Βλάχοι και Σαρακατσάνοι , Μικρή και Μεγάλη Βλαχία

Βλάχοι και Σαρακατσάνοι

Εγείρονται μερικά ερωτήμτα.

  1. Διατί έχουν ονομασθεί Βλάχοι και όχι π.χ. Σέρβοι ή Αλβανοί ή Βούλγαροι κτλ.;
  2. Οι Βλάχοι της Σερβίας,  της Βουλγαρίας , της Κεντρικής, και Νότιας Στερεάς Ελλάδας καθώς και της Πελοποννήσου ζούσαν πολύ μακριά απο την Via Egnatia. Επομένως δεν  μπορούσαν να εργάζονται ως αγωγιάτες, φύλακες κλπ.
  3. Λέγεται, ότι κατ αρχάς μιλούσαν Ελληνικά και κατόπιν έμαθαν Λατινικά για να συνεννοούνται καλύτερα με τους Ρωμαίους. Αλλά  μεταξύ του 6ου και του 7ου αι. τα Ελληνικά έχουν επικρατήσει  ως αυτοκρατορική γλώσσα. Επομένως δεν ήταν αναγκαίο να μιλούν περαιτέρω Λατινικά, αλλά η ελληνική γλώσσα ήταν αναγκαιότητα. Και όμως  εγώ άκουσα το 1955 στην Κατερίνη  μία γριούλα βλάχα  να μιλάει με τον εγγονό της και συμμαθητή μου στο σπίτι Βλάχικα.
  4. Γνωρίζω πολύ καλά τον Γερμανό πανεπιστημιακό Thede Kahl από το πανεπιστήμιο της Ιένας που ασχολείται εδώ και πολλά έτη με τις εθνικές μειονότητες(όχι νομικά)  σε όλες τις βαλκανικές χώρες. Κατέχει αυτονοήτως πολλές γλώσσες (Ελληνικά, Ρουμανικά, Σερβικά, ΒΛΑΧΙΚΑ κτλ.). Αυτός πρεσβεύει μίαν άλλη άποψη κάνοντας διάκριση μεταξύ των Βλάχων και των Σαρακατσάνων, τους οποίους θεωρεί ως απογόνους των αρχαίων Ελλήνων, ενώ οι Βλάχοι  έχουν βαθμιαία προέλθει από την  VALAHIA. Αλλά μου είπε, ότι  μερικοί εθνολόγοι θεωρούν τους Σαρακατσάνους επίσης ως Βλάχους.
  5. Στις 21.2.2016) ο Βλάχος  Φ. , αναγνώστης του Blog μου,  μου έγραψε ότι οι Βλάχοι συγγενείς του κάνουν ακόμη και σήμερα διάκριση μεταξύ αυτών και των Greci . Πέραν τούτου αποκρούουν  προσμίξεις   με τους Ελληνες. Κάτι το παρόμοιο έχω ακούσει ήδη στα μέσα της δεκαετίας του 50 στην Κατερίνη.
  6. Αλλά έχω  επίσης ακούσει, ότι οι Βλάχοι θεωρούν τον ευτό τους ως τους μόνους  γνήσιους απογόνους των αρχαίων Ελλήνων . Το ίδιο λένε     και μερικοί Πόντιοι.
  • 7. Πάντως σε ό,τι αφορά τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς, οι Βλάχοι διαφέρουν πολύ από τις άλλες ελληνικές πληθυσμιακές ομάδες και ιδιαιτέρως από τους ευθείς Κρητικούς και Ποντίους.  Καθημερινή (10.7.18)

Περί την Μεγάλη και την Μικρή Βλαχία
(παράδειγμα : ΚΟΥΤΣΟΒΛΑΧΟΙ)
Πρόκειται για την ελληνική μετάφραση του τούρκικου Κιουτσούκ Βαλάχ (= Μικρόβλαχοι), που σημαίνει κάτοικοι της Μικρής Βλαχίας.

Ως Νικρή Βλαχία (Valahia) ονόμαζαν οι Τούρκοι τους Βλάχους της Θεσσαλίας σε αντιδιαστολή με τους Μπουγιούκ Βαλάχ (=Μεγαλόβλαχους), κατοίκους δηλαδή της Μεγάλης Βλαχίας (Valahia) . Ετσι ονομαζόταν η περιοχή της Μουντένια (ορεινή) που σημαίνει Βλαχία του Δουνάβεως.
Ο όρος έχει ληφθεί υπ όψη στις διακρατικές συμφωνίες Βενιζέλου-Μαγιορέσκου το 1913. Δηλαδή είναι επίσημη.

Πηγή : C. Noe – Les Roumains Koutzo-Valaques, Bucharest, 1913. Βρήκα το βιβλίο στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Λειψίας (600 ετών).

Στην Ελλάδα, μεγάλη Βλαχία ήταν η Θεσσαλία σε αντιδιαστολή με τη μικρή Βλαχία που ήταν η Αιτωλοακαρνανία. Στη Ρουμανία μεγάλη Βλαχία ήταν η Μουντενία σε αντιδιαστολή με τη μικρή Βλαχία που ήταν η Ολτενία. Δεν υπήρξε αντιδιαστολή στις Βλαχίες της Ελλάδος με τις Βλαχίες της Ρουμανίας. Οι Ρουμάνοι είναι κυρίως απόγονοι των κατοίκων των οικισμών οι οποίοι δημιουργήθηκαν γύρω από τα ακριτικά παραδουνάβια Ρωμαϊκά στρατόπεδα. Προφανώς πρώην Δάκες και περισσότερο Δάκες της Μοισίας (νοτίως του Δουνάβεως και βορείως του Αίμου) οι οποίοι στη συνέχεια πέρασαν απέναντι στη σημερινή Ρουμανία. Οι Βλάχοι (Αρμάνοι) είναι κυρίως απόγονοι των κατοίκων των περιοχών που βρέθηκαν κοντά στις μεγάλες οδικές αρτηρίες του Ρωμαϊκού δικτύου με κυριότερη, το τμήμα της αρχαίας Εγνατίας οδού από την αρχή της στο Δυρράχιο και την Απολλωνία (κοντά στο σημερινό Φιέρι της Αλβανίας), έως τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοικοι των παρακείμενων ορεινών όγκων, εργάζονταν ως οδίτες, αγωγιάτες, αλλά και ιδιοκτήτες πανδοχείων ή έμποροι επάνω στους σταθμούς αυτών των οδών. Η ονομασία “Βλάχοι” είναι εξώνυμο και νομίζω ότι είναι γνωστό ότι προέρχεται αρχικά από Γερμανικά φύλα (για το λατινόφωνο Γαλατικό φύλο των Βόλκων ή Ουόλκων) και στη συνέχεια από Σλαβικά φύλα, τα οποίοι την υιοθέτησαν και τη διέδωσαν στη Βαλκανική. Σημαίνει τον λατινόφωνο και γενικότερα τον ξένο. Το να βαπτίζουμε ως Δακικής προέλευσης τους Βλάχους επειδή ομιλούν διαλέκτους του Ανατολικού Ρωμανικού κλάδου των Ρωμανικών γλωσσών, είναι σαν να λέμε ότι οι Καταλανοί είναι Πορτογάλοι επειδή και οι δύο ομιλούν διαλέκτους του Ιβηρορωμανικού κλάδου των Ρωμανικών γλωσσών. Σημαντικό είναι ότι στη Ρουμανική γλώσσα υπάρχουν περίπου 170 λέξεις Δακικής προέλευσης, οι οποίες σε μεγάλο ποσοστό υπάρχουν και στην Αλβανική γλώσσα, ενώ δεν υπάρχουν ούτε οι μισές στη Βλαχική γλώσσα. Αλλά και οι γενετικές έρευνες δεν έχουν αποδείξει τη “ρουμανικότητα” των Βλάχων. Οι απλοομάδες του y-dna δείχνουν συγγένεια όση έχουν όλοι οι Βαλκάνιοι μεταξύ τους (που έχουν αρκετή). Όχι μεγαλύτερη. Οι Ρουμάνοι διατήρησαν τη γλώσσα τους λόγω μεγάλου πλήθους ομιλητών, ενώ οι Βλάχοι τη διατήρησαν, λόγω γεωγραφικής απομόνωσης. Ήσαν και παραμένουν ορεσίβιοι. Γι’αυτό και ήσαν και περιζήτητοι ως οδίτες και αγωγιάτες στο δύσβατο Ρωμαϊκό οδικό δίκτυο.

——————————————————————————————————

Αρχαίος προς Panos Terz

Οι διακρατικές συμφωνίες είναι αποτέλεσμα αμοιβαίων συμβιβασμών και δεν μπορούν να αποτελέσουν επιστημονική πηγή για παρελθόντα εθνολογικά φαινόμενα, ειδικά τόσο αργά (1913). Πρέπει να βρεθεί πηγή πολύ παλαιότερη, όπου ξεκάθαρα η Θεσσαλία ή τμήμα αυτής να αναφέρεται ως Μικρή Βλαχία. Η ονομασία “κουτσόβλαχος” είναι εμφανώς πρόχειρα κατασκευασμένη να σημαίνει μικρός βλάχος, διότι η μισή λέξη küçük είναι τουρκική, ενώ η άλλη μισή Valah δεν είναι τούρκικη. Η Βλαχία στα τουρκικά λέγεται Eflak (πιο σπάνια Ulahya) και ο Βλάχος λέγεται Ulah. Η φράση “Μεγάλη Βλαχία” λέγεται “Büyük Eflak”, ο μεγαλόβλαχος “Büyük Ulah”, η “Μικρή Βλαχία” ονομάζεται “Küçük Eflak” και ο μικρόβλαχος “Küçük Ulah”. Στις οθωμανικές πηγές με τη φράση “Küçük Eflak” ονομάζουν την Ολτενία της σημερινής Ρουμανίας. Πηγή: Frederick F. Anscombe (2006). The Ottoman Balkans, 1750-1830. Markus Wiener Publishers. ISBN 978-1-55876-383-8. Είναι ξεκάθαρο ότι η Μουντενία είναι η Μεγάλη Βλαχία και η Ολτενία είναι η Μικρή Βλαχία. Δεν σχετίζεται η ονομασία με την Ελλάδα. Απεναντίας υπάρχουν παλαιές πηγές για τη Θεσσαλία. Ο Γεώργιος Παχυμέρης (1242 – 1310) κάνει ιδιαίτερη μνεία στην ανδρεία των Μεγαλοβλαχιτών που βρίσκονταν στις τάξεις του στρατού του δεσπότη Μιχαήλ Β΄ Δούκα. Πηγή: Kazhdan, Alexander, (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. Στην ίδια πηγή, ο Βυζαντινός ιστορικός του 13ου αιώνα Νικήτας Χωνιάτης θεωρεί την Μεγάλη Βλαχία ξεχωριστή περιοχή κοντά στα Μετέωρα. Τέλος ακόμα και να πίστευαν οι Τούρκοι ή οποιοσδήποτε άλλος τον 19ο ή τον 20ο αιώνα ότι οι Έλληνες Βλάχοι είναι συγγενείς με τους Ρουμάνους, λόγω ονόματος και λόγω γλώσσας, αυτό δεν αποδεικνύεται ότι είναι και σωστό. Πολύ περισσότερο σήμερα που γνωρίζουμε την προέλευση των όρων Βλάχος και Βλαχία από την πρωτογερμανική λέξη Walhaz για τους εκλατινισμένους Κέλτες Volcae. Οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στα Βαλκάνια από τον 2ο π.Χ. αιώνα. Είναι δυνατόν να μην υπήρξαν γλωσσικοί εκλατινισμοί στην Ήπειρο, τη Δυτική Μακεδονία, τη νότια σημερινή Αλβανία και την σημερινή ΠΓΔΜ; Πρώτα εκεί γίνανε γλωσσικοί εκλατινισμοί και αργότερα στη Μοισία (υποδουνάβια Δακία). Στην δε υπερδουνάβια Δακία (περίπου σημερινή Ρουμανία), ό,τι έγινε διήρκεσε από το 106 έως το 275 μ.Χ. Ευτυχώς που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια η επιστήμη της γενετικής, για να βάλει τάξη σε όλες αυτές τις ατέρμονες εικασίες και διαφωνίες μεταξύ ιστορικών, αρχαιολόγων, γλωσσολόγων και εθνολόγων σε θέματα καταγωγής λαών.

—————————————————————-

Αρχαίος προς Panos Terz

Ξεκινάω από το τελευταίο το οποίο το θεωρώ προσβλητικό και “ad hominem”. Καλό είναι να απαντάτε με επιχειρήματα στο πού διαφωνείτε με τα λεγόμενά μου. Πότε έγραψα ότι τα παραπάνω τα βρήκα στη Wikipedia; Δεν απαντήσατε για τη Θεσσαλία που την αποκαλέσατε “Μικρή Βλαχία” ενώ ονομαζόταν “Μεγάλη Βλαχία” και τη Ρουμανική Βλαχία που την αποκαλέσατε “Μεγάλη Βλαχία” ενώ έτσι ονομαζόταν η Μουντενία (ένα τμήμα της) με την Ολτενία (άλλο τμήμα της) να ονομάζεται “Μικρή Βλαχία”. Δεν απαντήσατε για το πολύ μικρότερο πλήθος (ένα τρίτο για την ακρίβεια) των Βλαχικών λέξεων Δακικής προέλευσης ως προς το πλήθος των Ρουμανικών λέξεων Δακικής προέλευσης και το κυριότερο για πολλοστή φορά σε θέμα ανθρωπολογίας, εθνολογίας και καταγωγής δεν προσκομίζετε κανένα στοιχείο της γενετικής που είναι και η βασικότερη επιστήμη που πρέπει να ρωτήσουμε. Τα τελευταία 20 χρόνια η μελέτη του dna έχει προσφέρει πληθώρα νέων στοιχείων για την καταγωγή των λαών. Για τα ερωτήματά σας. 1. Απαντήθηκε ήδη. Ονομάσθηκαν Βλάχοι από τους Σλάβους, διότι έτσι είχαν μάθει από τους Γερμανούς να αποκαλούν τους λατινόφωνους. Για τον ίδιο λόγο έτσι ονόμασαν και τους υπόλοιπους λατινόφωνους των Βαλκανίων. Από τους Σλάβους διεδόθη ως εξώνυμο των Αρμάνων (Αρμάνοι είναι το ενδώνυμο) της Βαλκανικής. 2. Οι Βλάχοι νοτιότερα της Πίνδου, πήγαν αργότερα. Προέρχονται όμως από την Πίνδο και βορειότερα. Το ίδιο και οι Βλάχοι Σερβίας και Βουλγαρίας, δεν αποκλείεται όμως να ήσαν φύλακες οδίτες και αγωγιάτες στο υπόλοιπο ορεινό Ρωμαϊκό δίκτυο, όπως στην οδό Θεσσαλονίκη – Στόβοι. 3. Απαντήθηκε ήδη. Οι ορεσίβιοι λαοί διατήρησαν τη γλώσσα τους όπως (πέραν των λατινόφωνων) και οι θρακόφωνοι Βέσσοι. 4. Προσωπική του άποψη. Τη γενετική την έχει λάβει υπόψιν του; 5. Αυτό το φαινόμενο (της ενδογαμίας) παρουσιάζετε πολύ συχνά ακόμα και με γειτονικά χωριά. Δεν αποδεικνύει διαφορετική εθνότητα. Για τα 6, 7 και 8, δεν αποδεικνύουν κάτι ιδιαίτερο για τη συγγένεια Ρουμάνων και Βλάχων. Επιμένω ότι πρώτη απ’όλες τις επιστήμες για τέτοιου είδους θέματα, πρέπει να ρωτάμε τη γενετική.
Τέλος για το θέμα της Wikipedia η προσωπική μου άποψη είναι ότι η αγγλική, η γερμανική και η γαλλική Wikipedia είναι πολύ αξιόπιστες, διότι για κάθε θέμα και στοιχείο που προσκομίζουν, έχουν παραπομπή σε επιστημονική πηγή. Πράγματι η Wikipedia των Βαλκανικών κρατών (Αλβανική, Σκοπιανή, Βουλγαρική, Ρουμανική, Σερβική) σε εθνικά θέματα είναι προπαγανδιστική. Ειδικά η Ελληνική Wikipedia σε κάποια θέματα, είναι μία “χρυσή τομή” ανάμεσα σε φιλελληνικές απόψεις (όχι αντικειμενικές) πατριωτών με υπερβάλλοντα ζήλο από τη μια και σε ανθελληνικές απόψεις (όχι αντικειμενικές) αριστερών διεθνιστών με επίσης υπερβάλλοντα ζήλο από την άλλη. Αυτό δημιουργεί μια υβριδικότητα στα συγκεκριμένα άρθρα. Θα ήθελα ένα δυο παραδείγματα όπου η αγγλική Wikipedia έχει γράψει κάποιο επιστημονικό άρθρο με απαράδεκτα λάθη.

 

 

Πρόσφυγες, Ποιοι, Ποιες Χώρες, Τί, Διατί, Επιδιώξεις, Επίλυση Προβλήματος

 

Πρόσφυγες

από ποιές χώρες ; ποιοί , και διατί έρχονται στην Ευρώπη ; τι λέει το Διεθνές Δίκαιο ; ποιές είναι οι επιδιώξεις των Οικονομικών
Προσφύγων ; . ποιες είναι οι αιτίες για την καταστροφική οικονομική κατάσταση
στις χώρεςτων ; είναι η επίλυση του προσφυγικού προβλήματος εφικτή ;

1. Από ποιές χώρες προέρχονται οι πρόσφυγες ;

Παραδοσιακά η πλειονότητα των προσφύγων προέρχεται από
χώρες της Κεντρικής, της Ανατολικής, της Δυτικής και της Βόρειας Αφρικής καθώς και από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

Σε συνδυασμό με την εμφύλια σύρραξη στη Συρία και με το «Ισλαμικό Κράτος» σημειώνεται κύμα προσφύγων ιδιαίτερης μορφής από την Συρία και από το Ιράκ.

.2. Ποιοί και τί είναι οι πρόσφυγες ;

Οι πρόσφυγες από αφρικανικές χώρες, από το Ιράκ, το Αφγανιστάν, και το Πακιστάν είναι νέοι, και οι πρόσφυγες από την Συρία είναι ως επί το πλείστον νέοι, αλλά σημειώνονται και ηλικιωμένοι καθώς και παιδιά, δηλαδή ολόκληρες οικογένειες.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες από αφρικανικές χώρες, και σχεδόν όλοι οι πρόσφυγες από αραβικές χώρες, από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν είναι μωαμεθανοί σουνίτες.
Οι πρόσφυγες από τις πραναφερθείσες χώρες έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, πολλοί είναι αναλφάβητοι. . Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τους
πρόσφυγες απο το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και από την Εριτρέα.

3. Διατί οι πρόσφυγες προτιμούν τις χώρες της Κεντρικής, της Βόρειας και της Δυτικής Ευρώπης ;

Διότι αυτές οι χώρες είναι σχετικά πλούσιες. Το ευνομούμενο και δημοπκρατικό καθεστώς, οι ελευθερίες και τα ανθώπινα δικαιώματα παίζουν ένα μικρό ρόλο, γιατί στις χώρες τους επικρατούν από ανέκαθεν δικτατορικά, αυταρχικά και δεσποτικά καθεστώτα. Γι αυτό δεν έχουν δημοκρατική παράδοση, παιδεία και συνείδηση.
Ουδείς έχει την επιθυμία να πάει σε χώρες της Ανατολικής (π.χ. Ρωσία) ή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης , γιατί έχουν χαμηλό βιοτικό επίπεδο.

4.Τί λέει το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο Δίκαιο περί του προσφυγικού προβλήματος ;

(1) Κάθε κράτος είναι πρωτίστως υπεύθυνο για τον δικό του πληθυσμό, ειδικά για τους δικούς του ιθαγενείς (υπηκόους) και γενικά για την προστασία και υλοποίηση των συμφερόντων τους. Κατόπιν μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση πολυποίκιλων προβλημάτων της ανθρωπότητας.
(2) Αφετηρία της προσέγγισης είναι η αρχή της κυριαρχίας των κρατών που εμπεριέχει την προστασία των συνόρων. Εν τω μεταξύ η ΕΕ
έχει δικά της σύνορα, τα οποία δέον να προστατεύονται επαρκώς. Η παράνομη εισροή σε ευρωπαϊκές χώρες αποτελεί χωρίς εξαιρέσεις μία τιμωρητέα πράξη .
(3) Πέραν τούτου κανονικά δεν επιτρέπεται ο παράνομος (πρόκειται για διεθνώς καθιερωμένο όρος και όχι αυτό το παράξενο »παράτυπος») να κάνει αίτηση για παροχή πολιτικού ασύλου.
(4) Για τους Πολιτικούς Πρόσφυγες ισχύει η διεθνής “Σύμβαση περί της νομικής θέσης του Πρόσφυγα” από το 1951, η οποία ρυθμίζει ως βάση του Διεθνούς Δικαίου των Ποσφύγων (droit international des réfugiés , international refugee law, derecho internacional de los refugiados, Internationales Flüchtlingsrecht, diritto internazionale dei rifugiati) τα υπάρχοντα προβλήματα των προσφύγων.

Παρακάτω δεν θα αναφερθεί ο κάπως δύσκολος ορισμός, αλλά θα ονομασθούν μόνον τα συστατικά στοιχεία του όρου Πολιτικός Πρόσφυγας ( Άρθρο 1 ) :
α )”δικαιολογημένος φόβος
καταταδίωξης” από τις αρχές της πατρίδας.
β ) «Καταδίωξη ” λόγω της ράτσας, της θρησκείας, της εθνότητας, του
ανήκειν σε μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω της πολιτικής
πεποίθησης”.
γ ) Τό άτομο βρίσκεται ήδη εκτός της χώρας του. Δεν επιτρέπεται να του δοθούν λιγότερα δικαιώματα σε σύγκριση με τους επίσημους Αλλοδαπούς. Έχουν φυσικά το δικαίωμα να εξασκούν την θρησκεία τους.
δ) Λόγω της “δημόσιας ασφάλειας και της τάξης” είναι δυνατόν να
εκδιωχθούν ( Άρθρο 32 ) , εκτός εάν σε περίπτωση επιστροφής στην πατρίδα τους υφίσταται κίνδυνος φυλακισμού , βασανιστηρίων ή ποινής θανάτου ( Άρθρο 33 ).

Απο αυτά τα στοιχεία του ορισμού απορρέει το συμπέρασμα, ότι όλοι οι πρόσφυγες από την Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το
Πακιστάν που ήδη έχουν βρει καταφύγιο στην Τουρκία, δεν πληρούν τις σύμφωνα με το προαναφερθέν Δίκαιο απαραίτητες προϋποθέσεις
αναγνώρισης ως Πολιτικοί Πρόσφυγες. Το ίδιο ισχύει , εκτός από λίγες εξαιρέσεις και για τους πρόσφυγες από αφρικανικές χώρες. Λοιπόν δεν πρόκειται στην πλειονότητα για Πολιτικούς, αλλά για Οικονομικούς Πρόσφυγες.

(5) Εχοντας ως αφετηρία τα δικά τους συμφέροντα, τα κράτη αποφασίζουν ποιος και υπό ποίες συνθήκες λαμβάνει την δυνατότητα παραμονής και εργασίας.
Στις ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες όντως χρειάζονται ειδικευμένους εργαζομένους για τις αυξανόμενες απαιτήσεις της υπερσύγχρονης και λίαν απαιτητικής οικονομίας, τέτοιοι εργαζόμενοι αυτονοήτως δεν προέρχονται
από τις προαναφερθείσες χώρες, αλλά πρωτίστως από τις χώρες της Ανατολικής και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Εκτός τούτου υφίσταται πράγματι το πρόβλημα συρρίκνωσης του πληθυσμού των περισσότερων ευρωπαϊκων
χωρών. Στην περίπτωση αυτή τα κράτη προσέχουν, ώστε να επιτρέψουν την εισροή από χώρες του ίδιου ή συγγενούς πολιτισμού λόγω διευκόλυνσης
ενσωμάτωσης των καινούργιων πολιτών. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό με πρόσωπα προερχόμενα από ισλαμικές χώρες που
δημιουργούν τεράστια προβλήματα δημογραφικού, πολιτισμικού, παραδοσιακού, θρησκευτικού και ψυχολογικού χαρακτήρα («παράλληλες κοινωνίες», σαρία , πολυγαμία κτλ.). Εν ολίγοις : Τα κυρίαρχα κράτη αποφασίζουν ποιος θα εισέλθει και θα κατοικήσει σε
αυτά.

5) Ποιές είναι οι επιδιώξεις των Οικονομικών Προσφύγων ;

(1) Επιιθυμία εύρεσης εργασίας, γιατί στις χώρες τους διαπιστώνουμε μίαν κυριολεκτική έκρηξη του πληθυσμού , ενώ ταυτόχρονα δεν δημιουργούνται και νούργιες θέσεις εργασίας.
(2)Περάτωση της φτώχειας, της δυστυχίας , εν μέρει και της πείνας.
(3) Συνθήκες βίου σε κατάσταση ειρήνης, ενώ σε μερικές χώρες επικρατούν εμφύλιες συρράξεις.
(4) Πόθος ίσως καταφέρουν να σπουδάσουν.
(5) Αποστολή χρηματικών ποσών στους συγγενείς.
(6) Πολλοί δεν είναι διατεθειμένοι να υπηρετήσουν στον στρατό.

6. Ποιες είναι οι αιτίες γιατην καταστροφική οικονομική κατάσταση στις χώρες τους ;

(1)Η μεγάλη ανικανότητα των «ελίτ». Εχουν παραλάβει από τις αποικιακές δυνάμεις χώρες με σχεδόν κανονική οικονομία και τις κατέστρεψαν λόγω ιδεολογικών πειραμάτων.
Στην Αγκόλα π.χ. έδιωξαν όλους τους ειδικούς Πορτογάλλους , μοίρασαν τους
αγρούς και μέσα σε δύο έτη η αγροτική παραγωγή έχει μειωθεί κατα 3 /4. Εχει
δυστυχώς αποδειχθεί, ότι απέκτησαν μεν μέσω του αντιαποικιοκρατικού αγώνα την ελευθερία, αλλά ήταν και είναι τελείως ανίκανοι να οικοδομήσουν μία κανονική οικονομία και ένα κράτος που μπορεί να λειτουργήσει κανονικά.
Η καταπίεση του πληθυσμού είναι πέραν τούτου μεγαλύτερη από εκείνην στην εποχή της αποικιοκρατίας.
(2) Πρόκειται εν μέρει για αποτυχημένα κράτη (failed states). Αποτελούν μόνον pro forma κράτη.
(3) Τρομερή διαφθορά σε όλην την κοινωνία. Η διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών είναι σε αφάνταστο βαθμό μεγάλη. Στους πλούσιους έως και
δισεκατομμυριούχους σε αφρικανικές χώρες ανήκουν οι απόγονοι των πρώην αρχηγών των αγωνιστών κατά της αποικιοκρατίας. Πικρές αλήθειες.
(4.) Πόλεμοι, εμφύλιες φυλετικές συρράξεις έως γενοκτονίες.

6. Η επίλυση του προσφυγικού προβλήματος
είναι εφικτή ;

(1) Υστερα από την περάτωση του εμφυλίου πολέμου επιστροφή όλων των Σύρων στη χώρα τους. Το ίδιο ισχύει και για το Ιράκ ήδη σήμερα,
όχι όμως για του Αφγανούς ( δεκαετίες εμφυλίων πολέμων ) και τους Πακιστανούς.
(3) Επιστροφή σχεδόν όλων των Αφρικανών που έχουν παράνομα εισέλθει σε ευρωπαϊκά κράτη.
(4) Παραμονή μόνον των οικογενειών που είναι πρόθυμες να ενσωματωθούν στις εξελιγμένες ευρωπαϊκές κοινωνίες (χωρίς μπούργκες και νικάπ).
(5) Σχέδιο Μαρσαλ για την Αφρική υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Αυτό είναι το πιο σημαντικό απο όλα. Σε κάθε περίπτωση να γίνεται αυστηρός έλεγχος για το πού πάνε τα εκατομμύρια εκ μέρους της ΕΕ και του ΟΗΕ. Συνήθως τα καταχράζονται τα μέλη των κυβερνήσεων που έτσι γίνονται ακόμη και εκατομμυριούχοι σε μερικές περιπτώσεις και δισεκατομμυριούχοι ( π.χ. στο Κονγκό, στην Κεντρική Αφρική κτλ.).
(6) Να εμπεδωθεί αυστηρός έλεγχος των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οι αριστερόστρεφες φαντασιώσεις και ο υπερβολικός (ο κανονικός ναι) ανθρωπισμός μερικών καλοπροαίρετων αποτελούν ακατάλληλα και μάλλον μαζοχιστικά πράγματα για την διακυβέρνηση ενός τόσο μεγάλου
οργανισμού κρατών.

Ας υπενθυμίσουμε, ότι τα πλούσια αραβικά κράτη δεν δέχονται ομόδοξους πρόσφυγες.
Το Ιράν έκλεισε τα σύνορα με τον Αφγανιστάν και δεν επιτρέπει λόγω
πολιτισμικών διαφορών- θεωρούν τους Αφγανούς ως ημιπολιτισμένους και επικίνδυνους μαχαιροβγάλτες και βιαστές γυναικών-
την εισροή Αφγανών. Καθημερινή (8.7.18)

———————————————————————————————–

Προσθ΄ηκη : Ας μην  ξεχνάμε, ότι στην Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο , στο Βέλγιο , στην Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες σημειώνονται μεγάλα προβλήματα σε ό,τι αφορά την ενσωμάτωση των μωαμεθανικών πληθυσμών. Δημιουργούνται “παράλληλες” και κλειστές κοινωνίες, όπου οι νομοί δεν εφαρμόζονται.

Η πολυπολιτισμικότητα έχει δυστυχώς παταγωδώς αποτύχει, γιατί οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών δεν έλαβαν υπ όψη την όχι μόνον διαφορετική, αλλά και διαμετρικά αντίθετη παράδοση και ψυχοσύνθεση των Τούρκων και Αράβων μωαμεθανών.

Ακόμη και ο περίφημος Γερμανός πρώην καγκελάριος Helmut Schmidt είπε προ του θανάτου του, κάναμε μεγάλο λάθος που επιτρέψαμε την εισροή μωαμεθανικων πληθυσμών πρωτίστως από την καθυστερημένη Ανατολική Τουρκία. Καθημ. (8.7.18)

—————————————————————————————————————

Μετακίνηση Προσφύγων-Μεταναστών στην ΕΕ

α) Ο μη αναγνωρισθείς Πρόσφυγας δεν επιτρέπεται να εγκαταλειψει την πόλη , όπου προσωρινά κατοικεί.
β) Ο αναγνωρισθείς Πρόσφυγας μπορεί να κινείται ελεύθερα στο κράτος διαμονής καινα επισκέπτεται και άλλες χώρεςτης ΕΕ
γ) Ο αναγνωρισθείς Πρόσφυγας δεν έχει το δικαίωμα μετοίκησης στα πλαίσα της ΕΕ. Αυτό το δικαίωμα προορίζεται αποκλειστικά για τους ΥΠΗΚΟΚΟΥΣ των χωρώντης ΕΕ.

δ) Οι Πρόσφυγες και οι Μετανάστες αυτονοήτως επιθυμούν να ζήσουν στις πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες ( π.χ. Γερμανία, Σουηδία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο) και όχι στην οικονομικά καταστραμμένη Ελλάδα. Επομένως δεν είναι ανάγκη να ανησυχείτε.Καθημερινή (24.7.18)

 

 

Φιλοσοφικοί Κλάδοι , Φιλοσοφικές Εδρες σε Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια

Φιλοσοφικοί κλάδοι , φιλοσοφικές έδρες σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια

Στα παρελθόντα έξι έτη μερικοί σολιαστές έχουν διατυπώσει
συχνά την άποψή τους περί την Φιλοσοφία. Εχω διαπιστώσει αντικρουόμενες
απόψεις πρώτα από όλα σε ό,τι αφορά το αντικείμενο (αν υπάρχει) της Φιλοσοφίας.
Πέραν τούτου μου έκανε εντύπωση, ότι γινόταν λόγος μόνον για την Φιλοσοφία
χωρίς να ληφθεί υπ όψη η περαιτέρω ραγδαία
εξέλιξή της και σχεδόν διάσπασή της σε ειδικούς επιστημονικούς κλάδους.

Εκτός τουτου μας έχει απασχολήσει το ερώτημα, αν ο
αξιότιμος κ. Γιανναράς είναι περισσότερο Θεολόγος παρά Φιλόσοφος. Είμαι
πεπεισμένος, ότι ουχί λίγοι συσχολιαστές ενδιαφέρονται για φιλοσοφικά θεματα.
Γι αυτό το θεώρησα αναγκαίο, ναπαραθέσω φυσικά συνοπτικότατα τους πιο
σημαντικούς ειδικούς κλάδους της Φιλοσοφίας en general . Ισως γίνει αντιληπτό, ότι οι εξελιγμένες και πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες απέχουν και στην φιλοσοφική επιστήμη παρασάγγας από την σημερινή Ελλάδα.

Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί έχουν παραλάβει και αξιοποιήσει τις φιλοσοφικές γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων εξελίσσωντας
αυτές δημιουργικότατα και δυναμικότατα σε τέτοιο βαθμό που σήμερα σε
μερικές ευρωπαϊκές χώρες έχουν εμπεδωθεί υπερεξειδικευμένες πανεπιστημιακές φιλοσοφικές έδρες που προκαλούν χωρίς υπερβολή δέος.

Φιλοσοφία γενικά

Η διάκριση μεταξύ της Φιλοσοφίας ως επιστήμης και των
πιο συγκεκριμένων επιστημών έγκειται στο ό,τι αυτή δεν έχει ένα ιδιαίτερο
αντικείμενο και μίαν δική της Μεθοδολογία.

Τα βασικά πεδία της Φιλοσοφίας είναι η Λογική ως επιστήμη της ορθής σκέψης, η Ηθική ως επιστήμη του σωστού πράττειν και η Μεταφυσική (διαφέρει από την θεολογική Μεταφυσική) ως επιστήμη των αρχικών αιτιών της ύπαρξης και της πραγματικότητας. Σημειώνονται και
άλλοι κλάδοι της Φιλοσοφίας όπως η Γνωσιοθεωρία και η Θεωρία της Επιστήμης, οι οποίες ερευνούν γενικά τις δυνατότητες της απόκτησης γνώσεων και ειδικά την ουσία των γνώσεων των διαφόρων συγκεκριμένων επιστημών .

Αν και η ερμηνεία της φιλοσοφικής σκέψης δεν είναι αντικείμενο του παρόντος ειδικού σχόλιου, ας ονομάσουμε τους πιο σημαντικούς
και διεθνώς αναγνωρισμένους εκπροσώπους των : Ερμηνευτική Φιλοσοφία (Πλάτων ,Αριστοτέλης , Spinoza, Kant, Dilthey, Heidegger, Gadamer, Ricœur,Habermass ) , Θετικη Φιλοσοφία (Comte, Schelling, Hegel), Εμπειρική Φιλοσοφία (Κant, Leibniz, Andersen), Αναλυτική Φιλοσοφία ( Husserl, Russel,Wittgenstein, Popper), Συγκριτική Φιλοσοφία (Masson, Jaspers).

Πηγές
-J. Mittelstraß (ed..), Enzyklopädie, Philosophie und Wissenschaftstheorie. 4
Bände. Stuttgart et alt.1980–1996.
- R. Audi (ed.), . The Cambridge dictionary of philosophy, Cambridge Univ. Press 1999.
-André Jacob (dir.), Encyclopédie Philosophique Universelle, PUF, Paris, 1992-1998.

1.Θεωρητική Φιλοσοφία
(Αριστοτέλης, Κant, Hegel )

Η Θεωρητική Φιλοσοφία διαφέρει από την Πρακτική Φιλοσοφία σε ό,τι αφορά τον σκοπό. Αυτή η διάκριση στηρίζεται στον στον Αριστοτέλη.
Σκοπός της Θεωρητικής Φιλοσοφίας είναι η κατανόηση του κόσμου ή και το νόημα του βίου. Η ενασχόληση με τέτοια ζητήματα απορρέει ως αναγκαιότητα από την έμφυτη ανθρώπινη τάση να αποκτήσει γνώσεις. Τα θέματά της διαφέρουν λόγω του γενικού και βασικού χαρακτήρα των από τα θεωρητικά θέματα των διαφόρων συγκεκριμένων επιστημονικών κλάδων.
Πηγή : J. Hübner, Einführung in die theoretische Philosophie, Stuttgart/Weimar 2015.

2. Πρακτική Φιλοσοφία
( Αριστοτέλης, C.Wolff, Rawls)

Η Πρακτική Φιλοσοφία είναι το τμήμα της φιλοσοφίας, το οποίο αποτελείται από τους κλάδους Ηθική, Φιλοσοφία του Δικαίου, Φιλοσοφία του Κράτους, Πολιτική Φιλοσοφία και την Φιλοσοφία της Οικονομίας. Η Πρακτική Φιλοσοφία έχει ως αντικείμενο σε γενικές γραμμές την έρευνα του ανθρωπίνου πράττειν.
Πηγή : V.Hösle, Praktische Philosophie in der modernen Welt, München 1992.

3. Κοινωνική Φιλοσοφία (Φιλοσοφία της Κοινωνίας),
(Αριστοτέλης, Hobbes, Rousseau, Comte, Marx, Weber,Tönnies, Topitsch Luhman, Lukacs, Horkheimer, Fromm, Habermass , ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ)

Η Κοινωνική Φιλοσοφία έχει ως αντικείμενο ζητήματα περί το νόημα μίας κοινωνίας. Ερευνά πρωτίστως την σχέση μεταξύ του ανθρώπου και της κοινωνίας καθώς και την διάρθρωση και γενικά προβλήματα του
κοινωνικού βίου. Πρωτοστατούν οι Γερμανοί Φιλόσοφοι.
Πηγή : Ν. Brieskorn, Sozialphilosophie , Eine Philosophie des gesellschaftlichen Lebens, Stuttgart/Berlin/Köln 2009.

4. Πολιτισμική Φιλοσοφία
(Φιλοσοφία του Πολιτισμού),
(Montaigne, Rousseau, Kant, Nietzsche, Sprengler, Freud, Lévi-Strauss, J. Ortega y Gasset, A. J. Toynbee, Marcuse, Adorno, J-F. Lyotard, J. Baudrillard, Habermas, Cassirer)

Το κύριο αντικείμενο της Φιλοσοφίας του Πολιτισμού είναι η ενασχόληση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παράγεται πολιτισμός και γενικά με την
εξέλιξη του πολιτισμού κάτω από συγκεκριμένες ιστορικές και γεωγραφικές
συνθήκες.

Ερευνά π.χ. τον πολιτισμικό τρόπο έκφρασης του ανθρώπου μέσω της γλώσσας, της γραφής, της μυθολογίας, της θρησκείας, της ηθικής, των καλών τεχνών, του κρατικού συστήματος, της οικονομίας και των
μαζικών μιντίων. Πρωτοστατούν οι Γάλλοι Φιλόσοφοι.
Πηγή : P. Konersmann, Kulturphilosophie zur Einführung, Hamburg 2010.

5. Πολιτική Φιλοσοφία (Φιλοσοφία της Πολιτικής)
(.οικουμενικά : Αριστοτέλης ( το αιώνιο έργο Πολιτικά), Han Fei , Chuang Tsu, Kautilya, Spinoza, Machiavelli, Hobbes, Locke, Mill, Rousseau, Montesquieu, Nietzsche)

Είναι ένα τμήμα της Φιλοσοφίας και της Πολιτικής Θεωρίας , ενός
υποτμήματος της Πολιτολογίας. Το πρυτανεύον αντικείμενό της είναι η
κριτική, το νόημα και η επιρροή του πολιτικού πράττειν και αποτελείται από την
πολιτική Θεωρία της Κοινωνίας, την Θεωρία του Δικαίου και την Θεωρία του
Κράτους. Στηρίζεται πρωτίστως στα έργα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Σήμερα πρωτοστατούν Αμερικανοί Φιλόσοφοι.
Πηγή : K.Hartmann, Politische Philosophie. Handbuch Philosophie, Freiburg 1981.

6. Κρατική Φιλοσοφία (Φιλοσοφία του Κράτους)
(Πλάτων (το αιώνιο έργο Πολιτεία) , Αριστοτέλης, Κικέρων, Augustinus, Machiavelli, Hobbes, Rousseau, Hegel)

Η Φιλοσοφία του κράτους εμπεριέχει θεωρήματα και όρους
πολιτικής και κρατικοθεωρητικής αναφοράς. Ασχολείται κυρίως με θεωρίες του κράτους ( εμπέδωση, νομιμότητα, διάκριση των εξουσιών κτλ.).Στηρίζεται ιστορικά πρώτα απο όλα στον Πλάτωνα.
Πηγή : W.R. Beyer, Staatsphilosophie, München 1959.

7.Φιλοσοφία του Δικαίου
(Πλάτων, Αριστοτέλης, Augustinus, Ακινάτης, Hobbes, Locke, Rousseau, Montesquieu, Thomasius, Wolff, Pufendorf, Kant , Hegel, Bentham,Radbruch, Hart, Kelsen, Dworkin)

Η Φιλοσοφία του Δικαίου αποτελεί ένα συστατικό τμήμα της Φιλοσοφίας και θεωρητική βάση του κλάδου των Νομικών Επιστημών, οι οποίες
ασχολούνται με πρυτανεύοντα θέματα του δικαίου.

Απαντάει κυρίως στα κάτωθι ερωτήματα : Τί είναι το δίκαιο, Ποια είναι η σχέση μεταξύ του δικαίου και της δικαιοσύνης , μεταξύ του δικαίου και των νόμων; Πρωτοστατούν Γερμανοί Φιλόσοφοι.
Πηγή : R. Zippelius, Rechtsphilospophie, München 2011.

8. Φιλοσοφία της Ηθικής (Αριστοτέλης, Στωικοί Φιλόσοφοι)

Είναι ένα τμήμα της Φιλοσοφίας, το οποίο έχει ως κυρία ενασχόληση την αιτιολόγηση και θεώρηση του ηθικού πράττειν του ανθρώπου. Στηρίζεται από ιστορική άποψη στον Αριστοτέλη. (το αιώνιο έργο του Ηθικά Νικομάχεια). Αλλά ο Κικέρων χρησιμοποίησε ως πρώτος την έκφραση philosophia moralis, εξ ου και Φιλοσοφία της Ηθικής.

Η γενική Ηθική επιστήμη αποτελεί έναν φιλοσοφικό κλάδο
, ο οποίος έχει το καθήκον να διατυπώσει κριτήρια για το καλό ή το κακό πράττειν και ταυτόχρονα να αξιολογήσει τα ελατήρια και της συνέπειές του. Παίζει τον ρόλο ενός βασικού κλάδου της Εφαρμοσμένης ( applied , application) Ηθικής, η οποία ασχολείται υπό την ιδιότητα της
Ατομικής(Προσωπικής) Ηθικής και της Κοινωνικής Ηθικής με τους κανόνες σε όλα τα πεδία του βίου.

Η Ηθική στηρίζεται ως φιλοσοφικός κλάδος αποκλειστικά στην Αρχή της νοημοσύνης, και τοιουτοτρόπως διαφέρει από την θεολογική Ηθική, , η οποία θεωρεί ως βάση των ηθικών αρχών την βούληση του θεού και έχει άμεση σχέση με την αποκάλυψη και την πίστη, δηλαδή με τον μυστικισμό. Νομίζω, ότι ο κ. Γιανναράς είναι στην Ελλάδα μάλλον εκπρόσωπος της Φιλοσοφίας της Ηθικής.
Πηγή : D.Hübner, Einführung in die philosophische Ethik, Göttingen 2014.

9. Φιλοσοφία της Οικονομίας

Αντικείμενό της είναι οι θεωρητικές, ανθρωπολογικές, ηθικές και πολιτικές διαστάσεις της οικονομίας και των επιστημών της. Φιλόσοφοι της Οικονομίας έχουν κατά πολύ συμβάλλει στην εμπέδωση του καπιταλιστικού συστήματος στην Αγγλία. Σε μεμονομένες περιπτώσεις γίνονται μερικές ενδιαφέρουσες προσπάθειες ,να γίνουν πτυχές της παγκομιοποίησης επίσης αντικείμενο συστηματικών φιλοσοφικών μελετών . Πρωτοστατούν οι Αμερικανοί και οι Αγγλοι Φιλόσοφοι.
Πηγές
-D. M. Hausman, M. S.McPherson, Economic Analysis and Moral Philosophy, Cambridge University Press, 1996.
-O. Weinberger: Grundriss der allgemeinen Wirtschaftsphilosophie. Berlin 1958.
-Th. S. Hoffmann, Wirtschaftsphilosophie, Ansätse und
Perspektiven von der Antike bis heute, Wiesbaden 2009.

10. Φιλοσοφία της Γλώσσας
( Αριστοτέλης, Abaelardus , Scotus , Wittgenstein, G.Frege, B. Russell, G. Ryle, J. Langshaw Austin und P. Strawson, Carnap ,W. Kamlah, P.Lorenze, CHOMSKY («οικουμενική γραμματική στο μυαλό του ανθρώπου”), J. Fodor und S. Pinker)

Αυτή αποτελεί κλάδο της Φιλοσοφίας που έχει ως αντικείμενο την γλώσσα και την σημασία της και ιδιαιτέρως την σχέση μεταξύ γλώσσας
και πραγματικότητας, καθώς και την σχέση μεταξύ της γλώσσας και της συνείδησης η της σκέψης.

Η Φιλοσοφία της Γλώσσας μπορεί να θεωρηθεί και ως τμήμα της
Γλωσσολογίας.
Η Φιλοσοφία της Γλώσσας είναι στενά συνυφασμένη με την Λογική, γιατί ένα από τα αντικειμενά της είναι η λογική διάρθρωση της γλώσσας. Στο πανεπιστήμιό μας είχαμε ένα από τους διεθνώς κορυφαίους επιστήμονες σε αυτό το πεδίο. Μου έδωσε ένα κείμενο που προοριζόταν για την Oxford University και με παρακάλεσε να εκφέρω γνώμη. Υστερα από μισήν ώρα του
ανακοίνωσα , ότι δεν κατάλαβα και πολλά. Η φιλοσοφία της Γλώσσας ασχολείται και με τις γλωσσικές ικανότητες του ανθρώπου ως
genus humanum (ανθρώπινο γένος). Ενα από τα συστατικά
της στοιχεία είναι η Κριτική της Γλώσσας. Πρωτοστατούν οι Αμερικανοί Φιλόσοφοι.

Πηγές :

-G.W. Bertram, Sprachphilosophie zur Einführung, Hamburg
2010.
-F.Kampartel, P.Stekeler-Weithofer, Sprachphilosophie, Sprachphilosophishe Probleme und Methoden, Stuttgart 2005..Γνώρισα τυχαία τον P.Stekeler-Weithofer στο πανεπιστήμιό μας προ 25 ετών ως νέο
επιστήμονα ως νέο επιστήμονα προσπάθησε να μου εξηγήσει,
τί είναι η Φιλοσοφίατης Γλώσσας. Ομολογώ , ότι είχα προβλήματα κατανόησης, γιατί χρησιμοποιούσε πάρα πολλούς ειδικούς επιστημονικούς όρους που δεν τους γνώριζα.

11. Εδώ και περίπου 25 έτη γίνονται προσπάθειες για την επεξεργασία και εμπέδωση πιο συγκεκριμένων φιλοσοφικών κλάδων. Αναφέρω ως παράδειγμα την
Φιλοσοφία του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου

Δεν πρόκειται απλώς για φιλοσοφικές διαστάσεις του Διεθνούς Δικαίου , αλλά για ένα καινούριο επιστημονικό κλάδο in statu nascendi.
Εστιάζεται μεταξύ της Φιλοσοφίας και της Φιλοσοφίας του Δικαίου, αλλα αναδεικνύει μιάν τελείως διαφορετική διάρθρωση.

Αποτελείται από τα εξής συστατικά στοιχεία : α) Θεωρία της Φιλοσοφίας του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και β) Μεθοδολογία της Φιλοσοφίας του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου .

Εχει ως αντικείμενο τις αξίες, την δικαιοσύνη, την ισότητα, το commune bonus humanitatis (κοινόν καλόν της ανθρωπότητας), την αλληλεγγύη, την υπευθυνότητα, την ηθική, τους ηθικούς κανόνες, τα συμφέροντα της ανθρωπότητας, τη νομική συνείδhση σε διεθνή ζητήματα, το αίσθημα του
δικαίου, την ηθική δέσμευση, την ηθική τιμωρία, το σύστημα και διάρθρωση (όλα στις διεθνείς σχέσεις ρυθμιζόμενες από το Διεθνές Δημόσιο
Δίκαιο)

Πηγή : P.Terz, Die Völkerrechtsphilosophie, Versuch einer Grundlegung in den Hauptzügen.Pro scientia ethica iuris inter gentes, in : Archiv für Rechts – und Sozialphilosophie ( Archives for Philosophy of Law and Social Philosophy, Archives de Philoophie du Droit et de Philosophie Social),2/86/ 2000. S. 168 ff..

-Εν τω μεταξύ δiαπιστώνουμε προσπάθειες επιστημονικής
ενασχόλησης και με πολλές φιλοσοφικές διαστάσεις του Ιnternet . Εδώ πρωτοστατούν οι Αμερικανοί Φιλόσοφοι που είναι αναμφιβόλως άκρως δημιουργικοί.

Εγείρεται το εύλογο ερώτημα, διατί Νεοέλληνες Φιλόσοφοι δεν συμβάλλουν
διεθνώς στην περαιτέρω εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης. Ισως γιατί οι περισσότεροι είναι repetitores ? Αν και έχω καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες , βρήκα μόνο τον έξοχο Κορνήλιο Καστοριάδη, ο οποίος όμως έζησε και σταδιοδρόμησε ως επιστήμων στην «βαρβαρική « (ποιός το είπε αυτό ;) Δύση. Καθημερινή ( 24.6.18)

 

Αγγλική Γλώσσα, Παγκόσμια Σημασία, Ιεραρχία Πολιτισμών και Γλωσσών

Αγγλική Γλώσσα, Σημασία διεθνώς
Εως τον 18ο αι. τα Λατινικά ήταν η διπλωματική και γενικά η πιο σημαντική γλώσσα .  Ακολούθησαν τα Γαλλικά λόγω της πολιτισμικής υπεροχής της Γαλλίας.
Από ιστορική άποψη έχουν  συμβάλλει στην βαθμιαία εξάπλωση των
Αγγλικών ο Αγγλικός Διαφωτισμός, οι  πολυάριθμοι Αγγλοι επιστήμονες και
ιδιαιτέρως η εμπέδωση του Καπιταλισμού, η Βιομηχανική Επανάσταση και ο
Παρλαμενταρισμός (Κοινοβουλευτισμός).

Υστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο  τα Αγγλικά άρχισαν να επικρατούν για τους παρακάτω λόγους :

α) Μέσω της  ανόδου  των ΗΠΑ σε υπερδύναμη (οικονομική, βιομηχανική, στρατιωτική) τα Αγγλικά έχουν αναβιβασθεί σε παγκόσμια και επικρατούσα  γλώσσα.

β) Τα Αγγλικά , τα οποία ήδη ήταν η επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρεταννίας, του Καναδά και της Αυστραλίας, έχουν εμπεδωθεί ως επίσημη γλώσσα και σε άλλες χώρες όπως π.χ. στις Ινδίες και  σε αφρικανικές χώρες.
γ) Εξέλιξη των Αγγλικών σε γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας, των διεθνών οικονομικών και χρηματιστικών σχέσεων   και της επιστήμης ,  ιδιαιτέρως των υψηλών τεχνολογιών.
δ) Ακτινοβολία του αμερικανικού κινηματογράφου και της αμερικανικής  μουσικής. σε όλον τον κόσμο.

ε) Διάδοση του αμερικανικού   τρόπου ζωής σχεδόν σε όλην την υφήλιο : ενδυμασία (Jeans, αθλητικά παπούτσια), διατροφή  (fast food) , fitneß center , απλοί τρόποι συμπεριφοράς κτλ..
ζ)  Η εκμάθηση της Αγγλικής γλώσσας είναι σχετικά εύκολη. Καθημερινή (17.6.18)

———————————————————————-

Η ιεραρχία του πολιτισμού και της γλώσσας αποτελεί ένα αντικειμενικό φαινόμενο.

Στην ιστορική επιστήμη π.χ. έχει εισαχθεί ο όρος “Υψηλός πολιτισμός” , στον οποίο ανήκαν πολύ λίγοι πολιτισμοί ( σουμερικός, ακκαδικός, αιγυπτιακός, βαβυλωνιακός, ελληνικός, ρωμαϊκός , κινεζικός, όχι όμως ιουδαϊκός, γερμανικός, σλαβικός κτλ.

Σήμερα σημειώνεται διεθνώς η εξής ιεραρχία των γλωσσών : Αγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά., όχι όμως Ρωσικά και Κινέζικα. Στον ΟΗΕ είναι διαφορετικά : Αγγλικά , Γαλλικά, Ισπανικά (Ρωσικά, Κινέζικα) .

Προ μερικών ημερών διάβασα στο Βιβλίο του κορυφαίου γλωσσολόγου Harald Haarmann, Lexikon der untergegangenen Sprachen, München 2002,το εξής : Η αρχαία εβραϊκή γλώσσα ήταν φτωχή και τελείως ακατάλληλη για θεωρητική σκέψη, ενώ η αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν ιδανική για την φιλοσοφία.

Είναι όμως γνωστότατο, ότι σε πολλές γλώσσες μπορεί να γραφεί λογοτεχνία ανωτάτου επιπέδου (π.χ. στα Ισλανδικά, στα ΤΟΥΡΚΙΚΑ, στα Σερβικά, στα αραβικά κτλ.

Το ίδιο ισχύει ανεξαιρέτως και για όλες τις επιστήμες. Σε ό,τι όμως αφορά τον Δυτικό Κϋκλο Πολιτισμού, οι περισσότεροι επιστημονικοί όροι είναι ελληνογενείς ή λατινογενείς. Και αυτό αποτελεί μίαν ιεραρχία των γλωσσών.
Πρόκειται όμως για τις υψηλές τεχνολογίες, εστιάζονται τα Αγγλικά στην κορυφή. Αυτό αποτελεί ιεραρχία par excellence.
Καθημερινή (17.6.18)

Πανθεϊσμός, Αρχαίος

  • Αρχαίος ελληνικός πανθεϊσμός

    Οι περισσότεροι φιλόσοφοι προ του Σωκράτη ακόμη και σε περιπτώση που
    μιλούσαν για Θεό ή και σπάνια για Θεούς , εννοούσαν μάλλον το Θείον
    (lat. Divinum) ως κάτι το αφηρημένο και αιώνιο, χωρίς αρχή και τέλος
    και ως αιτία όλων των υπαρχόντων ( Θαλής, Αναξίμανδρος, και Πυθαγόρας )
    .Ο Αναξίμανδρος έχει πέραν τούτου 2400 χρόνια προ του Δαρβίνου
    διατυπώσει το εξής συγκλονιστικό : «Εξ αλλοειδών ξώων ο άνθρωπος
    εγεννήθη» (Αναξιμάνδρου, Απόσπ. 12, 10, Diels ). Αυτό εκφράζει υλιστική
    κοσμοαντίληψη par excellence.

    Ο Ξενοφάνης ήταν ο πρώτος φιλόσοφος, ο οποίος εστράφει κατά των
    ανθρωπομόρφων θεών και διετύπωσε στην εποχή του παγανισμού την
    ενδιαφέρουσα άποψη, ότι υπάρχει μόνον ένας μη αθρωπόμορφος θεός, ο
    οποίος εκτός τούτου είναι ακίνητος.

    Με χαρίεντα τρόπο έχει λοιδορήσει τους πολυθεϊστές : «Για τους
    Αιθίοπες είναι οι θεοί τους μελαψοί και με μικρές μύτες , για τους
    Θράκες είναι οι δικοί τους γαλανομάτες και ξανθοκόκκινοι» ( Clemens
    Alex., Strom.VII 22, 1=DK 21 B 16 ) και το διεθνώς πασίγνωστο : Εάν τα
    βόδια και τα άλογα είχαν χέρια για να ζωγραφίσουν και να δημιουργήσουν
    έργα, τότε θα ζωγράφιζαν τους θεούς και θα κατασκεύαζαν αγάλματα των
    θεών κατά την ίδια τους μορφή, τα άλογα άλογα και τα βόδια επίσης βόδια
    (ελεύθερη μετάφραση), (Clemens Alex. Strom. V 109, 3=DK 21 B 15 ).Aπό
    αυτά απορρέει το συμπερασμα ότι ο Ξενοφάνης μπορεί να χαρακτηρισθεί
    μάλλον ως μονοθεϊστής.

    Ο Αναξιμένης θεωρούσε πανθεϊστικά τον αέρα ως απαρχή των πάντων :
    «Από αυτόν προέρχεται, αυτό που γίνεται, αυτό που είναι και αυτό που θα
    γίνει, επίσης οι θεοί και το θείον» ( Hippolytos ,Ref. 1 7 1 = DK 13 A
    ). Ο Εμπεδοκλής, ο Αναξάγορας και ο Ηράκλειτος έχουν προσδιορίσει το
    θείον τελικά ως λόγο ή ως σοφία. Οι ειδικοί φιλόσοφοι ( Ιδέ Lexikon der
    Alten Welt, hrsg. von Carl Andresen et alt., Band 2, Düsseldorf 2001,
    S.1263 και H. Seidel, Von Thales bis Platon, Berlin 1980, S. 72)
    ερμηνεύουν τον Ηράκλειτο υπό το πνεύμα του πανθεϊσμού. Αυτή η αξιολόγηση
    βασίζεται πρωτίστως στην άποψή του, ότι στην ουσία η αρχή της
    μεταλλαγής με σύμβολο το πυρ είναι ο φυσικός νόμος του σύμπαντος και
    εκτός τούτου ότι «ο θεός είναι : ημέρα νύχτα, χειμώνας καλοκαίρι,
    πόλεμος ειρήνη…» (Iππόλυτος, Ref. IX 10,8 = DK 22 B 103) .

