περάτωση αυτών και άλλων δυσάρεστων φαινομένων είναι κάτι το αυτονόητο. Και στον τομέα της παιδείας πρέπει επί τέλους να υλοποιηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις υπό το νόημα του εξευρωπαϊσμού, του εκμοντερνισμού και του εξορθολογισμού.

Οι σπουδαστές χρειάζονται κατάλληλες ακαδημαϊκές συνθήκες για να σπουδάσουν και έτσι να προετοιμασθούν συστηματικά για τα επαγγέλματά τους και για την εργασία τους στην κοινωνία. Όποιος ύστερα από την περάτωση των σπουδών επιθυμεί να γίνει πολιτικός , ας γίνει. Αυτό δεν ενοχλεί κανένα συμπολίτη.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο ( Βήμα, Καθημερινή, Νέα, Πρώτο Θέμα ).

—————————————————

Σπουδές και Επαγγελματικός Προσανατολισμός (2012)

Δυστυχώς πλάθουν οι νέοι όνειρα για το μέλλον κάτω από λίαν δυσχερείς οικονομικές συνθήκες γενικά στην Ελλάδα καθώς και συγκεκριμένα στις ελληνικές οικογένειες.
Περί αυτού του ζητήματος έχω ανταλλάξει στο παρελθόν απόψεις με νέους και με γονείς.

Στα  90χρονα, τότε που επικρατούσε η εικονική ευημερία ,έχω διαπιστώσει , ότι οι περισσότεροι νέοι δεν ήξεραν τι πράγματι ήθελαν . Άλλοι πάλι εξέφρασαν την επιθυμία να σπουδάσουν κάτι το εύκολο, για να αποκτήσουν  ένα δίπλωμα(sic) . Στην πλειοψηφία τους ήθελαν σχεδόν όλοι να σπουδάσουν οπωσδήποτε σε πανεπιστήμιο.

Ξαφνιάστηκαν, όταν τους ανακοίνωσα, ότι στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες οι νέοι συνδέουν συνήθως τις σπουδές με τον επαγγελματικό προσανατολισμό και ότι πάρα πολλοί πραγματοποιούν τις σπουδές τους σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που βρίσκονται ανάμεσα στο πανεπιστήμιο και στις επαγγελματικές σχολές.
Μερικοί θεώρησαν κάτι τέτοιο σχεδόν σαν προσβολή, γιατί πίστευαν, ότι μόνον οι πανεπιστημιακές σπουδές αναβιβάζουν το κοινωνικό γόητρο,  πράγμα που δεν μπόρεσα να κατανοήσω.

Η σημερινή γενιά είναι ευτυχώς πιό ρεαλιστική, αλλά έχει , όπως φαίνεται, ακόμη κάποιες αγκυλώσεις. Στην εποχή της ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμοιοποίησης θα ήταν πιό λογικό και ωφέλιμο να σκεφθούν οι νέοι κάπως διαφορετικά.  Θα μπορούσαν π.χ. κάλλιστα να φαντασθούν μίαν εργασία σαν ειδικοί σε μίαν αλλη ευρωπαϊκή χώρα η και σε μίαν άλλη ήπειρο, κάτι  που αυτονοήτως προϋποθέτει την εκμάθηση των απαραιτήτων ξένων γλωσσών.
Θα ήταν   προτιμότερο να μάθουν την γλώσσα μίας πλούσιας χώρας, αντί να ασχολούνται με μία ξένη γλώσσα με το μοναδικό κριτήριο, ότι είναι ωραία ( π.χ. Γαλλικά ).

Λοιπόν συγκεκριμένα : Η αγγλική γλώσσα είναι αναμφιβόλως η σπουδαιότερη γλώσσα του κόσμου. Στην Ευρώπη είναι η γερμανική γλώσσα ( Γερμανία, Αυστρία, γερμανική Ελβετία) η πιό σημαντική γλώσσα. Με αυτές τις δύο γλώσσες μπορούν και οι νέοι από την Ελλάδα να βρουν κατάλληλη εργασία σε όλη την Ευρώπη και πιό πέρα. Δημοσιευθέν στον ηλεκτρονικό τύπο.

