Νεοέλληνες, (Προέλευση, Εθνογένεση) , Κρήτες, Πόντιοι (ιδιαίτερο άρθρο)

Η προέλευση και εθνογένεση των Νεοελλήνων

Η εθνογένεση των Νεοελλήνων είναι προϊόν μίας μακρόχρονης συγχώνευσης πολλών φύλων και λαών όπως και σε όλους τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Αυτή η διαδικασία άρχισε προ 42 χιλιάδων ετών με την άφιξη του Homo sapiens sapiens προερχόμενος από την Αφρική μέσω της Μέσης Ανατολής στον ελληνικό χώρο.

Πιό καθοριστικής σημασίας ήταν η άφιξη γεωργικών πληθυσμών με υλικό πολιτισμό από την Μικρά Ασία μεταξύ της 7ης και της 6ης χιλιετηρίδας π.Χ. Στην αρχαία ελληνική παράδοση έγιναν γνωστοί με τις εθνωνύμια Πελασγοί, Κάρες και Λέλεγες. Ιδιαιτέρως οι Πελασγοί εποίκησαν όλα τα παράλια της Ελλάδας , τα ιλλυρικά παράλια έως την Τεργέστη , τα ιταλικά παράλια απέναντι από την Αλβανία και όλα τα ελληνικά νησιά.

Έτσι είναι οι Πελασγοί οι μακρινοί κοινοί πρόγονοι των Ελλήνων , των Αλβανών, των Μαυροβουνίων, των Κροατών και ενός τμήματος των Ιταλών. Επρόκειτο για ειρηνόφιλους πληθυσμούς με θηλυκές θεότητες.

Από τον πολιτισμό τους σώθηκαν μόνον ονόματα βοτάνων, ανθών, δένδρων και τοπωνύμια με διπλό σ ( νάρκισσος, κυπάρισσος,Τυλησσός, Παρνασσός, Τηλμισσός, Σύασσος, Κνωσσός ), που τελειώνουν σε -νθος ( ασσάμινθος, υάκινθος, τερέβινθος, αμάρανθος, πλίνθος, λαβύρινθος, Ζάκυνθος ) και σε -ευς ( Αχιλλεύς, Οδυσσεύς, Ερμηνεύς, Θησεύς, Βασιλεύς ) καθώς και άλλες τοπωνυμίες και λέξεις : σέλυνος, κιθάρα, ξίφος, θάλαμος σάλπιγξ, , θίασος, χαλκός, αμυγδαλή, όρυζα, Λάρισσα, Λέσβος, Σκύρος, Σάμος, Νάξος, Χίος, Λυκαβητός, Μέγαρα, Ολυμπος, Μυκήναι, Αθήναι, Οι Πελασγοί, Κάρες και Λέλεγες αναμείχθηκαν μεταξύ τους καθώς και με τους λίγους “Πρωτοευρωπαίους”. Αυτές ήταν οι πρώτες επιμειξίες στον  ελληνικό χώρο.

Περίπου το 2250 π.Χ. έγινε η κάθοδος των μεγαλόσωμων και ξανθών Ινδοευρωπαίων, οι οποίοι συγχωνεύθηκαν με τον γηγενή πληθυσμό. Από αυτήν την επιμειξία προήλθαν οι πρόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Στην Ήπειρο και στην Δυτική Μακεδονία έχει συντελεσθεί  εν μέρει η επιμειξία με ιλλυρικά φύλα. Στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη συγχωνεύθηκαν με θρακικά φύλα ( π.χ. με τους Πιερείς ).

Μεταξύ του 6ου και του 7ου αι. έχουν κατεβεί στις ελληνικές περιοχές έως στην Πελοπόννησο περίπου οχτώ νοτιοσλαβικά φύλα ( τα ονόματά των είναι γνωστά από έργα βυζαντινών ιστορικών ) , τα οποία συγχωνεύθηκαν με τον ελληνικό πληθυσμό.

Μεταξύ του 8ου και του 12ου αι. έγινε επανειλλημμένα η κάθοδος φύλων από την Αλβανία (Αρβανίτικα ) και την Βλαχία ( Valahia , Νότια Ρουμανία ). Οι τελευταίοι διετήρησαν επι αιώνες την νεολατινική τους γλώσσα. Από αυτούς ξεχωρίζουν οι Σαρακατσάνηδες, οι οποίοι θεωρούνται από τους ειδικούς ιστορικούς ως εκλατινισμένοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.

Εδώ ας υπενθυμίσουμε, ότι η λατινική γλώσσα ήταν αυτονοήτως το αργότερο από την αρχή   έως τα μέσα του 7ου αι. μ.Χ. η επίσημη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Και όμως, τελικά έχει επιβληθεί η ελληνική γλώσσα . Βαθμιαία έλαβεν χώρα λόγω της πολιτιστικής υπεροχής του ελληνικού στοιχείου ο εξελληνισμός των πρώην Ρωμαίων κατακτητών. Εν ολίγοις :Τα Λατινικά κατόρθωσαν να επικρατήσουν μόνον στην Δύση, αλλά όχι στην υπερπολιτισμένη Ανατολή.

Στην διάρκεια του Μεσαίωνα και αργότερα στα πλαίσια του απελευθερωτικού αγώνα κατά των Τούρκων κατακτητών συγχωνεύθηκε ένα τμήμα των απογόνων των αρχαίων Ελλήνων αυτονοήτως με Σλάβους, Βλάχους και Αλβανούς. Στην Κρήτη έγινε επιμειξία με τους απόγονους των πρώην Αράβων κατακτητών καθώς και με Ενετούς ( Ιδέ  εδώ «Προέλευση των σημερινών Κρητών» ).

Στην επιμειξία των φύλων επαιξαν καθοριστικό ρόλο η χριστιανική πίστη και η ελληνική γλώσσα, η οποία ήταν επισήμως η γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την οποίαν οι ιστορικοί ονόμασαν τον 19ο αι. Βυζαντινή . Μέσω της θρησκείας και της γλώσσας έχουν εξελληνισθει τελείως οι Σλάβοι, οι Αλβανοί και οι Βλάχοι. Στα πλαίσια του απελευθερωτικού αγώνα κατά των Τούρκων έχει δημιουργηθεί βαθμιαία το ελληνικό έθνος με μίαν ισχυρή ελλληνική εθνική συνείδηση. Αυτό μετράει. ( Ιδέ  εδώ τη μελέτη ” Αχαιός, , Ελληνας, Γραικός, Ρωμιός” ).

Ευκαιρίας δοθείσης θα ασχοληθώ ολίγον τι με τον περίφημο και περιβόητο Γερμανό ιστορικό, εθνολόγο και πρωτίστως περιηγητή Jakob Philipp Fallmerayer, ο οποίος στον 19ο αι. δεν ανήκε στους μεγάλους πανεπιστημιακούς ιστορικούς της Γερμανίας , αλλά ήταν καθηγητής γυμνασίου ( Gymnasialprofessor ) σε μία μικρή πόλη. Εγινε γνωστός κυρίως ως περιηγητής σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Εξέδωσε μερικά βιβλία περί των εθνών, τα οποία στα γρήγορα γνώρισε η πίστευε , ότι γνώρισε.

Εδώ ενδιαφέρει ιδιαιτέρως το βιβλίο του “Geschichte der Halbinsel Morea während des Mittelalters ( Peloponnes )”, Stuttgart, Tübingen, 1830 (“Ιστορία της Χερσονήσου Μορέας στην διάρκεια του Μεσαίωνα ( Πελοπόννησος ). Υπογραμμίζω εντόνως την εξής διαπίστωσή μου ύστερα από προσεκτική και πολλαπλή μελέτη του βιβλίου στα Γερμανικά : Οχι μέσα στο βιβλίο, αλλά μόνον στο μικρό προοίμιο γράφει μεταξύ άλλων : “Das Geschlecht der Hellenen ist in Europa ausgerottet…Denn auch nicht ein Tropfen edlen und ugemischten Hellenenblutes fließt in den Adern der christlichen Bevölkerung des heutigen Griechenlands”( ” Το γένος των Ελλήνων έχει στην Ευρώπη τελείως εξολοθρευθεί…Γιατί ούτε μία σταγόνα ευγενούς και μη αναμειχθέντος ελληνικού αίματος κυλάει στις φλέβες του χριστιανικού πληθυσμού στην σημερινή Ελλάδα” ( δική μου μετάφραση ).

Εν γνώσει της γερμανικής γλώσσας, βιβλίων και άλλων Γερμανών περιηγητών, αλλά και της νοοτροπίας των Γερμανών του 19ου αι. καθώς και λαμβάνοντας υπ όψη τα αποτελέσματα των DNA-ερευνών θα προαπαθήσω να ερμηνεύσω το παρόν κείμενο:
α ) Το προοίμιο είναι γραμμένο σε λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό στυλ, το οποίο ήταν στην εποχή εκείνη κάτι το συνηθισμένο. Ακριβώς τότε έχει εξελιχθεί ραγδαίως η κατά τα άλλα πολύ καθυστερημένη γερμανική γλώσσα. Κάθε λογοτέχνης και κάθε δημοσιογράφος είχε την φιλοδοξία να συμβάλλει στην περαιτέρω διαμόρφωση της γλώσας. Ακόμη κα ο μεγάλος φιλόσοφος Hegel ( Εγελος) υπέκυψε σε αυτόν τον πειρασμό στο προοίμιο του έργου του “Geschichte der Philosophie” ( “Ιστορία της Φιλοσοφίας” ).

