Βαρουφακιάδα : Πανεπιστημιακός ή Πολιτικός ; Νοοτροπία, Ατομο

Βαρουφακιάδα : Πανεπιστημιακός ή Πολιτικός ; Νοοτροπία, Ατομο

Βαρουφακιάδα , Πανεπιστημιακός  και Πολιτικός

Α.  Ενας πανεπιστημιακός  αξιολογείται  συνήθως σε ό,τι αφορά την σχέση μεταξύ της θεωρίας και της πράξης  ως εξής :

α) Είναι αποκλειστικά θεωρητικός ( πλειονότητα).
β) Εχει την δυνατότητα να συγγράψει για την πράξη (κράτη, κυβερνήσεις, κοινοβούλια, ΟΗΕ κλπ. ) σημαντικές γνωματεύσεις.
γ) Ειναι  ειδικός σύμβουλος κρατών, διεθνών οργανισμών, υπουργείων κλπ.
δ) Συμμετέχει σποραδικά ή τακτικά σε διεθνείς συσκέψεις ή διαπραγματεύσεις.
ε) Εχει εργασθεί προ της πανεπιστημιακής του σταδιοδρομίας σε υπεύθυνες θέσεις στην πράξη.

Υστερα από την περάτωση της υφηγεσίας μου το 1975 έχω λάβει την εντολή από ένα κράτος να συγγράψω μία γνωμάτευση  συν την ασπαραίτητη ομιλία στον ΟΗΕ. Ομολογώ, ότι τα έκανα θάλασσα. Αλλο η θεωρία και άλλο η εφαρμογή της στην πράξη. Και τα δύο έχουν την δική τους μεθοδολογία.Τέλος πάντων κάποτε έμαθα να συγγράφω γνωματεύσεις. για κράτη και για τον ΟΗΕ.

Συμπεράσματα :

1.Το να είναι κανείς απόφοιτος ενός πανεπιστημίου ή και  καθηγητής, δεν σημαίνει αυτόματα, ότι  είναι κατάλληλος για μίαν υπεύθυνη θέση και δη για το αξίωμα του υπουργού.

Οταν πρόκειται για σπουδαίες διαπραγματεύσεις  απαιτούνται επί πλέον σπουδές στην Διπλωματία καθώς και στην Θεωρία των διαπραγματεύσεων, ειδάλλως δεν είναι π.χ. ένας υπουργός σε θέση να διαπραγματευθεί επιτυχώς στο συμφέρον της χώρας. Μερικές φορές υφίσταται ο μεγάλος κίνδυνος να κάνει ανεπανόρθωτα λάθη  με λίαν αρνητικές συνέπειες για το κράτος.

2. Ο κ. Βαρουφάκης  δεν είναι κατάλληλος διαπραγματευτής. Πέραν τούτου ας επισημάνουμε, ότι οι διεθνείς διαπραγματεύσεις δεν αποτελούν εις ουδεμία περίπτωση ευκαιρία σόου για ναρκισσιστές. Ας σοβαρευθούμε λοιπόν.

Β.  Σουρεαλισμός – Βαρουφάκης

Περί του κ. Βαρουφάκη (λόγος του στη Βουλή, αλλά και γενικά)

Τα λεγόμενα (ουσία και σχήμα) του κ. Βαρουφάκη αντιτίθενται στις βασικές αρχές της ΘΕΩΡΙΑΣ των ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ και της ΘΕΩΡΙΑS της ΣΥΝΘΗΚΗΣ ( Ιδέ περί του δευτέρου το βιβλίο μου Cuestiones teoricas fundamentales del proceso de formacion de las normas internacionales, Universidad Santiago (USACA), 1999.

Εάν τολμούσε να εκφρασθεί με τόσον επιπόλαιο
τρόπο κάποιος σπουδαστής μου θα έπαιρνε ένα μηδενικό. Είναι αδιανόητο και ακατανόητο να θέτει στο επίκεντρο της ομιλίας του την πιθανή ρήξη. Αυτό το επίπεδο δεν είναι ούτε διεθνές, ούτε ευρωπαϊκό, αλλα απλούστατα βαλκανοανατολίτικο (τσαμπουκάς, σουρεαλισμός, επιπολαιότητα, αρρωστημένος ναρκισσισμός , φλυαρία, μεγαλοστομία, αριστερίστικος υπερεξυπνακισμός, ανευθυνότητα).
Θα έχει όμως σε λίγο να κάνει με πεπειραμένους πολιτικούς και διπλωμάτες που είναι γνωστοί ως ενσάρκωση του ρεαλισμού και του ευρωπαϊκού ορθολογισμού.