- ————————————————–

Σπουδαστές στην Γερμανία, Μεγάλες διαφορές (πρωτίστως Βόρεια και Νότια Ευρώπη)

Ζω εδώ και 58 έτη στην Γερμανία ( 32 πρώην Ανατολική και 26 στην ενωμένη Γερμανία) και πέραν τούτου είχα σπουδαστές (φοιτητές, μεταπτυχιακούς και δοκτορά) προ και μετά των κοσμοϊστορικών αλλαγών από 70 χώρες του κόσμου (όλες οι θρησκείες και όλοι οι Κύκλοι Πολιτισμού).

Τεράστια είναι η διαφορά μεταξύ των σπουδαστών από τις ισλαμικές και από τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και μεταξύ των σπουδαστών από τη Νότια και από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.

Τις πιο μεργάλες επιτυχίες έχουν να αναδείξουν οι σπουδαστές από τις χώρες με προτεσταντική (ΗΘΙΚΗ αρχή της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ) και ειδικά με καλβινιστική (ΗΘΙΚΗ αρχή της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ) παράδοση. Οντως άλλος αστερισμός.

Εάν π.χ. ζούσαν στην Ελλάδα Ολλανδοί ή Σουηδοί, θα την έκαναν παράδεισο, ενώ εάν ζούσαν Ελληνες στην Ολλανδία ή στην Σουηδία θα ήταν πάμπτωχοι και ζήτουλες. Καθημερινή (16.10.16)

————————————————————-

Διδακτορικές Διατριβές

α) Μόνον οι αριστούχοι και οι πολύ καλοί απόφοιτοι πανεπιστημίων και ανωτάτων σχολών λαμβάνουν την ευκαιρία να συγγράψουν μία διδακτορική διατριβή.
β) Γενικά είναι πολύ δύσκολο να βρει ο ενδιαφερόμενος ειδικό πανεπιστημιακό που θα αναλάβει την επιστημονική εποπτεία. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τους απόφοιτους ξένων πανεπιστημίων.
γ) Επιτρέπονται ταυτόχρονα μόνο 4-5 υποψήφιοι λόγω ποιοτικής εποπτείας.
δ) Η συγγραφή μίας διδ. διατριβής διαρκεί κανονικά 3 έως τέσσερα έτη. Εάν όμως ο μέλλον διδάκτωρ εγάζεται αλλού, μπορεί να διαρκέσει και 6 έτη. Σημειώνονται και περιπτώσεις, στις οποίες η συγγραφή της διδ. διατριβής διαρκεί μόνον δυόμιση ή και σπανίως δύο έτη. Στην τελευταία περίπτωση προετοιμάζεται ο ενδιαφερόμενος από ένα πανεπιστημιακό συστηματικά πρωτίστως στα πλαίσια φοιτητικών ομάδων ερευνών για την συγγραφή της διατριβής. Είχα τέτοιες ομάδες επί 25 έτη. Ηταν σαν φυτώριο μελλόντων επιστημόνων.
δ) Μεταξύ της διπλωματικής και της διδακτορικής διατριβής σημειώνεται τεράστια διαφορά. Το ίδιο ισχύει και για την υφηγεσία σε σύγκριση με την διδ. διατριβή, αλλά η υφηγεσία είναι πολύ δύσκολη και προβλέπεται κυρίως γι αυτούς που προορίζονται για την ανώτερη πανεπιστημιακή σταδιοδρομία.
ε) Μέσω της διαδακτορικής διατριβής συντελούνται ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ έρευνες και ταυτόχρονα ωριμάζει ο υποψήφιος ως επιστημονική προσωπικότητα.
ζ) Στις προηγμένες χώρες ονομάζονται μόνο τα άτομα από διδάκτορα και πάνω επιστήμονες, ενώ στην Ελλαδα ονομάζεται κάθε απόφοιτος πανεπιστημίου επιστήμονας.

-Ο τιμητικός τίτλος Dr.hc.  (Dr.honoris causa) έχει μόνον σε μερικές περιπτώσεις κάποια σχέση με την επιστημονική έρευνα.Καθημερινή (21.12.16)

 

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

Du kannst folgende HTML-Tags benutzen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>