    Εχουμε διαπιστώσει, ότι ο μεγάλος υλιστής φιλόσοφος Δημόκριτος( η
    χριστιανική θεολογία τον αγνοεί όπως και τον Επίκουρο ) και ο ποιητής
    Πίνδαρος είχαν παρόμοιες πανθεϊστικές αντιλήψεις. Ο Δημόκριτος ονόμαζε
    π.χ. το πνεύμα υπό την μορφή του πυρός ως θεό (Aetios, 1, 7, 16 ) και ο
    Πίνδαρος είπε « Τί είναι ο Θεός ; Ο,τι είναι το παν» ( Πινδάρου, Απόσπ.
    129, Bowra). Πανθεϊστικές τάσεις διαπιστώνουμε και στον Ξενοφώντα : « Το
    θείον ότι τοσούτον και τοιούτόν εστίν ώσθ άμα πάντα οράν και πάντα
    ακούειν και πανταχού παρείναι και άμα πάντων επιμελείσθαι» ( Ξενοφώντα,
    Απομν. Α, ΙV, 18, « Το θείον είναι τόσο μεγάλο και τέτοια είναι η δύναμή
    του, ώστε συγχρόνως τα πάντα βλέπει, τα πάντα ακούει, παντού είναι
    παρών και συγχρόνως φροντίζει για όλα» ). Εγείρεται το εύλογο ερώτημα, έάν το χριστιανικό “πανταχού παρών και τα πάντα πληρών” είναι παραλλαγή ταυτής της έκφρασης του Ξενοφώντα.

    Είναι εντυπωσιακό που ο Δημόκριτος ήταν στην ιστορία της φιλοσοφίας ο
    πρώτος , ο οποίος σκεπτόμενος σύμφωνα με την αιτιολογική αρχή έχει
    επισημάνει, ότι οι πρώτοι άνθρωποι δεν ηταν σε θέση να καταλάβουν, ποιά
    ήταν η αιτία για τα επικίνδυνα φυσικά φαινόμενα, όπως τις αστραπές και
    τις εκλείψεις του ηλίου και έχοντας μεγάλο φόβο πίστεψαν ότι η κινητήρια
    δύναμη για όλα αυτά ήταν θεϊκά όντα (Sextus Empiricus, Gegen die
    Wissenschaftler 9, 24 ).

    Αυτή η άποψη έχει επικρατήσει και διδάσκεται ακόμη στα πανεπιστήμια,
    αλλά όπως φαίνεται, αν και σωστή δεν είναι μόνη της επαρκής.

    Ο Στωικός Ζείνων δίδαξε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυθεντία από τον
    λόγο. Ο κόσμος της φύσης είναι η μόνη πραγματικότητα. Η φύση διέπεται
    από έλλογες αρχές. Το πνεύμα της ορθολογικότητας που διαποτίζει εμάς και
    τον κόσμο είναι αυτό που λέμε Θεός.
    Σχεδόν όλες οι θρησκείες (π.χ, Ινδουισμός, Βουδδισμός, αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία, περσική θρησκεία, μυστικισμός του Ιουδαϊσμού) εμπεριέχουν πανθεϊστικά στοιχεία.

  • Γενικά περί τον Πανθεϊσμό καθώς και στις θρησκείες βλέπε τις κάτωθι επιστημονικές πηγές :

    -J.A.Picton, Pantheism . Its Story and Significance, London 1905.
    - C. Plumptre, General Sketch of the History of Pantheism, Cambridge University Press, 2011
    -A. Jundt, Histoire du panthéisme populaire au Moyen Âge et au XVIe siècle, Paris 1875.
    -P.Harrison, Elements of Pantheism, Element Press 1999.

Παλαιστίνα και Παλαιστίνιοι , Ιστορικά, Εθνολογικά

1. Εθνωνύμιο Παλαιστίνιοι, Τοπωνύμιο Παλαιστίνα

Οι αρχαίοι
Φυλιστίνοι ήταν στην Μέση Ανατολή γνωστοί με τα ονόματα prst (Äγυπτιακά), palascht/pilischt (Ασσυριακά), peläschät pelistim (Εβραϊκά), Philisthiim, Philisthini, Palaestini (Λατινικά ), (Ιδέ Carl Andresen et alt. (Edit.), Lexikon der Alten Welt, Band 2, Düsseldorf, 2001, S. 2296 (πληροφορία : έργο 236 ειδικών επιστημόνων από σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια και τις Ακαδημίες της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας ).

Οι Αραβες αγωνίσθηκαν τον 1ο Παγκόσμιο Ποόλεμο ως σύμμαχοι των Αγγλων κατά των Τούρκων ,πεπεισμένοι, ότι θα ιδρυθεί για αυτούς ένα νέο κράτος με το όνομα Φιλαστίν (Παλαιστίνα). Αλλά ήδη το 1917 οι Αγγλοι υποσχέθηκαν στους Εβραίους ( Jewish Agency) στην Balfour- Deklaration να διατεθεί όλη η Παλαιστίνα για να ιδρύσουν ένα δικό τους εθνικό κράτος (Erez Jisrael : Μεγάλο Ισραήλ) εξαπατώντας τους Αραβες.

Το 1920 άρχισε η εισροή Εβραίων στην Παλαιστίνα, αν και οι Αραβες έκαναν εξεγέρσεις κατά του αγγλικού Καθεστώτος των Εντολών (Mandat). Το 1939 η Αγγλία πρότεινε να ιδρυθεί ένα ανεξάρτητο αραβοεβραϊκό κράτος,
αλλά τελικά το 1947 ο ΟΗΕ αποφάσισε να ιδρυθούν στην Παλαιστίνα δύο ανεξάρτητα κράτη, ένα για τους Εβραίους και ένα για τους Παλαιστίνιους. Ετσι έχει επικρατήσει επίσημα το εθνωνύμιο Παλαιστίνιοι για τους Αραβες της περιοχής.

Αλλά ήδη οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν σε διοικητικό τμήμα το τοπωνύμιο Παλαιστίνα προσθέτοντας και Συρία (Ιδέ Große Enzyklopädie, Band 7, Köln, 1990, S. 3.757 ). Από τα προαναφερθέντα απορρέει το συμπέρασμα, ότι η χρησιμοποίηση του εθνωνύμιου Παλαιστίνιοι είναι νόμιμη και καθιερωμένη.

2 .Προέλευση και εθνογένεση των σημερινών Παλαιστινίων

Ηδη από την Παλαιολιθική εποχή κατοικούσαν στην περιοχή της αργότερης Παλαιστίνης πρόγονοι των Χαναανιτών, οι οποίοι είχαν 3000 π.Χ. στην πόλη Ιεριχό εξελιγμένο πολιτισμό.
Το 1500 π. χ. κατέκτησαν την περιοχή πολιτιστικά καθυστερημένοι ποιμένες, οι
Εβραίοι, οι οποίοι παρέλαβαν από τους γηγενείς πληθυσμούς πολιτισμό. Περίπου το 1200 π.χ. έχει συντελεστεί ο εποικισμός ακριβώς της σημερινής Λωρίδας της Γκάζης από τους Φυλιστίνους ύστερα από την διπλή στρατιωτική ήττα εκ μέρους των Αιγυπτίων (Ραμσής 3ος ).

Οι Φυλιστίνοι ανήκαν στους πολυάριθμους «Λαούς της Θαλάσσης», οι οποίοι προερχόμενοι από τα Βαλκάνια μέσω της Μικράς Ασίας και της Κρήτης έχουν καταστρέψει το Βασίλειο των Χιττιτών και πολλά μικρά συριακά βασίλεια. Οι Αιγύπτιοι τους επέτρεψαν να κυριεύσουν τις πόλεις των Χαναανιτών Εκρον, Ασδοτ, Ασκαλον, Γάζ και Γκαθ. Επίσης κατανίκησαν όλα τα φύλα των Ισραηλιτών .

Αυτές ήταν οι πρώτες συγκρούσεις μεταξύ των Εβραίων και των Φυλιστίνων. Αλλά υπό τον βασιλέα Δαβίδ οι Εβραίοι κατόρθωσαν να επαναποκτήσουν την ανεξαρτησία τους. Εν τω μεταξύ έλαβε χώραν μία εντατική ανάμειξη μεταξύ των Φυλιστίνων και των Χαναανιτών, από τους οποίους παρέλαβαν πολιτισμό και την γλώσσα. Μία ανάμειξη των Ισραηλιτών με τους γειτονικούς λαούς ήταν δια νόμου απαγορευμένη. Το ίδιο ισχύει και σήμερα !

Με την πάροδο του χρόνου σημειωνόταν εισροή Βεδουίνων από την Βόρεια Αραβία. Η επίσημη γλώσσα όλων των Φύλων της “Γης Χαναάν” ήταν η Αραμαϊκή ως γλώσσα της περσικής αυτοκρατορίας( όχι τα Περσικά). Είναι γνωστό, ότι ο Ιησούς Χριστός έκανε τα κηρύγματά του στα Αραμαϊκά, αλλά η Καινή Διαθήκη έχει γραφεί στς Ελληνικά (Κοινή).

Αλλά όλες οι γλώσσες στην περιοχή αυτή ανήκουν στην οικογένεια των σημιτικών γλωσσών που σημαίνει, ότι τα Εβραϊκά είναι συγγενή με τα Αραβικά (Ιδε F. Bodmer, Die Sprachen der Welt, Köln, 1997, S.181 και H.Freydank et alt., Leipzig, 1978, S.392). Μέσω του Ισλάμ έχει σχεδόν σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής διαδοθεί και η αραβική γλώσσα. Η πιο γνωστή εξαίρεση είναι τα Περσικά (ινδοευρωπαϊκή γλώσσα).

Συμπέρασμα

Οι σημερινοί Παλαιστίνιοι είναι απόγονοι ενός μείγματος απο αρχαίους Χαναανίτες, Φυλιστίνους και Αραβες. Ο δικός τους αυτοπροσδιορισμός είναι Αραβες. Το ίδιο μου έλεγαν και σπουδαστές από το Μαρόκκο, αν και αναγκάσθηκαν ύστερα από πολυετή ηρωϊκό πόλεμο να παραλάβουν το Ισλάμ και την αραβική γλώσσα. Εχουν γνήσιες βερβερικές φυσιογνωμίες, οι οποίες διαφέρουν πολλοί από τις φυσιογνωμίες των πραγματικών Αράβων.

Μου είναι γνωστό, ότι μερικοί μορφωμένοι στην Αίγυπτο και στην Συρία επισημαίνουν , ότι δεν είναι Αραβες, αλλά απόγονοι γηγενών πληθυσμών.

Καθημερινή  ( 20.5.18 )

Ελλάς μεταξύ Δύσης και Ρωσίας

Ελλάς, Δύση, Ρωσία

(Τα κάτωθι σχόλια έχουν δημοσιυθει στην ηλεκτρονική έκδοσδη της  Καθημερινής ( 10.4.18)

1. Πού ανήκει η Ελλάδα ; Στη Δύση ή στην Ανατολή ;

Το αργότερο ύστερα από την περάτωση του Εμφυλίου η Ελλάδα ανήκει πολιτικά και στρατιωτικά αναμφισβήτως στη Δύση. Μην λησμονούμε, ότι η Δύση έσωσε την Ελλάδα προ του κομμουνιστικού κινδύνου.
Πέραν τούτου, η εποχή των τριτοκοσμικών ανοησιών του Α.Παπανδρέου εχουν παρέλθει εσαεί, και αλλοίμονο στον Ελληνα πολιτικό που ίσως κάποτε τολμήσει, η Ελλάδα να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ ( ο νεοσταλινιστήςΛαφαζάνης ποθούσε κάτι τέτοιο). Οι υγιώς σκεπτόμενοι θα τον γδάρουν ζωνανό. Εγώ προσωπικά θα τους συγχαρώ.
Αλλο είναι ένα μίνιμουμ καλών σχέσεων με την Ρωσία του τσάρου Πούτιν που κατά τα άλλα έχει άριστες σχέσεις με την Τουρκία.

————————-

2. Ευρώπη (Δύση), ποιοί ανήκουν σ αυτήν ;

α) Στην Ευρώπη ανήκουν γεωγραφικά όλες οι χώρες μεταξύ της Πορτογαλλίας και της Ρωσίας και μεταξύ της Σκανδιναβικής και της Ελλάδας.
β) Στην Ευρώπη ανήκουν πολιτισμικά η Νότια ( στα Βαλκάνια μόνον η Ελλάδα λόγω της ιστορίας) , η Δυτική, η Κεντρική, η Βόρεια, και η Ανατολική Ευρώπη (η Ρωσία, η Λευκορωσία, η Ουκρανία και η Μολδαβία μόνον εν μέρει).
γ) Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ευρώπης είναι ο Διαφωτισμός theoria cum praxi.

—————————————————————————

3. Νεοέλληνες και Δύση (Ευρώπη)

Διαφοροποίηση (ένας από τους βασικούς κανόνες της Γενικής Μεθοδολογίας των επιστημονικών ερευνών )

1. Οι Κομμουνιστές και μερικοί εκπρόσωποι της Ριζοσπαστικής Αριστεράς
διακατέχονται από αισθήματα απόρριψης, εν μέρει και μίσους κατά της
καπιταλιστικής (ιμπεριαλιστικής) Δύσης. Δηλαδή πρόκειται για μίαν
ιδιαίτερη έκφανση του “ταξικού αγώνα>.

2. Μερικοί εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας μισούν την Δύση λόγω της διάλυσης της Αυτοκρατορίας από τους Σταυροφόρους.

3. Η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Θεολόγοι της απορρίπτουν την Δύση λόγω του Ατομοκεντρισμού και της «ανηθικότητάς» της.

4. Ο μεσαίος Ελληνας θαυμάζει την Δύση λόγω του υψηλού βιοτικού επιπέδου.

5. Οι Ελληνες επιστήμονες θαυμάζουν την Δύση λόγω του υψηλού επιπέδου των επιστημονικών ερευνών και των επιστημονικών επιτεύξεων.

6. Οι πλούσιοι Ελληνες λατρεύουν τον δυτικό τρόπο ζωής. Ακριβώς αυτούς έχει επί δεκαετίες το ΚΚΕ δυσφημήσει ως κοσμοπολίτες.

Σημειώνονται πολιτισμικά συμπλέγματα κατωτερότητας σχεδόν όλων των βαλκανικών λαών έναντι της «Ευρώπης». Το ίδιο ισχύει και για τους Αραβες.

————————————————————————-

4. Ελλάδα και Ρωσία, Συνοπτική προσέγγιση

1. Η Ρωσία θεωρούσε επί αιώνες τον εαυτό της ως την “Τρίτη Ρώμη”. Από
αυτή την γενική τοποθέτηση έβγαζε το δικαίωμα να κατακτήσει την
Κωνσταντινούπολη.

2. Η Ρωσία επιθυμούσε διακαώς να αποκτήσει πρόσβαση στην Μεσόγειο.
Αυτή η επιθυμία έχει εκπληρωθεί κάποτε στην Αλβανία ( βάση υποβρυχίων)
και στην σημερινή Συρία (βάση πολρεμικού ναυτικού). Γι αυτό η Ρωσία υποστηρίζει το καθεστώς της Συρίας.

3. Ο ορθόδοξος κλήρος της Ρωσίας το θεωρούσε στο παρελθόν ιερόν καθήκον του να προστατεύσει τους ομόθρησκους στα Βαλκάνια.

4. Και κάτι το προσωπικό : Οταν η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου
άρχισε, Ελληνες μεταξύ αυτών και οι έγκυες γιαγιάδες μου προσπαθούσαν να
φτάσουν με βάρκες στα ρωσικά πλοία που βρισκόνταν άπεναντι από την
Τραπεζούντα.

Εν τω μεταξύ άρχισαν να κατευθύνονται οι Τούρκοι προς την παραλία. Τότε
απεφάσισαν οι δικοί μας υπό την αρχηγία κάποιου προγόνου μου να
αναχαιτήσουν τις επιθέσεις των Τούρκων. Πραγματικά πέτυχαν μεν τον σκοπό
τους , αλλά όταν άρχισαν να τελειώνουν τα πυρομαχικά τους αυτοκτόνησαν
όλοι για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων που ούτως ή άλλως θα τους
έσφαζαν.

Τα ρωσικα πλοία υποδέχθηκαν τους κατατρεγμένους και τους μετέφεραν στην
Γεωργία (εκεί γεννήθηκαν και οι δύο γονείς μου) ,από όπου αργότερα ο Καζαντάκης ως εκπρόσωπος του Διεθνούς Ερυρθρού Σταυρού τους μετέφερε στην Ελλάδα.

Σύγκριση : Στα πλαίσια του μακελειού στην Σμύρνη οι Μικρασιάτες Ελληνες, πολλοί προσπαθούσν να φτάσουν στα πολεμικά πλοία των Αγγλων και Γαλλων, αλλά αυτοί όχι μόνον δεν τους επέτρεψαν να μπουν
στα πλοία, αλλά τους πετούσαν στη θάλασσα ή τους έκοβαν τα χέρια γα να
μην ανέβουν στα πλοία. Αυτή είναι η διαφορά μεταξυ των Ρώσων και των
Δυτικών.

Εγώ προσωπικά αγαπώ τον ρωσικό λό, αλλά όχι τον Πούτιν. Ετερον εκάτερον.

 

 

 

Ολγα Κεφαλογιάννη , Πρώην Υπουργός Τουρισμού

Επίσημη Επίσκεψη της Υπουργού Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη στην Ιαπωνία.

Ο τύπος της Ιαπωνίας έχει ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που την ανακήρυξε στην πιό ωραία Ευρωπαία.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης αυξάνουν οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες να γίνονται πολυφασικές συγκρίσεις μεταξύ των λαών , οι οποίοι ανήκουν στους διαφορετικούς Κύκλους Πολιτισμού με άλλη ιστορία, παράδοση, αξίες και επίσης αισθητική, αν και η αμερικανική “κουλτούρα”, ιδίως ο κινηματογράφος, η μουσική και τα τραγούδια για τους νέους ασκούν τεράστια επιρροή σχεδόν σε όλον τον κόσμο.

Στα αμερικανικά φιλμ πρωτοστατούν οι ξανθιές κουκλίτσες με τα ίδια πρόσωπα και χωρίς προσωπικότητα  τόσο, που όχι μόνον στις άλλες χώρες του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού, αλλα και κοπέλες από άλλες  φυλές , π.χ. της κίτρινης και της μαύρης, άρχισαν ήδη να βάφουν τα μαλλιά τους ξανθά. Έτσι δημιουργείται κάτι το άκρως αντιαισθητικό να έχει μία αφρικανή η μία γιαπωνέζα “ξανθά” μαλλιά.

Οι άνδρες πάλι από ασιατικές και αφρικανικές χώρες θαυμάζουν τις ξανθιές τόσο, που επιθυμούν να παντρευτούν μία ξανθιά Ευρωπαία ή Αμερικανίδα.

 

Από την άλλη μεριά οι ξανθοί άνδρες προτιμούν τις μαλαχρινές γυναίκες από την Νότια Ευρώπη, την Λατινική Αμερική (λαχταριστές μουλατίτας! ) καθώς και από ασιατικές χώρες, αλλά αποφεύγουν λόγω πολιτισμικών προβλημάτων τις κοπέλες από μουσουλμανικές χώρες.

Ανάμεσα στους φοιτητές και ματαπτυχιακούς μου υπείρχαν εκπρόσωποι από 68 χώρες  από όλες τις ηπείρους και από όλες τις ράτσες. Σε πολυάριθμες εθνολογικές συζητήσεις διεπίστωσα ότι όλοι είχαν, σε ό,τι αφορά την αισθητική και συγκεκριμένα την ομορφιά των γυναικών, ένα κοινό αισθητικό κριτήριο, το οποίο έναι , όπως απέδειξαν και αμερικανοί ειδικοί επιστήμονες, η συμμετρία του προσώπου ( μέτωπο, μάτια, μύτη, στόμα, σαγόνι ).

Από εθνοψυχολογική και σεξουαλική άποψη υφίσταται και ένα άλλο καθοριστικό κριτήριο , το οποίο έγκειται στην προτίμηση αυτού, το οποίο δεν έχουν οι δικιές τους, αλλά οι γυναίκες άλλων ρατσών.

Οι γυναίκες της κίτρινης φυλής  ιδιαιτέρως στην Κίνα, Ιαπωνία ,Κορέα και Βιετνάμ έχουν π. χ. πολύ μικρά και υποανάπτυκτα στήθη , τα οποία ύστερα από την γέννηση παιδιών κρέμονται  πολύ αντιαισθητικά.  Έχουν και ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα : Οι γλουτοί τους , αν υπάρχουν, είναι υποανάπτυκτοι και ακριβώς το αντίθετο σε σύγγριση με τις Νέγρες. Για αυτό οι άνδρες θαυμάζουν τις κοπέλες με μεγάλη στήθη και εξελιγμένους γλουτούς. Και όμως , η μητέρα φύση έχει ισορροπήσει αυτά τα μεινοκτήματα με ένα σεξουαλικό πλεονέκτημα :  Οι “κίτρινες” γυναίκες κατέχουν έναν υπεραναπτυγμένο αισθησιασμό  περισσότερο και από τις Νέγρες και εκτός τούτου είναι σύμφωνα με την παράδοσή τους πάντα διατεθειμένες να ικανοποιήσουν τους άνδρες.

Αυτές πάλι προτιμούν Νέγρους, και οι ξανθιές του ευρωπαϊκού Βορρά  έχουν σχεδόν θεοποιήσει τους μεσογειακούς άνδρες και ιδιαιτέρως τους Έλληνες !

 

Σε ό,τι αφορά την Όλγα Κεφαλογιάννη , πρόκειται πράγματι για μίαν ωραία Ελληνίδα, αλλά είδαμε και πολύ ωραιότερες.

Ο αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί εύκολα να διαπιστώσει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις ωραιότερες βουλευτίνες.

Οι Ιάπωνες έχουν ανακηρύξει την Κ. σε ωραιότερη ευρωπαία πολιτικό όχι μόνον για το γενικά ωραίο προσωπό της, αλλά πρωτίστως για το πληθωρικό στήθος και τους γλουτούς της.

Τελειώνοντας και κάτι το ευχάριστο για τους Έλληνες άνδρες  : Οι Βορειοευρωπαίες μας θεωρούν  ως τους ωραιότερους και….. Ευρωπαίους. Αυτό το έχουν διαπιστώσει και θηλυκοί επιστήμονες ! Περί αυτού έχουν εκδώσει ακόμη και βιβλία ! iefimerida (30.11.13)

 

 

 

Παρακμή (Ξεπεσμός), Προσπάθεια μιας συστηματικής θεώρησης

Περί της Παρακμής (Ξεπεσμός), Προσπάθεια μιας συστηματικής  θεώρησης

Τί  εννοούμε με ξεπεσμό; Είναι ο ξεπεσμός μονοδιάστατος η πολυεπίπεδος ; Ο σημερινός ξεπεσμός σε σύγκριση με ποιά εποχή ; Ποιά εγγενής σχέση υπάρχει μεταξύ του ξεπεσμού και της αξιοπρέπειας του έθνους, του λαού κοκ. ; Ποιόν αφορά ο ξεπεσμός ; Το κράτος,  ή πέραν τούτου και το έθνος, την κοινωνία, τον λαό και τους πολίτες στην πλειοψηφία ή στην μειοψηφία τους ; Ποιός είναι υπαίτιος για τον ξεπεσμό; Ποιά σχέση υπάρχει μεταξύ του ξεπεσμού και της βασικής ελληνικής νοοτροπίας ; Ο ξεπεσμός δημιουργεί κρίση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας ; Ποιές είναι οι αρνητικές επιπτώσεις του ξεπεσμού στις διεθνείς σχέσεις ; Είναι η υπέρβαση του ξεπεσμού δυνατή και εάν ναι, τότε πως ;

Θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε την ουσία της προσέγγισης και αλλιώς : α ) Εξεύρεση του πυρήνα του προβλήματος ( punctum quaestionis ) του ξεπεσμού. β ) Εξεύρεση της κατάλληλης λύσης του προβλήματος.

H ενασχόληση με αυτό το θέμα προκαλεί εθνοψυχολογικούς κλυδωνισμούς, Λοιπόν επί της ουσίας του ζητήματος.

1. Τι σημαίνει γλωσσολογικά ξεπεσμός ; Σύμφωνα με το “Λεξικόν Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Πρωίας, 2 Τόμοι, Αθήναι” σημαίνει κατάπτωση, παρακμή ( δεύτερος τόμος, σελ.1709 ) και σύμφωνα με το “Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2010″ του Γ. Μπαμπινιώτη ( σελ. 90 ) πρόκειται μονοδιάστατα για “θρησκευτικό και ηθικό ξεπεσμό”. Αλλά μάλλον είναι η παρακμή πιό ευρύτερη και αφορά ηθικές, κοινωνικές,εθνικές, πολιτισμικές, αισθητικές, γλωσσικές, κρατικές, νομικές , θρησκευτικές κοκ. αξίες. Έτσι πρόκειται για μία πολύπτυχη έννοια.

2. Μεταξύ της παρακμής των αξιών και της αξιοπρέπειας ( ατομικής, εθνικής, κρατικής ) υπάρχει μία στενότατη σχέση, γιατί η απώλεια της αξιοπρέπειας οδηγεί κατ ευθείαν στην παρακμή και των άλλων αξιών . Δεν είναι τυχαίο, ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θεωρείται διεθνώς ως γενική πηγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

3.  Η παρακμή των αξιών αφορά το άτομο, τον πολίτη, την οικογένεια, την κοινωνία, το έθνος, το κράτος και τον λαό και έτσι είναι ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο.

4. Μεταξύ της σημερινής ελληνικής νοοτροπίας και της παρακμής των γενικά αναφερθουσών  αξιών υπάρχει αλληλοεξάρτηση και αλληλοεπίδραση σχεδόν διαλεκτικού ( Hegel ) χαρακτήρα. Εδώ ενδιαφέρουν μόνον δύο βασικοί πυλώνες της νεοελληνικής νοοτροπίας : α ) η αρχή της απόλαυσης της ζωής, όπως π.χ, στα περασμένα πάνω από τριάντα χρόνια ο αχαλίνωτος καταναλωτικός ηδονισμός επί τη βάσει μίας επίπλαστης ευδαιμονίας μέσω δανεικών και β ) η καταστροφική αρχή της ήσσονος προσπάθειας (διπλωματική διατύπωση της τεμπελειάς).

5. Η παρακμή των αξιών και η μείωση της εθνικής αξιοπρέπειας έχουν ήδη προ  ετών εκλάβει διεθνείς διαστάσεις όπως τα απελπισμένα γονυπετή εκλιπαρίσματα για οικονομική βοήθεια καθώς και η μη υλοποίηση ήδη διεθνώς ειλλημμένων υποχρεώσεων (Ιδέ   στο Μπλογκ μου το άρθρο  «Διαχρονική έλλειψη φερεγγυότητας»). Το αποτέλεσμα είναι η τελεία απώλεια της διεθνούς φερεγγυότητας. Αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να πάθει ένα κράτος. Με αυτόν τον τρόπο ο διεθνής διασυρμός της χώρας έφθασε στο αποκορύφωμά του.

6. Μία τόσο δυσμενής θέση στον διεθνή στίβο προκαλεί βαθμιαία μεγάλη κρίση της εθνικής ταυτότητας. Κάπως έτσι : Ποιοί και τί είμαστε άραγε εμείς : Είμαστε εμείς οι ανίκανοι πράγματι κατ ευθείαν απόγονοι των ανά τον κόσμο  φημισμένων αρχαίων Ελλήνων ένας “περιούσιος λαός” ;  Πως είναι δυνατό να ξεπέσουμε τόσο ;

7. Ποιός είναι υπαίτιος για τον ξεπεσμό ;  Μόνον οι έλιτες , οι πολιτικοί, η κυβέρνηση, η κοινωνία, ο λαός, ο Έλληνας ως άτομο και ως πολίτης ; Πολλοί έχουν ευθύνη για την κατάπτωση. Μεταξύ των πολιτών και των πολιτικών έχει εφαρμοσθεί στα πλαίσια του πελατειακού κράτους το “κοινωνικό συμβόλαιο” ( “contrat social” a la grec) της αμοιβαίας διαφθοροποίησης (Ιδέ στο Μπλογκ μου τη μελέτη « Κοινωνικό Συμβόλαιο της αμοιβαίας διαφθοροποίησης»). Και όμως, την μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Αυτό ισχύει σε όλον τον κόσμο.

8. Πότε έλαβε χώραν ο ξεπεσμός ; Η αφετηρία του ξεπεσμού ήταν ο ανορθολογικός υπερδανεισμός εκ μέρους του ελληνικού κράτους για μικροπολιτικους λόγους στην εποχή της Μεταπολίτευσης ( ΠΑΣΟΚ και ακολούθησε και η Ν.Δ. ) . Ηδη στα μέσα της δεκαετίας του 80 έχουμε προσπαθήσει να εφιστήσουμε την προσοχή των πολιτικών στους μεγάλους κινδύνους του υπερδανεισμού, αλλά οι υπερεξυπνάκηδες μας λοιδορούσαν !

Η υπέρβαση του ξεπεσμού απαιτεί τον εκμοντερνισμό, τον εξευρωπαϊσμό ( ουσία και όχι μόνον σχήματα ) και τον εξορθολογισμό, ο οποίος στο μέλλον θα μπορούσε να παραγκωνίσει τον γνωστό νεοελληνικό σουρεαλισμό, δηλαδή την σύγχιση των αριστερόστρεφων και των εθνικιστικών ονειρώσεων με την θλιβερή πραγματικότητα.Το «μαγικό ραβδί» είναι η παραγωγή και εξαγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων και όχι δήθεν «έξοδος στις αγορές» για να πάρουν  πάλι δάνεια , ω φευ, με υψηλούς τόκους. Αυτό είναι αναμφιβόλως το crescendo  της νεοελληνικκής παράνοιας. Πρώτο Θέμα ( 2.6.15)

Νεοέλληνες και Καναδοί, Διαμετρικά Αντίθετες Νοοτροπίες

Νεοέλληνες και Καναδοί, Διαμετρικά Αντίθετες Νοοτροπίες

Ζήτημα Νοοτροπίας επί τη βάσει διαμετρικά αντιθέτων κοσμοαντιλήψεων και εικόνας του ανθρώπου (Κάποιος έχει αναρτήσει στην Καθημερινή ένα κείμενο σε στυλ λιβέλλου και ελεγείας)

Αξιολόγηση : Σε γενικές γραμμές αντικατοπτρίζει τον βαλκανοανατόλικο τρόπο της σκέψης και του συναισθήματος που σημαίνει μίαν ανεπαρκώς εξελιγμένη κοσμοαντίληψη και εικόνα του ανθρώπου.

Εν μέρει παρατηρήσεις :

α) Πρόκειται για ένα άκρως συναισθηματικό κράμα αποτελούμενο απο τα εξής καθοριστικά στοιχεία : αποτυχία, παράπονο, θυμός, εθνικός αυτοβαυκαλισμός, υπεραυτοεκτίμηση-τελεία έλλειψη αυτογνωσίας, υποκειμενισμός, εθνική αλαζονεία, ολίγον τι ρατσισμός, υποτίμηση των άλλων λαών, υπερσουρεαλισμός, συμπλέγματα κατωτερότητας έναντι των Ευρωπαίων, μεμψιμοιρία, μυθοεθισμός και ηρωοεθισμός.
β) Σύμφωνα με την δημοκριτική Θεωρία του Αντικατοπτρισμού σημειώνεται μία τεθλασμένη αντανάκλαση της πραγματικότητας.
γ) Διαπιστώνουμε πέραν τούτου έλλειψη αισιοδοξίας, δυναμικότητας και δημιουργικότητας.
δ) Οταν ήμουν φοιτητής στο πρώτο ήμισι της δεκαετίας του  των 60 του παρελθόντος αιώνα αγόρασα ένα σχετικά μεγάλο επιστημονικό βιβλίο με τον τίτλο “Ουτοπίες την ιστορία της ανθρωπότητας” . Σε σύγκριση με τις γνωστές κοινωνικοπολιτικές ουτοπίες στα παρελθόντα 3 500 έτη αυτό το κείμενο αποτελεί το πολύ ένα μείγμα από κλαψούρισμα και λίβελλο.
δ) Μέσω τέτοιων εξωπραγματικών και κάπως παροξυστικών απόψεων δεν είναι δυνατόν να επιτευθεί η επίλυση υπαρχόντων προβλημάτων , ούτε μπορεί να οικοδομηθεί κάτι το νέο.

(Απάντησε ένας Ελληνας απόδημος απο τον Καναδά με  έναν Υμνο για την περιοχή , όπου ζει. Απαντώ ).

Αγαπητέ Χάρη : Το δικό σου άσμα είναι ακριβώς το αντίθετο από την ελεγεία και τον λίβελλο. Εκφράζει τις αξίες, τον τρόπο βίου και σκέψης ενός άλλου αστερισμού και δη δυναμικότητα, εργατικότητα, δημιουργικότητα, οργανοτικότητα, μεθοδικότητα, αποτελεσματικότητα, αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια για τις επιτεύξεις, αισιοδοξία και πραγματικό ανθρωπισμό.
Εγείρεται το βασικό ερώτημα, εάν οι  διαφορετικές παραδόσεις, στην Ελλάδα η ορθόδοξη, στον Καναδά η προτεσταντική ( ΗΘΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ) σε ό,τι αφορά την κοσμοαντίληψη και την εικόνα του ανθρώπου παίζουν κάποιον ρόλο. Μόνον όποιος ζει σε προστεσταντικές χώρες είναι σε θέση να απαντήσει το παραπάνω ερώτημα.

Οι άλλοι που δεν βγήκαν ποτέ από την Ελλάδα, ζουν στον δικό τους κόσμο γεμάτο με θρύλους , παραμύθια, σουρεαλισμό, αυτοβαυκαλισμό, φαντασιοπληξίες, εν μέρει και σκοταδισμό. Το τραγικό είναι, που ούτε καν αντιλαμβάνονται την κατάστασή τους. Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε και εδώ σε μερικά σχόλια. Καθημερινή (30.8.15)

 

 

Νόμοι, Νομική Συνείδηση , Το Νομικό και το Ηθικό

 

Νόμοι, Νομική Συνείδηση

-Συνοπτικότατα περί των νόμων

Ο πρωτανεύων σκοπός των νόμων είναι η ρύθμιση κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών κλπ. σχέσων μεταξύ των πολιτών και διοικητικών σχέσεων μεταξύ των πολιτών και του κράτους μέσω κανόνων συμπεριφοράς.
Ενίοτε εμφανίζεται το πρόβλημα της σχέσης μεταξύ νόμου και ηθικής καθώς και μεταξύ νόμου και δικαίου.

Στην παράδοση των κονφουκιανικών, ισλαμικών και των περισσότερων αφρικανικών χωρών δεν γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των νομικών και των ηθικών κανόνων. Ο Κονφουκιανισμός γνωρίζει π.χ. γενικά τους Λι-κανόνες.

Περίπου το ίδιο διαπιστώνεται και στις διεθνείς σχέσεις ειδικά από τις αρχές της δεκαετίας του 70, όταν οι τότε υποανάπτυκτες χώρες απαιτούσαν μία Διεθνή και Δίκαια Οικονομική Τάξη και προσπαθούσαν να πραγματοποιήσουν τα αιτήματά τους μέσω Διακηρύξεων της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Πολλά κράτη έχουν ψηφίσει πολές διακηρύξεις μη γνωρίζοντας ότι οι υποανάπτυκτες χώρες δεν έκαναν διαχωρισμό μεταξύ της ΝΟΜΙΚΗΣ και της ΗΘΙΚΗΣ δέσμευσης, οι οποία απορρέει μονον από νομικές συμφωνίες και όχι απο διακηρύξεις.Οι αναπτυγμένες χώρες αναγκάσθηκαν να επισημάνουν, ότι η παράδοσή τους γνωρίζει μόνον την νομική δέσμευση.

Ο διαχωρισμός μεταξύ του Δικαίου και της Ηθικής έχει λάβει χώραν τον 18ο αι. στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας από τον νομικό Thomasius.
Αυτό ήταν η προϋπόθεση για τον γερμανικό θετικισμό και φορμαλισμό σε θεωρία και νομοθέτηση καθώς και για την απάνθρωπη νομοθεσία και πράξη στο 3ο Reich ( Gesetz ist Gesetz : νόμος είναι νόμος και χειρότερα : Befehl ist Befehl : διαταγή είναι διαταγή).

Εν κατακλείδι : Υπάρχουν ενίοτε ανήθικοι, άδικοι, απάνθρωποι και εγκληματικοί νόμοι.

Αλλά σε τέτοια περίπτωση ισχύει το “φύσει δίκαιον”( jus naturae ή jus naturalis, στην εποχή του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού το droit de raison ) μία από τις μεγαλύτερες επιτεύξεις του αρχαίου ελληνικού πνεύματος με τεράστιες επιδράσεις στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια ιστορία.
Σε αυτό το δίκαιο βασίζεται το jus resistendi (δίκαιο της εξέγερσης). Καθημερινή (17.10.15

——————————————————————————

-Ελλειψη νομικής συνείδησης και “αίσθημα του δικαίου”

-Ελλειψη νομικής συνείδησης και “αίσθημα του δικαίου”

Η νομική συνείδηση στα ευνομούμενα κράτη  σημαίνει  πρωτίστως α) εκούσιο σεβασμό των νόμων και β) αλληλουχία δικαίων και ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ, κάτι που είναι στον ελληνικό πολιτικό βίο και ιδιαιτέρως στον αριστεροστρεφή κύκλο άγνωστο ή και τελείως απορριπτέο.
Η έκφραση νομική συνείδηση μάλλον δεν είναι  στην ελληνική γλώσσα γνωστή, στην οποία χρησιμοποιείται η έκφραση αίσθημα δικαίου, το οποίο ο καθείς μπορεί   σύμφωνα με την ιδεολογική , πολιτική κτλ. τοποθέτηση   να το ερμηνεύσει κατά το δοκούν.

Τώρα έχει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει τις ιδεολογικές του αγκυλώσεις και αμαρτίες από το παρελθόν του. Ετσι αλλάζουν οι καιροί. Καθημερινή ( 22./25.2.15)

————————————————————————————————-

Είναι το νομικά σωστό επίσης Ηθικό ;

α) Κανονικά στηρίζονται οι νομικές αντιλήψεις στις ηθικές αντιλήψεις της πλειοψηφίας μίας κοινωνίας, γιατί στην ιστορία του πολιτισμού έχουν πρώτα εμπεδωθεί οι ηθικοί κανώνες και κατόπιν έπονταν οι νομικοί και δη στην Μέση Ανατολή (Σουμερία ο πρωτος νομικός κώδικας του Κόσμου Codex Eshnuna pro 4200 ετών και στην Βαβυλωνία o Codex Hammurabi pro 3800 ετών).

β) Στην περίπτωση όλων των εκφάνσεων της Αριστεράς (από την σοσιαλδημοκρατική , την σοσιαλιστική, την άκρα, την κομμουνιστική, την σταλινική έως την βοειοκορεατική) η “ηθική ανωτερότητα” αποτελεί απλούστατα ένα ΜΥΘΟ, ο οποίος όμως έχει εργαλειοποιηθεί με τον σκοπό της ανάληψης της πολιτικής εξουσίας.
Κατόπιν η ηθική εξελίσσεται σε αντικείμενο ιδεολογικού μουσείου.

γ) Αλλά στις εύνομούμενες κοινωνίες ιδιαιτέρως στις χώρες με προτεσταντική παράδοση μπορούν να θεωρηθούν οι νόμοι στην πλειονότητα ως αντικατοπτρισμός των υφισταμένων ηθικών αξιών. Δεν είναι τυχαίο που σε τέτοιες χωρες γίνεται λόγος για Κράτος του Δικαίου και για Κοινωνικό Κράτος.

δ) Η σημερινή Ελλάδα όμως ανήκει μόνον pro forma στην εξελιγμένη Ευρώπη, γιατί παρέλαβε από την Δύση το σχήμα, αλλά όχι το περιεχόμενο σε ό,τι αφορά το πολιτικό και νομικό σύστημα, γιατί έλλειπαν οι κοινωνικές και οικονομικές προϋποθέσεις .

Επομένως στη Ελάδα είναι εσφαλμένη η άποψη, ότι σημειώνεται μία ταύτιση του νομικού με το ηθικό. Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην ελληνική κοινωνία δεν υπάρχουν ούτε κοινωνική , ούτε ΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, η οποία δεν ανήκει στο ελληνικό λεξιλόγιο !

ε) Ούτως ή άλλως στην Ελλάδα είναι σχεδόν εθιμικό “δίκαιο” να συγχίζονται ακουσίως ή και εκουσίως βασικές έννοιες του κοινωνικού και πολιτικού βίου σε τέτοιο βαθμό που επικρατεί ένα τεράστιο εννοιολογικό χάος.

Ο καθείς λέει, ό,τι του συμφέρει η ερμηνεύει τις έννοιες κατά το δοκούν. Καθημερινή (17.10.15)

—————————————————————————————————————————-

Πλάτων περί Νόμων

Στους Νομους, ο φιλοσοφος θετει επτα αξιωματα ως βασικα θεμελια της πολης.
Οι γονεις πρεπει να κυβερνανε τα παιδια.
Οι ευγενεις τους αγενεις.
Οι παλαιοι [γεροι] τους νεους.
Οι κυριοι τους εργατες.
Οι επιδεξιοι [καλοι] τους αδεξιους [κακους].
Οι γνωστικοι τους αμαθεις.
Και το εβδομο αξιωμα που ειναι και το πιο δημοκρατικο.

 

 

Ελλάδα, Ατομο, Κοινωνία, Πολίτης

Ελλάδα, Ατομο, Κοινωνία, Πολίτης

Η νεοελληνική διχοτομία μεταξύ κράτους και πολίτου έχει βαθειές ρίζες. Θα προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε επί τη βάσει μίας σύνθετης προσέγγισης.

Οι Νεοέλληνες ανήκουν στους λαούς ( Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη ), οι οποίοι δεν έχουν βιώσει την Αναγέννηση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος καθώς και τις πολιτισμικές επιτεύξεις των Αρχαίων Ρωμαίων  ( πρωτίστως το δίκαιο ), την βάση και προϋπόθεση της πνευματικής ανόδου της Ευρώπης.

Στην Βόρεια Ιταλία , πολιτιστικά στην πιό προηγμένη περιοχή της Ευρώπης, είχαν τον 15ο αι. εξελιχθεί οι παραγωγικές δυνάμεις και γενικά οι κοινωνικές συνθήκες ωρίμασαν για να λάβει χώραν μία συστηματική ενασχόληση με την επιστήμη των Αρχαίων Ελλήνων και ταυτόχρονα ε νμέρει η εφαρμογή της στον  πρακτικο  βίο.

Αλλά ήδη τον 13ο αι .έχει αρχίσει επι θρησκευτική βάσει η διαμόρφωση της Ιδέας του ατόμου , ενώ στην τότε Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ( η έννοια “Βυζαντινή Αυτοκρατορία”έχει διατυπωθεί τον 19ο αι. ) η ενασχόληση με τα έργα των Αρχαίων Ελλήνων είχε πρωτίστως φιλολογικό και άκρως σχολαστικό χαρακτήρα.

Ιδιαίτερα στην Αγγλία είχε βαθμιαία αναβιβασθεί ιδίως μέσω της Magna Charta Libertatum (13ος αι. !) η  Ατομικότητα του υπηκόου.

Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα το άτομο έχει στα πλαίσια του “Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού ” τα εξής βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα :

αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμός, βούληση, ελευθερία των επιλογών, αυτονομία ( αυτεξουσία ), αυτοπειθαρχία, αυτοκριτική, εργατικότητα, συνείδηση της ευθύνης και πρωτίστως κοινωνική συνείδηση, η οποία σημαίνει κυρίως αποδοχή της προτεραιότητας του γενικού προ του ατομικού συμφέροντος.

Ας υπενθυμίσουμε, ότι η έννοια του “κοινού καλού” έχει εμπεδωθεί  από τον αιώνιο Αριστοτέλη και έχει συγκεκριμενοποιηθεί από τον καθολικό θεολόγο και φιλόσοφο  Ακινάτης (Thomas de Aquin )”commune bonum”, 13os αι. ),

Ιδιαίτερα ο  Ευρωπαϊκός   Διαφωτισμός εφεύρε μεταξύ άλλων και την έννοια ius rationis” : („Δίκαιο του ορθού λόγου“ ), τον ευρωπαϊκό ορθολογισμό.

Η Γαλλική Επανάσταση  ( 1789 ) δημιούργησε τον πολίτη ( citoyen ) και το πρώτο αστικό κράτος του κόσμου, ενώ υπήρχαν μεταξύ άλλων και πολλά καθυστερημένα γερμανικά φεουδαλικά κράτη.

Ένα από τα πιό καθυστερημένα κρατικά μορφώματα ήταν το βασίλειο της Βαυαρίας. Τα γερμανικά κράτη είχαν κατακτηθεί από τον Ναπολέοντα, ο οποίος έχει εμπεδώσει στην τότε πολύ καθυστερημένη Γερμανία μέσω  βίας το σύγχρονο κράτος και το δίκαιο, αν και δεν υπήρχαν οι αντικειμενικές οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις.

Δηλαδή οι Βαυαροί οι οποίοι είχαν προσπαθήσει να εμπεδώσουν ένα σύγχρονο ελληνικό κράτος δεν ήταν σύγχρονοι πολίτες , ούτε είχαν την απαραίτητη κοινωνική τοποθέτηση και πολιτική εμπειρία για να είναι σην Ελλάδα ιδιαιτέρως επιτυχείς.

Τελικά άλλα ευρωπαϊκά κράτη παρέλαβαν το σχήμα ( αστικό σύνταγμα, αστικούς νόμους κτλ. ), αλλά όχι πάντα και το περιεχόμενο του μοντέρνου αστικού κράτους. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα δεν υπήρχε ούτε το άτομο ούτε ο πολίτης. Αυτό ισχύει ακόμη. Κσαι σήμερα Χωρίς όμως τον συνειδητό πολίτη δεν λειτουργεί το κράτος.

Τα βασικά γνωρίσματα του πολίτου είναι τα εξής : κρατική συνείδηση ( διαλεκτική αλληλοσύνδεση πολίτου και κράτους ), νομική συνείδηση ( σεβασμός των νόμων και όχι “αντιεξουσιαστικός” νομομηδενιστής και νομοκλάστης ), φορολογική συνείδηση, περιβαλλοντική συνείδηση,  αναγνώριση και εφαρμογή της διαλεκτικής αλληλουχίας δικαιώμάτων και υποχρεώσεων, υπεράσπιση του κράτους προ εξωτερικών κινδύνων.

Στις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης αυτά είναι τελείως αυτονόητα, στην Ελλάδα δυστυχώς σχεδόν άγνωστα. Εδώ υφίστανται ακόμη μεσαιωνικά υπολλείμματα όπως οι δεσμοί αίματος ( Νεποτισμός, Οικογενειοκρατία ).  Εδώ και 200 χρόνια γίνονται δήθεν προσπάθειες να πραγματοποιηθούν επί τέλους ο εξορθολογισμός και ο εξευρωπαϊσμός της Ελλαδας, αλλά δυστυχώς ανεπιτυχώς.

Η Ελλάδα  δεν έφθασε ακόμη πολιτισμικά στην προηγμένη Ευρώπη. Είναι μία βαλκανομεσοανατολίτικη χώρα. Αυτό ισχύει και για τη νοοτροπία των Νεοελλήνων με τις γνωστές συνέπειες ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου τα άρθρα  ¨Ατομο και κοινωνία, Πολίτης και κράτος”, “Ευρώπη , Βορράς-Νότος”.

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά  στον ηλεκτρονικό τύπο  (Καθημερινή, τα Νέα, Το Βήμα)

 

Ελλάδα και Ρωσία, Συνοπτική Προσέγγιση

Ελλάδα  και Ρωσία, Συνοπτική προσέγγιση

1. Η Ρωσία θεωρούσε επί αιώνες τον εαυτό της ως την “Τρίτη Ρώμη”. Από αυτή την γενική τοποθέτηση έβγαζε το δικαίωμα να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη.

2. Η Ρωσία επιθυμούσε διακαώς να αποκτήσει πρόσβαση στην Μεσόγειο. Αυτή η επιθυμία έχει εκπληρωθεί κάποτε στην Αλβανία ( βάση υποβρυχίων) και στην σημερινή Συρία (βάση ναυτικού). Γι αυτό η Ρωσία υποστηρίζει το καθεστώς της Συρίας.

3. Ο ορθόδοξος κλήρος της Ρωσίας το θεωρούσε ιερόν καθήκον του να προστατεύσει τους ομόθρησκους στα Βαλκάνια.

4. Και κάτι το προσωπικό : Οταν η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου άρχισε, Ελληνες μεταξύ αυτών και οι έγκυες γιαγιάδες μου προσπαθούσαν να φτάσουν με βάρκες στα ρωσικά πλοία που βρισκόνταν άπεναντι από την Τραπεζούντα.
Εν τω μεταξύ άρχισαν να κατευθύνονται οι Τούρκοι προς την παραλία. Τότε απεφάσισαν οι δικοί μας υπό την αρχηγία κάποιου προγόνου μου να αναχαιτήσουν τις επιθέσεις των Τούρκων. Πραγματικά πέτυχαν μεν τον σκοπό τους , αλλά όταν άρχισαν να τελειώνουν τα πυρομαχικά τους αυτοκτόνησαν όλοι για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων που ούτως ή άλλως θα τους έσφαζαν.
Τα ρωσικα πλοία υποδέχθηκαν τους κατατρεγμένους και τους μετέφεραν στην Γεωργία από όπου  αργότερα ο Καζαντάκης ως εκπρόσωπος του Διεθνούς Ερυρθρού Σταυρού τους μετέφερε στην Ελλάδα.
Η μητέρα μου ζει ακόμη (97 ετών) και φυσικά αισθάνεται απέραντη ευγνωμοσύνη έναντι των Ρώσων.

Σύγκριση : Στα πλαίσια του μακελειού στην Σμύρνη, οι Τούρκοι  τους Μικρασιάτες Ελληνες, πολλοί προσπαθούσν να φτάσουν στα πολεμικά πλοία των Αγγλων και Γαλλων, αλλά αυτοί όχι μόνον δεν τους επέτρεψαν να μπουν στα πλοία, αλλά τους πετούσαν στη θάλασσα ή τους έκοβαν τα χέρια γα να μην ανέβουν στα πλοία. Αυτή είναι η διαφορά μεταξυ των Ρώσων και των Δυτικών.
Εγώ προωπικά αγαπώ τον ρωσικό λό, αλλά όχι τον Πούτιν.Ετερον εκάτερον. Καθημερινή (Φλεβάρης 2015)

Ελλάδα και Ελληνες. Νηφάλια Θεώρηση : Ούτε Εθνομηδενισμός, ούτε Πατριδοκαπηλεία , Ελλάς Παρελθόν και Μέλλον

Ελλάδα και Ελληνες. Νηφάλια θέαση : Ούτε εθνομηδενισμός, ούτε πατριδοκαπηλεία

 Σκοπός του παρόντος σχόλιου δεν είναι μία τοποθέτηση υποκειμενικού  είδους, αλλά μία πολιτικά ουδέτερη και νηφάλια προσέγγιση σε ένα όντως πολύπτυχο και σημαντικό  ζήτημα.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η πόλις  ( κράτος ) αποτελείται  από τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία : εξουσία, πληθυσμός και έδαφος. Πολύ αργότερα, στα τέλη του 19ου αι. ο  κορυφαίος αυστριακός  νομικός επιστήμονας  Jellinek σχεδόν έχει διατυπώσει το ίδιο, χωρίς όμως να αναφέρει τον εφευρέτη της σκέψης !

Η εξουσία βασίζεται στη νομιμοποίηση από τον λαό  μέσω των εκλογών και ασκείται συγκεκριμένα πρωτίστως από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το κράτος  στηρίζεται συνήθως σε ένα  έθνος. Το κράτος είναι  player ( παίκτης ) στις διεθνείς σχέσεις και ταυτόχρονα υποκείμενο του Διεθνούς δημοσίου δικαίου.

Υπό αυτές τις ιδιότητες  το κράτος  με εκπρόσωπο την κυβέρνηση είναι υποχρεομένο να ενεργεί  στο συμφέρον  ( όφελος )  του δικού του λαού που σημαίνει των δικών του πολιτών, δηλαδή ατόμων, τα  οποία  κατέχουν  την δική του ιθαγένεια. Από αυτήν απορρέουν  και για τις δύο πλευρές δικαιώματα  καθώς και υποχρεώσεις. Το κράτος  έχει το δικαίωμα να εκπροσωπεί στις διεθνείς σχέσεις  και την υποχρέωση να προστατεύει τους δικούς του πολίτες στο εξωτερικό.Από το άλλο μέρος οι πολίτες του μεταξύ άλλων έχουν την υψίστη υποχρέωση να υπερασπισθούν το πάτριον έδαφος και γενικά την Πατρίδα τους, όπως αυτό έχει  συμβεί στον Αλβανικό πόλεμο , όταν το ελληνικό έθνος ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές τοποθετήσεις έχει υπερασπισθεί σύσσωμα  την Ελλάδα, ενώ στην διάρκεια της  γερμανικής κατοχής υπήρχαν και όχι λίγοι  „Ελληνες“ , οι οποίοι  συνεργάσθηκαν με τον κατακτητή και έτσι πρόδωσαν την Πατρίδα τους.  Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να κάνουμε ένα δυσάρεστο σχόλιο  για υπερπατριωτικές δυνάμεις του παρόντος πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας.

Εν ολίγοις , μεταξύ του κράτους και των πολιτών του υπάρχουν στενότατες και υπαρξιακές νομικές σχέσεις.

Εκτός τούτου υφίστανται και συναισθηματικές σχέσεις, οι οποίες εκφράζονται στις έννοιες πατριωτισμός ( φιλοπατρία ). Πατριωτισμός σημαίνει  μία πολιτική τοποθέτηση επί τη βάσει μίας συναισθηματικής δέσμευσης στις αξίες, στην γλώσσα, στην παράδοση, στην θρησκεία και στον πολιτισμό ( τρόπος ζωής, λογοτεχνία, μουσική κτλ.)  του  ιδίου έθνους.

Συμπέρασμα : Είναι αυτονήτο, ότι  μία χώρα ανήκει στους κατοίκους της, δηλαδή στην περίπτωσή μας, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες μεν, αλλά  σημειώνονται και άλλες πτυχές του ζητήματος.

Η εθνική συνείδηση ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση και βάση για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό. Ήταν όντως ένα εθνικό κατόρθωμα που από τις διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες έχει δημιουργηθεί το Ελληνικό Έθνος και έχει σφυρηλατηθεί μία ενιαία και ισχυρή εθνική συνείδηση. Αλλά ο αγώνας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού είχε εθνοαπελευθερωτικό χαρακτήρα χωρίς  ιδαίτερη κοινωνικη σημασία.

Το ελεύθερο ελληνικό κράτος έχει ίσως διαπράξει από την αρχή ένα λάθος, το οποίο έγκειται στην υπερεκτίμηση της εθνικής συνείδησης και στην τελεία υποτίμηση τις κοινωνικής, της κρατικής ,  της νομικής, της περιβαλλοντικής  και της φορολογικής συνείδησης , πράγμα που είχε και έχει ακόμη και σήμερα ολέθριες συνέπειες. Είναι  π.χ. ευκολότατο πολλοί Έλληνες να επισημάνουν ανέξοδα και φραστικά τον πατριωτισμό τους. Δεν συνάδουν όμως πάντα πράξεις στην καθημερινή ζωή προς όφελος της Πατρίδας. Δηλαδή η εθνική συνείδηση και ο πατριωτισμός εχουν εκτός από την περίπτωση της υπεράσπισης του πατρίου εδάφους πρωτίστως  λεκτική σημασία.

Είναι όντως ένα τραγικό φαινόμενο, να λείπει η κρατική συνείδηση, η οποία λειτουργεί στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ως βάση για την ύπαρξη του κράτους. Ταυτόχρονα  είναι όπως φαίνεται εύκολο και αυτονόητο να υπερασπίσει ο Έλληνας ηρωϊκά την Πατρίδα του. Εν τούτοις είναι δυσκολότατο να κάνει κάτι για την σωστή λειτουργία του κράτους και να πλήρώνει τους φόρους του. Πρέπει επί τέλους να καταλάβει, ότι έχει και υποχρεώσεις απέναντι στην κοινωνία ωςσύνολο ( κοινωνική συνείδηση ).

Διαπιστώνουμε πέραν τουτου και μία ψυχολογική πτυχή του ζητήματος :  Εγείρεται το ερώτημα, εάν είναι αναγκαίο, κάτω  από τις  σημερινές συνθήκες να υπογραμμίζουμε εντόνως το αυτονόητο, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες. Αμφιβάλλουμε, εάν υπάρχουν  σήμερα εξωτερικοί κίνδυνοι, οι οποίοι απειλούν άμεσα την Πατρίδα μας, εκτός έάν  πιστεύουμε στις γνωστές συνωμοσιολογίες  (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου το άρθρο „Εθνικιστική (Δεξιά και ΄Αριστερά) συνωμοσιολογία“) αυτοκληθέντων εθναμυντόρων.

 Η Ελλάδα  έχει αποτανθεί  στους γνωστούς διεθνείς οργανισμούς και ικέτευσε γονυπετής να τις δοθούν δάνεια, γιατί στην διεθνή αγορά  ουδείς  ήταν διατεθειμένος να της δανίσει τα απαραίτητα χρήματα. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε η τότε κυβέρνηση να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις. Αυτό ισχύει και σήμερα. Οι  συνθήκες της δανειοδότησης ήταν  και είναι  για την Ελλάδα αληθώς  πολύ δυσμενείς. Πρέπει όμως να λάβουμε οπωσδήποτε υπ όψη, ότι οι δανειοδοτικοί  οργανισμοί δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, και εκτός τούτου στις διεθνείς σχέσεις ισχύει η αρχή της αμοιβαιότητας ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου το άρθρο „Αμοιβαιότητα“).

Είναι όμως υπερβολή να συκοφαντηθούν  από φασίζοντες  „Υπερ-Ελληνες“ και από τους γνωστούς Ελληναράδες οι κυβερνήσεις , οι οποίες βγάζουν τα κάστανα απο την φωτιά  για όλους τους Ελληνες, ως προδοτικές. Ας υπενθυμίσουμε, ότι και ο κ. Α. Σαμαράς  έπαιζε με ιδιαίτερο ζήλο προ των εκλογών τον υπερπατριώτη, αλλά αμέσως ύστερα από την πρωθυπουργοποίησή του έκανε μία στροφή 180 μοιρών, γιατί στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις δεν ενδιαφέρουν οι εθνικιστικές φαντασιώσεις, αλλά πρωτίστως η οικονομική ισχύς.

