Αρης Νούλης, Νουλιάδα 18η

Ματθαίος προς Άρης Νούλης

…Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
τα βάσανα και οι καημοί
εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνος

Δυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να `ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα

———

Ματθαίος προς Άρης Νούλης

Εντάξει Άρη, συμφωνώ για πρώτη φορά μαζί σου για…”τον τόπο τον παντοτινό όπου θα κατοικήσω”… αρκεί να μην έχει νοίκι, αγγαρίες, “πρέπει τούτο και πρέπει κείνο”, εκκλησιασμούς, λιβάνια, μαυροφορεμένους ή χρυσοκεντημένους ρασοφόρους, λειτουργίες, κακόφωνους και παράφωνους ψάλτες, σταυροκοπούμενες μαυφορεμένες κυράτσες, ταλιμπάν και Κοράνια και Ευαγγέλια, εκτός από τον Εκκλησιατή της Παλαιάς Δ. και φυσικά το δικό μου Ευαγγέλιο…Τα ξέρεις τα αγαπημένα μου εδάφια να μην τα επαναλαμβάνω… Ουαί Ουαί κλπ… Εσύ που τα έχεις καλά με τον ΔΙΔΑΧΕΣ, τον Ξένος που τα πάει καλά με τον Μεσογαίας και τα άλλα ευσεβή παιδιά της “Κ” και που φαίνεται να έχεις γνωριμίες με το υπερπέραν γινεται να ζητήσεις εί δυνατόν να μας ξεβράσουν κάπου με παραλία, ψιλή άσπρη άμμο, μερικά Palm Trees με καρύδες, μερικά μπανανόδενδρα, Ανανάδες για piña coladas για να κάνουμε Λουάου… κλπ καταλαβαίνεις που το πάω… Πάντως για την “ανάβαση” ή “κατάβασή” μας έχω ήδη διαλέξει την μουσική υπόκρουση… όντως Θεϊκή! Μας βλέπω να αιωρούμεθα μέσα στο απέραντο μαύρο σκοτάδι αψηφώντας την βαρύτητα και τα δεσμά σαν κι εκείνον τον αστροναύτη που χαθηκε στο διάστημα στο “Space Odyssey 2001″ Για την εκδρομή μας αυτή έχω διαλέξει και την μουσική υπόκρουση και σου την αφιερώνω…(*)
Ο εν Θανάτω Αδελφός σου
Ματθαίος ο Γαλιλαίος

Καθημερινή (13.5.18)

—————————————————–

-kierkegaard προς Άρης Νούλης : Στο δια ταυτα Νουλη. Αφου εχουμε 5000χρ. πολιτισμο -συνεχομενο- τοτε θα θεωρεις οτι τα Ν. Λιοσια, τα Καμινια, το Αιγαλεω, ειναι το αποκορυφωμα της τεχνης του Φειδια και του Απελλη?? Θεωρεις οτι τα συλλαλητηρια τυπου ¨Μακεδονικο¨ειναι το ανωτερο σταδιο της Εκκλησιας του Δημου?? Προσπαθησε να τα πεις με δικα σου λογια…καποια φορα. Ειμαι σιγουρος οτι μπορεις.
ΥΓ. Δε μπορει να παιζεις καθε φορα με διαφορετικη φανελα. Ποτε με σαγιοναρες του Παισιου και ποτε με διαλογους του Πλατωνα. Chaneleon chameleo… (Καθημερινή, 14.1.18)

-ΚΑΤΕΡΙΝΑ προς Άρης Νούλης : Πάλι με ανεβασμένη πίεση; Ξεχειλίζεις από χριστιανική αγάπη! Το έκτρωμα της φύσης κατάφερε να σου ματώσει την καρδιά, δεν το λες κι ανάξιο. Σκούπισε τα αίματα τώρα. Άιντε. Καθημ.(17.12.17)

