Κρήτες , Προέλευση , Νοοτροπία, Φυσιογνωμία , Μινωική Γραφή, DNA

Κρήτες , Προέλευση , Νοοτροπία, Φυσιογνωμία, “Θαλάσσιοι Λαοί”

Οι σημερινοί Κρήτες είναι πρωτίστως ένα μείγμα από Πελασγούς, ΜΙΝΩΕΣ, Αχαιούς, Δωριείς, Φιλισταίους, Ενετούς,  εν μέρει και Αραβες.

Κρήτες, Προέλευση, Μία θεώρηση  υπό το πρίσμα της Εθνολογίας

Τα αποτελέσματα των γενετικών ερευνών επικυρώνουν τις απόψεις πολλών αρχαιολόγων, ότι οι πρόγονοι των αρχαίων Κρητών όπως γενικά και
όλων των αρχαίων Ελλήνων έχουν προέλθει μέσω της Ανατολίας από την περιοχή, όπου προ 11.00 ετών έχει εμπεδωθεί η γεωργία και έλαβε χώραν η Αγροτική Επανάσταση, ενώ στην Αίγυπτο έχει εφαρμοσθεί η γεωργία προ 7.000 ετών, δηλαδή σχετικά αργά (Επιστημονική έρευνα δείχνει πως οι Μινωίτες ήταν Ευρωπαίοι και γενετικά παρόμοιοι με τους σημερινούς Κρητικούς, Πρώτο Θέμα (15.5.13 )

Οι Μινωίτες ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι και ήταν αυτόχθονες κάτοικοι της Κρήτης. Δηλαδή οι σημερινοί Κρήτες είναι απόγονοι των Μινωιτών! Η είδηση αυτή κάνει ήδη το γύρο του κόσμου μέσω του διάσημου επιστημονικού περιοδικού «Ναture», το οποίο δημοσιεύει τα αποτελέσματα της έρευνας με τίτλο «Ευρωπαϊκός ο πληθυσμός στην Κρήτη της Μινωικής εποχής του Χαλκού».

Πρόκειται για την περιοχή μεταξύ της Ανατολικής Τουρκίας και του του Ιράκ, όπου ακόμη και σήμερα φυτρώνει άγριο σιτάρι.

Κατά τα άλλα ισχύει η διατυπωθείσα άποψη στην μελέτη στο Μπλογκ μου περί της ” Προέλευσης των Ευρωπαίων και ιδιαιτέρως των Ελλήνων” έως την μετακίνηση των „Θαλασσίων Λαών“ σε γενικές γραμμές και περί των Κρητών με τις εξής
διαφορές :

α ) Οι Πελασγοί ήταν οι πρώτοι πολιτισμένοι κάτοικοι της Κρήτης. Από αυτούς κατάγονται οι εκπρόσωποι του Υψηλού Πολιτισμού (καθιερωμένος επιστημονικός όρος) οι Μίνωες. Δεν ήταν Ινδοευρωπαίοι ( επιστημονικός όρος, όχι λαοί).

Το 1400 π.Χ. έχουν κυριεύσει οι Αχαιοί ( μείγμα από Πελασγούς και Ινδοευρωπαίους ) την Κρήτη και συγχωνεύθηκαν με τον αυτόχθονο πληθυσμό. Το 1100 ακολούθησαν οι Δωριείς. Αυτό το πληθυσμιακό μείγμα ήταν οι μακρινοί πρόγονοι των Κρητών.

β ) Σύμφωνα με αρχαία αιγυπτιακά ντοκουμέντα ανήκαν στους „ Θαλλάσσιους Λαούς“ μεταξύ των Sherde ( Σάρδες ; ), Tursha, Shekelesh ( Σικελοί ; ) , Duna ( Δαναοί ; ) , Axaiwash (Αχαιοί ; ) και οι Peleshi ( Φιλισταίοι, αργότερα Παλαιστίνιοι) ), οι οποίοι έχουν περάσει στην απέναντι ακτή μεν, αλλά πολλοί έμειναν στην Κρήτη. Το χαρακτηριστικό γνώρισμά τους ήταν η μεγαλοσωμία (Βλέπε στην Παλαιά Διαθήκη τον γίγαντα Φιλισταίο Γολιάθ ). Οι μεγαλόσωμοι Κρήτες ίσως να κατάγονται και από αυτούς.

γ ) Στα πλαίσια της ταχείας κατακτητικής εξάπλωσης των Αράβων έμειναν οι Αραβες από το 825 έως το 961 στην Κρήτη, οι περισσότεροι Κρήτες αλλαξοπίστησαν και οι χριστιανικές εκκλησίες έχουν μετατραπεί σε τζαμιά. Όταν το διεπίστωσε αυτό ο απελευθερωτής της Κρήτης Νικηφόρος Φωκάς τον 9ο αι. απεφάσισε να στείλει τον Πόντιο μοναχό “Νίκων (όχι Νίκος, γιατί ιωνική κατάλήξη)  τον μετανοείτε” από τον
Πόντο (Τραπεζούντα, πατρίδα των προγόνων μου) με σκοπό την επιστροφή στον Χριστιανισμό. Οι σημερινοί Κρήτες τον θεωρούν όσιο. Ο αυτοκράτορας έχει αποστείλει και μερικές χιλιάδες Ποντίων στην Κρήτη.

Και στις δύο περιοχές έχει συντελεσθεί μία επιμειξία Ελλήνων και Αράβων . Υπάρχει ένα μέρος στην Κρήτη, όπου ακόμη και σήμερα ονομάζονται τα χωριά „Βαρβαρικά „ ( κανονικά „ Μπερμπέρικα“), που σημαίνει ότι οι περισσότεροι Αραβες κατακτητές σε αυτήν την περιοχή καταγόνταν από την Βερβερία (Τυνισία, Μαρόκκο και ιδιαιτέρως Αλγερία και δη από την Περιοχή Καμπυλία, όπου οι άνδρες είναι πολύ μεγαλόσωμοι και έχουν κάπως σγουρά μαλλιά, σώματα λίαν τριχοτά και είναι πολύ ατίθασσοι ). Στην Κρήτη καθώς και στην Νότια Πελοπόννησο διαπιστώνουμε απογόνους του κρητικοαραβικού μείγματος πολύ εύκολα.

Οι Αραβες εχουν επιδράσει σημαντικά και στην κρητική μουσική. Το πιό σπουδαίο παράδειγμα των γενετικών αποτυπωμάτων των Αράβων είναι ο μεγαλύτερος Ελληνας πεζογράφος Καζαντζάκης, όπως το έχει επισημάνει ο ίδιος σε μία συνέντευξη στο Παρίσι.  Και ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, θυμίζει σε ανάστημα, μαλλιά της κεφαλής και χαρακτήρα ατίθασσους Βέρβερους. Αλλά και η νοοτροπία των Κρητικών έχει επηρεασθεί από τους Αραβες ( εκτός από ατίθασσοι επίσης ευέξαπτοι, φίλερεις και ματσιστές) .

δ ) Πάνω από 200 έτη (1204 -1669 ) ήταν η Κρήτη κατακτημένη από τους Βενετσιάνους ( Ενετούς ) που είχαν έναν υπεραναπτυγμένο πολιτισμό, ο οποίος επέδρασε στην κουλτούρα των Κρητών. Πολλοί Κρήτες άλλαξαν τα ονόματά τους, μεταφράζοντάς τα από τα Ελληνικά στα Ιταλικά. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί Κρητικοί , αλλά και Επτανησιώτες έχουν ιταλικά ονόματα. Το πιό γνωστό ιταλικό όνομα στην Κρήτη είναι ο Βενιζέλος ( bene zelo : ο καλός ζηλωτής).
Συμπέρασμα :
Οι σημερινοί Κρήτες είναι πρωτίστως  ένα μείγμα από Πελασγούς, ΜΙΝΩΕΣ, Αχαιούς, Δωριείς, Φιλισταίους, Ενετούς,  εν μέρει και Αραβες.

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Καθημερινή, Το Βήμα, Τα Νέα, iefimerida).

—————————————————————————————————————————————————

Νέες αποκαλύψεις για τον Δίσκο της Φαιστού -Είναι ύμνος προς την Αστάρτη, τη θεά του έρωτα

iefimerida, 16|12|2015

Η θεά του έρωτα, η μινωική Αστάρτη, είναι το πρόσωπο-κλειδί που «ξεκλειδώνει» το μυστήριο του Δίσκου της Φαιστού, σύμφωνα με τον γλωσσολόγο - αρχαιολόγο και συντονιστή του προγράμματος Erasmus + του ΤΕΙ Κρήτης, Γκάρεθ Όουενς.

Μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, αποκαλύπτει ότι ύστερα από νεότερα δεδομένα στην έρευνά του, η θεωρία του έχει αλλάξει, κατά τι, σε σχέση με την άποψη που είχε διατυπώσει πριν από έναν περίπου χρόνο και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος δεν βρίσκεται πια η “έγκυος μητέρα”, όπως είχε αρχικά εκτιμήσει, αλλά η “έγκυος θεότητα” που παίρνει μορφή στο πρόσωπο της Αστάρτης, της θεότητας του έρωτα.

“Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μιλάμε για θρησκευτικό κείμενο. Αυτό προκύπτει από τη σύγκριση που γίνεται με άλλες θρησκευτικές λέξεις, από άλλες επιγραφές από τα ιερά βουνά της Κρήτης και από άλλα κείμενα. Έχουμε λέξεις που είναι ακριβώς οι ίδιες” λέει και προσθέτει: “έχω την υποψία ότι ο Δίσκος της Φαιστού είναι ύμνος προ την Αστάρτη, τη θεότητα του έρωτα. Τέτοιες λέξεις όπως αυτές που αναφέρονται στο δίσκο, βρέθηκαν και με μινωικά τάματα και όπως συμβαίνει και με τα σημερινά τάματα, ο κόσμος κάνει μια προσευχή όταν δυσκολεύεται είτε για θέματα υγείας, είτε για προσωπικά προβλήματα. Ο άνθρωπος δεν αλλάζει τελικά”. Εκτιμά, άλλωστε, ότι η μία πλευρά του Δίσκου της Φαιστού είναι αφιερωμένη στην έγκυο θεότητα και η άλλη στη Μινωική Αστάρτη.