Η τοποθέτηση  μερικών πολιτικών να καπαρώνουν  τον πατριωτισμό για τον εαυτό τους είναι τουλάχιστον άδικη, κάπως αήθης και γελοία και αγγίζει σχεδόν τα όρια του εθνικιστικού παροξυσμού, κάτι που ουδεμία έχει σχέση με τον πραγματικό, δηλαδή όχι με τον λεκτικό, αλλά με τον έμπρακτο πατριωτισμό., Η  εργαλειοποίηση της Πατρίδας για μικροπολιτικούς σκοπούς  θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί  τουλάχιστον  ως ανέντιμη και λίαν υποκριτική.  Ιούνιος 2013

————————————————————————————————–

Ελλάς, Παρελθόν, Μέλλον

Πρόκειται για το γνωστό και άκρως αρνητικό φαινόμενο της παρελθοντολογίας που έχει καθαρώς χριστιανορθόδοξες ρίζες. Εχει ύστερα από την εμπέδωση του νεοελληνικού κράτους επεκταθεί και στον εθνικό τομέα (αρχαιολατρεία).

Ούτε το παρόν, ούτε το ΜΕΛΛΟΝ , δεν εννοώ την Δευτέρα Παρουσία και άλλα συναφή από την χιστιανική ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, αλλά το μέλλον του ελληνικού έθνους και του ελληνικού κράτους. Η εστίαση της προσοχής στο μέλλον προϋποθέτει όμως προετοιμασία επί τη βάσει ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ δυναμικότητας, συστηματικότητας, μεθοδικότητας, οργανωτικότητητας και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Στην ουσία πρόκειται για το υπαρξιακό πρόβλημα του εξευρωπαϊσμού, του εκσυγχρονισμού και του ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ (σημαίνει μεταξύ άλλων ΛΟΓΟΣ πρό της πίστης) της Ελλάδας σε όλες τις πτυχές και εκφάνσεις.

Αλλά οι μεγαλύτεροι εχθροί του ευρωπαϊκού μέλλοντος της Ελλάδας είναι
η Ορθόδοξη Εκκλησία , οι Θεολόγοι της, τα βαλκανοειδώς καθυστερημένα υπερεθνικιστικά στρώματα και οι διαστρεβλωμένοι οπαδοί της Ακρας Αριστεράς.

Καθημερινή (10.1.16)

 

 

 

 

Γιανναράς Χρήστος και η Φιλοσοφία , Μία αντιπαράθεση

Ο κ. Χρήστος Γιανναράς και η Φιλοσοφία, Μία Αντιπαράθεση

Τα περισσότερα άρθρα του αξιότιμου κ.Χρήστου  Γιανναρά  είναι  λίαν ενδιαφέροντα, ανταποκρίνονται πλήρως στις πνευματικές και μορφωτικές απαιτήσεις των πανεπιστημιακών , γενικά των επιστημόνων και ιδιαιτέρως των φιλοσοφικά καταρτισμένων  αναγνωστών ,  τοιουτοτρόπως  αναβιβάζουν   σημαντικά το ούτως ή άλλως υψηλό διανοητικό επίπεδο της παρούσας σελίδας και γενικά και το επίπεδο της Καθημερινής και συγχρόνως  δημιουργούν  την  επιθυμητή και απαραίτητη  βάση για  έναν σοβαρό, εκλεπτυσμένο και ανεβασμένο  διάλογο.

Αυτό  φυσικά δεν σημαίνει , ότι συμφωνώ σε όλα με την άποψη του αρθρογράφου. Γι αυτό θα προσπαθήσω να κάνω ακόμη μίαν ανάλογη αντιπαράθεση.

Τα άρθρα είναι γραμμένα  σχεδόν σε στυλ Ιερεμιάδας, ενός καταγγελτικού και αορίστως ηθικολογικού λόγου,  διακατέχονται από ένα πνεύμα του απολύτου (απόλυτη αλήθεια, απόλυτη δικαιοσύνη, απόλυτη επιτυχία, απόλυτες απαιτήσεις), της εξιδανίκευσης του  παρελθόντος και αναδεικνύουν τάση σε  συναισθηματισμό, εν μέρει και σε σουρεαλισμό, , δεν διαφοροποιούν μεταξύ  των  όντως διαφορετικών  βασικών περιοχών της Ευρώπης (Βορράς, Νότος, καθολική, προτεσταντική και ορθόδοξη παράδοση), αγνοούν  καθοριστικές επιτεύξεις  στον τομέα των παραγωγικών δυνάμεων, των υψηλών τεχνολογιών  και  ουδόλως λαμβάνουν υπ όψη τις κοσμοϊστορικές αλλαγές , οι οποίες  σήμερα διαδραματίζονται διεθνώς, όπως π.χ. την παγκοσμιοποίηση ως αντικειμενικό  φαινόμενο, τις υψηλές τεχνολογίες , οι οποίες είναι τα σύγχρονα  επιστημονικά και επικοινωνιακά θαύματα, το γεγονός , ότι υπάρχουν Κύκλοι Πολιτισμού (terminus scientificus: επιστημονικός όρος ) και ιδιαιτέρως τον Δυτικό Κύκλο Πολιτισμού, στον οποίο ανήκουν  πρωτίστως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ,  την άνοδο Κίνας με την δικιά της φιλοσοφική παράδοση ( π.χ. Κονφούκιος,  Λαο Τζε, Μο Τζι, Χσιουν Τζι και Χαν Φει ) ήδη ως δεύτερη υπερδύναμη in statu nascendi.

Δεν αναφέρει το  διεθνές κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο ,  μέσα στο οποίο έχουν λάβει χώραν  τα φιλοσοφικά ψηλαφήματα , οι απορίες, τα ερωτήματα,  οι αντιλήψεις και τα θεωρήματα.  Αυτονοήτως έπαιξαν ρόλο οι εμπειρίες του καταστροφικού  2ου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αργότερα έχουν συμβεί γεγονότα , τα οποία έχουν συnταράξει τον κόσμο, όπως  η εμφάνιση του παγκοσμίου σοσιαλιστικού κινήματος κατ αρχάς ως κάτι το ελπιδοφόρο και κατόπιν  αναμφιβόλως  ως ολοκληρωτικό και απάνθρωπο σύστημα, η  άνοδος των ΗΠΑ ως  προκλητική και αλαζονική υπερδύναμη, η κατάρρευση του απαίσιου αποικιοκρατικού συστήματος και η συγκρότηση πολυαρίθμων νέων ανεξαρτήτων κρατών, ο ψυχρός πόλεμος κτλ.

Οπως δεν είναι τυχαίο που ο Πλάτων συνέγραψε την Πολιτεία ο Αριστοτέλης την Πολιτική και ο Επίκουρος την Συνθήκη,  που οι τρεις τραγικοί  Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης δημιούργησαν τις αθάνατες τραγωδίες τους, που συνέγραψαν  ο θεολόγος και φιλόσοφος Thomas de Aquin την Summa Theologiae, ο J.J. Rousseau  το   Contrat social , o Karl Marx  το Kapital και o J.P. Sartre τo περίφημο έργο του L etre et le neant ( Η ύπαρξη και το τίποτα»).

Κάθε εποχή  έχει τις δικιές της αναγκαιότητες, επιθυμίες , οράματα και παράγει τίς   ανταποκρινόμενες  φιλοσοφικές  αντιλήψεις. Επομένως ουδόλως  είναι τυχαίο που οι κορυφαίοι φιλόσοφοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ  έχουν εστιάσει στο επίκεντρο των  ερευνών τους σε ζητήματα, τα οποία έχουν άμεση σχέση  με τις κοσμοϊστορικές αναζυμώσεις  και ανακατατάξεις, οι οποίες συντελούνται καθημερινά.

Γι αυτό φιλόσοφοι στα προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη ασχολούνται εντατικότατα με θεωρητικά προβλήματατα, τα οποία  είναι στενά συνυφασμένα πρωτίστως  με την  παγκοσμιοποίηση όπως π.χ. με τις αξίες Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη  καθώς και με την Δημοκρατία  σε όλον τον κόσμο. Πρόκeιται για Πολιτικούς και  Κοινωνιολογικούς καθώς και για Πολιτισμικούς Φιλόσοφους( Sozialphilosoph, Politischer Philosoph, Kulturphilosoph) μια που ούτως ή άλλως υπάρχουν ήδη από χρόνια ειδικές έδρες στα πανεπιστήμα για Πολιτική Φιλοσοφία (ΗΠΑ :  J.Rawls, T. Neigel, D. Miller, C Beitz , M. Nussbaum, B.Barry  κ.α.) και για  Κοινωνιολογική Φιλοσοφία και Πολιτική Φιλοσοφία (Ευρώπη ).

Ο κορυφαίος κοινωνιολογικός φιλόσοφος της Ευρώπης, ίσως και παγκοσμίως είναι ο Γερμανός  J. Habermas, του οποίου τα σπουδαιότερα βιβλία έχουν μεταφρασθεί σε  πάνω από τριάντα γλώσσες. Διδάσκεται σε πολυάριθμα πανεπιστήμια σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Οι σπουδαστές καταβροχθίζουν κυριολεκτικά  τα συγγράμματά του. Παρεμπιπτόντως θα ήθελα να  επισημάνω, ότι αυτός έχει συγγράψει και “καθευτού“ φιλοσοφικά έργα.  Ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω , ότι οι μεγάλοι  Αγγλοι φιλόσοφποι  και αργότερα οι Γάλλοι διαφωτιστές ήταν εκπρόσωποι της Πολιτικής, της Κοινωνιολογικής  Φιλοσοφίας καθώς και της Φιλοσοφίας του κράτους.

Δεν είναι υπερβολή να διατυπώσουμε την άποψη, ότι η εποχή  της   „καθευτού“ Φιλοσοφίας υπό το νόημα της Μεταφυσικής  έχει παρέλθει.  Ανταποκρίνεται   άραγε στην ιστορική αλήθεια  , ότι όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ήταν εκπρόσωποι της Μεταφυσικής ; Ας  αναφέρουμε  τα παραπάνω  έργα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη καθώς  και  το όπως φαίνεται άγνωστο γεγονός, ότι ο I.Kant  έχει ασχοληθεί συστηματικά και με φιλοσοφικές πτυχές του μεγάλου και λίαν συγκεκριμένου θέματος της ειρήνης ( „Ewiger Frieden“ ) και ότι αυτός και ο άλλος γίγας της παγκόσμιας φιλοσοφίας  Hegel (Διαλεκτική) έχουν εμπεδώσει  επί τη βάσει των αναλόγων γνώσεων  των αρχαίων Ελλήνων  την νέα επιστήμη Φιλοσοφία του δικαίου   ( Rchtsphilosophie ),αναγνωρισμένη παγκοσμίως ; Διατί δεν έχουν οι Νεοέλληνες Φιλόσοφοι να αναδείξουν τέτοιες επιτεύξεις ;  Καθημερινή (18.7.15)

Γερμανοφόβοι, “Γερμανομάχοι”, “Γερμανοκτόνοι”

Γερμανοφόβοι, “Γερμανομάχοι”, “Γερμανοκτόνοι”

Οι γείτονες της σημερινής Γερμανίας, ιδιαίτερα τα πρώην θύματα Τσεχία και Πολωνία παρακολουθούν κάθε πολιτική εξέλιξη στη Γερμανία με μεγίστη προσοχή εν μέρει και με  και δυσπιστία. Δηλαδή στα κατάβαθα της ψυχής τους έχουν πράγματι μια κάποια γερμανοφοβία, αν και οι σημερινοί Γερμανοί διαφέρουν κατά πολύ απο τους εγκληματίες  Γερμανούς. Έβγαλαν τα σωστά συμπεράσματα από την εθνική καταστροφή τους. Ζω μεταξύ τους ακριβώς 55 χρόνια . Δεν διαπίστωσα τίποτα το επικίνδυνο. Οι Νεοφασίστες είναι περίπου 10 % του πληθυσμού.

Η Γερμανία είναι στην Ευρώπη το πιό σπουδαίο μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Οι Γερμανοί έχουν αναμειχθεί με ανθρώπους από δεκάδες λαούς από όλον τον κόσμο Είμαι πεπεισμένος, ότι δεν υπάρχει λόγος για Γερμανοφοβία. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Οι Έλληνες που ζουν στη Γερμανία ( κάπου 350 χιλ. ) έχουν πολύ καλή φήμη ως εργατικοί , πειθαρχικοί και πολιτισμένοι. Δηλαδή σε μια αξιοκρατούμενη κοινωνία συντελείται μια αφάνταστη μεταλλαγή των Ελλήνων. Αυτό είναι. Γενικά οι Γερμανοί αγαπούν τους Ελληνες και για το παρελθόν ( Αρχαίοι Έλληνες). Όταν διαπιστώσουν ότι ένας Έλληνας είναι εργατικός και έξυπνος τον προωθούν , αλλά . από τους Έλληνες απαιτούνλόγωτων προγόνων να είναι οι πρώτοι. Αλλοίμονο  όμως στον Έλληνα π.χ. σπουδαστή, που δεν ανήκει στους πρώτους. Αυτόν τον περιφρονούν ως ανάξιο των Αρχαίων Ελλήνων !

Όταν άρχισα τις σπουδές μου το 1960 και ξεπέρασα αμέσως στις επιδόσεις όλους τους Γερμανούς, μου πρότεινε ο κοσμήτορας της σχολής μας να κάνω  επιστημονική σταδιοδρομία. Μου  έδωσαν υποτροφία αριστίας και έτσι είχα την δυνατότητα να σπουδάσω και κάποτε να γίνω και πανεπιστημιακός. Γι αυτούς ήμουν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια αξιολόγησης άξιος των προγόνων ! Υπάρχει και κάτι το ιδιαίτερο και χαρίεν : Οι Γερμανίδες αγαπούν από ολους τους αλλοδαπούς πιό πολύ τους Έλληνες !

Παρακάτω απαντώ το ερώτημα γιατί οι Γερμανοί, αν και γενικά πολιτισμένοι , έχουν διαπράξει ανήκουστες βαρβαρότητες. Έχουν εθισμό για τέτοια λόγω  του DNA ;  Όχι γιατί αν ήταν έτσι, θα ίσχυε αυτό για όλους τους απογόνους των αρχαίων Γερμανών.

Πού βρίσκεται η αιτία για το φαινόμενο αυτό ; Σε σύγγριση με άλλους ευρωπαϊκούς λαούς ( π.χ. Γάλλους, Αγγλους, Ισπανούς, Ολλανδούς ) οι Γερμανοί έχουν αποκτήσει πολύ αργά ένα μοντέρνο ενιαίο κράτος, την Γερμανική Αυτοκρατορία ( Deutsches Reich )1871 !

Όταν επί τέλους ξύπνησαν, διεπίστωσαν ότι οι προηγμένοι ευρωπαϊκοί λαοί είχαν ήδη διανέμει μεταξύ τους τον κόσμο ( αποικίες). Οι Γερμανοί απαιτούσαν να λάβουν το “μερίδιό” τους. Συστηματικά άρχισαν να προετοιμάζονται για τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον οποίο έχασαν και πλήρωσαν τεράστιες αποζημιώσεις , κατά τη γνωμη τους μια μεγάλη αδικία. Ύστερα όμως από το 1933 ο γερμανικός λαός δηλητηριάσθηκε από τις ρατσιστικές φαντασιώσεις των εθνικοσοσιαλιστών (!) Η φασιστική ιδεολογία έχει γεννήσει την βαρβαρότητα και την κτηνωδία. Δεν μπορεί όμως να ισχυρισθεί κανείς, ότι α) έχει αντιλήφθεί όλος ο γερμανικός λαός, τι σκόπευε ο Χίτλερ και β) ότι ήταν σύμφωνος με τις θηριωδίες.  Οι  Γερμανοί ήταν το πρώτο θύμα του χιτλερισμού. Και όμως η μεγάλη τιμωρία ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο αφορούσε όλο το γερμανικό έθνος. Περί αυτού έχω συγγράψει ένα κεφάλαιο σε πανεπιστημιακό εγχειρίδιο του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου. Οι σημερινοί Γερμανοί αισθάνονται αφάνταστη αιδώ γι αυτό το παρελθόν. Επιθυμούν να το ξεχάσουν. Το Βήμα  (22/23. 3. 12 )

—————————————————————————-

«Γερμανομάχοι»,   «Γερμανοκτόνοι»

Λόγω  επιστημονικού  ενδιαφέροντος μελετώ συστηματικά με τα σχόλια σε Blogs της ηλεκτρονικής   έκδοσης ελληνικών εφημερίδων , ιδιαιτέρως του Βήματος και εδώ πρωτίστως της σελίδας του κ. Μαλούχου και βγάζω   συμπεράσματα γενικά περί τη νεοελληνική νοοτροπία.Βλέπε   τα κάτωθι προσωρινά συμπεράσματα,  τα οποία ισχύουν για τα περισσότερα “σχόλια”:

1. Πολύ χαμηλό έως χαμηλότατο μορφωτικό και πολιτισμικό και εν μέρει παιδαριώδες διανοητικό επίπεδο. Έχουμε  πολλάκις την εντύπωση, ότι πρόκειται για ηλίθιους. Διαπιστώνουμε και μαζικά φαινόμενα αθυροστομίας και μεγαλοστομίας.

2.  Προσβολή της μητρικής γλώσσας μέσω λεκτικών  βαρβαρισμών  Σε πολλές περιπτώσεις αποτελείται η “τοποθέτηση” από μεμονομένες και ασυνάρτητες λέξεις η από βρισιές σε επίπεδο του πεζοδρομίου η του χαμαιτυπείου.

3. Σε αφάνταστο βαθμό αφ ενός μεν έλλειψη συγκεκριμένων γνώσεων , αφ εταίρου δε ο συνήθης νεοελληνικός υπερεξυπνακισμός ιδίως των οπαδών της Ακρας Αριστεράς, οι οποίοι έχουν ροπή στο να κάνουν επίδειξη ανύπαρκων ή ψευτοεπιστημονικών γνώσεων. Αυτό το δυσάρεστο φαινόμενο έχει σε Αριστερούς όλης της Ευρώπης παράδοση.

4.   Μερικοί ανοίγουν το βιβλίο της ψυχής τους . Έτσι ο αντικειμενικός παρατηρητής στην περίπτωσή μου ο μελετητής διαπιστώνει ψυχικές αρρώστιες, συμπλέγματα μίας ανύπαρκτης “ανωτερότητας” ,  σχιζοφρένεια η και ρατσιστικούς παροξυσμούς σε  οπαδούς της φασίζουσας άκρας  Δεξιάς,  ανέξοδο, λίαν ενοχλητικό και ολίγον τι γελοίο υπερπατριωτισμό στους οπαδούς των Αν.Ελλ.,  βαλκανοανατολίτικο τσαμπουκισμό, εν μέρει και την “Λογική του παραλόγου” ( Στέλιος Ράμφος, Η λογική της παράνοιας, Αθήνα 2011 ), πάμφθηνο συναισθηματισμό, τελεία έλλειψη δυναμικότητας και αντοχής ( μερικές  λέξεις, λίγες γραμμές ), αφάνταστη οκνηρία σκέψης,  λεονταρισμούς της δεκάρας  κτλ.

Αυτές οι συνήθειες, ιδίως οι βρισιές ρατσιστικού περιεχομένου αφορούν και  άλλους ευρωπαϊκους λαούς, όπως π.χ. τους Γερμανούς, προ αυτών τους Αμερικανούς και φυσικά πάντα τους Τούρκους.

Μερικοί βρίζουν τους Γερμανούς π.χ. ως Ούνους. Ας εστιάσουμε την ενασχόληση σε μερικά συνηθισμένα προβλήματα :

α ) Ο Αττίλας (5ος αι. μ. Χ.) ήταν βασιλιάς των Ούννων  που δεν είχαν ουδεμία εθνοτική σχέση με τους αρχαίους Γερμανούς. Το όνομά του σημαίνει «Ο μικρός Πατέρας” ( “Ο  Πατερούλης”). Το όνομα Άτα είναι διαδεδομένο σε όλους τους μογγολικούς λαούς, όπως στους Πρωτοτούρκους, αλλά ακόμη και στους σημερινούς Τούρκους. Έτσι ο μεγαλύτερος πολιτικός των Τούρκων ονομαζόταν Κεμάλ «Ατατούρκ ” (Πατέρας των Τούρκων).

β ) Προ του  1ου  Παγκοσμίου Πολέμου ο διανοητικά και ψυχικά προβληματικός Αυτοκράτορας της Γερμανίας Wilhelm έβγαλε ένα λόγο σε Γερμανούς στρατιώτες που προετοιμαζόταν να πολεμήσουν στην Κίνα για να καταστείλουν  την εξέγερση των Κινέζων πατριωτών με το όνομα “Μπόξερ”‘ και ιδίως να κατατεμαχίσουν  μαζί με άλλες  ιμπεριαλιστικές δυνάμεις την Κίνα.

Τους έχει προτρέψει να συμπεριφερθούν απέναντι στους Κινέζους , όπως κάποτε οι Ούννοι συμπεριφέρθηκαν στην Ευρώπη, δηλαδή χωρίς οίκτο !  Αυτό το  η γαλλική προπαγάνδα άρπαξε, οι Έλληνες το πήραν από τους Γάλλους και το κράτησαν εσαεί, ενώ σημερινοί Γάλλοι δεν χρησιμοποιούν τέτοιες εκφράσεις περί των Γερμανών. Επί πλέον, οι δύο φιλικές χώρες είναι από πολλού η κυρία βάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, εάν κατέχουμε σοβαρές γνώσεις και δεν είμαστε  θύματα πλύσης εγκεφάλου από άλλους, ιδίως από  διανοητικά καθυστερημένους πολιτικούς και μερικούς ανεγκέφαλους και εμπρηστές δημοσιογράφους που υπάρχουν σχεδόν σε κάθε εφημερίδα, ιδιαιτέρως στο Βήμα και στο Εθνος. Το Βήμα (1.2.14)

 

 

Γερμανικές Αποζημιώσεις (2ος Παγκόσμιος Πόλεμος)

Γερμανικές Αποζημιώσεις,

Μία ψύχραιμη και νηφάλια θέαση χωρίς  ανέξοδες υπερπατριωτικές κορώνες

Πρόκειται για ένα και από επιστημονική (Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο , ¨Δίκαιο του Πολέμου”) και από πρακτική άποψη πολύ δύσκολο θέμα. Λόγω χώρου δεν είναι δυνατό να αναφέρω όλα τα ντοκουμέντα περί του ζητήματος των αποζημιώσεων λεπτομερώς. Το 1946 έχει υπογραφεί μεταξύ των Συμμαχικών Δυνάμεων στο Παρίσι η “Συμφωνία περί των αποζημιώσεων”, η οπoία ήταν η νομική βάση για τις πράγματι τεράστιες αποζημιώσεις. Το 1953 έχει συναφθεί στο Λονδίνο η “Συμφωνία περί των χρεών” της Γερμανίας. Εκεί συμφώνησαν ότι άλλα προβλήματα αποζημιώσεων θα επιλυθούν “τελικά” μέσω ιδιαιτέρου ντοκουμέντου. Εννοούσαν μέσω της Συμφωνίας Ειρήνης.

Αλλά το 1960 η Γερμανία έχει πληρώσει στην Ελλαδα 115 εκατομ. Μάρκα. Oμως το ντοκουμέντο , το οποίο υπεγράφει από επισήμους των δύο κρατών είναι, όπως φαίνεται top secret. Υπάρχουν ενδείξεις, ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί όλων των ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας. Ισως αυτό να είναι το μείζον πρόβλημα.

Όταν προετοιμαζόταν πυρετωδώς η Συμφωνία “Δύο-συν-… ” δεν έθιξε κανένα εμπλεκόμενο ή κάποιο άλλο κράτος το θέμα των αποζημιώσεων και των χρεών της Γερμανίας. Στις 15. Μαρτίου 1991 επί τη βάσει της επίσημης συμφωνίας έχουν περατωθεί δια παντώς όλα τα “υπόλοιπα” του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Εν ολίγοις, το θέμα των αποζημιώσεων έκλεισε.

Εγείρονται ερωτήματα :

α) Ο τότε Έλλην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει συμφωνήσει με τον τότε Γερμανό Κanzler Adenauer  κάτι ;;

β) Διατί δεν έχει η Ελλάδα διατυπώσει αιτήματα προ της τελικής Συμφωνίας με την Γερμανία ;γ) Διατί εγείρει μόνον η Ελλάδα ως (εν τω μερυταξύ και η Πολωνία, 18.3.18) κράτος τέτοια αιτήματα ;

δ) Γιατί η Ελλάδα ως κράτος θυμάται τις αποζημειώσεις πολέμου, όταν οξύνονται τα οικονομικά της προβλήματα ;

ε) Γιατί αναθερμάνεται αυτή η υπόθεση σε ακατάλληλη συγκυρία ;

Συμπέρασμα : Οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν λένε στο λαό την αλήθεια. Λυπούμαι πολύ, αλλά η Ελλάδα μας εάν αποτανθεί στα διεθνή δικαστήρια, θα ηττηθεί. Τα Νέα (9.3.14)

Γενοκτονία και Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο

Τί σημαίνει Γενοκτονία ;
Ποιός αποφασίζει περί του αν υφίσταται η περίπτωση της γενοκτονίας ;

Υπάρχει ένας διεθνώς αναγνωρισμένος ορισμός της Γενοκτονίας ή εξαρτάται
το περιεχόμενό της από την άποψη των ειδικών διεθνολόγων ή των
ιστορικών ;
Υπάρχουν διεθνή ντοκουμέντα, τα οποία εμπεριέχουν τον ορισμό της ;
Αν υπάρχουν τέτοια ντοκουμέντα, έχουν αυτά αναδρομική ισχύ;
Υπάρχουν σε διεθνή κλίμακα περιπτώσεις της Γενοκτονίας ;
Μπορούμε να χαρακτηρήσουμε την τραγωδία των Ποντίων ως Γενοκτονία ;
Αν η απάντηση είναι καταφατική, πως αυτό αποδεικνύεται ;
Αν όχι , είναι αποδείξεις αναγκαιότατες.

Αφετηρία της ενασχόλησης είναι η „Σύμβαση περί
της αποτροπής και της τιμωρίας του εγκλήματος της Γενοκτονίας“ από τον
Δεκέμβριο του 1948 . Είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε, ότι ένας
Pολωνοεβραίος νομικός έχει χρησιμοποιήσει το 1944 ως πρώτος τον όρο
Γενοκτονία και έχει διατυπώσει, αν και ανεπαρκώς, την σημασία της ως
„καταστροφή ενός έθνους ή μίας ομάδας“. Το 1946 η Γενική
Συνέλευση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την Απόφαση 96/1, η οποία
έχει επισημάνει, ότι „η Γενοκτονία είναι σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο
Δίκαιο ένα έγκλημα, το οποίο αντιτίθεται στο πνεύμα και στους σκοπούς
των Ηνωμένων εθνών“.

Η Σύμβαση από το 1948 εμπεριέχει στο άρθρο ΙΙ τον εξής λίαν λεπτομερή ορισμό της Γενοκτονίας :

„Σε αυτήν την Σύμβαση Γενοκτονία σημαίνει μία από τις παρακάτω πράξεις, οι οποίες
γίνονται με την ΠΡΟΘΕΣΗ να εξοντώσουν μίαν εθνική, εθνοτική, φυλετική η
θρησκευτική ομάδα στο σύνολό της ή εν μέρει :
α) Να θανατώσει μέλη μίας τέτοιας ομάδας,
β Να προκαλέσει βαρέως σωματικές ή πνευματικές ζημίες σε μέλη μίας τέτοιας ομάδας,

γ ) Να δημιουργήσει για μίαν ομάδα τέτοιες συνθήκες ζωής, με την πρόθεση να επιφέρουν την σωματική καταστροφή στο σύνολό της ή εν μέρει,
δ ) Να λάβει μέτρα, τα οποία έχουν ως σκοπό την παρεμπόδιση γέννας σε μία τέτοια ομάδα,
ε ) Να μεταφέρει βιαίως παιδιά από μία ομάδα σε άλλην“ (δική μου μετάφραση από τα Αγγλικά).

Αυτή
η όντως διεθνής Σύμβαση ισχύει από τον Ιανουάριο του 1951 και έχει
ενσωματωθεί στο ενδοπολιτειακό (εσωτερικό) δίκαιο σχεδόν σε όλες τις
χώρες του κόσμου με εξαίρεση τις ΗΠΑ λόγω των Ινδιάνων και του Ιστραήλ
λόγω των Παλαιστινίων. Ο κύριος κανόνας του ντοκουμέντου ανήκει ούτως η
άλλως στην κατηγορία των νομικών αρχών του ius cogens ( αναγκαστικό
δίκαιο ) που σημαίνει, ότι έχει δεσμευτική ισχύ ανεξαιρέτως για όλα τα
κράτη, ανεξάρτητα από το εάν αυτά το έχουν υπογράψει η ίσως όχι.

Στα πανεπιστημιακά εγχειρίδια και ιδιαιτέρως στις πανεπιστημιακές διαλέξεις
αναφέρουμε πρωτίστως τις εξής περιπτώσεις γενοκτονίας:

Την Γενοκτονία ( Holocaust =Ολοκαύτωμα, οι Εβραίοι χρησιμοποιούν μόνο την
έννοια SHOA ) κατά των Εβραίων της Ευρώπης εκ μέρους της
εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας, την Γενοκτονία εκ μέρους της Τουρκίας
κατά των Αρμενίων , την Γενοκτονία εκ μέρους του Ιράκ ( Saddam Hussein )
κατά των Κούρδων, την Γενοκτονία στην Ουγκάντα ( Idi Amin ) κατά μίας
εθνικής μειονότητας ( όλοι έχουν σκοτωθεί) , την Γενοκτονία εκ μέρους
της Σερβίας κατά των Κοσοβάρων και την Γενοκτονία εκ μέρους των Huttu
κατά των Tutsi στην Ruanda.

Από την παγκόσμια ιστορία είναι  γνωστές και άλλες περιπτώσεις γενοκτονίας, πρωτίστως η Γενοκτονία των Ινδιάνων στην Κεντρική και Νότια Αμερική εκ μέρους των Ισπανών
Conquistadores (Κατακτητές).

Εγείρεται το ερώτημα, εάν η Σύμβαση έχει αναδρομικήν ισχύ. Σύμφωνα με την Vienna Convention on the Law of  Treaties ( Σύμβαση της Βιέννης περί του Δικαίου των Συμφωνιών ) , από το 1969, η οποία είναι η βάση του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου,
οι διεθνείς συμβάσεις δεν έχουν αναδρομική ισχύ, εκτός εαν τα κράτη -μέλη έχουν
ήδη συμφωνήσει περί αυτής (άρθρο 28 ).

Από αυτόν τον κανόνα απορρέει το συμπέρασμα, ότι η Σύμβαση από το 1948 δεν ισχύει για τις  γενοκτονίες , οι οποίες έχουν διαπραγθεί στο παρελθόν. Αυτό όμως δεν
αποκλείει, ότι είναι δυνατόν να εφαρμόσουμε εκ των υστέρων το νόημα του
επίσημου ορισμού της Γενοκτονίας σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.
Καθημερινή (20.9.16)

Βαυαροί, Πρoέλευση, Εθνογένεση, Νοοτροπία

Βαυαροί,   Πρoέλευση,   Εθνογένεση,  Νοοτροπία

Το θέμα είναι πολυδιάστατο και ταυτόχρονα συγκεκριμενοποίηση των  άρθρων  περί των Γερμανών ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου τις  μελέτες “Αρχαίοι Γερμανοί, Σημερινοί Γερμανοί” και “Γερμανοί, Πρώσοι… ).

Εθνωνύμιον, , Τοπωνύμιον

Πρόκειται για μετάλλαξη (Verbalhornung) από τα Λατινικά “Boieri Varii”( “Verschiedene Boieri” : «Διάφοροι  Μπόγιεροι», “Baiuvari”,”Baiuvaren”), “Bayern”).

Ποέλευση, Εθνογένεση

Οι Boieri ανήκαν στα κελτικά φύλα (μερικοί ιστορικοί λένε σε γερμανικά φύλα), τα οποία κατοικούσαν προ της επέλασης των γερμανικών φύλων στη μεγάλη περιοχή με την ονομασία “Gallia Transalpina ” ( “Γαλλία πέραν των Άλπεων”, ενώ η Βόρεια Ιταλία ονομαζόταν ” Gallia  Cisalpina” ( ” Γαλλία ενθώθεν των Άλπεων “.

Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην Νότια Γαλλία, στην περιοχή της Μασσαλίας υπήρχε από  τον 8ο/7ο αι. π.Χ.  και η  “Gallia Graeca” (“Ελληνική Γαλλία “).

Όταν οι Αρχαίοι Γερμανοί έφθασαν στην περιοχή της σημερινής Βαυαρίας, ζούσαν  εκεί ήδη πολιτισμικά ανώτερα κελτικά φύλα, τα οπoία είχαν επηρεασθεί πολύ από  τους Ρωμαίους κατακτητές. Τοιουτοτρόπως είχε δημιουργηθεί ένα κελτογερμανικό κράμα.

Όταν περίπου τον 5ο αι. μ.Χ. οι Ρωμαίοι εγκατέλειψαν την περιοχή, έμειναν εκεί εκουσίως πάνω από 20 χιλ. πρώην λεγεωνάριοι γνωστοί ως δεινοί τοξότες, συριακής καταγωγής ( μελαχρινοί, μαύρα μαλλιά και σκούρα μάτια). Αυτοί συγχωνεύθηκαν με τους Κελτογερμανούς. Ακόμη και σήμερα μπορεί να διαπιστώσει κανείς ιδιαιτέρως στις ορεινές περιοχές της Βαυαρίας συριακές φυσιογνωμίες, δηλαδή απογόνονους των Σύρων. Ως παράδειγμα αναφέρεται εδώ και ο γνωστός πολιτικός Theo Waigel.

Αυτή η λίαν ενδιαφέρουσα εθνογένεση είναι ο λόγος, που οι σημερινοί Βαυαροί διαφέρουν στην φυσιογνωμία και στον χαρακτήρα πολύ από τα άλλα νεογερμανικά φύλα.

Νοοτροπία

Οι Βαυαροί κληρονόμησαν από τους Κέλτες την καλοφαγία έως λαιμαργία (Ιδέ και παροιμία των Σαξώνων : :” Du frißt wie ein Bayer und scheißt wie ein Reiher” : «Καταφροχθίζεις  όπως Βαυαρός και χαί… όπως ψαροφάγος» (πουλί)) , την αθυροστομία και την μεγαλοστομία, από τους Γερμανούς την παροιμιώδη πνευματική βραδυκινησία και τον συγκρουσιακό χαρακτήρα, το ευέξαπτο και γενικά το τεμπεραμέντο από τους Σύρους.

Ιστορικά (συνοπτικότατα)

Οι Βαυαροί δεν ήταν σε θέση να διαδραματίσουν στην Γερμανική ιστορία έναν σημαντικό ρόλο.

Έως τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο η Βαυαρία ήταν μία καθυστερημένη, φτωχή και σχεδόν περιφρονημένη περιοχή. Μέσω  της τεράστιας οικονομικής βοήθειας των προηγμένων και πλούσιων γερμανικών κρατιδίων κατόρθωσε να εξελιχθεί επί τη βάσει επενδύσεων ιδιαιτέρως στις υψηλές τεχνολογίες, ενώ τα πλούσια κρατίδια παραμέλησαν τέτοιες επενδύσεις και γενικά τον εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας και έτσι έμειναν στην εξέλιξη πίσω και σήμερα είναι φτωχά.

Εν ολίγοις : Οι όροι αντιστράφηκαν. Οι αλλοι κλαψουρίζονται και οι Βαυαροί απέκτησαν αφάνταστη αυτοπεποίθηση και άρχισαν να λοιδωρούν τα φτωχά κρατίδια ! Η Βαυαρία απέκτησε τα πρωτεία στην οικονομία, στις υψηλές τεχνολογίες, στην διοίκηση ( Δημόσιο ) , στην δημόσια ασφάλεια, στην παιδεία και στα πανεπιστήμια.

Στηριζόμενη στα πανεπιστήμιά της – τρία από τα πέντε πρυτανεύοντα πανεπιστήμια όλης της Γερμανίας βρίσκονται στην Βαυαρία- διαθέτει το ανώτερο και αποτελεσματικότερο think tank της Γερμανίας.

Βαυαροί υπερεξειδικευμένοι επιστήμονες διεθνούς βεληνεκούς εκπροσωπούν το γερμανικό κράτος σε διεθνείς οργανώσεις π.χ. στον ΟΗΕ, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην International Law Commission  κοκ. και δη σε κομβικές θέσεις. Γνωρίζω τους περισσότερους πολύ καλά.

Είναι δυστυχώς γεγονός , ότι οι Βαυαροί έχουν μίαν υσχυρή τάση σε εγωϊσμό. Έχει αποδειχθεί, ότι εγιναν βαθμιαία αχάριστοι.

Δεν είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν εκουσίως τα φτωχά κρατίδια στην υπόλοιπη Γερμανία , ιδίως στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Την ίδια τοποθέτηση έχουν και έναντι του φτωχού ευρωπαϊκού Νότου, για τον οποίο αισθάνονται σχεδόν περιφρόνηση.

Το Βήμα (9.6.14)

Ευρώπη Παλαιοαρχαιολογία vs Ελληνοκεντρικής Θεώρησης

Ευρώπη Παλαιοαρχαιολογία, Ελληνοκεντρισμός

Όταν το 1960 άρχισα να σπουδάζω στο εξωτερικό και σε συζητήσεις περί ιστορικών θεμάτων έκανα παραδοσιακά ελληνοκεντρικές γκάφες , ένας ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ καθηγητής μου έχει συστήσει να ασχοληθώ όχι μόνον με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, αλλά και με την ΠΑΛΑΙΟΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ( Παλαιολιθική, Μεσολιθική και Νεολιθική Εποχή και Εποχή του Χαλκού), δεν ήμουν σε θέση να καταλάβω , τι εννοούσε.

Πολύ αργά, προ τεσσάρων ετών έχω πληροφορηθεί από μία ελληνίδα Αρχαιολόγο και Παλαιοανθρωπολόγο ( Σπουδές στο Χάρβαρντ), ότι η Παλαιοαρχαιολογία στην Ελλάδα έχει παραμεληθεί και εδώ και μερικά έτη προσπαθεί ένα Πανεπιστήμιο να ιδρύσει μίαν έδρα αυτής της επιστήμης !

Στα πλαίσια της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης έχω μελετήσει στα παρελθόντα 50 έτη βιβλία πανεπιστημιακών ( όχι τσαρλατάνων) περί των προϊστορικών εποχών της Ευρώπης. Αυτά που τώρα γράφω, βασίζονται σε γνώσεις υπερεξειδικευμένων επιστημόνων.

1. Η Παλαιοαρχαιολογία στηρίζεται σε συγκεκριμένα ευρήματα και σε αναλύσεις της DNA και όχι σε Μυθολογίες.

2. Ήδη προ 25χιλ. (γυναικεία είδωλα ίσως θεοτήτων ) και μία φλογέρα, προ 18χιλιάδων  ετών (ζωγραφιές) έχουν συντελεσθεί στην Ευρώπη στην Παλαιολιθική Εποχή (700χιλ-8χιλ. π.Χ.) μερικές πολιτισμικές επιτεύξεις. Με την Νεολιθική Εποχή ( 5.500-2.500 π.Χ. ) έλαβε χώραν η „Γεωργική Επανάσταση“ και έχει αρχίσει ο συστηματικός εκπολιτισμός των Ευρωπαίων ( οικισμοί, καλλιέργεια δημητριακών , καταμερισμός εργασίας, κεραμεική ( 5χιλ. π.Χ.) και αστεροσκοπείο (Stonehenge, 3χιλ. π.Χ.). Οι πρώτοι αγρότες έχουν προέλθει από την περιοχή μεταξύ της Ανατολικής Μικράς Ασίας, της Συρίας και του Ιράκ ( DNA ! ) . Εκεί έχει εμπεδωθεί 9 χιλιάδες έτη  π.Χ. η γεωργία .

3. Η Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη είχαν  γεωργικό πολιτισμό ήδη μεταξύ του 5.500 και του 4.500 π.Χ. Οι επιτεύξεις των Ευρωπαίων είναι πολύ αρχαιότερες και από τις αιγυπτιακές πυραμίδες !  Και όμως, πολλοί αφελείς και αδαέστατοι Ελληναράδες νομίζουν , ότι οι Βόρειοι Ευρωπαίοι ζούσαν επάνω στα δένδρα και είχαν  τα βελανίδια ως διατροφή. Αυτό είναι το αποκορύφωμα της άγνοιας, της  αμορφωσιάς και της εθνικιστικής υπεροψίας. Το Βήμα (2012)

 

Αξιοπρέπεια, Εθνική, Κρατική

Αξιοπρέπεια, Εθνική, Κρατική

Η χρησιμοποίηση της έννοιας συντελείται τώρα σχεδόν πληθωρικά και φυσικά άκρως λαϊκιστικά πρωτίστως από τα δύο κυβερνώντα κόμματα. Η ερμηνεία της είναι αυτονοήτως  υποκειμενική έως βολονταριστική.  Στον ελληνικό τύπο έχουν δημοσιευθεί άρθρα περί της απώλειας της αξιοπρέπειας του ελληνικού έθνους και κράτους, χωρίς όμως, όπως συνήθως,  να ερμηνεύσουν αυτή την βαρυσήμαντη έννοια.  Σύμφωνα με την νοελληνική γλωσσική ασυδοσία και αναρχία έχει ο κάθε  αδαής και εξυπνάκιας πολίτης ή και πολιτικός  την δική του ερμηνεία.  Οι  Ερμηνείες  όρων   δεν είναι οπωσδήποτε   καθήκον των δημοσιογράφων, οι οποίοι ούτως η άλλως έχουν άλλα καθήκοντα, ίσως και άλλα συμφέροντα. Επίσης οι δημοσιογράφοι  δεν είναι  ούτε υποχρεωμένοι να διεισδύσουν στον πυρήνα, στην κύρια ουσία των εκάστοτε όρων και προβλημάτων .

Έτσι διαπιστώνουμε την ύπαρξη ενός εννοιολογικού χάους , το οποίο , δήλον εστί, ανταποκρίνεται πλήρως στον ανορθολογιστικό και χαοτικό τρόπο σκέψης των  Νεοελλήνων στην πλειοψηφία τους. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι στις ευρωπαϊκές χώρες βορείως των Αλπεων ακατανόητο και αδιανόητο.  Εκεί ισχύει ακόμη  και σε ό,τι αφορά  σημαντικές  έννοιες  σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Αλλά σε αυτές τις χώρες  δεν είναι διαδεδομένα τα φαινόμενα του υπερεξυπνακισμού, της ρηχότητας και της επιπολαιότητας.

Η αξιοπρέπεια είναι ήδη από την εποχή του μεγάλου Γερμανού Φιλόσοφου Immanuel Kant στενά  συνδεδεμένη με τον άνθρωπο ( αξιοπρέπεια του ανθρώπου) . Ιδίως μετά του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου η αξιοπρέπεια θεωρείται στην Φιλοσοφία του Δικαίου  και σε μερικά συντάγματα expressis verbis ως  γενική πηγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Επικρατεί η ομόφωνη άποψη, ότι κάθε ανθρώπινο ον έχει αξιοπρέπεια.

Όταν όμως πρεσβεύεται η γνώμη , ότι υπάχει πέραν τούτου και  μία αξιοπρέπεια του κράτους, τότε πρέπει  να εστιάσουμε αυτήν την έννοια στο επίκεντρο μίας μελέτης. Κανονικά θα έπρεπε να αποδειχθεί,  με ποιά καθοριστικά συστατικά στοιχεία του κράτους η αξιοπρέπειά του είναι συνυφασμένη. Αφετηρία των σκέψεων είναι  το γεγονός, ότι το κράτος  είναι υποκείμενο του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και κύριος παίκτης στις διεθνείς σχέσεις. Με αυτές τις ιδιότητες το κράτος συμμετέχει στις διεθνείς σχέσεις και συνάπτει συμφωνίες, τις οποίες όμως πρέπει να υλοποιεί , ειδάλλως  γίνεται αφερέγγυο ( αναξιόπιστο ) και έτσι χάνει την  αξιοπρέπειά του.  Μέσω της κυβέρνησης φροντίζει το κράτος έχοντας ως αφετηρία το συμφέρον του συνόλου για την ευημερία του λαού του. Εάν δεν λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, διαπιστώνουμε την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και απέναντι στον λαό του.

Οι περισσότεροι πολίτες δεν σέβονται πλέον τα θεσμικά όργανα του κράτους. Οι κυβερνήσεις όμως στηρίζονται σε κόμματα , ενώ γενικά η κοινωνία , η οικονομία κτλ. βασίζονται στον λαό και στις έλιτες, στις οποίες ανήκουν και κυβερνητικά στελέχη. Αλλά οι νεοελληνικές έλιτες απέτυχαν επανειλλημμένως παταγωδώς.

Υστερα από την εξεύρεση της βασικής  ουσίας της κρατικής αξιοπρέπειας ας ασχοληθούμε με το πρόβλημα της επανάκτησης και διασφάλισης της αξιοπρέπειας του ελληνικού κράτους.

Δέον να δημιουργηθούν οι εξής απαραίτητες προϋποθέσεις :

α ) Δημιουργία δύο πολιτικών κινημάτων και κατόπιν κομμάτων , ενός  της κεντροδεξιάς και ενός  της κεντροαριστεράς υπό την ηγεσία νέων πολιτικών με κατάρτιση και γνήσιο, δηλαδή όχι μόνον λεκτικό  πατριωτισμό (Ιδέ εδώ στο Μπλογκτο άρθρο «Πατριωτισμός, Φιλοπατρία») .

β ) Επί τέλους βαθμιαία πραγματοποίηση των απαραιτήτων ριζικών μεταρρυθμίσεων ( εκμοντερνισμός, εξορθολογισμός ) στα πλαίσια του υπάρχοντος ( καπιταλιστικού ) πολιτικοοικονομικού συστήματος και του αστικού κράτους, μια που η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μία ολοσχερής αντικατάσταση αυτού του συστήματος με αφηρημένες ουτοπίες θα είχε ως αποτέλεσμα την τελεία καταστροφή. Αυτό το έχει εν τω μεταξύ αντιληφθεί και ο πρώην δεινός ανέξοδος ατακαδόρος και λεκτικός επαναστάτης  κ. Τσίπρας.

γ ) Απαραίτητες επενδύσεις στην πραγματική οικονομία με σκοπό την ενίσχυση και επιτάχυνση της παραγωγής.

δ ) Να μην επαναλειφθεί το ολέθριο και καταστροφικό φαινόμενο του υπερδανεισμού , ο οποίος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια της αξιοπρέπειας του κράτους και παρεμπιπτόντως σε συνωμοσιολογίες, κινδυνολογίες και σε συλλογική παράνοια (Ιδέ εδώ  στο Μπλογκ το άρθρο «Εθνικιστική (Δεξιά, Αριστερά) και Συνωμοσιολογία»).

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται  όχι εν ριπή οφθαλμού αλλά βαθμιαία, οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ισχυρές βάσεις για την επανάκτηση της απολεσθείσας αξιοπρέπειας του ελληνικού κράτους στις διεθνείς σχέσεις καθώς και απέναντι του ελληνικού λαού.

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν και όχι ανέξοδα συνθήματα  και γελοίες περικοκλάδες για ηλιθίους.  Θα ‘ήθελα να επισημάνω, ότι τα περί του Μνημονίου αποτελούν στην ουσία το προοίμιο , κατόπιν θα αρχίσει το πρυτανεύον πρόβλημα της παραγωγής ανταγωνιστικών προϊόντων για την εξαγωγή.

Ακριβώς εκεί  θα αποδειχθεί εκ νέου (Ιδέ την κατάρρευση του «Υπαρκτού Σοσιαλισμού »), ότι η μαρξιστική-λενινιστική Αριστερά ουδόλως είναι σε θέση να επιτύχει την επίλυση οικονομικών προβλημάτων.

Βήμα (27.12.14)

 

Συμφωνίες και Τρίτοι

Συμφωνίες και τρίτοι

Αμέσως ύστερα από τις εκλογές  ο κ. Τσίπρας έχει διατυπώσει την άποψη, ότι τώρα  υπάρχει  ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Ας υπενθυμίσουμε, ότι  ύστερα από την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ ο κ. Γ. Παπανδρέου έχει  χρησιμοποιήσει ακριβώς την ίδια έκφραση.

Αμέσως όταν  άρχισαν οι πρώτες επαφές μεταξύ της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των πιστωτών ΕΕ, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο   ο κ. Τσίπρας έθεσε στο  επίκεντρο των προσπαθειών του το συμβόλαιο χωρίς δυστυχώς  να λάβει υπ όψη, ποιά σημασία έχει μια τέτοια άποψη στις διεθνείς διασυμβατικές σχέσεις.

Αν και η διεθνής συνθήκη της Βιέννης από το 1969 περί του Δικαίου των Συμφωνιών (  Vienna Convention on the Law of Treaties)  αφορά  τις συμφωνίες μεταξύ κρατών καθώς και μεταξύ κρατών και διεθνών διακρατικών οργανισμών και επομένως δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί επί του «Κοινωνιού Συμβολαίου» μεταξύ του ΣΥΡΙΑ και του «Ελλήνικού λαού» (στην πραγματικότητα μόνον τα 35 %, τα  65% δεν ανήκουν στον λαό ;) , θα μπορούσαμε να λάβουμε υπ όψη το βασικό νόημα του άρθρου 35  («Συμφωνίες εις βάρος τρίτων κρατών» ) :

Τέτοιες συμφωνίες δεν συνεπάγονται υποχρεώσεις  για τρίτα κράτη, εκτός εάν αυτά εκ των υστέρων δώσουν την συγκατάθεσή τους.

Επομένως εδώ πρόκειται  υπό το πρίσμα του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου ως του πρυτανεύοντος κλάδου του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου για μίαν αποκλειστική υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μέσω απερίσκεπτων υποσχέσεων  κατόρθωσε  να κερδίσει τις εκλογές χωρίς ουδόλως να σκεφθεί, τι θα συμβεί με τις υποσχέσεις του στις σχέσεις  με τους όχι και τόσο συναισθηματικούς πιστωτές.

Εν κατακλείδι , το κίνημα ΣΥΡΙΖΑ έγινε το πρώτο θύμα του τριτικοσμικού λαϊκισμού του.  Καθημερινή (19.2.15)

 

Αυτό το ειδικό σχόλιο είναι απαραίτητο για  να προσέχει στο μέλλον ο ελληνικός λαός καλύτερα. Ι

Πολυδωρισμός, Μία απο τις Νεοελληνικές Κατάρες ή το Ακρον Αωτον της Πατριδοκαπηλείας

Πολυδωρισμός, Μία από τις Νοελληνικές Κατάρες ή το Ακρων Αωτον της Πατριδοκαπηλείας

Πληροφορία : Το παρόν σχόλιο-μελέτη στηρίζεται εν μέρει σε ένα σχόλιό μου δημοσιευθέν ήδη το 2012 στο Βήμα. Κατ αρχάς δεν είχα σκοπό να κάνω τον κ. Πολύδωρα αντικείμενο συστηματικής έρευνας και αξιολόγησης. Αυτός όμως συνεχίζει και επαυξάνει ακάθεκτος τους πατριδοκάπηλους παροξυσμούς του.  Αυτός είναι ο κύριος λόγος που   έχει  η παρούσα μικρή μελέτη γραφεί

Μόνον μία ημέρα ο πολιτικός κ. Πολύδωρας ήταν πρόεδρος της Βουλής και όμως με υπερηχητική ταχύτητα διόρισε την κόρη του ως υπάλληλό της, γιατί  στην Βουλή   οι αποδοχές είναι τόσο υψηλές   που έχουμε την εντύπωση , ότι η Ελλάδα είναι μάλλον ένα αραβικό εμιράτο με αστείρευτες πηγές πετρελαίου (σουρεαλισμός  και αρπαχτή).  Ο διορισμός της κόρης του  είναι το crescendo της ηθικής κατάπτωσης και της θρασύτητας.

Εάν αυτός ο κύριος ήταν άτομο με κοινωνική συνείδηση ( προτεραιότητα του συμφέροντος του συνόλου )  και πολίτης με κρατική και νομική συνείδηση ( διαλεκτική αλληλοεξάρτηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ) καθώς και  με ειλικρινή εθνική συνείδηση ( προτεραιότητα του εθνικού συμφέροντος ) και  όχι μόνον ανέξοδες ψευτοπατριωτικές φανφάρες και κορώνες όπως το άκρως γελοίο “Συνέλληνες… ” και παρόμοια, θα ζητούσε ταχύτατα από όλο το ελληνικό Εθνος συγγνώμη για το τρομερό ολίσθημά του και θα σιωπούσε  εσαεί και θα εξαφανιζόταν από την πολιτική σκηνή.

Εάν αυτός ήταν αληθινός , όχι  βερμπαλιστικός φιλόπατρις, θα είχε διαπαιδαγωγήσει την κόρη του γνήσια πατριωτικά, ώστε αυτή να παρατήσει την πατρική θεσούλα και να βρεί με αξιοπρέπεια και σύμφωνα με αξιοκρατικά κριτήρια μίαν άλλην απασχόληση. Αλλοι αξιόλογοι νέοι εγκαταλείπουν την αγαπητή πατρίδα τους και φεύγουν στο εξωτερικό ( η πλειοψηφία στην Γερμανία της “μισητής” ΜΕΡΚΕΛ !) λόγω εργασίας . Αυτός κάνει ακριβώς το αντίθετο, έτσι ώστε να γίνει αντικείμενο βαθύτατης περιφρόνησης.

Τέτοιες συμπεριφορές είναι στην προηγμένη Ευρώπη αδιανόητες και ακατανόητες. Αυτός και οι όμοιοί του επιβεβαιώνουν την διαπίστωση των ειδικών επιστημόνων, ότι η Ελλάδα δεν έφθασε ακόμη στην Ευρώπη και ότι οι Νεοέλληνες στην πλειοψηφία τους δεν έχουν αποκτήσει ακόμη την ποιότητα του Ευρωπαίου πολίτου. Είναι  απλώς βαλκανοανατολίτες (Ιδέ στο Μπλογκ μου το άρθρο «Νεοέλλην, Βαλκανοανατολίτης».

Εδώ και μερικά χρόνια παρακολουθώ συστηματικά, από ποιάν περιοχή της Ελλάδας προέρχονται οι πιό διεφθαρμένοι πολιτικοί.

Εχω διαπιστώσει νηφάλια, ότι γενέτειρα των πιό διεφθαρμένων Νεοελλήνων πολιτικών είναι η   Πελοπόννησος. Μα αυτό το έχει διαπιστώσει ήδη τον περασμένο αιώνα  ο σημαντικός ιστορικός Απόστολος Βακαλόπουλος στο αξιόλογο βιβλίο του “Ο χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα”, 1983, 2003). Ευκαιρίας δοθείσης ας υπενθυμίσουμε, ότι στον πρώτο εμφύλιο πόλεμο της Ελλάδας , στον οποίο έχουν πρωτοστατήσει οι  Πελοποννήσιοι, επρόκειτο για το ποιοί θα αρπάξουν τα περισσότερα χρήματα από το πρώτο δάνειο απο την Αγγλία. Η αρπαχτή έχει παράδοση. Τί αίσχος !

Η ενασχόληση με τον κ. Πολύδωρα  έχει κάπως αναβιβασθεί, γιατί δεν πρόκειται για μία μεμονομένη περίπτωση, αλλά για ένα σχεδόν μαζικό  φαινόμενο, το οποίο αναδεικνύει  πρωτίστως τις εξής διαστάσεις :

α) Εθνική-εθνικιστική διάσταση:  βερμπαλιστικός, δηλαδή ανέξοδος υπερπατριωτισμός, ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΕΙΑ  par excellence, πεπαλαιωμένος  ελληνοκεντρισμός (άλλο πατριωτισμός και άλλο ενοχλητική και γελοία εθνική ομφαλοσκόπηση) και  παλιμπαιδίστικη αρχαιολατρεία μάλλον του 19ου αι.

β) Εθνολογική-πολιτισμική  διάσταση : Εδώ  εστιάζονται στο επίκεντρο πολλά αρνητικά γνωρίσματα της  νεοελληνικής νοοτροπίας, όπως π.χ. ο υπερβολικός λόγος (ρητορική), η συνωμοσιολογία, η κινδυνολογία, ο φαφλατισμός,   ο σκοταδισμός ως υπόλλειμμα του  Μεσαίωνα,  ένας αφάνταστος σουρεαλισαμός (σύγχιση  ονείρων με την πραγματικότητα ), επιπολαιότητητα (ρηχότητα, επιδερμικότητα )  της σκέψης κτλ.

γ) Πολιτικοκοινωνική διάσταση : ακραία συντηρητικότητα  έως πολιτική καθυστέρηση, διακαής πόθος του μικροαστού πολιτικού να  αναρριχηθεί με κάθε μέσο στο κοινωνικό επίπεδο του μεγαλοαστού, , φιλοδοξία, ματαιοδοξία, αρρωστημένος ναρκισσισμός  (ισχυρός εθισμός σε αυτοπροβολή πάντα σε εύκολα πεδία) ,  εν μέρει αρλεκινισμός κτλ.

