Ρατσισμός, Πρόσφυγας, Μετανάστης , Παράνομος

Έχω μεν κατανόηση για τα ανθρώπινα προβλήματα των μεταναστών, αλλά δέον να είμαστε ρεαλιστές και να λάβουμε υπ όψη, ότι υπάρχουν ακόμη κράτη, σύνορα και διεθνείς συμβάσεις.

Το παρόν θέμα είναι πολυδιάστατο, επομένως πρέπει η μεθοδολογική προσέγγιση να είναι αντίστοιχη. Είναι απαραίτητο και αυτονόητο να στηρίζεται η ανάλυση σε νηφαλιότητα, σε διεθνή ντοκουμέντα και όχι σε δημοσιογραφικές βερμπαλισιστικές ακροβασίες και φαντασιοπληξίες.

Στο παρελθόν είχα την ευκαιρία να κάνω πανεπιστημιακές διαλέξεις περί του θέματος, να είμαι υπεύθυνος για διπλωματικές και διδακτορικές διατριβές και να συγγράψω γνωματεύσεις για υπουργεία καθώς και συγκεκριμένως για την Ομοσπονδιακή Βουλή ( Bundestag) της Γερμανίας. Μία από αυτές συνέβαλλε στην ριζική αλλαγή 180 μοιρών της επίσημης τοποθέτησης ενός μεγάλου κόμματος επί του προβλήματος.

Μερικά άρθρα στον τύπο στηρίζονται σε μίαν απαράδεκτη και πρωτοφανή απλούστευση ενός πολυσύνθετου προβλήματος με διεθνείς διασυνδέσεις ιδιαιτέρως στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της παράλληλης οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας.

Η απλοποίηση έγκειται στο ό,τι οι υποστηρικτές των οικονομικών μεταναστών είναι οι “καλοί” άνθρωποι και οι εκπρόσωποι του κράτους οι “κακοί” ή και οι “απάνθρωποι”. Αυτό όμως είναι μία βαρειά διάκριση και αφόρητη προσβολή.

Το αποκορύφωμα του παραλογισμού και της επιπολαιότητας είναι η προσβλητική και τερατώδης έκφραση “κρατικός ρατσισμός” που χρησιμοποιέιται από “αριστερούς” ως ένδειξη εξυπνακισμού ,έλλειψης επιστημονικών γνώσεων επί του θέματος, δημοσιογραφικής μεγαλοστομίας και αθυροστομίας και νεοελληνικού τσαμπουκισμού, ο οποίος οφθαλμοφανώς είναι της μόδας.

Όποιος αναφέρει τόσο λεπτά ζητήματα πρέπει να έχει μελετήσει συστηματικά τις διεθνείς συμβάσεις περί ρατσισμού, αλλοδαπών και πολιτικών προσφύγων (άσυλο). Επίσης είναι απολύτως απαραίτητο να διερωτηθεί, γιατί έως σήμερα δεν έχει ρυθμισθεί το πρόβλημα των παράνομων ξένων σε διεθνή κλίμακα.

Εδώ εστιάζεται η ενασχόληση του ζητήματος στις εξής έννοιες : Ρατσισμός, Αλλοδαπός, Πολιτικός Πρόσφυγας , Οικονομικός Μετανάστης. Παράνομος Μετανάστης.

Το νόημα αυτών των εννοιών δεν εξαρτάται από τις αντιλήψεις , το γούστο και την ιδεολογική ή πολιτική τοποθέτηση του παρατηρητού-ερευνητού , αλλά έχει ήδη διατυπωθεί σε πανεπιστημιακά εγχειρίδια ή σε διεθνείς συμβάσεις και εκφράζει το ” Consensus generalis Doctorum et Professorum” ( “Γενική ομοφωνία των διδακτόρων και των καθηγητών” ) σε διεθνή κλίμακα.

Έξω από αυτό το πλαίσιο επικρατούν ο τσαρλατανισμός , η παντογνωσία των ημιμαθών η επιπολαιότητα των περισσοτέρων δημοσιογράφων και ο υπερεξυπνακισμός μίας συγκεκριμένης ιδεολογικής παράταξης.

Ρατσισμός

Συμφώνως με τα κριτήρια διεθνών ντοκουμέντων σημαίνει η έννοια Ρατσισμός, ότι μία συγκεκριμένη Ράτσα (Φυλή) είναι σε ότι αφορά τις πολιτιστικές επιτεύξεις με φυσικό τρόπο ανώτερη από τις άλλες φυλές. Η αντίληψη αυτή είναι εργαλείο για να γίνονται διακρίσεις ή να καταπιέζονται οι άλλες φυλές.

Συμφώνως με την διεθνή “Σύμβαση προς εξάλειψη κάθε μορφής της φυλετικής διάκρισης” από το 1965 ( Ισχύει διεθνώς από το 1969) είναι ο ορισμός του όρου Ρατσισμός ποιό εκτενής ( Άρθρο 1) . Θα αναφερθούν μόνο τα καθοριστικά στοιχεία του :

α ) Διάκριση, αποκλεισμός , περιορισμός ή προτίμηση λόγω της φυλής, του χρώματος τς επιδερμίδας και της εθνικής προέλευσης.
β ) Αυτά λαμβάνουν χώραν με σκοπό ή έχουν ως συνέπεια να ματαιώνονται ή να παραβλάπτονται η ισότιμη αναγνώριση, ή η απόλαυση ή η πραγματοποιηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών σε πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό τομέα .

Επίσης αναλαμβάνουν τα κράτη την υποχρέωση , να καταδικάζουν την προπαγάνδα και κάθε οργάνωση , που βασίζονται σε ιδέες και θεωρίες περί της φυλετικής υπεροχής μίας συγκεκριμένης φυλής ή ενός λαού.

Δηλαδή απαγορεύονται οι νεοελληνικές ψευτοθεωρίες περί της γενετικής υπεροχής των Ελλήνων ( “επιούσιος” λαός και τοιαύτα φαιδρά και παράλογα ). Ο “κρατικός ρατσισμός” στην Ελλάδα είναι επομένως αποκύημα δημοσιογραφικής φαντασίας.

Αλλοδαπός

Ο Αλλοδαπός είναι ο πολίτης κάθε άλλου κράτους , ο οποίος ζεί προσωρινώς ή μονίμως σε μία χώρα. Για αυτόν ισχύουν οι νόμοι του φιλοξενούντος κράτους, κατέχει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες. Σε ζητήματα ιθαγένειας ισχύουν οι νόμοι της χώρας του. Οι Αλλοδαποί έχουν εκτός τούτου την υποχρέωση να σέβονται τα ήθη και έθιμα του φιλοξενούντος λαού.
Στην εποχή της παγκοσμοιοποίησης αυξάνει ραγδαίως ο αριθμός των Αλλοδαπών σχεδόν σε κάθε χώρα του κόσμου.

Πολιτικοί πρόσφυγες

Για αυτούς ισχύει η διεθνής “Σύμβαση περί της νομικής θέσης του Πρόσφυγα” απότο 1951. Παρακάτω δεν θα αναφερθεί ο κάπως δύσκολος ορισμός, αλλά μόνον τα συστατικά στοιχεία του ( Άρθρο 1 ) :

α )”δικαιολογημένος φόβος καταταδίωξης” από τις αρχές της πατρίδας.
β ) «Καταδίωξη ” λόγω της ράτσας, της θρησκείας, της εθνότητας, του ανήκειν σε μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω της πολιτικής πεποίθησης”.
γ ) Τό άτομο βρίσκεται ήδη εκτός της χώρας του. Δεν επιτρέπεται να του δοθούν λιγότερα δικαιώματα σε σύγκριση με τους επίσημους Αλλοδαπούς. Έχουν φυσικά το δικαίωμα να εξασκούν την θρησκεία τους.
Λόγω της “δημόσιας ασφάλειας και της τάξης” είναι δυνατόν να εκδιωχθούν ( Άρθρο 32 ) , εκτός εάν σε περίπτωση επιστροφής στην πατρίδα τους υφίσταται κίνδυνος φυλακισμόυ , βασανιστηρίων ή ποινής θανάτου ( Άρθρο 33 ).

Οι πρώτοι πολιτικοί Πρόσφυγες στην ιστορία της ανθρωπότητας ήταν Αιγύπτιοι ευγενείς( η φαραωνική οικογένεια με ανώτερους ιερείς και δημοσίους υπαλλήλους) , οι οποίοι ανατράπηκαν και εκδιώχθηκαν από τον επαναστατημένο λαό περίπου 1500 έτη π.Χ. από την τότε πρωτεύουσα “Τα-απε”:Χαρέμι ( οι προγονοι των Ελλήνων το άκουγαν σαν Θήβαι και βρήκαν άσυλο στην Ελλάδα , σε εναν τόπο, που αργότερα ονομάσθηκε Θήβα.