Για τη σημασία του προσώπου αυτού, επισημαίνει ότι η Μινωική Αστάρτη είναι η θεά του έρωτα, του πολέμου και του βουνού και η προέλευσή της εντοπίζεται στην ανατολή. “Από την αρχαία Μεσοποταμία, που βρίσκεται στη σημερινή Τουρκία, η Αστάρτη πήγε στην Κύπρο και έγινε Αφροδίτη” τονίζει. Αναφορικά με τους συμβολισμούς με τους οποίους συνδέεται, σημειώνει ότι “η Αστάρτη έχει σχέση με τη μητέρα, που είναι κέντρο του σύμπαντος, γιατί χωρίς αυτή δεν υπάρχουμε, γιατί η μητέρα είναι δημιουργία. Έχει επίσης σχέση με το φως, καθώς δεν είναι τυχαίες διαχρονικές αναφορές στο φως, το Πάσχα, τη λαμπρή, τη φανερωμένη, ακόμη και το Φανάρι στην Κωνσταντινούπολη. Ακόμη και η λέξη Φαιστός έχει σχέση με το φως. Κατά την άποψή μου, η πρώτη λέξη στο Δίσκο της Φαιστού σημαίνει φωτεινή θεότητα. Kαι ο πάπυρος του Δερβενίου, τον οποίο είδα πρόσφατα στο αρχαιολογικό μουσείο της Θεσσαλονίκης μιλά για το φως, τη μητέρα και τη σημασία της ζωής”.

  Ολοκληρώθηκε η ανάγνωση του Δίσκου της Φαιστού σε ποσοστό 90%

Σχετικά με το επίπεδο της έρευνας πάνω στο Δίσκο της Φαιστού, ο Γκάρεθ Όουενς γνωστοποιεί ότι σε συνεργασία με τον καθηγητή της Οξφόρδης Τζον Κόλμαν, (John Coleman), έχει ολοκληρωθεί η ανάγνωσή του σε ποσοστό 90%. “Χάρη στον Μάικλ Βέντρις, (Michael Ventris), ο οποίος έκανε την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής Β, του συστήματος γραφής και βρήκε πίσω από εκεί ελληνικά από τη μυκηναϊκή εποχή, μπορούμε να πάμε πιο πίσω, στη Μινωική Κρήτη και να διαβάζουμε τις Μινωικές επιγραφές” τονίζει και διευκρινίζει ότι ανάγνωση δεν σημαίνει αυτονόητα κατανόηση, αλλά φωνητική εκφορά του λόγου με τις φωνητικές αξίες που προέκυψαν από τις αποκρυπτογραφήσεις που έκανε ο Μάικλ Βέντρις.

“Το πρόβλημα πλέον είναι η κατανόηση. Η έρευνα έχει πάει σε άλλο επίπεδο, παραμένει, ωστόσο, μια πρόκληση καθώς ο Δίσκος της Φαιστού είναι η καλύτερη Μινωική επιγραφή που έχει βρεθεί και πάνω της έχει 61 λέξεις, τη στιγμή που η αμέσως μετά καλύτερα σωσμένη επιγραφή έχει μόλις οκτώ λέξεις” λέει και προσθέτει: “πρόκειται για το αίνιγμα της Μινωικής Κρήτης, όμως πιστεύω ότι δεν είναι τόσο αίνιγμα. Το διαβάζουμε, το πλησιάζουμε και τώρα που ολοκληρώσαμε την ανάγνωσή του κατά 90% – γιατί θα ήταν αλαζονικό να πούμε ότι ολοκληρώσαμε την ανάγνωση κατά 100% – προσπαθούμε να πούμε τι σημαίνει”.

Ο κ. Όουενς θα μιλήσει, σήμερα, στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Καστοριάς, ενώ αναφέρεται με ενθουσιασμό για τη συνεργασία του με το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας.

Σε αυτό το μήκος κύματος, η Διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Καστοριάς Ανδρομάχη Σκρέκα, υπογραμμίζει τη σημασία της ανακάλυψης της γραφής από την περίοδο αυτή στην οποία ανήκει ο Δίσκος της Φαιστού και επισημαίνει ότι υπάρχουν αντίστοιχα δείγματα της νεολιθικής περιόδου από την περιοχή της Καστοριάς, με ιδιαίτερα σημαντική την ξύλινη πινακίδα με χαράγματα που βρέθηκε στον νεολιθικό οικισμό του Δισπηλιού και για την οποία ο κ. Όουενς έδειξε ενδιαφέρον.

“Πάνω στην επιφάνειά της υπάρχουν χαραγμένες με αιχμηρό αντικείμενο 9 σειρές με περίεργες γραμμές, κάθετες και οριζόντιες, μεταξύ των οποίων ο αείμνηστος καθηγητής Γεώργιος Χουρμουζιάδης αναγνώρισε κάποιες που θυμίζουν το Δ το Э και το Λ. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για σήματα που αποκαλύπτουν μια κοινωνική διάσταση της νεολιθικής κοινωνίας του Δισπηλιού” αναφέρει η κ. Σκρέκα στο ΑΠΕ – ΜΠΕ και σχολιάζει ότι η πινακίδα αυτή παραμένει μυστήριο.

Από τις αναφορές του ελληνοβρετανού γλωσσολόγου δεν λείπει και η Ελλάδα, καθώς τονίζει ότι το δυνατό της χαρτί είναι ο πολιτισμός και ο άνθρωπος. “Η κρίση δεν είναι μόνο αρνητική. Εκεί φαίνεται ποιος είναι πραγματικά ο φίλος. Και η Ελλάδα μπορεί να πάει πολύ μπροστά αν υπάρχει συνεργασία” τονίζει.

Πηγή: Νέες αποκαλύψεις για τον Δίσκο της Φαιστού -Είναι ύμνος προς την Αστάρτη, τη θεά του έρωτα | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/241118/nees-apokalypseis-gia-ton-disko-tis-faistoy-einai-ymnos-pros-tin-astarti-ti-thea-toy#ixzz3uU1MCLc3

————————————————————————————————————————————————

Ανάλυση DNA Μυκηναίων και Μινωιτών αποκαλύπτει μεγάλες γενετικές συγγένειες μεταξύ τους
Νέα έρευνα αναφέρει πως οι σημερινοί Έλληνες είναι γενετικά παρόμοιοι με τους Μυκηναίους

Nature, 03/08/2017

Οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι είχαν μεγάλες γενετικές συγγένειες
μεταξύ τους παρά τις όποιες διαφορές τους, κατάγονταν και οι δύο κυρίως από τους πρώτους νεολιθικούς γεωργούς στην περιοχή του Αιγαίου, ενώ οι σημερινοί Έλληνες είναι γενετικά παρόμοιοι σε μεγάλο βαθμό με τους Μυκηναίους.
Αυτά είναι τα κυριότερα ευρήματα μιας νέας πρωτοποριακής
έρευνας ελλήνων και ξένων επιστημόνων, οι οποίοι για πρώτοι φορά
ανέλυσαν το αρχαίο DNA Μυκηναίων και Μινωιτών και το συνέκριναν με άλλους πληθυσμούς και με τους σύγχρονους Έλληνες.

Η αρχαιογενετική μελέτη, με επικεφαλής δύο Έλληνες γενετιστές του
εξωτερικού, τον Ιωσήφ Λαζαρίδη του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής
Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστώνης και τον Γιώργο
Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, η οποία δημοσιεύθηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό “Nature”, εστίασε στην εποχή του Χαλκού (3η-2η χιλιετία π.Χ.).

Η προέλευση των Μυκηναίων και των Μινωιτών απασχολεί τους
αρχαιολόγους για πάνω από έναν αιώνα και οι σχετικές εκτιμήσεις
βασίζονταν έως τώρα κυρίως σε αρχαιολογικά και γλωσσολογικά δεδομένα. Η νέα μελέτη ρίχνει πλέον νέο γενετικό φως στην καταγωγή τους, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι Μινωίτες -οι δημιουργοί της πρώτης ευρωπαϊκής γραφής (της Γραμμικής Α, που δεν έχει ακόμη διαβασθεί)- είχαν βαθιές ρίζες στο Αιγαίο και δεν προέρχονταν από κάποιον άλλο μακρινό εξελιγμένο πολιτισμό εκτός αιγαιακού χώρου. Η γενετική ανάλυση συμπεραίνει ότι οι αρχικοί πρόγονοι τόσο των Μινωιτών όσο και των Μυκηναίων ήσαν κατά βάση ντόπιοι γεωργικοί πληθυσμοί από τη νεολιθική Δυτική Ανατολία, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.

Για πρώτη φορά μελετήθηκαν δείγματα αρχαίου DNA από οστά και δόντια 19 ατόμων, μεταξύ των οποίων δέκα Μινωιτών από την Κρήτη, από τις τοποθεσίες της Ιεράς Μονής Οδηγήτριας στα νότια του νομού Ηρακλείου και του σπηλαίου του Αγίου Χαραλάμπους στο οροπέδιο του Λασιθίου (2900-1700 π.Χ.), τεσσάρων Μυκηναίων από την Αργολίδα της Πελοποννήσου και τη Σαλαμίνα (1700-1200 π.Χ.) και τριών κατοίκων της νοτιοδυτικής Ανατολίας στην Τουρκία (2800-1800 π.Χ.). Αυτά τα αρχαία γονιδιώματα συγκρίθηκαν μετο αρχαίο DNA 332 ανθρώπων από γειτονικές χώρες και 2.616 συγχρόνων
(μεταξύ των οποίων δύο σημερινών Κρητών).

Όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) ο Ι. Λαζαρίδης, «οι πρώτοι Νεολιθικοί πληθυσμοί της δυτικής Ανατολίας και της Ελλάδας ήσαν εξαιρετικά ομοιογενείς, απόγονοι ενός κοινού πρωτο-γεωργικού πληθυσμού που εξαπλώθηκε από την 7η χιλιετία π.Χ. ανά την Ευρώπη. Τα νέα δεδομένα της μελέτης μας αποδεικνύουν πως τόσο οι Μυκηναίοι όσο και Μινωίτες προέρχονται κατά βάση, σε ποσοστό 75% έως 85%, από αυτό τον πρωτο-γεωργικό πληθυσμό».

Η ανατολική και η βόρεια γενετική συνεισφορά

Η έρευνα δείχνει ότι τόσο στους Μυκηναίους όσο και στους Μινωίτες
υπάρχει επίσης μια μικρότερη ανατολική γενετική επιρροή, σε ποσοστό 10% έως 15%, από τη Δυτική Ασία, η οποία σχετίζεται με τους αρχαίους κατοίκους του Καυκάσου, της Αρμενίας και του Ιράν. Όμως οι Μυκηναίοι διέφεραν από τους Μινωίτες, επειδή είχαν στο DNA τους και μια βόρεια γενετική «συνεισφορά» από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της ανατολικής Ευρώπης και της Σιβηρίας.