Συμπέρασμα : Αυτός ο τύπος  πολιτικού δεν έχει ουδεμία σχέση με την σύγχρονη Ευρώπη, γι αυτό ανήκει κανονικά από χρόνια στην κάλαθο των περιττών και αχρήστων. Ευελπιστώ, ότι ο κ. Π.  θα καταλάβει το μήνυμα.  Το Βήμα (3.6.14)

 

 

 

 

Παπαδήμος , Πρώην Πρωθυπουργός, Αξιολόγηση

Παπαδήμου, Αξιολόγηση

Αξιολόγηση σύμφωνα

α) με τον κανόνα της Αντικειμενικότητας που σημαίνει, ότι  ο παρατηρητής/ερευνητής δέον να θεωρεί τα φαινόμενα ως αντικείμενο μελέτης, όπως αυτά υπάρχουν έξω από το υποκείμενό του χωρίς πολυποίκιλες παρωπίδες ερμηνείες καί παρερμηνείες. Επί τη βάσει αυτού του κανόνα διαπιστώνω τα ακόλουθα καθοριστικά γνωρίσματα του κ. Παπαδήμου :

έντιμος, ισορροπημένος, κοινωνικός, λίαν πολιτισμένος, ευγενικότατος, σεμνός, Εφαρμόζει τις αρχές της εργατικότητας καί της επίτευξης. Κατέχει συστηματικότητα , μεθοδικότητα καί αποτελεσματικότητα. Κατέχει κάτι το λίαν σπάνιο στα ελληνικά δεδομένα καί δη την ΗΘΙΚΗ του ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ (ή των υποχρεώσεων). Οι υποχρεώσεις έχουν προτεραιότητα απέναντι στα δικαιώματά του.

Έχει παραιτηθεί το 2012 εκουσίως καί αθορύβως τού δικαιώματος της αμοιβής για το αξίωμά του. Μού θυμίζει τούς αρίστους τού Πλάτωνα, πού θα ήταν οι πιό ιδανικοί κυβερνήτες.

β) Σύμφωνα μα τον Συγκριτικό  κανόνα  θα αναφερθεί. τί δέν είναι ο κ. Π. σε σύγκριση με πολλούς επαγγελματίες πολιτικούς χωρίς φυσικά να αναφερθούν ονόματα, αλλά ο έχων νούν νοείν νοήτω. Δέν είναι ναρκισσιστής, ματαιόδοξος, φανφάρας, επιπόλαιος ,αμετροεπής , συγκρουσιακός καί εξωπραγματικός.

Το Βήμα (16.1.2012)

Ολγα Κεφαλογιάννη, Η Ωραία Υπουργός

Ολγα Κεφαλογιάννη, Η Ωραία Υπουργός

Επίσημη Επίσκεψη της Υπουργού Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη στην Ιαπωνία.Ο τύπος της Ιαπωνίας έχει ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που την ανακήρυξε στην πιό ωραία Ευρωπαία.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης αυξάνουν οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες να γίνονται πολυφασικές συγκρίσεις μεταξύ των λαών , οι οποίοι ανήκουν στους διαφορετικούς Κύκλους Πολιτισμού με άλλη ιστορία, παράδοση, αξίες και επίσης αισθητική, αν και η αμερικανική “κουλτούρα”, ιδίως ο κινηματογράφος, η μουσική και τα τραγούδια για τους νέους ασκούν τεράστια επιρροή σχεδόν σε όλον τον κόσμο.

Στα αμερικανικά φιλμ πρωτοστατούν οι ξανθιές κουκλίτσες με τα ίδια πρόσωπα και χωρίς προσωπικότητα  τόσο, που όχι μόνον στις άλλες χώρες του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού, αλλα και κοπέλες από άλλες  φυλές , π.χ. της κίτρινης και της μαύρης, άρχισαν ήδη να βάφουν τα μαλλιά τους ξανθά. Έτσι δημιουργείται κάτι το άκρως αντιαισθητικό να έχει μία αφρικανή η μία γιαπωνέζα “ξανθά” μαλλιά.

Οι άνδρες πάλι από ασιατικές και αφρικανικές χώρες θαυμάζουν τις ξανθιές τόσο, που επιθυμούν να παντρευτούν μία ξανθιά Ευρωπαία ή Αμερικανίδα.

Από την άλλη μεριά οι ξανθοί άνδρες προτιμούν τις μαλαχρινές γυναίκες από την Νότια Ευρώπη, την Λατινική Αμερική (λαχταριστές μουλατίτας! ) καθώς και από ασιατικές χώρες, αλλά αποφεύγουν λόγω πολιτισμικών προβλημάτων τις κοπέλες από μουσουλμανικές χώρες.

Ανάμεσα στους φοιτητές και ματαπτυχιακούς μου υπείρχαν εκπρόσωποι από 68 χώρες  από όλες τις ηπείρους και από όλες τις ράτσες. Σε πολυάριθμες εθνολογικές συζητήσεις διεπίστωσα ότι όλοι είχαν, σε ό,τι αφορά την αισθητική και συγκεκριμένα την ομορφιά των γυναικών, ένα κοινό αισθητικό κριτήριο, το οποίο έναι , όπως απέδειξαν και αμερικανοί ειδικοί επιστήμονες, η συμμετρία του προσώπου ( μέτωπο, μάτια, μύτη, στόμα, σαγόνι ).

Από εθνοψυχολογική και σεξουαλική άποψη υφίσταται και ένα άλλο καθοριστικό κριτήριο , το οποίο έγκειται στην προτίμηση αυτού, το οποίο δεν έχουν οι δικιές τους, αλλά οι γυναίκες άλλων ρατσών.

Οι γυναίκες της κίτρινης φυλής  ιδιαιτέρως στην Κίνα, Ιαπωνία ,Κορέα και Βιετνάμ έχουν π. χ. πολύ μικρά και υποανάπτυκτα στήθη , τα οποία ύστερα από την γέννηση παιδιών κρέμονται  πολύ αντιαισθητικά.  Έχουν και ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα : Οι γλουτοί τους , αν υπάρχουν, είναι υποανάπτυκτοι και ακριβώς το αντίθετο σε σύγγριση με τις Νέγρες. Για αυτό οι άνδρες θαυμάζουν τις κοπέλες με μεγάλη στήθη και εξελιγμένους γλουτούς. Και όμως , η μητέρα φύση έχει ισορροπήσει αυτά τα μεινοκτήματα με ένα σεξουαλικό πλεονέκτημα :  Οι “κίτρινες” γυναίκες κατέχουν έναν υπεραναπτυγμένο αισθησιασμό  περισσότερο και από τις Νέγρες και εκτός τούτου είναι σύμφωνα με την παράδοσή τους πάντα διατεθειμένες να ικανοποιήσουν τους άνδρες.

Αυτές πάλι προτιμούν Νέγρους, και οι ξανθιές του ευρωπαϊκού Βορρά  έχουν σχεδόν θεοποιήσει τους μεσογειακούς άνδρες και ιδιαιτέρως τους Έλληνες !

Σε ό,τι αφορά την Όλγα Κεφαλογιάννη , πρόκειται πράγματι για μίαν ωραία Ελληνίδα, αλλά είδαμε και πολύ ωραιότερες.

Ο αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί εύκολα να διαπιστώσει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις ωραιότερες βουλευτίνες.Οι Ιάπωνες έχουν ανακηρύξει την Κ. σε ωραιότερη ευρωπαία πολιτικό όχι μόνον για το γενικά ωραίο προσωπό της, αλλά πρωτίστως για το πληθωρικό στήθος και τους γλουτούς της.

Τελειώνοντας και κάτι το ευχάριστο για τους Έλληνες άνδρες  : Οι Βορειοευρωπαίες μας θεωρούν  ως τους ωραιότερους και….. Ευρωπαίους. Αυτό το έχουν διαπιστώσει και θηλυκοί επιστήμονες ! Περί αυτού έχουν εκδώσει ακόμη και βιβλία !  iefimerida (30.11.13)

 

 

 

Ελληνες και Ινδοί Φιλόσοφοι

Ελληνες και Ινδοί Φιλόσοφοι

Ας υπενθυμίσουμε, ότι η φιλοσοφία είναι μία εφεύρεση των ΗΛΙΣΤΩΝ φιλόσοφων. Αυτό ισχύει για την Ελλάδα και ειδικά για την Ιωνία καθώς και για την Βόρεια Ινδία. Δεν σκοπεύω να επαναλάβω αυτά που σπούδασα στον κλάδο της Φιλοσοφίας προ μισού αιώνα. Σχεδόν ταυτόχρονα  οι Ιωνες φιλόσοφοι Θαλής ο Μιλήσιος, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης καθώς και Ηράκλειτοςέχουν διατυπώσει υλιστικές και διαλεκτικές απόψεις σε συνδυασμό σχεδόν όπως και οι μεγάλοι Ινδοί υλιστές φιλόσοφοι Uddalaka, Lokayata, Carvaka και οι Jainas (Ιδέ E. Frauwallner, Geschichte der indischen Philosophie, 2 Bände, Salzburg, 1953, 1956).

Ελληνες και Ινδοί φιλόσοφοι έχουν επισημάνει τον καθοριστικό ρόλο της αιώνιας και άφθαρτης ύλης (στοιχεία) και της κίνησης (αλλαγή, εξέλιξη) σε διαλεκτική αλληλουχία, αλλά μόνον οι Ελληνες και ιδιαιτέρως ο Αναξίμανδρος, ο Ηράκλειτος, αργότερα ο Επεδοκλής, έμμεσα και ο Δημόκριτος έχουν διατυπώσει την από επιστημονική άποψη κοσμοϊστορική αντίληψη, ότι η σύγκρουση των αντιθέσεων του υλικού κόσμου είναι ο κύριος μοχλός της εξέλιξης. Οι υλιστές Λεύκιππος, Δημόκριτος, Uddalaka και πιό εξελιγμένα από όλους τους υλιστές φιλόσοφους οι εκπρόσωποι της φιλοσοφικής σχολής των Jainas έχουν επεξεργασθεί συστηματικά την θεωρία του ατόμου ( Ιδέ Veränderung und Entwicklung, Studien zur vormarxistischen Dialektik, edit.von Gottfried Stieler, Berlin 1974, S.15-29).

Αλλά αμέσως ύστερα από τους υλιστές φιλόσοφους εμφανίστηκαν οι ιδεαλιστές φιλόσοφοι πάλι ταυτόχρονα στην Ελλάδα οι Ελεάτες ( Ξενοφάνης, Παρμενίδης, Ζήνων και Πυθαγόρας ) και στην Ινδία πρωτίστως ο θεολόγος και φιλόσοφος Yajnavalkya, οι οποίοι έχουν πρεσβεύσει στην ουσία παρόμοιες απόψεις : Από τους δύο υπάρχοντες κόσμους των ιδεών και των φαινομένων  ο αισθητός κόσμος είναι απατηλός, ενώ ο κόσμος του πνεύματος είναι αληθινός και πραγματικός (Ιδέ Θανάσης Μητσόπουλος, Ιστορία και ανθολογία της αρχαίας ελληνικής σκέψης, τόμος Β, Αθήνα, 1984, σ. 98-103).

Ο Ινδός φιλόσοφος αναφέρει το brahman, atman ως «πνεύμα του κόσμου» και ως το μόνον πραγματικό. Ο Παρμενίδης επισημαίνει, ότι ο κόσμος των ιδεών είναι αιώνιος, τέλειος και άφθαρτος (Απόσπασμα 101). Ετσι αυτός θεωρείται  ως εμπεδωτής του αντικειμενικού ιδεαλισμού. Καθημερινή  (29.8.15)

 

Φιννλανδοί, Προέλευση, Φιννλανδία

Προέλευση του Ανθρώπου, Καταγωγή των Φινλανδών

Σύντομες παρατηρήσεις

  1. Μεταξύ των ειδικών επιστημόνων περί ανθρωπογεωγραφίας και αρχαιολογίας υπάρχει γενική ομοφωνία περί της προέλευσης του σύγχρονου ανθρώπου ( homo sapiens)  καθώς και όλων των προανθρώπων (hominid : ανθρωποειδών) : Kατάγονται από την Ανατολική Αφρική (Τανσανία, Αιθιοπία). Αυτό έχει αμφισβητηθεί  κατ αρχάς μόνον από κινέζους ειδικούς, οι οποίοι τελικά συμφώνησαν  με τους άλλους. Ο άνθρωπος έχι εμφανισθεί εκεί  προ 200 χιλ. ετών και προ περίπου 100 χιλ. ετών έχει εγκαταλείψει την Αφρική, φθάνοντας στην Ευρώπη προ περίπου 42 χιλ.ετών και στην Κίνα προ 65 χιλ ετών. Αυτονοήτως ήταν  μελαψός, Απόγονοί τους ζουν ακόμη στη Νότια Ινδία, στα δάση της Νοτιοανατολικής Ασίας , στην Αυστραλία. Και στη Νέα Ζηλανδία. Στην πάροδο δεκάδων χιλιάδων χρόνων έχουν  συντελεσθεί η διαφοροποίηση του ανθρώπινου γένους και η δημιουργία των γνωστών φυλών.

2 Στην  Φινλανδία  ζουν Φινλανδοί, Λάππες και Σουηδοί ( «Σουηδοφινλανδοί», Ινδοευρωπαίοι). Οι Φινλανδοί προέρχονται από την Βόρεια Ρωσία (Ανω Βόλγα και Οκα) και κατοικούν στο σημερινό  έδαφος εδώ και 4 χιλ. χρόνια. Από εθνολογική άποψη ανήκουν στους Φινο/Ουγγρικούς  λαούς  και γενικά στη μογγολική φυλή.  Η γλώσσα τους αναδεικνύει συγγένεια με τα ουγαρέζικα.Οι Λάππες είναι νομάδες και προέρχονται από την Σιβηρία. Και αυτοί ανήκουν στη μογγολική φυλή. Είναι αυτονόητο, ότι  έχουν λάβει χώραν πολυάριθμες επιμείξεις μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων. Μπορεί κανείς να το διαπιστώσει αυτό στο Χελσίνκι. Η αυτοονομασία τους είναι  Suomi ή Suomalaiset. Μόνον οι Σουηδοφινλανδοί  έχουν γαλανά μάτια. Δημοσιευθέν στο Βήμα ( 16.1.15).

—————————————————-

Η Φιννλανδία

είναι μία χώρα, στην οποία η
διαφθορά είναι σύμφωνα με έρευνες διεθνών οργανισμών σχεδόν ανύπαρκτη και όπου ισχύουν οι προτεσταντικές ΗΘΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ και του ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΛΟΥ(Συμφέροντος).Το εκπαιδευτικό σύστημα θεωρείται ως το καλύτερο της Ευρώπης. Κατέχει διεθνή σεβασμό και εκτίμηση. Η ενέργεια του πολιτικού (πήρε στο σπίτι του πέντε οικογένειες μεταναστών) μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένδειξη έμπράκτου ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ, άγνωστου στα νεοελληνικά λαμόγια.Τα Νέα (5.9.15)

 

Türkei ( Klein-Asien ), Wertvolle Kulturhistorische Kenntnisse für Kultur-Touristen

Türkei ( Klein-Asien ), Wertvolle kulturhistorische Kenntnisse für Kultur-Touristen

Vor etwa 10 bis 11 tausend  Jahren  hat  im Grenzgebiet zwischen der Türkei und dem Irak   die Agrar-Revolution  als erste Revolution der Produktivkräfte in der Menschheitsgeschichte stattgefunden. In diesem Gebiet wuchs und wächst auch  gegenwärtig  Wild-WEIZEN . Die Agrar-Revolution leitete dort das Neolithikum ein.  So wurden aus  Jägern, Sammlern und Fischern  bodenständige Bauern. Hiermit begann die Zivilisation  ( Dörfer, Städte, Organisation der Gesellschaft, Arbeitsteilung).

Die landwirtschaftliche Produktion schuf die materiellen Voraussetzungen  für  relativen Reichtum und insbesondere für eine Bevölkerungsexplosion  in dem Nord-Irak, in Syrien und in der Türkei,  die  große Völkerwanderungen  nach Europa auslöste, wo lediglich wenige „Protoeuropäer“ lebten. Zuerst wurde Bulgarien besiedelt. Zwischen dem 6. und dem 7. Jahrtausend  wurde Griechenland von den Pelasgern,  den  Lelegern    und den  Karern  besiedelt. In der griechischen  Mythologie und Historiographie werden sie als die Ureinwohner Griechenlands betrachtet.  Speziell die Pelasger besiedelten alle Ägäis-Inseln  sowie die gesamte Küste der Adria ( Albanien, Montenegro, Kroatien, Italien bis zu dem  geographischen „Stiefel“). Das heißt, dass die Griechen, Albaner, Montenegriner und ein Teil der Italiener gemeinsame ferne Vorfahren haben. Alle  Namen im Altgriechischen  mit der Endung –eus ( z.B. Odyss-eus, Thes-eus, Basil-eus: Führer, König), auf  -nthos (z.B. Kori-nthos, Olly-nthos , a-nthos) und  andere zahlreiche Wörter  insbesondere von Pflanzen und Blumen sind pelasgischen Ursprungs.

Die Küste der heutigen türkische Ägäis wurde zunächst von Minoern-Kretern ( um 1500 v.C. ) und von Achaiern-Mykenern ( im 13. Jh. v.C.) sporadisch besiedelt. Um 1250 v.C. eroberten von Zentraleuropa kommend, Indoeuropäer (“Indogermanen”, großgewachsen, blond, blaue Augen ) das gesamte Griechenland. Weil sie kriegerisch waren, konnten sie nach langen Kämpfen die Ureinwohner besiegen. Zugleich  setzten sich ihre Sprache und ihre Religion durch. Die vorwiegend männlichen  indoeuropäischen höchsten Götter  haben die  in erster Linie weiblichen  höchsten Göttinen der Ureinwohner verdrängt.

Die militärischen Auseinandersetzungen zwischen den beiden großen Völkergruppen fanden  ihre ideelle Widerspiegelung  in der altgriechischen Mythologie : Kampf zwischen den Göttern  ( Indoeuropäer ) und den Giganten oder Titanen ( Ureinwohner ), bekannt auch als Gigantomachia  ( Kampf der Giganten )  oder  Titanomachia  ( Kampf der Titanen ). Natürlich haben die siegreichen Indoeuropäer später die Mythen geschaffen. Den Vofahren der Griechen folgten die ebenfalls indoeuropäischen  Thraker  in Ost-Balkan  und die Illyrer in West-Balkan.  Die Angehörigen beider Völkergruppen waren ebenso hochgewachsen, blond und blauäugig. Man kann  solche Nachfahren insbesondere in Nordalbanien, in Kroatien und in Bosnien-Herzegovina sehen.

Die wichtigsten Stämme, die aus der Verschmelzung der Indoeuropäer mit den Ureinwohnern in Griechenland hervorgegangen waren, wurden bekannt als Ionier , die später zu den  zivilisiertesten Griechen gehörten, die Achäer ( um 1900 v.C. eingewandert) und die weniger zivilisierten Dorer  ( um 900 v.C. eingewandert ).

Unter dem Druck der kriegerischen Dorer verließen die meisten Ionier und Achäer  die Peloponnes und besiedelten massenweise die kleinasiatische Küste, die später als Ionien ( Ionia, Ιωνία ) bekannt wurde. Ihre bedeutendsten Städte waren Kolophon, Ephesos, Phokaia,  Priene, Milet, Klazomenai und das frühere äolische ( Stamm aus Thessalien ) Smyrna. Es folgten die Dorer, die nur einen Teil der südlichen Küste der heutigen Türkei besiedelten.

In Ionia  sind lange  vor Athen eine Hochkultur  und insbesondere das entstanden, was man noch heute als wissenschaftliches und philosophisches Denken bezeichnet. Zu nennen sind die Philosophen Thales  ( Θαλής ) von Milet, Anaximenes ( Αναξιμένης), Anaximandros  ( Αναξίμανδρος ) und etwas   später Anaxagoras ( Αναξαγόρας ), der  Berater des größten Staatsmannes der Antike Perikles ( Περικλής ).  Die genannten Philosophen  waren Materialisten und erklärte Atheisten.  Homeros ( Ομηρος ) war ebenso ein Ionier aus Smyrna . Aus der dorischen Stadt Halikarnassos  ( heute Bodrum ) stammen  der Philosoph Herakleitos ( Ηράκλειτος : „Ta panta rhei“: „Alles fließt“ und  verändert sich ) und der Ηistoriker Herodotos ( Ηρόδοτος ).

Im 8.Jh. verließ ein Teil der Mileter die Stadt  und wanderte durch die Dardanellen und den Bosporus  in die nördliche  Küste Klein-Asiens aus. Die Mileter gründeten zunächst die Stadt Sinope ( Σινώπη ), die allmählich  über 60 Siedlungen um da Schwarze Meer schuf. Von ihnen  sowie von gräzisierten kleinasiatischen Völkern stammen die späteren Pontos-Griechen.

Etwa 2300 Jahre v.C. wanderten aus dem Karpatengebiet die indoeuropäischen Hethiter in Kleinasien ein. Bereits  1700 v.C. gründeten sie ein großes Reich und  im 13.Jh. galten sie als  eine Supermacht. Sie waren bestens organisiert, äußerst erfinderisch, hatten eine perfekte Gesetzgebung und betrieben  in der zweitgrößten Stadt  Hannouscha ( Silberstadt ) Silberbergbau.Die Griechen übersetzten  den Stadtnamen ins Griechische  ( Argyroupolis ) und viel später die Türken  in Goumoushane .  Ihre Hauptstadt hieß Hattouscha ( heute Boghazköy, 150  km südlich von Ankara).

Dort fanden die Archäologhon die königliche Bibliothek ( Keilschschrift )

Ihre Sprache gilt als die älteste  bekannte indoeuropäische Sprache,   verwandt  u.a. mit dem Altgriechischen,  mit dem Lateinischen und mit dem Sanskrit/Altiranischen.

Es seien nur einige Beispiele genannt : watar: wasser  ( Ausgangspunkt für die Entzifferung des Hethitischen ! );  ginu : Griechisch : gony, Latein : genu ,  Knie ; kwis  : wer, Latein : quis  ; pahhur : Feuer, altgriechisch : pyr , ; labbu : gießen ,Latein. lavit : er wusch  ; hastai : Knochen , Altgriecisch : Osteon ; hanti : gegenüber , Altgriech. : anti ;  intalu, Griechisch : dolios : der Falsche;  KARD , Griech. : Kardia, Sanskrit (Alt-Iranisch ): Karda, Latein : Cor, Cordis  ( Quelle : Oliver R. Gurney, Die Hethiter (  Original : The Hittites , 1952), Dresden, 1969, Seiten 128-131). Ihr Nationalepos heisst Ullikummi, verfasst im 13. Jh. v. C. nach dem Vobild des ältesten Epos der Menschheit, des sumerisch-akkadischen  Gilgamesch.

Die Hethiter wurden international bekannt in erster Linie durch den Friedensvertrag von Kadesch ( 1285 v. C.)  mit Ägypen, der zwischen  ihrem König  Hattuschili und dem Pharao Ramses II abgeschlossen worden ist. Der Vertrag enthält sogar  Spezialbestimmungen über politische Flüchtlinge und   Auslieferung und mutet insgesamt ziemlich modern an. Er diente im gesamten Orient als Vorbild  für weitere Friedensverträge.

Deswegen habe ich ihn im Rahmen der Spezialvorlesungen Geschichte des  Internationalen Vertragsrechts sehr ausführlich behandelt und auch geprüft. Man kann diesen wahrhaftig welthistorischen Vertrag im Historischen Museum von Istanbul bewundern. Gleiches gilt im  Museum auch für das erste Liebesgedicht der Menschheit überhaupt !

In der königlichen Bibliothek in Hattuscha  ist  auch ein keilschriftlicher Text gefunden worden, in dem der hethitische König  die in Troja eingefallenen „Räuber“ Ahhijawa ( Axaier, also Griechen )  auffordert,  das Land zu verlassen , andernfalls wird er gegen sie vorgehen !

Ihr Reich ist  1210 v. C. von dem aus  dem Balkan vordrindenden thrakischen Stamm der Phryger vernichtet  worden. Die Hethiter wurden von ihren Nachbarn folgendermaßen  beschrieben :  untersetzt, breites Kreuz,  muskulös, kurzer und starker Hals, runder und großer Kopf, also ideal für den Nahkampf sowie für den Ringkampf.  Viele Pontos-Griechen, deren Vofahren aus Argyroupolis stammen, sehen haargenau so aus. Darunter befinden sich viele Verwandte von mir. Das bedeutet, dass  schon in der Antike sich Griechen mit Nachfahren der Hethiter vermischt haben.

Folgend sollen  weitere wichtige  Völker des antiken Klein-Asien ( Übersetzung der lateinischen Toponymie  Asia Minor ) genannt werden :

TROJANER, DARDANER : Nach Homer waren  die Trojaner und die Dardaner  eng verwandte  Völker. In einigen Stellen der Ilias werden  die Namen als Synonyme verwendet ( Z. B. im 22. Gesang , Zeilen 188, 193/194 : Original Homer : „ Έκτορα δ’ ασπερχές κλονέων έφεπ’ ωκύς Αχιλλεύς./ ώς  Έκτωρ ού λήθε ποδώκεα Πηλεϊωνα./ οσσάκι δ’  ορμήσειε πυλάων Δαρδανιάων …“ : „Hektorn drängt unablässig im Lauf der  Verfolger Achilleus./…So barg Hektor sich nicht dem Mutigen Renner Achilleus./ Wenn er auch oft ansetzte, zum hohen dardanischen Tore“ ( Übersetzung von J.H.Voss). Das heißt, das beide  illyrischer Herkunft waren. Dies gilt  uneingeschränkt für die Dardaner. Das  Ursprungsgebiet der Dardaner war das heutige Kosovo. Die Hydronymie Dardanellen  steht mit ihnen in Verbindung.

LYDER : Indoeuropäer, ihre Sprache gehörte der anatolischen Gruppe der  indoeuropäischen Sprachen an. Sie traten in Erscheinung  im 7. Jh. v.C. Ihr  Reichtum gründete sich auf den Handel und auf die Goldgewinnung. Die wichtigsten Könige waren Gyges, Alyattes und vor allem der legendäre Kroisos, der Inbegriff des Reichtums. Die  Haupstadt hieß Sardeis. Ihre größte historische Leistung war die Erfindung des gemünzten Geldes, was die Griechen von ihnen übernommen hatten. Gerade das gemünzte Geld und das phönizische Alphabet, im 9. Jh. v.C. von den Griechen übernommen, waren nach Meinung der Althistoriker die Grundlage für die dynamische griechische Expansion im gesamten Mittelmeerraum sowie  im Schwarzen Meer.

PHRYGER : Indoeuropäische Thraker.  Sie stammen aus Ost-Makedonien und hießen ursprünglich  BRYGER. Sie besiedelten die Landschaft im mittleren  Klein-Asien im 12.  Jh. v. C. Ihre Hauptstadt war Gordion und ihr bekanntester König hieß Midas. Die  wichtigste Gottheit war Kybele, die von den  Römern als Magna Mater  ( Große Mutter ) bezeichnet wurde) . Ihre hochentwickelte Musik übte auf die  griechische Musikentwicklung großen Einfluß aus. Die traditionelle phrygische Mütze ( Kegelförmig mit ausgestopftem  Zipfel ) wurde von den französischen Jakobinern in abgewandelter Form übernommen und galt in der Zeit der Französischen Revolution als Symbol der Freiheit !

KARER : Vorindoeuropäisches  Volk in Südwestkleinasien. Sie waren nach  Homer Verbündete Trojas. Sie gehören zu den  bereits erwähnten kleinasiatischen Völkern, die  zwischen dem 7. und dem 6.Jahrt. Griechenland besiedelt haben. In der römischen Zeit waren die Karer gefürchtete Seeräuber  wie die Illyrer in der Adria.

LYKIER : Sie besiedelten die gebirgige Landschaft Südwest-Kleinasiens.  Ihre Sprache gehörte zu den indoeuropäischen Sprachen Altanatoliens.

GALATER ( KELTEN, GALLIER) : Im Zuge ihrer großen Völker-Wanderung breiteten sich zwischen dem 5. und dem 2. Jh. v.C. die zahlreichen  keltischen Stämme in Mittel-, Süd-, West- und teilweise in Nord-Europa ( England, Irland ) aus.

Prägend waren vor allem die gallischen Stämme ( Römische Bezeichnung für ihr Totemtier Gallus : Hahn ) . Sie hinterließen auch Toponymien ( z.B.  in Spanien das Gebiet Galicia , Gallia Transalpina : Gallien nördlich der Alpen, Gallia Cisalpina : Gallia südlich der Alpen ) sowie Hydronymien ( wie z.B. Rhoinos : Rhenus : Rhein  und Danubius : Donau ).

Die Galater sind am weitesten gewandert. Sie stammten aus Europa  , gehörten zu den  zahlreichen keltischen Stämmen und Völkern und besiedelten am Anfang nach Einladung der Ionier  im 3. Jh. die zentrale Hochebene  Kleinasiens. Sie bildeten drei Haupstämme : Tolistobogier, Tektosager und Trokmer.  Auf sie bezieht sich die Toponymie Gallipolis ( Stadt der Gallier, d.h. der Galater ). Die Hydronymie Galata-Meer bedeutet  „Das Meer der Galater“ . Sie gründeten die Stadt Ankyra ( heutige Ankara : Anker ).

Die Galater galten als Unruhestifter in ganz Kleinasien bis sie von den  Königen   von  Pergamon  ( Pergamon Altar ) besiegt wurden. Sie waren großgewachsen,  hatten blaue bis grüne Augen und blondes bis rotblondes Haar.

Sie haben auch  in der  heutigen Bevölkerung der Türkei genauso wie die Hethiter ihre genetischen  Spuren hinterlassen. ( Die gesamte Verwandschaft meiner Oma väterlicheseits stammt von Galatern. Ihre Physiognomie ist  immer noch echt keltisch. Der Unterschied zu den anderen Griechen ist sehr groß ) .

KURDEN : Sie gehören zu den östlichen , den Schatem ( von der Zahl 100 im Sanskrit )-Indoeuropäern. Ihre Sprache gehört zu der Familie der sieben indoeuropäischen iranischen Sprachen. Es gibt auch die Hatem  ( Von der Zahl 100 im Griechischen: Hekaton )  Indoeuropäer. Zu ihnen  gehören fast alle europäischen Völker mit wenigen Ausnahmen ( Hunnen, Magyaren, Finougrier und Basken).

ARMENIER : Die heutigen Armenier sind im Prizip eine Mischung von  alten Urartäern ( einheimische Bevölkerung )  mit den indoeuropäischen Armeniern, die im 5. Jh. v. C. eingewandert sind. Die Urartäer  gelten als die Erfinder des Weinanbaus, der sich in ganz Klein-Asien ausbreitete und über die Phryger nach Griechenland und von dort aus nach Italien und Spanien gelangte.

LASEN und TSCHANEN : Sie gehören zu der Westgruppe  der kaukasischen Völker und speziell der Georgier. Die georgischen Frauen sollen besonders schön sein. Mit Lasen haben sich meine Vorfahren vä

TSCHERKESSEN ( 150 000 ) : Sammelbegriff für mehrere muslimische Stämme im Nordwesten des Kaukasus. Zu ihnen gehören die eigentichen Tscherkessen, die Kabardiner, die Adygen, die Abasinen und die Ubichen, die 1864  freiweillig in die Türkei auswanderten. Die Tscherkessinnen galten sowohl in Russland als auch in der Türkei als die schönsten Frauen. Im Sultans Harem waren sie hochbegehrt.

Schlussfolgerung : Die  Bevölkerung der Türkei  stammt nicht nur von den ogusischen, also mongoliden Seltschuken und Osmanen , sondern auch von den genannten  Völkern , denn es ist selbstverständlich in den vergangenen Jahrhunderten und Jahrtausenden  zu  starken  Vermischungen gekommen. Etwas Ähnliches gilt auch für andere Völker Europas ( Siehe in meinem   Blog  die Untersuchungen in Griechisch :  „ Herkunft der europäischen  Völker“, „Alte Germanen, Heutige Deutsche“, „Herkunft der Türken“, „Herkunft der Pontos-Griechen“, „Herkunft der Bayern“, „Herkunft der Kreter“ ) . Aus ethnologischer Sicht bilden die heutigen Türken    größtenteils den anatolischen Zweig der INDOEUROPÄER.

Klein-Asien ist also  immer ein Schmelztiegel für Stämme und Nationen gewesen.

ONOMASTIK  : Erläuterung  einiger wichtiger  Namen

AMAZONEN : „Frauen ohne mazos „ ( Griechisch  : Brust ). Die griechischen Sagen verbergen oft einen wahren historischen Kern. Fakt ist, dass  bei de östlichen indoeuropäischen  und speziell iranischen nomadisierenden Reiter- und kriegerischen Völkern, zu denen  in erster Linie die Kimmerier , die Skythen und die Sarmaten (Sauromaten : Echsenäugige) gehörten, mitunter auch Frauen mit Bogen und Pfeil kämpften. Aus praktischen Gründen  haben sie ihre Brüste  mit Stoff festgebunden, um ohne Hindernis  den Pfeil abschießen zu können. Bei der Teilnahme von Frauen an Kämpfen handelt es sich ohnehin um ein Überbleibsel des Matriarchats.

Die  Kimmerier  überrannten im 8. Jh. v.C. mehrere Länder , darunter  Nord- und teilweise auch Zentral-Kleinasien. Ihre ersten Opfer waren die Vorfahren der Pontos-Griechen, die  zum ertsen Mal  bogenschießende Frauen „ohne Brust“ gesehen haben.

BAKCHOS ( Lat. : Bacchus ). Es handelt sich um ein phrygische Wort mit der Bedeutung des Weingottes (Siehe unten in :  Lexikon  der Alten Welt… S. 755 sowie in : Lexikon der Antike, unten, S. 141 ). Das bedeutet, daß die Griechen den Weinanbau sowie den dazu gehörenden Gott von  den Phrygern übernommen haben.

DIONYSOS ( Διόνυσος ) : „Wein des Dias“, zweiter Name von Zeus, also „Göttlicher Wein“ ! Dionysos  ist nach der altgriechischen Mythologie Sohn des Zeus und der Semele, die aus Klein-Asien stammte. Somit wird klarer, dass Dionysos der griechische Name  des kleinasiatischen Weingottes Bakchos ist.

HOMEROS ( Ομηρος :  „O mi oron“ : Der Blinde. Es handelt sich eher um einen  ionischen Dichter aus dem 8. Jh. v.C.  Er hat zahlreiche Heldengeschichten aus der Bronzezeit zusammengefasst und daraus das erste Heldenepos Europas, die Ilias,  geschaffen. Die Odyssee hingegen stammt nicht  von ihm.

TROJANISCHER KRIEG : Die Althistoriker sind der Meinung, daß der Grund für viele Auseinandersetzungen zwischen den Griechen  und den Trojanern ökonomische Hintergründe hatten. Die Griechen waren angewiesen auf Getreide-Importe aus Skythien (heutige Ukraine). Das den Hellespont ( Dardanellen ) beherrschende Troja verlangte jedoch immer höhere Durchfahrtszölle, bis die Griechen beschlossen haben, das entstandene Problem ein für allemal mit Gewalt, also mit einem Krieg  zu beenden. In der Ilias hingegen geht es um eine  ausgesprochene Sage und nicht um ein historisches Dokument. Die Stadt hat zwei Namen : Troja und nach Homer Ilios, eine Verbalhornung des hethitischen Stadtnamens Wilusa. Später errichtteten die Äoler eine Siedlung mit dem Namen Ilion. So kommt es oft  sogar in seriösen Lexikern  zu Verwechselung der Toponymien.

SEMELE : ursprünglich eine thrakisch-phrygische Erdgottheit. Sie entspricht der  urgriechischen GAIA ( ERDE ), die als Trägerin aller Lebewesen, als Allmutter sowie als Urgottheit verehrt wurde.  In beiden Göttinnen kommt das Matriarchat zum Ausdruck.

ARTEMIS : Vegetations- und Fruchtbarkeitsgöttin in Kleinasien . Sie wurde von den Griechen  sowie später von den Römern ( Diana, Göttin der Jagd ) übernommen.

APOLLON : Hauptgott der Trojaner ( Apollunia ), gleichgesetzt mit der Sonne, kleinsiatischer  Herkunft. Er entwickelte sich bei den Griechen zum Gott des Lichtes.

BARBAROS : Das Wort Barbar ist hethitischen Ursprungs und bedeutet, der mißerständlich Sprechende, der eine andere Sprache  Gebrauchte. Gemeint waren vorwiegend die Völker des Pontos-Gebirges. Die Griechen  übernahmen das Wort mit dieser Bedeutung. Erst bei den Römern erlangte der Begriff eine abschätzende Bedeutung insbesondere gegenüber den  kulturell zurückgebliebenen germanisschen Barbaren.

HEKTOR: stark, beständig.

ODYSSEUS : Der zornige ( Pelasgisch ).

EUMENES : Der Gutgelaunte.

ATTALOS : Der in der Nähe des Meeres Wohnende.

ANAXAGORAS: Der Beherrscher ( König ) der Agora. Das Wort Anax ( Αναξ )  ist Pelasgisch.

ANAXIMANDROS : Der Beherrscher ( König ) des Palastes ).

ANAXIMENES : Der nicht zurück weichende Herrscher ( König ).

HERODOTOS : Gegeben wie Hera ( die stets betrogene Frau des Zeus ).

HERAKLEITOS : Berühmt durch Hera.

ALEXANDROS : alexein + aner : άνηρ  (Genetiv :  andros : ανδρός) : die Männer ( Räuber ) abwehren , Beschützer.

MITHRIDATES : Geschenk  des ( Gottes ) Mithras. BAGDAT ( Persisch ) : Geschenk der Götter. TEODOROS : Geschenk des Gottes. BOGDAN ( Geschenk des Gottes, Slawisch ). Die Wurzel Dat- ist Indoeuropäisch. JOHANNES : Johannah : Geschenk des Gottes, Hebräisch ).

ISTANBUL: Wörtlich : “Eis tin poli” : Hin in die Stadt. Bedeutung : Im alten Rom gab es das Sprichwort : „Alle Wege führen nach Rom „.  Konstantinopel galt als das zweite Rom und war Synonyme für die Stadt überhaupt. Der obige Spruch galt auch für Konstantinopel, aber nicht für das „Dritte Rom“ Moskau !

DAREIOS . richtig Altpersisch :  DARAYAVAUSCH : „Das Gute hält“.

KYROS . richtig Altpersisch : KURUSH  oder auch KURASCH .

XERXES. richtig Altpersisch : KHSCHAYARSCHA : „Herrscher über Helden“.

SATRAP. richtig Altpersisch : KHSCHATRAPAVAN : „Hüter des Reiches“.

YAUNA : Ionien .

PERSEUS: Eroberer, Zerstörer.

MEDUSA: schlau, sehr intelligent.

PRIAMOS : Der Erlöser.

HEKABE ( seine Frau, Mutter von Hektor und Paris ): Die Reisende.

TELEMACHOS : Der Fernkämpfer. Das Wort Tele (Tele-phon, Tele-pathie etc.) gehört zu den ältesten griechischen Wörtern überhaupt .

OLYMPOS : Berg oder Sitz der Götter ( Pelasgisch ). Es gibt mehrere Berge mit diesem Namen in Griechenland , in Kleinasien und auf Zypern.

KASSANDRA : Die glänzende ( Frau ) zwischen den Männern.

PTOLEMAIOS : Ursprünglich Ktolemaios ( Altmakedonisch ) : Der Kriegerische.

DIADOCHOS : Der  Nachfolger. Es geht um die ehemaligen  Hetairoi ( Gefährten, Jugendfreunde ) , später Generäle und nach seinem Tode  Nachfolger Alexander  des Großen : Antipatros  ( Αντίπατρος ) in Griechenland und Makedonien, Antigonos  ( Αντίγονος ) in Phrygien, Lykien und Pamphylien ( viele Stämme ), Ptolemaios ( Πτολεμαίος ) in Ägypten, Seleukos ( Σέλευκος ) in Babylonien und Syrien, Lysimachos ( Λυσίμαχος ) in Pontos und Thrakien.

EPIGONOS : Der Nachkomme  eines Diadochen.

KONSTANTINOS : Lateinischer Name mit griechischer Endung : Der Standhafte. Abgeleitet von constant : standhaft. Ursprünglich war  bei den Römern  den Name Constans üblich. Der  Kaiser Constantinus der Großer  war Römer, hat  Constantinopolis als Hauptstadt des östlichen Imperium Romanum ( Römisches Reich ) gegründet, sorgte dafür, dass das Christentum als mit den anderen Religionen gleichberechtigt anerkannt wurde und hat nebenbei  seine gesamte Verwandschaft beseitigen lassen. In menschlicher Hinsicht war er also ein großer Verbrecher. Die orthodoxe Kirche betet ihn dennoch als „heilig“ an !

Interessant : Im östlichen Imperium Romanum  galt als Reichssprache  natürlich Latein. Jedoch haben die römischen Kaiser zwischen dem 6. und dem 7. Jh. n.C. entschieden, das Griechische jener Zeit zu Reichssprache zu erheben. Damit  wurde zugleich die Überlegenheit der griechischen Kultur gegenüber der  römischen höchstoffiziell anerkannt. Beides, Kultur und Sprache , haben alle Völker des Reiches und damit alle Untertanen, die Romani ( Romäer ) erheblich  beeinflußt.

Gerade dies hat  Ende des 19. Jh. griechische nationalistisch denkende  Historiker dazu veranlaßt, das Oströmische Reich zu einem griechischen Reich zu erklären. Dies bildete die ideologische Grundlage der ultranationalistischen „Großen Idee“  ( „Megali Idea“ ), deren Hauptzielstellung gleich nach dem Ersten Weltkrieg darin bestand, die  osmanischen Türken  mit Gewalt  nach Asien zu vertreiben  und das  „Byzantinische Reich“ ( Terminus Technicus des 19. Jh. ) wieder zu errichten. Dieser Wahnsinn endete  für das gesamte Griechentum  mit  einer großen nationalen Tragödie, bekannt als „Kleinasiatische Katastrophe“.

Einen ähnlichen Fehler  haben während des Zweiten Weltkrieges die Deutschen Nationalsozialisten mit der utopischen Idee vom „Groß-Deutschland“ begangen. Auch dies endete mit einer ähnlichen nationalen Katastrophe.

Literatur ( Auswahl  ohne die zahlreichen Beiträge in Fachzeitschriften )

Homer , Ilias, Altgriechischer Text . Editionen von David Binning Monro,Thomas William Allen und Augustus Taber Murray, Oxford 1920.

Homer, Ilias, Übersetzung von Johann Heinrich Voß, Leipzig, 1870 ( Nachdruck der Ausgabe von 1793 ).

Das Lied von Ullikummi , Dichtungen der Hethiter, Herausgegeben und übertragen von Liane Jakob-Rost , Leipzig, 1977.

Lexikon der Alten Welt, Hrsg. von Carl Andresen und andere, Drei Bände ( Patmos Verlag  1990 ),  Albatros Verlag ,  Tübingen und Zürich, 2001 ( Bemerkung : Hierbei handelt es sich um ein Standard Werk , verfaßt von 236 Wissenschaftlern , Althistorikern und Altphilologen , aus den besten Universitäten aller  Deutschsprachiger Länder , über 6000  dichtbeschriebene Seiten ). Das Lexikon ist jedem Interessierten zu empfehlen.

Lexikon der Antike, Hrsg. von  Johannes Irmscher  (118 hochspezialisierte Althistoriker und Altphilologen), Leipzig, 1987.

Der Alte Orient in Stichworten, Hrsg. von Helmut Freydank und anderen, Leipzig, 1978.

Das große Lexikon der  Völker, von Josef Guter, Köln, www.komet-verlag.de

Lexikon der griechischen Welt  von Guy Rachet, Hamburg  2005 ( Übers. aus dem Französischen  : Dictionnaire de la civilisation greque, Paris 1996 ).

Die  Hethiter, von Oliver R. Gurney, Middlersex, 154 .

Die Hethiter und ihre  Nachbarn, von E. und H. Klengel, Leipzig, 1970.

Die Sprachen der Welt, von Frederick Bodmer ( Orig. The Loom of Language ), Köln, 1997.

Die Anfänge Europas, 6000-500 v. Chr. von Venceslas Kruta, München, 1993 ( Original : L’Europe des Origines. La Protohistoire 6000-500 avant J.-C. , Paris, 1992.

Die Indeuropäer, Aufbruch aus der Vorgeschichte, von Reinhard Schmoekel, Bergisch  Gladbach, 1999.

Thraker zwischen Karpatenbogen und Ägäis, Leipzig, Berlin, 1984.

Völkerkunde  für Jedermann, Hrsg. von  Eva Lips und anderen, Leipzig, 1967.

Etymologisches Lexikon der Vornamen, von Petros A. Alexiadis, Thessaloniki , in Griechisch.

Bemerkung : Der Beitrag hat populärwissenschaftlichen Charakter, das Gesamtthema gehört zu  der  Allgemeinbildung. Damit befasse ich mich seit über einem halben Jahrhundert.

 

Ανορθολογισμός και Υπερεξυπνακισμός της Αριστεράς

Ανορθολογισμός και υπερεξυπνακισμός της Αριστεράς

Εννοιολογικός ανορθολογισμός, αριστερός εξυπνακισμός, αθυροστομία, λεκτική τρομοκρατία.
Με το ενοχλητικό φαινόμενο „της επαναστατικής βεβαιότητας που τους πάντες τυφλώνει και τα πάντα περιορίζει“ ( Τάκης Θεοδωρόπουλος ) έχω να κάνω όταν έρχομαι στην γενέτειρά μου κάθε καλοκαίρι .

Κατ αρχάς ήμουν διατεθειμένος να συζητήσω και για πολιτικά θέματα, αλλά κατόπιν το μετάνοιωσα πικρά γιατί πάρα λίγο να πάθω εγκεφαλικό.
Γι αυτό αποφεύγω εδώ και τρία χρόνια συστηματικά πολιτικές συζητήσεις με πρώην συμμαθητές και φίλους που ανήκουν στην Αριστερά και επομένως όλοι τα ξερουν όλα βάζουν στη θέση τους και καθηγητές πανεπιστημίου ακόμη και στους επιστημονικούς τους κλάδους .

Για να εννοήσω τί άραγε συμβαίνει, ασχολήθηκα κάπως εντατικά με αυτό το φαινόμενο. Ιδού μερικά αποτελέσματα της ενασχόλησης.

1. Υπάρχει μόνον αριστερός εννοιολογικός ανορθολογισμός και εξυπνακισμός . Είναι πλατειά διαδεδομένος μεταξύ των οπαδών ιδιαιτέρως του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ,  εν μέρει και του αποθνήσκοντος ΠΑΣΟΚ.

2. Η πιό αποκρουστική έμφανση αυτού του φαινομένου είναι η πεποίθηση , ότι οι αριστεροί έχουν το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας, γιατί έχουν δήθεν αποκτήσει μερικές γνώσεις του Μαρξισμού και του Λενινισμού ( ΚΚΕ ). Εν γνώσει του αντικειμένου έχω λόγο να αμφιβάλλω, αν έχουν πράγματι καταλάβει τον Κάρολο Μαρξ ( ιδαίτερα τον Διαλεχτικό και τον Ιστορικό Υλισμό ).
3. Οι περισσοτεροι αριστεροί ζουν στον αστερισμό των σχεδόν θρησκευτικών φαντασιώσεων, δηλαδή είναι εξωπραγματικοί.
4. Το βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής συμπεριφοράς τους είναι η αδιαλλαξία και η τελεία έλλειψη της λογικής και της ανεκτικότητας.
5. Έχουν συστηματικά διαστρεβλώσει βασικές πολιτικές ένννοιες και τους διακρίνει μία μάλλον τριτοκοσμικη αθυροστομία.
6. Διακατέχονται πέραν τούτου από επικίνδυνα , καταστροφικά και αρρωστημενα συναισθήματα κοινωνικού και ταξικού φθόνου και μίσους. Καθημερινή (23.7.15)

 

Αυτογνωσία, Μεγάλη Ελλειψη

Έλλειψη αυτογνωσίας, Αρχαιολατρικά παραληρήματα.

Έχω γνωρίσει ανθρώπους από άλλους Κύκλους Πολιτισμού, πιό αρχαίους από τον ελληνικό . Δεν συνάντησα κανένα (Αιγύπτιο, Ιρακινό, Κινέζο, Ινδό) να πρεσβεύει αρχαιολατρικές αντιλήψεις.

Έχω ρωτήσει εκπροσώπους των προαναφερθέντων εθνών, αν είναι υπερήφανοι για τους προγόνους τους. Έλαβα τις εξής απαντήσεις : α) Ένα άτομο είναι υπερήφανο για τις δικές του επιτεύξεις. β) Απάντηση ενός ιρακινού επιστήμονα : Σας παρακαλώ, να μην αναφέρετε τους Σουμερίους, τους Ακκάδες και τους Βαβυλωνίους. Μας είναι πασίγνωστο, τι έχουν προσφέρει στην ανθρωπότητα, αλλά εμάς μας ενδιαφέρι το παρόν. Είμαστε ανάξιοι των προγόνων μας και γι αυτό ντρεπόμαστε. Αυτό ονομάζεται αυτογνωσία, κάτι το άγνωστο στους Νεοέλληνες.

Αναφέρω συνοπτικότατα μερικούς κοινούς τόπους των ιστορικών επιστημών : 1. Οι αρχαίοι Έλληνες έμαθαν από τους Αιγυπτίους και τους Βαβυλωνίους μαθηματικά, γεωμετρία, ιατρική, αρχιτεκτονική , μουσική, αστρονομία, νομοθέτηση και δημόσια διοίκηση. 2. Οι μεσοανατολικοί λαοί έμαθαν από τους Έλληνες θεωρία, φιλοσοφία, μεθοδολογία, εξελιγμένη ιατρική, εξελιγμένα μαθηματικά , πολιτικές επιστήμες , θέατρο και άκουσαν γύρω από τον πολίτη, την ελευθερία και την δημοκρατία. 3. Οι Ρωμαίοι έλαβαν στην κυριολεξία τα φώτα από τους Έλληνες . 4. Στην Βόρεια Ιταλία έλαβε χώραν η Αναγέννηση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού. 5. Εν μέρει επί τη βάσει των γνώσεων των Ελλήνων έχει συντελεσθεί στην Ευρώπη με τους Γάλλους πρωτοστατούντες ο Διαφωτισμός, ο οποίος οδήγησε στην κοσμοϊστορική Αστική Επανάσταση. Οι Ευρωπαίοι ( Άγγλοι και Γάλλοι ) και Αμερικανοί έχουν εφεύρει τα ανθρώπινα δικαιώματα. 6. Οι αναφερθέντες λαοί πρωτοστάτησαν στην επιστημονική επανάσταση. Σε Γερμανούς επιστήμονες έχουν απονεμηθεί έως τώρα 84 βραβεία Νομπέλ. 7. Αμερικανοί επιστήμονες είναι διεθνώς κορυφαίοι. Πού είναι οι εξυπνάκηδες Νεοέλληνες;

Το Βήμα (5.2.12)

 

Διαφθορά , Ελλάδα , Ευρώπη , Γερμανία

Διαφθορά, Ευρώπη, Ελλάς

Επιβεβαιώνεται κάτι το γνωστότατο, ότι οι Νοτιοευρωπαίοι είναι στο πεδίο της διαφθοράς οι πρωταθλητές της Ευρώπης. Το απίστευτο όμως έγκειται στο ό,τι αυτό το λίαν δυσάρεστο φαινόμενο διαπιστώνεται σχεδόν κάθε έτος , αλλά δυστυχώς δεν το εξηγεί κανένας.

Σε ό,τι αφορά τους Νοτιοευρωπαίους, ίσως να μην αισθάνονται καλά και να ντρέπονται που έχουν τόσο κακή φήμη. Οι Βορειοευρωπαίοι πάλι δεν έχουν κανένα λόγο να ασχοληθούν με ένα φαινόμενο, το οποίο στην καθημερινή τους ζωή δεν παίζει κανένα ρόλο. Για μένα είναι μεγάλο προτέρημα, που οι σπουδαστές μου (προ- και μεταπτυχιακοί) καταγόνταν σχεδόν από όλον τον κόσμο και συγκεκριμένα σχετικά με το θέμα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ετσι είχα την ιδανική δυνατότητα να συγκρίνω την γενική συμπεριφορά πολυαρίθμων ανθρώπων , οι οποίοι προερχόνταν από διαφορετικές χώρες και ιδιαιτέρως από τελείως διαφορετικούς “Κύκλους Πολιτισμού”.

Αλλά έχω διαπιστώσει, ότι υφίστανται διαφορετικές έως αντίθετες αντιλήψεις περί την έννοια “διαφθορά”. Η ίδια πράξη π.χ. η δωροδοκία θεωρείται σε όλον τον ” Ισλαμικό Κύκλο Πολιτισμού” ως ένδειξη εκτίμησης και συμπάθειας, ενώ στην παράδοση των βορειοευρωπαϊκών λαών αυτή είναι ένδειξη διαφθοράς. Σε διεθνή κλίμακα επικρατούν συνθήκες διαφθοράς ως κανόνας στις πιό φτωχές χώρες, π.χ. στην Υποσαχάρια Αφρική, σε πολλές ισλαμικές χώρες, σε όλη την Λατινική Αμερική, στην Κεντρική Ασία , στην Ανατολική Ευρώπη, στον Καύκασο και σε όλες τις βαλκανικές χώρες. Κατόπιν ακολουθούν άλλες νοτιοευρωπαϊκές χώρες ( Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλλία).

Πράγματι οι Βορειοευρωπαίοι καθώς και οι Βορειοαμερικανοί διαφέρουν σε ό,τι αφορά την διαφθορά από όλους του άλλους λαούς. Η διαφθορά αποτελεί σε αυτούς τους λαούς εξαίρεση.

Ποιές άραγε να είναι οι αιτίες γι αυτό το ενδιαφέρον φαινόμενο ; Στην βόρεια Ευρώπη πρόκειται για λαούς με προτεσταντική παράδοση, η οποία επηρεάζει τους ανθρώπους , ανεξάρτητα αν θεωρούν τον εαυτό τους πιστό χριστιανό. Στα πλαίσια της παράδοσης αυτής ισχύουν εδώ και μισή χιλιετηρίδα δύο αρχές ως βάση της εικόνας του ανθρώπου και δη η αγάπη προς την εργασία ( εργατικότητα ) και η επίτευξη, δηλαδή οι επαγγελματικές επιτυχίες. Ο καλός προτεστάντης χριστιανός έχει το ιερό καθήκον να εφαρμόζει πιστά αυτές τις αρχές.Τοιουτοτρόπως έχει διαμορφωθεί βαθμιαία στην προτεσταντική Βόρεια Ευρώπη το σύγχρονο άτομο ως βάση της κοινωνίας με τα εξής προσδιοριστικά χαρακτηριστικά : εργατικότητα, αποτελεσματικότητα, αυτοσεβασμός, βούληση, ελευθερία των επιλογών, αυτονομία, αξιοπιστία, αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση, αυτοπειθαρία, αυτοσυγκρατηση, αυτοκριτική, συνείδηση της υπευθυνότητας, κοινωνική συνείδηση, σεμνότητα, οικονομικότητα, αποδοχή της προτεραιότητας του γενικού προ του ατομικού συμφέροντος.

Άτομο του είδους αυτού οδηγεί κατ ευθείαν στον πολίτη με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά : κρατική συνείδηση (αλληλοεξάρτηση πολίτου και κράτους), νομική συνείδηση ( εκούσιος σεβασμός των νόμων), αναγνώρηση της αλληλουχίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων,  ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ και περιβαλλοντική συνείδηση. Έπομένως δεν είναι τυχαίο, που αυτές οι χώρες είναι σε όλα τα πεδία ( οικονομία, παιδεία, επιστήμη, πολιτισμός, κράτος κοινωνικό του δικαίου κτλ.) υπεραναπτυγμένες. Επίσης δεν είναι τυχαίο, που οι βορειοευρωπαϊκές προτεσταντικές χώρες με εξαίρεση της μικροσκοπικής Ισλανδίας) δεν έχουν οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα. Δεν υπάρχει λόγος για διεφθαρμένες συμπεριφορές, εκεί ισχύει η αξιοκρατία . Οι ελάχιστες εξαιρέσεις δεν επηρεάζουν την γενικά πολύ θετική εικόνα τους. Τα όργια της διαφθοράς στις νοτιοευρωπαϊκές χώρες είναι γι αυτούς αδιανόητα και ακατανόητα.

Κατά τη γνώμη μου θα ήταν ευθύς εξ αρχής πιό σωστό η ΕΕ να βασιζόταν πρωτίστως στον ευρωπαϊκό Βορά και ύστερα από συστηματική προετοιμασία να γινόταν μέλη τα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου. Όπως ήδη έχει περίτρανα και πολλάκις αποδειχθεί ,χώρες όπως η Ελλάδα δεν ταιριάζουν στον κόσμο των “μυρμηγκιών”. Αν είχαμε λίγη αυτογνωσία θα το είχαμε αντιληφθεί αυτό προ πολλού καιρού. Η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμη να περπατήσει, αλλά θέλει να πετά. Αυτό είναι Ύβρις, η οποία συνεπιφέρει τη Νέμεση. iefimerida ( 8.6. 12)

————————————————————————–

Διαφθορά , Ελλάς-Γερμανία

Εν γνώσει της νοοτροπίας και των δύο λαών μπορώ να κάνω την εξής διαπίστωση :

Η διαφθορά αποτελεί στην Ελλάδα τον κανώνα και στην Γερμανία την εξαίρεση. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ( contrat social) a la grec στηρίζεται στον βασικό κανώνα της νεοελληνικής κοινωνίας και δη στην ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΟΠΟΙΗΣΗ των πολιτικών και των ψηφοφόρων. Πέραν τούτου είναι η λέξη ΦΑΚΕΛΑΚΙ νεοελληνική.

To Βήμα (25.9.15)

 

Υπερασπιστές της Ευρώπης, Ιστορικά

Υπερασπιστές της Ευρώπης
1. Οι Αρχαίοι Ελληνες (Αθηναίοι) νίκησαν τους Πέρσες (Μαραθώνας, Σαλαμίνα) και έσωσαν την Ευρώπη.

2. Ο Καρλ Μαρτέλ έχει στη μάχη κατά των Αράβων το 732 μ.Χ. κοντά στο Τουρς για πρώτη φορά στην πολεμική ιστορία εφαρμόσει μία νέα τακτική μάχης : βαρύ ιππικό με πανοπλία κατά του ελαφρού ιππικού των Αράβων , οι οποίοι ξαφνιάστηκαν τόσο που τους έπιασε δέος και τρόμος.