Εν κατακλείδι  : Η αποτυχία του είναι προγραμματισμένη.
Λοιπούμαι πολύ, αλλά εδώ είναι απαιτούμενος ένας υπερεξελιγμένος ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ρεαλισμός.

Γ. Νοοτροπία-Πολιτισμικό πρόβλημα-Βαρουφάκης

Προ της συνάντησης με τον Γερμανό υπουργό των οικονομικών Schäuble επαίνεσε ο κ.Βαρουφάκης αυτόν και την Γερμανίδα καγκελάριο  Μέρκελ σαν ιδιοφυίες και μεγάλους  Ευρωπαίους.

Σύμφωνα με την ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ αποτελεί αυτός ο πολιτικός λυρισμός κάτι το αδιανόητο και ακατανόητο στις προτεσταντικές χώρες, οι οποίες θεωρούν τέτοιες ανοησίες ως λεβαντίνικες γλοιώδεις και εμετικές συμπεριφορές.

Του συνιστώ να ασχοληθεί ολίγον τι με τη νοοτροπία ειδικά των Γερμανών και Ολλανδών προτού κάνει και άλλες γκάφες αυτού του είδους.
Μου θυμίζει σπουδαστές από μεσοανατολίτικες χώρες, οι οποίοι ακριβώς μία εβδομάδα προ των τελικών εξετάσεων υπεγράμμιζαν την ευφυία των Ελλήνων.

—————————————————-

Δ. Η “Θεωρία” και η πράξη της διπραγμάτευσης του κ. Βαρουφάκη δεν ανταποκρίνεται ούτε στην γενική Θεωρία της Διαπραγμάτευσης, ούτε στην Θεωρία της Συνθήκης , οι οποίες στηρίζονται στην ΘΕΩΡΙΑ των Διεθνών Σχέσεων καθώς και στο Διεθνές Συμβατικό Δίκαιο.

Πέραν τούτου πρέπει ο διαπραγματευτής να κατέχει σοβαρές εθνολογικές γνώσεις περί της νοοτροπίας των εταίρων.

Εχει κάνει τόσο πολλά και σοβαρά λάθη που εάν ήταν σπουδαστής μου θα ήταν στις εξετάσεις ανεπιτυχής.

Διπλωματικές διαπραγματεύσεις και συγκρουσιακή διάθεση αποτελούν ένα ΟΞΥΜΩΡΟΝ (CONTRADICTIO IN ADIECTO) και μπορούν να θεωρηθούν ως ένδειξη σοβαρών ψυχολογικών προβλημάτων. Καθημερινή (10.6.15)

————————————————————

Βαρουφάκης ως άτομο

Περί του κ. Βαρουφάκη έχω δημοσιεύσει
στην Καθημερινή και στο Βήμα πολλά και συστηματικά σχόλια. Γι αυτό πρόκειται εδώ μόνον για μίαν συνοπτικότατη αξιολόγησή του.

Πλεονεκτήματα

πνευματική ευστροφία, δυναμικότητα, αντοχή, παραγωγικότητα, δημιουργικότητα, μεθοδικότητα, επικοινωνικότητα.

Μειονεκτήματα

ατομικισμός, εγωκεντρισμός, υπεραυτοεκτίμηση, φιλαρέσκεια, αμετροέπεια υπερεξελιγμένος
ναρκισσισμός, τάση στον βολονταρισμό (βουλησιαρχία), στον συγκρουσιασμό, στην φαντασιοπληξία και στην συνωμοσιολογία, απόρριψη της κριτικής, τελεία έλλειψη της
αυτοκριτικής, υποανάπτυκτο αίσθημα της κοινωνικής , πολιτικής και εθνικής υπευθυνότητας, περιπετειώδης, ίσως και επικίνδυνος.

Καθημερινή (26.7.15)

———————————————————–

Όπως αναφέρει η Καθημερινή, περιγράφοντας τους πρώτους μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο κ. Μοσκοβισί γράφει:

«Για να χώσει το μαχαίρι πιο βαθιά στην πληγή, ο κ. Τσίπρας διορίζει τον Βαρουφάκη υπουργό Οικονομικών. Με τον ακαδημαϊκό και ταυτόχρονα ετερόδοξο λόγο του, με την εξεζητημένη εμφάνισή του, με τη φρενήρη ενασχόλησή του με τα Μέσα Ενημέρωσης και τον αχαλίνωτο ναρκισσισμό του, ο Γ.Βαρουφάκης τράβηξε επάνω του τους προβολείς και κανιβάλισε για κάποιους μήνες τις συζητήσεις.