Αντίθετα, οι Μινωίτες δεν εμφανίζουν τέτοια γενετική κληρονομιά από
τους πληθυσμούς των βορείων στεππών. Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι οι μετανάστες-επιδρομείς από το Βορρά εξαπλώθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά δεν έφθασαν έως τη μινωική Κρήτη.

Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «οι Μυκηναίοι είναι γενετικά παρόμοιοι με
τους Μινωίτες, αλλά έχουν κι ένα μικρό ποσοστό προέλευσης, της τάξης του 5% έως 15%, από βόρειους αρχαίους πληθυσμούς της ανατολικής Ευρώπης και Σιβηρίας, το οποίο δεν έχουν οι Μινωίτες. Αυτή η γενετική συνιστώσα φαίνεται πως εξαπλώθηκε μετά το 3.000 π.Χ. δυτικά σε όλη την Ευρώπη, μέσω ποιμενικών πληθυσμών από τις στέπες, που βρίσκονταν βόρεια από τον Εύξεινο Πόντο και την Κασπία».

Όπως αναφέρει ο Έλληνας επιστήμονας, «η ακριβής γεωγραφική προέλευση και η διαδρομή αυτών των βορείων και ανατολικών επιρροών θα διευκρινιστεί καλύτερα στο μέλλον, με δειγματοληψία περισσοτέρων γειτονικών αρχαίων πληθυσμών. Υποδεικνύει πάντως κάποιο βαθμό πληθυσμιακής μετακίνησης προς τον Αιγαιακό χώρο, ένα αρκετά εύλογο συμπέρασμα, αφού η Ελλάδα είναι η γεωγραφική γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ασία».

Η μελέτη δείχνει ότι ‘μετανάστες’ από περιοχές βόρεια και ανατολικά
του Αιγαίου μπορεί να συνέβαλαν στην ανάδυση των μεγάλων Αιγαιακών πολιτισμών της Εποχής του Χαλκού κατά τη δεύτερη και τρίτη χιλιετία π.Χ.

Όμως η έρευνα δεν διαπίστωσε κάποιο διακριτό γενετικό «αποτύπωμα» ούτε των Αιγυπτίων ούτε των Φοινίκων στο DNA των Μινωιτών ή των Μυκηναίων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, «αυτό οδηγεί σε απόρριψη της υπόθεσης ότι οι πολιτισμοί του Αιγαίου δημιουργήθηκαν από μετανάστες που προέρχονταν από παλαιούς πολιτισμούς εκείνων των περιοχών (Μέσης Ανατολής ή Αφρικής)».

Η γενετική συνέχεια των Ελλήνων

Όσον αφορά τους σημερινούς Έλληνες, η έρευνα δείχνει ότι είναι
γενετικά παρόμοιοι με τους Μυκηναίους, οι οποίοι ήσαν οι πρώτοι που
έγραψαν την Ελληνική γλώσσα με τη Γραμμική Β. Όπως είναι αναμενόμενο, με το πέρασμα του χρόνου έχει σήμερα πια επέλθει μια επιπλέον μείωση της γενετικής επιρροής των πρωτο-γεωργών.

«Το κύριο συμπέρασμα από την μελέτη μας», υπογραμμίζει ο κ.
Λαζαρίδης, «είναι πως η πληθυσμιακή ιστορία της Ελλάδας έχει
χαρακτηριστικά σημαντικής γενετικής συνέχειας, αλλά όχι πλήρους
απομόνωσης».

Οι ερευνητές τονίζουν ότι δυο βασικά ερωτήματα που πρέπει να
απαντηθούν μελλοντικά, είναι πότε για πρώτη φορά οι κοινοί «ανατολικοί» πρόγονοι των Μινωιτών και των Μυκηναίων έφθασαν στο Αιγαίο και κατά πόσο οι «βόρειοι» πρόγονοι των Μυκηναίων έκαναν σποραδικές διεισδύσεις στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα ή μία γρήγορη και μαζική μετανάστευση, όπως συνέβη στην Κεντρική Ευρώπη.

Άσχετα πάντως με τις απαντήσεις στα δύο αυτά ερωτήματα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι υπήρξαν δύο τουλάχιστον μεταναστευτικά ρεύματα προς το Αιγαίο, ένα από την Ανατολή και ένα από το Βορρά, τα οποία ήλθαν να προστεθούν στην αρχική μετανάστευση και διασπορά στον αιγαιακό και ελληνικό χώρο των εξ Ανατολής πρώτων γεωργών ήδη πολύ πριν την Εποχή του Χαλκού.

Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «είναι αξιοσημείωτο πόσο συνεχής έχει
υπάρξει η κληρονομιά των πρώτων Ευρωπαίων γεωργών στην Ελλάδα και σε άλλες περιοχές της νότιας Ευρώπης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι πληθυσμοί τους ήσαν πλήρως απομονωμένοι. Οι Έλληνες δεν αναδύθηκαν πλήρως σχηματισμένοι από τα βάθη της προϊστορίας, αλλά στην πραγματικότητα ήσαν πάντα ένας λαός στη διαδικασία του γίγνεσθαι, ένα ‘έργο σε εξέλιξη’, καθώς μεταναστευτικά στρώματα δια μέσου των εποχών έρχονταν να προστεθούν, αλλά ποτέ δεν έσβησαν τη γενετική κληρονομιά των πληθυσμών της Εποχής του Χαλκού».

Στη μελέτη συμμετείχαν κορυφαίοι ξένοι επιστήμονες, όπως ο
εξελικτικός γενετιστής Ντέηβιντ Ράιχ του Χάρβαρντ και ο Γιοχάνε Κράουζε,διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για την Μελέτη της Ανθρώπινης Ιστορίας στην Ιένα της Γερμανίας.

Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν επίσης οι Γιάννης
Σταματογιαννόπουλος και Δήμητρα Λοτάκη (Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον), Γιάννης Μανιάτης (Εργαστήριο Αρχαιομετρίας «Δημόκριτου»), Μανώλης Μιχαλοδημητράκης (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης), Γιώργος Κορρές (Τμήμα Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών) και οι αρχαιολόγοι Γιάννης
Τζεδάκης, Αντώνης Βασιλάκης, Αναστασία Παπαθανασίου και Ελένη
Κονσολάκη-Γιαννοπούλου.

 

 

Συρία, Προέλεθυση Συρίων ,Ιστορικοπολιτισμική θεώρηση , Πολιτική Ανάλυση

Προέλευση των Συρίων

Σύριοι, Προέλευση

Οι σημερινοί Σύριοι είναι απόγονοι αρχαιοτάτων πληθυσμών ήδη από την Νεολιθική Εποχή, η οποία σε συνδυασμό με την Γεωργική Επανάσταση ( προ 11 χιλιάδων ετών, στην Ευρώπη 3 χιλ. χρόνια αργότερα ) έχει δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την Ιστορική Εποχή ήδη 2 χιλ. χρόνια π.Χ., όταν έγιναν γνωστοί με το όνομα Αραμαίοι. Το 1200 π.Χ. έφθασαν στα πλαίσια της βίαιης μετακίνησης των «Θαλασσίων Λαών» πληθυσμιακές ομάδες από τα Βαλκάνια και ιδιαιτέρως από την Ελλάδα πολεμικοί πληθυσμοί, οι οποίοι συγχωνεύθηκαν με τους εντόπιους πληθυσμούς.

Στην διάρκεια των Αλεξανδρινών χρόνων έλαβε χώραν μία εν μέρει επιμειξία με τους Ελληνες και κατόπιν κατά την διάρκεια της Ρωμαϊκής κατάκτησης με τους Ρωμαίους. Η γλώσσα των Συρίων  ήταν  η επίσημη γλώσσα της διπλωματίας και ήδη η αυτοκρατορική γλώσσα της Περσίας. Σήμερα χρησιμοποιούνται τα Αραμαϊκά μόνον στην χριστιανική ορθόδοξη λειτουργία.

Τον 7ο αι. έχει συντελεσθεί μία ισχυρή επιμειξία με Αραβες. Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα έχει πραγματοποιειθεί μία μερική επιμειξία στα παράλια με Ευρωπαίους σταυροφόρους. Οι ίδιο θεωρούν τον εαυτό τους ως γνήσιους Αραβες.

Εχω διαπιστώσει , ότι πολύ λίγοι ξέρουν τήν πραγματική καταγωγή τους. Σημειώνεται μία σχετικά ισχυρή κίνηση μεταξύ μορφωμένων , οι οποίοι επισημαίνουν εντόνως, ότι γενετικά ουδεμία σχέση έχουν με τους «απολίτιστους» Αραβες.

Είχα σπουδαστές (φοιτητές, μεταπτυχιακούς και δοκτορά) από την Συρία και  με ελληνικές φυσιογνωμίες. Φυσικά ήταν αυτό γι αυτούς πλεονέκτημα. Αισθάνονται για τους Γιουνάνι (Ιωνες, Ελληνες) μεγάλη συμπάθεια και φιλία. Σε γενικές γραμμές ανήκουν οι Σύριοι στους πιό πολιτισμένους και πιό έξυπνους Αραβες. Οπου και να πάνε, διαπρέπουν στο εμπόριο και στις επιστήμες, ιδίως στην ιατρική. Αξίζει λοιπόν να τους προσέξουμε ιδιαίτερα. Καθημερινή (6.8.15)

————————————————————————————————

Συρία Ιστορικοπολιτισμική θεώρηση, Πολιτική Ανάλυση

Εδώ και τρεις χιλιάδες έτη υφίστανται μεταξύ των Ελλήνων και των Συρίων φιλικές σχέσεις, οι οποίες έχουν αποδειχθεί ως ιδιαιτέρως ωφέλιμες για έναν απόφοιτο του Πανεπιστημίου της Δαμασκού, ο οποίος το 1984 έχει αποσταλθεί από το υπουργείο των εξωτερικών στην Γερμανία για μετεκπαίδευση και δοκτοράτο.