-HH προς Άρης Νούλης : Κάτι δικό σου έχεις να πείς χωρίς να παπαγαλίζεις τους άλλους; τους μεγάλους; Καθημ. (20.12.17)

-Ματθαίος o Γαλιλαίος προς Άρης Νούλης : Εσύ και ο ΔΙΔΑΧΕΣ λοιπόν, σαν γνήσιοι Φαρισαίοι, πρέπει ν’αρχίσετε ν’ανησυχείτε. Ήγκικεν γάρ η ώρα…! Καθ. (20.12.17)

-Ματθαίος o Γαλιλαίος προς Άρης Νούλης : «Και δεν τα λέτε απλώς. Καθημερινά “αναρτάτε” τις “Θέσεις” σας σαν άλλοι Martin Luther. Κάνετε κύρηγμα, “κεκαλυμένο” κύρηγμα. Το λένε και κατήχηση και ενίοτε πλύση εγκεφάλου όταν γίνεται μετά βιας, και το οποίο Κύρηγμα που κάνετε, αν επρόκειτο περί Πολιτικής θα ελέγετο “Προπαγάνδα”, και μάλιστα “ασύστολη”, όπως κάνουν τα διάφορα κομμουνιστο συρανελικά τρόλ εδώ.
Ακόμα και ο Σωκράτης δεν τους έλεγε ποιό είναι το σωστό και ποιό το λάθος. Έκανε συζήτηση όχι κατήχηση, γι’αυτό και λεγονται ΔΙΑΛΟΓΟΙ. Ο Σωκράτης βέβαια είχε ταλεντο και δεν είχε “πρόγραμμα”… και το απέδειξε επιλέγοντας ό ίδιος τον θάνατό του. Αν εσείς οι δυό θέλετε να μας πείσετε…. κάντε το ίδιο… Αλλιώς…» , Καθ. (20.12.17)

 

-Ματθαίος o Γαλιλαίος  προς Άρης Νούλης : Ευνότητο να μην καταλάβαινες τι σχέση έχουν όλα αυτά με την υποκρισία και των δυό σας.
Αν το καταλαβαίνατε και οι δυό σας … ΔΕΝ θα τα γράφατε.!
Όσο για το “σκανδάλισμα” σου δεν χρειάζεσαι εμένα.
Έχεις ήδη σκανδαλισθεί και τώρα κάνεις τον μετανοημένο μπάς και αποφύγεις το πύρ το εξώτερον… αλλά αυτό υπάρχει μόνο στην φαντασία σου την οποίαν παραμόρφωσαν αυτοί που σε γαλούχησαν.
Ηρέμησε όμως γιατί οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες υπάρχουν μόνο στο μυαλό σου… και έτσι σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’ ακουσθεί ο αόρατος θίασος να σε καλεί ν’απολογηθείς… να ξέρεις ότι κάποιος σου κάνει “πλάκα”. Η τύχη σου ενέδωσε ήδη προ πολλού (από την γέννα σου και με “το καλήμέρα” που λένε…) και τα έργα σου αν απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου αν βγήκαν όλα πλάνες, τώρα μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Ξέρω ότι δεν είσαι ούτε έτοιμος αλλά ούτε θαρραλέος. Τα λόγια σου σε προδίδουν. Το παπόρι έφυγε και δεν σε παίρνει πιά. Το επόμενο που θα σε πάρει δεν θάχει επιστροφή.Και τώρα μάταια γελιέσαι λέγοντας πως ήταν ένα όνειρο, πως σ’εξαπάτησε ο Ακατανόμαστος. Δεν απατήθηκεν ούτε η ακοή σου ούτε οι οφθαλμόι σου. Ήσουν εν εγρηγόρσει ανά πάσα στιγμή.
Και τώρα σαν ανέτοιμος απο καιρό, σα δειλός, σαν που ταιριάζει σε που πήρες λάθος δρόμο, πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο, κι άκουσε με θλίψη ως τελευταία τιμωρία τους ήχους, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, κι αποχαιρέτα την, την Ζωή που απόλαυσες και τώρα χάνεις…
Να στο λέω και μουσικά… για να ξέρεις τι έχασες, αν και μεταξύ δύο κατεργαραίων δεν έχασες τίποτα και τώρα μπλοφάρεις με ψευτομετάνοιες μπάς και πείσεις τον Ύψιστο… τρομάρα να σούρθει…! Ουαί Ουαί υμίν Φαρισαίε υποκριτή…!Σε ασπάζομαι ενθέρμως και ειλικρινώς επι τη επετείω των ημερών… και σου αφιερώνω το: Το κατά Janis Ευαγγέλιον:
και μην ξεχνάς ότι : Omnes vulnerant, ultima necat».Καθημ. (20.12.17)