β ) Ο γλωσσικός οίστρος ήταν στενά συνυφασμένος με υπερβολές. Αυτό το φαινόμενο άρχισε στα τέλη του 19ου αι. να υποχωρεί και έχει αντικατασταθεί με νηφαλιότητα, η οποία επικράτησε για πάντα.

γ ) Πρωτού επισκεφθούν οι Γερμανοί την Ελλάδα είχαν πολύ ρομαντικές απόψεις περί των Νεοελλήνων. Περίμεναν να δουν μεγαλόσωμους, ξανθούς και γαλανομάτηδες , οι οποίοι μιλούσαν τουλάχιστον την κοινή αρχαία ελληνική γλώσσα. Αλλά αυτά που είδαν και άκουσαν , έχουν προκαλέσει σε αυτούς πολιτισμικό σοκ. Εχω περί αυτού προσωπική  εμπειρία, όταν ακριβώς το 1960 κάποιος συσπουδαστής μου με σύστησε στην μητέρα του που ήταν δασκάλα  Δημοτικού. Οταν με είδε, εξέφρασε την έκπληξη και την απαγοήτευσή της, γιατί όπως φαίνεται, δεν έχω ανταποκριθεί στην ρομαντική της αντίληψη περί των Ελλήνων.

δ ) Φυσικά τότε δεν ήταν εφικτό να κάνει ο Fallmerayer γενετικές αναλύσεις για να εμπεδώσει την λίαν επιπόλαια και κάπως εξυπνακίστικη γνώμη του. Και όμως βρισκόμαστε εδώ και δεκαετίες στην δυσάρεστη αμυντική θέση να αποδείξουμε κάτι το αυτονόητο, ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Κανένας άλλος ευρωπαϊκός λαός δεν ασχολείται με τέτοια προβλήματα.

Με ένα Klick στο Διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει ταχέως τα αποτελέσματα DNA-ερευνών εκ μέρους κορυφαίων επιστημόνων της γενετικής ( Ερευνα των πανεπιστημίων του Στάντφορτ και της Παβίας με σύμπραξη του καθηγητού Κ. Τριανταφυλλίδη με την ομάδα του ερευνών από το ΑΠΘ ) οι οποίοι αποδεικνύουν αδιασείστως την ελληνικότητα των περισσότερων Νεοελλήνων. Το 2009 έχει επιβεβαιωθεί από μίαν διαβαλκανική ομάδα ειδικών επιστημόνων , μεταξύ αυτών και Ελληνες από το ΑΠΘ, στον τομέα της Γενετικής ( DNA ) επίσης αδιασείστως και η επιμειξία με αλλες εθνότητες με άλλες βαλκανικές εθνότητες σαν κάτι το φυσικό.

Ύστερα από τους βαλκανικούς πολέμους και την Μικρασιατική καταστροφή έχουν πραγματοποιηθεί πληθυσμιακές μεταλλαγές , Από την Μικρά Ασία και από τον Πόντο εφθασαν στην Ελλάδα 1,5 εκατομμύριο Έλλήνων. Ειδικά οι Πόντιοι εν μέρει απόγονοι αρχαίων αποίκων πρωτίστως από την Ιωνία καθώς και ένα κράμα από από αυτούς και από εξελληνισθέντες γηγενείς λαούς και φύλα και ιδιαιτέρως από το καυκάσιο φύλο των Λαζών. Αυτός είναι ο λόγος, που οι Έλληνες από τον Πόντο διαφέρουν στην φυσιογνωμία καθώς και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς από τους Ελλαδικούς μεν, αλλά στα τελευταία χρόνια σημειώνεται μία προσαρμογή στα νεοελληνικά νοοτροπιακά δεδομένα.

Οι περισσότεροι Πόντιοι από την Αργυρούπολη έχουν π.χ. κάτι το ιδιαίτερο και δή το κορμί ( κοντόσωμοι, φαρδιές πλάτες, βραχύ και πολύ δυνατό σβέρκο ) και ιδίως το κεφάλι ( στρογγυλό και σχετικά μεγάλο ). Ακριβώς έτσι περιέγραψαν οι Ασσύριοι τους υπερπολιτισμένους Χιττίτες. Η λέξη Αργυρούπολις είναι απλώς μετάφραση της λέξης Hanuscha που ήταν ύστερα από την πρωτεύουσα Hatuscha η πιό σπουδαία πόλη του χιττικού βασιλείου και κέντρο της εξώρυξης αργύρου και της κατασκευής όπλων, κάτι που κράτησε έως τα τέλη του 19ου αι. Οι Κέλτες της Μικράς Ασίας γνωστοί ως Γαλάτες,εξελληνίσθηκαν και συγχωνεύτηκαν σε μερικά μέρη με τους Ποντίους ( Ιδέ εδώ  : Πόντιοι, Προέλευση, Ελληνικότητα,Φυσιογνωμία ).

Και όμως ο Fallmerayer τους έχει αναδείξει στο βιβλίο του “Geschichte des Kaisertums von Trapezunt” ( “Ιστορία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας” ), München 1827, ως αδιάκοπη συνέχεια της ελληνικής φυλής, χωρίς όμως να αναφέρει ουδόλως και τις πολυάριθμες επιμειξίες , οι οποίες στα παρελθόντα 2.500 έτη αυτονοήτως έχουν λάβει χώραν. Δηλαδή και εδώ υπερβάλλει ο Γερμανός ιστορικός.

Στην Ελλάδα ήρθαν και Έλληνες από την Βουλγαρία και τυην Ανατολική Θράκη,  οι λεγόμενοι Θρακιώτες, οι οποίοι έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, είναι υψηλοί. Στο χωριό Κίτρος στον Νομό της Κατερίνης π.χ. ζούν δύο διαφορετικά ελληνικά φύλα, οι υψηλοί Θρακιώτες και οι σχετικά μικροί Βλάχοι. Αυτό το ύψος είναι αναμφιβόλως ένδειξη , ότι οι Θρακιώτες είναι απόγονοι ενός ελληνοθρακικού κράματος.

Πέραν αυτού ζουν στην Ελλάδα και Αθίγγανοι ( Ρόμα), των οποίων οι πρόγονοι ξεκίνησαν από την Βορειοδυτική Ινδία, διέσχισαν μερικές ασιατικές χώρες και έφθασαν τον 10αι. στο Βυζάντιο, όπου η περιφρονητική κοινωνική ονομασία Παρίας ( Σανσκριτικά Paryas ) μεταφράσθηκε στα Ελληνικά κατά λέξη Αθίγγανος ( Ανέγγιχτος, Τσιγγάνος ). Στην Ευρώπη επικράτησαν ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ονομασίες Ρομά ( άνθρωποι ) και Σίντι ( Ινδοί ).

Οι σημερινοί Έλληνες είναι, όπως αποδείξαμε ,απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων καθώς και πολλαπλών επιμειξιών όλων των προαναφερθέντων φύλων και λαών.

————————————————-

Κρήτες, Προέλευση, Μία θεώρηση υπό
τον φακό της Εθνολογίας

Τα αποτελέσματα των γενετικών ερευνών επικυρώνουν τις απόψεις πολλών αρχαιολόγων, ότι οι πρόγονοι των αρχαίων Κρητών όπως γενικά και
όλων των αρχαίων Ελλήνων έχουν προέλθει μέσω της Ανατολίας από την περιοχή, όπου προ 11.00 ετών έχει εμπεδωθεί η γεωργία και έλαβε χώραν η Αγροτική Επανάσταση, ενώ στην Αίγυπτο έχει εφαρμοσθεί η γεωργία προ 7.000 ετών, δηλαδή
σχετικά αργά.

Πρόκειται για την περιοχή μεταξύ της Ανατολικής Τουρκίας και του του Ιράκ, όπου ακόμη και σήμερα φυτρώνει άγριο σιτάρι.

Κατά τα άλλα ισχύει η διατυπωθείσα άποψη στην μελέτη στο Μπλογγ μου περί της ” Προέλευσης των Ευρωπαίων και ιδιαιτέρως των Ελλήνων” έως την μετακίνηση των „Θαλασσίων Λαών“ σε γενικές γραμμές και περί των Κρητών με τις εξής
διαφορές :

α ) ΟΙ Πελασγοί ήταν οι πρώτοι πολιτισμένοι κάτοικοι της Κρήτης. Από αυτούς κατάγονται οι εκπρόσωποι του Υψηλού Πολιτισμού (καθιερωμένος επιστημονικός όρος) οι Μινώες. Δεν ήταν Ινδοευρωπαίοι.

Το 1400 π.Χ. έχουν κυριεύσει οι Αχαιοί ( μείγμα από Πελασγούς και Ινδοευρωπαίους ) την Κρήτη και συγχωνεύθηκαν με τον αυτόχθονο πληθυσμό. Το 1100 ακολούθησαν οι Δωριείς. Το πληθυσμιακό μείγμα ήταν οι μακρινοί πρόγονοι των Κρητών .