Επειδή όμως είχα ήδη έξι μεταπτυχιακούς για δοκτοράτο, αν και αυτό ήταν κατά των κανονισμών, δεν μπορούσα να τον παραλάβω, γι αυτό παρακάλεσα άλλους συναδέλφους να αναλάβουν  την επιστημονική  εποπτεία. Δεν δέχτηκαν, γιατί κατά την γνώμη τους αυτός δεν είχε τις απαραίτητες προϋποθέσεις να συγγράψει μία διδακτορική διατριβή. Τελικά αποφάσισε η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου ύστερα από αίτησή μου υπό την ιδιότητα του διευθυντού του Ινστιτούτου  να μου επιτραπεί να αναλάβω την επιστημονική του εποπτεία.

Όταν με ρώτησε , γιατί άλλαξα την γνώμη μου και κυριολεκτικά τον έσωσα, του έδωσα την εξής απάντηση : Αισθάνομαι ακόμη και ύστερα από τρεις χιλιάδες έτη ευγνωμοσύνη, γιατί οι πρόγονοί μου Γιουνάνι ( Ίωνες ) έχουν παραλάβει από τους προγόνους του το Φοινικικό Αλβάβητο από την πόλη Ουγκαρίτ και την Θεά της ομορφιάς και του έρωτα Αστάρτη ( Aschterut ), η οποία μετομάσθηκε στην Κύπρο σε Αφροδίτη. Οι Σύριοι την πήραν πολύ πιό νωρίς από τους Βαβυλωνίους , οι οποίοι την ονόμαζαν Ίσταρ ( Ischtar ).

Πέραν τούτου του εξήγησα , ότι ως πρώην φτωχό αγροτόπαιδο το θεωρώ ηθική μου υποχρέωση να κάνω από ένα επίσης φτωχό αγροτόπαιδο από την Συρία έναν αξιόλογο επιστήμονα. Τοιουτοτρόπως έχει δημιουργηθεί η απαραίτητη βάση μίας αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Και για επιστημονικούς λόγους κατόρθωσα να μάθω από πρώτο χέρι πολλά ενδιαφέροντα εθνολογικού, κοινωνικού, ψυχολογικου  και πολιτικού χαρακτήρα.

1. Το 1971 ο στρατιωτικός και αργότερα πολιτικός Χαφέζ αλ Ασάντ έσωσε την Συρία από το χάος, το οποίο  όντως επί έτη επικρατούσε.
2. Το Κόμμα Μπάαθ ( “Αραβικός Σοσιαλισμός”, δηλαδή τριτοκοσμικός “σοσιαλισμός” ) έχει να παρουσιάσει πολλές οικονομικές και κοινωνικές επιτεύξεις.
3. Οι γυναίκες χαίρουν αναγνώρισης και δικαιωμάτων. Ιδρύθηκαν κατά το πρότυπο του Ισραήλ ακόμη και γυναικείες στρατιωτικές μονάδες με γυναίκες αξιωματικούς.
4. Το Κόμμα βοηθά ιδιαιτέρως τους φτωχούς αγρότες και αναλαμβάνει τα έξοδα σπουδών για τα παιδιά τους. Και τα τρία αδέλφια π.χ. σπούδασαν στο εξωτερικό με κρατικές υποτροφίες.
5. Ο λαός αγαπά τον Πρόεδρο Ασσάντ.
6.Το Μπάαθ θεωρεί τα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα σε όλον τον κόσμο αδελφικά.
7. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΡΑΒΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ( Ιδέ εδώ στο  Μπλογκ  την μελέτη “Ανατολή, Δύση, Σύγκριση”).
8.  Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι εχθροί του “Αραβικού Εθνους”, κάτι που όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει.
9.  Η Συρία δεν αποθέχεται την απόσπαση δικού της εδάφους. Η Γαλλία έχει πράγματι αποσπάσει από το συριακό έδαφος ένα κομμάτι και ίδρυσε το τότε χριστιανικό κράτος Λίβανος !  Και η κατοχή του Υψιπέδου Γκολάν από το Ισραήλ δεν  έγινε ως σήμερα αποδεκτή.
10. Στην Συρία επικρατεί μεγάλη ανεξιθρησκία. Ιδιαιτέρως οι Χριστιανοί τυγχάνουν σεβασμού εκ μέρους του κράτους. Ο σχέσεις  μεταξύ της χριστιανικής Εκκλησίας και του κράτους στηρίζονται επί αμοιβαία εκτίμηση.

Το 1988 απέκτησε με επιτυχία τον ακαδημαϊκό τίτλο Δρ. ( Dr.jur.)  έγινε γρήγορα τμηματάρχης στο Υπουργείο Εξωτερικών, κατόπιν εκπρόσωπος στον ΟΗΕ ( Γενεύη ) και ύστερα πρέσβης σε πολλές χώρες.

Η Συρία έχει εδώ και 3.500 έτη την κακή τύχη να βρίσκεται μεταξύ μεγαλων δυνάμεων ( Αιγύπτιοι, Ηiττίτες, Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Πέρσες, Ελληνες, Ρωμαίοι ). Στην Συρία διασταυρώνονται από ανέκαθεν στρατηγικά και γεωπολιτικά συμφέροντα υπερδυνάμεων και μεγαλοδυνάμεων.
Ριζικές πολιτικές αλλαγές στη Συρία και γενικά στην νευραλγική περιοχή της Μέσης Ανατολής έχουν γι αυτόν τον λόγο σημαντικές επιπτώσεις και διεθνώς. Οι ειδικοί διεθνών σχέσεων έχουν ήδη ύστερα από την πτώση του Καντάφι προειδοποιήσει, ότι κατόπιν θα είναι στη σειρά η Συρία και στο μέλλον και το Ιράν.

Ανάλυση υπό το πρίσμα της Θεωρίας των διεθνών σχέσεων και ειδικά της Θεωρίας των συμφερόντων στις διεθνείς σχέσεις ( Ιδέ εδώ στο  Μπλόγκ το άρθρο “Συμφέροντα, Ισορροπίες, Συμμαχίες, Διπλωματία” στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Διαδίκτυο υπό το όνομά μου το εκτενές  επιστημονικό πόνημα “Interessentheorie, Eine Studie im Koordinatensystem von Philosophie, Epistemologie und Völkerrechtssoziologie”) καθώς  και εδώ στο Μπλογκ την μελέτη “Συμφέρον, Οφελος, Χρήσιμο, “Χρησιμοθηρία” ).

Στον μικροκόσμο της Συρίας σημειώνονται συγκρουόμενα συμφέροντα  μεταξύ των Σουννιτών από το ένα μέρος και των Αλεβιτών Σωστά : Στον μακροκόσμο της Συρίας διαγράφονται διασταυρωνούμενα συμφέροντα πολλών player διαφορετικών κατηγοριών :

Oι περιφεριακές μεγαλοδυνάμεις Ισραήλ, Τουρκία και Ιράν, η υπερδύναμη ΗΠΑ και η διεθνής μεγαλοδύναμη Ρωσία έχουν στρατηγικα συμφέροντα διαφορετικού επιπέδου, ενώ τα συμφέροντα της οικονομικής μεγαλοδύναμης Σαουδική Αραβία είναι πρωτίστως θρησκευτικής σημασίας. Μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ σημειώνονται συγκλινόμενα έως κοινά συμφέροντα, μεταξύ της Συρίας και του Ιράν διαπιστώνουμε επίσης συγκλινόμενα συμφέροντα, μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας αντίθετα συμφέροντα, μεταξύ των ΗΠΑ και της Συρίας συγκρουόμενα συμφέροντα, μεταξύ του Ισραήλ και της Συρίας άκρως συγκρουόμενα συμφέροντα, μεταξύ της Τουρκίας και της Συρίας σημειώνονται αντίθετα έως συγκρουόμενα συμφέροντα.

Οι Σουννίτες είναι αποφασισμένοι να αναλάβουν την εξουσία μεν, κάτι που ίσως είναι ρεαλιστικό, αλλά θα συγκρουσθούν με τους Σαλαφίτες και άλλους ισλαμιστές . Θα ήταν προτιμότερο, να μην επέμβει καμία από τις προαναφερθείσες δυνάμεις στρατιωτικά, εκτός εάν ο συριακός στρατός χρησιμοποιήσει χημικά όπλα. Οι ΗΠΑ , η Γαλλία , ίσως και το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσαν να διαθέσουν στους αντικαθεστωτικούς κατάλληλα οπλικά συστήματα.

Αλλά σε περίπτωση νίκης των Σουννιτών θα ήταν ηθικά υποχρεωμένοι να αποτρέψουν οπωσδήποτε την γενοκτονία των Αλεβιτών και των Χριστιανών και να πείσουν τους Σουννίτες να αφοπλίσουν τα εξτρεμιστικά στοιχεία. Μία στρατιωτική παρέμβαση  του Ισραήλ θα έπρεπε να είναι κατά την γνώμη μας ταμπού.
Δημοσιευθέν από τις 10.5.2013  στον ηλεκτρονικό τύπο ( iefimerida,  Πρώτο Θέμα, Το Βήμα ).

Ισραήλ και Παλαιστίνιοι, Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Ισραήλ και Αραβες Στρατιωτικά , Ερετζ Ισραήλ,

Ισραήλ και Παλαιστίνιοι, Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο
Η σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων υπό την σκοπιά του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου

1. Αμφότεροι, ο ισραηλινός και ο παλαιστίνιος λαός, κατέχουν το μέσω του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου καθιερωμένο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.
Ο ισραηλινός λαός κατόρθωσε κάτω από ειδικές ιστορικές συνθήκες να υλοποιήσει αυτό το δικαίωμα μέσω της  ίδρυσης του Ισραήλ ως  κράτος σε μία περιοχή, η οποία δεν ήταν ουδεμία “terra nulius” ( “γη ουδενός” ).

Ο παλαιστίνιος λαός όμως μπόρεσε έως τώρα να πραγματοποιήσει το δικό του δικαίωμα της αυτοδιάθεσης μόνο εν μέρει και δη μέσω της δημιουργίας της Αρχής της Αυτονομίας. Αλλά και αυτός έχει το πρωταρχικό δικαίωμα για δικό του κράτος.
Κράτη, τα οποία τον εμποδίζουν να εγκαθιδρύσει δικό του κράτος, παραβιάζουν βαρέως και διπλά το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο :

α ) Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του λαού ανήκει στις επτά βασικές αρχές του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου , οι οποίες θεωρούνται ως ένα είδος συντάγματος όλης της διεθνούς νομικής τάξης.