» [...] Συνέβαλε στην ένταση των συνομιλιών αρνούμενος κάθε διαπραγμάτευση, βγάζοντας νοκ άουτο το ακροατήριο με ατελείωτες και γεμάτες περιφρόνηση επαναληπτικές ομιλίες, προκαλώντας την απελπισία, αλλά και τη σκλήρυνση της στάσης των εταίρων του.» Το Βήμα (4.11.16)

Διαπραγματεύσεις Διεθνείς, Προϋποθέσεις, Συμβιβασμός

Διεθνείς Διαπραγματεύσεις, Προϋποθέσεις, Συμβιβασμός

Για διεθνείς διαπραγματεύσεις είναι κατάλληλοι μόνον αυτοί που εκπληρώνουν τουλάχιστον τις εξής προϋποθέσεις :

α) Κατέχουν τις απαραίτητες γνώσεις περί του συγκεκριμένου αντικειμένου της διαπραγμάτευσης.

β) Κατέχουν την Μέθοδο της εφαρμογής αυτών
των γνώσεων στην πράξη. Ενας πανεπιστημιακός που δεν έχει εφαρμόσει ποτέ τις θεωρητικές γνώσεις του στην πράξη είναι ακατάλληλος για την διεκπεραίωση επιτυχών διαπραγματεύσεων.

γ) Κατέχουν την Θεωρία της διαπραγμάτευσης που είναι
ολόκληρη επιστήμη. Η Θεωρία των παιγνιδιών προορίζεται για άλλα πεδία.
δ)Κατέχουν την Θεωρία της συνθήκης που είναι επίσης μία επιστήμη.

ε) Γνωρίζουν καλά την νοοτροπία (εθνοψυχολογία ) της άλλης πλευράς. Αυτό είναι μία από τις προσδιοριστικές προϋποθέσεις, ιδιαιτέρως όταν η άλλη πλευρά αποτελείται από προτεστάντες.Ειδάλλως συμβαίνει αυτό που έπαθε ο πρώην υπουργός κ. Χρυσοχοϊδης υπό τον πρωθυπουργό Παπαδήμο , όταν διαδραματιζόνταν σημαντικότατες διαπραγματεύσεις με τον Γερμανό υπουργό Rößler. Αλλα έλεγε ο Γερμανοβιετναμέζος και άλλα καταλάβαινε ο Χ.

ζ) Συστηματική προετοιμασία μέσω όχι μόνον αυτών των
γελοίων, επιπόλαιων και τσαπατσούλικων “προτάσεων”,
αλλά τουλάχιστον μέσω τριών ή τεσσάρων εκδοχών.Αυτά
πραγματοποιούνται με ατσαλένια θέληση, γρανιτένια εργατικότητα, επιμονή από γρανίτη και με συστηματική προετοιμασία .

η) Οι εκδοχές αποτελούν κρατικά ή κυβερνητικά μυστικά. Τέτοια
πράγματα δεν προορίζονται για τα τηλεοπτικά παράθυρα ή για τα λαϊκά παζάρια  (βαλκανοανατολίτικος λαϊκισμός).Ο ναρκισσισμός του κ. Βαρουφάκη έχει εκλάβει ήδη μαζοχιστικές διαστάσεις : παντού και πάντα τα λέει όλα. Ημαρτον. Αούτος επαλαβώθεν, λέμε εμείς οι Πόντιοι.Συνήθως προσπαθούν οι μυστικές υπηρεσίες των
ενδιαφερομένων κρατών να αποκτήσουν πληροφορίες περί των top secret πραγμάτων.Σε περίπτωση που τα καταφέρουν , έχασε ο αντίπαλος το παιγνίδι ήδη προ της έναρξης των διαπραγματεύσεων δηλαδή είναι αξιολύπητος.

Η έκφραση “εμπιστευτικές διαπραγματεύσεις” αποτελεί έναν καθιερωμένο όρο (terminus technicus) της Διπλωματίας.
θ) Είναι αυτονόητο, ότι κάθε συνθήκη σαν αποτέλεσμα σοβαρών διαπραγματεύσεων περατώνεται με έναν συμβιβασμό επί τη βάση αμοιβαίων υποχωρήσεων.

Η έννοια ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ( compromise, compromis, compromiso ) είναι σύμφωνα με το επίσημο τεράστιο σχόλιο της International Law Commission του ΟΗΕ επί της
Σύμβασης της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών ( Vienna Convention of International Law on Treaties) από το 1969 ( άρθρο 2)
καθώς και επί της Vienna Convention of the International Law on Treaties between the International Organisations από το 1986 ( εδώ είχα την τιμή επί 12 έτη να συγγράψω υπό την ιδιότητα του ειδικού
εμπειρογνώμονα για τον ΟΗΕ πολλές γνωματεύσεις) με το όρο ΣΥΜΦΩΝΟ, ΣΥΝΘΗΚΗ κλπ.

Επομένως είναι η αριστερόστρεφες και εθνικιστικόστρεφες (ΑΝΕΛ)
εκφράσεις «δεν κάνουμε συμβιβασμούς» ή δεν «κάνουμε πίσω» καθαρώς εξωπραγματικές και αποτελούν συνήθως  ιδεοληψίες με λενινιστικές καταβολές, αλλά ακόμη και ο Λένιν έκανε στις διεθνείς σχέσεις υποχωρήσεις (Συμφωνία Μπρεστ-Λιτόφσκ).

Μου είναι γνωστό , οτι ειδικά οι κομμουνιστές απεχθάνονται
τους συμβιβαστές σχεδόν σαν προδότες ! Σε λίγες ημέρες θα βιώσουμε το θέατρο του ιδεολογικοπολιτικού παραλόγου με πρωταγωνιστές τους φανατικούς και εξωπραγματικούς εκπροσώπους της νεοκομμουνιστικής και νεολενινιστικής πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ.

Μάλλον σε λίγο θα αρχίσουν στον ΣΥΡΙΖΑ που στην πραγματικότητα δεν είναι κόμμα αλλά ένα παρδαλό ιδεολογικοπολιτικό κίνημα, οι αποσχισμοί, κάτι που είναι στα ακροαριστερά κινήματα ανά τον κόσμο νομοτελειακό.

Καθημερινή (6./8.2.15 και 3.3.15)  , Το Βήμα (7./8.15).

——————————————

Διαπραγματεύσεις, Συμβιβασμός
Είναι προτιμότεο να μην θριαμβολογείτε (Σκουρλέτης, ΣΥΡΙΖΑ) τόσο σύντομα. Οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν αρχίσει ακόμη.
Σύμφωνα με την Θεωρία των διαπραγματεύσεων σαν ιδιαίτερο τμήμα της Θεωρίαςτων διεθνών σχέσεων επιτυγχάνεται μία συμφωνία μέσω διαπραγματεύσεων ΠΑΝΤΑ επί τη βάση ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΩΝ (αμοιβαίων υποχωρήσεων).
Οι αριστεροί ομως με μαρξιστικές -λενινιστικές καταβολές απορρίπτουν συλλήβδην τον συμβιβασμό, δηλαδή υφίστανται ιδεολογικές παρωπίδες.Ιδωμεν. Νέα (1.2.15)

————————————————

Χωρίς συμβιβασμούς ;

Ο κ. Τσίπρας έχει επισημάνει , ότι δεν θα κάνει συμβιβασμούς στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.

Σύμφωνα με την Θεωρία της Συνθήκης στα πλαίσια του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου είναι ο όρος συμβιβασμός ΣΥΝΩΝΥΜΟΣ με τον όρο συνθήκη !
Πρόκειται για βάσεις της σκέψης του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού και όχι για ιδεολογική θέαση του Λενινισμού .Ο Λένιν είπε : Δεν κάνουμε συμβιβασμούς ! Και όμως έγινε η Συμφωνία στο Μπρεστ-Λιτόβσκ επί τη βάση μεγάλων συμβιβασμών.
Δεν έχει ακόμη αντιληφθεί, ότι οι ιθύνοντες ευρωπαίοι πολιτικοί χρησιμοποιούν συχνότατα τον terminus technicus ; Ηδη άρχισαν οι μεγάλες γκάφες .

Διερωτώμαι, δεν έχει ο κ. Τσίπρας τους σωστούς ειδικούς συμβούλους ή δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό του τις επιζήμιες λενινιστικές αγκυλώσεις ; Το Βήμα ( 28.1. 15 )