β ) Σύμφωνα με αρχαία αιγυπτιακά ντοκουμέντα ανήκαν στους „ Θαλλάσσιους Λαούς“ μεταξύ των Sherde ( Σάρδες ; ), Tursha, Shekelesh ( Σικελοί ; ) , Duna ( Δαναοί ; ) , Axaiwash ( Αχαιοί ; ) και οι Peleshi ( Φιλισταίοι, αργότερα Παλαιστίνιοι) ), οι οποίοι έχουν περάσει στην απέναντι ακτή μεν, αλλά πολλοί έμειναν στην Κρήτη. Το χαρακτηριστικό γνώρισμά τους ήταν η μεγαλοσωμία (Βλέπε στην Παλαιά Διαθήκη τον γίγαντα Φιλισταίο Γολιάθ ). Οι μεγαλόσωμοι Κρήτες ίσως να κατάγονται και από αυτούς.

γ ) Στα πλαίσια της ταχείας κατακτητικής εξάπλωσης των Αράβων έμειναν οι Αραβες από το 825 έως το 961 στην Κρήτη, οι περισσότεροι Κρήτες αλλαξοπίστησαν και οι χριστιανικές εκκλησίες έχουν μετατραπεί σε τζαμιά. Όταν το διεπίστωσε αυτό ο απελευθερωτής της Κρήτης Νικηφόρος Φωκάς απεφάσισε να στείλει τον Πόντιο μοναχό “Νίκων τον μετανοείτε” από τον Πόντο (Τραπεζούντα, πατρίδα των προγόνων μου) με σκοπό την επιστροφή στον Χριστιανισμό. Οι σημερινοί Κρήτες τον θεωρούν όσιο. Ο αυτοκράτορας έχει στείλει και μερικές χιλιάδες Ποντίων στην Κρήτη.

Και στις δύο περιοχές έχει συντελεσθεί επιμειξία Ελλήνων και Αράβων . Υπάρχει ένα μέρος στην Κρήτη, όπου ακόμη και σήμερα ονομάζονται τα χωριά „Βαρβαρικά „ ( κανονικά „Μπερμπέρικα“), που σημαίνει ότι οι περισσότεροι Αραβες κατακτητές σε αυτήν την περιοχή καταγόνταν από την Βερβερία (Τυνισία, Μαρόκκο και ιδιαιτέρως Αλγερία και δη από την Περιοχή Καμπυλία, όπου οι άνδρες είναι πολύ μεγαλόσωμοι και έχουν
κάπως σγουρά μαλλιά, σώματα λίαν τριχοτά και είναι πολύ ατίθασσοι ). Στην Κρήτη καθώς και στην Νότια Πελοπόννησο διαπιστώνουμε
απογόνους του κρητικοαραβικού μείγματος πολύ εύκολα.

Οι Αραβες έχουν επιδράσει σημαντικά και στην κρητική μουσική. Το πιό σπουδαίο παράδειγμα των γενετικών αποτυπωμάτων των Αράβων είναι ο μεγαλύτερος Ελληνας πεζογράφος Καζαντζάκης, όπως το έχει επισημάνει ο ίδιος σε μία συνέντευξη στο Παρίσι . Και ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, θυμίζει σε ανάστημα, μαλλιά της κεφαλής και χαρακτήρα ατίθασσους Βέρβερους. Αλλά και η νοοτροπία των Κρητικών έχει επηρεασθεί από τους Αραβες ( εκτός από ατίθασσοι επίσης ευέξαπτοι, φίλερεις και ματσιστές.) .

δ ) Πάνω από 200 έτη (1204 -1669 ) ήταν η Κρήτη κατακτημένη από τους Βενετσιάνους ( Ενετούς ) που είχαν έναν υπεραναπτυγμένο πολιτισμό, ο οποίος επέδρασε στην κουλτούρα των Κρητών. Πολλοί Κρήτες άλλαξαν τα ονόματά τους, μεταφράζοντάς τα από τα Ελληνικά στα Ιταλικά. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί Κρητικοί , αλλά και Επτανησιώτες έχουν ιταλικά ονόματα. Το πιό γνωστό ιταλικό όνομα στην Κρήτη είναι ο Βενιζέλος ( bene zelo : ο καλός ζηλωτής).
Συμπέρασμα :
Οι σημερινοί Κρήτες είναι πρωτίστως ένα μείγμα από ΜΙΝΩΕΣ, Αχαιούς, Δωριείς, Φιλισταίους, εν μέρει και Αραβες. Καθημερινή  ( 21.8.16 )

Πηγές

-Brockhaus, Weltgeschichte, 6 Bände, Leipzig, Mannheim, 1997.
-Der Brockhaus, Geschichte, Frühzeit und Altertum, Grundlage der Geschichte, 3 Bände, Mannheim, 2001.
-Große Enzyklopädie, 10 Bände, Köln, 1990.
-Dictionnaire de la civilisation greque, Edit. Guy Rachet, Paris, 1996.
-Lexikon der Antike, Edit J. Irmscher, Leipzig, 1987.
-Schachermeyr, Hethiter und Achäer, 1935.
-F.Cassola, La Ionia nel mondo miceneo, 1957.
-J. G., Das große Lexikon der Völker, Köln.
-H. Haarmann, Kleines Lexikon der Völker, München, 2004.

Δημοσιευθέν συχνά στις κεντρικές ελληνικές ηλεκτρονικές εφημερίδες (τελευταία Καθημερινή (18.4.17), αποθηκευμένο στο Μπλογκ μου (http://panosterz.de).

 

Μακρυγιαλιώτες, Κατερινιώτες, Πόντιοι, Θρακιώτες

Μακρυγιαλιώτες, Κατερινιώτες, Πόντιοι, Θρακιώτες

Ηδη στα παιδικά μου χρόνια διεπίστωνα διαφορετικές φυσιογνωμίες και συμπεριφορές μεταξύ των κατοίκων στην γενέτειρά μου, όπου ζούσαν Πόντιοι από διάφορα μέρη του Πόντου και επομένως με τελείως διαφορετικές φυσιογνωμίες ( ελληνικές, καυκάσιες, κουρδικές,τουρκμενικές κλπ.) και συμπεριφορές, Εντόπιοι, Βλάχοι, Μικρασιάτες, Αρμένοι, Θρακιώτες και Νησιώτες από το Αιγαίο Πέλαγος.
Στο Γυμνάσιο της Κατερίνης προστέθηκαν και Κωνσταντινουπολίτες, Στερεοελλαδίτες, Πελοποννήσιοι, Σαρακατσαναίοι, Αλβανοί, Σλάβοι και Καραγκούνηδες.

Ειδικά οι Πόντιοι εν μέρει απόγονοι αρχαίων αποίκων πρωτίστως από την Ιωνία καθώς και ένα κράμα από από αυτούς και από εξελληνισθέντες γηγενείς λαούς και φύλα και ιδιαιτέρως από το καυκάσιο φύλο των Λαζών. Αυτός είναι ο λόγος, που οι Έλληνες από τον Πόντο διαφέρουν στην φυσιογνωμία καθώς και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς (εδώ υπάρχουν άλλοι λόγοι) από τους Ελλαδικούς μεν, αλλά στα τελευταία χρόνια σημειώνεται μία προσαρμογή στα νεοελληνικά νοοτροπιακά δεδομένα.

Οι περισσότεροι Πόντιοι από την Αργυρούπολη έχουν π.χ. κάτι το ιδιαίτερο και δή το κορμί ( κοντόσωμοι, φαρδιές πλάτες, βραχύ και πολύ δυνατό σβέρκο ) και ιδίως το κεφάλι ( στρογγυλό και σχετικά μεγάλο ).  Απόγονοί  τους ζουν  στον Τρίλοφο, στην Κατερίνη και στον Τενεκέ-μαχαλά του Μακρυγιάλου.

Ακριβώς έτσι περιέγραψαν οι Ασσύριοι τους πολιτισμένους Χιττίτες. Η λέξη Αργυρούπολις είναι απλώς μετάφραση της λέξης Hanusha που ήταν ύστερα από την πρωτεύουσα Hatusha η πιό σπουδαία πόλη του χιττικού βασιλείου και κέντρο της εξώρυξης αργύρου και της κατασκευής όπλων, κάτι που κράτησε έως τα τέλη του 19ου αι.

Οι Κέλτες της Μικράς Ασίας γνωστοί ως Γαλάτες, εξελληνίσθηκαν και συγχωνεύτηκαν σε μερικά μέρη με τους Ποντίους ( Ιδέ στο Blog : Πόντιοι, Προέλευση, Ελληνικότητα,Φυσιογνωμία ).

Και όμως ο Fallmerayer τους έχει αναδείξει στο βιβλίο του “Geschichte des Kaisertums von Trapezunt” ( “Ιστορία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας” ), München 1827, ως αδιάκοπη συνέχεια της ελληνικής φυλής, χωρίς όμως να αναφέρει ουδόλως και τις πολυάριθμες επιμειξίες , οι οποίες στα παρελθόντα 2.500 έτη αυτονοήτως έχουν λάβει χώραν. Δηλαδή και εδώ υπερβάλλει ο Γερμανός ιστορικός.

Στην Ελλάδα ήρθαν και Έλληνες από την Βουλγαρία, οι λεγόμενοι Θρακιώτες, οι οποίοι έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, είναι υψηλοί. από το χωριό Κίτρος έφθασε τα 2 μέτρα. . Στο Κίτρος   π.χ. διαφορετικά ελληνικά φύλα, οι υψηλοί Θρακιώτες και οι σχετικά μικροί εντόπιοι και Βλάχοι. Ο γιος του φίλου μου Νίκο Καπουνιάρη (ήταν στο Γυμνάσιο ο υψηλότερος από όλους ) από το χωριό Κίτρος έφθασε τα 2 μέτρα και 20 εκατοστόμετρα. Αυτό τό το ύψος είναι αναμφιβόλως ένδειξη , ότι οι Θρακιώτες είναι απόγονοι ενός ελληνοθρακικού κράματος.