β ) Το Δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του λαού ανήκει το αργότερο από το 1966 στο ύψιστο ομαδικό ανθρώπινο δικαίωμα και στις δύο διεθνείς Συμφωνίες περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

2. Το ιστραηλινό κράτος κατέχει σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο κυριαρχία, η οποία σημαίνει υψίστη εδαφική και προσωπική εξουσία. Από αυτήν απορρέει το δικαίωμα και το καθήκον να προστατεύσει τους πολίτες του προ εξωτερικών κινδύνων.
Εχει πέραν τούτου το μέσω του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου καθιερωμένο δικαίωμα για το απαραβίαστο του εδάφους και για σίγουρα σύνορα. Οι γείτονές του είναι σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο υποχρεωμένοι να σεβασθούν άνευ επιφυλάξεων αυτό το δικαίωμα, ειδάλλως παραβιάζουν το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο. Αυτό μπορεί να συμβεί με πράξεις ή με παραλήψεις.

Αλλά δέον να επισημσανθεί εντόνως το εξής : Η προστασία εκ μέρους του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου αφορά μόνον τα σύνορα, τα οποία ανταποκρίνονται σε αυτό και δεν είναι συνοριακές γραμμές ως αποτέλεσμα βίας. Αυτό σημαίνει, ότι οι συνοριακές γραμμές ύστερα από το 1967 δεν μπορούν να απαιτήσουν απεριόριστα την προστασία του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου.

3. Το ισραηλινό κράτος εχει μέσω του πολέμου (1967) κυριεύσει περιοχές των γειτόνων του ( οccupatio bellica ). Αμέσως ύστερα από τον πόλεμο έκανε όμως το Ισραήλ ένα ολέθριο βήμα και έχει προσαρτήσει εν μέρει αραβικά εδάφη. Τοιουτοτρόπως το Ισραήλ έχει παραβιάσει βαρέως την διεθνή νομική τάξη. Στα προσαρτημένα εδάφη έχουν χτισθεί και ακόμη και τώρα χτίζονται κατοικίες για Εβραίους μετανάστες από άλλες χώρες με τον σκοπό να δημιουργηθούν fait accompli ( τετελεσμένα γεγονότα ). Αλλά αυτό είναι στην διεθνή ιστορία ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο κάτι το σπάνιο.

Εδώ δεν πρόκειται μόνον για μία μετωπική επίθεση κατά όλου του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου, αλλά πέραν τούτου και για μία πλάνη του Ισραήλ. Στην Διακήρυξη του ΟΗΕ περί των αρχών της ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ των κρατών από το 1970 , η οποία έχει ψηφισθεί ομόφωνα και είναι ύστερα από την Χάρτα του OHE το πιό σημαντικό διεθνές ντοκουμέντο, έχει διατυπωθεί χωρίς αμφιβολία το εξής :
„Μία μέσω απειλής με βία ή με άσκηση βίας πραγματοποιηθείσα προσάρτιση εδαφών δεν επιτρέπεται να αναγνωρισθεί ως νόμιμη“.

Το Ισραήλ προσπαθεί εκτός τούτου να κάνει από την παράνομη κατάληψη των αραβικών εδαφών εθιμικό δίκαιο. Τα αραβικά κράτη-γείτονες του Ισραήλ έχουν όμως επανειλλημμένα διαμαρτυρηθεί κατά την άκρως παράνομη πράξη του Ισραήλ. Επομένως δεν μπορεί να δημιουργηθεί εθιμικό δίκαιο. Εδώ ισχύει ο ειδικός νομικός κανώνας „ex iniuria non ius oritur“ ( „από παρανομία δεν πηγάζει δίκαιο“ ).
Ακριβώς η κατάληψη και η εν μέρει προσάρτηση αραβικών εδαφών είναι το punctum quaestionis ( ο πυρήνας του ζητήματος ) της σύγκρουσης μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστηνίων.

4. Ο παλαιστίνιος λαός είναι μέσω της διεθνούς εκπροσώπησης μέσω της Αρχής της Αυτονομίας ένα υποκείμενο ( προσωπικότητα ) του Διεθνούςς Δημοσίου Δικαίου που σημαίνει, ότι έχει όχι μόνον δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις.

Στην παραγματικότητα  η Αρχή της Αυτονομίας αποτελεί ένα κράτος in statu nascendi ( σε κατάσταση του γίγνεσθαι ). Επομένως  η παλαιστίνια κυβέρνηση έχει το νομικό καθήκον, να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποτρέψει πράξεις βίας κατά του Ισραήλ από το παλαιστίνιο έδαφος.

Σε περίπτωση που η παλαιστίνια κυβέρνηση δεν παρεμποδίζει ή το χειρότερο ενθαρρύνει απόπειρες αυτοκτονίας, πρόκειται για επίθεση κατά του Ισραήλ σύμφωνα με το άρθρο 3 περί του ορισμού της επίθεσης ( UΝΟ, 1974 ). Το ίδιο ισχύει και για την εκτόξευση ρουκετών κατά του ισραηλινού πληθυσμού από παλαιστίνιο έδαφος. Τελικά  για τέτοιες πράξεις είναι η κυβέρνηση των Παλαιστινίων υπεύθυνη.

Αλλά σε ό,τι αφορά τη νέα σύρραξη , είναι αποκλειστικά η Χαμάς υπεύθυνη για όσα συμβαίνουν στην Λωρίδα της Γκάζας κατά του Ισραήλ, το οποίο έχει ήδη εκουσίως εγκαταλείψει την Λωρίδα, δηλαδή δεν είναι πλέον κατοχική δύναμη. Επομένως δεν υφίσταται λόγος για την εκτόξευση πυραύλων κατά του Ισραήλ. Στη περιοχή της υπευθυνότητας της Φατάχ δεν συμειώνονται τέτοια ακραία πράγματα.

Σε τέτοιες περιπτώσεις έχει το Ισραήλ σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο το δικαίωμα της αυτοϋπεράσπισης ( άρθο 53 του Χάρτη του ΟΗΕ, αλλά χωρίς exzess ( ασύμμετρη υπερβολή ). Και οι δύο πλευρές είναι υποχρεωμένες να σεβαστούν τους κανόνες του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου (Ius in bello, Δίκαιο του Πολέμου), το οποίο σημαίνει μεταξύ άλλων να αποφεύγονται θύματα μεταξύ του άμαχου πληθυσμού.

5. Η επίλυση του υπάρχοντος προβλήματος εξαρτάται πρωτίστως από το Ισραήλ, το οποίο όντως καταπατεί κάθε έννοια δικαίου στην περιοχή και εστιάζει τα εγωϊστικά εθνικά του συμφέροντα στο επίκεντρο της εξωτερικής του πολιτικής. Μία τέτοια τοποθέτηση αποτελεί Υβριν με ολέθριες συνέπειες στο απώτερο μέλλον για τον ισραηλινό λαό, όταν θα λάβει χώραν μία στρατιωτική ενδυνάμωση των μουσουλμανικών χωρών.

Δημοσιευθέν ως ειδικό  σχόλιο στην Καθημερινή (26.7.14 , 25.5.18) και   στο Βήμα (8.8.14).Το παρόν κείμενο έχει ήδη δημοσιευθεί ως ειδικό σχόλιο στα Γερμανικά στις κορυφαίες γερμανικές εφημερίδες (ηλεκτρονική έκδοση) Frankfurter Allgemeine Zeitung, Die Welt, Süddeutsche Zeitung , στο Focus, και στον Tagesspiegel.

——————————————————————————

Το πρόβλημα είναι αληθώς πολυδιάστατο και άκρως μπερδεμένο. Σύμφωνα με τον κοινό νου θα ήταν σχετικά εύκολο να εγκαθιδρυθεί ένα παλαιστινιακό κράτος αποτελούμενο από το Δυτικό Γιόρνταν και την Γκάζη. Δηλαδή στην περιοχή θα πάρχουν ΕΠΙΣΗΜΩΣ δύο  κράτη,  το Ισραήλ και η Παλαιστίνα. Το Ισραήλ είναι μεν ήδη ένα κράτος , αλλά όχι αναγνωρισμένο από όλες τις πολυάριθμες ισλαμικές χώρες. Και οι Παλιστίνιοι  διαθέτουν ένα κρατικό μόρφωμα, αλλά αυτό είναι αναγνωρισμένο πρωτίστως από όλες τις ισλαμικές  και από μερικές μη ισλαμικές χώρες.

Παρακάτω αναφέρω τις καθοριστικές προϋποθέσεις για την επίλυση του προβλήματος :
1. Αναγνώριση του Ισραήλ  από όλες τις ισλαμικές χώρες φυσικά στα σύνορα προ του πολέμου του 1967.

2. Το Ισραήλ να περατώσει τις βαθμιαίες κατακτήσεις  παλαιστινιακού εδάφους. Αυτό που σήμερα συμβαίνει, είναι πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία ύστερα απο το 1945. Το Ισραήλ αγνοεί όμως όλο το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, την Χάρτα του ΟΗΕ και τις πολυάριθμες αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσής του. Μία τέτοια τοποθέτηση αποτελεί για το μέλλον του κράτους Ισραήλ υπαρξιακό  κίνδυνο.
3. Οι Παλάστίνιοι  να έχουν μόνο μία εκπροσώπηση με εξουσία και κύρος.

4. Οι ισλαμικές χώρες να είναι σύμφωνοι με μία τελική επίλυση του υπαρχόντος προβλήματος. Στην πραγματικά όμως οι αραβικές χώρες αλλοιλοτρώγονται αενάως και εκμεταλλεύονται το παλαιστινιακό ζήτημα εδώ και πολλά έτη αποκλειστικά  για εγωϊστικούς σκοπούς.

5. Για  μία τελική λύση  δέον να υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και ιδιαιτέρως μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Διαπιστώνουμε όμως,  ότι οι ΗΠΑ   υποστηρίζουν   μονόπλευρα το Ισραήλ.

Ομολογώ, ότι ύστερα από οκτώ  έτη προετοιμασίας (σπουδές, μεταπτυχιακό, δοκτοράτο) ένας ιδαίτερος Παλαιστίνιος έχει συγγράψει υπό την επιστημονική μου εποπτεία  τη διατριβή του με το θέμα  “Επίλυση της ισραηλοπαλαιστινιακής αντιπαράθεσης μέσω ενός Συμφώνου Ειρήνης επί τη βάσει της εμπέδωσης ενός Παλαιστινιακού κράτους”. Εχει προτείνει  συγκεκριμένο  σχέδιο της συμφωνίας, το οποίο ήταν η βάση για την Συμφωνία του Οσλο  μεταξύ του Ισραήλ και της ΠΛΟ το 1993. Αυτονοήτως έπρεπε να επιτευχθεί η λύση με αμοιβαίες παραχωρήσεις, αλλά η Χαμάς σήκωσε μπαϊράκη και απέτρεψε την συμφωνία.
Πάντως ο Παλαιστίνιος έχει υπερασπίσει το 1990 τη διατριβή του με  magna cum laude.

