Παλαιστίνιοι, Ιστορία και σήμερα

Περί των Παλαιστινίων

1. Διεθνές στάτους

Σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο αποτελεί ο λαός της Παλαιστίνας ένα υποκείμενο (προσωπικότητα) του Διεθνούς Δικαίου που σημαίνει , ότι είναι διεθνώς φορέας δικαιωμάτων καθώς και υποχρεώσεων . Υπό αυτήν την ιδιότητα έχει συνάψει και διατηρεί διεθνώς με πολλά κράτη κανονικές διπλωματικές σχέσεις και έχει ήδη αποκτήσει την σημαντική θέση του Παρατηρητή σε σπουδαίους διεθνείς οργανισμούς.

Ο Παλαιστίνιος λαός ή και Παλαιστίνα ( επίσημο εθνωνύμιο και τοπωνύμιο στις διεθνείς σχέσεις και ιδιαιτέρως σε όλα τα ντοκουμέντα του ΟΗΕ ) εκπροσωπείται στις διεθνείς σχέσεις από την Αρχή της Αυτονομίας με έδρα στην πρωτεύουσα Ραμαλάχ. Αυτό δεν αμφισβητείται από ουδένα .

Στην επιστήμη του Διεθνούς Δικαίου ονομάζεται ένα τέτοιο φαινόμενο με ενμέρει συστατικά στοιχεία ενός κράτους « κράτος in statu nascendi“ (κράτος στην διαδικασία του γίγνεσθαι). Και όμως η Αρχή της Αυτονομίας ασκεί στην πραγματικότητα την εξουσία μόνον στην περιοχή δυτικά του ποταμού Ιορδάνη, ενώ στην Λωρίδα της Γκάζης επικρατεί η Χαμάς, η οποία δεν κατέχει κανένα διεθνώς αναγνωρισμένο στάτους και υποστηρίζεται μόνον από το σιϊτικό θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν.

2.Εθνωνύμιο Παλαιστίνιοι, Τοπωνύμιο Παλαιστίνα

Οι αρχαίοι Φυλιστίνοι ήταν στην Μέση Ανατολή γνωστοί με τα ονόματα prst (Äγυπτιακά), palascht/pilischt (Ασσυριακά), peläschät pelistim (Εβραϊκά), Philisthiim, Philisthini, Palaestini (Λατινικά ), (Ιδέ Carl Andresen et alt. (Edit.), Lexikon der Alten Welt, Band 2, Düsseldorf, 2001, S. 2296 (πληροφορία : έργο 236 ειδικών επιστημόνων από σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια και τις Ακαδημίες της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας ).

Οι Αραβες αγωνίσθηκαν στον 1ο Παγκόσμιο Ποόλεμο σαν σύμμαχοι των Αγγλων κατά των Τούρκων ,πεποισμένοι, ότι θα ιδρυθεί για αυτούς ένα νέο κράτος με το όνομα Φιλαστίν (Παλαιστίνα). Αλλά ήδη το 1917 υποσχέθηκαν οι Αγγλοι στους Εβραίους ( Jewish Agency) στην Balfour- Deklaration να διατεθεί όλη η Παλαιστίνα για να ιδρύσουν ένα δικό τους εθνικό κράτος (Erez Jisrael : Μεγάλο Ισραήλ) εξαπατώντας τους Αραβες.
Το 1920 άρχισε η εισροή Εβραίων στην Παλαιστίνα, αν και οι Αραβες έκαναν εξεγέρσεις κατά του αγγλικού Καθεστώτος των εντολών (Mandat). Το 1939 πρότεινε η Αγγλία να ιδρυθεί ένα ανεξάρτητο αραβοεβραϊκό κράτος, αλλά τελικά το 1947 αποφάσισε ο ΟΗΕ να ιδρυθούν στην Παλαιστίνα δύο ανεξάρτητα κράτη, ένα για τους Εβραίους και ένα για τους Παλαιστίνιους. Ετσι έχει επικρατήσει επίσημα το εθνωνύμιο Παλαιστίνιοι για τους Αραβες της περιοχής.

Αλλά ήδη οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν σε διοικητικό τμήμα το τοπωνύμιο Παλαιστίνα προσθέτοντας και Συρία (Ιδέ Große Enzyklopädie, Band 7, Köln, 1990, S. 3.757 ). Από τα προαναφερθέντα απορρέει το συμπέρασμα, ότι η χρησιμοποίηση του εθνωνύμιου Παλαιστίνιοι είναι νόμιμη και καθιερωμένη.

Προέλευση και εθνογένεση των σημερινών Παλαιστινίων

Ηδη από την Παλαιολιθική εποχή κατοικούσαν στην περιοχή της αργότερης Παλαιστίνης πρόγονοι των Χαναανιτών, οι οποίοι είχαν 3000 π.Χ.στην πόλη Ιεριχό εξελιγμένο πολιτισμό. Το 1500 π. χ. κατέκτησαν την περιοχή πολιτιστικά καθυστερημένοι βοσκοί, οι Εβραίοι, οι οποίοι παρέλαβαν από τους γηγενείς πληθυσμούς πολιτισμό. Περίπου το 1200 π.χ. έχει συντελεστεί ο εποικισμός ακριβώς της σημερινής Λωρίδας της Γκάζης από τους Φυλιστίνους ύστερα από την διπλή στρατιωτική ήττα εκ μέρους των Αιγυπτίων (Ραμσής 3ος ).

Οι Φυλιστίνοι ανήκαν στους πολυάριθμους «Λαούς της Θαλάσσης», οι οποίοι προερχόμενοι από τα Βαλκάνια μέσω της Μικράς Ασίας και της Κρήτης έχουν καταστρέψει το Βασίλειο των Χιττιτών και πολλά μικρά συριακά βασίλεια. Οι Αιγύπτιοι τους επέτρεψαν να κυριεύσουν τις πόλεις των Χαναανιτών Εκρον, Ασδοτ, Ασκαλον, Γάζ και Γκαθ. Επίσης κατανίκησαν όλα τα φύλα των Ισραηλιτών .

Αυτές ήταν οι πρώτες συγκρούσεις μεταξύ των Εβραίων και των Φυλιστίνων. Αλλά υπό τον βασιλειά Δαβίδ κατόρθωσαν οι Εβραίοι να ξαναποκτήσουν την ανεξαρτησία τους. Εν τω μεταξύ έλαβε χώραν μία εντατική ανάμειξη μεταξύ των Φυλιστίνων και των Χαναανιτών, από τους οποίους παρέλαβαν πολιτισμό και την γλώσσα. Μία ανάμειξη των Ισραηλιτών με τους γειτονικούς λαούς ήταν δια νόμου απαγορευμένη. Το ίδιο ισχύει και σήμερα !

Με την πάροδο του χρόνου σημειωνόταν εισροή Βεδουίνων από την Βόρεια Αραβία. Η επίσημη γλώσσα όλων των Φύλων της Γης Χαναάν ήταν η Αραμαϊκή σαν γλώσσα της περσικής αυτοκρατορίας( όχι τα Περσικά). Είναι γνωστό, ότι ο Ιησούς Χριστός έκανε τα κηρύγματά του στα Αραμαϊκά.

Αλλά όλες οι γλώσσες στην περιοχή αυτή ανήκουν στην οικογένεια των σημιτικών γλωσσών που σημαίνει, ότι τα Εβραϊκά είναι συγγενή με τα Αραβικά (Ιδε F. Bodmer, Die Sprachen der Welt, Köln, 1997, S.181 και H.Freydank et alt., Leipzig, 1978, S.392). Μέσω του Ισλάμ έχει σχεδόν σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής διαδοθεί και η αραβική γλώσσα. Η πιο γνωστή εξαίρεση είναι τα Περσικά (ινδοευρωπαϊκή γλώσσα).

Συμπέρασμα

Οι σημερινοί Παλαιστίνιοι είναι απόγονοι ενός μείγματος απο αρχαίους Χαναανίτες, Φυλιστίνους και Αραβες. Ο δικός τους αυτοπροσδιορισμός είναι Αραβες. Το ίδιο μου έλεγαν και σπουδαστές από το Μαρόκκο, αν και αναγκάσθηκαν ύστερα από πολυετή ηρωϊκό πόλεμο να παραλάβουν το Ισλάμ και την αραβική γλώσσα και έχουν γνήσιες βερβερικές φυσιογνωμίες, οι οποίες διαφέρουν πολλοί από τις φυσιογνωμίες των πραγματικών Αράβων.
Μου είναι γνωστό, ότι μερικοί μορφωμένοι στην Αίγυπτο και στην Συρία επισημαίνουν , ότι δεν είναι Αραβες, αλλά απόγονοι των προ των Αράβων λαών.

Δημοσιευθέν σαν ειδικό σχόλιο στην Καθημερινή  ( 26.7.14, 31.7.14  και 5.814) και στο Βήμα  (8.8.14), (όλα ηλεκτρονική έκδοση).

 

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

Du kannst folgende HTML-Tags benutzen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>