Από το Μπλογκ μου.

Ανεκτικότητα, Μισαλλοδοξία, Διαλλακτικότητα μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Ισλασμική Μανδήλα σε Ελληνική Παρέλαση ;

Ανεκτικότητα εναντίον της Μισαλλοδοξίας, Αντιπαράθεση με κάποιον φανατικό Ορθόδοξο

Η Ανοχή ή καλύτερα η Ανεκτικότητα που είναι το αντίθετο της Μισαλλοδοξίας είναι όντως μία πολιτιστική επίτευξη του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού στον οποίο ανήκει η Ελλάδα μόνον εν μέρει και αποτελεί μία από τις γενικές αρχές της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών, δηλαδή έχει αποκτήσει οικουμενικό χαρακτήρα.

Η δική σας ερμηνεία εκφράζει απέχθεια απέναντι στον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, πράγμα που σημειώνεται πρωτίστως σε εκπροσώπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας ,στους Θεολόγους και ιδιαιτέρως στους μοναχούς.

Ούτε καν λαμβάνετε υπ όψη, ότι μεταξύ της Ανεκτικότητας από το ένα μέρος και των βασικών ελευθεριών καθώς και των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το άλλο μέρος (όλα κοσμοϊστορικές επιτεύξεις του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού επί τη βάση του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού ) υφίσταται μία ουσιώδης σχέση.
Πρόκιται στην ουσία για Πολιτισμικό Αγώνα που άρχισε μέσω των Εγκυκλίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας εναντίον του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού ήδη τον 19ο αι. με φανατισμό και θανάσιμο μίσος.

Αλλα και αργότερα (Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος) συνέχισε αυτό το φανατικό και σκοταδιστικό έργο. Εν μέρει σημειώνεται κάτι τέτοιο και στην Καθημερινή (αντιευρωπαϊστές «σχολιαστές» Καθημερινή (2015)

———————————————————-

Ελληνες και Τούρκοι, Διαλλακτικότητα

Προ μερικών αιώνων έχει λάβει χώραν μεταξύ Άγγλων και Γάλλων ένας εξοντωτικός πόλεμος που διήρκησε 100 έτη. Αργότερα έγιναν οι δύο σημαντικοί λαοί της Ευρώπης φίλοι.
Μεταξύ των Γάλλων και των Γερμανών επικρατούσε η „αιώνια εχθρότητα“ („ Erbfeindschaft“). Μετά του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου έχουν συμφιλιωθεί και δημιουργήσει από κοινού την ενωμένη Ευρώπη, όπου επικρατεί εδώ και 60 έτη ειρήνη. Και στα δύο κράτη έχουν αναθεωρηθεί ριζικά τα σχολικά βιβλία, για να εκλείψει εσαεί το εκατέρωθεν μίσος.

Επί αιώνες καταπίεζαν οι Γερμανοί τους Πολωνούς και είχαν απέναντί τους μίαν άκρως περιφρονητική συμπεριφορά. Επίσης επί αιώνες θαύμαζαν κρυφά οι Πολωνοί μεν τους Γερμανούς, αλλά τους φοβόνταν και τους μισούσαν θανάσιμα. Έν τω μεταξύ επικρατούν μεταξύ τους φιλικές σχέσεις.

Κοινές επιτροπές επιστημόνων, δηλαδή όχι δηλητhριασμένων υπερεθνικιστικών τσαρλατάνων, έχουν ξαναγράψει σα σχολικά βιβλία της ιστορίας σε πνεύμα αλληλοκατανόησης και αλληλοσεβασμού.

Αν και απόγονος θυμάτων της τότε τουρκικής θηριωδίας στον Πόντο, πρεσβεύω την άποψη, ότι έχουν ωριμάσει από καιρού οι συνθήκες μίας πραγματικής συμφιλίωσηs μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων.

Οι σημερινοί Τούρκοι δεν έχουν από εθνολογική άποψη τίποτα το κοινό με τους μογγολικούς Πρωτοτούρκους και με εκείνους που έχουν καταστρέψει τον ποντιακό Ελληνισμό , που εβίωσε στην περιοχή αυτή πάνω από 2.500 έτη ( Ιδέ εδώστο Μπλογκ μου την μελέτη “Τούρκοι, Προέλευση, Εθνογένεση, Κληρονομιά” ).

Ήρθε ο καιρός να αναθεωρηθούν εκατέρωθεν τα σχολικά βιβλία και να σταματήσει επί τέλους ο υπερεθνικιστικός δηλητηριασμός της νεολαίας και στις δύο χώρες.

Περί εμού ιδέ  Εγκυκλοπαίδεια  του Ποντιακού  Ελληνισμού, Τόμ. 10, σελ.163/164.
Καθημερινή (22.11.15)

————————————————————-

Ισλαμική μαντήλα σε εθνική παρέλαση ;

1. Η ισλαμική μαντήλα έχει γενικά εισαχθεί από την επανάσταση κατά του Σαχ, αλλά στα 80χρονα έχει εξελιχθεί σε σύμβολο του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜ και δη της αντιδραστικής έκφανσης.

2.Η χρησιμοποίηση ενός ισλαμικού συμβόλου σε μίαν εθνική παρέλαση προς τιμή της εθνικής επανάστασης κατά μουσουλμάνων κατακτητών αποτελεί ένα οξύμωρον (contradictio in adiecto) και στην ουσία μία ΠΡΟΚΛΗΣΗ.

3. Ηδη το 2005 έχω διατυπώσει σε μία μελέτη περί της Κοινωνιολογίας του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου σε επιστημονικό περιοδικό την εξής άποψη : Στις διεθνείς σχέσεις δέον να ισχύει επί τη βάσει της ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑΣ η ειρηνική συνύπαρξη κρατών διαφορετικων κύκλων πολιτισμού .

Συμπέρασμα μεταξύ άλλων

Στις ισλαμικές χώρες έχουν οι χριστιανοί σχεδόν εκδιωχθεί, επομένως δεν μπορούν οι μουσουλμάνοι στην Ευρώπη να μετατρέψουν τον ανθρωπισμό σε ένα πολιτισμικό μονόδρομο.

Συγκεκριμένα σημαίνει αυτό, ότι αυτοί πρέπει να προσαρμοσθούν στα ευρωπαϊκά δεδομένα που σημαίνει να σεβασθούν όχι μόνο τους νόμους , αλλά και τα ήθη και έθιμα του εκάστοτε ευρωπαϊκού κράτους. Καθημερινή (25.3.16)

Ευρώπη, Εθνογένεση, Μεγάλες Οικογένειες Φύλων και Λαών

Ευρώπη, Εθνογένεση, Μεγάλες οικογένειες φύλων και λαών

Από ιστορική άποψη έπαιξαν στην διαδικασία της ευρωπαϊκής εθνογένεσης τρεις μεγάλες ομάδες λαών έναν καθοριστικό ρόλο :

α ) Οι Κέλτες

Γαλλία, Ελβετία ( μισή ), Βέλγιο, Ιρλανδία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιταλία, Δυτική και Νότια Γερμανία ( “Κελτογερμανοί” ) , Αυστρία, Τσεχία ( Βοημία ), Ουγαρία , Ρουμανία ( “Δακοκέλτες” ), Ισπανία ( Gallicia ), Τουρκία ( Γαλάτες ).

β ) Οι ( αρχαίοι ) Γερμανοί

Γερμανία ( Ιδέ εδώ στο Μπλογγ την μελέτη “Αρχαίοι Γερμανοί, Σημερινοί Γερμανοί ” και το άρθρο “Βαυαρία, Βαυαροί, Εθνογένεση, Νοοτροπία ), Αυστρία, Ολλανδία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φιννλανδία (μισή ), Αγγλία, Γαλλία ( Φράγγοι, Νορμανδοί ), Ιταλία ( Λομβαρδοί ), Ισπανία ( Γότθοι ), Πορτογαλλία ( Σουέβοι), Τσεχία, Ουγγαρία, Ρουμανία .

γ ) Οι Σλάβοι

Ρωσία, Ουκρανία Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία, , Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Βοσνία -Ερζεγοβινή, Μαυροβούνιο, Σλαβομακεδονία, Κόσσοβο, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ελλάδα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον από εθνολογική άποψη παρουσιάζουν οι Ουγγροι ( “Πρωτοευρωπαίοι”, Κιμέριοι, Σκύθες, Σαρμάτες, Κέλτες, Γερμανοί, Ούννοι, Σλάβοι, Χαζάροι , Μαγυάροι ) και οι σημερινοί Τούρκοι (πολυάριθμοι λαοί και φύλα ), ( Ιδέ εκτενώς στο Blog μου την μελέτη “Τούρκοι, Προέλευση, Εθνογένεση” ).

iefimerida (26.11.15)

Μετακινήσεις Φύλων και Λαών , Προϊστορική και Ιστορική Εποχή

Μετακινήσεις φύλων και λαών στην προϊστορική και στην ιστορική εποχή

α)Γενική παρατήρηση

Οι μετακινήσεις ηταν συνέπεια μεγάλων κλιματικών αλλαγών κυρίως στην Κεντρική Ασία, στις ρωσικές στέπες και στην Ευρώπη αλλά εδώ ως επί το πλείστον ως στόχος.
Φορείς των μετακινήσεων ήταν κατ αρχάς “Ιππείς Νομάδες” (terminus technicus εδώ μετάφραση από τα Γερμανικά :”Reiternomaden”) που έχουν γενικά ονομασθεί από τους ειδικούς επιστήμονες “Ινδοευρωπαίοι” (επίσης terminus technicus).