Καθημερινή (20.5.18)

—————————————————————————————–

Ισραήλ και Αραβικά Κράτη, Στρατιωτικά

Διατί υπερέχει το Ισραήλ υπερέχει στρατιωτικά ;

1.Το Ισραήλ εκπροσωπεί στη Μέση Ανατολή τον τεχνολογικά υπερεξελιγμένο “1ο Κόσμο”, ενώ τα γειτονικά αραβικά κράτη εστιάζονται εν μέρει στο Μεσαίωνα και γενικά είναι τόσο καθυστερημένα που ανήκουν στον “3ο Κόσμο”.
2. Το Ισραήλ παράγει και εξάγει υπερσύγχρονο οπλισμό. Κατέχει την ατομική βόμβα.
3. Το Ισραήλ αποτελεί στις επιστήμες “υπερδύναμη” (πολλά Νομπέλ στις φυσικές επιστήμες).
4. Σε περίπτωση πολέμου οι γυναίκες μπορούν να αντικαταστήσουν επιτυχέστατα τους άνδρες.
5. Στον στρατό υπηρετούν όλοι , αν θυμάμαι καλά τους αριθμούς μεταξύ του 18ου και 65ου έτους της ηλικίας. Οι άνδρες υπηρετούν τρία έτη και οι γυναίκες 21 μήνες.
6. Οι αεροπόροι ανήκουν στους καλύτερους του κόσμου, εν μέρει πρόκειται για Αμερικανοεβραίους.
7. Οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ είναι διεθνώς οι πιο επιτυχείς. Προ του πολέμου το 1967 π.χ. ο αρχηγός της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας και σύμβουλος του Σύρου προέδρου ήταν ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας του Ισραήλ (!!!).
7. Οι ΗΠΑ προστατεύουν το Ισραήλ.
8. Ισως το πιο σημαντικό : Ξέρουν , τί θα συμβεί σε περίπτωση νίκης των Αράβων. Δηλαδή η στρατιωτική υπεροχή έχει υπαρξιακό χαρακτήρα.
θα ήθελα να επισημάνω, ότι το θέμα ανήκε επί έτη στην πολυδιάστατη πανεπιστημιακή δίαλεξη υπο το πρίσμα της Θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων και του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου ειδικά για μεταπτυχιακούς περί την σύγκρουση του Ισραήλ με τα αραβικά γειτονικά κράτη . Παρόντες ήταν και ειδικοί σπουδαστές από αραβικά κράτη . Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν. Καθημερινή (16.2.18, 25.5.18), Το Βήμα (18.5.18)

————————————————————————————-

Μεγάλο Ισραήλ (εβραϊκά : ארץ ישראל השלמה, Eretz Israel HaSchlema : Γενικά όλη η χώρα Ισραήλ„), όπως η δική μας “Μεγάλη Ιδέα”, η φασιστική “Μεγάλη Γερμανία”, η σερβική “Μεγάλη Σερβία” και τώρα τελευταία “Μεγάλη Αλβανία¨.
Τέτοιες φαντασιώσεις οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε εθνικές καταστροφές. Ας το σκεφθούν αυτό οι τωρινοί υπερεθνικιστές πολιτικοί του Ισραήλ. Καθημερινή (22.1.17)

 

Ευρώπη, Βορράς -Νότος, Ιστορία, Νοοτροπία, Σύγκριση

Ευρώπη, Βορράς -Νότος, Ιστορία, Νοοτροπία, Σύγκριση

Συστηματική, νηφάλια, εμπεριστατωμένη και εκλαϊκευμένη επιστημονική θεώρηση λαμβάνοντας υπ όψη όλο το ΣΥΝΘΕΤΟ πλαίσιο

Προϊστορία

Η Ευρώπη έχει εποικισθεί από τον homo sapiens sapiens περίπου προ 42 χιλιάδων ετών, ο οποίος προερχόταν από την Μέση Ανατολή μέσω της Νότιας Ευρώπης. Υστερα από την βαθμιαία υποχώρηση των παγετώνων προ 12 χιλιάδων
ετών έχει λάβει χώραν ο εποικισμός της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης έχοντας πάλι ως αφετηρία τη Νότια Ευρώπη. Οι „Πρωτοευρωπαίοι“ ( Terminus scientificus ) ήταν κυνηγοί, αλιείς και τροφοσυλλέκτες.

Στην εποχή μεταξύ του 5500 και 5000 π.Χ. έχει συντελεσθεί και στην Ευρώπη ( στην Μέση Ανατολή ήδη το 9000 π.Χ. !) η Αγροτική Επανάσταση , της οποίας φορείς ήταν αγροτικοί πληθυσμοί προερχόμενοι από την Μικρά Ασία. Αυτοί έχουν αναμειχθεί με τους Πρωτοευρωπαίους.

Μεταξύ του 4000 και 3500 π.Χ. έφθασαν στην Ευρώπη, προερχόμενοι από τις νότιες ρωσικές στέπες, οι πολεμικοί κτηνοτρόφοι „Ινδοευρωπαίοι“(  Ιαπετικοί, επικρατούσα άποψη μεταξύ των ειδικών αρχαιολόγων), οι οποίοι έχουν αναμειχθεί με τους ειρηνόφιλους γεωργικούς πληθυσμούς. Από αυτή την ανάμειξη προέρχονται οι σημερινοί Ευρωπαίοι, οι οποίοι έχουν στο DNA τους το φιλειρηνικό στοιχείο των αγροτών αλλά και το επιθετικό των„Ινδοευρωπαίων“(Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τη μελέτη „Προέλευση των ευρωπαϊκών λαών και ιδιαιτέρως των Ελλήνων“).

Αρχαιότητα

Ο εκπολιτισμός των Ευρωπαίων ξεκίνησε από την Κρήτη ( Μινωϊκός πολιτισμός ) και έχει συνεχισθεί με τους Αχαιούς ( Μυκηναϊκός πολιτισμός ). Ιδιαιτέρως ύστερα από τον 8οαι. έχει εξαπλωθεί ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός σε όλα τα παράλια της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου. Έχοντας τον 7οαι. π.Χ. ως αφετηρία την Σικελία και την Κάτω Ιταλία ( Magna Graecia : Μεγάλη Ελλάδα ) άρχισε ο ελληνικός πολιτισμός να επιδρά στους Ετρούσκους και αργότερα και στους Ρωμαίους, δηλαδή από τον Νότο προς τον Βορρά.

Από τον 6οαι. π.Χ άρχισε να εξαπλώνεται ο ελληνικός πολιτισμός από την περιοχή της Μασσαλίας ( Gallia Graeca : Ελληνική Γαλλία) προς τον Βορρά σε όλες τις μεγάλες περιοχές των πολυάριθμων κελτικών φύλων.

Ύστερα από την κατάκτηση της Ελλάδας από το Imperium Romanum (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) οι πολιτισμικοί μαθητές των Ελλήνων, οι Ρωμαίοι έχουν διαδώσει τον ελληνικό πολιτισμό καθώς και τον δικό τους πολιτισμό (νόμους, αρχιτεκτονική, κατασκευή διεθνών οδών και γεφύρων, υδραγωγεία ( Aquaeduct ) κτλ. ) στους αρχαίους Γάλλους και Γερμανούς.

Ηδη από τον 2οαι. π.Χ. έχει αντιστραφεί βαμιαία η κατεύθυνση της μετακίνησης των λαών. Οι φτωχοί και πολιτισμικά καθυστερημένοι λαοί ( π.χ. οι Τεύτονες ,Teutonen) του γερμανικού Βορρά είχαν ανέκαθεν την επιθυμία να κατέβουν στον Νότο, όπου υπήρχε πλούτος, πολιτισμός και πρωτίστως ήλιος.

Μεταξύ του 4ου και του 6ου αι. μ.Χ. αυτά κατόρθωσαν στα πλαίσια της μεγάλης μετακίνησης των πολυάριθμων αρχαίων γερμανικών φύλων  να καταλάβουν και να μετατρέψουν την αρχαία Γαλλία σε Frankenreich ( Βασίλειο των Φράγκων) και αργότερα σε France. Το γερμανικό φύλο των Λoμβάρδων ( Langobarden ) προτίμησε να μείνει στην Βόρεια Ιταλία, στην πρώην Gallia Cisalpina ( Γαλλία ενδώθεν των Αλπεων ), όπου έχουν συγχωνευθεί με τους Κελτορωμαίους . Εξ ου και οι υψηλόσωμοι , ξανθοί και δυναμικοί Βορειοιταλοί.

„Respublica Christiana“

Αυτή η έκφραση σημαίνει στην ουσία της χριστιανικός ευρωπαϊκός Μεσαίωνας , ο οποίος δεν ήταν και τόσο „σκοτεινός“, όπως μερικοί νομίζουν. Στην εποχή του Μεσαίωνα έχουν διαδραματισθεί σημαντικές και  πολυεπίπεδες ζυμώσεις, οι οποίες
προετοίμασαν συστηματικά την αργότερη πολιτισμική, οικονομική και διπλωματική άνοδο της Ευρώπης. Στα πανεπιστήμια διδάσκονταν Αριστοτέλης και Πλάτων καθώς και Ρωμαϊκό δίκαιο.

Στην Αγγλία έχει το 1215 συνταχθεί η περίφημη Magna Charta Libertatum ( Μεγάλη Χάρτα των Δικαιωμάτων ). Ο μεγάλος φιλόσοφος και θεολόγος Thomas de Aquin ( Θωμάς Ακινάτης, “Summa theologica”,”Summa contra gentiles”) έχει εδραιώσει τον 13οαι. την ιδέα του ατόμου, την απαραίτητη προüπόθεση για τον citoyen ( πολίτης ) τον 18oαι. με θεολογικά επιχειρήματα.