3.Το 1529 καιτο 1683 οι Αυστριακοί κατά των Τούρκων. Το 1683 ο αρχιστράτηγος των χριστιανικών στρατών ( 75. 500 : 27 χιλ. Πολωνοί (μεταξύ αυτών Τάταροι με άριστη γνώση της τουρκικής πολεμικής τακτικής και με ειδικό οπλισμό) , 10.500 Βαυαροί, 9.500 Σάξονες. 19 χιλ. αυτοκρατορικοί και 9.500 Νοτιογερμανοί ) o Πολωνός βασιλεύς Jan Sobieski έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη των Ευρωπαίων κατά των Τούρκων. Ολοι οι χριστιανικοί λαοί αισθάνονται έναντι των Αυστριακών και των Πολωνών μεγίστη ευγνωμοσύνη.
Υστερα από αυτήν την ήττα άρχισαν βαθμιαία η κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η άνοδος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.

4. Στη Ναυμαχία του Lepanto (1571) υπό την αρχηγία της Ενετίας οι χριστιανικοί στόλοι έχουν κατατροπώσει τον τουρκοβερβερικό στόλο. Κατόπιν οι Ευρωπαίοι και ειδικά η Ενετοί έχουν επικρατήσει σε όλην τη Μεσόγειο.
Και όμως ας μη ξεχνάμε την απώθηση των Αράβων εκ μέρους του Βυζαντίου.
Καθημερινή (25.2.18)

Ζείρων, Σκωπτικά Ποιήματα

 

 

 

 

 

 

Συμφωνώ καί προσαυξανω…
ΕΧΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΜΑΝΟ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΖΗΜΕΡΟ ΤΟΝ ΘΑΝΟ
Τις αριστεροδεξιές τους
λεμονόκουπες στιφτές τους
όλων τών προηγουμένων
εις τον κάλαθον ληγμένων
ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ
ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ
ΝΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ!!

_____________________________

ΡΟΥΒΙΚΩΝΩΝ ΕΠΗ

Πολιτεία πτωχευμένη
καί βαθέως διεφθαρμένη
μήνυσε τοίς Ρουβικώνοις:
“Τούς “δεξιούς” κατατροπώνεις
καί εμείς σού κρατάμε τσίλιες.
Κι’ άν σας πιάσουν (μιά στις χίλιες)
λέμε “τα παιδιά έχουν λόξα”
κι’ έξω βγαίνετε ΜΕ ΔΟΞΑ”

————————————

Βαράνε δυό, βαράνε τρείς
βαράει κι’ ο θηριοδαμαστής
Δέν έχουν όσιο κι’ ιερό
καί δεν φοβούνται τον καιρό
της ασταπής, της οιμωγής
τού νέου πού κατάπιε η γής

Ήτανε δυό, ήτανε τρείς…
ή μήπως χίλιοι δεκατρείς;;;

——————————–

Τής αναψυχής τούς χώρους
δώστε τους στούς ψηφοφόρους
Νάρχονται οι καταληψίες
γιά αισχρές δοσοληψίες

Αμφιθέατρα – τζαμαρίες
δώσατε ταις εταιρείαις
Κουφοντίνων Ρουβικώνων
καί λοιπών αναρχοφρόνων

Γιά τον Μπούλη σας φυλάξτε
το όνομα Μακεδονία
καί τα φώτα της αλλάξτα
στην κακούργα κοινωνία

——————————–

Κουτσομπόλια δίχως τέλος
πού οπλίζουνε το βέλος
να σπιλώση τούς κρυστάλλους…
Ο αρχισυντάντης γράφει
καί τούς μόνους πού ξεγράφει
είν’ εσέ καί κάποιους άλλους

——————————

Αρθρογράφοι με κοντάρια
λόγων αιχμηρά λιθάρια
δίνουνε μονομαχία
κεί στα μαρμαρένια αλώνια…
κι’οι αναγνώστες (τα κοθώνια)
ψάχνονται εν ευωχία
σε ποιόν άδικο να δώσουν
δίχως όμως να κακιώσουν
στην κοινή βασίλισσά τους
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ κυρά τους

——————————–

Τόσα δισεκατομμύρια όμως,
κι’ ούτε ένα τσιγάρο δρόμος!…
Καρανίκες, Κατρουγκάλοι…
κεί στη μάχη τη μεγάλη
με νικάει ο εαυτός μου
φίδι πού κουρνιάζει εντός μου.

————————————

Αηδής στρεψοψυχία
τα ελάχιστα ψιχία
τού κλασσικισμού σκορπίζει…
κι’ είναι η Ελλάς όπου σαστίζει
πώς κουμάντο στα παιδιά της

κάνει ένας σαχλός διαβάτης
της Παιδείας Χατζηαβάτης

————————————————–

Αηδής στρεψοψυχία
τα ελάχιστα ψιχία
τού κλασσικισμού σκορπίζει..
κι’ είναι η Ελλάς όπου σαστίζει
πώς κουμάντο στα παιδιά της
κάνει ένας σαχλός διαβάτης
της Παιδείας Χατζηαβάτηs

————————————

Απαιτείται επιβολή
μα χωρίς καταστολή…
Άχ, λεβέντη’μ σε μαλλώνω
καί πολύ σε καμαρώνω!…

Τί είπες;;; “αξιωματική”;;;
Άντε άλλαξε βρακί,
γιά μονό – ψηφίο μιλάνε
όλοι αυτοί πού στη φυλάνε!!!

————————————

Τού εμφύλιου το τραύμα
μεταβλήθηκε από ΘΑΥΜΑ
σε επινίκεια ηττημένων
απ’ τη Μόσχα πεταμένων
της μιζέριας τους το τόπι
σαν πετάξαν στην Ευρώπη
Καρανίκα (στά ώπα ώπα)
φούμαρε, Ρωμηέ, τη γόπα…

——————————–

Αυτή η χώρα έχει εν τούτοις
τέτοια ιδέα τού εαυτού της!…
τσιφτετέλι σάν χορεύει
την Ευρώπη να μαγεύη
και χαρτούρα να μαζεύη
Κι’ όταν έχει όλον πιά φάει
τον παρά όπου χρωστάει
να κοιτιέται στον καθρέφτη
καί να σκούζη… ΠΙΑΣ’ ΤΟΝ ΚΛΕΦΤΗ!!!

————————————

Μακαρόνια με ντομάτα
καί με τσίλι καυτερό
κάνεις pasta Arabiata
Άλεξ μου, να σε χαρώ….

Άμα φάς πολύ φουσκώνεις
κι’ απ’ το κάψιμο φουντώνεις…
ΤΣΑΚΑΛΩΤΕΕΕΕΕΕ, ΚΑΡΑΝΙΚΑΑΑΑΑ…
ΔΩΣΤΕ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΙΚΑ!!!

————————————————-

Όταν ο καταληψίας
γίνεται πρωθυπουργός
κι’ ο αρχι-υπεροψίας
Οικονομικών ταγός
μη ζητάτε άλλα λάθη
ΖΗΣΤΕ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ!

______________________________

 

 

Iδέες απολιθώματα.
Της λογικής εκτρώματε
πού πάν’ γιά τον Καιάδα…
Όταν σας ξετινάξουμε
βαθειά θ’ αναστενάξουμε
ΞΕΒΡΩΜΙΣΕ Η ΕΛΛΑΔΑ!!!!

—————————————

Σεβασμό γιά το Ισλάμ
καί το μπαιλντί ιμάμ
Μή μιλάτε γιά μαντήλες
γιατί βγαίνουνε καντήλες
στις γλωσσίτσες καρδερίνων
καί πασών κυρα-Κατίνων…
Όσο γιά τις Χριστιανούλες
ΔΙΔΑΧΕΣ στίς καυμενούλες
κι’ άστε στης Σαπφούς πλατείες
Ν ΑΜΑΡΤΑΝΟΥΝ ΟΙ ΛΕΣΒΙΕΣ

———————————-

 

Τοξικόμετρο στο χέρι
(στο άλλο του κρατάει μπεγλέρι)
ύφος σκυθρωπό, σφιγμένο
τό όλον… Μιθριδατισμένο,
βγήκε τσάρκα στα σοκκάκια
απ’ το Μάτι ως τη Ραφήνα
κι’ από πίσω Συριζάκια
ΤΣΑΡΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ!!!

—————————————-

Η στιγμή ήταν μεγάλη
μά, όπως πάντα φταίνε οι άλλοι
σε αργαλειό απ’ την Ιθάκη
έπλεξε παραμυθάκι.
η ανέμη, όμως, γυρίζει
καί τον Σύριζα ξεφτίζει

———————————

 

Μα κι’ εσύ, βρέ Θεία Φύση…
Πώς δέν είχες προνοήσει
να ποτίζης τα πευκάκια
με κελαρυστά νεράκια;;;
ΕΤΣΙ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΤΟ ΜΑΤΙ
ΜΕ ΨΙΝΑΚΗ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΗ!!!

——————————————

Τής Λισπέκτορ της Κλαρίσε
πάρ’ την παρωδία καί “σκίσε”
της αιδούς καταληψία
Άλεξ εν επιληψία…
Σε βοηθάει ο αρθρογράφος
ο τών ευθυνών σου τάφος
πού το γάμο παρατάει…
τα πουρνάρια του κοιτάει
αποκαίδια από το Μάτι…
ΔΕΝ Σ ΑΦΗΝΕΙ ΑΜΑΝΑΤΙ!!!

——————————–

Τών αθώων η οπερέττα
δίχως κρόκους ομελέττα

με τα ασπράδια της κομμένα…
Στό μπεγλέρι μαύρες χάντρες
δεν κρατάν ποτέ οι ΑΝΤΡΕΣ
μόνο κάποια… κατσιασμένα!

———————————–

Παιδεία, Άμυνα, Υγεία
κι’ Εθνική Οικονομία
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΨΕΜΜΑ
ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΜΙΑ ΠΝΟΗ
ΣΑΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΚΑΠΟΙΟ ΧΕΡΙ
ΘΑ ΤΑ ΚΟΨΗ ΜΙΑΝ ΑΥΓΗ

——————————————–

Τοξικόμετρο στο χέρι
(στο άλλο του κρατάει μπεγλέρι)
ύφος σκυθρωπό, σφιγμένο
τό όλον… Μιθριδατισμένο,
βγήκε τσάρκα στα σοκκάκια
απ’ το Μάτι ως τη Ραφήνα
κι’ από πίσω Συριζάκια
ΤΣΑΡΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ!!!

——————————————-

1)…”το τέλος της ουτοπίας και της αυταπάτης αποτελεί μία ακόμη συμβολή στην ωρίμαση του πολιτικού συστήματος.”

Ρίξε κι’ άλλη ουτοπία

(Τσίπρα ψυχοθεραπεία!!!)

Ρίξε κι’άλλη αυταπάτη
να μας βγή καλά το μάτι
Καταλήψεις πού τελειώνουν
βοηθεία Ρουβικώνων
σύστημα πού “ωριμάζει”
τη σαπίλα του γιορτάζει…

2)…Η αντοχή της Ελληνικής Δημοκρατίας, που βγήκε αλώβητη από την πρωτόγνωρη
οικονομική κρίση της τελευταίας οκταετίας, αποτελεί κατάκτηση

Κατακτήσαν τούς αιθέρες
δίχως πάθη καί φοβέρες
με τα υποκάμισα όξω
(Πούσαι Σόιμπλε να σε διώξω)
κι’ έτσι “αλώβητη” η χώρα

ΜΕ ΕΚΑΤΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΦΟΡΑ !

——————————————————–

Στών “αγανακτισμένων” την πλατεία
μούτζωναν κι’ έβριζαν φυντάνια τρία
τό ένα χοντρό καί μαστελάτο
κοκκινοτρίχικο τό άλλο βαρβάτο
τό τρίτο με κατάληψη στο πιάτο
θέλαν να γράψουν τη δική τους ιστορία…

Νεοναζί καί Κάστρο αντιπαλότης(!)
Φταίχτης η “φιλελέ” μηδενικότης
Μένουμε ή δεν μένουμε Ευρώπη;;;
Φαλάκρας νάρκισσος εκλώτσησε το τόπι
με τα πουκάμισα έξω στο κατόπι
τούς πήρε “κωλοτούμπα” η ανθρωπότης

Στις Πρέσπες γράψαν συμφωνία χαλάστρα
το ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ έφτασαν στά άστρα
σαμπάνιες άνοιξαν – μαύρο χαβιάρι
μα ο κοκκινότριχος είχε σαλτάρει
λάσπες τούς πέταξε με το ίδιο φτυάρι
πού κάποτε έκτιζαν στην άμμο κάστρα

—————————————–

Στών Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
υπουργάαααρες ριχτήκαν στη μάχη
μαστελάτα, θρεφτά, παλληκάρια
καβαλλώντας καλάμια μακρυά
να ξεθάψουν με αξίνες καί φτυάρια
των προγόνων τους τα ιερά.

Εδώ γέλασε η ανθρωπότης…
“Μα πού βρέθηκε τέτοιος ιππότης
Λεοντόκαρδος να διπλασιάζη
τα έξι μίλλια μας τα χωρικά
κι’ ο Αλέξης να μην τον αρπάζη
ολοσούμπιτο απ’ το γιακά;;;;”

————————————-

Ανομίας κανονικότης
γιά τα φιλαράκια πρώτης…
Κι’ ύστερα η αστυνομία
“ψάχνει” την παρανομία

Στών Κυκλώπων τις νησίδες
καταπλεύσαν κατσαρίδες…
Πώς; Ρουβίκωνες τις λένε;
Μπάααα… σε τίποτα δεν φταίνε!
Τα παιδιά είναι “δικά μας”
καί στην πίτα μερτικά μας
Άε τούς Κύκλωπες να κλαίνε
ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΔΕΣ ΦΤΑΙΝΕ!

————————————————

Η οχιά φίδια γεννάει
κι’ ο χαζός τα προσκυνάει…
Δώσε κλώτσο να γυρίση
η Ελλάς να ξεβρωμίση
απ’ τούς “θρύλους” Κουφοντίνες
τού ΚΑΚΟΥ κυρα-Κατίνες

————————————–

Η διακορευθείσα κόρη
σωστά πήρε ΔΙΔΑΧΕΣ
Υπανδρεύθη το αγόρι
διότι τού μπαμπά οι αρχές
ήσαν ξέπλυμα με αίμα…
κι΄’όχι παρθενοραφές.
Νά! της Παναγιάς το βλέμμα
δάκρυα γεμάτο…ΘΑΥΜΑ!!!
ΚΙ ΕΠΟΥΛΩΘΗΚΕ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ!!!
(με ορθόδοξες αρχές…)

———————————–

Οι “αγορές” πρεσβυωπία
εμφάνισαν; ή μυωπία;
την ώρα πού η Ελλάς
(εδώ, πικρογελάς!)
βγαίνει στην επαιτεία…

Διότι ο Μπαρούφας στιβαρός
λέει ο “κακός σας ο καιρός”
στα παληοφιλαράκια
Ώ τρισκακόμοιρη Ελλάς
σε βλέπουμε να μασουλάς
πίτες χωρίς σουβλάκια

——————————

“Μαμά, τι είναι ο φαλλός;”
“Πώς με ρωτάς έτσι αφελώς;
Είναι γένους αρσενικού
καί φύλου μόνον ανδρικού.”

“Μα ο δικός μου ο μπαμπάς
φαλλό δεν έχει, πού το πάς;
Τί είναι ανδρό – γυνο, μαμά;
ΤΑ ΚΑΝΑΤΕ ΟΛΑ ΑΧΤΑΡΜΑ…

“Είδομεν το φώς το αριστερόν
ελάβομεν φάπα επουράνιον
Εύρομεν σύνταξιν μισή
αδιαίρετον ΣΥΡΑΝΕΛ προσκυνούντες…

——————————————–
Όταν έχεις το κοράνι
τί τον θέλεις τον Ουγκό;
Σε υψωμένο γιαταγάνι
κάνεις πάντα τον μουγκό…
Πώς ξηλώνονται οι θρησκείες
πούχουν μπεί στον αργαλειό;;;
Μοχθηρών θεών κακίες
πού διδάσκουν στο σχολειό;;;

————————————

Λένιν μουσάκι
ματιά κοφτή
σκουλαρικάκι
στο δεξί αυτί
Τί είναι τούτο
μωρέ παιδιά
το σάπιο φρούτο
πού υπομειδιά;
Είναι, σού λέει,
Ισλαμιστής
πού παραπαίει
σαν βουλευτής…
Επαναστάτης
της γειτονιάς
καί Χατζηαβάτης
τρίτης γενηάς…

(Περί Κυρίτση)

————————

Εκεί στού Παντείου τα μέρη
πού εκκολάπτονται Βολταίροι
οι Συρίγοι άς το βουλώνουν.
Διότι όποιος τούς προγκήξει
καί την ΑΝΑΡΧΙΑ τούς θίξει
ευθύς τον ξυλοφορτώνουν.

Ω, ρέ, Οθωμανοί κατήδες
σε ρωμέϊκες πατρίδες
πού χρειάζονται επειγόνως!!!
τ’ Άη Γιαννιού φωτιές ν’ ανάψουν
κι’ αιμοροίδες να συρράψουν
να μή φεύγη ούτε πόντος…

______________________

Κεί, στού καφενείου τα λόγια
σταματήσαν τα ρολόγια…
“πά, να υψώσουμε σημαίες
στίς ανθρωποφάγες γαίες”
Μά ο ανθρωποφάς Μεμέτης
μερακλής, αρχιρεμπέτης
περιμένει εκεί, στη στάση
κόκκινος ωσάν μπαρμπούνι
σαν τούς πέσει το σαπούνι
ποιός θα σκύψη να το πιάση….

——————————————-

Απόδοτε τα των ποιμένων τοίς ποιμένοις
( μυζήθρες, ραβανί της θείας Μελπομένης)
καί τα τών αμνών τοίς αμνοίς
(χορτάρι καί σανό,,,ό,τι πείς…)
Διότι δέν είναι αστείον
να παίζης με το “θείον”
με τ’ άπλυτα στη φόρα
εν ορθοδόξω χώρα!!

————————————-

Βου-ρ-λευτής από Λεβέντη
μερακλώθηκε στο γλέντι
κι’ είπε τη Βου-ρ-λή να κάψη,
μα προτού φωτιά ν ανάψη
τονε πρόλαβε η Ζωίτσα…
“Στάσου” λέει “μιά σταλίτσα
νάβρω γιά το “απεχθές” το χρέος
(κι’ “επονείδιστο” βεβαίως)
συνεδριάσεων πρακτικά…
Πώς;;; ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΚΑ;;;

———————————————-

Ποιός ν’ ακούση το μπεγλέρι
πόσο, άχ, πόσο υποφέρει
μές στο χέρι της αρκούδας…
Της Σεβίλλης τον μπαρμπέρη
ποιός ρωτάει πόσο υποφέρει
στη στριγγιά της καλιακούδας…

————————————-

Δώσε μάχη, Ανδρομάχη!…

Γαζία στη μπουτονιέρα
καί παπιγιόν λαμέ.
Κατάνυξη στον αέρα
καί όνειρα εμπριμέ

Θρησκείας κι’ αθείας
η σκόνη κουρνιαχτός
στης Φύσεως τής ΘΕΙΑΣ
το ΘΕΙΟΝ πεφυκός

Σ’όποια γενηά κι’ άν μείνεις
σημείο αναφοράς
γλαυκώπιδος Αθήνης
το πνεύμα θα φοράς.

—————————

Ο Γαβρόγλου έχει σθένος
έναντι τού αρχιποιμένος
κι’ ο Καμμένος έχει μένος
κατά τών Οθωμανών το γένος

Όπου ο λόγος δεν συμπίπτει
στά παιδία ράβδος πίπτει
Ποιός ευθύνες επιρίπτει
σ’ όποιον λογική απορίπτει;

————————————-

Π. Καμμένος, Υπουργός Εθνικής Αμύνης

Χοντρούλη κράνος φόρεσε…
μπές στο πολυβολείο.
Το Κούγκι σού τη φόρεσε
κι’ άς τό’πες γιά αστείο

Κνίτες επιάσαν τα βουνά
κι’ αναρχικοί λαγκάδια.
Φοβούνται μην τούς βγούν ξυνά
τού Ερντογάν τα “χάδια”

Τώρα ο Μεμέτης καρτερεί
να ξηγηθή φυστίκι
αράπικο σ’όποιον θαρρεί
πώς πουλάει αντριλίκι

Αρνάκι είπαμε τη Λαμπρή
να ψήσουμε στο λάκκο
κι’ όχι να πάμε σουβλιστοί
σαν τον Θανάση Διάκο…”

———————————- ———-

Κάποτε, το ελληνικό γελοίο
ενεγράφη σε σχολείο
σκοπιανό για να σπουδάση
σοβαρότης τί σημαίνει
πώς στον Νίμιτς, ποιός τη βγαίνει
καί στο σκάκι ποιός θα χάση.
Ταυτοτήτων ιστορίες
καί λοιπές αρχαιολατρείες
στο θρανίο συζητούνται
γιά ένα τέταρτο αιώνος
σοβαρό – γελοίο αφρόνως
αλληλογρονθοκοπούνται
Μά, νά! Φτάνει η Τσιπρούκλα
να γιατρέψη την πανούκλα
σύνθετης ονομασίας
Δώθε κόβει, κείθε ράβει
ώσπου ρίχνει το καράβι
Καθημ. (21.1.18)
——————————
-Κωπηλάτες στις γαλέρες
έρχονται καλές ημέρες!!!
Οι “αγορές” πού σας πουλήσαν
καί το βιός σας ροκανίσαν
θα σας αγοράσουν πάλι
πέντε γρόσια το κεφάλι.
Κι’ όταν σας ξαναπουλήσουν
γρόσια δυό θα σας χαρίσουν
γιά αγορά νέων αλυσσίδων
μέσω διαδικτυακών παγίδων…
Καθ.(3.12.17 )
——————————–
Ζήτησε η παιδεία ψωμί
καί της δώσαν παντεσπάνι
Ζήτησε η ελευθερία αρετή
κακίας έλαβε στεφάνι
Τι λαός να είναι αυτός
την Ελλάδα οπού πληγώνει
πάει, χάθη ο σταυραετός
καί στον Όλυμπο νυχτώνει
Καθ. (9.8.17)
_________________________

Τα μποστάνια στη Σαχάρα
ενθύμιο από Πασοκάρα
ΕΟΚ, ΝΑΤΟ, = συνδικάτο
καί δολλάρια στο πιάτο
με Ντελόρ μύρια κουφέτα
στά μπουζούκια άνθη πέτα…
ώσπου νά’σου ο αριστερούλης
κι’ ο φιλάρας του ο Μπούλης…
“το νερό” λέει “δεν φτάνει,
μας ξεράθη το μποστάνι,
γιατί πάντα οι άλλοι φταίνε
πού Σαχάρας δάση καίνε…
Καθημ. (24.9.17)

Τί ακαδημαϊκοί πολίτες
τί των Εξαρχείων αλήτες…
Τα “παιδιά δικά μας είναι”
καραγκιόζη κόρφο φτύνε!
Διακρίσεις παρακάμπτεις
Υπουργάρα παρωδίας;;;
ελλοχεύει Οσφυοκάμπτης
τιμωρός της α – παιδείας
απ’ τα πόδια να σε ζέψη
σε δυό δέντρα – δυό πλατάνια
το μυαλό σου να χωνέψη
άλλο αητοί, άλλο τσογλάνια
Καθημ.(4.1.18)
Τί θα ψήφιζε ο Πικάσο;
Ταύρο θά’πιανε με λάσσο…
ή παέλλια στο τηγάνι
να την τρώη καί να μή φτάνη;
Η Ρεάλ κι’ η Μπαρτσελόνα
δίνουν φιλικό αγώνα.
Κεί να δείτε ο Ραχόϊ
τα chorizo πώς τα τρώει!
Όσο γιά τον βασιληά τους,,,
απ’ τά γέλια την κοιλιά τους
οι Καταλανοί κρατάνε
στην αρένα πρίν τον πάνε…
Καθημερινή (4.10.17)
————————————-
Φεμινίστριες τού κόσμου ενωθείτε
τα τσεμπέρια αφού ξεφορτωθείτε
“Ούτε Ιάσονα ούτε Αντιγόνη”
διαλαλήστε απ’ άκρου τη γής
“τέρμα οι άντρες, εμείς στο τιμόνι
καί να λείπη το φύλλο συκής”
Καθημ. 3.11.17
Τό ρεύμα είναι ζωηρόν
Κλείστε τα παραθύρια
Novartis ρίξτε στον χορόν
δεινά μας βρήκαν μύρια.
Ήμασταν σαίνια πρώτα
μα… μας άλλαξαν τα φώτα…
Καρανίκααα, Καρανίκαααα…
ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΕΝ ΜΙΚΗ ΝΙΚΑ!!!
Φλεβάρης18
—————————————
“Συντρόφια ευημερεύουμε!
Την Κυριακή νηστεύουμε
Δευτέρα αλάδωτη φακή
Τρίτη αρακά στη λαϊκή
Τετάρτη φασολάδα
Πέμπτη μακαρονάδα
(χωρίς κιμά – χωρίς τυρί)
τη βγάζουμε, όμως καθαρή
Παρασκευή με γεμιστά
Καί Σάββατο, ώ τού κερατά!
δεν φτάνει ούτε γιά βλήτα…
Γύρο, είπατε… με πίτα;;;!!!”
Άργειε, όμως έφτασε η στιγμή
ψωμάκι λέμε το ψωμί
κι η οικονομία ανακάμπτει…
Απ’ τού Προκρούστη τραβηχτά
Σκίρων στά βράχια μας πετά
κι’ύστερα… Πιτυοκάμπτη!!!…
————————————–
Καί οι δυό στο άγιον όρος
(πού’ναι ο εκλογικός τους χώρος)
Χαλιμάς τα παραμύθια
ψηφοφόροι = κολοκύθια
Στό μαντρί!… Μή μας ξεφύγει
πρόβατο με γνώση λίγη…
Οι “ποιμένες” των ανθρώπων
τείχη έκτισαν Κυκλώπων.
Καί σύ θές το Προ(σ)κοπάκι
άγριο να γενή γατάκι!
Η Ελλάς να “ωριμάση!”
ΠΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ… ΘΑ ΧΑΛΑΣΗ!
Καθημ.8.10.17
—————————————-
Θίασος κουκουλοφόρων
νοσηρών πυροκρατόρων
μήνυσε στον Καρανίκα…
“Ψίτ, παιδί, εν Μολότωφ Νίκα”
Τσογλανιών ξεσηκωμός
ΤΣΟΥΤΣΕΣ ΑΦΗΡΩΙΣΜΟΣ
Καθημερινή (9.12.17)
—————————————
Μακαριώτατε περί αλλοτρίων
πώς τυρβάζεις αρχαίων μνημείων
Πώς γλυτώσαν αυτές οι κολώνες
Παρθενώνων ειδωλολατρών
από τόσες ορδές δολοφόνες
φαιοχίτωνων αληταριών…
Αντε ρίξε καμμιά προσευχούλα
να σού φύγη λιγάκι η αναγούλα
πούχεις μές στην ψυχή σωρευμένη
πρός τούς Έλληνες πανθεϊστές
κι’ άσ’ τη χώρα αυτήν την καυμένη
να ονειρεύεται πώς ήταν χτές.
Καθημερινή (16.2.17)
————————————-
Πώς αντέχει αυτός ο μύθος
στών ηλίθιων το πλήθος;
Όταν γύριζε ποντάραν
στην Οκτωβριανή ρουλέτα
(δίχως αυγά ομελέττα(;)
ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕ ΔΕΚΑΡΑΝ
Καθημ. (17.10.17)
———————————–
Σκυλιά, γατιά, ποδόσφαιρα
καί άνοια ως τη στρατόσφαιρα…
Κάνει το Μητσοτάκη
η Φώφη μπογαλάκι…
ξερνάει το κύμα Όμηρο
της αυταξίας κακόμοιρο
τσουνάμι η προγιαγιά μας…
ΜΑ ΚΥΡΙΕ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΜΑΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ;;;
Καθημ. (17.12.17)
———————————-
ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ “ΕΛΛΑΔΑ”;
Κοσμοπολίτες “Έλληνες” πιθήκους
η (β)Ρωμηοστάνη επέλεξε ως ενοίκους
ταγό – προσκυνητή στο άγιον όρος
(διαλογισμού ενδείκνυται ο χώρος
μα καί ψηφοθηρίας καταλύτης)
Ο πρώτος μέλλων των (β)Ρωμηών πολίτης
οφείλει υπακοήν αρχιποιμένοις…
Σκορδόπιστε ραγιά μην περιμένεις
από τη δυσπλασία κάποιον να σε βγάλη
αφού όλοι από δεξιά κι’ αριστερά
κέντρα ή ακραία κόμματα φαιδρά
τοίς ρασοφόροις σκύβουν το κεφάλι.
Καθημερινή (19.2.17)
—————————————-
Άχ, τού Ολάντ “φτωχέ” μπαρμπέρη
πού δεν έπιανες στο χέρι
ούτε ένα δεκαρικάκι!!!
Σ’ έφαγε η μακιγιαρίστρα
τού Μακρόν η συγυρίστρα
πού’χει οίστρο καί μεράκι!
Καθημ. (17.9.17)
————————————–
Αυτάρεσκος ο γέρων
εύφλεκτα υλικά μαζί του φέρων
καί κουτσουρα απ’ το τζάκι του
παίρνει τη Ρώμη του να κάψη
στης υστεροφημίας το μπατζάκι του
φωτιά μονάχος του ν’ ανάψη…
“Είσαι τρελλός!” ψελλίζει η Καρδερίνα…
κι’ ο Πάρης μορφονιός απ’ τα Λονδίνα
τον προσκαλεί γιά καμπανίτη
σε θέρετρο πολυτελές στην Οίτη
την κάψα να ξεχάση μέσα στ’άλλα
γιαούρτι γιά dessert με πρόβειο γάλα
Με μπακλαβά το φύλλο
των άγγελων ομοιάζει, λέει, το φύλο…
Τα όσια δέν σέβεσαι;;;
εισαγγελεύς στο δίχτυ της αράχνης
σού λέει πως να πορεύεσαι
καί νεοπουριτανισμούς μην ψάχνεις
Καθημερινή (27.12.17)
————————————–
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ
Πάλευκος κρίνος, ωραίος,
τής καινής διαθήκης κλέος,
“άντε”, λέει, “να ενανθρωπίσω…
θεϊκή σπορά ν’ αφήσω”
Δρόμο παίρνει δρόμο αφήνει…
στην καζούρα οι άλλοι κρίνοι
“χρειάζεται” τού λέν “γυναίκα
αειπάρθενη μπεμπέκα”
“Ποιός σας λέει πώς δεν το ξέρω;
ΚΑΙ ΟΜΩΣ, διάολε υποφέρω
Γή κινιέται ή δέν κινιέται
υιός θεού από εμέ γεννιέται”
Πάει ο κρίνος, τάχει παίξει
στη Βηθλεέμ προτού να φέξη
απ’τη ζήλεια του τα σπάει
τον Ιωσήφ ξυλοκοπάει….
Καθημ. (27.12.17)
———————————
Προστασία τού πολίτη;;;
Χαϊδολόγημα τού αλήτη
η χυδαία διαγωγή σας
κι’ η ευθυνοαποφυγή σας!!!
Όμως τί να λέμε τώρα…
Εις τού (β)Ρωμηοστάν τη χώρα
μείναν μόνον οι τσουκνίδες
Σύριζα ευτραφείς ακρίδες
Καθημ. (29.10.17)
———————————-
ΤΑ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ
Η κουρούνα καί η φώκια
καί το χέλι το γλιτζό
ξεκινήσανε να πάνε
σε ομορφιάς διαγωνισμό.
Λούστηκαν καί χτενιστήκαν
βάλαν μαύρη φορεshά
με μαντήλες καί τσεμπέρια
όπως πάν στην εκκληshά
Τίγρεις ζέμπρες κι’ αντιλόπες
πού’τανε απ’ τα φαβορί
σάστισαν όταν τούς είδαν
πού ανάβανε κερί.
Το παγώνι τούς κοιτάει
το κεφάλι του κουνά
το ελάφι μουρμουρίζει
“Τί είναι τούτα τα φρικιά”
Μα κριτές κι’ ελλανοδίκες
ήτανε τσομπαναριό
με επικεφαλής τσομπάνη
πού’χε ράβδους το χρυσό
Δώθε δίνει κεί σκορπάει
σ’ όλους με απλοχεριά
κι’ η κουρούνα πρώτη βγαίνει
πρώτη απ’όλους σε ομορφιά!!!
Ζείρων, Καθημερινή (27.2.17)
———————————-
Τάδε έφη ο Καζαμίας
γιά το δεκαοχτώ…
“Όλοι μετά βουλιμίας
πέφτουν στο ψητό
Κυβερνώντες = παϊδάκια
με Merlot παληό
οι άλλοι τσίπς καί γαριδάκια
κι’ ιαματικό νερό
Καρανίκα ΕΝ ΜΑΣΑ ΝΙΚΑ
ορθοπεταλιά
ώσπου των ΑΝΕΛ η προίκα
πέσει στα σκυλιά
Macedonia = I don’t γουστάρω
Ντόρας απειλές
Εγώ δεν φοβάμαι Χάρο
κι’ άς είμαι χλεχλές
Στού Κυριάκου, λέν, τη στέψη
θεία αρωγός
δάφνη η Φώφη μαςι θα δρέψη
ως συνοδηγός
Ο Ερντογάν σε μιά σανίδα
στο Αιγαίο ανοιχτά
ψάχνει γιά υφαλοκρηπίδα
καί κρατάει σφιχτά
της Λωζάννης τη χαρτούρα
τού Γκιουλέν σειρά
νάρθη με την αγιαστούρα
κι’ όλα μιά χαρά…΄
Καθημ. (2.1.18)
——————————–
Ο ΛΙΘΟΒΟΛΙΣΜΟΣ
Νά μήν είναι χοντρά τά λιθάρια
καί τoύς σπάσουν μεμιάς τά ποδάρια
νά μήν είναι ψιλά καί τούς σκίσουν
τα μετάξια βρακιά πού φορούν
οι βολές σας να μήν αστοχήσουν
δείτε αγέρωχα πού σάς θωρούν
Νάν’ οι πέτρες ροδάκινα, απίδια
σάν καλά τροχισμένα κοπίδια
τά πλευρά να τούς σπάν, τόν αυχένα
τ αμαρτήματα πού ‘χουν στά στήθεια
υποσχέσεις, ψευτιές, παραμύθια
νά εξαλείψη ο λιθοβολισμός
Δαγκωτή νάν’ οι ψήφοι στά χέρια
νά τρυπάνε σάν νάναι μαχαίρια
κομπασμός, έπαρση, ύφος, τουπέ
διορισμοί, φακελλάκια, ρουσφέτια
κι’ άλλα προεκλογικά μαραφέτια
γραμμή στο σκουπιδοτενεκέ
Υ.Γ. “Καί ποιόν να ψηφίσουμε;”
“Θάνο Τζήμερο”
Καθημερινή (2.4.17)
————————————
Ένα σκωπτικό σατιρικό έμμετρο, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, κύριε Μανδραβέλη,
έχει σαν στόχο ένα γέλιο, ή ένα χαμόγελο…
Πού αφιερώνεται στούς αναγνώστες με πολλή αγάπη.
Δέσποτα, είπαμε, στη στάνη
ο αμνός ό θέλει κάνει
κατουράει τρώει, πίνει
καί το γάλα του σού δίνει
ομού μετά της ψυχής του
καί της θείας προσευχής του.
Τί γυρεύεις ιστορίες
Σκόπια καί Μακεδονίες
νάρθη σε συλαλλητήρια
Κι’ άγιων Πάντων πανηγύρια;;;
Άστον ήσυχο στ’ αυγά του
με τη ΒΙΒΛΟ στά ζερβά του!
Τήν Ιλιάδα έχει ξεχάσει
ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥ ΤΑΧΕΙ ΧΑΣΕΙ
——————————————-
Μέτρα…μέτρα τα τα χρόνια…
ο (β)Ρωμηός πάντα αιώνια
το ίδιο το βιολί θα παίζη.
Πριονίζει το τραπέζι
οπού κάθεται να φάη
όπως στ’ άχρηστα πετάει
γλώσσα, αρετή, παιδεία
καί κατόπιν, κεί πού κλαίει
“Κενωνία κακούργα” λέει…
Πούσαι Μπόστ, στης ζωηφόρου
Ελλάς κορασίς απόρου
σπίθα πνεύμα να σμιλέψης
τούς καϋμούς μας να πλανέψης!
Καθημερινή, 5.3.17
————————————-
Η ευτυχία τού να είσαι
Έλληνας… στο άψε σβύσε
Σαούλ – Παύλο, Διογένη
να χτενίζης στο ίδιο χτένι
‘Αχ! Φιλόσοφε Σωκράτη
κάνε κράτει, κάνε κράτει…
γιατί ο Πλάτωνας στον Άδη
λούφαξε απ’ τον Καστοριάδη
Έτσι λέει η Καρδερίνα…
Όσο πιό πολλά τα κρίνα
νέοι Μεσσίες μάς προκύπτουν
οι (β)Ρωμηοί να οσφυοκύπτουν
Χώρα καταπατημένη
στά μπουζούκια η καϋμένη
προσδοκά το λυτρωμό της
με ποντίκια στο βωμό της
Καθημερινή (10.8.17
———————————-
Ώ, ελληνική οικουμένη!
Σανδαλο-περπατημένη
στά τσαρούχια ξεπεσμένη
Louis Vuitton αναστημένη…
άντε βρές εμπιστοσύνη
στού πολιτισμού τη δίνη
όσο γιά τα δανεικά σου…
τράβηξε έξω την ουρά σου
Τού πολιτισμού η αξία
είναι η αισιοδοξία…
ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ
ΤΟ ΠΡΩΙ ΧΙΛΙΑ ΠΑΛΟΥΚΙΑ
Καθημερινή (10.9.17)
————————————
Χάντιγκτον άσε τα τόξα…
τα Βαλκάνια έχουν δόξα
ευγενείας Ρώσσων τσάρων
καί τού Ιμπραήμ κουρσάρων
Τα ελληνικά Ντί Έν Αίη
σάπισαν από τα “κλέη”
Ρωμηών βυζαντινογόνων
καί ραγιάδων επιγόνων
πού την Κυριακή λαμβάνουν
τού Χριστού τις ευλογίες
μα στό τάβλι όταν χάνουν
ρίχνουν χριστοπαναγίες.
Καθημερινή (10.10.17)
———————————-
Η εξομολόγηση τού Αλέξη
Ρώτησα τον Καρανίκα
τι μ’απόμεινε απ΄την προίκα
μνημονίων να μοιράσω
τους φτωχούς να ξεγελάσω
Μούπε “Σύντροφε ν’ αλλάξης
της μικρομεσαίας τάξης
παίρνει η Φώφη τούς κοκόρους.
καί μας τρώει τούς ψηφοφόρους
Ψάξε χώρους ανοήτων
νέων “συλλογικοτήτων”
πρόβατα να καλοπιάσης
τα ευρώ να τούς μοιράσης”
Καθημερινή (15.11.17)
————————————–
Τέρμα οι αυτοκτονίες
κι’ οι “κακούργες” κενωνίες
τα συσσίτια δυσφημήσεις
(πού δεν ήταν δά καί λυσεις…)
Η πατρίς ευημερούσα
με τερπνή θρησκεία κρατούσα…
αξιοθέατο της στάνης
ο Τραμπάκουλας τσοπάνης
Όσο γιά τον Παρθενώνα
μύριων κλινών ξενώνα
παγκοσμίως άν πλασάρουν
απ’ τα χρέη θα ρεφάρουν
Με τού Τουρισμού τις κόρες
ευειδείς καί μυροφόρες
Καρυατίδων ρεσεψιόν
Καραγκιόζη αττραξιό
——————————-
Τό’παμε οι “μάγκες”
δεν έχουν ανάγκες
πού να μην πληρούνται
Έχουν συνηθίσει
σε αιώνιο μεθύσι
να αυτο-ικανοποιούνται
Σύριζα εν τέλει
με Αριστοτέλη
ποιός να εξισώση;
κι’ ένα αυγό να βράσης
δίχως να το σπάσης
θέλει λίγη γνώση.
Καθημ (19.11.17)
———————————
«do it yourself». συσκευασία
γλώσσης μας Ελληνικής η αξία
εκ πιθήκων μπαμπουίνων
καί νομάδων βεδουίνων
Είναι, λέει ο συλληφθέντας
σαν από σεισμό πληγέντας
από πλάνη εισαγγελέα
γιατί πούλαγε λαθραία
Η κατηγορία ψευδή…*
η κατήγορη* αδαή*
τονε κλείνει στη φυλάκα
ευπρεπή* αστυφυλάκα
Καθημ. (29.10.17)
=——————————
Τών εθνών αυτοκτονούντων
πολιτών λιμοκτονούντων
οικολόγων αδρανούντων
καί πολιτικών μασούντων
Λύσις ειναι μία καί μόνη..
Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ!!!
Θα μού κάτση στο λαρύγγι…
καί στεφάνι θα με σφίγγη
το ρητό τού Καρανίκα
ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ… ΕΝ ΣΩΡΡΑ ΝΙΚΑ!
Καθημ. (22.10.17
—————————————-
Τού Νταλάρα τα τραγούδια
κόκκινα της ΚΝΕ λουλούδια
ΚΚΕ γαϊδουραγκάθι
σάν Κρινό-σπορου τα πάθη…
Ποιός πιστεύει, ποιός ληστεύει
σανοφάγων την ψυχή;
ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ, λέει, ΤΟ ΚΟΜΜΑ
τού Χαρίλαου η ευχή!
Καθημερινή (22.9.17)
————————————–
Μια Ελλάδα πού δεν φτάνει
(β)ρωμηοσύνη να ξεκάνη…
λάθος όνομα της δώσαν
σαν την απελευθερώσαν
των παπάδων Ρωμανία
των βυζαντινών λαγνεία…
———————–
Μια Ελλάδα πού δεν φτάνει
(β)ρωμηοσύνη να ξεκάνη…
λάθος όνομα της δώσαν
σαν την απελευθερώσαν
των παπάδων Ρωμανία
των βυζαντινών λαγνεία…
————————-
Θανάσιμο αμάρτημα στη Συριζοκρατία
γυναίκα ν’ ανεχόμαστε επιχειρηματία
με επιτυχία εμπορική, ατσίδα, ξεβγαλμένη
εμείς πού στά μνημόνια βρεθήκαμε πνιγμένοι.

Βαρούφ εδώ, Τσακάλ εκεί, στη μέση ένας Αλέξης
καταληψίας, Μαρέβα μου, καί πώς να το’νε παίξης
στο τάβλι πόρτες ανοιχτές, τα πούλια πλακωμένα
στο φεύγα ν’ αντιστέκεται… “τα ζάρια” λέει “κομμένα”

Μονάχα ανασκολοπισμός πάνω στην κωλοτούμπα
να πάρουν γνώση οι αριστεροί πώς γίνεσαι γαρδούμπα
τούς άλλους όταν πονηρά πάς γιά να χαντακώσης
στον πισινό σου πάσσαλος καί πώς να τον γλυτώσης.

Η κυρία δεν με μέλλει
ίσα πού έγλειψε το μέλι
παρευθύς την ξεμπροστιάσαν
“άθλιοι” την πειθαναγκάσαν
να ζητήση καί συγγνώμη…
Καρανίκαααααα… έχεις γνώμη;;;;

—————————————

Μισώ τον χαμό μου
τον Γόρδιο δεσμό μου…
πώς τά’μπλεξα έτσι ΕΓΩ
Ο ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ
τής υπεροψίας
να κλάνω σαν ΚΛΟΥΒΙΟ ΑΥΓΟ…

Να μην κλείνω μάτι…
νά’μαι όλο γινάτι
Novartis – Μακεδονικό…
Θα πρέπει να ψάξω
κεφάλι ν’ αλλάξω
σε τομογράφο αξονικ

———————————–

Διεσπαρμένε Ελληνισμέ!
Κόπιασε να μάς μπολιάσης
ΑΡΕΤΗ πού εχάθη, ωϊμέ…
κι’ ύστερα να μάς κεράσης
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ Ραψάνης μπρούσκο
καί σ’ όσους μάς τυρρανούν
καί το αίμα μάς ρουφούν
να αστράψης έναν φούσκο

—————————————–

Σαββίδης ως πιστολέρο στο γήπεδο

ΩΔΗ ΠΡΟΣ ΟΛΙΓΑΡΧΗ

Τί μουσάτος! Τί ωραίος!
Καί τι τσαμπουκάς σπουδαίος!
Κουσουμάρει την πιστόλα
τοίς κυσί ρίχνει μιά φόλα
τάς εξέδρας εξεγείρει
Πώ, πώ, πώ, τι πανηγύρι!
Νά τού κάνουμε αγάντα…
Να τού στήσουμε ανδριάντα
Εν Ναπολεοντεία στάσει
με μιά σκούπα καί φαράσι

 

Ισραήλ και Αραβικά Κράτη, Στρατιωτικά

Ισραήλ και Αραβικά Κράτη, Στρατιωτικά
Διατί υπερέχει το Ισραήλ υπερέχει στρατιωτικά ;
1.Το Ισραήλ εκπροσωπεί στη Μέση Ανατολή τον τεχνολογικά υπερεξελιγμένο “1ο Κόσμο”, ενώ τα γειτονικά αραβικά κράτη εστιάζονται εν μέρει στο Μεσαίωνα και γενικά είναι τόσο καθυστερημένα που ανήκουν στον “3ο Κόσμο”.
2. Το Ισραήλ παράγει και εξάγει υπερσύγχρονο οπλισμό. Κατέχει την ατομική βόμβα.
3. Το Ισραήλ αποτελεί στις επιστήμες “υπερδύναη” (πολλά Νομπέλ στις φυσικές επιστήμες).
4. Σε περίπτωση πολέμου οι γυναίκες μπορούν να αντικαταστήσουν επιτυχέστατα τους άνδρες.
5. Στον στρατό υπηρετούν όλοι , αν θυμάμαι καλά τους αριθμούς μεταξύ του 18ου και 65ου έτους της ηλικίας. Οι άνδρες υπηρετούν τρία έτη και οι γυναίκες 21 μήνες.
6. Οι αεροπόροι ανήκουν στους καλύτερους του κόσμου, εν μέρει πρόκειται για Αμερικανοεβραίους.
7. Οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ είναι διεθνώς οι πιο επιτυχείς. Προ του πολέμου το 1967 π.χ. ο αρχηγός της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας και σύμβουλος του Σύρου προέδρου ήταν ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας του Ισραήλ (!!!).
7. Οι ΗΠΑ προστατεύουν το Ισραήλ.
8. Ισως το πιο σημαντικό : Ξέρουν , τί θα συμβεί σε περίπτωση νίκης των Αράβων. Δηλαδή η στρατιωτική υπεροχή έχει υπαρξιακό χαρακτήρα.
θα ήθελα να επισημάνω, ότι το θέμα ανήκε επί έτη στην πολυδιάστατη πανεπιστημιακή δίαλεξη υπο το πρίσμα της Θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων και του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου ειδικά για μεταπτυχιακούς περί την σύγκρουση του Ισραήλ με τα αραβικά γειτονικά κράτη . Παρόντες ήταν και ειδικοί σπουδαστές από αραβικά κράτη . Ποτέ δεν διαμαρτηρήθηκαν.
Καθημερινή (16.2.18)

Δικαιοσύνη, Σουμερία, Κίνα, Ελληνες,Φιλόσοφοι (Πλάτων, Αριστοτέλης), Κινέζοι Φιλόσοφοι, Ευρωπαίοι Φιλόσοφοι

Δικαιοσύνη, Σουμερία, Κίνα, Ελληνες,Φιλόσοφοι (Πλάτων, Αριστοτέλης), Κινέζοι Φιλόσοφοι, Ευρωπαίοι Φιλόσοφοι

Αντιπαράθεση με Χρήστο Γιανναρά ( Αρθρο στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής, 29.12.13)

Εγείρονται πολλά ερωτήματα. Εδώ αναφέρουμε μόνον τα σημαντικότερα :
α) Περί ποιάς Δικαιοσύνης (Δ.) γίνεται στο άρθρο λόγος ; Περί της υποκειμενικής ή περί της αντικειμενικής ; Περί της οικονομικοκοινωνικής, της ηθικής ή της νομικής ;
β) Ποιός και με ποιά κριτήρια προσδιορίζει το περιεχόμενο της Δ.;
γ) Ποιοί θα μπορούσαν να είναι υποκείμενα και ποιοί αντικείμενα της Δ.;
δ) Είναι ρεαλιστικό να τιμωρηθούν εκ των υστέρων πρωθυπουργοί και οι περισσότεροι υπουργοί στα παρελθόντα 35 έτη ;
ε) Φταίνε μόνον οι πολιτικοί για την ολοσχερή κατάπτωση της χώρας ή και ο λαός (ψηφοφόροι ) στα πλαίσια του «Κοινωνικού Συμβολαίου της αμοιβαίας διαφθοροποίησης» (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ άρθρο περί αυτού ) ;
ζ) Ποιά είναι η αιτιακή σχέση μεταξύ της κρίσης και των Μνημονίων ;
η) Είναι τα Μνημόνια προδοσία ή αναγκαία, γιατί δεν υφίσταται άλλη δυνατότητα δανείων για την συντήρηση του κράτους ;

Ευκαιρίας δοθείσηςς θα ασχοληθούμε κάπως εκτενέστερα με το πολύπτυχο θέμα της Δ., μια που αυτή ήταν αντικείμενο επιστημονικής ενασχόλησης επί πολλά έτη (πανεπιστημιακές διαλέξεις, επιστημονική εποπτεία διπλωματικών και διδακτορικών διατριβών, διεθνή συμπόσια υπό την εποπτεία μου, μελέτες, γνωματεύσεις κτλ.).

Περί της Δικαιοσύνης

Υποκειμενική Δ. : Πρόκειται για μίαν αρετή, για μία γενική τοποθέτηση του ανθρώπου που σημαίνει , ότι αυτή είναι η βασική αρετή , η οποία επιδρά επί όλων των άλλων αρετών και έτσι προσδιορίζει τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς ενος ανθρώπου, ο οποίος ζει επί τη βάσει αρετών. Υπό αυτήν την έννοια αποτελεί η Δ. έναν βασικό όρο της χριστιανικής Θεολογίας και Φιλοσοφίας και έγκειται στην υπακοή του πιστού χριστιανού στην βούληση του Θεού που είναι ο μόνος νόμος της βούλησης και των πράξεών του.

Αντικειμενική Δ. : Πρόκειται για μίαν ιδέα ή για μίαν αρχή ως κριτήριο αξιολόγησης κανόνων (συνταγμάτων, νόμων και κοινωνικών κανόνων), ενεργειών και πράξεων απλών πολιτών ή και πολιτικών.
Εδώ εγείρονται δύο ερωτήματα :

α) Πως είναι δυνατόν να αποδοθεί σε κάθε άνθρωπο το δίκιο του; Εδώ προκύπτει το πρόβλημα της κοινωνικής ισότητας.

β) Πως μπορούμε να θεωρήσουμε ηθικούς και νομικούς κανόνες συμπεριφοράς ως δίκαιους, ακόμη αν και αυτοί αντιτίθενται στην κατα την γνώμη μας ηθική μας βούληση ; Οι κανόνες εκφράζουν την γενικότητα (Ιδέ J. Mittelstraß (Edit., Enzyklopädie, Philosophie und Wissenschaftstheorie, vier Bände, Mannheim, 2004, Band 1, S. 745/746).

Αυτά τα ερωτήματα έχουν απασχολήσει μερικούς αρχαίους φιλόσοφους, ιδιαιτέρως τον Αριστοτέλη (θα επανέλθουμε).
Εχουμε αποδείξει σε ένα μεγάλο συγκριτικό σύγγραμμα, ότι στην Μέση Ανατολή, όπου έχουν δημιουργηθεί οι πρώτοι μεγάλοι πολιτισμοί της ανθρωπότητας, η Δ. έπαιζε έναν ιδιαίτερο ρόλο.
Στην Σουμερία (προ 3500 έως 4000 έτη ) την θεωρούσαν ως δώρο ενός θεού (όπως σήμερα ο Χριστιανισμός) ή του Βασιλέως. Από τα πολλά ανάλογα κείμενα θα αναφέρουμε μόνον αυτά που εμπεριέχουν ακόμη και στο παρόν κάποιαν επικαιρότητα.

Ο βασιλεύς Lipitischtar επαινεί τον εαυτό του ως εμπεδωτή της Δ. και επισημαίνει : «Ο ισχυρός δεν κάνει ληστείες, ο ισχυρός δεν αδικεί τον ανίσχυρο».
Εχει διασωθεί στην Αίγυπτο ένα πολύτιμο και πανάρχαιο κείμενο από το 2220 π.χ., από το οποίο απορρέει το συμπέρασμα, ότι οι αντιλήψεις περί της Δ. έχουν πράγματι ταξικό χαρακτήρα. Στην εποχή εκείνη έλαβε χώραν η πρώτη κοινωνική επανάσταση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο Φαραώ έχει εκδιωχθεί και οι επαναστάτες ανέλαβαν όλη την εξουσία. Ενας αυλικός και μεγάλος ιερεύς έγραψε μεταξύ άλλων τα εξείς: «Η Δικαιοσύνη επικρατεί δήθεν στην χώρα. Αλλά είναι άδικο αυτό που κάνουν στο όνομά της. Οι πλούσιοι είναι δυστυχισμένοι και οι φτωχοί χαίρονται…».

Οπωσδήποτε θα είναι ενδιαφέρον για τους αναγνώστες να μάθουν, ότι Κινέζοι φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί εντατικά με την κοινωνική Δ. Ο φιλόσοφος Mong Dsi 4ος αι. π.Χ. έχει διατυπώσει π.χ την άποψη, ότι η Δ. έγκειται στην σωστή σχέση μεταξύ των διακαιωμάτων και των υποχρεώσεων ( „Gau Dsi“, VI, A, 17) . Εiναι απίστευτο , αλλά αληθές, ότι 2400 έτη αργότερα στην βασική τοποθέτηση των Νεοελλήνων οι υποχρεώσεις δεν παίζουν ουδένα ρόλο, γιατί αυτοί δεν έχουν νομική συνείδηση, αλλά ένα υπεραναπτυγμένο αίσθημα του δικαίου !
Ενας άλλος Κινέζος φιλόσοφος και εκπρόσωπος της μεσαίας τάξης, ο Mo Dsi έχει πρεσβεύσει την εξής άποψη : »Ανθρωπισμός είναι αγάπη, Δικαιοσύνη είναι μία ωφέλημη πράξη» . Αυτό μας θυμίζει κάπως τον Επίκουρο.
Ο φιλόσοφος Hsün Dse (3ος αι. π.Χ.) γνωστός για την λίαν αρνητική εικόνα του ανθρώπου, έκανε αντιπαράθεση υπογραμμίζοντας, ότι υφίσταται μία αντίθεση μεταξύ της Δ. και της ωφελιμότητας ( «η επιθυμία επίτευξης του συμφέροντος καταπιέζει την Δ.» ).
Το παρακάτω θα ενδιαφέρει πολύ τον κ. Γιανναρά : Σημειώνονται δύο ειδών του συμφέροντος : α) το ατομικιστικό συμφέρον , το οποίο είναι άδικο και β) το συμφέρον του συνόλου, το οποίο είναι δίκαιο. Ο Νταοϊσμός , μία ανθρωπιστική θρησκεία και φιλοσοφία, απαιτούσε την Δ. μόνον για τους αγρότες, ενώ οι θετικιστές νομικιστές απέρριπταν την Δ. και έβλεπαν το δίκαιο στους συγκεκριμένους νόμους.

Σε ό,τι αφορά τους αρχαίους Ελληνες φιλόσοφους, διαπιστώνουμε μία
μεγάλη εξάρτηση των φιλοσοφικών τους απόψεων από την κοινωνική καταγωγή και τα πολιτικά φρονήματά τους. Ο υλιστής φιλόσοφος, δημοκράτης και εκπρόσωπος των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων Δημόκριτος δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την αόριστη και γενική Δ., αλλά την έχει συνδυάσει με τις πράξεις του ατόμου για το συμφέρον του συνόλου, στο οποίο ανήκει και το ατομικό συμφέρον. Αυτή η άποψη είναι συναρπαστική και ακόμη επίκαιρη. Κάτι το παρόμοιο έχει διατυπώσει 2400 έτη αργότερα και ο Αγγλος Ουτιλιταριστής John Mill («Utilitarianism) !
Ο Θρασύμαχος επισημαίνει στον διάλογο με τον Σωκράτη ( Πλάτων, Πολιτεία, Ι, 343α-3444c) το εξής : Ο Σωκράτης ξέρει, ότι η δικαιοσύνη και το δίκαιο είναι στην πραγματικότητα το όφελος του δυνατότερου και αυτού που κατέχει την εξουσία, αλλά είναι η ζημιά του υπακούοντος και του υπηρετούντος ( απόδοση του νοήματος). Δηλαδή ο Θρασύμαχος ήθελε να επισημάνει, ότι το όφελος του ισχυρού είναι ταυτόσημο με το δίκαιο !
Είναι φυσικότατο που ο φιλοσοφικός αντίπαλος του Δημόκριτου, ο ιδεαλιστής φιλόσοφος αριστοκράτης και εκπρόσωπος του δουλοκτητικού συστήματος Πλάτων σκεπτόταν όλως ετατιστικά ακόμη και στο ζήτημα της Δ. : «Αυτό που θεωρεί κάθε κράτος δίκαιο και καλό, αυτό είναι και στην πραγματικότητα δίκαιο και καλό, όσο το κράτος το θεωρεί δίκαιο και καλό» ( Πολιτεία, Θεαίτητος, 167Β, 168Β, δική μου μετάφραση).
Αξίζει τον κόπο να το ερμηνεύσουμε αυτό.
α) Το κράτος λειτουργεί στην ουσία ως ανατολίτης δεσπότης, ο οποίος εμπεδώνει σύμφωνα με το γούστο του την Δ. και ορίζει τα όριά της.
β) Μεταξύ του κράτους και του πολίτου επικρατεί μία σχέση υπηκοότητας που σημαίνει απόλυτη προτεραιότητα του κράτους έναντι του πολίτου.
γ) Ο πολίτης δεν έχει ούτε το δικαίωμα ούτε γενικά την δυνατότητα να συμπράξει σε ζητήματα της Δ.
δ) Ο Πλάτων είχε ως σκοπό την διαιώνιση του δουλοκτητικού συστήματος.
ε) Δεν είναι υπερβολή να διατυπώσουμε την άποψη, ότι ο Πλάτων σκεφτόταν εν μέρει ολοκληρωτικά. Ισως να ήταν αυτός ο λόγος που οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές έχουν αναγνωρίσει από όλους τους αρχαίους Ελληνες φιλόσοφους μόνον τον Πλάτωνα ;

Ο μαθητής του Αριστοτέλης ήταν πιό ρεαλιστής και πιό δημιουργικός και έχει εμπεδώσει στα έργα του »Πολιτική» και «Ηθικά Νικομάχεια» (όλο το 5ο κεφάλαιο) ολόκληρη θεωρία περί της Δ. Λόγω χώρου θα αναφέρουμε μόνον τα πιό σημαντικά στοιχεία αυτής της θεωρίας.
α) Οι απαιτήσεις πολιτικοκοινωνικών ομάδων ή στρωμάτων περί της Δ. είναι υποκειμενικές και περιορισμένες σε αυτές.
β) Οι αδύναμοι μίας κοινωνίας απαιτούν Δ., ενώ οι ισχυροί δεν πολυενδιαφέρονται γι αυτήν.
γ) Οι νόμοι εμπεριέχουν σε γενικές γραμμές την Δ.
δ) Υπάρχουν τριών ειδών του δικαίου : «δίκαιον διορθωτικόν», «δίκαιον συναλλάγμασι διορθωτικόν» και «δίκαιον διανεμητικόν».