-ΗΗ Άρης Νούλης : Εννοούσα όλες τις παραπομπές κλπ π.χ. τώρα ο Αϊνστάϊν, Χθές ο Πλάτων, οι “Πατέρες” της Εκκλησίας κλπ κλπ…
Πές κάτι δικό σου, κάτι πρωτότυπο. Αν κάποιος θέλει να ξέρει τι είπε ο Απόστολος Παύλος πάει και διαβάζει αυτά που (λένε) ότι έγραψε/είπε… δεν περιμένει να τ’ακούσει από δεύτερο χέρι και το χειρότερο ερμηνευμένα κατα το δοκούν και κατα το ίδιον συμφέρον. Τι δεν κατάλαβες από αυτό που σ’ερώτησα;
Και αν δεν κατάλαβες την απλή ερώτηση αυτή, τι θα μπορούσες να καταλάβεις από τα πολύπλοκα όλων αυτών που μηνμονεύεις; Δεν αρκεί να σημειώνεις τα βιβλία σου στην βιβλιοθήκη σου.
Είναι σαν να μελετάς τι απόχρωση θα σου δώσει η μίξη των χρωμάτων αλλά δεν ζωγραφίζεις ποτέ, ενώ σαφώς στην περίπτωσή σου μετά από τόση μελέτη εμφανώς έχεις κάτι να πείς αλλά προτιμάς να το λένε οι άλλοι για σένα. Κρίμα.
Έχω ένα φίλο που ξέρει τα πάντα από φωτογραφία, την μελετά 50 χρόνια, ξέρει όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες, και σε τρελαίνει στην διδασκαλία και την θεωρία, και πρέπει να κάνεις τούτο κι εκείνο, και πρέπει να χρησιμοποιήσεις αυτό το φιλμ γι’αυτόν τον σκοπό και όχι το άλλο, και ο Ansel Adams χρησιμοποιούσε μηχανή με μεγάλο αρνητικό κ.ο.κ, αλλά στα πενήντα τόσα χρόνια που με ζαλίζει είναι αμφίβολο αν έχει τραβήξει πάνω από είκοσι φωτογραφιές και καμία δεν βλέπετε. Ε! Αυτός ο άνθρωπος ΔΕΝ δικαιούται να εκφέρει γνώμη επί της φωτογραφίας…!!
Το ίδιο κι εσύ. Μας λές τι λένε οι άλλοι. Πές μας το με δικά σου λόγια. Διαφορετικά γίνεσαι άκρως επαναληπτικός, κουραστικός, αυτά που λές χωρίς σημασία και τελικά δεν προσθέτεις καμία αξία στην συζήτηση.
Όσο για εμάς, αν θέλουμε να μάθουμε τι είπε εκείνος και ο άλλος πάμε κατ’ευθείαν στο πρωτότυπο.» Καθ. (20.12.17)

-Παναγιώτης Βύρας προς Μαρία Α. : «Προτού καβαλήσει το καλάμι έδινε την ελεημοσύνη του σε ζητιάνες. Αφού ξεπέζεψε, σε μετάνοια τώρα, θα ελεήσει τα εκτρώματα φύσης! Άλλαξε μόνο δέρμα, το φίδι. Ταλαίπωρο ψοφήμι ζωής. Ένα σακατεμένο, ανθρώπινο ναυάγιο που πνίγεται σε βρωμόνερα…»Καθημ.(20.12.17)

-kierkegaard προς Άρης Νούλης : Μεγαλες μπουκιες να τρως, μεγαλα λογια να μη λες !!! Η τελευταια προταση θα σου γινει εφιαλτης….Καθημ. (21.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Ο “πραγματικός κόσμος” είναι πάντα μέσα στο μυαλό σου…! Όπερ και η εξήγηση του δικού σου “ναυαγίου”…!
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης : Κυριε Νουλη, εχετε τονισει οτι ειστε πολυ θρησκος, αφου πιστευετε σε μαγειες και θαυματα, σας ειναι τοσο δυσκολο να χωνεψετε οτι συνανθρωποι σας δεν πιστευουν σε αυτα;
Εγω ξερω τι ειμαι και ξερω οτι ο Επικουρος δεν πιστευε στα φαντασματα των θρησκειων. Ξερω οτι δεν υπαρχει κανενας θεος-θεοτητα-νεραϊδες, ο Επικουρος μαλιστα ηταν πρωτοπορος στο να κατατροπωνει τις θρησκευτικες φαντασιωσεις. Καθημ.( 18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Εσύ πάντως Άρη. είσαι αποδεδειγμένο “τσιράκι” του “Μεγάλου”… εσύ ξέρεις τίνος ¨Μεγάλου”! Αχ! πόσο θ’αθελα να υπάρχει ο Παράδεισος και εγώ να μην ήμουν αμαρτωλός και να με είχε προσλάβει ο Αγ.Πέτρος σαν θυρωρό του και να σε βλέπω να σπρώχνεις τους άλλους για να μπείς πρώτος στο Παράδεισο και τελικά να “τρώς πόρτα” και αυτός που θα σου “έριχνε την πόρτα” να ήμουν εγώ με τον αντίχειρα στην μύτη μου, την παλάμη ανοικτή όπως κάνουν τα παιδάκια και να σου κάνω “…νιάνια νανιάνια…”Καθημ.(18.1.18)
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης :Κύριε Νούλη τόσο πολύ σας ενοχλεί η “παρουσία” μου; Όχι δεν θα κρυφτώ εγώ, εσείς αν θέλετε να κρυφτείτε, εσείς αντιπροσωπεύεται τον σκοταδισμό και την δεισιδαιμονία.
΄Οσο για την “μέγιστη συμβουλή”, δεν καταλαβαίνω την εμμονή σας γιατί θα πρέπει να την ακολουθήσω; Δεν έχω δηλώσει μέλος κάποιας σέκτας; Το ότι μου αρέσει η φιλοσοφία του Επίκουρου, διαφέρει από το να είμαι ψυχάκιας και να ακολουθώ κατά γράμμα αυτά που έχει πει.
Εσείς μπορεί να ακολουθείτε τυφλά αυτά που σας υπαγορεύει το θρήσκευμα σας, εγώ δεν ακολουθώ καμμία γραμμή. Κάνω αυτά που μου αρέσουν, αρκεί να μην ενοχλώ τους γύρω μου. Είναι πολύ απλό.
Δηλαδή εάν έγραφα Δημήτρης ο Αστροναύτης, θα ήμουν αστροναύτης; Τί εμμονές έχετε πια;
Να σημειώσω ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι λέει ο Καβάσιλας. Όπως δεν ενδιαφέρεστε εσείς για την πραγματικότητα και την επιστήμη. Έχω βαρεθεί τις επιθέσεις σας, όπως και τις αναφορές σας σε παλιά συγγράματα για να “πουλήσετε πνεύμα”.Κσαθημ.(18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης
Άρη, εσύ δεν κάνεις διάλογο. Έχεις
αποστηθίσει τα λόγια άλλων και τα επαναλαμβάνεις νομίζοντας ότι έτσι είσαι τόσο έξυπνος και εμπνευσμένος όπως αυτοί. Χρησιμοποιείς διαρκώς τυφλοσούρτες
ελπίζοντας να σε βγάλουν από την πνευματική σου ένδοια και να καλύψουν το
απύθμενο κενό που ευρίσκεται μεταξύ των αυτιών σου. Τις καρφίστες τις έχεις στα
χέρια σου και με κάθε κίνηση που κάνεις, κάθε απόφθεγμα που αναμασάς, τρυπούν
εσένα αφήνοντας όλο τον “αέρα” που είναι συσσωρευμένος μέσα σου να
διαφύγει στην γύρω ατμόσφαιρα μολύνοντάς την με κάκοσμες αναθυμιάσεις της
πένητος ψυχής σου… που δεν έχει ελπίδα σωτηρίας. Άρη, ο Παράδεισος δεν σε
περιμένει. Σε περιμένει η Κόλασις αλλά όχι ανυπόμονα γιατί θα την βρωμίσεις κι
αυτήν με την μπόχα της σάπιας ψευτοηθικής σου…! Καθημ. (18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Είσαι αδιάθετος Άρη; Ούτε μία αναφορά στον Αριστοτέλη, Θουκυδίδη, Σωκράτη, τους Αποστόλους, την Βίβλο, την “Ελληνίδα Γραμματεία” ; Τίποτις; Έφαγες κάτι χαλασμένο και σε πείραξε ;
-Ματθαίος προς Νούλης : Αρη με ανησυχεί η ψυχολογική σου ισορροπία… έχεις αρχίσει και καταφεύγεις σε “φτηνιάρικες” ανταπαντήσεις και θλιβερές “ατάκες”…! Ζήτα από τον ΔΙΔΑΧΕΣ να σου κάνει ένα ευχέλαιο και από την κα Λουκά να σε ξεματιάσει… γιατί έχεις κτυπήσει κόκκινο! Καθημ. (21.1.18)
-Διογένης προς Άρης Νούλης :
Δεν πρόσεξες ότι αναφέρεται σ’εσένα, όταν γράφει…: “η ελληνική κοινωνία αισθάνεται ανασφαλής απέναντι στην ίδια της την
ταυτότητα. Φοβάται μην της κλέψουν τα σύμβολα, διότι η ίδια έχει
ταυτίσει την ελληνική της ταυτότητα με τα σύμβολα.”
Όπως η ελληνική κοινωνία, έτσι κι εσύ έχεις ταυτίσει την ύπαρξή σου με αυτά που είπαν οι σπουδαίοι ημών πρόγονοι… και τα επαναλαμβάνεις μέχρι αφασίας!
Άνευ αυτών τι είσαι; (Καθημερινή (23.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Να βλέπεις τώρα γιατί με “τσιγκλίζεις” με αυτά που ξεφουρνίζεις βρε Άρη;
Αντιφατικά σε κάθε στροφή σου…!!! Εσύ, ένας “ευσεβής και πιστός” και να έχεις δεύτερες σκέψεις για το μέλλον σου που είναι ήδη προδιαγεγραμμένο από τον Ύψιστο…; Δεν είναι πράγματα τώρα αυτά!
“ἢ, τὰν και τᾶς” Και πούσαι… άσε το έρμο τον Θούκυ στην ησυχία του Άδη του…Καθημ.(21.1.18)
-CONFUSION (…your epitaph) προς Άρης Νούλης : Ατάλαντος, Ναρκισιστής, Επιδειξίας, …. μερικά από τα επίθετα που μου έρχονται στο μυαλό αυθορμήτως κάθε φορά που κάνω το λάθος και διαβάζω ένα από τα πολλά καθημερινά σχόλια σου… (Καθημ. (21.1.18)