Ο Γερμανός μοναχός Martin Luther κήρυξε τον 16ο αι. στον „διάβολο“ Πάπα στην Ρώμη την οξεία θρησκευτική αντιπαράθεση και δημιούργησε τον Προτεσταντισμό, ο οποίος έπαιξε όχι μόνον στην Ευρώπη , αλλά και παγκοσμίως έναν καθοριστικό ρόλο.
Αυτός έχει αναβιβάσει την εργατικότητα σε ανώτερη ηθική αρχή και ιερόν καθήκον κάθε χριστιανού. Ο Καλβίνος, άλλος μεγάλος προτεστάντης, ο οποίος έδρασε πρωτίστως στην Ολλανδία, έχει διατυπώσει πέραν τούτου τον κανόνα της επίτευξης : Ιδιαιτέρως αυτοί, οι οποίοι έχουν οικονομικές επιτυχίες και δη αποκτούν κέρδος , θα εισέλθουν στον παράδεισο  (sic).

Ηδη από τον 9o/10oαι. άρχισε η Venezia (Ενετία) να εξελίσσεται σε ναυτική και
εμπορική υπερδύναμη αναλαμβάνοντας σχεδόν όλο το εμπόριο  μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, αλλά ύστερα από την δυναμική εμφάνιση
της Οθωμανικής μεγαλοδύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο τον 15οαι. και την διακοπή της συνηθισμένης εμπορικής οδού άρχισε να καταρρέει και την έχει διαδεχθεί η μικρή μεν, αλλά ναυτική μεγαλοδύναμη Πορτογαλλία, την οποία πάλι έχει διαδεχθεί η Ισπανία ως ναυτική και στρατιωτική μεγαλοδύναμη.

Αναγέννηση ( Rinascimento )

Αυτή ήταν ένα δώρο του Νότου (Ιταλία) στον Βορρά. Για δεύτερη φορά έχει μετατραπεί ο Νότος σε πολυφασικό φωτοδότη της Ευρώπης. Επί τη βάσει του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, το οποίο φυσικά έχει περαιτέρω εξελιχθεί, μεταβλήθηκε η Βόρεια Ιταλία και πρωτίστως η Φλωρεντία στο σπουδαιότερο πολιτισμικό κέντρο της Ευρώπης.

Οποιος απο την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη είχε τα απαραίτητα οικονομικά μέσα , ταξίδευε στην Βόρεια Ιταλία για να σπουδάσει μουσική, ζωγραφική, αρχιτεκτονική, αλλά και φιλοσοφία και νομικά. Ταυτόχρονα πήγαιναν πολυάριθμοι ειδικοί από την Βόρεια Ιταλία σε άλλες χώρες για να δώσουν τα φώτα του ιταλικού πολιτισμού.
Ετσι έγιναν οι Ιταλοί οι δάσκαλοι της Ευρώπης, ώσπου να αναλάβουν τον 16ο/17oαι. έως στις αρχές του 20ουαι. οι Γάλλοι την πολιτισμική ηγεμονία της Ευρώπης.

Ενώ η Ισπανία καταλήστευε την Λατινική Αμερική και όμως δεν ήταν σε θέση να επενδύσει σε μίαν υγιή οικονομία,  ένα μεγάλο μέρος του χρυσού περνούσε στην Ολλανδία, όπου έτσι και επί τη βάσει του παγκοσμίου εμπορίου έχει δημιουργηθεί το πρώτο καπιταλιστικό κράτος του κόσμου (Εμπορικός Καπιταλισμός).

Προ της Γαλλίας έχουν διαδραματισθεί σημαντικές πολιτικές και νομικές εξελίξεις στην Αγγλία ( Habea-Corpus- Act το 1679, Bill of Rights το 1689 ). Στην δυναμικότατη Αγγλία έχουν διατυπωθεί οι όροι „fundamental laws“( „βασικά δικαιώματα“), „civil liberties“(ελευθερίες του πολίτου“) και „rights of men“ ( „δικαιώματα του ανθρώπου“), διεθνώς ύστερα απο τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο στον ΟΗE τα „human rights“ ( „ανθρώπινα δικαιώματα“). Η Αγγλία έχει εφεύρει πέραν τούτου και τον Παρλαμενταρισμό.

Αλλά το crescento της πολιτικοκοινωνικής εξέλιξης της Ευρώπης ήταν η Αστική Επανάσταση και η Declaration des Droits de l Homme et du Citoyen το 1789 στην Γαλλία. Εκεί έχει γεννηθεί το αστικό κράτος.

Οι Ευρωπαίοι του Βορρά δεν μελετούσαν μόνον τα έργα των αρχαίων Ελλήνων ως φιλόλογοι ή ως Ουμανιστές (Ανθρωπιστές), αλλά προσπαθούσαν ταχέως να αξιοποιήσουν τις γνώσεις για τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας.
Βασιζόμενοι π.χ. στις γνώσεις των σοφιστών περί του φύσει δίκαιον ( ius naturae ή ius
naturalis ) εφεύραν το ius rationis ( δίκαιον του ορθού λόγου = ορθολογισμού), το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχέστατα ως διανοητική „ατομική βόμβα“ κατά του απολυταρχικού φεουδαλισμού και της καθυστερημένης Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ακριβώς αυτός ο ορθολογισμός προσδίδει στον Δυτικό Κύκλο Πολιτισμό ακόμη και τώρα ανωτερότητα έναντι των άλλων Κύκλων Πολιτισμού.

Από τον 16ο έως τον 19οαι. έχει εφαρμοσθεί στις διεθνείς ευρωπαϊκέςς σχέσεις το περιβόητο Justum potentiae aequilibrium europaeum ( Δίκαια ευρωπαϊκή ισορροπία των δυνάμεων ) με συνεχώς εναλλασσόμενες συμμαχίες ( πρώην φίλος, σήμερα εχθρός και σε μερικά χρόνια το αντίθετο), αλλά με μίαν ιδιαιτερότητα : η Αγγλία ήταν πάντα το „βαρύδιο“ της παλάντσας.

Ενώ οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες έκαναν μεταξύ τους πολέμους , η Αγγλία κατόρθωσε να εγκαθιδρύσει την μεγαλύτερη αυτοκρατορία στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Στις διεθνείς σχέσεις ίσχυε το Jus publicum europaeum ( Δημόσιο ευρωπαϊκό δίκαιο ) με τα εξής χαρακτηριστικά στοιχεία : το Jus ad belllum (Δικαίωμα πολέμου, δηλαδή κήρυξη πολέμου και κατακτήσεις) , „δίκαιο της πυγμής“ , τα „λεόντεια „ σύμφωνα και την αποικιοκρατία !

Ο Βορράς έχει αναλάβει από τα τέλη του 18ου αι. μέσω της εμπέδωσης του καπιταλισμού στην προτεσταντική Αγγλία επί τη βάσει του λιθάνθρακα και της „συσσώρευσης του κεφαλαίου „ ( Karl Marx ) από τις πολυάριθμες αποικίες τα πρωτεία. Με σχετικά μεγάλη καθυστέρηση ακολούθησε η επίσης προτεσταντική Γερμανία, αλλά στα τέλη του 19ου αι. έχει διαδραματισθεί η μετάβαση του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο με τα γνωστά αποτελέσματα (δύο παγκόσμιοι πόλεμοι).

Το οικονομικό χάσμα μεταξύ του Βορρά και του πλέον καθυστερημένου Νότου, τα Βαλκάνια ζούσαν ούτως ή άλλως επί αιώνες σε άλλον αστερισμό, έχει σχηματισθεί βαθμιαία και έχει επιταχυνθεί ύστερα από την κατάρρευση της αποικιοκρατίας και κατόπιν ύστερα από την κρατική επανένωση της Γερμανίας, η οποία έχει εξελιχθεί σε πραγματική οικονομική και βιομηχανική υπερδύναμη στην Ευρώπη, ενώ οι πάλαι τότε υπερδυνάμεις Αγγλία και Γαλλία πήραν την πολύπλευρη κατιούσα. Είναι λοιπόν αυτονόητο, ότι η Γερμανία είναι, ανεξάρτητα αν το επιδιώκει, η ηγετική μεγαλοδύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ( Ιδέ εδώ στο στο Μπλογκ  το άρθρο „Imperium Germanicum , Politicum et Oeconomicum ? „).

Οι κλιματικές συνθήκες, η παράδοση και η θρησκεία έχουν επιδράσει σημαντικά και στην διαμόρφωση της διαφορετικής νοοτροπίας μεταξύ των Βορείων και των Νοτίων ευρωπαϊκών λαών. Εδώ πρόκειται για νηφάλιες διαπιστώσεις στηριζόμενες σε γνώσεις των εν τω μεταξύ υπερεξελιγμένων νευρωεπιστημών, οι οποίες όπως φαίνεται δεν λαμβάνονται ουδόλως υπ όψη από μερικούς καθυστερημένους οπαδούς της Αριστεράς, οι οποίοι επισημαίνουν μόνον τον κοινωνικό παράγοντα στην διαμόρφωση του εθνοχαρακτήρα. Απο το άλλο μέρος είναι μη επιστημονικό να αναφέρεται μόνον ο ρόλος των νευρώνων. Η διαλεκτική μεθοδολογία ( Hegel, Marx) απαιτεί την θεώρηση όλων των προαναφερθέντων παραγόντων στην στενότατη αλληλοεξάρτηση και αλληλοεπίδρασή των.

Παρακάτω αναφέρονται μόνον τα πιό σπουδαία χαρακτηριστικά στοιχεία της νοοτροπίας :

(Προτεσταντικός ) Βορράς :
εργατικότητα ως τρόπος ανθρώπινης αυτοπραγμάτωσης, δυναμικότητα, αντοχή, ισχυρή θέληση, υπομονή, επιμονή, πειθαρχία, αυτοπειθαρχία, οργανοτικότητα, συστηματικότητα, μεθοδικότητα, αποτελεσματικότητα, κοινωνική, κρατική, νομική και περιβαλλοντική συνείδηση, συνείδηση της υπευθυνότητας για το σύνολο και  προτεραιότητα του γενικού (commune bonum) έναντι του ατομικού συμφέροντος κτλ.

Νότος (Ελλάς) :
Αρχή της απόλαυσης της ζωής, κανόνας της ήσσονος προσπάθειας (φυγοπονία), έλλειψη δυναμικότητας, αντοχής, ισχυρής θέλησης, υπομονής, επιμονής, πειθαρχίας και αυτοπειθαρχίας, οργανοτικότητας, συστηματικότητας, μεθοδικότητας, αποτελεσματικότητας, κοινωνικής , κρατικής, νομικής και περιβαλλοντικής συνείδησης, της υπευθυνότητας , διαφθορά ως εγγενής διαχρονική εθνική παθογένεια κτλ. (τα αντίθετα του Βορρά ).