Περί της πρώτης λαϊκής εξέγερσης στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχει ντοκουμέντο στα ιερογλυφικά. Περίπου χίλια έτη αργότερα επεξεργάσθηκε ο Αισχύλος στην τραγωδία του ” Ικέτιδες”) τον πανάρχαιο μύθο με ιστορική βάση. Ύστερα από περιπετειώδες ταξείδι είχαν προσαράξει οι Αιγύπτιοι στα παράλια της Πελοποννήσου (Α ργος ).

Ο Δαναός, αρχηγός των καταδιωκομένων αποτείνεται στον βασιλία του Άργους, Πελασγό :
“Ω τεκνο του Παλαίχθονα/ των Πελασγών κορώνα υπάκουσέ μου,/ δε με, στης εξορίας μου τον άθλιο τον παραδαρμό,/ που προστασία σου ζητώ / σαν το λυκοκυνήγητο μοσχάρι,… ” ( Μετάφραση Γ.Γρυπάρη ).
Στους συμπατριώτες του λέγει : ” Να είστε σεμνοί ! / Εδώ είστε ξένοι και φτωχοί / Δεν ταιριάζει η μεγαλοστομία στους αδυναμότερους”( δική μου μετάφραση ). Κατόπιν υπογραμμίζει και τα δικαιώματα των προσφύγων , αφού ο δήμος αποφάσισε , ότι μπορούν να μείνουν : “..μέτοικοι σε τούτη / τη χώρα να καθώμαστε , λεύτεροι, μ όλα/ τα προνόμια ασφαλισμένοι/ απ εχθρού επιβολή, και ούτε κανείς ή ντόπιος / ή ξένος να μπορεί απ εδώ να μας σηκώσει./ Κι αν χέρι βάλει επάνω μας, όποιος πολίτης / να μας βοηθήσει αρνιότανε, άτιμος νάναι / κι από τη χώρα εξόριστος με όλωνε την ψήφο” ( Μετάφραση Γ.).

Όταν τα άκουγαν αυτά οι φοιτητές και μεταπτυχιακοί μου από 68 χώρες του κόσμου αισθανόνταν δέος και θαυμασμό για τον ανθρωπισμό των προγόνων μας. Ποιός έχει τέτοιους προγόνους, αλλά και ποιός ευρωπαϊκός λαός έπεσε τόσο χαμηλά ;

Οικονομικοί Πρόσφυγες, ιδιαιτέρως οι παράνομοι

α ) Έχουν παραβεί τους νόμους, επομένως δεν υπάρχει καμία νομική βάση να παραμείνουν εδώ.
β ) Για την λύση του προβλήματος είναι αρμόδια η κυβέρνηση με αναγκαία και πολύπλευρη υποστήριξη όλης της ΕΕ.
γ ) Σε όλον τον κόσμο ειναι μία κυβέρνηση πρώτα από όλα υπεύθυνη για τον δικό της λαό και κατόπιν στα πλαίσια των δυνατοτήτων της για άλλους λαούς.
δ ) Καμία χώρα δεν ανοίγει διάπλατα τα σύνορά της για τους φτωχούς όλου του κόσμου, εκτός αν θέλει να αυτοκαταστραφεί.
ε ) Μία χώρα έχει το δικαίωμα να αποφασίσει συμφώνως με τα δικά της συμφέροντα, ποιός παράνομος μπορεί να μείνει.
ζ) Σε ιδιαιτέρως σκληρές περιπτώσεις ( π.χ. χήρες με μικρά παιδιά. και  ανήλικοι χωρίς προστάτη) μπορούν να γίνουν λόγω  ανθρωπιστισμού  εξαιρέσεις.
η ) Η παραμονή των παράνομων σε ειδικούς τόπους είναι διεθνώς κάτι το σύνηθες. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με “Στρατόπεδα συγκεντρώσεως”.
θ ) Είναι θεμιτό, αν και από ανθρωπιστική άποψη πολύ σκληρό, να σταλθούν στις χώρες τους . Εγκληματικά στοιχεία τιμωρούνται και κατόπιν στέλνονται με δικά τους έξοδα στις πατρίδες τους. Αυτό είναι τελείως αυτονόητο.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία μετακίνηση τμημάτων φτωχών λαών.Η κυρία αιτία είναι η αφάνταστη φτώχεια. Αυτό το φαινόμενο θα μεγεθυνθεί στο μέλλον και θα έχει μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις για τον τρόπο ζωής στις ευρωπαϊκές χώρες.

Δημοσιευθέν επανειλημμένως στον ηλεκτρονικό τύπο.
Το κείμενο ανήκει στην κατηγορία των εκλαϊκευμένων επιστημονικών μελετών.

Δημοσιευθέν συχνά στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο, τελευταία στην efimerida (30.12.15).

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

Du kannst folgende HTML-Tags benutzen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>