Ο Αριστοτέλης έχει συνδυάσει την Δ. με την ισότητα και δη ως εξής
:Υπάρχουν στην κοινωνία διαφορετικοί άνθρωποι όπως π.χ. πλούσιοι και
φτωχοί, μικρές και μεγάλες οικογένειες. Εάν εφαρμοσθούν οι νόμοι έναντι
αυτών σύμφωνα με την νομική ισότητα, τότε θα είναι το αποτέλεμα άδικο. Η Δ. όμως απαιτεί να εφαμοσθούν διαφορετικοί νόμοι επί διαφορετικών
ανθρώπων για να είναι το αποτέλεσμα δίκαιο. Εν ολίγοις, το κράτος είναι
υποοχρεωμένο να βοηθά με ειδικούς νόμους τους φτωχούς και
ανίσχυρους.Αυτή η σκέψη ανήκει αναμφιβόλως στις »αιώνιες αλήθειες»
(«aeternae veritates“).
Ακριβώς 1700 έτη αργότερα έχει επεξεργασθεί ο θεολόγος, φιλόσοφος και άριστος γνώστης του τεράστιου έργου του Αριστοτέλη ο Thomas de Aquin (Ακινάτης) επί τη βάσει της θεωρίας του Σταγειρίτη την δική του θεωρία : „iustitia commutativa“, «iustitia distributiva“ και „iustitia legalis“. Σε αυτήν βασίζεται η Καθολική Κοινωνική Διδασκαλία.

Για τον υλιστή Επίκουρο ήταν αυτονόητο , ότι το συμφέρον προσδιορίζει την Δ. »το συμφέρον ως μητέρα της Δ.»
Ενώ οι στωϊκοί φιλόσοφοι (π.χ. ο Χρύσιππος) θεωρούσαν την Δ. αποκλειστικά ως όρο της γενικής ηθικής, ο σχόλαρχος της Ακαδημίας Καρνεάδης έχει διατυπώσει μίαν άποψη, η οποία ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη : «η Δικαιοσύνη απαιτεί να αποδώσεις στον καθένα το δικό του» που σημαίνει αυτό που ανταποκρίνεται σε αυτόν ή αυτό που του αξίζει .Αυτό έγινε δυστυχώς στην ευρωπαϊκή ιστορία των ιδεών γνωστό ως γνώμη του Ρωμαίου νομικού Ulpianus : „Iustitia est …suum cuique tribuere». Αλλά γενικά έγινε πιο γνωστό ως κάτι το αποτρόπαιο,γιατί το έχουν χρησιμοπoιήσει οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές για να εξοντώσουν τους Εβραίους («Jedem das Seine“ : ΅Στον καθένα αυτό που του αξίζει”) στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Buchenwald.

Ο προαναφερθείς Κινέζος φιλόσοφος Hsün Dse έχει διατυπώσει σχεδόν το ίδιο όπως ο Χρύσιππος λαμβάνοντας υπ όψη την ύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων και τάξεων »Σε όλους αυτούς πρέπει να δοθεί, ό,τι τους ανήκει».

Συμπεράσματα

α) Οι φλόσοφοι εκπρόσωποι των ανωτέρων κοινωνικών στρωμάτων θεωρούν το νομικό αυτόματα και δίκαιο.
β) Σύμφωνα με την άποψη των ιδεαλιστών φιλοσόφων είναι η Δ. ένας όρος της γενικής ηθικής.
γ) Οι φτωχοί και ανίσχυροι απαιτούν Δ., ενώ οι πλούσιοι και ισχυροί δεν την παραδέχονται.
δ) Δεν υπάρχει πουθενά απόλυτη δικαιοσύνη. Αυτή είναι σχετική και συγκεκριμένη.
ε) Η εφαρμογή των «οριζόντιων μέτρων» είναι έναντι των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ένδειξη έλλειψης της Δ.
ζ) Εκ των υστέρων δεν είναι από νομική άποψη δυνατό να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της κρίσης. Η τιμωρία θα έχει το πολύ πολιτικό χαρακτήρα που σημαίνει να μην ψηφισθούν πάλι οι υπαίτιοι της σημερινής καταστροφικής κατάστασης.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (πρώτη φορά 4.1.14 και 16.2.17 τελευταία φορά).

——————————————————————————————————————-

Αρχαία Γνωμικά, Ρητά, Αφορισμοί  (διεθνώς) περί την δικαιοσύνη

-Το δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος ξυμφέρον.Πλάτων, 427-347 π.Χ.

-Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης.

Φωκυλίδης, ~5ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μίλητο

(αναφέρεται και από τον Αριστοφάνη στις «Σφήκες»).

-Έστι δίκης οφθαλμός, ος τα πάνθ’ ορά.

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής.

-Ώσπερ το ευθύ ευθέος ου δείται, ούτως ουδέ το δίκαιον δικαίου.

-Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος (όπως το ίσιο δεν χρειάζεται χάρακα, έτσι και το δίκαιο δεν χρειάζεται δικαιοσύνη).

-Νικά δ’ ο μείων τον μέγαν δίκαι’ έχων, Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ‐ Ικέτιδες (ο μικρός νικάει τον μεγάλο όταν έχει δίκιο).

-Δει εν μεν τοις όπλοις φοβερούς, εν δε τοις δικαστηρίοις φιλανθρώπους είναι.

Δημοσθένης, 384-322 π.Χ. (οι άνθρωποι στον πόλεμο πρέπει να εμπνέουν φόβο, αλλά στα δικαστήρια να είναι συμπονετικοί).

-Οψέ θεών αλέουσι μύλοι, αλέουσι δε λεπτά (οι μύλοι των θεών αργούν αλλά αλέθουν λεπτά (καλά), αρχαιοελληνική Παροιμία.

-Δίκαια δράσας, συμμάχους έξεις θεούς. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής (αν κάνεις δίκαιες πράξεις, θα έχεις συμμάχους τους θεούς).

-Οξύς θεών οφθαλμός ες το πανθ’ οράν, Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής (είναι κοφτερό το μάτι των θεών στο να τα βλέπουν όλα).

-Εμέ δε Άνυτος και Μέλητος αποκτείναι μεν δύνανται, βλάψαι δε ού.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ.(Ο Άνυτος και ο Μέλητος [οι κατήγοροι στη δίκη του] μπορούν να με σκοτώσουν αλλά όχι να με βλάψουν).

-Ανεξέταστον μη κόλαζε μηδένα. Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

-Δικαιότερος σταχάνης (σταχάνη=ζυγαριά), Αρχαία παροιμιακή φράση (για δίκαιο άνθρωπο)

—Εκκλησιαστικά Ρητά

-Οδός κακού και πους παρανόμου ολείται εν ημέρα κακή.Παλαιά Διαθήκη ‐ Παροιμοίαι ΚΕ’ 16 (ο δρόμος του κακού και η πορεία του παρανόμου θα εξολοθρευτούν όταν ξεσπάσει η οργή του Θεού)

-Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται.κατά Ματθαίον ‐ ε’ 6.

—Λατινικά Ρητά

-Fiat iustitia, et pereat mundus (ας επικρατήσει η δικαιοσύνη, κι ας χαθεί ο κόσμος),Πάπασ Αδριανός VI. (1459–1523) και μόττο του αυτοκράτορα της Αγ. Ρωμ. Αυτοκρατορίας Φερδινάνδου Ι (1503-1564).

-Summum jus, summa injuria, Cicero, De officiis 1,33 (υπέρτατη (υπερβολική) δικαιοσύνη, υπέρτατη αδικία).

-Audiatur et altera pars (ακούστε και την άλλη πλευρά) , κανόνες του Ius Romanum (Ρωμαϊκού Δικαίου(.

-Abusus non tollit usum (η κατάχρηση δεν καταργεί (απαξιώνει) τη χρήση), επίσης κανόνας του Ρωμαίκού Δικαίου.

——————————

Ο ανώτερος άνθρωπος σκέφτεται μόνο τη δικαιοσύνη. Ο κατώτερος άνθρωπος σκέφτεται μόνο τα συμφέροντά του. Kung fu Tse (Κομφούκιος), 551-479 π.X., o μεγαλυτερος Κινέζος φιλόσοφος.

 

 

Τσίπρας Πολιτικός

Τσίπρας, Πολιτικός

Τσίπρας έχει τεράστια μειονεκτήματα :

α) Ελλειψη μόρφωσης, η οποία είναι απαραίτητη για την άσκηση του δύσκολου αξιώματος του πρωθυπουργού σε μίαν από πολιτιστική και εθνολογική άποψη ιδιαιτέρως δύσκολη χώρα. Ας υπενθυμίσουμε, ότι το πολιτικό του ίνδαλμα Ανδρέας Παπανδρέου έχει διατελέσει καθηγητής σε αμερικανικό πανπιστήμιο και κατείχε πέραν τούτου μεγάλη εγκυκλοπαιδική μόρφωση !
β) Δεν έχει εργασθεί ποτέ στην ζωή του για να ξέρει τι εστί το κερδίζειν τον άρτον. Δηλαδή, αυτός δεν ξέρει τι εστί εργασία και ιδρώτας. Είναι τουναντίον σύμφωνα με την φυγόπονη αριστερή παράδοση ένας επαγγελματίας πολιτικός, κατ αρχάς ένας βερμπαλιστικός ψευτοεπαναστάτης. Τέτοιοι πολιτικοί είναι συνήθως για ένα έθνος λίαν επικίνδυνοι.
Ο κ. Τσίπρας είναι ίσως ο μεγαλύτερος πολιτικός χαμαιλέων, πρωτόγονος υπερλαϊκιστής καιροσκόπος και εξουσιομανής τυχωδιώκτης της σημερινής ελληνικής πολιτικής σκακιέρας χωρίς ιδεολογικές και αξιόλογες πολιτικές αρχές και αξίες. Αυτό τον κάνει πολύ επικίνδυνο. Κάπως έτσι άρχισαν και άλλοι τυχοδιώκτες στο ευρωπαϊκό παρερλθόν.
Iefimerida (20.10.17)
—————————————————-
Τσίπρας, Ετερον Εκάτερον (2012)
Το ΠΑΣΟΚ έχει καταρρεύσει, ο κ.Σαμαράς αντιμετωπίζει υπαρξιακά προβλήματα ( πρώτα η Υβρις(“Ζάπεια”) , και τώρα η τρομερή Νέμεσις, αυτό το έχουμε αναφέρει συχνά).
Αν δεν γίνει κανένα θαύμα για το Ancien regime, θα κερδίσει το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές . Και κατόπιν τι θα κάνει ο Τσίπρας ; Θα μπορέσει να επιλύσει τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της καταχρεωμένης και ξεχαρβαλωμένης χώρας με κρατικοποιήσεις, με διορισμό πάνω από 100 χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων και με άλλα εργαλεία από το „χρονοντούλαπο“ της ιστορίας , δηλαδή με στρατηγικές τελείως αποτυχημένες και καταστροφικές ; Πιστεύει ότι με τις αιτίες , οι οποίες έχουν οδηγήσει στην τωρινή καταστροφή, θα επιτύχει την ποθητή υπέρβαση των αντικειμενικών προβλημάτων ;
Η παγκόσμια ιστορία των κοινωνικών κινημάτων και των ουτοπιών έχει αποδείξει, ότι οικονομικά προβλήματα δεν επιλύνονται με υποσχέσεις , ρητορείες, με βολονταρισμό ή και με βία, αλλά με τα κατάλληλα μέτρα, τα οποία στην ουσία τους έχουν οικονομικό και όχι πρωτίστως πολιτικό χαρακτήρα.
Ο Τσίπρας θυμίζει πολύ μεσσίες και μάγους ή και τις πρώτες λέξεις της Παλαιάς Διαθήκης : „ Και είπεν ο θεός, γενηθήτω Φως και έγεινε Φως ). Εδώ “Και είπεν ο Τσίπρας, ελθέτω το χρήμα και ήλθεν το χρήμα. Αλλά από που , από ποιόν και πως θα έλθει το απαραίτητο χρήμα ; Το ιστορικό μέλος της ελληνικής Αριστεράς , ο αξιότιμος κ.Μανώλης Γλέζος, το έχει αυτό εντόνως εντοπίσει : “Πού θα βρούμε τα χρήματα ;”Αυτό είναι ένδειξη λογικής σκέψης. Δηλαδή υπάρχουν όπως φαίνεται και αριστεροί που δεν είναι σουρεαλιστές.
Όι αντιλήψεις του αγνοούν την παγκόσμια και την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Μόνον ονειροπόλοι σε τριτο- ή τεταρτοκοσμικές χώρες πραγματοποιούν κρατικοποιήσεις και διατηρούν ένα δυσανάλογα μεγάλο Δημόσιο. Ύστερα από λίγον καιρό επικρατούν συνήθως δυστυχία και πείνα .
Η „κομμουνιστική“ Κίνα έχει ιδιωτικοποιήσει ενμέρει την οικονομία της και ξαφνικά εκτινάχθηκε στο ύψος μίας υπερδύναμης. ο ίδιο έκανε και η Τουρκία, η οποία ύστερα από ευρείες αποκρατικοποιήσεις έχει αναπτυχθεί ραγδαία και εξάγει σχεδόν σε όλον τον κόσμο προϊόντα της. Ενα άλλο διεθνώς γνωστό παράδειγμα είναι η Βραζιλία, η οποία έχει τα πρωτεία σε όλην την Λατινική Αμερική.Συμπέρασμα : Μόνον η ατομική ιδιοκτησία και η επιχειρηματική πρωτοβουλία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα και σωτήριες εξαγωγές.
Όλα τα άλλα είναι καταστροφικές τριτοκοσμικές φαντασιώσεις. Σε σύγκριση με αυτά τα βασικά και υπαρξιακά προβλήματα είναι οι γνωστές δυσχέρειες σε σχέση με την εφαρμογή του Μνημονίου παιγνιδάκια. Δημοσιευθέν στον ηλεκτρονικό τύπο τον Δεκέμβρη 2012. ———————————————————————–
ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΩΡΑ» :Μίκης Θεοδωράκης: Ο Τσίπρας πούλησε την Ελλάδα για 100 χρόνια στους ξένους,
———————————————————————
Ο Μανώλης Γλέζος έχει απόλυτα δίκιο : “Ντρέπομαι για τον Τσίπρα που παρέδωσε ολοκληρωτικά τη χώρα στις ΗΠΑ” :
Σφοδρή επίθεση εναντίον του πρωθυπουργού, τον οποίο κατηγορεί ότι παρέδωσε την Εθνική κυριαρχία της χώρας, εξαπέλυσε ο Μανώλης Γλέζος, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και με μια σκληρή δήλωση.
«Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός αγωνίζεται για να μειωθεί η ανεργία στις ΗΠΑ, αγοράζοντας τα F-16.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός προσφέρει γη και ύδωρ στη μητρόπολη της παγκοσμιοποίησης , επεκτείνοντας την παραχώρηση της Σούδας.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός ξαναγυρίζει την Ελλάδα στην εποχή του Πιουριφόι, όταν οι ΗΠΑ διόριζαν τους πρωθυπουργούς.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός υμνεί τον πλανητάρχη για τα “δημοκρατικά του αισθήματα”.
Τότε η υποταγή της χώρας στις ΗΠΑ είναι όχι μόνο φανερή, αλλά και ολοκληρωτική.Λυπάμαι και οργίζομαι, που η Ελληνική κυβέρνηση αντί να αγωνίζεται για την Εθνική Ανεξαρτησία, διαπραγματεύεται, το σε ποιον συμφέρει περισσότερο να την παραδώσει.»
iefimerida (19.10.17)
—————————————————————-

Κρίση, Λαϊκισμός, Μεσσίας, κίβδηλες υποσχέσεις
Ως γνώστης της Αριστεράς ( theoria cum praxi ) και σε διεθνή κλίμακα θα προσπαθήσω να εξεύρω τις αιτίες για την πασίγνωστη ροπή της σε ουτοπίες, ιδεολογικές ονειρώσεις , σε πολιτικούς μεσσιανισμούς και σε κίβδηλη προπαγάνδα.
Η γενική ιστορική αφετηρία είναι η κοινωνική ουτοπία ( απόλυτη ισότητα, απόλυτη δικαιοσύνη, απόλυτη ελευθερία ), την οποία μπορεί κανείς ανέξοδα να προπαγανδίζει. Αλλά οι προσπάθειες πραγματοποίησής της πάντα απέτυχαν οικτρά π.χ. οι ουτοπίες ( προ 3500 ετών στην Αίγυπτο, τον 5ο αι. μ.Χ. οι Μαζδακίστες στο Ιράν και το τελείως αποτυχημένο „Κομμουνιστικό“ πείραμα). Αλλά οι ουτοπίες παραμένουν και νέοι Μεσσίες εμφανίζονται. Ο Γερμανός κοινωνιολόγος Karl Marx έχει αναλύσει συστηματικά το καπιταλιστικό σύστημα του 19ου αι. Οι γνώσεις του έχουν θεωρηθεί από τους οπαδούς του οργανωμένους σε πολιτικά κόμματα αιώνιες αλήθειες(„aeternae veritates“) .
Όποιος τις κατέχει ή άκουσε κάτι περί αυτών έχει την πεποίθηση, ότι είναι „κοινωνικά μορφωμένος“ και ανώτερος από όλους τους συνανθρώπους του. Αυτό ισχύει για όλα τα αριστερά κινήματα. Έτσι έχει γεννηθεί ο αριστερός υπερεξυπνακισμός, ο οποίος διατηρείται και τώρα, αν και η ουτοπία κατέρρευσε παταγωδώς. Συνέχεια

Η Ριζοσπαστική  Αριστερά δεν είναι σε θέση να αντικατοπτρίσει την αντικειμενική πραγματικότητα, αλλά μόνον τις πεπαλαιωμένες ιδεοληψίες της ( π.χ. οικονομικός κρατισμός, δαιμονοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας κτλ. ). Η Αριστερά λαϊκεύει και ψεύδεται εκουσίως, αν και είναι τελείως ανίκανη να αναλάβει και να διατηρήσει την εξουσία προς όφελος του λαού. Σήμερα βιώνουν οι Έλληνες ένα από ιστορική άποψη πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο , το οποίο έχει αρχαία πρότυπα, δηλαδή παρόμοιες περιπτώσεις επαναλαμβάνονται σε άλλη ιστορική συγκυρία.

Η όξυνση των συνθηκών ζωής ιδιαιτέρως των λαϊκών μαζών έχει συνήθως ως λογικό αποτέλεσμα την απελπισία, την οργή , πολλές φορές και το μίσος εναντίων των υπαιτίων  της οικονομικοκοινωνικής καταστροφής. Η πλειοψηφία του λαού βλέπει, ότι η πολιτική τάξη δεν μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων . Ακριβώς σε τέτοιες περιπτώσεις γεννιέται η ελπίδα για ηγέτες Μεσσίες, που ταχέως , δηλαδή επαναστατικά, θα λύσουν στο συμφέρον του λαού όλα τα προβλήματα. Υπάρχουν στην ιστορία πολλά παραδείγματα, όπως ο πρώην κομμουνιστής και πρώην σοσιαλιστής Μουσολίνι. Ο πόθος για λύτρωση οδηγεί όμως σε μίαν επικίνδυνη έλλειψη της κριτικής σκέψης που αγγίζει τα όρια της μαζικής παράνοιας, γιατί οι λαϊκές μάζες είναι διατεθειμένες να πιστέψουν στις υποσχέσεις κάθε μεγάλου δημαγωγού και λαϊκιστή και να τον ακολουθήσουν. Θέλουν ταχέως να δουν αποτελέσματα χωρίς όμως να σκεφθούν ορθολογιστικά τις συνέπειες της τοποθέτησής τους . Μάλλον οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνονται , οτι πρόκειται για κίβδηλες υποσχέσεις, στην ουσία για ψεύδη και απάτες, αλλά έχουν σαγηνευθεί από αυτό το ναρκωτικό του αυτοβαυκαλισμού που αγγίζει ήδη τα όρια του (πολιτικού) αυνανισμού.Λογική και κριτική σκέψη γιοκ.
Ο εξουσιομανής πολιτικός κ. Τσίπρας εκμεταλλεύεται την τωρινή κρίση, ψεύδεται ασυστόλως ,υπόσχεται “λαγούς με πετραχήλια“, διεκήρυττε ότι θα κάνει το αντίθετο από τις απαιτήσεις της Τρόϊκας, απειλούσε συχνά ξένους επενδυτές ( σχεδόν εγκληματικό ), τώρα άλλαξε την τακτική (θυμίζει Λένιν : στρατηγική και τακτική) και ως ένας Deus ex machina ( εξ μηχανής θεός ) θα λύσει όλα τα οικονομικοκοινωνικά προβλήματα εν μία νυκτί και εν ριπή οφθαλμού. Αλλά τοιουτοτρόπως κατάφερε να πολλαπλασιάσει τον αριθμό των οπαδών του, δεν σκέπτεται όμως ,τι θα συμβεί , όταν ίσως σε λίγο αναλάβει τα ηνία της εξουσίας και φυσικά θα αποτύχει και αυτός γιατί μέσω  βολονταρισμού δεν λύνονται προβλήματα οικονομικού και γενικά αντικειμενικού χαρακτήρα. Αναρτηθεν προ της πρώτης  εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ( Ιδέ μέσω του Ιστοτόπου μου στο Μπλογγ περισσότερα άρθρα και μελέτες περί της τριτοκοσμικής ελληνικής Ακρας Αριστεράς σαν παράδειγμα : Τσίπρας, έτερον εκάτερον, -Τσίπρας, El griego Chaves ? , -Tσίπρας και H. Schmidt, ένα οξύμωρον, -Λαφαζάνειον άσμα ή ο σουρεαλισμός της Ακρας Αριστεράς,-ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικοί της Ακρας Αριστεράς en general,-Ανορθολογισμός και εξυπνακισμός της Αριστεράς, -Αντιμνημονιακοί, Αντιπαράθεση με Γλέζο και Τσίπρα, – Τριτοκοσμικός παραλογισμός, -Αριστερή ροπή σε αποσχισμό, -Ανορθολογισμός, συνωμοσιολογία, μεσσιανισμός, -Κρατισμός και ιδιωτική πρωτοβουλία,- Ανορθολογικός κρατισμός, – ΣΥΡΙΖΑ λατινοαμερικανοποίηση,- Πατριωτισμός και διεθνισμός. Αναρτηθεν προ της πρώτης  εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ., Γενάρης 2015. ΤΕλεταία φορά στο Βήμα (28.8.18).
—————————————————————————
Ο Μέγας ΑΡΧΗΓΟΣ | (Α. Τσίπρας), Ολίγον τι σατιρικόν

1. Το άρθρο (του Γ. Μαλούχου, υμνητού του Τσίπρα) ανήκει στην κατηγορία της πολιτικών λυρικών ποιημάτων, πολύ διαδεδομένων ιδιαιτέρως στην εποχή του Στάλιν, στην «κομμουνιστική» Ρουμανία, στην «κομμουνιστική» Αλβανία, στην Κούβα, στην Βόρεια Κορέα και στην Ρωσία (Πούτιν).
2. Ακολουθεί κατόπιν η προσωπολατρεία μέσω ποιημάτων ίσως και ασμάτων περί του Μέγα Αρχηγού.
3. Εξιδανίκευση και πρόσδωση μαγικών ικανοτήτων (Μεσσίας, θαυματουργός) στον Μέγα Αρχηγό.
4. Ηρωϊκοποίηση και σταδιακή θεοποίηση του Μέγα Αρχηγού.
5. Ο Μέγας αρχηγός ως παντογνώστης και πανίσχυρος αλλάζει το σύνταγμα και εξελίσσεται βαθμιαία σε δικτάτορα.
6. Ο Μέγας Αρχηγός εκδίδει την πρώτη συλλογή αυτονοήτως υπέροχων λυρικών ποιημάτων.
7. Ο Μέγας Αρχηγός εκδίδει το πρώτο συγκλονιστό φιλοσοφικό του έργο . Η Ακαδημία Επιστημών της Βόρειας Κορέας τον αναγορεύει σε επίτιμο διδάκτορα των φιλοσοφικών επιστημών (Dr.phil. honoris causa). Η Ακαδημία των πολιτικών επιστημών της Βενεζουέλας τον αναγορεύει σε επίτιμο διδάκτορα των πολιτικών επιστημονικών ( Dr.rer.pol. hon. Causa). κλπ., κλπ.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων εξελίξεων. Κάπως έτσι κατόρθωσαν δημαγωγοί και λαϊκιστές να εξελιχθούν σε δικτάτορες.
Ελαφρά επεξεργασμένο σχόλιο, δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική εφημερίδα Τo Bήμα (13.2.15).

Αθηνά Θεά, Ετυμολογία, Γέννηση από την Κεφαλή του Δία (Ερμηνεία)

Αθηνά Θεά, Ετυμολογία, Γέννηση από την Κεφαλή του Δία (Ερμηνεία)

1.Βασίλισσα του Ουρανού. Από την Θεά των Σουμερίων ΑΝΑΘΑ (αννα = βασίλισσα, θα = ουρανός.
2. Αυτή που ανήκει στον πατέρα της. Από το Ασενέθ, όνομα που μαρτυρείται στις πινακίδες της Γραμμικής Β (μυκηναϊκή).
Το όνομα Ασενέθ δεν θεωρείται ούτε ελληνικό ούτε ιαπετικό. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το όνομα προέρχεται από την αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα. Μερικοί πρεσβεύουν την άποψη , οτι το όνομα Αθηνά είναι σανσκριτικό αχάνα ( καίουσα , λάμπουσα ). Νομίζω, ότι αυτή η ετυμολόγηση είναι τελείως εσφαλμένη.

Ο Πλάτων έχει μίαν άλλη ετυμολόγηση (Κρατύλος, 407, b), “= …λέγει ότι ” εστίν αύτη , ” ά θεονόα” , το άλφα ξενικώς αντι τιου ήτα χρησάμενος και το ιώτα και το σίγμα αφελών” ( “”…. λέει ότι αυτή είναι “α θενόα”, χρησιμοποιώντας το άλφα αντί του ήτα,όπως κάνουν οι ξένοι, και αφαιρώντας το ιώτα και το σίγμα” και την ονομάζει Θεονόην ή Ηθονόην .
Αυτή η ερμηνεία δεν είναι κατά τη γνώμη των ειδικών πειστική. Εν τούτοις ο Γ. Γεωργαλάς στο βιβλίο του “Πρωτοέλληνες” ( Θεσσαλονίκη, σελ. 53) αποδέχεται την πλατωνική ερμηνεία ως ορθή.
Ο Α. Γωργοπαπαδάκος (Λεξικόν ανωμάλων ρημάτων, έκδ. 18η, σελ. 272 ) έχοντας ως αφετηρία την λέξη άνθος γράφει : “ρίζα αθ-, εξ ης και αθήρ (=αθέρας), ίσως και Αθήνη, Αθήναι”. Αγόρασα αυτό το Λεξικό το 1958 ( έκδ. 4η ) και είμαι σε γενικές γραμμές ευχαριστημένος. Ο συγγραφέας ήταν καθηγητής του Αμερικανικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης.

Βλέπε Πέτρου Α. Αλεξιάδη, Ετυμολογικο Λεξικό κυρίων Ονομάτων, ISBN 960-91318-0.8, έκδ. 1η έκδ., Θεσσαλονίκη, σελ. 66.
Εχω την εντύπωση, ότι ο συγγραφέας έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με την ετυμολογία ονομάτων. Εχει την κακή συνήθεια να υποβιβάζει συλλήβδιν όλους τους πανεπιστημιακούς, ιδιαιτέρως τους Ευρωπαίους (sic). Οπωσδήποτε θα υπάρχουν στην Ελλάδα καλύτερα βιβλία.

Ο Μπαμπινιώτης (Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Αθήνα, σελ. 71/72 ) γράφει απλούστατα : (αρχ.Αθηνά Αθάνα Αθήνη ( ήδη μυκ. a-ta-na-po-ti-ni-ja : Αθάνα πότνια “σεβαστ’η Αθηνά”"), αγν. ετύμου, προελλην. θεωνύμιο. Βλέπε κ. Ατθίς, Αττική.
Και σε αυτήν την περίπτωση μετάνοιωσα που αγόρασα αυτο το βιβλίο ( 60 Ευρώ).

Γέννηση της Αθηνάς από την κεφαλή του Δία (Μυθολογία)

Για να εννοήσουμε , τί εστιάζεται πίσω από το μύθο, ας εφαρμόσουμε την ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ Μέθοδο. και δη πέραν της ελληνοκεντρικής προσέγγισης στο μύθο.

Οι μύθοι των Σουμερίων είναι οι αρχαιότατοι στη ιστορία της ανθρωπότητας. Σε έναν από αυτούς περιγράφεται λεπτομερειακά ο σκληρότατος πόλεμος μεταξύ των “παλαιών” θεών ( όλοι θηλυκοί ) και των “νέων” θεών (όλοι αρσενικοί). .
Μια νικούσαν οι “παλαιοί” και μια οι “νέοι” θεοί. Τελικά νίκησαν οι “νέοι” θεοί. Δηλαδή ΤΙΑΤΑΝΟΜΑΧΙΑ α λα σουμερικά.
Ερμηνεία : Μυθολογικα-ποιητικά λαμβάνει χώραν ο κοσμϊστορικός αγώνας μεταξύ του Πατριαρχαλισμού και του Μητριαρχαλισμού. Στη Μέση Ανατολή ο Πατριαρχαλισμός κατόρθωσε να επικρατήσει εδώ και έξι χιλιάδες έτη. Οι νικητές έχουν όχι μόνον γράψει την ιστορία, αλλά και τους μύθους.

Κάτι το παρόμοιο έxει συμβεί αργότερα ακριβώς προ 4200 ετών και στον ελληνικό χώρο : Συμβολικά για τους αγώνες μεταξύ των Ινδευρωπαίων (Ιαπετικοί) και των Πελασγών (αυτόχθονοι) έχει συντελεσθεί σύμφωνα με τον Εύδηλο τον Κορίνθιο ή τον ποιητή Μουσαίο η τιτανομαχία μεταξύ των θεών των Πελασγών (υπερτερούσαν οι θηλυκές θεότητες) και των ως επί το πλείστον αρσενικών θεών των Ινδοευρωπαίων. Και στον ελληνικό χώρο έχει επικρατήσει ο Πατριαρχαλισμός. Στην εποχή του έχει γραφεί η Τιτανομαχία.
Συμπέρασμα : Αυτονοήτως ή Αθηνά έχει ξεπηδήσει από την κεφαλή του Δία και όχι αντίστροφα. Ας υπενθυμίσουμε και τον διακοσμητικό ρόλο της Ηρας.
Καθημερινή (8.2.18)

Δημοτική και Καθαρεύουσα, Σχέση

Δημοτική και Καθαρεύουσα, Σχέση

Το γλωσσικό πρόβλημα με έχει στο παρελθόν απασχολήσει, γιατί δεν είχα κατανόηση για το παράξενο φαινόμενο της ελληνικής διγλωσσίας : Η Καθαρεύουσα για τους δήθεν μορφωμένους και η Δημοτική για τον απλό λαό, αν και σε αυτήν έχει γραφεί η νεοελληνική λογοτεχνία. Από ό,τι έχω έως τώρα διαβάσει, μια τέτοια διγλωσσία δεν σημειώνεται σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες έχουν εξελιχθεί φυσιολογικά και χωρίς τεχνάσματα.

Από αυτά που έχω τα παρελθόντα έτη όχι τόσο συστηματικάσυλλέξει και διαβάσει γύρω από την ελληνική γλώσσα , καταλήγω στο εξής αποτέλεσμα :

Η Καθαρεύουσα (έως το 1976)) αποτελεί μία τεχνιτή γλώσσα, η οποία εστιάζεται μεταξύ της Ελληνιστικής Κοινής ( από το 330 π.Χ. έως το 700 μ.Χ.,τελευταίο στάδιο της Αρχαίας Ελληνικής) , από την οποία έχει παραλάβει πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία και της Δημοτικής.

Σε ό,τι αφορά τα στάδια της Ελληνικής γλώσσας , σημειώνεται και άλη γνώμη :
α)Ελληνιστική Κοινή (300 π.Χ. -565 μ. Χ.).
β) Μεσαιωνικά Ελληνικά (565-1453).
δ) Νεοελληνικά (από το 1453 έως σήμερα).

Η Δημοτική (από το 1700 ) είναι η σύγχρονη Νέα Ελληνική γλώσσα και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως κόρη της Μεσαιωνικής Ελληνικής (από το 700 έως το 1700, μόνον οι πολύ μορφωμένοι , ιεράρχες και θεολόγοι μιλούσαν την Ελληνιστική Κοινή και μερικοί ακόμη και την Κλασική) , η οποία έπεται της Ελληνιστικής Κοινής.
Η Δημοτική έχει εμπλουτισθεί σημαντικά με λέξεις μεν από την καθαρεύουσα, αλλά με άλλες καταλήξεις.
Εν τω μεταξύ η Δημοτική έχει τόσο εξελιχθεί που ο μέσος Ελληνας δεν την κατέχει, πολλοί δεν την καταλαβαίνουν. Μερικοί ποιητές έφθασαν στο σημείο να αξιοποιούν ομηρικές λεξεις κα επί τη βάσει των να γράφουν ποιήματα, τα οποία είναι για έναν που δεν κατέχει την Ομηρική ακατανόητα. Εχω μια τέτοια εμπειρία με έναν γνωστό ποιητή.

Συμπέρασμα : Η Δημοτική δεν είναι κόρη, αλλά το πολύ εγγονή της Ελληνιστικής Κοινής.

Λοιπόν πιο συγκεκριμένα.
1. Είναι γνωστό, ότι οι μορφωμένοι Ελληνες έγραφαν στη μεσαιωνική Γλώσσα, ενώ ταυτόχρονα ο λαός μιλούσε την Δημοτική που περιείχε πολλες ξένες λέξεις.
Ο Κοραής σκέφθηκε να τονώσει την ελληνική εθνική συνείδηση και ταυτόχρονα να ενδυναμώσει τον δεσμό με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, γι αυτό έχει επί τη βάσει πρωτίστως της Ελληνιστικής Κοινής να εμπεδώσει την Καθαρεύουσα . Στην ελληνική Φιλολογία έχει αυτή ονομασθεί ως τεχνητή γλώσσα. Εχει αναβιβασθεί σε επίσημη γλώσσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και παραμελήθηκε η σχεδόν περιφρονημένη αλλά ζωντανή Δημοτική. Ετσι έχει δημιουργηθεί η διγλωσία ελληνικής sui generis. Τωρα επικρατεί στη γλώσσα μας ένα αφάνταστο χάος που είναι ΑΓΝΩΣΤΟ στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μία γλώσσα, μία γραμματική.

2. Στην Ευρώπη έχει επικρατήσει ως επίσημη γλώσσα (διοίκηση, διπλωματία, επιστήμη) η Λατινική γλώσσα (όχι τεχνητή) έως τον 18ο αι. αυτονοήτως έχει κάπως απλοποιηθεί, και οι γλωσσολόγοι την ονόμασαν σε σύγκριση με την υπερεξελιγμένη Κλασική Λατινική Vulgata , στα Γερμανικά Vulgärlatein (υποδεέστερα Λατινικά). Ο λαός μιλούσε την εκάστοτε εθνική γλώσσα.
Στις χώρες με νεολατινική γλώσσα ομιλείται μόνον η επίσημη γλώσσα και όχι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και τα κλασικά ή τα μεσαιωνικά Λατινικά.

3. Από τον 15ο αι. μ.Χ. γίνεται λόγος για μία Σύγχρονη κινεζική γλώσσα. Δίπλα σ αυτήν δεν υπάρχει άλλη μορφή της κινεζικής γλώσσας.
Πηγή : Bernhard Karlgren, Schrift und Sprache der Chinesen, ISBN 3-540-42138-6, Berlin 2001.

4.Στην Ινδία μιλούνται 15 γλώσσες, αλλά στην διοίκηση έχει επικρατήσει η Αγγλική. Απο τις 1,3 κατοίκους μιλούν Σανσκριτική περίπου 200 χιλιάδες άτομα, μεταξύ αυτών πολλοί ινδουιστές ιερείς (Βραχμάνοι).
Πηγές
-K. Μylius, Sanskrit − Deutsch, Deutsch − Sanskrit, SBN ,Wiesbaden 2005. Αυτός ήταν πανεπιστημιακός στο πανεπιστήμιό μας στη Λειψία (Εδρα: Ινδολογία , Σανσκριτική Γλώσσα). Με βοήθησε πολύ να ασχοληθώ με την φιλοσοφία και την λογοτεχνία της αρχαίας Ινδίας, λίγο και με την Σανσκριτική.
-Κ. Μylius, Geschichte der Literatur im alten Indien, Leipzig 1983.
-Carl Capeller, Sanskrit-Wörterbuch, Straßburg 1887, Berlin 1966.

Πηγές για Δημοτική και Καθαρεύουσα

-Γ. Κορδάτος, Ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος, Αθήνα 1973.
-Νεοελληνική Γραμματική (της Δημοτικής), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης, Ινστιτούτο Νεοελληνικων Σπουδών, ΙδρυμαΤριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1991.
-J.Chadwick, Η γέννεσις της ελληνικής γλώσσας, Αθήνα 1961/1962.
- R. Rowning, Robert, Medieval and Modern Greek, Cambridge 1983.
-L.R.Palmer, The Greek language, London 1996.
- H. Tonnet, Histoire du grec moderne, Paris, 1993-2003.
-F. R. Adrados, Geschichte der griechischen
Sprache. Von den Anfängen bis heute, Tübingen/Basel 2002.
- C. García Gual, J. M. Lucas de Dios, O. , Historia de la lengua griega , familia lingüística indoeuropea, Santillana 2004.
Καθημερινή ( 5.2.18)

“Χιτλερικός Χαιρετισμός”, “Saluto Romanum”

«Χιτλερικός χαιρετισμός»

Σοκ στο συλλαλητήριο: Ο πρόεδρος των Παραολυμπιονικών χαιρέτησε ναζιστικά -Δίπλα στον Μίκη Θεοδωράκη
————————————-

Ουδεμία σχέση με την αρχαία ελληνική ιστορία.

Σε ό,τι αφορά την Αρχαία Ρώμη, υπάρχει στην πραγματικότητα μόνο μία αναπαράσταση στον « Κίονα του
(καίσαρα) Τραγιανού» από το 113 π.Χ. με λεγεωνάριους που σηκώνουν το δεξί χέρι ίσως προς χαιρετισμό.

Ο Γάλλος ζωγράφος Jacques-Louis David (1784) δείχνει στο «Ορκο των Ορατίων» Ρωμαίους λεγεωνάριους να δίνουν όρκο με ανεβασμένο το δεξιό χέρι σε ξίφη που σηκώνει προς τα πάνω ένα από αυτούς.

Ο εμπεδωτής του ιταλικού φασισμού και μέγας αρχαιολάτρης Benito Mussolini το έχει παραλάβει και αναβιβάσει στον γνωστό „Saluto Romano“ ( «Ρωμαϊκός Χαιρετισμός»), δήθεν p.x. “Ave Caesar”( “Χαίρε Καίσαρ”).

Ο εμπεδωτής του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού Adolf Hitler παρέλαβε μεταξύ άλλων και τον «Ρωμαϊκό Χαιρετισμό», ό οποίος κατ αρχάς έχει ονομασθεί «Χιτλερικός Χαιρετισμός» που ύστερα από το 1933 έχει δια νόμου ανακηρυχθεί σε «Γερμανικό Χαιρετισμό» σε συνδυασμό με τις λεξεις „Heil Hitler“ (Χαίρε Χίτλερ) .
Εχω διαπιστώσει , ότι συντελείται μία μεγάλη σύγχιση μεταξύ των «ιστορικών» φιλμ και της ιστορικής πραγματικότητας.
Ο δυστυχώς ανεγκέφαλος και αφελής συμπόντιος δείχνει αναμφιβόλως τον χιτλερικό χαιρετισμό.

Πηγές (επιστημονικές)
- Francis Haskell, Die Geschichte und ihre Bilder. Die Kunst und die Deutung der Vergangenheit. München 1995.
-Hans-Jürgen Hillen (Hrsg.), Titus Livius,Römische Geschichte. Buch I-III, München/ Zürich 1987.
-Elmar Stolpe, Klassizismus und Krieg. Über den Historienmaler Jacques-Louis David.Frankfurt am Main/ New York 1985.
-Rolf Toman (Hrsg.), Klassizismus und Romantik. Köln 2000.
iefimerida (5.2.18)

Βαλκάνια, Κάθοδος των Ινδοευρωπαίων (Ελληνες, Θράκες, Ιλλύριοι)

Βαλκάνια, Κάθοδος των Ινδοευρωπαίων (Ελληνες, Θράκες, Ιλλύριοι)

Πρώτα έχουν εμφανισθεί προ περίπου 4220 ετών τα αρχαιότατα ελληνικά φύλα , τα οποία κατ αρχάς έμειναν μερικούς αιώνες στα Νοτιοδυτικά Βαλκάνια και ιδιαιτέρως στην περιοχή βορείως της ιστορικής Δυτικής Μακεδονίας και σε όλην την Ηπειρο ( επίσης στην Βόρεια Ηπειρο). Δηλαδή δεν είναι τυχαίο που το πρώτο ελληνικό μαντείο εστιαζόταν στην Δωδώνη. Κατόπιν άρχισαν να κατεβαίνουν προς το Νότο ξεκινώντας από την Θεσσαλία, όπου οι Αιολείς έχουν συγχωνευθεί με τους προινδοευρωπαίους Πελασγούς. Οι Δωριείς ήταν το τελευταίο ελληνικό φύλο που έχει εγκαταλείψει την Ηπειρο.

Οι πρόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, ενός δωρικού φύλου, προερχόμενοι από την Ηπειρο έφθασαν κατ αρχάς στην Θεσσαλία και απο εκεί κινήθηκαν τον 8ο αι. π.Χ. προς την περιοχή του θρακικού φύλου των Πίερων. Τα άλλα είναι γνωστά.

Στα παράλια της Μακεδονίας και της Δυτικής Θράκης οι Νότιοι Ελληνες έχουν ιδρύσει πολλες “αποικίες’, οι οποίες έχουν εκπέμψει ελληνικό πολιτισμό προς τα θρακικά φύλα. Αλλά τα ιλλυρικά φύλα δεν έχουν ενδιαφερθεί για τον ελληνικό πολιτισμό ή δεν ήταν σε θέση να τον καταλάβουν.

Περίπου το 1900 π.Χ. ακολούθησαν τα αρχαιότατα πολυάριθμα θρακικά φύλα ( πάνω από πενήντα (50 !) και εποίκησαν τις σημερινές περιοχές της Σλαβομακεδονίας (ανατολικκή περιοχή) , της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, όλη την Θράκη (από Θράκες) καθώς και όλην την Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία.

Λίγο αργότερο έφθασαν τα ιλλυρικά φύλα, τα οποία εποίκησαν τα Δυτικά Βαλκάνια στις περιοχές τη Δυτικής Σλαβομακεδονίας, της Σερβίας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, και της Κροατίας έως την Τεργέστη.

Προ των Ινδοευρωπαίων σε όλα τα παράλια της σημερινής Ελλάδας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, της Κροατίας καθώς εν μέρει και της Ανατολικής Ιταλίας ζούσαν ήδη οι Πελασγοί.

Η ιστορία των μετακινήσεων λαών και φύλων μας διδάσκει, ότι στις συνοριακές περιοχές συντελούνται προσμίξεις διαφορετικών λαών και φύλων ως κάτι το αυτονόητο. Καθημερινή (31.1.18)

———————————————————————————————

Δαρδανοί, Κοσοβάροι

Δαρδανοί και Κοσοβάροι

Στο Κόσοβο ζούσαν Δαρδανοί, κατόπιν Σλάβοι-Σέρβοι ( εκσλαβισμός των Δαρδανών). Υστερα από τις μεγάλες ήττες των Σέρβων εκ μέρους των Τούρκων εγκατάλειψη της περιοχής, και κατόπιν έχει συντελεσθεί η εποίκηση εκ μέρους Αλβανών. Βλέπε K. Kaser, W. Petritsch, R. Pichler: Kosovo/Kosova. Mythen, Daten, Fakten. Klagenfurt/Celovec 1999.
4. Ιλλυρική Γλώσσα- Αλβανική Γλώσσα.

Υστερα από την κατάκτηση των παραλιακών περιοχών των Ιλλυρίων εκ μέρους των Ρωμαίων έχουν συντελεσθεί ο εκρωμαϊσμός και ο εκλατινισμός των κατοίκων, οι οποίοι έχουν συγχωνευθεί με του Ιλλυρίους και τους Θράκες της ενδοχώρας. Τοιουτοτρόπως έχουν δημιουργηθεί στις αρχές του Μεσαίωνα η αλβανική κουλτούρα και η αλβανική γλώσσα (θρακικά, λατινικά και ιλλυρικά (πού λίγα) στοιχεία). Στην Αλβανία σημειώνονται όμως και ιλλυρικά τοπωνύμια. Βλέπε H. H. Haarmann, Lexikon der untergegangenen Sprachen, München 2002, S. 99-100). Καθημερινή (9.9.18)

——————————————————————————————————————————–

Ιλλυρική Γλώσσα- Αλβανική Γλώσσα

Υστερα από την κατάκτηση των παραλιακών περιοχών των Ιλλυρίων εκ μέρους των Ρωμαίων έχουν συντελεσθεί ο εκρωμαϊσμός και ο εκλατινισμός των κατοίκων, οι οποίοι έχουν συγχωνευθεί με του Ιλλυρίους και τους Θράκες της ενδοχώρας. Τοιουτοτρόπως έχουν δημιουργηθεί στις αρχές του Μεσαίωνα η αλβανική κουλτούρα και η αλβανική γλώσσα (θρακικά, λατινικά και ιλλυρικά (πού λίγα) στοιχεία). Στην Αλβανία σημειώνονται όμως και ιλλυρικά τοπωνύμια. Βλέπε H. H. Haarmann, Lexikon der untergegangenen Sprachen, München 2002, S. 99-100).

——————————————————————————————————————————

Ιλλυρική, Θρακική

Μάλλον ήθελε να πει Δαρδανία. Ουσιαστικά είναι το Κοσσυφοπέδιο, αλλά περιελάμβανε και το βορειότερο τμήμα της Π.Γ.Δ.Μ. μαζί με την πόλη των Σκοπίων. Αρχίζει από Δα-, τελειώνει σε -ία, λογικό να μπερδευτεί αλλά δεν δικαιολογείται να μην το διασταυρώσει. Αλλά και το Δαρδανία δεν θα ήταν σωστό. Πιο πολύ για ονομασία του Κοσσυφοπεδίου ή ακόμα και της Αλβανίας (λόγω καταγωγής του θρακικού υποστρώματος της αλβανικής γλώσσας από τη Δαρδανία) θα ταίριαζε. Η γνήσια Ιλλυρία με ομιλητές της Ιλλυρικής (όχι το ρωμαϊκό θέμα Ιλλυρικού) υπήρξε στη σημερινή βόρεια Αλβανία, το Μαυροβούνιο, τη Βοσνία και τη νότια Δαλματία. Οι μόνες ακριβείς ονομασίες για την Π.Γ.Δ.Μ. θα ήσαν Παιονία ή Βαρδαρία (εναλλακτικά Βαρντάρσκα ή Βαρδάρης). Εννοείται ότι το Δακία ανήκει ολοκληρωτικά στους Ρουμάνους, Πιστεύω ότι θα δημιουργούσαν αντίστοιχο με τους Έλληνες θέμα για μια τέτοια ονομασία. Εντελώς ερασιτεχνική η τοποθέτηση του Μάρδα.

Αρχαίος προς Panos Terz

Σίγουρα οι Πίερες και τα ανατολικώς του Αξιού φύλα ήσαν θρακικά (ομιλούσαν τη θρακική η οποία ήταν satem). Τα δυτικώς του Αξιού (εκτός από τους Πίερες) όπως Βοττιαίοι, Άλμωπες, Εορδαίοι, Ελίμειοι, Τυμφαίοι, Ορέστες και Λυγκηστές ήσαν ελληνόφωνα ή έστω ομιλούσαν κάποιες διαλέκτους απογόνους της πρωτοελληνικής οι οποίες ήσαν centum. Στη Ρουμανία αλλά και τη Μοισία (βορείως του Αίμου και νοτίως του Δούναβη Βουλγαρία και νότια Σερβία) ομιλούσαν τον δακομοισικό κλάδο της θρακικής. Η Δαρδανία βρισκόταν στο μεταίχμιο της θρακικής με την ιλλυρική. Υπάρχει διχογνωμία για τη γλώσσα των Δαρδάνων. Αρκετοί θεωρούν βέβαιο ότι στην ανατολική Δαρδανία ομιλούσαν τη δακομοισική διάλεκτο της θρακικής, ενώ για τη δυτική Δαρδανία υπάρχουν ευρήματα και για τις δύο γλώσσες (θρακική και ιλλυρική). Oταν οι Θράκες των πόλεων και των παραλίων περιοχών εξελληνίστηκαν ή εκλατινίστηκαν γλωσσικά, οι ορεσίβιοι Θράκες διατήρησαν τη θρακοφωνία τους έως τον 7ο με 8ο μ.Χ. αιώνα και ήσαν γνωστοί με το όνομα Βέσσοι (όχι οι παλαιότεροι Βέσσοι ή Βησσοί ιερείς της Ροδόπης, από αυτούς πήραν το όνομα). Εκείνη την εποχή η Δαρδανία ήταν από τις τελευταίες θρακόφωνες (βεσσόφωνες) περιοχές. Η ιλλυρική είχε εξαφανιστεί. Δεν υπήρχε καμία αναφορά εδώ και αιώνες. Επειδή βρισκόταν βορείως της γραμμής Jirecek απέκτησε και πλούσιο λατινικό λεξιλόγιο. Η εξέλιξη αυτής της γλώσσας είναι η αλβανική την οποία διέδωσαν από τη Δαρδανία (Κοσσυφοπέδιο) οι απόγονοι των παλαιοτέρων Δαρδάνων (οι οποίοι πια ονομάζονταν Σκιπετάρηδες) αρχικώς προς στη βόρεια Αλβανία στην οποία κατοικούσαν και απόγονοι Ιλλυριών, έχοντας απολέσει παντελώς οποιαδήποτε σύνδεση με την ιλλυρική γλώσσα και τα ιλλυρικά ήθη και έθιμα. Το ότι το υπόστρωμα της αλβανικής είναι δακομοισικό και όχι ιλλυρικό, φαίνεται καιαπό το ότι η αλβανική είναι γλώσσα satem, ενώ για την ιλλυρική υπάρχουν πολύ λιγότερα τεκμήρια, αλλά πιθανολογείται ως centum. Στη συνέχεια η διάδοση της αλβανικής συνεχίστηκε και στο νότο όπου το ορεινό τμήμα ονομαζόταν Άρβανον, απ΄ όπου υιοθετήθηκε και ο όρος Αρβανίτες. Παρόμοια ιστορία αλλά με πολύ μεγαλύτερη την επίδραση της λατινικής έχει και η ρουμανική γλώσσα. Τα βλάχικα έχουν παρόμοια επίδραση από την λατινική των Βαλκανίων, αλλά πολύ μικρότερο θρακικό-βεσσικό-δακομοισικό υπόστρωμα από τη ρουμανική, λόγω του ότι διαμορφώθηκε νοτιότερα, περίπου στις περιοχές που διερχόταν η αρχαία Εγνατία οδός.

Αρχαίος προς Panos Terz Ασχολούμαι ερασιτεχνικά (οι σπουδές μου είναι σε θετική επιστήμη) και διαβάζω όλων των ειδών της πληροφορίες, τις σταθμίζω και βγάζω συμπεράσματα που θέλω να πιστεύω ότι βασίζονται στη λογική. Τα περισσότερα που έγραψα είναι κοινώς αποδεκτά από την επιστημονική κοινότητα και με μια απλή αναζήτηση πιστεύω θα τα διασταυρώσετε. Αυτά στα οποία υπάρχουν διχογνωμίες είναι δύο. Η θρακική και όχι ιλλυρική συσχέτιση της αλβανικής και η ξεχωριστή ανάπτυξη της βλαχικής από τη ρουμανική. Και στα δύο εμπλέκεται η κρατική προπαγάνδα της Αλβανίας και της Ρουμανίας αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πλήθος κατευθυνομένων δημοσιεύσεων αλλοιώνοντας την αντικειμενική προσέγγιση. Για το πρώτο θέμα ο βασικότερος εκφραστής της θρακικής (βεσσικής) προέλευσης της αλβανικής είναι ο Γερμανός ιστορικός Gottfried Schramm.
http://www.albanianhistory….
https://de.wikipedia.org/wi…
Για το δεύτερο θέμα ένδειξη αποτελεί η διαφορά του θρακικού (δακομοισικού) υποστρώματος στις δύο γλώσσεςΗ ρουμανική έχει 170 τέτοιες λέξεις.
https://www.imxa.gr/balkans…
Η βλαχική έχει πολύ λιγότερες. Το βασικό όμως είναι η αιτία της λατινοφωνίας στα Βαλκάνια. Αν προσέξουμε οποιονδήποτε χάρτη των Βαλκανίων επί ρωμαιοκρατίας, θα διαπιστώσουμε ότι λατινοφωνία υπήρξε στα σύνορα (δηλαδή κατά μήκος του Δούναβη) λόγω ρωμαϊκών στρατοπέδων και οικισμών οι οποίοι αναπτύχθηκαν γύρω από αυτά (απόγονοι αυτών είναι οι Ρουμάνοι), αλλά και κατά μήκος των μεγάλων οδικών αρτηριών, λόγω της ανάπτυξης σταθμών αλλά και της παρουσίας ορεσίβιων αγωγιατών οδιτών όπως οι βλάχοι.
Δεν νομίζω ότι είναι παράξενο που οι που οι σλαβικές γλώσσες είναι satem.  Η κοιτίδα της πρωτοσλαβικής είναι στους βάλτους της δυτικής Ουκρανίας σε μια περιοχή η οποία νοτίως είχε τη satem θρακική, ανατολικώς τη satem ιρανική των Σκυθών και Σαρματών και βορείως την επίσης satem της πρωτοβαλτικής. ‘Oλες οι centum είναι προς τη δύση και όλες οι satem προς την ανατολή. Η μόνη εξαίρεση είναι η τοχαρική που υπήρξε η ανατολικότερη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και όμως υπήρξε centum.
Για το νέο έτος σας εύχομαι χρόνια πολλά και καλά με υγεία.»

_______________________________________________________

Δικό μου το κάτωθι κείμενο :

Πολύ σωστά, ή και Δαρδανία, Οι Δάρδανοι ήταν ένα ιλλυρικό φύλο.
Στην περιοχή των Θρακών ανήκαν η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Θράκη και η Μακεδονία προ του 8ου αι. π.Χ. Οι Πιερείς ήταν π.χ. γνήσιοι Θράκες, ο Ορφεύς ήταν ο ανώτατος θεός όλων των θρακικών φύλων.
Η αλβανική γλώσσα είναι μεν ιλλυρικής προέλευσης, αλλά εμπλουτισμένη με πολυάριθμες λατινικές λέξεις. Ιδέ Harald Haarmann, Weltgeschichte der Sprachen,ISBN: 978 3406 608025, München 2006, S.206.

Πηγή για τα σχόλια : iefimerida (29.12.17)

 

 

Σλάβοι Σκοπίων, Βούλγαροι, Εθνογένεση, Μετακίνηση Νοτιοσλάβων στην Ελλάδα

Βούλγαροι, Προέλευση
Οι σημερινοί Βούλγαροι είναι απόγονοι του κράματος πολλών λαών και φύλων :
Πρωτοευρωπαίοι από την Παλαιολιθική και τη Μεσολιθική Εποχή, γεωργικοί πληθυσμοί από την Εγγύς Ανατολή στη Νεολιθική Εποχή, Θράκες πρωτίστως Οδρύσες (Ινδοευρωπαίοι), Αρχαίοι Ελληνες, Ρωμαίοι, Σλάβοι (από αυτούς η σλαβική γλώσσα), Ούννοι (από αυτούς το εθνωνύμιο Βούλγαροι) , Τούρκοι (οι Βούλγαροι ιστορικοί τους θεωρούν εξισλαμισθέντες Βούλγαρους (Πομάκοι), όπως οι Βοσνιάκοι
είναι όντως εξισλαμισθέντες Σέρβοι ). Εν τω μεταξύ οι Πομάκοι στην Βουλγαρία ονομάζονται Τούρκοι. Καθημερινή (2.1.18)

————————————————————————–

Βούλγαροι και Μακεδόνες
Οι Βούλγαροι είχαν προβλήματα με το όνομα Μακεδονία, γι αυτό έχουν ονομάσει το δικό τους τεμάχιο μόνον ΠΙΡΙΝ (σύμφωνα με την Συνθήκη του Βουκουυρεστίου από το 1913 “Μακεδονία του Πιρίν”).
Στα τέλη της δεκαετίας του 60 η βουγαρική κυβέρνηση έχει αντικαταστήσει την ονομασία Μακεδόνας με Βούλγαρο (Πολίτη).
Τότε ήμουν υπηρεσιακά στη Σόφια, όπου με πλησίασε πολύ προσεκτικά ένας φοιτητής, ο οποίος με παρακάλεσε μέσω της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να βοηθήσω τους κατοίκους της “Μακεδονίας του ΠΙΡΙΝ” να διατηρήσουν την δική τους ονομασία. Επίσης μου είπε, ότι γνωστοί του που διαμαρτηρήθηκαν κατά
της μεταλλαγής της ονομασίας, καταδικάστηκαν σε πολυετή φυλάκιση.
Καθημερινή (28.12.17)

-Σλάβοι των Σκοπίων
Πρόκειται πρωτίστως για απογόνους Βουλγάρων από την εποχή του Μεσαίωνα. Επομένως η σλαβική γλώσσα των είναι σχεδόν τα
μεσαιωνικά Βουλγάρικα. Αλλά η περιοχή δεν ήταν terra nullius, εκεί κατοικούσαν ήδη Σλάβοι (κράμα Νοτιοσλάβων και Ιλλυρίων (Δάρδανοι, Παίονες), Αλβανοί και Ελληνες. Ετσι υφίσταται σε ό,,τι αφορά την εθνογέννηση, μεταξύ των Βουλγάρων και των σημερινών κατοίκων του κρατιδίου των Σκοπίων μεγάλη διαφορά.

Προ μερικών ετών είχα την δυνατότητα να δω μερικά βιβλία του Δημοτικού σχολίου των Σκοπίων. Σε δύο σελίδες έγινε μία συγκριτική αναπαράσταση : Αριστερά οι “πρόγονοι” των κατοίκων των Σκοπίων : Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αριστοτέλης,Πτολεμαίος κτλ. Δεξιά οι “πρόγονοι” των Βουλγάρων : Ασπαρούχ (Ισπαρούχ) και άλλοι Ούννοι, ανεξαιρέτως όλοι ασχημομούρηδες. Καθημερινή (28.12.17)

-Νοτιοσλάβοι στην Ελλάδα

Τα εξής νοτιοσλαβικά φύλα έφθασαν μεταξύ του 6ου και του 7ου αι. μ. Χ. έως την Πελοπόννησο, αλλά τα περισσότερα έχουν κατακλύσει την Μακεδονία, η οποία προ των Μακεδόνων (8ος αι.π.Χ.) κατοικείτο από θρακικά και πιο πάνω από ιλλυρικά φύλα, ενώ οι Ελληνες είχαν μερικές “αποικίες ” μόνον στα παράλια :
Μιλήγγοι, Εζερίτες, Σαγουδάτες, Βαγιουνίτες (Βεουνίτες), Δραγοβίτες (Δρογοβίτες), Βερσίτες (Βεργίτες), Σμολιάνοι, Στρυμλιάνοι (Στρυμονίτες, εξ ού Στρυμών)), Βελεγισίτες, Ριγχίνοι, Ζαγορίτες (εξ ού Ζαγόρια).
Στην Γερμανία ήταν 24 σλαβικά φύλα, κάτι που δεν είναι μυστικό. Σημειώνονται πολυάριθμα σλαβικά τοπωνύμια. Τί έχει συμβεί όμως με τα επίσης πολυάριθμα σλαβικά τοπωνύμια στην Ελλάδα ; έμειναν μόνον λίγα (π.χ, Τύρναβνος, Αράχοβα Ζαγόρια κτλ.). Πρόκειται για ρητορική ερώτηση. 6. Το τοπωνύμιο Μωριάς (Μορέας) είναι αναμφιβόλως σλαβικής προέλευσης : morje (θάλασσα , εδώ με την σημασία παραθαλάσσιο). Κάτι το παρόμοιο υπάρχει και στην Βορειοανατολική Γερμανία.
Καθημερινή (30.12.18)

—————————————————————————

Παίονες

Ιστορικοί : Από την Ανατολική Θράκη έως τον Ολυμπο κατοικούσαν θρακικά φύλα. Μόνον στα παράλια έχουν ιδρυθεί μερικές νοτιοελληνικές “αποικίες”.Τον 8ο αι. έφθασαν οι αργότερα ονομασθέντες Μακεδόνες.
Σε ό,τι αφορά τους Παίονες, σημειώνονται δύο απόψεις ; α) Ιλλύριοι. β) Κράμα Ιλλυρίων και Θρακών. Καθημερινή (18.1.18)

Πίερες, Φρύγες

Πιέρια, Πίερες, Φρύγες

Οι Βρύγες (αργότερα Φρύγες) ήταν θρακικό φύλο (μερικοί ιστορικοί γράφουν,ότι αυτοί δεν ήταν θρακικό φύλο) με μεγάλη κινητικότητα : από τις Πρέσπες στα Πιέρια, από εκεί στο Παγγαίο και κατόπιν στην περιοχή που ονομάσθηκε από αυτούς ΦΡΥΓΙΑ (Βλέπε

-Wilhem Tomascheck, Die alten Thraker. Eine ethnologische Untersuchung. 3 volumes. Vienna: Tempsky, 1893–1894 Akademie der Wissenschaften.-Manfred Opermann, Thraker zwischen Karpatenbogen und Ägäis, Leipzig, Βερλιν 1984.

-Προ των Μακεδόνων ( αρχαίο δωρικό φύλο (άλλοι λένε αιολικό) , 8ος αι. π.Χ.) προερχόμενοι από την Θεσσαλία όλη η περιοχή της αργότερης Μακεδονίας κατοικείτο εκτός από μερικές αποικίες στα παράλια από θρακικά φύλα. Γενικά υπήρχαν περίπου τριάντα θρακικά φύλα.
Στην Βόρεια περιοχή κατοικούσαν μερικά ιλλυρικά φύλα. (Βλέπε
-Hansjörg Frommer: Die Illyrer. 4000 Jahre europäischer Geschichte. Vom 3. Jahrtausend bis zum Beginn der Neuzeit. Karlsruhe 1988.
-John Wilkes: The Illyrians. Oxford [u.a.] 1995.
-Maria A. Cavallaro: Da Teuta a Epulo. Interpretazione
delle guerre illyriche e histriche tra 229 e 177 a. C. Bonn 2004.
-Pierre Cabanes: Les Illyriens de Bardylis à Genthios (IVe – IIe siècles avant J.-C.). (= Regards sur l’histoire. 65). Paris 1988.
-Προ των Θρακών (περίπου 2.200 π.Χ.) η περιοχή της καθ εαυτού Μακεδονίας κατοικείτο από πρωτοελληνικά φύλα, τα οποία βαθμιαία έχουν μετακινηθεί προς το Νότο, ενώ άλλα πρωτοελληνικά φύλα έμειναν στην Ηπειρο και στη Θεσσαλία.
Καθημερινή (30.12.17

-πουλος, Κατάληξη Οικογενειακών Ονομάτων

Κατάληξη οικογενειακών ονομάτων σε -πουλος, Σημασία

Η κατάληξη -πουλος προέρχεται από το λατινικό pullus, αρχικά επίσης -πουλλος (δηλαδή με δύο λάμδα) ή και από το αρχαίο ελληνικό -πώλος. Από αυτό απορρέει το συμπέρασμα, ότι η εμπέδωση της κατάληξης έχει λάβει χώραν ήδη προ του 7ου αι., όταν η Λατινική ήταν ακόμη επίσημη γλώσσα του Imperium Romanum (Orientalis).

Η σημασία ήταν αρχικά “εις ονόματα ζώων προς δήλωσιν του νεογνού” (π.χ. αετόπουλο, λυκόπουλο κτλ.), αργότερο ως πατρωνυμικόν “προς δήλωσιν της καταγωγής” (γιος του …, π.χ.Γιαννοπουλος, Φωτόπουλος κτλ.). καθώς και “εις διάφορα ονόματα προς δήλωσιν υποκοριστικού” (π.χ. βοσκοπούλα, ναυτόπουλο κτλ., Πρωϊας Λεξικόν…) .
Στη Λατινική η λέξη pullus είχε και μίαν άκρως δυσάρεστη σημασία : αχόρταγος.

Η μετάφραση της τουρκικής κατάληξης -ογλού ή σε μερικές περιπτώσεις -oglü ήταν ζήτημα μόρφωσης των αρμόδιων υπαλλήλων που προερχόνταν στην Θεσσαλονίκη και στην Κατερίνη από την Πελοπόννησο.
Οι μορφωμένοι την μετέφρασαν στις αρχαίες ελληνικές καταλήξεις -άδης (σπάνια) ή -ίδης , οι άλλοι στην κατάληξη που επικρατούσε στην Πελοπόννησο -πουλος.

Αυτοί που δεν ήξεραν καθόλου την Τουρκιή, άφηναν το πρώτο μέρος αμετάφραστο και μετέφραζαν μόνον την κατάληξη . Πχ. στην δική μου περίπτωση όχι Ραπτόπουλος, αλλά Τερζόπουλος (τερζής : ράπτης,στην Ιταλική σημαίνει Terzi o τρίτος από τη Λατινική tercius), στην δική σου περίπτωση όχι Μαυρογιαννίδης, αλλά Καραγιαννίδης (καράς : μαύρος λατινικής προέλευσης : maurus σωστά στην Ελληνική είναι μελαψός).

Πηγές

-Πρωϊας Λεξικόν της Νέας Ελληνικής Γλώσσης,Τομος Δεύτερος, Αθήναι (χωρίς έτος(, σελ. 2004.
-Γ.Μπαμπινιώτης, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2010, σελ. 1146.
-K.E. Georges, Lateinisch-Deutsches Handwörterbuch, Leipzig 1890. S. 2098 (pullus equinus, pulli columbini).
Καθημερινή (9.1.18)

“Μαύροι Φαραώ”

Απάντηση σε μερικούς Ελληναράδες που έπαθαν λόγω βαθιάς και γελοίας ελληνοκεντρικής ομφαλοσκόπησης ιστορική τυφλαμάρα.

«Μαύροι Φαραώ»

Περίπου 84 έτη οι λεγόμενοι «Μαύροι Φαραώ» ανέβηκαν στον
θρόνο της Αιγύπτου. Γι αυτό οι Αιγυπτιολόγοι έχουν ονομάσει όλην την 25η
Δυναστεία (4 Φαραώ) Νουβική ( από τη Νούβια η Κούς, σήμερα Βόρειο Σουδάν ). Οι Νoύβιοι αποτελούσαν ένα κράμα από Ηαμίτες και Νέγρους. Στις πολυάριθμες αναπαραστάσεις των “μαύρων” Φαραώ βλέπουμε νεγροειδείς φυσιογνωμίες όπως π.χ. πλατιές μύτες και μεγάλα χείλη.
Οι σημερινοί Σουδανέζοι αναδεικνύουν χαρακτηριστικά των Αράβων και των Νέγρων.

Ο πρώτος «μαύρος» Φαραώ λεγόταν Πίγιε (747-716 π.Χ.), ο τελευταίος
Τανοτάνουμ, αλλά ο σημαντικότερος ήταν ο Ταχάργκα. Οι ειδικοί ιστορικοί
επισημαίνουν , ότι όλοι οι «μαύροι» Φαραώ έχουν συμβάλλει στην οικονομική άνοδο της Αιγύπτου και στην προώθηση των επιστημών ( ιατρική, καλές τέχνες, αρχιτεκτονική, νομοθεσία, διοίκηση, παιδεία, μαθηματικά κα ιδιαιτέρως
γεωμετρία, αστρονομία κτλ.).

Μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε,ότι οι «μαύροι» Φαραώ ήταν στον αιγυπτιακό θρόνο, όταν οι Εληνες, μεταξύ αυτών και Σόλων , πήγαιναν στην Αίγυπτο να μάθουν πολλά και διάφορα, κάτι που είναι αυτονόητο (βλέπε ιδιαιτέρως Α. Pichot, La naissance de la science, Paris 1991).

Πηγές

-Ι.Shaw / P. Nicholson,Lexikon des alten Ägypten ( Originaltitel : Dictionary of Ancien Egypt, London 1995) Stuttgart 2010.
-S. Kubisch, Das Alte Ägypten. Von 4000 v. Chr. bis 30 v. Chr.,
Wiesbaden 2017.
-A. Bongioanni, Ägypten – Das Land der Pharaonen, Klagenfurt 20052.
-A. Kootz: Der altägyptische Staat. Untersuchung aus
politikwissenschaftlicher Sich Wiesbaden 2006.
Καθημερινή (14.1.18)

Πέρσες, Ονόματα Ελληνες, Μέγας Αλέξανδρος, Στρατιωτικά, Αλέξανδρος ως Ανατολίτης Δεσπότης , Alexander ( Name ))

Πέρσες, Ονόματα Ελληνες, Μέγας Αλέξανδρος , Στρατιωτικά

1.Οι Πέρσες έχουν εμπεδώσει την πρώτη πολυεθνική αυτοκρατορία στην ιστορία της αθρωπότητητας ΑΡΤΙΑ οργανωμένη.
2. Στην Περσία δεν υπήρχε η δουλεία ως σύστημα ( μόνον ένα ή δύο δούλοι σε σπίτια), ενώ οι αρχαίοι Ελληνες έχουν εμπεδώσει ένα ΔΟΥΛΟΚΤΗΤΙΚΟ σύστημα.
3.Οι Πέρσες θεωρούνται στην παγκόσμια ιστορία ως κληρονόμοι πολιτισμών , πολύ πιο αρχαιότερων από τον ελληνικό (Σουμεροακκαδικό- Βαβυλωνικό).
4. Οι αρχαίοι Ελληνες έχουν συστηματικά διαστρεβλώσει τα περσικά ονόματα.
Dareios : Darayavarusch ( Dariuvarusch )
Xerxes : Chshayarscha ( Khschaiyarscha, Xayarscha )
Kambyses : Kambushya
Artafernes : Rtafarnah
Kyros : Kurusch
Atossa : Hutautha
Paradeisos : Pairidaeza
Roxana : Rauchjschna
Achämediden : Hachamanisch
Ekbatana : Hagmadana ( Hamadan )
Satrap : Khsathrapavan.
5.Στην αχανή (από την Βόρεια Ινδία έως την κεντρική Μικρά Ασία και στα Βόρεια έως την Κεντρική Ασία ) περσική αυτοκρατορία δεν υπήρχαν σκλάβοι και δούλοι. Η επικρατούσα θρησκεία του Ζωροάστρη (Zarathustra ) δεν επέτρεπε τέτοια πράματα, είχε ως βάση την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Εχω μελετήσει όλα τα καταπληκτικά και όντως άγια κείμενα της περσικής θρησκείας.
6.Μία άλλη αρχή της αυτοκρατορίας ήταν μία τότε ασυνήθιστη και πρωτόγνωρη διαλλακτικότητα και ανεκτικότητα στη θρησκεία, στον πολιτισμό και στις πολυάριθμες εθνότητες. Ως αυτοκρατορική γλώσσα δεν είχαν την Περσική, η οποία ομιλείτο πρωτίστως στα ανάκτορα, αλλά την Αραμϊκή.

7. Στρατός, Πόλεμοι.
Στηρίζομαι σε ειδικούς ιστορικούς σε ό,τι αφορά την ιστορία της αρχαίας Περσίας καθώς και τους σημαντικότερους πολέμους στην αρχαιότητα.
Πέρσες και Ελληνες, Πόλεμοι
-Στρατιωτική ισχύ των Περσών γενικά : πεζοί: 170 χιλ., ιππείς : 8 χιλ., άρματα : 2 χιλ. , Θράκες και Ελληνες : 20 χιλ. , συνολικά : 210 χιλ. συν 10 χιλ. „αθάνατοι“, πλοία : 1307.
Πηγή : Peter Green, Οι ελληνοπερσικοί πόλεμοι, Αθήνα, 2004 ( The Greco-Persian Wars ,
1996, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας.
Στην Ταρσό ο περσικός στρατός αποτελείτο από 100 χιλιάδες και ο μακεδονικός περίπου από 25 έως 30 χιλιάδες στρατιώτες. Στην Τύρο ο στρατός του Αλεξάνδρου είχε 40 χιλιάδες πεζικό και 7000 ιππείς.

Η στρατιωτική τέχνη έφθασε ήδη στην Ασσυρία στο απόγειό της. Εχουν εφευρεθεί νέοι οπλισμοί που ίσχυαν στην ουσία ώς την χρήση πυροβόλων όπλων.Οι Πέρσες έχουν παραλάβει όλες τις πολεμικές εφευρέσεις των Ασσυρίων. Πέραν τούτου ο περσικός στρατός διέθετε λόγω των πολλών εθνοτήτων μία τεράστια ποικιλία όπλων. Δηλαδή οι Πέρσες δεν ήταν τεχνολογικά καθυστερημένοι.
-Για την ήττα των Περσών οι ειδικοί ιστορικοί αναφέρουν τους εξής καθοριστικούς λόγους :
α) Ο πυρήνας του στρατού αποτελείτο μεν πρωτίστως από Πέρσες, αλλά οι περισσότεροι πολεμιστές ανήκαν σε κατακτημένους λαούς, οι οποίοι δεν ήσαν διατεθειμένοι να θυσιαστούν για τους Πέρσες.
β) Στον περσικό στρατό επικρατούσε πολυγλωσσία με αυτονοήτως αρνητικές συνέπειες.
γ) Ο Δαρείος έχει υποτιμήσει τον κατά την γνώμη του άπειρο “νεαρό”.
δ) Ο Μακεδονικός στρατός έχει εισαγάγει ένα νέο όπλο (σάρισσα) και έχει εφαρμόσει μία τελείως πρωτότυπη τακτική αγώνος, όπως κάποτε οι Θηβαίοι έναντι των ηττηθέντων Σπαρτιατών και αργότερα οι Ρωμαίοι τα καρέ έναντι των νικηθέντων Μακεδόνων στην Πύδνα.
ε) Ο Αλέξανδρος (πολύ μικρός στο ανάστημα : 1.60 μ. , αλλά με ισχυρή τόλμη) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους στρατηλάτες στην ιστορία της ανθρωπότητας.
-Το σημερινό εθνωνύμιο δεν είναι Περσία ,αλλά Ιράν ( Χώρα των ΑΡΙΩΝ (Αρύγιας) : . Ευγενών) . Στο Ιράν ανήκουν τρεις εθνότητες (Πέρσες, Αραβες και Αζερμπαϊτζανοί και δύο εθνικές μειονότητες (Κούρδοι και Τουρκμένοι).
-Γράφετε: “Ας μην ξεχναμε οτι ο Ξερξης εβαλε να μαστιγωσουν την θαλασσα στον
Ελλησποντο που του κατεστρεψε το πλωτο περασμα στην Ευρωπη, αυτο και
μονο δειχνει απειρη αφελεια και αλαζονεια”.
Πρόκειται για μύθο.
Καθημερινή (9.1.18

Μεταξύ άλλων : Απαίτηση σύμφωνα με περσικό έθιμα στρατηγοί μεταξύ αυτών ακόμη και γηραιοί (π.χ. ο 75ετής αντιβασιλεύς της Μακεδονίας Αντίπατρος), που είχαν υπηρετήσει τον πατέρα του,να τον ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΝ . Ο στρατηγός Κάσσανδρος το θεώρησε αυτό γελοίο, ο Αλέξανδρος εξοργίσθηκε, τον άρπαξε από τα μαλλία και χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο.
Μεθυσμένος σκότωσε τον Κλείτο που σε μια μάχη του έσωσε την ζωή. Ανάγκασε πάνω από 10 χιλ. Μακεδόνες να παντρευτούν Περσίδες. Στην πρωτεύουσα της Περσίας ντυνόταν και συμπεριφερόταν επίσημα όπως οι Πέρσες Βασιλείς κτλ.

Οι πληροφορίες προέρχονται πρωτίστως από τον Πλούταρχο (Ηθικά περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής, Βίοι παράλληλοι) .
(„Μάλιστα δ’ Ἀντίπατρον ἐφοβεῖτο καὶ τοὺς παῖδας, ὧν Ἰόλας μὲν ἀρχιοινοχόος ἦν, ὁ δὲ Κάσανδρος ἀφῖκτο μὲν νεωστί, θεασάμενος δὲ βαρβάρους τινὰς προσκυνοῦντας, ἅτε δὴ τεθραμμένος Ἑλληνικῶς καὶ τοιοῦτο πρότερον μηδὲν ἑωρακώς, ἐγέλασε προπετέστερον. ὁ δ’ Ἀλέξανδρος ὠργίσθη, καὶ δραξάμενος αὐτοῦ τῶν τριχῶν σφόδρα ταῖς χερσὶν ἀμφοτέραις, ἔπαισε τὴν κεφαλὴν πρὸς τὸν τοῖχον. αὖθις δὲ πρὸς τοὺς κατηγοροῦντας Ἀντιπάτρου λέγειν τι βουλόμενον τὸν Κάσανδρον ἐκκρούων, “τί λέγεις;” ἔφη· “τοσαύτην ὁδὸν ἀνθρώπους μηδὲν ἀδικουμένους, ἀλλὰ συκοφαντοῦντας ἐλθεῖν;” φήσαντος δὲ τοῦ Κασάνδρου τοῦτ’ αὐτὸ σημεῖον εἶναι τοῦ συκοφαντεῖν, ὅτι μακρὰν ἥκουσι τῶν ἐλέγχων, ἀναγελάσας ὁ Ἀλέξανδρος “ταῦτ’ ἐκεῖνα” ἔφη “σοφίσματα τῶν Ἀριστοτέλους εἰς ἑκάτερον τὸν λόγον, οἰμωξομένων, ἂν καὶ μικρὸν ἀδικοῦντες τοὺς ἀνθρώπους φανῆτε”)

Πηγές

- P. Briant, Darius in the Shadow of Alexande,. Harvard University Press, Cambridge London 2015.
- P. Briant, Alexander the Great and His Empire: A Short Introduction. Princeton University Press, Princeton 2010.
- P. Cartledge, Alexander the Great. The Hunt for a New Pas. New York/London 2004.
-A. Demandt, Alexander der Große: Leben und Legende, München 2009. •
- R. Lane Fox, Alexander der Grosse, Eroberer der Welt, Stuttgart 2005.
-S.Lauffer, Alexander der Große, München 2004.
-J. Seibert, Die Eroberung des Perserreiches durch Alexander den Großen auf kartographischer Grundlage, 2 Bände, Wiesbaden 1985.
-W. Woodthorpe Tarn, Alexander der Grosse. 2 Bände, Darmstadt 1948.
-H.-U. Wiemer, Alexander der Große. München 2005.

————————————————————————

Alexander (Αλέξανδρος).

Etymologie (Herkunft)-Semantik (Bedeutung)

1.Es handelt sich um einen makedonischen Vornamen, bei den anderen altgriechischen Stämmen fast unbekannt.

2. Der Name besteht aus zwei Teilen :  a)alexein (αλέξειν : vertreiben)  und b) andras  (άνδρας : Μάννερ, gemeint sind die Tierdiebe. Es ging um einen Hirten, der seine Herde vor den Dieben schützte).

2. Hieraus ergibt sich die eigentliche Bedeutung : Beschützer.

3. Die Verbreitung des Namens hat in erster Linie mit Alexander dem Großen (körperlich war er sehr klein : 1, 57) zu tun. Auch im Christentum wird der Name verwendet.

4. Von  dem Verb alexein  leitet sich der Vorname  Alexis (Αλέξιος) ab mit der Bedeutung  Beschützer.

5.Kurzformen : Alex, Lex, Xander,

6. Fremdsprachige Schreibformen : bulgar. : Alsko, serbokroat. : Aleksandar, , russ. :Alekscha, Alexej (sehr verbreitet), Alja, Aljoscha, Sanja, SASCHA (!), ital. : Alessandro,  span. : Alejandro, franz. : Alexandre, arab. : Aliskander, Iskandar, pers. : Sikandar. , alban. Skandar

Ελληνες και Εβραίοι, Προβλήματα στην Ιστορία , Εβραίοι στην Θεσσαλονίκη, Αρχαίοι Εβραίοι

Προβλήματα μεταζύ Ελλήνων και Εβραίων

Από πότε και διατί ;

Υστερα από την μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης μεταξύ του 3ου και του 2ου αι. π.Χ. στην Αλεξάνδρεια, είχαν οι μορφωμένοι εκείνης της εποχής είχαν επί τέλους την
δυνατότητα να διαβάσουν όλο το κείμενο και να γνωρίσουν καλύτερα , τί γνώμη
οι Εβραίοι είχαν περί του εαυτού τους και περί αλλων λαών της περιοχής και ποια θρησκεία έχουν. Η Παλαιά Διαθήκη, ονομάσθηκε αργότερα Septuaginta, βρίθει όντως από πολέμους, μίσος και πρωτόγονο ρατσισμό κατά των γειτονικών λαών.

Το αποκορύφωμα της πολιτισμικής, θρησκευτικής και εθνικής ομφαλοσκόπησης και του αυτοαναβιβασμού ήταν και είναι ακόμη η γνωστότατη έκφραση, ότι οι Εβραίοι είναι ο «επίλεκτος λαός« του θεού ( οι Νεοέλληνες έχουν το περιβόητο «περιούσιος λαός»…).

Οι λόγιοι της ελληνικής αρχαιότητας άρχισαν να κάνουν τους Εβραίους λόγω των ιδιαιτέρων συνηθειών τους αντικείμενο ερευνών. Ο διευθυντής του Μουσείου (Βιβλιοθήκη) της Αλεξάνδρειας ο γραμματικός και φανατικός αντισημίτης Απιος π.χ. έφθασε στο σημείο να συλλέξει και να δημοσιεύσει, ότι αντισημιτικό έχει λεχθεί στους παρελθόντες αιώνες σε όλον τον ελληνισμό.

Ο Εβραίος εκπρόσωπος της υψηλής αριστοκρατίας, κατόπιν και Ρωμαίος Flavius Josephus (Γιωσάφατ, Ιώσηπος)), ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς της αρχαιότητας, διεπίστωσε έναν βαθμιαίο εξελληνισμό (πολιτισμός, γλώσσα, ονόματα) της ανώτερης τάξης των Εβραίων στην πλειοψηφία της και ήταν πεπεισμένος, ότι υπάρχει κίνδυνος εξαφανισμού των Εβραίων. Δηλαδή έβλεπε μίαν κρίση της ταυτότητας των Εβραίων.

Με την επιδίωξη να τονώσει το εθνικό φρόνημα των Εβραίων αποφάσισε να αποδείξει σε ένα σύγγραμμα, οτι οι Εβραίοι έχουν λαμπρό παρελθόν και πέραν τούτου έκανε μία μετωπική αντιπαράθεση με τον Απιο και γενικά με τον ελληνικό πολιτισμό. Εχει ασχοληθεί συστηματικά και με μεγάλη λεπτομέρεια με όλες τις αντισημιτικές θέσεις του Απιου χησιμοποιώντας πολλά τσιιτάτα και άλλων αντισημιτών.

Το παράξενο έγκειται, στο ό,τι ο Ιώσηπος έχει στο εκθοθέν έργο του «Κατά του Απιου» („Contra Apionem“) σώσει το σύγγραμμα του Απιου, γιατί κανονικά δεν είχε σωθεί τίποτα από αυτό. Εν ολίγοις, ο Εβραίος ιστορικός ήθελε να κάτι κάτι το καλό για τους Εβραίους και τελικά πυροδότησε τον αντισημιτισμο ! Ετσι έγνε γνωστό, ποιές αντισημιτικές απόψεις έχουν πρεσβεύσει γνωστοί φιλόσοφοι και άλλοι λόγιοι στην αρχαία Ελλάδα. Αναφέρω τα πιό γνωστά ονόματα : ο Θεόφραστος, ο καλύτερος μαθητής και διάδοχος του Αριστοτέλη στην Περιπατητική Σχολή , ο ιστορικός Λυσίμαχος, ο σοφιστής Ποσειδώνιος, ο σχεδόν εξελληνισμένος Αιγύπτιος Μανέθων, ο Βηρωσσός, ο Διόδωρος και ο ιστορικός Δαμόκριτος ( δάμος δωρικά, δήμος ιωνικά-αττικά).

Παρακάτω θα αναφέρω μόνον τις πιό σημαντικές κατηγορίες κατά των Εβραίων :
α) Είναι αθεϊστές, γιατί δεν πιστεύουν σε ανθρωπόμορφους θεούς, αλλά σε κάποιον δήθεν θεό που κανείς δεν μπορεί να δει.
β) Θεωρούν τον εαυτό τους ως «επίλεκτο λαό», έτσι προσβάλλουν άλλους λαούς και άλλους ανώτερους πολιτισμούς, όπως π.χ. τον ελληνικό και εκτός τούτου διαχωρίζονται από τους γειτονικούς λαούς.
γ) Απορρίπτουν ως μόνος λαό της περιοχής την επιμειξία με άλλους λαούς. Αυτό είναι προσβλητικό και αποτελεί φυλετική διάκριση.
δ) Δεν τρώνε χοιρινό κρέας, όπως οι άλλοι λαοί. Αυτό είναι ακατανόητο.
ε) Εχουν (δήθεν) στο ναό τους ένα κεφάλι γαϊδάρου από χρυσό.
ζ) Μισούν τους Ελληνες και άλλους λαούς.
η) Δεν συναναστρέφονται με άλλους λαούς.
θ) Θυσιάζουν ζωντανά ζώα).
ι) Αντί να εργάζονται όλη την εβδομάδα, χάνουν εκουσίως την έβδομη ημέρα.

Κατόπιν έχει στο σύγγραμμά του “Ιουδαϊκή Αρχαιότητα” επιτεθεί κατά του ελληνικού πολιτισμού και ιδιαιτέρως κατά
της πολυθεϊστικής θρησκείας και προσπάθησε να αποδείξει την ανωτερότητα
του εβραϊκού πολιτισμού, πρωτίστως της μονοθεϊστικής θρησκείας.

Αμέσως όταν ο λίβελλος του Ιωσήπου έγινε στην Αλεζάνδρεια , τότε το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού, γνωστός οι Ελληνες αντέδρασαν σφοδρότατα στην κατά τη γνώμη τους θρασύτατη πρόκληση του Εβραίου ιστορικού, εκπροσώπου ενός ασήμαντου πολιτισμού. Ελαβαν χώραν μεγάλες διαμαρτυρίες των Ελλήνων και εξελληνισθέντων Αιγυπτίων κατά των Εβραίων, τους έχουν επιτεθεί για πρώτη φορά και έχουν θανατώσει χιλιάδες Εβραίων. Τελικά έλαβε χώραν το πρώτο πογκρόμ κατά των Εβραίων στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Αυτό το γεγονός έχι προκαλέσει αξέχαστο σοκ σε όλους τους Εβραίους ανά τον κόσμο.

Επιστημονικές πηγές

-Flavius Josephus, Geschichte des Judäischen Krieges, Leipzig, 1978.
-P. Schafer, Judeophobia : Attitudes toward the Jews in the Ancient, Harvard University Press, 1997. Ο συγγραφέας ερευνά την ιστορική (από την αρχαιότητα) και πολιτισμική πτυχή του φαινομένου. Ισως το σημαντικότερο βιβλίο περί του θέματος
-C.-P. Thiede/ U. Stingelin, Die Wurzeln des Antisemitismus, Judenfeindschaft
in der Antike, im frühen Christentum und im Koran, Basel, 2002. Επίσης ένα πολύτιμο βιβλίο με πολυάριθμες αρχαίες πηγές.
-P. Birnbaum, Sur un nouveau moment antisémite, Paris 2015.
-R. Finzi, L’antisemitismo,: Giunti 1997.
-F.Lillian C., Antisemitism in the New Testament, University Press of America, 1994.
-C. Andersen et alt. (Edit. ), Lexikon der Alten Welt, Bände 1, 2, Tübingen und
Zürich, 1990.
-M. Hengel, Judentum und Hellenismus, Tübingen, 1988.
-Yavetz, Judenfeindschaft in der Antike, München, 1997. Πάμπολλες αρχαίες πηγές.
-Th. Klein et alt., Judentum und Antisemitismus von der Antike bis zur
Gegenwart, Düsseldorf, 1984.
-L. Poliakov, Geschichte des Antisemitismus, I: Von der Antike bis zu den
Kreuzzügen, Worms, 1977.
-Gustavo Perednik, La Judeofobia, Barcelona, 2001.

Καθημερινή (2014, 13.6.18)

Στέλιος Ράμφος

Στέλιος Ράμφος.

Το έργο του μου είναι γνωστό μέσω των κάτωθι βιβλίων του : 1. Το αδιανόητο τίποτα, Φιλοκαλικά ριζώματα του νεοελληνικού μηδενισμού, Δοκίμιο φιλοσοφικής ανθρωπολογίας, Αθήνα 2010. 489 σελ. 2. Ο καημός του ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων, Αθήναι 2000, 412 σελ. 3. Ελευθερία και γλώσσα, Η γλώσσα και η παράδοση, Στάσιμα και έξοδος,Αθήνα 2010, 235 σελ. 4.Το μυστικό του Ιησού, Να ζούμε την πίστη από μέσα μας, Αθήνα 2006, 538 σελ.5. Η λογική της παράνοιας, Αθήνα 2011, 405 σελ.6.Το αίνιγμα και η μοίρα, Αθήνα 1997, 196 σελ. 7.Ο «άλλος» του καθρέφτη, Ψυχολογία της αγωνίας μας, Αθήνα2012, 84 σελ. 8.Time out, Η ελληνική αίσθηση του χρόνου, Αθήνα 2012, 57 σελ. 8. Γενάρχες πεπρωμένων, Το αίσθημα της »μορφής» στον Σολωμό και της «συνέχειας» στον Παπαρηγόπουλο, Αθήνα 2007, 73 σελ.

Ιδιαιτέρως τα βιβλία του « Ο καημός του ενός» και « Το αδιανόητο τίποτα» ήταν για μένα μεγάλη έκπληξη, γιατί με βοήθησαν να καταλάβω καλύτερα το μεσαίο Νεοέλληνα. Γενικά έχω αποκομίσει την εξής εντύπωση :

Ο Στέλιος Ράμφος είναι ένας πολύ παραγωγικός, δημιουργικός και πρωτότυπος στοχαστής.Παρεμπιπτόντως υα ήθελα να επισημάνω, ότι αυτός από οικονομική άποψη είναι ανεξάρτητος.Διαφέρει κατά πολύ από άλλους Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εργάζονται άμεσα σε πανεπιστήμια και σε άλλες ανώτατες σχολές και έτσι είναι εξαρτημένοι και επομένως πολύ προσεκτικοί έως δειλοί. Ο Ρ. έχει τοιουτοτρόπως περισσότερη εσωτερική γαλήνη ως προϋπόθεση για δημιουργική επιστημονική εργασία. Σε σύγκριση με αυτόν οι περισσότεροι Έλληνες πανεπιστημιακοί είναι repetitores (επαναλαμβάνουν τις θεωρίες άλλων).

Ο Ρ. έχει κατορθώσει ως πρώτος Έλληνας στοχαστής να διεισδύσει στα κατάβαθα της νεοελληνικής ψυχής. Η άποψή του περί της εικόνας του ανθρώπου του Νεοέλληνα είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και πείθει. Κάτι το λογικότερο ειδικά περί της ψυχοσύνθεσης του Νεοέλληνα δεν διάβασα έως τώρα. Οι λίαν επιτυχείς μελέτες του είναι αναφβιβόλως κατάλληλες για την καλύτερη κατανόηση του βασικού κώδικα συμπεριφοράς του Νεοέλληνα. Γι αυτό νομίζω, ότι πρέπει να αισθανόμαστε απέναντί του ευγνωμοσύνη. .
Και όμως, ας μου επιτρέψει να του κάνω δύο ίσως απαραίτητες συστάσεις. Η πρώτη σύσταση αφορά την εφαρμογή της συγκριτικής μεθόδου όχι μόνον στην εικόνα του ανθρώπου του Προτεσταντισμού , αλλα εκτενέστερα και του Καθολικισμού. Η δεύτερη έχει σχέση με την αναγκαία ενασχόληση με την εικόνα του ανθρώπου και άλλων κύκλων πολιτισμού, π.χ. του Κονφουκιανισμού, του Ισλάμ και του Ινδουϊσμού, ειδάλλως υφίσταται μεγάλος κίνδυνος μίας μάλλον παρωχημένης ελληνοκεντριστικής θεώρησης που στην ουσία σημαίνει αυτοπεριχαράκωση και διεθνώς επιστημονική απομόνωση. Το Βήμα (2015), Καθημερινή (20.12.17)

Μακεδονία, Ονομασία, Μακεδονία και Διεθνές Δίκαιο, Μακεδονία και Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο, Μακεδονία και Ιεράρχες, Μακεδονία Αρχαία Τσιτάτα, Βαρδάρης, ΚΚΕ και “Μακεδονικό Ζήτημα”

Μακεδονία, Αρχαία Τσιτάτα

- Μακεδών Βασιλεύς Αλέξανδρος Α’ διευκρινίζει την προέλευσή του : «…αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον καὶ ἀντ᾽ ἐλευθέρης δεδουλωμένην οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ὁρᾶν τὴν Ἑλλάδα»
(= γιατί είμαι Έλλην από αρχαία γενιά και δε θα ήθελα να δω την Ελλάδα από ελεύθερη (να γίνεται) σκλάβα).
(Ηρόδοτος, Βιβλίο Καλλιόπη 45.

-Μακεδών Βασιλεύς Αλέξανδρος Γ προς Δαρείο :
«Οι υμέτεροι πρόγονοι ελθόντες εις Μακεδονίαν και εις την άλλην Ελλάδαν («…στην Μακεδονία και την υπόλοιπη Ελλάδα…») κακώς εποίησαν ημάς ουδέν
προηδικημένοι, εγώ δε των Ελλήνων ηγεμών κατασταθείς και τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας…»
(Αρριανού «Ανάβασις», Βιβλίο Β’, παρ. 14).

-Στράβων (Γεωγραφικά, Ζ΄-9) :«Έστι μεν ουν
Ελλάς και η Μακεδονία»
-Πολύβιος Θ΄-35 «Τίνος και πηλίκης δει τιμής αξιοούσθαι τους Μακεδόνας, οι τον πλείω του βίου χρόνον ου παύονται αγωνιζόμενοι προς τους βαρβάρους,υπέρ της των Ελλήνων ασφαλείας».Πολύβιος Θ΄-35.

-Ηρόδοτος: «Όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και
θεών ιδρύματά τε και θυσίαι, ήθεά τε ομότροπα».Η καλύτερη επιστημονικότατη πηγή περί της ελληνικότητας της Μακεδονίας είναι το εξής ογκώδες έργο (2088 σελίδες) , το οποίο προ πολλών ετών έχω κυριολεκτικά καταβροχθίσει :

Μαργαρίτου Γ. Δήμιτσα, Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΕΝ ΛΙΘΟΙΣ ΦΓΕΓΓΟΜΕΝΟΙΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΟΙΣ ΣΩΖΟΜΕΝΟΙΣ, Πνευματική και Αρχαιολογική παράστασις, 4 Τόμοι, Αθήνησιν 1896 (Επανέκδοση Θεσσαλονίκη 1988). Ιδιαιτέρως αυτό το έργο ήταν η επιστημονική βάση για τις διεκδικήσεις της Ελλάδος 24 έτη (1ος Βαλκανικός Πόλεμος) αργότερα του μακεδονικού χώρου. iefimerida (24.1.18)

—————————

Νεοέλληνες Πολιτικοί και Επιστήμονες περί την Μακεδονία

Johnny the Fox (ψευδώνυμο, σχολιαστής στην Καθημερινή (ηλεκτρονική Εκδοση)

Να προσθέσω, ότι μέχρι τέλη του 18ου αρχες 19ου αιώνα οι λόγιοι της εποχής παρουσίαζαν εντελώς διαφορετικά τα πραγματα περί της “Μακεδονάις”. Παραθέτω από το βιβλίο “Ρομαντικά Χρόνια”, σελ. 40-42, του Αλέξη Πολίτη, καθ. Νεοελληνικής λογοτεχνίας στην Κρήτη (μερικά από) τα εξής τρομερα από έλληνες διαφωτιστές:

Κοραής 1803: “ειναι πολύ περισσότερο ένοχοι αυτοί που πρώτοι αφέθηκαν να διαφθαρούν από το χρυσάφι των Μακεδόνων”,
Αθ. Χριστόπουλος1808: ” ο Φίλιππος και ο υιός του Αλέξανδρος (…) εκαταδάμασαν επί τέλους όλην την Ελλάδα και την υπέταξαν εις το Μακεδονικό κράτος”,
Κοραής 1824: “οι Μακεδόνες (…) επροχωρούσαν καθημέραν εις την κατάλυσιν της ελευθερίας Της Ελλάδος…. Μετά την Μακεδονικήν δεσποτείαν έπεσαν υποκάτω εις των Ρωμαίων…”,
Αλ. Σούτσος 1836: “τας προγονικάς εκείνας διχόνοιας, αίτινες καταστήσασαι αυτήν έρμαιον της Μακεδονίας και Ρώμης κατέλυσαν την ανεξαρτησίαν της”
Γεωρ. Τυπάλδος 1839: “Η δε Ελλάς στερηθείσα άπαξ της ελευθερίας της, έγινεν πρώτον μένεπαρχία Μακεδονική, ύστερον δε Ρωμαική, Γραικορωμαική”
Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός 1841: “ο Φίλιππος έπραξεν άλλο της νίκης εκείνης ολεθριότερον, εγγένησε τον Αλέξανδρον”.

Και αυτά είναι ελάχιστα από 2 σελίδες κατηγορίες κατά των Μακεδόνων!
Μήπως ο Κοραής και οι έλληνες διαφωτιστές ήταν πράκτο ρες των Σκοπιανών, ελληναράδες?Ή μήπως ο καθηγητής Πολίτης κάνει σκοπιανή προπαγάνδα? Καθημερινή (1.1.18)

————————————————————————–

Μακεδονία, Ονομασία

Μία σύντομη και νηφάλια θεώρηση υπό τον φακό του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και της Ιστορίας

1.Σύμφωνα με την Θεωρία του κράτους η Κυριαρχία ανήκει στα βασικά καθοριστικά γνωρίσματα ενός κράτους. Αυτή εμπεριέχει μεταξύ άλλων και τον αυτοπροσδιορισμό καθώς και την επίσημη ονομασία του.
2.Σύμφωνα με το εθιμικό Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο ισχύει ο κανόνας, ότι μία επίσημη ονομασία υπάρχει στις διεθνείς σχέσεις μόνον μία φορά που σημαίνει, ότι κανένα άλλο κράτος δεν έχει το δικαίωμα να την χρησιμοποιήσει επίσης επίσημα. Αυτός ο κανόνας δεν ισχύει όμως για περιοχές υφισταμένων κρατών.
3. Η κυριαρχία ενός κράτος εφαρμόζεται και στην επικράτεια που εμπεριέχει και τα κρατικά σύνορα. Δεν είναι επιτρεπτό, να συνδυάζεται η επίσημη κρατική ονομασία επισήμως και εσκεμμένως με εδαφικές απαιτήσεις έναντι γειτονικών χωρών.
4. Επί τη βάσει της Συνθήκης Ειρήνης στις 10.Αυγούστου 1913 στο Βουκουρέστι η περιοχή της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ έχει κατανεμηθεί μεταξύ της Ελλάδας («Μακεδονία του Αιγαίου», το μεγαλύτερο τεμάχιο), της Σερβίας («Μακεδονία του Βαρδάρη») και της Βουλγαρίας («Μακεδονία του Πιρίν», το μικρότερο τεμάχιο).
Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην αρχαία Μακεδονία ανήκε όλη η νότια περιοχή του κρατιδίου των Σκοπίων. Από αυτήν την περιοχή προερχόταν η γνωστότατη δυναστεία των Πτολεμαίων (αρχικά Κτολεμαίων) που σημαίνει Οι Πολεμικοί.
5.Το 1929 η «Μακεδονίας του Βαρδάρη» έχει μαζί με ένα μέρος της Νότιας Σερβίας ονομασθεί περιοχή «Βαρντάρσκα Βανοβίνα». Δηλαδή η ονομασία Μακεδονία έχει παραμερισθεί.
6. Αλλά στις 2.Αυγούστου 1944 έχει ανακηρυχθεί από τον Τίτο το κρατίδιο «Σοτσιαλιστίτσκα Ρεπούμπλικα Μακεντόνιγια» ( «Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονία»). Το απίστευτο έγκειται στο ό,τι καμία ελληνική κυβέρνηση τότε δεν έχει διαμαρτυρηθεί.Εν τω μεταξύ έχει ήδη διαμορφωθεί ΕΘΙΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.
7. Υστερα από την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας (σημαίνει Νοτιοσλαβία) , το κρατίδιο των Σκοπίων ΣΥΝΕΧΙΣΕ να αυτονομάζεται «Ρεπούμπλικα Μακεντόνιγια» φυσικά χωρίς το επίθετο «Σοσιαλιστική».

8. Ως  FYROM  έχει αναγνωρισθεί από τον ΟΗΕ (1993) και το Συμβούλιο της Ευρώπης (1995).

9. Κατάγομαι από την Μακεδονία και δη από τα Πιέρια μεν, αλλά λόγω ειδικότητας είμαι υποχρεωμένος να ασχολούμαι με τέτοια ζητήματα άκρως νηφάλια και χωρίς συναισθηματισμούς. Το 1991 μερικοί πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας με παρακάλεσαν να συγγράψω μία γνωμάτευση περί του προβλήματος της ονομασίας υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού στον κλάδο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο. Τους προειδοποίησα, ότι αυτά που ορίζει η επιστήμη μου δεν θα είναι για πολλούς συμπατριώτες ευχάριστα.
10. Η πρότασή μου ήταν : «Βόρεια Μακεδονία» ή «Μακεδονία του Βαρδάρη» (βλέπε άνωθεν την Συνθήκη του Βουκουρεστίου») ή « Σλαβική Μακεδονία». Ρεαλιστικά και σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο θα επικρατήσει μία από τις τρεις λύσεις του προβλήματος. Τότε μερικοί τρόμαξαν.

Και μία παρατήρηση προς μερικούς «σχολιαστές» : Αλλο γνήσιος πατριώτης και άλλο ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΣ ή λεκτικός πατριώτης ή Ελληναράς του γλυκού νερού. Ας υπενθυμίσουμε , ότι ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός είχε λόγο να διευκρινίσει έναντι των τότε πατριδοκάπηλων, ότι το σωστό είναι εθνικό και όχι αντίθετα.
Πέραν τούτου δεν έχω κατανόηση για τις χυδαίες βρισιές και τις πρωτόγονες απειλές έναντι του αθρογράφου. Και εδώ ισχύει ένα μίνιμουμ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ.
iefimerida (19.12.17)

——————————————————————————

Ας υπενθυμίσουμε πέραν τούτου, ότι κατά την διάρκεια της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για Ασφάλεια και Συνεργασία το 1975 ξαφνικά έχουν προκύψει μεγάλα προβλήματα μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας και της Βουλγαρίας.
Η Γιουγκοσλαβία κατηγόρησε την Βουλγαρία, ότι καταπιέζει τους Σλαβομακεδόνες στη Μακεδονία του Πιρίν. Γι αυτό θα ήταν καλύτερα να προσαρτηθεί η περιοχή τους από την γιουγκοσλαβική Μακεδονία.
Η Βουλγαρία κατηγόρησε την Γιουγκοσλαβία, ότι δεν σέβεται επαρκώς τους Βουλγάρους της Σλαβομακεδονίας , γι αυτό πρότεινε να προσαρτηθεί ολόκληρη η Σλαβομακεδονία από την Βουλγαρία.
Δεν αρκέσθηκαν σε λεκτικές αντιπαραθέσεις, αλλά πήγαν παρα πέρα και έστειλαν στρατό στα γιουγκοσλαβικά-βουλγαρικά σύνορα. Πάρα λίγο θα γινόταν πολεμική σύρραξη, εάν δεν υπήρχε η σωτήρια επέμβαση των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Καθημερινή (18.1.18)

__________________________________________________________

Ψύχραιμα, νηφάλια, πραγματιστικά (όχι συναισθηματικά και σουρεαλιστικά)

Μία συμφωνία στηρίζεται σε σύγκλιση συμφερόντωiefimerida (ν και σε ομοφωνία των βουλήσεων. Συμπράττουν εσωτερικοί και ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ (ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ) παράγοντες.
Επομένως το αποτέλεσμα θα είναι σύμφωνα με την Θεωρία των Συμφωνιών ούτε η τωρινή άποψη της Ελλάδας, ούτε του κράτους των Σκοπίων αλλά ένας ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ (συνώνυμο του όρου Συμφωνία ή Συνθήκη κτλ.) : Σλαβομακεδονία ή Ανω Μακεδονία ή Μακεδονία του Βαρδάρη (βλέπε Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Ιούλιος 1913).
Η conditio sine qua non είναι η εξαφάνιση όλων των νομικών (άρθρα του συντάγματος) και πρακτικών ( χάρτες σε σχολικά βιβλία, αδριάντες του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου κτλ.) που αναδεικνύουν αλυτρωτικές βλέψεις. Η λέξη compromis είναι σύμφωνα με το σχόλιο της International Commisssion της Organization of the United Nations επί του άρθρου 2 της Vienna Convention on the Law of Treaties από 1969 (υπάρχει ακόμη μία από το 1986, εδώ είχα επί έτη εμπλοκή ως ειδικός εμπειρογνώμων ) συνώνυμο του όρου treaty (δηλαδή συμβιβασμός ίσον συνθήκη). Τα επίθετα “εντιμος”, σωστός” “δίκαιος” κτλ. συμβιβασμός είναι μάλλον λεκτικά σχήματα για εσωτερική κατανάλωση.

Σημειώνεται και το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο που σημαίνει , ότι ένα ενδιαφερόμενο κράτος φέρνει αντίρρηση σε ένα γεγονός, για να παρεμποδίσει την εμπέδωση ενός εθιμικού δικαίου. Η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να εκφράσει ΕΠΙΣΗΜΩΣ την αντίρρησή της το 1913 (“Μακεδονία του Βαρδάρη”), το 1944 “Τίτο : “Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονία”) και το 1991 (“The former Yugoslav Republic of Macedonia (F.Y.R.O.M.). Η Ελλάδα όμως δεν το έκανε αυτό. Κανονικά αντιμετωπίζουμε τώρα Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο in concreto.

Διερωτώμαι, τί έχει άραγε συμβεί στις παρελθούσες δεκαετίες, και αν οι σύμβουλοι των ελληνικών κυβερνήσεων σε ζητήματα του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου κοιμούνταν.
Πάντως αμφιβάλλω, αν η δεύτερη δυναμική και απαιτητητκή εθνότητα, οι Αλβανοί θα συμφωνήσουν με μια τέτοια Συνθήκη.Τώρα οι Αλβανοί μουσουλμάνοι αποτελούν 35 % του πληθυσμού, αλλά σε μερικά χρόνια θα είναι η πλειονότητα. Κάτι το παρόμοιο έχει ήδη συμβεί στο Λίβανο : Η μουσουλμανική μειονότητα έχει εξελιχθεί σε πλειονότητα και καθορίζει την πολιτική του κράτους. Η βαθμιαία εκδίωξη του χριστιανικού πληθυσμού είναι ζήτημα χρόνου.

Οι Αλβανοί γενικά θα προσπαθήσουν στο μέλλον να δημιουργήσουν τη “Μεγάλη Αλβανία”(σημερινή Αλβανία, Κόσοβο, Αλβανοί των Σκοπίων και αλυτρωτικές βλέψεις έναντι της Ελλάδας). Σε τέτοια περίπτωση τα Σκόπια θα είναι σύμμαχος της Ελλάδας.
Συμπέρασμα : Οι βαλκανικές περιπέτειες δεν τελειώνουν τόσο εύκολα.
iefimerida (5.1.18)
——————————————–
Ορος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Υπό τον φακό του γενικού Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου και ειδικά του Συμβατικού Διεθνούς Δικαίου θα υπάρξει μόνο μία λύση : Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό : Νέα, Βόρεια, Ανω Μακεδονία ή Μακεδονία Βαντάρσκα. Κρατική ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ μία χίμαιρα.
Η ρεαλιστική προσέγγιση στο ζήτημα δεν είναι προδοτική ή ανθελληνική όπως μερικοί Ελληναράδες και πατριδικάπηλοι νομίζουν.
——————————————–
Ονομασία και Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο

Η Ονομασία FYROM,την οποία κάθε ελληνική κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει επί χρόνια εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία. Σύμφωνα με τον ειδικό διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών Νίμιτς, 100 (ΕΚΑΤΟ ) κράτη έχουν αναγνωρίσει την ονομασία Μεκεδονία . Επομένως έχει εμπεδωθεί Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο.
Εγείρεται το εύλογο ερώτημα, διατί οι πολιτικοί και οι σύμβουλοί της έχουν τόσα χρόνια κοιμηθεί. Εγινε αυτό από τεμπελειά ή από άγνοια ;
———————————————-

“Μακεδονία” και Ιεράρχες

Το ανθρώπινο δικαίωμα της ελευθερίας του εκφράζεσθαι είναι ΑΤΟΜΙΚΟ και όχι συλλογικό . Αυτό σημαίνει, ότι κάθε Ελλην ανεξάρτητα από την ιδιότητά του έχει το ανθρώπινο δικαίωμα να εκφέρει τη γνώμη του επί του ζητήματος της ονομασίας των Σκοπίων, όχι όμως η Ιερά Σύνοδος ως συλλογικό όργανο . Ετερον , εκάτερον. Καθημερινή και το Βήμα (2017, 2018)

——————————————————————–

Βαρδάρης (Αξιός)

Η λέξη Vardar δεν είναι ούτε σλαβική, ούτε περσική, αλλά ΙΛΛΥΡΙΚΗ και σημαίνει “θολός ποταμός”.
Στα Δυτικά Βαλκάνια είναι τα περισσότερα τοπωνύμια ή τα υδρωνύμια ή τα ορωνύμια ιλλυρικής προέλευσης (αργότερα σλαβικής), στα Ανατολικά Βαλκάνια θρακικής προέλευσης (αργότερα σλαβικής) και στον ελληνικό χώρο πελασγικά (αργότερα ελληνικά).
Με τοιαύτα έχει ασχοληθεί συστηματικά η Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών ( Ιστορικοί, Αρχαιολόγοι, Γλωσσολόγοι). Τυχαία διάβασα στην δεκαετία του 70  ένα εκδοθέν ντοκουμέντο της.
Στα αρχαιότατα ινδοευρωπαϊκά αποδίδεται το Vardar με (s)wordo wori.
Στην Κεντρική, Δυτική και Βόρεια Ιταλία τα περισσότερα τοπωνύμια κλπ. (π.χ. Αλπεις, Δούναβης, Ρείνος, Μιλάνο, Βιέννη κτλ.) είναι κελτικής προέλευσης ( κατόπιν λατινικής ή γερμανικής). Καθημερινή (4.12.16)

————————————————————————————————————————————————

Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νεαρό και αδύνατο τότε ΚΚΕ θέλησε να γίνει μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μόσχα), το Βουλγαρικό και το Γιουγκοσλαυικό Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσαν ως προϋπόθεση για την ένταξή του να δηλώσει ότι συμφωνεί να σχηματισθεί ανεξάρτητο κομμουνιστικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» που να συμπεριλαμβάνει όλη την Βόρειο Ελλάδα.

Στο τέλος του πολέμου, δημιουργήθηκε η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαυία και τότε ο Τίτο έδωσε στο νότιο τμήμα της χώρας, στην περιοχή του Βαρδάρη, το όνομα «Μακεδονία», με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο μέλλον η ευκαιρία να φτάσουν τα σύνορα της χώρας του στο Αιγαίο.Μίκης, Τότε δημιουργήθηκε ο μύθος της καταγωγής των κατοίκων της περιοχής αυτής από τον Μέγα Αλεξάνδρου με όλα τα γνωστά που περιλαμβάνονταν (και δεν ξέρω αν περιλαμβάνονται ακόμα) και στο Σύνταγμα της χώρας σας. Δηλαδή της Μεγάλης Ιδέας του Αλυτρωτισμού με την οποία γαλουχήθηκαν πολλές γενιές, οι οποίες έχουν συνδεθεί – όπως κι εσείς υποθέτω – με την Ιδέα αυτή ολοκληρωτικά. Κι εγώ τους καταλαβαίνω απολύτως που θεωρούν τον εαυτό τους Μακεδόνες, αφού με τον μύθο αυτόν μεγάλωσαν.Το Βήμα  (19.1.18)

Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ που συνήλθε τον Ιανουάριο του 1949, στον Γράμμο, προπαγάνδιζε την απόσχιση της Μακεδονίας :

“Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει. (…) “(“Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ”, τόμος 6ος, σελ. 337-338).