β) Οι Ινδοευρωπαίοι έχουν μετακινηθεί προς Ανατολάς έως τα δυτικά σύνορα της Κίνας και δυτικά κατ αρχάς( 3.500 π.Χ.) έως την Κεντρική Ευρώπη (βοσκότοποι στις στέπες , σήμερα Ουγγαρία Σλοβακία εν μέρει Τσεχία) και από εκεί σκορπίσθηκαν σε όλη την Ευρώπη έως την Πορτογαλλία, τον ευρωπαϊκό Βορά , Βορειοανατολικά και Νότο.

Στην Ανατολική Κεντρική Ασία έχουν βρεθεί σε ειδικούς τάφους σκελετοί απογόνων των . Οι DNA-αναλύσεις έχουν διαπιστώσει, ότι αυτοί ήταν ΞΑΝΘΟΙ και σχετικά μεγαλόσωμοι.Τότε δεν έφτασαν ακόμη μογγολικά φύλα στην Κεντρική Ασία.
Οι Ινδοευρωπαίοι (δυτικοί και ανατολικοί έως την Βόρεια Ινδία ως κατακτητές) μιλούσαν συγγενικές γλώσσες και είχαν παρόμοιους θεούς. Εχουν συγχωνευθεί με τους υπάρχοντες αγροτικούς πληθυσμούς.
Ακόμη και σήμερα είναι όλοι οι λαοί της Κεντρικής, Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης ξανθοί ή κοκκινομάληδες με γαλανά ή πράσινα μάτια (απόγονοι των αρχαίων Γερμανών, των Κελτών και των Σλάβων ).

γ) Στους ιστορικούς χρόνους έχουν επαναλειφθεί παρόμοιες μετακινήσεις φύλων και λαών “ιππέων νομάδων” από την Κεντρική Ασία και τις ρωσικές στέπες.
Αναφέρω τις πιο σημαντικές : Κιμέριοι (8ος αι. π.Χ.), Σκύθες (6ος-5ος αι. π.Χ.), Σαυρομάτες (4ος-3ος αι.π.χ.), Ούννοι (5ος αι.), Χάζαροι (8ος αι.,) Μαγυάροι (9ος αι.).
iefimerida (26.11.15)

Ειρηνική Συνύπαρξη Κύκλων Πολιτισμού

Κύκλοι Πολιτισμού, Ειρηνική Συνύπαρξη, Ανάμειξη θα σήμαινε αυτοκτονία

Σύμφωνα με την σύγχρονη Θεωρία των διεθνών σχέσεων δέον να ισχύει η ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ (αλληλοσεβασμός, ανεκτικότητα, αμοιβαίο συμφέρον συν εφαρμογή των επτά βασικών αρχών του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου) μεταξύ κρατών-μελών των εξής Κύκλων Πολιτισμού :
Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού, Κονφουκιανικός Κύκλος Πολιτισμού, Ισλαμικός Κύκλος Πολιτισμού, Ινδουιστικός Κύκλος Πολιτισμού.

Αυτό σημαίνει in concreto πρωτίστως, ότι δεν μπορούμε να απαιτήσουμε από την
Κίνα (φυλακίσεις κτλ.) και τις ισλαμικές χώρες (“αραβική άνοιξη”) δημοκρατία και ιδιαιτέρως δικαιώματα και ελευθερίες σαν τις δικιές
μας.Ούτε οι μετανάστες και πρόσφυγες επιτρέπεται να εφαρμόζουν στις δυτικές κοινωνίες του δικούς τους νόμους, π.χ. την σαρία κτλ.).

Οι άλλοι Κύκλοι Πολιτισμού έχουν άλλη Κοσμοαντίληψη και άλλη Εικόνα του
ανθρώπου, δεν ξέρουν ούτε το άτομο, ούτε τον πολίτη, ούτε το κράτος δικαίου, ούτε τον διαχωρισμό των εξουσιών, ούτε τη νομική ισότητα των δύο φύλων ) και δεν αναγνωρίζουν τις βασικές ελευθερίες και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Μία πολιτική συγχώνευση των προαναφερθέντων Κύκλων Πολιτισμού θα ήταν για την Δύση salto mortale. Αλλά ο αμοιβαίος πολιτισμικός εμπλουτισμός (μουσική, θέατρο, λογοτεχνία , διατροφή) είναι κάτι το φυσικό.

Καθημερινή (2.4.17)

Μαθαίνειν από άλλους λαούς, Μίμηση, Πιθηκισμός ;

Μαθαίνειν από άλλους, Μίμηση, Πιθηκισμός ;
Μερικά ενδιαφέροντα παραδείγματα από την ιστορία της ανθρωπότητας (κανόνας της Ιστορικής Οικουμενικότητας, όχι ελληνοκεντριστική προσέργγιση),
( Αντιπαράθεση με τις γνωστές θέσεις του Θεολόγου και Φιλοσόφου Χρίστου Γιανναρά, επιφυλλιδογράφου της Καθημερινής κατά του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού )

Οι Ακκάδες έμαθαν από τους Σουμερίους (πρώτος Υψηλός Πολιτισμός προ 5 χιλ. ετών, Νότιο Ιράκ, Νότιο Ιράν ), οι Βαβυλώνιοι και Ασσύριοι έμαθαν από τους Ακκάδες, οι Πέρσες παρέλαβαν ανεξαιρέτως όλον τον πολιτισμό των Βαβυλωνίων, γιατί δεν είχαν κατ αρχάς να αναδείξουν ουδένα πολιτισμό.

Ετσι κατόρθωσαν να μεταλλαχθούν εντός 110 ετών από επιθετικούς έφιππους κτηνοτρόφους σε πολιτισμένο λαό. Πέραν τούτου παρέλαβαν από τους Συρίους τα Αραμαϊκά (αυτά μιλούσε και ο Ιησούς Χριστός) και τα αναβίβασαν σε αυτοκρατορική γλώσσα. Μόνον στα ανάκτορα ομιλείτο η περσική γλώσσα .
Οι αρχαίοι Ελλήνες έχουν παραλάβει πολιτισμό και επιστήμες πρωτίστως από τους Αιγυπτίους ( «Ελληνες αεί παίδες εστέ», 6ος αι. !) και τους Βαβυλωνίους . Από τους Συρίους έχουν παραλάβει το αλφάβητο και την θεά Αφροδίτη ( Αστάρτη προερχόμενη από την Μεσοποταμία : Ισταρ).

Οι ανατολικοί λαοί έχουν αργότερα παραλάβει από τους Ελληνες πολιτισμό και επιστήμες (αμοιβαιότητα !).
Οι Ρωμαίοι έχουν παραλάβει από τους Ελληνες πάρα πολλά.  Οι πρόγονοι των Γερμανών, των Γάλλων και των Ισπανών παρέλαβαν ελληνορωμαϊκό πολιτισμό.

Μεταξύ του 8ου και του 11ου αι. έχει λάβει χώραν στην Δαμασκό και στην Βαγδάτη η πρώτη Αναγέννηση του Αρχαίου Ελληνικού πνεύματος πρωτοστατούντων των Συρίων και των Περσών φιλοσόφων (π.χ. Al Farabi, Ibn Rushd (Averroes), Ibn Sina (Avicenna), Ibn Chaldun και πολύ άλλοι). Ολοι αυτοί έχουν πρεσβεύσει επί τη βάσει πρωτίστως της Φιλοσοφίας του Αριστοτέλη την στον Κύκλο Πολιτισμού του Ισλάμ πρωτότυπη και λίαν επικίνδυνη άποψη, ότι ο ΛΟΓΟΣ υπερτερεί της ΠΙΣΤΗΣ. Δύο φορές τον ανάγκασαν μέσω της απειλής του αποκεφαλισμού να ανακαλέσει : Κατ αρχάς είπε ότι και τα δύο είναι ισότιμα, κατόπιν, ότι υπερτερεί η ΠΙΣΤΗ.

Αλλά το θανατηφόρο χτύπημα ήρθε από τον Φιλόσοφο και Θεολόγο Al Ghazali τον 11o αι. στο Κάϊρο, όπου αυτός είπε το εξής (τσιτάτο από μνημη : Εμείς δεν χρειαζόμαστε τις γνώσεις των Γιουνάνι (Ελλήνων), γιατί μπορούμε να βρούμε στο Αγιο Κοράνιο απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά μας (sic). Οι φανατισμένοι Θεολόγοι και μουλάδες τον υποστήριξαν και αμέσως διέταξαν να καούν σε όλην την αχανή αραβική αυτοκρατορία (Καλιφάτο) τα βιβλία των Ελλήνων καθώς και όλα τα συγγράμματα των προαναφερθέντων Φιλοσόφων στις κεντρικές πλατείες των σπουδαιοτέρων πόλεων.

Ο Al Ghazali θεωρείται ως εμπεδωτής του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Λόγω της τοποθέτησής του άρχισε η πολιτισμική κατάπτωση ολόκληρου του Ισλαμικού Κύκλου Πολιτισμού, ο οποίος αυτοπεριχαρακώθηκε και όμως ήταν πεπεισμένος , ότι είναι παγκοσμίως ο ανώτερος και πρωτίστως ο πιό ΗΘΙΚΟΣ πολιτισμός.

Οταν οι Αραβες ξύπνησαν από τον θρησκευτικό λήθαργο, ήταν πλέον πολύ αργά, γιατί η Ευρώπη έχει εξελιχθεί ιδιαιτέρως ύστερα από την νίκη του ΛΟΓΟΥ επί της ΠΙΣΤΗΣ με υπερηχητική ταχύτατα και πρωτοφανή ΔΥΝΑΜΙΚΤΟΤΗΤΑ και μετέτρεψε σχεδόν όλες τις ισλαμικές χώρες σε αποικίες. Οι προοδευτικοί Αραβες τον αναθεματίζουν, αλλά οι καθυστερημένοι και οι σκοταδιστές τον έχουν ανακηρύξει σε άγιο ! Κάτι μας θυμίζει αυτό το τραγικό παράδειγμα των Αράβων σκοταδιστών.

Υστερα από τον Μεσαίωνα έχει η Βόρεια Ιταλία επί τη βάσει μίας ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΑΤΗΣ αφομίωσης του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού μέσω της Αναγέννησης ( Rinascimento) εξελιχθεί σε πολιτισμικό και επιστημονικό φωτοδότη όλης της Ευρώπης. Αυτή η επίτευξη είναι αναμφιβόλως διεθνούς βεληνεκούς. Ιταλοί καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες και επιστήμονες προσέφεραν τις γνώσεις τους σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ενώ χιλιάδες νέων πήγαιναν για πολυποίκιλες σπουδές στην Βόρεια Ιταλία.

Σε στενό συνδυασμό με τον Διαφωτισμό και αργότερα με την Γαλλική ΑΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ έχει μετατραπεί η Γαλλία σε κέντρο του πολιτισμού και των επιστημών. Οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί παρέλαβαν με μέγιστο ενθουσιασμό τις νέες ιδέες , μία πρωτότυπη ΚΟΣΜΟΑΝΤΙΛΗΨΗ και μίαν τελείως νεωτερική ΕΙΚΟΝΑ του ΑΝΘΡΩΠΟΥ, το αστικό κράτος, τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα απελευθερωμένοι απο σκοτάδι και τα δεσμά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας,

Αλλά έπαιρναν και τον εξελιγμένο γαλλικό πολιτισμό, την γαλλική μόδα και οι μορφωμένοι σε μερικά κράτη προτιμούσαν να μιλούν γαλλικά και όχι τη μητρική τους γλώσσα.
Στα μέσα του 19ου αι. έχει η μίμηση των Γάλλων εκλάβει τέτοιες διαστάσεις που ένας μάλλον ασήμαντος Γερμανός ποιητής μίλησε για πρώτη φορά για πιθηκισμό και έχει εφιστήσει την προσοχή των συμπατριωτών του στο γεγονός, , ότι και ο γερμανικός λαός έχει πολιτισμό και κουλτούρα και δη μίαν “ιδιαίτερη” (“die deutsche Art”).  Στην πραγματικότητα επρόκειτο για συμπλέγματα κατωτερότητας έναντι του κατά πολύ ανώτερου γαλλικού πολιτισμού.

Εκθαμβωμένοι από τις κοινωνικές και πολιτικές επιτυχίες προσπάθησαν πολλοί λαοί να παραλάβουν και να εφαρμόσουν τις ιδέες πρωτίστως του Διαφωτισμού και ειδικά της Γαλλικής επανάστασης, αλλά μερικοί από αυτούς, όπως οι Λατινοαμερικανοί και οι Βαλκάνιοι έχουν περιοριστεί στο σχήμα και παραμέρισαν την ουσία, γιατί σε αυτούς έλλειπε το πολιτισμικό, πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο, πράγμα που ισχύει ακόμη και σήμερα. Δεν έχουν κατορθώσει να εφαρμώσουν το νέο σύνταγμα και τους νόμους επάνω σε υποανάπτυκτες ή ανεπαρκώς εξελιγμένες κοινωνίες .

Ποιοί είναι άραγε οι λόγοι που η Ελλάδα ως μία βαλκανοανατολίτικη χώρα έχει στην παραλαβή και εφαρμογή του ευρωπαϊκού προτύπου αποτύχει ; Κατ αρχάς αναφέρουμε την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους Θεολόγους της καθώς και τους υποανάπτυκτους κοτζαμπάσηδες που δεν επέτρεπαν ούτε γενικές αλλαγές, ούτε συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις. Κάτι το παρόμοιο βιώνουμε και σήμερα.

Αλλά και γενικά, δεν κατείχε η μεταπρατική αστική τάξη το πολιτιστικό επίπεδο να συμβάλλει στον εξευρωπαϊσμό της Ελλάδας. Ας υπενθυμίσουμε , ότι ακόμη προ ολίγων ετών έχει ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εξαπολύσει μύδρους κατά του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και κατά των πολιτικών επιτεύξεων και ιδιαιτέρως κατά των αξιών της Δύσης τονίζωντας την δήθεν ηθική υπεροχή της Ορθοδοξίας.

Το ίδιο κάνουν και τώρα κληρικοί και Θεολόγοι στην σημερινή πολιτικά καθυστερημένη και αυταρχική Ρωσία. Οι Ρώσοι Φλόσοφοι υπογραμμίζουν την «ιδιαιτερότητα» της ρωσσικής ψυχής και οι Θεολόγοι επισημαίνουν την ηθική «ανωτερότητα» καθώς και την θρησκευτική μεταφυσική , ακόμη και τον μυστικισμό της Ορθοδοξίας, δηλαδή είναι τελείως εξωπραγματικοί.

Από την  Αγγλία έχει παραλάβει η ανθρωπότητα τον Παρλαμενταρισμό (Κοινοβουλευτισμό) και τον Βιομηχανικό Καπιταλισμό (Βιομηχανική Επανάσταση), από τον οποίο έχουν επωφελεθεί σχεδόν όλα τα μεγάλα κράτη του κόσμου, χωρίς να αναφέρουν «ιδιαιτερότητες» και τέτοιες γελοίες εθνικιστικές κορώνες.

Στα τέλη του 19ου αι. εξαπέστειλε η Ιαπωνία χιλιάδες σπουδαστών στις ΗΠΑ και στην Γερμανία για να μελετήσουν την τότε εξελιγμένη αμερικανική και γερμανική βιομηχανία καθώς και το γερμανικό Ποινικό και το Αστικό Δίκαιο. Οι γνώσεις έχουν εφαρμοσθεί στην Ιαπωνία χωρίς να απωλεσθεί η ιαπωνική εθνική ταυτότητα. Ο τρόπος ζωής έχει μεταλλαγή κατω από την πολιτιστική επιρροή των ΗΠΑ ύστερα από τον 2ο Πακόσμιο πόλεμο. Αργότερο έκαναν και οι πραγματιστές Κινέζοι το ίδιο μια που εκεί δεν υφίσταται ουδέν ιερατείο που θα μπορούσε να εμποδίσει τον εκσυγχρονισμό της τεράστιας χώρας.

Εκτός από την Ορθοδοξία έχει και το Ισλάμ λόγω του θεοκεντρικού , έν μέρει και του θεοκρατικού συστήματος μεγάλα προβλήματα με τις αξίες του Δυτικού Κύκου Πολιτισμού, όπως τον ανθρωποκεντρισμό, τον ατομοκεντρισμό, την δημοκρατία, τις αστικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα επισημαίνωντας ταυτόχρονα την δήθεν ηθική του ανωτερότητα. Αυτό όμως αποτελεί στην ουσία ένα ισοφάρισμα για αποτυχίες στα μείζονα πεδία του συγκεκριμένο βίου και εκφράζει συμπλέγματα κατωτερότητας.

Εν ολίγοις, όποιος είναι καθυστερημένος και αποτυχημένος, υπογραμμίζει σχετικά εύκολα και ανέξοδα την ηθική πλευρά της ανθρώπινης ζωής φυσικά μέσω της δικής του ερμηνείας.

Συμπεράσματα :

1.Τα μαθαίνειν από πιό προοδευμένους λαούς ήταν και είναι στην ιστορία της ανθρωπότητας κάτι το αυτονόητο και ευεργετικό.

2.Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της παραλαβής στοιχείων άλλων χωρών ή πολιτισμών είναι πρωτίστως η θρησκεία καθώς και καθυστερημένα κοινωνικά στοιχεία ή πολιτικές ομάδες με τελείως παρωχημένες αντιλήψεις.

3. Οι χώρες με ορθόδοξη παράδοση ανήκουν στις καθυστερημένες, γιατί η Ορθοδοξία είναι λόγω της παρωχημένης και μεσαιωνικής Κοσμοαντίληψης και της επίσης μεσαιωνικής Εικόνας του αθρώπου ο μεγαλύτερος όχι μόνον αντίπαλος, αλλά και εχθρός του εξευρωπαϊσμού και του εκσυγχρονισμού της Ελλάδας.

4. Οι χώρες του Ισλαμικού Κύκλου Πολιτισμού είναι λόγω της μεσαιωνικής Κοσμοαντίληψης και της επίσης μεσαιωνικής Εικόνας του ανθρώπου οι ουραγοί του κόσμου. Από αυτήν την ολοσχερή καθυστέρηση απορρέουν μεγάλοι κίνδυνοι για όλην την ανθρωπότητα.12. Νοεμβρίου 2015, Καθημερινή ( 3.4.16)

————————————————

Σοβαρές γνώσεις περί άλλων λαών

Αλλο να διαβάσεις κάτι περί ξένων λαών, άλλο να ζήσεις ανάμεσά τους( σαν τί, ποιό επάγγελμα, ποιά κοινωνική θέση) και τελείως διαφορετικό να τους μελετήσεις συστηματικά επί τη βάση της Εθνολογίας, της Ιστορίας, της Κοινωνιολογίας , της Ψυχολογίας και άλλων επιστημών.

Πολλοί Ελληνες του εξωτερικού ζουν σε πολιτιστικά γκέτο και δεν ενδιαφέρονται ουδόλως για τον πολιτισμό, την ιστορία, την λογοτεχνία, τη μουσική κλπ. της χώρας, όπου σε μερικές περιπτώσεις ζουν πάνω από μισόν αιώνα .
Και όμως νομίζουν, ότι γνωρίζουν καλά τους άλλους λαούς και τολμούν να εκφέρουν γνώμη περί αυτών. Καθημερινή (21.6.15)

 

Πόντιοι , Γενοκτονία , Μία ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ Προσέγγιση

Η Γενοκτονία των Ποντίων, Μία επιστημονική αξιολόγηση

Μία θέαση επί τη βάσει του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου

Παρατήρηση (Επαναδημοσίευση και από το Μπλογγ μου. Ιδέ επίσης : Πόντιοι, Προέλευση, Γένεση, Ελληνικότητα, Φυσιογνωμία)

Το ζήτημα της Γενοκτονίας ήταν στα πλαίσια του εκτενέστατου θέματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επι δεκαετίες αντικείμενο των πανεπιστημιακών μου διαλέξεων. Επομένως και εδώ θα είναι το στυλ νηφάλιο και το περιεχόμενα ουδέτερο, κάτι που δεν εστιάζεται στα ελληνικά μίντια και σε δηλώσεις πολιτικών και πολιτευόμενων πανεπιστημιακών, όπου προέχουν μάλλον οι ιδεοληψίες, ο βολονταρισμός, ο υπερεξυπνακισμός και εν μέρει ένας λίαν ενοχλητικός και αηδιαστικός ναρκισσισμός.

Από την ενασχόληση με το θέμα της Γενοκτονίας εγείρονται πολλά ερωτήματα :

Τί σημαίνει Γενοκτονία ;
Ποιός αποφασίζει περί του αν υφίσταται η περίπτωση της γενοκτονίας ;
Υπάρχει ένας διεθνώς αναγνωρισμένος ορισμός της Γενοκτονίας ή εξαρτάται το περιεχόμενό της από την άποψη των ειδικών διεθνολόγων ή των ιστορικών ;
Υπάρχουν διεθνή ντοκουμέντα, τα οποία εμπεριέχουν τον ορισμό της ;
Αν υπάρχουν τέτοια ντοκουμέντα, έχουν αυτά αναδρομική ισχύ;
Υπάρχουν σε διεθνή κλίμακα περιπτώσεις της Γενοκτονίας ;
Μπορούμε να χαρακτηρήσουμε την τραγωδία των Ποντίων ως Γενοκτονία ;
Αν η απάντηση είναι καταφατική, πως αυτό αποδεικνύεται ;
Αν όχι , είναι αποδείξεις αναγκαιότατες.

Δηλώσεις όμως καταφατικού ή αρνητικού χαρακτήρα χωρίς αιτιολογήσεις είναι άχρηστες, ανεπίτρεπτες και επικίνδυνες. Αλλά στην Ελλάδα είναι σχεδόν αυτονόητο να γίνονται δηλώσεις επί θεμάτων, τα οποία είναι άμεσα συνυφασμένα με την ελληνική εθνική ταυτότητα με μεγίστη επιπολαιότητα και ανευθυνότητα. Οφθαλμοφανώς πρόκειται για βασικά προβλήματα της εθνικής συνείδησης.

Αφετηρία της ενασχόλησης είναι η „Σύμβαση περί της αποτροπής και της τιμωρίας του εγκλήματος της Γενοκτονίας“ από τον Δεκέμβριο του 1948 . Είναι ενδιαφέρον να υπογραμμίσουμε, ότι ένας Pολωνοεβραίος νομικός έχει χρησιμοποιήσει το 1944 ως πρώτος τον όρο Γενοκτονία και έχει διατυπώσει, αν και ανεπαρκώς, την σημασία της σαν „καταστροφή ενός έθνους ή μίας ομάδας“. Το 1946 ψήφισε η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών την Απόφαση 96/1, η οποία έχει επισημάνει, ότι „η Γενοκτονία είναι σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο ένα έγκλημα, το οποίο αντιτίθεται στο πνεύμα και στους σκοπούς των Ηνωμένων εθνών“.

Η Σύμβαση από το 1948 εμπεριέχει στο άρθρο ΙΙ τον εξής λίαν λεπτομερειακό ορισμό της Γενοκτονίας : „Σε αυτήν την Σύμβαση σημαίνει Γενοκτονία μία από τις παρακάτω πράξεις, οι οποίες γίνονται με την ΠΡΟΘΕΣΗ να εξοντώσουν μίαν εθνική, εθνοτική, φυλετική η θρησκευτική ομάδα στο σύνολό της ή εν μέρει :
α) Να θανατώσει μέλη μίας τέτοιας ομάδας,
β Να προκαλέσει βαρέως σωματικές ή πνευματικές ζημίες σε μέλη μίας τέτοιας ομάδας,
γ ) Να δημιουργήσει για μίαν ομάδα τέτοιες συνθήκες ζωής, με την πρόθεση να επιφέρουν την σωματική καταστροφή στο σύνολό της ή εν μέρει,
δ ) Να λάβει μέτρα, τα οποία έχουν σαν σκοπό την παρεμπόδιση γένας σε μία τέτοια ομάδα,
ε ) Να μεταφέρει βιαίως παιδιά από μία ομάδα σε άλλην“ (δική μου μετάφραση από τα Αγγλικά).

Αυτή η όντως διεθνής Σύμβαση ισχύει από τον Ιανουάριο του 1951 και έχει ενσωματωθεί στο ενδοπολιτειακό (εσωτερικό) δίκαιο σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου με εξαίρεση τις ΗΠΑ λόγω των Ινδιάνων και του Ιστραήλ λόγω των Παλαιστινίων. Ο κύριος κανόνας του ντοκουμέντου ανήκει ούτως η άλλως στην κατηγορία των νομικών αρχών του ius cogens ( αναγκαστικαστικό δίκαιο ) που σημαίνει, ότι έχει δεσμευτική ισχύ ανεξαιρέτως για όλα τα κράτη, ανεξάρτητα από το εάν αυτά το έχουν υπογράψει η ίσως όχι.

Στα πανεπιστημιακά εγχειρίδια και ιδιαιτέρως στις πανεπιστημιακές διαλέξεις αναφέρουμε πρωτίστως τις εξείς περιπτώσεις γενοκτονίας:

Την Γενοκτονία ( Holocaust =Ολοκαύτωμα, οι Εβραίοι χρησιμοποιούν μόνο την έννοια Shoa ) κατά των Εβραίων της Ευρώπης εκ μέρους της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας, την Γενοκτονία εκ μέρους της Τουρκίας κατά των Αρμενίων , την Γενοκτονία εκ μέρους του Ιράκ ( Saddam Hussein ) κατά των Κούρδων, την Γενοκτονία στην Ουγκάντα ( Idi Amin ) κατά μίας εθνικής μειονότητας ( όλοι έχουν σκοτωθεί) , την Γενοκτονία εκ μέρους της Σερβίας κατά των Κοσοβάρων και την Γενοκτονία εκ μέρους των Huttu κατά των Tutsi στην Ruanda.

Αν και μερικά κράτη έχουν εν μερει προβλήματα σε ό,τι αφορά την Γενοκτονία των Ποντίων εκ μέρους της Τουρκίας, αυτή είναι ένα γεγονός.

Από την παγκόσμια ιστορία είναι γνωστές και άλλες περιπτώσεις γενοκτονίας, πρωτίστως η Γενοκτονία των Ινδιάνων στην Κεντρική και Νότια Αμερική εκ μέρους των Ισπανών Conquistadores (Κατακτητές).
Εγείρεται το ερώτημα, εάν η Σύμβαση έχει αναδρομικήν ισχύ. Σύμφωνα με την Vienna Convention on the Law of Treaties ( Σύμβαση της Βιέννης περί του Δικαίου των Συμφωνιών ) , από το 1969, η οποία είναι η βάση του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου, δεν έχουν οι διεθνείς συμβάσεις αναδρομική ισχύ, εκτός εαν τα κράτη -μέλη έχουν ήδη συμφωνήσει περί αυτής (άρθρο 28 ).

Από αυτόν τον κανώνα απορρέει το συμπέρασμα, ότι η Σύμβαση από το 1948 δεν ισχύει για τις γενοκτονίες , οι οποίες έχουν διαπραγθεί στο παρελθόν. Αυτό όμως δεν αποκλείει, ότι είναι δυνατόν να εφαρμόσουμε εκ των υστέρων το νόημα του επίσημου ορισμού της Γενοκτονίας σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.

Εφαρμογή της Σύμβασης από το 1948 επί της περίπτωσης του ποντιακού δράματος. Κατ αρχάς είναι απαραίτητες μερικές πληροφορίες περί του πλαισίου του θέματος.

α ) Επρόκειτο για την εποχή του ιμπεριαλιστικού Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου με καθοριστικά χαρακτηριστικά στοιχεία όπως το ius ad belllum ( Δικαίωμα για πόλεμο δηλαδή για διεξαγωγή πολέμου ). Επομένως δεν υπήρχε επίσημα ακόμη ο όρος „επιθετικός πόλεμος“. Οποιος ήταν πεπεισμένος, ότι μπορούσε να πραγματοποιήσει τα συμφέροντά του μεσω πολέμου, τον έκανε. Αυτό συνέβει με τον πόλεμο της Ελλάδας κατά της Τουρκίας.

β ) Οι μεγάλες δυνάμεις είχαν αρχικά τον σκοπό να διαλύσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ηδη κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου έκαναν ιθύνοντες πολιτικοί της Μεγάλης Βρεταννίας και της Γαλλίας ανάλογες δηλώσεις, όπως π.χ. o Αγγλος πρωθυπουργός Lloyd George το 1916 ( ο πόλεμος και η ήττα της Τουρκίας είναι η μεγάλη ευκαιρία „να λύσουμε το πρόβλημα μια και για καλά“) και ο Γάλλος υπουργός των εξωτερικών το 1917 : απελευθέρωση των λαών από „την δολοφονική τυραννία των Τούρκων „ και „εκδίωξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία είναι τελείως ξένη στον δυτικό πολιτισμό, από την Ευρώπη“. Ετσι γίνεται κατανοητή η γνωστη ελληνική έκφραση να εκδιωχθούν οι Τούρκοι από την Μικρά Ασία “εως την κόκκινη μηλιά“ στην Κεντρική Ασία, από όπου κατάγονταν οι όντως μογγολικοί πρόγονοί τους.

γ ) Οι Ελληνες του Πόντου έχουν εξεγερθεί κατά του τουρκικού κράτους , κάτι που ήταν στα μάτια των Τούρκων εσχάτη προδοσία.
Το τουρκικό κράτος έχει διαπράξει εγκλήματα, τα οποία ανήκουν στην κατηγορία της Γενοκτονίας ( μετάφραση της έννοιας Genocide). Αυτό μπορεί να αποδειχθεί όχι μόνον με μαρτυρίες συγγενών των θυμάτων , αλλά πρωτίστως με πολλές διαπιστώσεις ουδετέρων ατόμων σε υπεύθυνες θέσεις στην διπλωματική υπηρεσία της Αυστρίας και της Γερμανίας.

Περί αυτού υπάρχουν πολυάριθμα ντοκουμέντα , τα οποία έχει εκδώσει ο Ελληνας ποντιακής καταγωγής Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, διεθνώς αναγνωρισμένος ιστορικός και ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου της Βιέννης ( Ιδέ Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο , Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη, Θεσσαλονίκη 1996 ).

Στο βιβλίο παρουσιάζονται σε 267 σελίδες 195 διπλωματικά έγγραφα χωρίς ερμηνείες. Η σωστή μεθοδική προσέγγιση απαιτεί να συντελεσθεί μία αποτίμηση επί τη βάσει των δύο καθοριστικών κριτιρίων, τα αποία αναφέρονται expressis verbis ( κατά λέξη ) στην Σύμβαση περί της αποτροπής και της τιμωρίας του εγκλήματος της Γενοκτονίας α ) πρόθεση και β ) εξόντωση , τα οποία σε συνδυασμό σημαίνουν ύπαρξη της πρόθεσης εκ μέρους ενός κράτους να „εξοντώσει μίαν εθνική εθνοτική, φυλετική ή θρησκευτική ομάδα στο σύνολό της ή εν μέρει».

Οι Πόντιοι ήταν σύμφωνα με την ορολογία της Σύμβασης μία εθνοτική ( μειονότητα ) και ταυτόχρονα μία θρησκευτική ομάδα. Στην πραγματικότητα ήταν και κάτι το πολύ περισσότερο, γιατί οι Ελληνες του Πόντου είναι στην πλειοψηία τους απόγονοι αρχαίων Ελλήνων , οι οποίοι εποίκησαν τα παράλια του Πόντου προ περίπου 2600 ετών, ενώ οι εξελληνισθέντες γηγενείς πληθυσμοί είναι απόγονοι αρχαιοτάτων λαών , οι οποίοι κατοικούσαν σε αυτήν την περιοχή περίπου 11 χιλιάδες έτη.

Αλλά οι πρόγονοι των σημερινών γνήσιων Τούρκων έφθασαν στην Μικρά Ασία (μετάφραση από τα Λατινικά : Asia Minor) τον 11οαι. ( Σελτζούκοι ) και τον 13ο αι. ( Οσμανλήδες ) και βαθμιαία την έχουν κατακτήσει με αποκορύφωμα την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Ετσι γίνονται η ιστορική διάσταση και το μέγεθος της τραγωδίας των Ποντίων καθώς και των Μικρασιατών , των οποίων οι πρόγονοι εποίκησαν τα παράλια της Δυτικής Μικράς Ασίας προ πάνω από τρεις χιλετηρίδες πιό έκδηλα.

Εδώ αναφέρουμε μόνον μερικά διπλωματικά έγγραφα, από τα οποία απορρέει το λογικό συμπέρασμα, ότι αναμφιβόλως πρόκειτα για Γενοκτονία :

Επιστολή του πρόξενου της Αυστρίας Kwiatkowski προς τον υπουργό των εξωτερικών της Αυστρίας Ottokar Czernin von und zu Chudenitz (Αρ.45/Ρ., 12.11.1917, στο βιβλίο σελίδα 212) : „ Στους Τούρκους εκδηλώνεται καθαρά το μίσσος τους κατά των Ελλήνων : Οι Ελληνες πρέπει όσο γίνεται να εξοντωθούν“.
Πάλι Kwiatkowski ,Αρ.50/Ρ., 24.12.117, σελίδα 214 : „Διωγμοί Ελλήνων στην Πάφρα“. „ Παντού βλέπει κανείς τα ίχνη της κακοποίησης των Ελλήνων, οι στρατιωτικές και πολιτικές αρχές ολοκληρώνουν το έργο της εξόντωσης“.

Τηλεγράφημα του πρέσβη της Αυστρίας στην Τουρκία Pallavicini προς τον υπουργό των εξωτερικών) περί των διωγμών στην Πάφρα( Αρ.6-P/D, 19.1.1918 , σελίδα 223 : Εκτοπισμός χιλιάδων γυναικών και παιδιών , ένα „απάνθρωπο μέτρο που έχει προφανώς για σκοπό την περαιτέρω εξόντωση του ελληνικού στοιχείου“.
Αναφέρει ακόμη μίαν περίπτωση : „Θα πρόκειται και εδώ μάλλον για την παραδοσιακή πολιτική της Τουρκίας να εξοντώσει τα χριστιανικά στοιχεία“. Kwiatkowski προς τον υπουργό εξωτερικών ( 26.2.1917 ) : “Οπως παντού, της πυρπόλυσης προηγείτο η λεηλασία. Ολοι οι κάτοικοι των καμένων χωριών εξωρίσθηκαν στο εξωτερικό. Δεν είναι ανάγκη να επαναλάβω, ότι οι εξόριστοι λόγω της βαρυχειμωνιάς , είναι καταδικασμένοι πάνω στους αχανείς δρόμους σε βέβαιο θάνατο“.
Οι εκτοπισμοί έλαβαν χώραν το 1916/1917 και το 1918 και κατά δεκάδες χιλιάδες μέσω εξοντωτικών πορειών .

Η Συνθήκη Ειρήνης της Lausanne (24.7.1923) εχει επικυρώσει εκ των υστέρων την εκδίωξη του ελληνικού πληθυσμού από την Τουρκία.
Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έκανε ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρεταννίας Winston Churchill στους συμμάχους την πρόταση , λαμβάνοντας υπ όψη το υπόδειγμα της τύχης των Ποντίων και των Μικρασιατών ,να κάνουν το ίδιο με τους Γερμανούς , οι οποίοι ζούσαν μόνον πάνω από τρεις αιώνες στις ανατολικές περιοχές ( αργότερα πολωνικά και τσεχικά εδάφη ). Και σε αυτήν την περίπτωση έχει επικηρυχθεί η εκδίωξη του γερμανικού πληθυσμού εκ των υστέρων. Αλλά έχουν προηγηθεί οι γνωστές γερμανικές θηριωδίες. Ετερον εκάτερον.

Και όμως, η υπόθεση των Ποντίων δεν έχει ακόμη περατωθεί. Κανονικά θα πρέπει η σημερινή Τουρκία να συμπεριφερθεί πολιτισμένα και να υλοποιήσει satisfaction δηλαδή να ζητήσει συγγνώμη για την Γενοκτονία κατά των Ποντίων.

Δημοσίευση επανειλλημμένα στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο. Την τελευταία φορά στο Βήμα (3.11.15)