Εν κατακλείδι : Η νοοτροπία των Βορείων Ευρωπαίων ανταποκρίνεται ιδανικά στις απαιτήσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και του αστικού κράτους, ενώ η νοοτροπία των Νοτίων είναι σε γενικές γραμμές ιδανική για την απόλαυση της ζωής και τελείως ακατάλληλη για τις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής.

Δημοσιευθέν από τις 9.5.2013 επανειλλημμένως στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο (Καθημερινή, Το Βήμα, Τα Νέα)

Aγάπη προς Αλλήλους, Ελληνες Στωϊκοί και Κινέζοι Φιλόσοφοι

Αγάπη προς Αλλήλους, Ελληνες Στωϊκοί και Κινέζοι Φιλόσοφοι

Συνήθως αναφέρεται η αγάπη προς αλλήλους ως μία αρχή της χριστιανικής ηθικής σε συνδυασμό με την πεποίθηση, ότι μόνον η χριστιανική θρησκεία γνωρίζει αυτήν την όντως υψίστη ηθική αρχή.
Σκοπός του παρόντος σχόλιου είναι να αποδείξει, ότι αυτή είναι γνωστή και έξω από τον χριστιανικό αστερισμό. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο και τις πολλαπλές πηγές βασίζεται το σχόλιο σε ένα ήδη υπάρχον δικό μου κείμενο περίπου 350 σελίδων περί αυτού και παρομοίων θεμάτων , το οποίο μεταφράζεται από τα Γερμανικά στα Ισπανικά και εν μέρει και στα Αγγλικά και πρόκειται να εκδοθεί ως βιβλίο από ένα ειδικό πανεπιστήμιο του Βατικανού.

Οι Φιλόσοφοι ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι έχουν κηρύξει με ιδιαίτερο τρόπο τη αγάπη μεταξύ των ανθρώπων και ιδιαιτέρως των καταδυναστευμένων και των πτωχών , δηλαδή αγάπη μεταξύ  των  μελών των απλών  κοινωνικών στρωμάτων, αν και αφετηρία της ανθρωποαντίληψης ήταν το γεγονός, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια. Γι αυτόν τον λόγο πρέπει να ασκηθεί μεταξύ τους φιλανθρωπία και αγάπη  χωρίς αντίτιμο.

Eνας από τους πιό σπουδαίους εκπροσώπους της „Τρίτης γενεάς“, της „Ρωμαϊκής“ Στωάς, ο Ρωμαίος φιλόσοφος Lucius Annaeus Seneca, έχει εξελίξει στις “Επιστολές περί της διδασκαλίας των ηθών προς τον Lucilius“ με το γνωστό του απόφθεγμα „Homo res sacra homini“ ( „Ο άνθρωπος είναι για τον άνθρωπο ένα ιερόν πράγμα“) την αντίληψη περί της αγάπης. Αυτό επιτρέπει διαφορετικές ερμηνείες.

α ) Ο άνθρωπος ως αδελφός του ανθρώπου είναι κάτι το ιερόν και επομένως απαραβίαστος. β ) Ο άνθρωπος είναι υπό την ιδιότητά του ως δημιούργημα του θεού ιερός και επομένως αξιοσέβαστος. γ ) Ο άνθρωπος είναι επίσης κάτι το θεϊκό (πανθεϊστική ερμηνεία). δ ) Το απόφθεγμα αφορά κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από την κοινωνική θέση , π.χ. ακόμη και ένα σκλάβο και από την εθνική προέλευση. Επομένως η άποψη του Seneca διακατέχεται με το πνεύμα του γενικού και πανθρώπινου ουμανισμού.

Αναμφιβόλως θα προκαλέσει στους ως επί το πλείστον ελληνοκεντρικά και το πολύ ευρωποκεντρικά θεάμενους και σκεπτόμενους Νεοέλληνες αναγνώστες αυτό που ακολουθεί παρακάτω μεγάλη έκπληξη. Εδώ εφαρμόζεται η μεθοδολογική αρχή της παγκοσμιότητας ( κανονικά ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 70).

Οι αρχαίοι Κινέζοι Φιλόσοφοι ήταν οι πρώτοι , οι οποίοι έχουν ασχοληθεί συστηματικά με την αγάπη προς αλλήλους , φυσικά με τον δικό τους τρόπο. Ανεξάρτητα από την φιλοσοφική σχολή έχει διατυπωθεί βαθμιαία η βασική ηθική αρχή Shen (Djenai ) με την έννοια του ουμανισμού, της γενικής αγάπης, της ανθρώπινης αγάπης, και της αγάπης προς αλλήλους.

Ακριβώς αυτή η υψίστη αρχή έχει αναγνωρισθεί από τον μεγαλύτερο Κινέζο φιλόσοφο και θεωρητικό Κονφούκιο στο έργο του  „Lun Yü“ ως ηθική βάση της οικογένειας και του κράτους : Αυτοί που ασκούν „αδελφική αγάπη“ δεν κάνουν αντίσταση εναντίον των ανώτερων στην κοινωνία (sic). Αλλά μεταβάλλοντας την αγάπη σε ιδεολογικό και πολιτικό εργαλείο, κατόρθωσε ο Κονφούκιος (6ος/5ος αι.π.Χ.) να συμβάλλει κατά πολύ στην περάτωση των ταξικών αγώνων στην αχανή Κίνα.

Ο φιλοσοφικός αντίπαλος του Κονφούκιου Mo ti ( Mo-Tzu, Motius, 5oςαι. π.Χ. ) έκανε αντιπαράθεση, επισημαίνοντας την „γενική αγάπη”  „ενωτική αγάπη” ) με το εξής ηθικό περιεχόμενο :
α ) Ολοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση, πρέπει να αλληλοβοηθούνται. Ο ουρανός ( λέξη για θεό ) είναι η υψίστη αρχή και το ανώτατο ον, το οποίο αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπου με την ίδια αγάπη. Σύμφωνα με την βούληση του ουρανού πρέπει οι άνθρωποι να αγαπούν αλλήλους .
γ ) Έτσι θα επιτευχθεί μία υπέρβαση των κοινωνικών αντιθέσεων  ( Ιδέ E. Steinfeld, Die sozialen Lehren der altchinesischen Philosophen, Mo-Tzu, Meng-Tzu und Hsün-Tzu, Berlin, 1971, S. 162 ).

Αυτή η φιλοσοφική άποψη είναι η βάση της υλιστικής κοσμοαντίληψης του Μοχισμού, της ιδεολογίας των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων των πόλεων. Ο πιό γνωστός φιλόσοφος αυτής της αντίληψης Lao-Tze ( Laozi, 5ος/4οςαι. π.Χ.) ήθελε οπωσδήποτε να περιορίσει την „γενική αγάπη“ μόνον μεταξύ των μελών του καταδυναστευμένου και βασσανισμένου λαού ( κάτι σαν την προλεταριακή αλληλεγγύη). Αυτός ήταν ο προασπιστής των συμφερόντων των εργαζομένων, των απλών κα πτωχών ανθρώπων και μισούσε ταξικά τους εκμεταλλευτές. Ηταν όμως φαταλιστής ( Ιδέ το περίφημο έργο του Daudedshing : Το Βιβλίο του Dau  und  De, Leipzig, 1973 ).

Ένας άλλος Φιλόσοφος, ο πραγματιστής Meng-Tzu, έδιδε ενδιαφέρουσες συμβουλές στον αυτοκράτορα : Χωρίς καλωσύνη μπορείς να ηγηθείς ενός βασιλείου, αλλά όχι μίας μεγάλης αυτοκρατορίας. Οποιος είναι καλός, αγαπά τους ανθρώπους ( Βιβλίο Meng-Tzu, IV, II, 28 ). Σκοπός της αλληλοαγάπης των ανθρώπων ήταν η βελτίωση των συνθηκών βίου των εργαζομένων λαϊκών μαζών, ιδίως των αγροτών. Αυτό είναι αληθώς ανθρωπισμός par excellence.

Ο μεγάλος Κινέζος δημοκράτης και πατριώτης Sun Yat-sen ( 20οςαι.) έχει εκφράσει δικαιολογημένα την υπερηφάνειά του γι αυτον τον κινεζικό ουμανισμό επισημαίνοντας τον ρόλο της αγάπης ως εξής : Και τα δύο , ανθρωπισμός και αγάπη είναι βαθιά ριζωμένα στις ηθικές αξίες του κινεζικού λαού. „Στην πολιτική μας φιλοσοφία υπήρχαν δύο αρχές : „Να αγαπάς τον λαό όπως τα παιδιά σου“ και „Να αγαπάς τους ανθρώπους και να συμπεριφέρεσαι ανθρώπινα σε όλα τα όντα“, Αυτό αποδεικνύει, πόσο ευρύ ήταν το νόημα της έννοιας αγάπη στην κλασσική μας φιλοσοφία“( Ιδέ Sun Yat -sen , Drei Grundlehren vom Volk, Dokumente, G.K. Kindermann ( Hrsg. ), Freiburg/Br., 1963, S. 93) .

Συμπεράσματα
α ) Το „αγαπάτε αλλήλους“ ήταν μεν και στον Κύκλο Πολιτισμού του Κονφουκιανισμού γνωστό, αλλά όχι σε άλλες θρησκείες. Μόνο η χριστιανική θρησκεία το έχει ανακηρύξει  σε υψίστη αρχή. Ο Βουδδισμός γνωρίζει την Ευσπλαχνία ως ανώτατη ηθική αρχή.
β ) Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι γενικά στον Χριστιανισμό δεν υπάρχουν προβλήματα εφαρμογής.
γ ) Αλλά ας υπενθυμίσουμε, ότι ο εκχριστιανισμός των πολιτισμικά καθυστερημένων πολλών αρχαίων γερμανικών φύλων και ιδιαιτέρως το „αγαπάτε αλλήλους“ έχει κατά πολύ μεταβάλλει την συνήθως ημιπολιτισμένη και άκρως επιθετική βασική συμπεριφορά των.
δ ) Εδώ έχει αποδειχθεί, ότι σχεδόν στην ίδια εποχή παράλληλα στην  Ελλάδα είχε και η Κίνα αξιόλογους φιλόσοφους μεν, αλλά αυτοί δεν κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ανώτερη θεωρία , φιλοσοφία και μεθοδολογία (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τη μελέτη “Κονφουκιανική Τετραλογία”.

Δημοσιευθέν από το 2013 συχνά στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής.