Ελληνες και Εβραίοι, Προβλήματα στη Αρχαιότητα

Προβλήματα μεταζύ Ελλήνων και Εβραίων

Από πότε και γιατί ;

Υστερα από την μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης μεταξύ του 3ου και του2ου αι. π.Χ. στην Αλεζάνδρεια, είχαν οι μορφωμένοι εκείνης της εποχής επί τέλους την δυνατότητα να διαβάσουν  όλο το κείμενο και να γνωρίσουν καλύτερα , τί γνώμη είχαν οι Εβραίοι περί του εαυτού τους και περί αλλων λαών της περιοχής. Η Παλαιά Διαθήκη,  ονομάσθηκε αργότερα  Septuaginta, βρίθει όντως από πολέμους, μίσος και πρωτόγονο ρατσισμό κατά των γειτονικών λαών.

Το αποκορύφωμα  της πολιτιστικής, θρησκευτικής και εθνικής ομφαλοσκόπησης  και αυτοαναβιβασμού ήταν και είναι ακόμη η γνωστότατη έκφραση, ότι οι Εβραίοι είναι ο «επίλεκτος λαός« του θεού ( οι Νεοέλληνες έχουν το «περιούσιος λαός»…

Οι Ελληνες λόγιοι  άρχισαν να  κάνουν τους Εβραίους  με τις ιδιαίτερες συνήθειές τους αντικείμενο ερευνών. Ο διευθυντής του Μουσείου (Βιβλιοθήκη) της Αλεξάνδρειας ο γραμματικός και φανατικός αντισημίτης Απιος (Απιων ) έφθασε στο σημείο να συλλέξει και να δημοσιεύσει, ότι αντισημιτικό έχει λεχθεί στους παρελθόντες αιώνες σε όλον τον ελληνισμό.

Ο Εβραίος εκπρόσωπος της υψηλής αριστοκρατίας,  κατόπιν και Ρωμαίος  Flavius Josephus, ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς της αρχαιότητας,  διεπίστωσε έναν  βαθμιαίο εξελληνισμό (πολιτισμός, γλώσσα, ονόματα)   της ανώτερης τάξης των Εβραίων στην πλειοψηφία της και ήταν πεποισμένος, ότι υπάρχει κίνδυνος εξαφανισμού των Εβραίων.

Με την επιδίωξη να τονώσει το εθνικό φρόνημα των Εβραίων αποφάσισε να αποδείξει σε ένα σύγγραμμα, οτι οι Εβραίοι έχουν λαμπρό παρελθόν και πέραν τούτου έκανε μία μετωπική αντιπαράθεση με τον Απιο και γενικά με τον ελληνικό πολιτισμό. Εχει ασχοληθεί συστηματικά και με μεγάλη λεπτομέρεια με όλες τις αντισημιτικές θέσεις του Απιου  χησιμοποιώντας πολλά ξιτάτα  και άλλων αντισημιτών.

Το παράξενο έγκειται, στο ό,τι  ο Josephus έχει στο εκθοθέν έργο του «Κατά του Απιου»  („Contra Apionem“) σώσει  το σύγγραμμα  του Απιου, γιατί κανονικά δεν έχει σωθεί  τίποτα από αυτό. Εν ολίγοις, ο Εβραίος ιστορικός ήθελε να κάτι κάτι το καλό  για τους Εβραίους  και τελικά πυροδότησε τον αντισημιτισμο ! Ετσι έγνε γνωστό, ποιές αντισημιτικές απόψεις έχουν πρεσβεύσει γνωστοί φιλόσοφοι και άλλοι λόγιοι στην αρχαία Ελλάδα. Αναφέρω  τα πιό γνωστά ονόματα : ο  Θεόφραστος, ο καλύτερος μαθητής και διάδοχος του Αριστοτέλη στην Περιπατητική Σχολή ,  ο ιστορικός Λυσίμαχος, ο σοφιστής Ποσειδώνιος, ο σχεδόν εξελληνισμένος Αιγύπτιος Μάνεθος, ο Διόδωρος και ο ιστορικός Δαμόκριτος ( δάμος δωρικά, δήμος ιωνικά-αττικά).

Παρακάτω θα αναφέρω μόνον τις πιό σημαντικές  κατηγορίες κατά των Εβραίων :

α)Είναι αθεϊστές, γιατί δεν πιστεύουν  σε ανθρωπόμορφους θεούς, αλλά σε κάποιον δήθεν θεό που κανείς δεν μπορεί να δει. Συνέχεια

β) Θεωρούν τον εαυτό τους σαν «επίλεκτο λαό», έτσι προσβάλλουν  άλλους λαούς και άλλους ανώτερους πολιτισμούς, όπως π.χ. τον ελληνικό και εκτός τούτου διαχωρίζονται από τους γειτονικούς λαούς.

γ) Απορρίπτουν σαν μόνος λαος την επίμειξη με άλλους λαούς. Αυτό είναι προσβλητικό και αποτελεί φυλετική διάκριση.

δ)Δεν τρώνε χοιρινό κρέας, όπως οι άλλοι λαοί. Αυτό είναι ακατανόητο.

ε) Εχουν (δήθεν) στο ναό τους ένα κεφάλι γαϊδάρου από χρυσό.

ζ) Μισούν τους Ελληνες και άλλους λαούς.

η) Δεν συναναστρέφονται με άλλους  λαούς.

θ) Θυσιάζουν  ζωντανά ζώα)

ι)Αντί να εργάζονται όλη την εβδομάδα, χάνουν αυτοβούλως  την έβδομη ημέρα.

Αμέσως  όταν ο λίβελλος του  Josephus έγινε στην Αλεζάνδρεια γνωστός, τότε το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού, αντέδρασαν οι Ελληνες σφοδρότατα στην κατά τη γνώμη τους θρασύτατη πρόκληση  του Εβραίου ιστορικού . Ελαβαν χώραν μεγάλες διαμαρτυρίες των Ελλήνων και εξελληνισθέντων κατά των Εβραίων, τους έχουν επιτεθεί για πρώτη φορά και έχουν θανατώσει χιλιάδες Εβραίων. Τελικά έλαβε χώραν  το πρώτο πογκρόμ κατά των Εβραίων στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αυτό το γεγονός έχι προκαλέσει αξέχαστο σοκ σε όλους τους Εβραίους ανά τον κόσμο.

Επιστημονικές πηγές (αναφέρονται μόνον οι χρησιμοποιηθείσες),

(όχι ανοησίες της Βικιπέδια,στις οποίες στηρίζονται αποκλειστικά κάποιοι )

-Flavius Josephus, Geschichte des Judäischen Krieges, Leipzig, 1978.

-C.-P. Thiede/ U. Stingelin, Die Wurzeln des Antisemitismus, Judenfeindschaft in der Antike, im frühen Christentum und im Koran, Basel, 2002.

-C. Andersen et alt. (Edit. ), Lexikon der Alten Welt, Bände 1, 2, Tübingen und Zürich, 1990.

-M. Hengel, Judentum und Hellenismus, Tübingen, 1988.

-Yavetz, Judenfeindschaft in der Antike, München, 1997.

-Th. Klein et alt., Judentum und Antisemitismus von der Antike bis zur Gegenwart, Düsseldorf, 1984.

-L. Poliakov, Geschichte des Antisemitismus, I: Von der Antike bis zu den Kreuzzügen, Worms, 1977.

Δημοσιευθέν σαν ειδικό σχόλιο στην Καθημερινή ( 9. 8. 14 ), (ηλεκτρονική έκδοση).

 

 

 

 

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

Du kannst folgende HTML-Tags benutzen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>