Στις 27 Μαρτίου του 1949 το ΚΚΕ ιδρύει την Κομμουνιστική Οργάνωση της Μακεδονίας του Αιγαίου (ΚΟΕΜ). Βρισκόντουσαν μια ανάσα πριν από την τελική τους ήττα, αλλά αυτοί εκεί το χαβά τους! Τα κομμουνιστικά κόμματα από πολύ παλιά αποφάσισαν για ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος,με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη.
.https://uploads.disquscdn.com/image…

 

 

Αρβανίτες , Ελληνες

Αρβανίτες, Ελληνες

Πάγκαλος: Οι Σουλιώτισσες ήταν αλβανόφωνες -Ελληνας είναι όποιος αισθάνεται, όχι όποιος γεννήθηκε εδώ, iefimerida (18.12.17)

Απαραίτητες παρατηρήσεις

1. Η γιαγιά του κ. Πάγκαλου ήταν ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΗΣ καταγωγής. Θυμάμαι πολύ καλά που όταν ήταν υπουργός έχει επισκεφθεί ένα αρβανίτικο χωριό, όπου οι κοπέλλες τον έχουν υποδεχτεί τραγουδώντας στα αρβανίτικα. Κατάγεται από μίαν οικογένεια μεγάλων στρατιωτικών (στρατηγοί, ναύαρχοι κτλ.).
2. Υπό τον φακό του Εθνους η εθνική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ είναι καθοριστικό στοιχείο για την εθνική ταυτότητα ενός ατόμου. Δηλάδή η εθνικότητα είναι ζήτημα συναισθηματισμού.
3. Υπό τον φακό του κράτους η υπηκοότητα είναι καθοριστικό στοιχείο για την κρατική ταυτότητα ενός πολίτου. Σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο κάθε άτομο που έχει την ελληνική υπηκοότητα θεωρείται ως Ελληνας. Αυτό που ισχύει για όλα τα κράτη, είναι στην Ελλάδα μάλλον άγνωστο. Γι αυτό γίνονται πολλές συγχίσεις και σοβαρές παρεξηγήσεις.
4. Εθνικότητα και υπηκοότητα δεν συμπορεύονται πάντα.
5. Εθνικότητα, υπηκοότητα και γλώσσα επίσης δεν συμπορεύονται σε κάθε περίπτωση. Μερικοί Τούρκοι με γερμανική υπηκοότητα π.χ. δεν μιλούν γερμανικά. Σε μερικές αφρικανικές χώρες επίσημη γλώσσα είναι τα Αγγλικά ή τα Γαλλικά. Αυτό δεν μπορεί φυσικά να σημαίνει, ότι πρόκειται για Αγγλους ή για Γάλλους.
6. Τα ειδικά πανεπιστημιακά εγχειρίδια και λεξικά της Εθνολογίας και της Ιστορίας των βαλκανικών εθνών στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ διατυπώνουν την άποψη, ότι οι Σουλιώτες στην πλειονότητα μιλούσαν Αρβανίτικα (Αλβανικά διανθισμένα με πολλές ελληνικές λέξεις).
7. Τα σημερινά Αλβανικά αποτελούν ένα ιλλυρολατινικό κράμα, ενώ τα Ρουμανικά είναι μιά νεολατινική γλώσσα με μερικές θρακικές και με πολλές σλαβικές λέξεις. Τα Ελληνικά, τα Λατινικά, και τα Αλβανικά ανήκουν στις χάτεμ (από τον αριθμό (χ)εκατόν-Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες.
8. Στον ελληνικό χώρο ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι ελληνικής, αρβανίτικες και βλάχικης προέλευσης υπό την ιδιότητα των ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ κατά των Τούρκων. Εξέχοντες πολεμιστές ήταν Αρβανίτες. Η ελληνική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ έχει διαμορφωθεί βαθμιαίως. Το επίσημο εθνωνύμιο ΕΛΛΗΝ έχει εισαχθεί στα μέσα του 19ου αι. Εως τότε χρησιμοποιούνταν τα εθνωνύμια ΓΡΑΙΚΟΙ (Αθανάσιος Διάκος ” Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέλ΄ αποθάνω”) και ΡΩΜΙΟΙ.
9.Πολλοί Νεοέλληνες έχουν οικογενειακά ονόματα ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ προέλευσης. Εχω διαπιστώσει συχνά, ότι μεταξύ αυτών σημειώνονται πάμπολλοι Ελληναράδες.
iefimerida (18.12.17)
——————————————————
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ
Οι Σουλιώτισσες και ο Πάγκαλος
Καθημερινή, ΠΟΛΙΤΙΚΗ 22.12.2017
«Να προσθέσω, προς επίρρωση, μερικά ακόμη χρήσιμα ιστορικά στοιχεία για τους Σουλιώτες. Εμφανίζονται στην περιοχή μόλις στις αρχές του 18ου αιώνα και ήσαν ως επί το πλείστον χριστιανοί Τσάμηδες, βεβαίως αλβανόφωνοι. Μόνη τους ενασχόληση ο πόλεμος – όρος με τον οποίον εννοούσαν τις ένοπλες ληστρικές επιδρομές. Ζούσαν καταδυναστεύοντας την αγροτική οικονομία των περιοχών που εξουσίαζαν, είτε με την πληρωμή φόρου εκ μέρους των καλλιεργητών είτε με επιδρομές και λαφυραγωγίες εις βάρος τους – μια ιδιότυπη μεσαιωνική κατάσταση σε βαλκανική βερσιόν, με άλλα λόγια. Να σημειωθεί, για όποια αξία έχει, ότι οι καλλιεργητές που υφίσταντο την καταπίεση των Σουλιωτών και προσέβλεπαν στην προστασία του πασά των Ιωαννίνων ήσαν κυρίως Ελληνες χριστιανοί.»

Λόγος ( ratio ) και συναίσθημα ( emotio ), Μίκης Θεοδωράκης, Κώστας Γαβράς

Λόγος ( ratio ) και συναίσθημα ( emotio ,
Επιστήμη και καλές τέχνες, επιστήμονες και καλλιτέχνες
Μίκης Θεοδωράκης, Κώστας Γαβράς

Διαφορετικοί νευρώνες προσδιορίζουν την διαφορετική λειτουργία του Λόγου ( της λογικής σκέψης) και του Συναισθήματος. Ο Λόγος είναι σε γενικές γραμμές η βάση της Θεωρίας ( Τί ) της Φιλοσοφίας ( Διατί ) και της Μεθοδολογίας ( Πώς ).

Το ερώτημα “Τί” της Θεωρίας αφορά ένα φαινόμενο στην ολότητά του.
Το “Διατί” της Φιλοσοφίας είναι πιό δύσκολο και έχει εφευρεθεί στην Ιωνία τον 6ο αι. π.Χ. Με αυτό το ερώτημα γεννήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας αυτό που σήμερα ονομάζεται επιστήμη.
Το ερώτημα “Πώς” έχει σχέση με τις απαραίτητες μεθόδους και διαδικασίες προς εξεύρεση της αντικειμενικής αλήθειας( άποψη πρωτίστως του Παρμενίδη, 6ος αι. π.Χ.).
Και τα τρία είναι τελείως ελεύθερα από το συναίσθημα.

Ο καλλιτέχνης δεν εμβαθύνει συνήθως στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα . Εκφράζει τον συναισθηματικό του κόσμο και συχνά συγχίζει την αντικειμενική αλήθεια με την δική του “αλήθεια”, που στην ουσία είναι η δική του υποκειμενική και βολονταριστική ερμηνεία ενός φαινομένου. Στην ελληνική παράδοση πρυτανεύει όχι η Λογική σκέψη, αλλα δυστυχώς το Συναίσθημα. Ο ελληνικός υπερσυναισθηματισμός οδήγησε βαθμιαία στον λαϊκισμό. Για τους Έλληνες πολιτικούς είναι έτσι σχετικά εύκολο να αποπλανούν τον λαό.

Στην πραγματικότητα υφίσταται ένας ισχυρός ανταγωνισμός μεταξύ του Λόγου και του Συναισθήματος.
Είναι αυτονόητο, ότι κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να εκφέρει τη γνώμη του επί των υπαρχόντων προβλημάτων. Πρόκειται όμως για έναν καλλιτέχνη ή λογοτέχνη, τότε οι πολίτες πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, γιατί καλοπροαίρετες αλλά επιπόλαιες δηλώσεις ή γενικά απόψεις καλλιτεχνών ή λογοτεχνών θα μπορούσαν να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά. Ένα γνωστό το γαλλικό ρητό “chacun a sa place”, “ο καθένας στον κλάδο του”.
Ο Μ. Θεοδωράκης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εθνικοκομμουνιστής, κάτι που ήταν διαδεδομένο στα Βαλκάνια και στην Απω Ανατολή καθώς και στη Νοτιοανατολική Ασία.
Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στις σπουδαιότερες ελληνικές εφημερίδες ( ηλεκτρονική έκδοση ), τελευταία στην Καθημερινή (15.1.17 και 3.2.18)

Ο Μίκης Θεοδωράκης ως Μουσικοσυνθέτης

Προ πολλών ετών έχω διαβάσει ένα ενδιαφέρον βιβλίο του Μ. Θεοδωράκη περί τη Μουσική. Μου έκανε εντύπωση που υποτιμούσε τους σκηνοθέτες της “κλασικής” μουσικής και υπογράμμιζε την δική του, δηλαδή την μουσική σε συνδυασμό με πολιτικά θέματα. Ταυτόχρονα έκανε σε άλλες περιπτώσεις σφοδρές και άδικες επιθέσεις κατά του εξαίρετου μουσουργού Χατζηδάκη. Για ποιόν λόγο άραγε ;
Το credo του ήταν , ότι “χρησιμοποιεί τη μουσική ως φορέα πολιτικών μηνυμάτων” (τσιτάτο από μνήμη). Αλλά προ λίγων ετών άλλαξε την γνώμη του και γνωστοποίησε το νέο credo του, ακριβώς το αντίθετο : “η πολιτική ήταν ο φορέας για τη μουσική του” (επίσης τσιτάτο από μνήμη”. Αυτό ήταν όχι μόνον για μένα μία μεγάλη απογοήτευση. Ετσι λοιπόν ;

Το έργο του μου είναι γνωστότατο . Διαπιστώνω , ότι το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής δημιουργίας του είναι στενότατα συνδυασμένο με πολιτική (αντιμπεριαλιστική, αντιφασιστική, εθνική έως εθνικιστική, αριστεριστική) και σχετικά εύκολο. Εντυπωσιακά και εν μέρει συγκινητικά ειίναι το η Μπαλάντα του Μαουτχάυσεν, το Canto General, το Αξιον εστί, το Πνευματικό εμβατήριο, το Requiem, το Κατά Σαδδουκαίων και η Ορέστεια.
Η προσπάθειά του να παρουσιάσει και “κλασική” (σοβαρή έγχορδη) μουσική , δεν έχει δυστυχώς στεφθεί με επιτυχία. Οταν πρόκειται για την ελληνική έγχορδη μουσική, ο Μ. Θεοδωράκης δεν αναφέρεται από Ελληνες και ξένους μουσικολόγους.
Αναμφιβόλως ο Μ. Θεοδωράκης δεν είναι για την Ελλάδαι όπως ο Bοrodin και ο Glinka για την Ρωσία, o Smetena για την Τσεχία, o Enescu για την Ρουμανία, o Wagner για την Γερμανία, ο Sibelius για την Φιννλανδία και o Aranjuez για την Ισπανία. Εδώ αναφέρω μόνον μεγάλους μουσικοσυνθέτες, οι οποίοι έχου συνδυάσει την έγχορδη μουσική με την χώρα τους (μυθολογία, παραδοσιακή μουσική, ιστορία, κτλ.).
Αυτονοήτως δεν αναφέρω λεπτομερειακά τους γίγαντες της σοβαρής μουσικής απο πολλές ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαιτέρωςαπό την Ιταλία ( δεκάδες, μεταξύ άλλων Monteverdi, Corelli, Cimarosa, Puccini, Scarlatti, Rossioni, Verdi, Vivaldi ), την Γερμανία (Bach, Bethoven, Haydn, Brahms, Schubert ) , την Γαλλία ( δεκάδες, Lully, Rameau, Berlioz, Dεbussy, Messiaen δάσκαλος του Μ. Θεοδωράκη στο Παρίσι), την Αυστρία (Μοzart και πολλοί άλλοι), την Αγγλία (Purcel, Händel, γερμανικήςκαταγωγής) , της Ρωσίας ( επίσης δεκάδες, μεταξύ αυτών Tschaikowski, Prokofjew, Schostakowitsch, Rachmaninow, Mussorgski ).
Η μουσική του Μ. Θεοδωράκη έχει φυσικά τιμητική θέση στο μουσικό τμήμα της βιβλιοθήκης στην οικία μου και είναι η μόνη που μπορεί να με συγκινήσει. Η μουσική των προαναφερθέντων Ευρωπαίων μουσουργούν είναι υπέροχη και με ευχαριστώ ιδιαιτέρως, αλλά δεν με αγγίζει συναισθηματικά. Καθημερινή (2.2.18)

————————————————-
Ο Μίκης Θεοδωράκης ως Πολιτικός

Ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε στις αρχές του Σεπτέμβρη 2012 “έκκληση” προς τους λαούς της Ευρώπης. Αυτό θυμίζει κάπως τις εκκλήσεις του Λένιν στους λαούς του κόσμου.
Αυτός ανήκει αναμφιβόλως στους κορυφαίους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Αξίζει για τα συγκλονιστικά έργα του θαυμασμό , εκτίμηση και απέραντη ευγνωμοσύνη.
Είμαι κάτοχος σχεδόν όλου του έργου του και γνωρίζω επίσης αυτά που έγραψε για την μουσική.
Ανεξάρτητα από τις πολλές και εν μέρει αντιφατικές δηλώσεις που έκανε περί της σχέσης μεταξύ της μουσικής και της πολιτικής στις παρελθούσες δεκαετίες ,ήταν και είναι κατά την ταπεινή γνώμη μου πρωτίστως μουσικοσυνθέτης μεν αλλά με έντονη πολιτική σκέψη και με αντίστοιχα πολιτικά βιώματα.

Είναι στην Ελλάδα κοινός τόπος, ότι η πολιτική σταδιοδρομία του Θεοδωράκη δεν έχει στεφθεί με επιτυχία. Γι αυτό υπάρχουν τρείς λόγοι :

α ) Ο Θεοδωράκης διακατέχεται από το πνεύμα μίας σπάνιας υπεραυτοεκτίμησης . Είναι πεπεισμένος, ότι ο ελληνικός λαός χρειάζεται σε κάθε σπουδαίο ζήτημα την γνώμη του.

β ) Ο Θεοδωράκης έχει μία δυνατή ροπή σε πρωτοφανή και κάπως ενοχλητικό ναρκισσισμό. Έχει τον διακαή πόθο να εστιάζεται στο επίκεντρο της προσοχής του ελληνικού λαού (π.χ. καρέκλα στην Θεσσαλονίκη και γονάτισμα του Κώστα Ψωμιάδη προ αυτού ), όλοι να τον επαινούν και να τον θαυμάζουν . Έτσι όμως μερικοί επιτήδειοι έχουν την δυνατότητα να τον εκμεταλλευθούν πολιτικά για δικούς τους σκοπούς.

γ ) Με το έντονο ενδιαφέρον για σημαντικά πολιτικά προβλήματα δεν συνάδει η ικανότητα ο Θεοδωράκης να κάνει σωστές πολιτικές αναλύσεις. Ο υπεραναπτυγμένος συναισθηματισμός του τον εμποδίζει να διεισδύει στον πυρήνα των προβλήμάτων ( punctum quaestionis ), κάτι που είναι η αναγκαία προϋπόθεση για την επίλυσή τους.

Σύμφωνα με τους κανόνες της Γενικής Μεθοδολογίας των Ερευνών δέον ο παρατηρητής πολυσυνθέτων κοινωνικών και πολιτικών φαινομένων να θεωρεί την αντικειμενική πραγματικότητα και να την αντανακλά χωρίς συναισθηματισμούς , ιδεοληψίες , πολυποίκιλες παρωπίδες και τριτοκοσμικό σουρεαλισμό.
Κατόπιν έπεται η συστηματική και χρονοβόρα μελέτη των φαινομένων με τον απώτερο σκοπό επί τη βάσει των κανόνων της Λογικής και της Μεθοδολογίας να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος της επίλησης των προβλημάτων.
Παρακάτω θα ασχοληθώ με μερικά συγκεκριμένα προβλήματα .

1. Οδηγεί η παγκοσμιοποίηση πράγματι στον “θάνατο Εθνών-Λαών” ;
Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι το βολονταριστικό δημιούργημα σκοτεινών δυνάμεων αλλά έχει αντικειμενικό χαρακτήρα . Στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης συμμετέχουν και χώρες όπως η Κίνα , η Ινδία, η Ρωσία και η Βραζιλία .

2. Η παγκοσμιοποίηση δεν μπορεί έτσι επιπόλαια να χαρακτηρισθεί ως “νέος ολοκληρωτισμός” . Εδώ πρόκειται για αποκυήματα φαντασίας. Υπάρχουν ακόμη ισχυρά έθνη με δικό τους πολιτισμό.

3. Και άλλη θέση του άρθρου , όπου γίνεται λόγος για “παγκόσμια επικράτησητης Παγκόσμιας Διακυβέρνησης” δεν έχει σχέση με την διεθνή πραγματικότητα, όπου υπάρχουν πάμπολα κραταιά και ανεξάρτητα κράτη.

4. Η Τρόϊκα έχει δήθεν δημιουργήσει στην Έλλάδα “συνθήκες ουσιαστικής ξένης κατοχής”.
Ούτε και αυτή η θέση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ας υπενθυμίσουμε, ότι ο τότε πρωθυπουργός ΓΑΠ είχε αποτανθεί στην Τρόϊκα και ικέτευσε γονυπετής την Τρόϊκα να δώσει στην Ελλάδα τα απαραίτητα δάνεια για να τα διαθέσει το ελληνικό κράτος τους για μισθούς και συντάξεις , γιατί μέσα σε δυό μήνες θα τελείωναν τα χρήματα !

Είναι αυτονόητο και έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις ( π.χ. Βραζιλία, Τουρκία κ.α.), ότι οι πιστωτές δανείζουν υπό όρους και επί τη βάσει συμφωνιών.
Ενώ όμως η Βραζιλία και η Τουρκία έχουν υλοποιήσει τις ειλλημμένες υποχρεώσεις , ξεπέρασαν τις οικονομικές δυσκολίες και εξελίσσονται σε μεγαλοδυνάμεις, παίζει η Ελλάδα επιτυχώς τον ρόλο μίας αναξιόπιστης χώρας (Ιδέ εδώ στο Μπλογγ την μελέτη “Διαχρονική έλλειψη αξιοπιστίας”).

5. Σύμφωνα με το άρθρο είναι σκοπός η “ολοκληρωτική ήττα των δυνάμεων της καταστρεπτικής εισβολής “.
Λυπούμαι πολύ, αλλά εδώ πρόκειται για ένα εξωπραγματικό παραλήρημα , για δονκιχωτισμό και για μία τραγική σύγχιση ονείρων με την πραγματικότητα.

6. Αναφέρεται ακόμη ένας σκοπός και δη η “δημιουργία της Ευρώπης των Λαών, της Ειρήνης και της Προόδου”.
Ο Θεοδωράκης ξεχνά, ότι στην Ευρώπη επικρατεί σχεδόν 70 χρόνια ειρήνη, πράγμα που έχει παγκοσμίως ιστορική σημασία.
Δεν λαμβάνει πέραν τούτου υπόψη, ότι η ΕΕ έχει ακόμη το ανώτερο βιοτικό επίπεδο, εδώ υπάρχουν πράγματι κοινωνικά κράτη του δικαίου και ανώτερος πολιτισμός σε σύγκριση με άλλες περιοχές του κόσμου.
Αλλά στο άρθρο δεν γίνεται λόγος για τις βασικές προüποθέσεις της προόδου στις οποίες ανήκουν πρωτίστως η παραγωγικότητα, η δημιουργικότητα και η ανταγωνιστικότητα.
Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, Τα Νέα, Καθημερινή, iefimerida)

———————————————————————————–

Διάλογος με Κώστα Γαβρά , emotio vs ratio

Διάσημος σκηνοθέτης κινηματογράφου ίσον επιτυχής πολιτικός αναλυτής ; Εκτιμώ τον κ. Γαβρά ως διεθνώς γνωστότατο καλλιτέχνη και τον συμπαθώ ως “τεμέτερον” (“δικός μας”, ποντιακές ρίζες), αλλά αμφιβάλλω, αν αυτός μπορεί να κάνει σωστές πολιτικές αναλύσεις.

Για τον λόγο αυτό θα κάνω σύντομα μερικές απαραίτητες παρατηρήσεις :
α ) Ύστερα από τον εμφύλιο πόλεμο πολλοί ελπιδοφόροι Έλληνες νέοι έφυγαν στη Γαλλία, όπου επικρατούσαν διανοητικά οι Κομμουνιστές, μεταξύ αυτών πρωτίστως ο R. Garοndi και ο J-P. Sartre. Κάτω από την επιρροή τους έχουν εμφανισθεί και Έλληνες, γνωστοί ως διανοούμενοι της Αριστεράς, που έχουν επιδράσει και στον τρόπο σκέψης των Ελλήνων καλλιτεχνών που σπούδασαν η και κατόπιν έζησαν στη Γαλλία. Μεταξύ αυτών είναι ο Μ. Θεοδωράκης και ο K.Γαβράς. Το ίδιο ισχύει και για πολιτικούς της Αριστεράς, ιδίως του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έχουν κάποτε σπουδάσει στην Γαλλία.

Το χαρακτηριστικό κοινό γνώρισμα όλων αυτών είναι η ισχυρή τάση σε ιδεολογική και πολιτική μεγαλοστομία, πανσοφία και στο πομπώδες. Εκφράζονται συνήθως απόλυτα, δηλαδή διατυπώνουν κατά τη γνώμη τους “απόλυτες αλήθειες” και δεν ανέχονται αντιπαραθέσεις εκ μέρους άλλων.

β ) Όντως ο σημερινός νεοφιλελεύθερος Καπιταλισμός μπορεί μεν να χαρακτηρισθεί “άγριος” , αλλά τι ήταν αυτός στον 19ο και στον 20ο αι. ; Γιατί ξεχνούμε τον ιμπεριαλισμό με τους δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους ; Γιατί δεν λαμβάνουμε υπ όψη την ευεργετική επίδραση του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος και ειδικά της Σοσιαλδημοκρατίας στο παρελθόν και τώρα επί του Καπιταλισμού ;

γ ) Ύστερα από την καθολική κατάπτωση του “Υπαρκτού σοσιαλισμού” θα ήταν λογικότερο να είμαστε πιό ρεαλιστές. Οι κομμουνιστικες ουτοπίες τελείωσαν. Η εποχή του επαναστατικού ρομαντισμού παρήλθεν εσαεί . Φυσικά το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αγωνίζεται για την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων , αλλά καλύτερα με τον βόρειο πολιτισμένο τρόπο και όχι με πρωτόγονους τραμπουκισμούς, όπως συνήθως αυτό γίνεται στην Ελλάδα, όπου οι συνδικαλιστές έχουν εξελιχθεί σε πανκράτος εν κράτει.

δ ) Εάν ο Καπιταλισμός είναι τόσο “άγριος” γιατί έχει το ΚΚ της Κίνας εισαγάγει το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα που οδήγησε στην αποτίναξη της χώρας στις οικονομικά πρώτες θέσεις του κόσμου ; Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες , οι οποίες έχουν ρίξει τον “σοσιαλιστικό” οικονομικό κρατισμό στην κάλαθο των αχρήστων και προωθούν με όλες τις δυνάμεις την επιχειρηματική ιδιωτική πρωτοβουλία.

Στην Ελλάδα τουναντίον όπου στην διάρκεια της Μεταπολίτευσης επικρατούσε πρωτίστως ο οικονομικός κρατισμός και εν μέρει ένας ψευτοσοσιαλισμός τριτοκοσμικού τύπου, συνεχίζονται τα λάθη , τα οποία έχουν οδηγήσει την χώρα στην καταστροφή. Οι κυβερνήσεις δεν καταβάλουν προσπάθειες να επιτευχθεί στα πλαίσια και άλλων απαραίτητων μεταρρυθμίσεων επί τέλους η ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων.

Και για τον Κώστα Γαβρά ισχύει το γνωστό γαλλικό ρητό, chacun a sa place που σημαίνει, ο καθένας στην θέση του, δηλαδή στον κλάδο του. Αυτό όμως δεν αποκλείει το δικαίωμα των καλλιτεχνών, να εκφράζουν γενικά την γνώμη τους σε πολιτικά και οικονομικά προβλήματα, αλλά αυτή δέον να στηρίζεται σε λογικά επιχειρήματα και όχι αποκλειστικά σε συναισθήματα.
Δημοσιευθέν από το 2012 στον ηλεκτρονικό τύπο (iefimerida).

Irak, Konfessions-und Stammesbewußtsein, Kein Staatsbewußtsein,Eine Föderation ?

Irak, Konfessions- und Stammesbewußtsein, kein Nationales und Staatsbewußtsein, Eine Föderation ?

Es sei mir gestattet, etwas Grundsätzliches zu der verworrenen Situation nicht nur in dem Irak zu machen, sonst fällt es uns Europäern aüßerst schwer, uns in dem großen Gewirr von Nationen, Ethnien, Stämmen, Konfessionen und zahlreichen fanatischen Gruppierungen zurecht zu finden.

In Europa haben sich in erster Linie im 18./19. Jh. allmählich zuerst die Nationen herausgebildet , die sich jeweils eigene Nationalstaaten schufen. Die letzten auf diesem Gebiet waren die Deutschen, die Italiener und insbesondere die Balkanvölker.

In Asien und in Afrika sind , abgesehen von wenigen Ausnahmen, insbesondere nach dem Zusammenbruch des Kolonialsystems willkürlich Grenzen gezogen und Staaten geschaffen worden , innerhalb derer suksessive Nationen herausbilden hätten können. D. h. aus den vorhandenen Ethnien und Stämmen sollten Nationen geschmiedet werden als die ethnishe Grundlade des jeweiligen Staatswesens. In concreto bedeutet dies, dass verglichen mit der Entwicklung in Europa der umgekehrte Weg beschritten worden ist und zwar erst die Entstehung eines einheitlichen Staatsbewußtseins und dann die Herausbildung des erwünschten Nationalbewußtseins.

Dies ist jedoch den meisten Staaten nicht ganz gelungen. Es gab schon Anzeichen für die Herausbildung eines Staatsbewußtseins ausgerechnet in Staaten, in denen Diktatoren herrchten (z.B. in Lybien, in dem Irak und in Syrien) jedoch das Stammesbewusstsein sowie das Konfessionsbewußtsein sind nach wie vor derart stark, dass die große Gefahr des Auseinanderfallens der Staatswesen besteht. Gerade das erleben wir gegenwärtig in dem Irak

Die Schiiten haben als die Bevölkerungsmehrheit die Wahlen gewonnen und infolgedessen die Regierungsgewalt übernommen, jedoch die Regierung handelt nur im Interesse der Schiiten und nicht der ganzen irakischen Nation, die ohnehin nur auf dem Papier existiert.
Die Lösung des Problems wird nicht unbedingt die Bildung von drei Staaten sein, weil die Schiiten im Süden und die Kurden im Norden zwar über reiche Erdölquellen verfügen, während die Sunniten solche Reichtümer nicht besitzen, sondern die Schaffung einer irakischen Föderation, also eines Bundesstaates , was übrigens auch für die Ukraine in Frage käme.

Im übrigen sei darauf hingewiesen, dass auch der Iran ethnisch nicht homogen ist, sondern hauptsächlich aus drei Nationen bzw. Ethnien besteht und zwar aus Persern, Arabern und Aserbaidschanern. Es ist nicht ausgeschlossen, dass auch dort in der Perspektive die Frage nach der Bildung einer Föderation zu stellen sein wird. Dies gilt in besonderem maße für Pakistan und AfghanIrakKeinStaatsbewußtseinistan.

Veröffentlicht als Kommentar in : Frankfurter Allgemeine Zeitung (10.8.14), Focus (10.8.14), Die Welt (11.8.14), Die Zeit (11.8.14) , Frankfurter Rundschau (11.8.14), Berliner Zeitung (11.8.14), Wiener Zeitung (11.8.14), ( alle Elektronische Ausgabe).

-Irak, Einheitsstaat oder Föderation ? Irak, Estado Unitario o Federación ? 2014

1.Von Anfang an war der irakische Einheitsstaat eine Fehlgeburt, weil die Unterschiede zwischen den drei Regionen zu groß waren und weiterhin sind. Die Entwicklung hat nunmehr deutlich gezeigt, dass der Einheitsstaat passe ist.

2. Die beste Lösung wäre die Bildung eines Bundesstaates (Föderation). Es gibt zahlreiche Beispiele von durchaus gut funktionierenden Bundesstaaten, jedoch nicht im Orient, in der Geburtsregion des Staates überhaupt schon vor fünf tausend Jahren und zwar stets des Einheitsstaates.

3. Eine weitere Möglichkeit wäre die Gründung von drei Staaten, allerdings hätte diese Lösungsmöglichkeit einen erheblichen Mangel: Der kurdische Norden und der schiitische Süden verfügen über reiche Erdölfelder, während der sunnitische Staat hätte nicht derartige Ressoursen und wäre infolgedessen nicht lebensfähig.

4. Im falle der Gründung von drei Staaten könnten sich die Kurden des Irak mit den Kurden Syriens und in der Perspektive mit den Kurden der Türkei vereinigen und ein neuen Staat gründen und zwar Großkurdistan. Allerdings könnte dies Folgen in dem Iran haben, dessen Staatlichkeit auf drei Grundethnien stützt, auf Perser, Aserbaitschaner und Araber. Hieraus folgt, dass der schiitische Iran und das sunnitische Saudi-Arbien mit allen Mittel versuchen würden , die Bildung von drei Staaten in dem Irak zu verhindern.

Veröffentlicht als Kommentar in : Die Welt (30.6.14), Der Tagesspiegel (7.8.14) , (elektronische Ausgabe).
_______________________________________________

Irak, Estado Unitario o Federación?

( 7 de Agosto de 2014 ), Por: Panos Terz )

(Texto original en Alemán: Irak, Einheitsstaat oder Föderation?. Traducción: Mario Arroyave)

1. El Estado unitario iraquí fue desde un comienzo un error de nacimiento, porque las diferencias entre las tres regiones eran y continúan siendo muy grandes. El desarrollo ha mostrado que el Estado unitario es pasado.

2. La mejor solución sería la creación de una Federación. Existen numerosos ejemplos de Federaciones que funcionan muy bien, sin embargo no oriente, en la región del nacimiento del Estado (unitario) ya hace cinco mil años.

3. Otra posibilidad sería la creación de tres Estados. Sin embargo, esta solución tiene una enorme deficiencia. El norde kurdo y el sur chiíta disponen de ricos campos de petróleo, mientras que el Estado sunita no tendría suficientes recursos, y por lo tanto, no podría sobrevivir.

4. En el caso de la creación de tres Estados, los Kurdos se podrían unificar con los Kurdos-sirios y poner la perspectiva para la unificación con los Kurdos de Turquía y así crear un nuevo Estado, es decir un Grankurdistán.Sin embargo, esto podría tener consecuencias en Irak, cuya estatalidad se fundamenta sobre tres principales etnias: persas, azerbaiyanos y arabes.

De esto se deriva que la Iran chiíta y la Arabia Saudita sunita intenten con todos sus medios impedir la creación de tres Estados en Irak.

Publicado como comentario en : Die Welt (30.6.14), Der Tagesspiegel (7.8.14). Versión Electrónica

Kurdischer Staat, Irakische Souveränität und Kurdisches Selbstbestimmungsrecht

Kurdischer Staat, Irakische Souveränität und Kurdisches Selbsbestimmungsrecht,

-Kurdischer Staat, Szenario (2014)

1. Die Schaffung eines kurdischen Staates wäre unbestritten die Realisierung des Selbstbestimmungsrechts der irakischen Kurden.

2. Gleich danach werden die Kurden Syriens, der Türkei und des Iran versuchen, sich mit diesem Staat zu vereinigen.

3.Jedoch aus Sicht der irakischen Verfassung und allgemeiner des Staatsrechts des Irak sowie der erwähnten Nachbarstaaten wäre die Separation Hochverrat.

4. Es liegt Grund zu der Annahme, dass patriotisch gesinnte Kräfte unter den Sunniten und den Schiiten gemeinsam militärisch gegen die Kurden vorgehen werden.

5. Die Nachbarstaaten , insbesondere die Türkei, werden Separationsbestrebungen der Kurden mit aller Kraft niederschlagen. Es wird in dieser Region eine allgemeine Destabilisierung mit weitreichenden Konsequenzen entstehen.

6. Schlussfolgerung : Einerseits sollten den Kurden für die Zwecke des Kampfes gegen die islamistischen Terror-Banden Waffen zur Verfügung gestellt werden, andererseits sollten jedoch als Gegenleistung die Kurden verpflichtet werden , gegenwärtig keinen unabhängigen Staat Kurdistan auszurufen.

Veröffentlicht als Kurz-Kommentar in : Focus , Spiegel, Die Welt,Zeit (18.8.14) (alle elektronische Ausgabe).

-Irakische Staatliche Souveränität und Kurdisches Selbstbestimmungsrecht

Im Allgemeinen stützt sich die Souveränität eines Staates auf das Selbstbestimmungsrecht der Nation oder der Nationalitäten. D.h., das mit der Staatsgründung das Selbstbestimmungsrecht der Nation(nen) verwirklicht wird. Danach geht es entweder um die Minderheitenrechte oder allgemeiner um die Menschenrechte.

Der Staat Irak mit seinen drei Bevölkerungsgruppen (Schiiten,Sunniten, Kurden) besteht zwar mit einer Zentralregierung und einer Verfassung, jedoch ist er funktionsuntüchtig. Es ist eine Frage der Zeit, wann er auseinander fällt.

Die kurdische Ethnie in dem Irak wurde des öfteren brutal unterdrückt und es wurde an ihr unter dem brutalen orientalischen Despoten Sadam Hussein Völkermord begangen. Daher ist es durchaus verständlich, dass die Kurden den Wunsch haben, endlich Aeinen eigenen Staat zu gründen.

Solange jedoch die Verfassung , wenn auch nur formal, gilt, wird die einseitige Ausrufung eines Kurdenstaates als Hochverrat zu bewerten sein. In einem solchen Fall wäre es nicht ausgeschlossen, dass unter Umständen Sunniten (nicht das „Kalifat“) und Schiiten sich gegen diesen Staat massiv verbünden.

Nach der möglichen Gründung eines Kurdenstaates im Nordirak würden die Kurden in Syrien und vielleicht auch in der Türkei ins Licht der Öffentlichkeit rücken. Es wäre durchaus möglich, dass das Territorium der syrischen Kurden dem neuen Staat zugeschlagen wird. Das hätte allerdings ein massives militärisches Vorgehen der syrischen Regierung gegen die abtrünnigen Kurden zur Folge.

Sollten die türkischen Kurden eine Separation und anschließend eine Vereinigung mit dem kurdischen Kernstaat anstreben, dann würde ohne Übertreibung die Türkei ihre gesamte Armee gegen die Kurden einsetzen.

Es wäre zumindest staatsrechtlich möglich, einen neuen irakischen Staat in Form einer Föderation zu gründen, was jedoch gegen die orientalische Tradition der Einheitsstaaten verstoßen würde. Im Prinzip ist der Bundesstaat nur in einigermaßen demokratischen Staaten üblich. Völkerrechtler

Veröffentlicht als Fach-Kommmentar in : Frankfurter Allgemeine Zeitung (7.7.14) , Die Welt (11.8.14), Die Zeit (11.8.14), Der Tagesspiegel (11.8.14), (alle elektronische Ausgabe).

Israel-Palästinenser, Politisch-Kulturelles, Völkerrechtliche Sicht, Israelis y Palestinos, Selbstverteidigungsrecht Israels, Voraussetzungen für Erfolgreiche Verhandlungen

Israel-Palästinenser, Politisch-Kulturelles, Völkerrechtliche Sicht, Israelíes y Palestinos, Selbstverteidigungsrecht Israels, Voraussetzungen für erfolgreiche Vrandlungen

-Israel-Palästinenser , Knappe allgemeinpolitische und ethnologische Bemerkungen

Die folgenden Bemerkungen könnten dazu beitragen, die gefährliche Situation im Nahen Osten besser einzuordnen :
1.Israel gehört zweifelsohne zu dem Kulturkreis des Westens , während die Palästinenser Bestandteil des Kulturkreises des Islam sind.
2.Die wichtigsten Merkmale unseres Kulturkreises sind die folgenden : Anthropozentrismus, Demokratie, Rechtsstaatlichkeit, bürgerliche Freiheiten und Menschenrechte, Gleichberechtigung der Geschlechter, Dialogbereitschaft in sozialen und politischen Fragen, Kreativität des freien Individuums, Staatsbewusstsein und Rechtsbewusstsein des Bürgers.
All dies gilt auch für Israel mit Ausnahme der Orthodoxen Juden.
3. Die bestimmenden Merkmale des Kulturkreises des Islam sind der Theozentrismus, die Großfamilie, der Patriarchalismus , der Nepotismus, die Hierarchien, das konfrontative Grunddenken , das spekulative Denken und die Verschwörungstheorien.
4. So prallen die beiden wichtigen Kulturkreise im Nahen Osten hart aufeinander. Hier geht es nicht um die falsche Theorie von dem Kampf der Kulturen Samuel Huntingtons. Um es zu unterstreichen : Israel ist ein Teil des hochentwickelten Westens in dem hoffnungslos zurückgebliebenen Orient. Im Fall der Fälle wird daher der Westen den Staat Israel nicht fallen lasen.
Dies ist an die Adresse jener islamistischer Extremisten gerichtet, die von der Vernichtung Israels träumen.
Klarstellung : Meine Position ist neutral, aber sehr realistisch. Jahrzehntelang hatte ich Studenten und Doktoranden auch aus dem islamischen Kulturkreis !
Frankfurter Allgemeine Zeitung (elektronische Ausgabe), 10.7.14.

-Israel und Palästinenser, Differenzierung
1.Israel ist einerseits ein hochentwickelter Rechtsstaat, der einzige im gesamten Orient, der andererseits große Probleme mit dem Völkerrecht und speziell mit dem Humanitären Völkerrecht (früher Gebräuche und Gesetze des Krieges ) hat.
So denken die meisten israelischen Regierungen nicht in Kategorien des Völkerrechts, sondern der political scienses (Politikwissenschaften ) wie nationales Interesse, nationale Sicherheit und Macht. Das haben sie von den USA übernommen.
2. Differenzierung :
a) Zwischen der grundsätzlich moderaten Autonomiebehörde in Ramala und der fanatischen Hamas im Gaza-Streifen gibt es einen großen Unterschied. Während z.B. die Fatah den Staat Israel im Prinzip anerkennt, ist die totaleVernichtung Israels das Hauptziel der Hamas. Allein dies ist eine Völkerrechtsverletzung (Gewaltandrohung und hin und wieder auch Gewaltanwendung).
b) Offiziell nur der großspurige ehemalige iranische Präsident Ahmadinedschat bekundete häufig seine Absicht, Israel zu zerstören. Also empfiehlt es sich für Israel , differenzierter zu denken und zu handeln.
Focus (elektronische Ausgabe), 6.7.14.

-Israel und die Palästinenser aus völkerrechtlicher Sicht

1. Beide, das israelische Volk und das palästinensische Volk, besitzen das völkerrechtlich verbriefte Selbstbestimmungsrecht. Das israelische Volk konnte unter bestimmten historischen Bedingungen in einem Gebiet, das keine terra nullius ( Niemandsland ) war, durch die Gründung des jüdischen Staates Israel sein Selbstbestimmungsrecht verwirklichen.
Das palästinensische Volk konnte hingegen sein Sebstbestimmungsrecht bisher nur partiell durch die Bildung einer Autonomiebehörde realisieren. Es hat aber ebenfalls das originäre Recht auf Eigenstaatlichkeit.
Staaten, die das palästinensische Volk daran hindern, dieses Recht zu verwirklichen, verletzen schwerwiegend das Völkerrecht und zwar in zweifacher Hinsicht : Zum einen gehört das Selbstbestimmungsrecht zu den sieben grundlegenden Prinzipien des Völkerrechts, die eine Art Verfassung der gesamten internationalen Rechtsordnung darstellen. Zum anderen wird das Selbstbestimmungsrecht spätestens seit den zwei Menschenrechtskonventionen von 1966 als das höchste kollektive Menschenrecht betrachtet (Interpretationsfrage).

2. Der Staat Israel besitzt gemäß Völkerrecht Souveränität , d. h. vor allem Gebiets- und Personalhoheit. Hieraus ergeben sich sein Recht und seine Pflicht, für den Schutz seiner Bürger vor äußeren Gefahren zu sorgen. Er hat ferner ebenfalls das völkerrechtlich verbriefte Recht auf Unantastbarkeit seines Gebietes sowie seiner Grenzen.
Seine Nachbarn haben die Pflicht, dieses Recht ohne Einschränkung zu respektieren. Andernfalls verletzen sie das Völkerrecht. Dies kann durch aktives Tun oder durch Unterlassen geschehen.
Es ist jedoch mit Nachdruck klar zu stellen : Der völkerrechtliche Schutz bezieht sich auf die völkerrechtlich legitimierten Grenzen und nicht auf die gewaltsam geschaffenen Demarkationslinien. Das heißt : Die durch den Krieg von 1967 entstandenen Demarkationslinien genießen keinen uneingeschränkten völkerrechtlichen Schutz.

3. Der Staat Israel hat im Zuge des Krieges von 1967 Territorien seiner Nachbarn besetzt ( occupatio bellica : kriegerische Besetzung). Kurz nach dem Krieg hat allerdings Israel einen verhängnisvollen Schritt getan : Gebiete arabischer Staaten sind teilweise annektiert worden. In den annektierten fremden Territorien sind Siedlungen für israelische Einwanderer errichtet worden, um u.a. fait accompli ( vollendete Tatsachen ) zu schaffen.
Damit hat Israel die internationale Rechtsordnung schwerwiegend verletzt. Hierbei handelt es sich nicht nur um einen Angriff auf das gesamte Völkerrecht, sondern auch um einen tragischen Irrtum Israels. In der UNO-Prinzipien-Deklaration, die 1970 einstimmig angenommen worden ist und nach der UNO-Charta das zweitwichtigste internationale Dokument ist, heißt es : “Eine durch Gewaltandrohung oder Gewaltanwendung vollzogene territoriale Aneignung darf nicht als rechtmäßig anerkannt werden”.

Israel versucht zudem , aus der völkerrechtswidrigen Besetzung arabischer Gebiete eine Art Gewohnheitsrecht zu schaffen. Die arabischen Nachbarnstaaten haben gegen diese völkerrechtswidrigen Praktiken Israels permanent protestiert und damit die Entstehung eines “Gewohnheitsrechts” verhindert. Es gilt also der Rechtsgrundsatz ” ex iniuria non ius oritur ” ( aus Unrecht erwächst kein (Gewohnheits) Recht” ). Gerade die Besetzung und die teilweise Annexion arabischen Territoriums ist der Dreh- und Angelpunkt des israelisch-palästinensischen Konfliktes. Ohne Beilegung dieses Konfliktes auf der Grundlage des Völkerrechts kann es in dieser Region keinen Frieden geben.

4. Das palästinensische Volk ist in Gestalt der PLO ein Völkerrechtssubjekt, also ein Träger von Rechten sowie von Pflichten im Sinne des Völkerrechts. Ferner ist die Autonomiebehörde ein Staat ” in statu nascendi ” ( “im Zustand des Entstehens” ). Die palästinensische Regierung hat die Pflicht, dafür zu sorgen, dass von palästinensischem Territorium aus keine Gewaltakte gegen Israel verübt werden.
Das Problem besteht allerdings darin , dass ein Teil des palästinensischen Territoriums , namentlich der Gaza-Streifen, nicht von der Autonomiebehörde, sondern von einer extremistischen politischen Organisation, die Hamas verwaltet wird, die ganz offiziell und häufig erklärt hat , den Staat Israel vernichten zu wollen. Dies ist eine permanente Völkerrechtsverletzung. Von dem Territorium des Gaza- Streifens aus werden ziemlich oft wahllos Raketen auf Israel abgefeuert.
Hierbei handelt es sich eindeutig um einen völkerrechtswidrigen Aggressionsakt. Daher ist Israel berechtigt, mit den erforderlichen militärischen Mittel darauf zu reagieren und die Raketenstellen vollständig zu vernichten. Das steht aus völkerrechtlicher Sicht außer Zweifel.

Die berechtigten Reaktivmaßnahmen Israels sind jedoch nicht grenzenlos, weil der Grundsatz der Verhältnismäßigkeit gilt. Die Verletzung dieses Grundsatzes stellt einen Exzess ( völkerrechtswidrige Übertreibung ), also ebenfalls eine Völkerrechtsverletzung dar.
6. Israel hat kein Recht, die Gründung eines palästinensischen Staates zu verhindern, denn es handelt sich um die Verwirklichung eines Grundrechts der palästinensischen Bevölkerung. Die Fortsetzung der jetzigen israelischen Politik gegenüber den Palästinensern könnte sich in der Perspektive zu einem existenzgefährdenden Bumerang für Israel entwickeln.
Andererseits hat man Grund anzunehmen, dass gewichtige arabische Staaten sich über einen Staat der Palästinenser nicht unbedingt freuen würden. Außerdem gibt es unter den Palästinenser kaum Übereinstimmung darüber, was sie tatsächlich wollen. Es darf in diesem Zusammenhang daran erinnert werden, dass unmittelbar nach dem Verlassen des Gaza-Streifens durch die israelische Armee, die fanatische Hamas die moderate Hauptorganisation Fatah regelrecht beseitigt hat. Sie versucht etwas Ähnliches auch in West-Jordan zu tun.
Die Süddeutsche Zeitung (2.7.14) und Die Welt (13.7.14) , beide elektronische Ausgabe.

-Israelíes y Palestinos: una mirada neutral desde el derecho internacional
27 de Julio de 2014 , Por: Panos Terz.
(Texto original en Alemán: Israel-Palästinenser, Eine neutrale völkerrechtliche Sicht. Traducción: Mario Arroyave)

Ya me he pronunciado en la prensa sobre el conflicto desde una mirada particular del derecho internacional. Aquí un corto resumen:
1. Israel posee un derecho de existencia internacional legitimo, cuyo reconocimiento es la conditio sine qua non (presupuesto indispensable) para las relaciones normales de los israelíes con los palestinos
2. Solo los límites estatales de Israel antes de la Guerra de 1967 poseen legitimación de derecho internacional. Sobre estos límites deben negociar seriamente las partes en conflicto.
3. Israel debe terminar al fin con ocupación del territorio palestino violadora del derecho internacional, ya que ex iniuria non ius oritur (de un injusto no nace el (costumbre) derecho)
4. El objetivo de Hamas de destruir a Israel representa una violación permanente de la Carta de Naciones Unidas (Art. 2 N° 4 utilización de la violencia y prohibición de la amenaza de uso de la violencia).
5. Israel posee sin discusión un derecho de defensa. En las confrontaciones militares entre las partes en guerra (Israel y Hamas) están obligadas a respetar las normas del derecho internacional humanitario.
6. El pueblo palestino no está representado internacionalmente a través de Hamas, sino a través de la Alta Autoridad (Estado en proceso de nacimiento). Sin la desmantelación de Hamas no pueden haber negociaciones serías.
Comentario especializado publicado en: Neue Zürcher Zeitung (27.7.14.) und Frankfurter Rundschau 28.7.14,(Los dos en versión electrónica),

-Israel und sein Sebstverteidigungsrecht
Hat Israel ein Selbstverteidigungsrecht ?

Die Beantwortung der obigen Frage darf nicht subjektiv , sondern muss objektiv begründet sein.

Unabhängig von dem höchstkomplizierten Nah-Ost-Konflikt speziell zwischen Israel und den Palästinensern (Vgl. hierzu ausführlich hier im Blog die Expertise “Israelis und Palästinenser aus Sicht des Völkerrehts”), hat in diesem Falle (häufige Raketenagriffe vom Gaza-Streifen aus) Israel das völkerrechtlich verbriefte Recht einzumarschieren und die in Frage kommenden Raketenstellungen vollständig zu zerstören.

Israel darf jedoch keine zivilen Einrichtungen (z.B. Schulen, Krankenhäuser etc.) angreifen. Es entspricht grundsätzlich den Interessen Israels, das Kriegsrecht (humanitäres Völkerrecht) zu respektieren und nicht unbedingt das archaische Prinzip „Auge um Auge, Zahn um Zahn“ anzuwenden, was übrigens auf Hammurabi zurück zu führen ist (vor 3.750 Jahren) und viel später von den Hebräern übernommen worden ist.
Focus (4.7.14), Wiener Zeitung ( 5.7.14) und Salzburger Nachrichten (5.7.14), alles elektronische Ausgabe.

-Israel-Palästinenser, Voraussetzungen für Ergebnisorientierte Verhandlungen

1. Israel beendet den Bau von Siedlungen, was sich nicht im rechtsfreien Raum bewegt, wie einige meinen, sondern eindeutig völkerrechtswidrig ist.
Es gibt aber einen Rechtsgrundsatz, den man nicht ohne weiteres ignorieren darf : ex iniuria non ius oritur : aus dem Unrecht erwächst kein Recht. In der breiteren Interpretation : Aus der Gewohnheit erwächst kein Gewohnheitsrecht. Es ist im Völkerrecht so, dass der wiederholte Protest seitens des Opfers die Entstehung des Gewohnheitsrechts verhindert.
Kurzum: Die illegalen Siedlungen vermögen niemals Recht zu schaffen. Also keine „normative Kraft des Faktischen“.

2. Die chaotische und anarchische Hamas, dem Wesen nach eine Terrororganisation, muss endlich mit dem Raketenbeschuss Israels aufhören, sonst kommt es zu völkerrechtlich erlaubten Gegenschlägen seitens Israels (Selbsverteidigungsrecht).

Das palästinensische Problem besteht allerdings darin, dass ihre regierungsähnliche Behörde im Westjordan das irrationale Handeln der Hamas nicht beenden kann.

Die endgültige Lösung des eigentlichen israelisch-palästinensischen Konfliktes kann in der Perspektive unter günstigeren nationalen und internationalen Bedingungen und mit internationaler Vermittlung erreicht werden. Völkerrechtler
Focus (elektronische Ausgabe), 6.7.14.

Israel-Hamas, Verletzung des Völkerrechts beiderseitig, Feuerpause, Beendigung der Kriegshandlungen

Israel-Hamas,Verletzung des Völkerrechts durch die Kriegsparteien, Feuerpause, Beendigung der Kampfhandlungen, Analyse

-Israel, Hamas und das Völkerrecht

Zu den grundsätzlichen Fragen des israelisch-palästinensischen Konfliktes siehe den Beitrag „Israel und die Palästinenser“. Jetzt geht es nur um das spezielle Problem der Gewalt seitens der Hamas und der Reaktivmaßnahmen Israels.

1.Israel hat wie jeder andere Staat das Recht auf Selbstverteidigung im Falle eines Angriffs durch einen anderen Staat (Artikel 51 der UN-Charta). Geht es aber um die Tatbestände des Angriffs , so kann die UN-Aggressionsdefinition von 1974 herangezogen werden, nach der (Artikel 3, Buchstabe g ) eine Aggresion auch dann vorliegt, wenn ein Staat zulässt, dass von seinem Territorium aus Angriffshandlungen gegen einen anderen Staat vorgenommen werden. Dies geschieht häufig vom Gaza –Streifen aus gegen Israel. Normalerweise ist die dortige Behörde dazu verpflichtet, dass derartige Handlungen unterlassen werden.Fortsetzung

2. Es bleibt jedoch nicht bei dieser völkerrechtsverletzung, weil die Hamas-Organisation die Vernichtung Israels zum Hauptziel erklärt hat und hin und wieder Raketen abfeuert. Dabei wird in Kauf genommen, dass sie sie auch Zivilisten treffen können. Dies ist jedoch durch das Humanitäre Völkerrecht (frühere Bezeichnung : Kriegsrecht) strengstens verboten. In diesem Falle ist die Völkerrechtsverletzung schwerwiegend.

3. Allerdings ist die Gaza-Behörde weder ein Staat im Sinne des Völkerrechts noch ein Staat im Entstehungsprozeß , sondern dem Wesen nach eine Terrororganisation, die Terrorakte als etwas Sebstverständliches begeht. Somit werden alle Tatbestände der 2001 von der UNO ausgearbeiteten Terror-Definition erfüllt : Terrror ist eine Handlung, die den Tod oder schwerwiegende Verletzungen bei Zivilisten verursachen kann und dabei die Absicht besteht, bei der Bevölkerung Angst hervor zu rufen.

4. Die Nichtanerkannte Staatlichkei des Gaza-Streifens und darüber hinaus die fast internationale Qualifizierung der Hamas als Terrororganisation ändern nichts daran, dass der Staat Israel wie jeder andere Staat das völkerrechtlich verbriefte Selbsverteidigungsrecht besitzt. D.h., konkret, daß Israel mit allen Mitteln gegen die militärishen Einrichtungen, gegen bewaffnete Formationen sowie gegen die Führung dieser Organisation vorgehen darf.

5. Israel muß jedoch dafür sorgen, dass die zivile Bevölkerung nicht in Mitleidenschaft gezogen wird und keine zivilen Objekte wie z.B. Schulen etc. zerstört werden. Auch in diesem Falle gelten die elementaren Menschenrechte sowie die Grundsätze des humanitären Völkerrechts.

Kurzum : Israel als ein demokratischer Rechtsstaat (der einzige im Nahen Osten) darf sich keinesfalls wie die Hamas verhalten. Es dürfte klar sein, dass die internationale Öffentlichkei darauf achtet. Es liegt daher im ureigensten Interesse Israels, den Rechtsgrundsatz der Verhältnismäßigkeit zu respektieren.
Süddeutsche Zeitung (elektronische Ausgabe), 2.7.14

-Beiderseitige Verletzung des Völkerrechts und speziell des Humanitären Völkerrechts
1.Bestimmungen des allgemeinen Völkerrechts. Die kriegerischen Auseinandersetzungen begannen mit dem unterschiedslosen Raketenbeschuß Israels durch die Hamas. Dies stellt gemäß Art. 2 , Ziff. 4 der UNO Charta (Verbot der Gewaltandrohung und GEWALTANWENDUNG) einen schwerwiegenden Verstoß gegen das Völkerrecht dar. Israel machte von seinem Selbstverteidigungsrecht gemäß Art. 51 der UN-Charta Gebrauch.
2.Bestimmungen des humanitären Völkerrechts (Gebräuche und Gesetze des Krieges, Kriegsrecht, jus in bello ), genauer : Ergänzungsprotokoll zu den Genfer Abkommen vom 12.
August 1949 über den Schutz von Opfern internationaler bewaffneter Konflikte (Protokoll I) vom 10. Juni 1977 und das Ergänzungsprotokoll II gleichen Datums bei „nicht internationalen bewaffneten Konflikten“.

Folgend werde ich mich darauf beschränken, die in Frage kommenden Bestimmungen zu erwähnen. Ich überlasse es den Lesern, die notwendigen Schlussfolgerungen daraus zu ziehen. Art. 51 (Schutz der Zivilbevölkerung), Ziff. 4, Buchst. c : „Unterschiedslos geführte Angriffe sind verboten. Unterschiedslos geführte Angriffe sind : „solche, bei denen Kampfmethoden oder Kampfmittel angewandt werden, deren Auswirkungen nicht so begrenzt werden können, wie es dieses Protokoll fordert und die folglich solcher Art sind, dass sie militärische Ziele und Zivilpersonen oder zivile Objekte ohne Unterscheidung treffen können“.

Ziff. 5 , Buchst. a und b : Unter anderem sind folgende Angriffsarten als unterschiedslos zu betrachten : „ein Bombenangriff …, bei dem eine Anzahl deutlich getrennter und zu unterscheidender militärischer Ziele, die sich in einer Stadt…,befinden, als ein einziges militärisches Ziel behandelt werden und ein Angriff , von dem erwartet werden kann, dass er auch Verluste unter der Zivilbevölkerung und Verwundungen von Zivilpersonen, … zur Folge hat, die in keinem Verhältnis zu dem erwarteten konkreten und direkten militärischen Vorteil stehen würden“.

Ziff. 7 : „Die Anwesenheit oder Bewegungen der Zivilbevölkerung oder einzelnen Personen dürfen nicht benutzt werden, um militärische Operationen von bestimmten Punkten oder Gebieten fernzuhalten, insbesondere in dem Bemühen , militärische Ziele vor Angriffen zu bewahren oder militärische Operationen zu decken, zu begünstigen oder zu behindern. Die am Konflikt beteiligten Parteien dürfen die Bewegung der Zivilbevölkerung oder einzelner Zivilpersonen nicht mit der Absicht lenken, militärische Ziele vor Angriffen zu bewahren oder militärische Operationen zu decken“. Dies trifft auf die Hamas zu. Aber der Ziff. 8 stellt unmissverständlich klar : “Eine Verletzung dieser Verbote entbindet keine der am Konflikt Beteiligten Parteien von ihren rechtlichen Verpflichtungen gegenüber der Zivilbevölkerung und Zivilpersonen, einschließlich der Verpflichtungen, die in Art. 57 vorgesehenen Vorsorgemaßnahmen zu treffen“. Dies gilt für Israel.

Art. 52, Ziff. 1 : „Zivile Objekte dürfen weder zum Gegenstand von Angriffen noch von Vergeltungsmaßnahmen gemacht werden“. Dies gilt eindeutig für Israel, das Häuser von Hamas-Funktionären und der Familie von Selbstmordattentätern systematisch in die Luft sprengt. Ziff. 3 enthält vielleicht die für unseren Fall wichtigste Bestimmung : “Bestehen Zweifel, ob ein Objekt, das normalerweise zivilen Zwecken dient, wie eine Kultstätte, ein Wohnhaus oder andere Wohnstätten oder eine SCHULE, benutzt wird, um einen effektiven Beitrag zur militärischen Aktion zu leisten, wird angenommen, dass es nicht so benutzt wird“.

Nun wird der besonders traurige Fall der bombardierten UN-Schule mit vielen Kinder-Opfern etwas genauer untersucht. Mögliche Varianten : a) Die Schule wurde bombardiert, obwohl bekannt war, dass darin sich Flüchtlinge, vor allem zahlreiche Kinder sich aufhielten. Das wäre gemäß Art. 6 , Buchst. b des Statuts für den Internationalen Militärgerichtshof vom 8.August 1945 ein Kriegsverbrechen.

b) Die Schule wurde, wie nachträglich behauptet wird, aus Versehen bombardiert. Es lag sozusagen eine grobe Fahrlässigkeit vor. Auch in diesem Falle läge ein Kriegsverbrechen vor. c) Hamas –Kämpfer hätten sich in der Schule verschanzt und von dort aus die israelischen Soldaten beschossen. In diesem Falle läge zwar ein Kriegsverbrechen vor, jedoch sollte auch die Schuld der Hamas erwähnt werden, denn sie hätte eindeutig die obigen Bestimmungen des humanitären Völkerrechts absichtlich und schwerwiegend verletzt.

Abschließend ist darauf hinzuweisen, dass solche Feinheiten die Hamas nicht im geringsten interessieren, denn sie feuert Raketen auf israelische Städte UNTERSCHIEDSLOS mit der Absicht, so viele wie möglich israelische Zivilisten zu töten. Auch das gehört zu den Kriegsverbrechen. Wenn aber die Raketen moderner wären und eine höhere Zerstörungskraft, besäßen, dies könnte nach einigen Jahren durchaus möglich sein, dann läge das Verbrechen gegen die Menschlichkeit vor (Art. 6, Ziff. c, des oben genannten Statuts für den Internationalen Miltärgerichtshof).
Neue Zürcher Zeitung (5.8.14), Wiener Zeitung (4.8.) , Focus (4.8.) ,Tagesspiegel (8.8.14), ( alle elektronische Ausgabe)

-Israel-Hamas, Feuerpause, Beendigung der Kampfhandlungen, Beendigung des Kriegszustandes, Abschluß eines Friedensvertrages

Es lohnt sich wohl, sich mit diesen Termini technici etwas genau zu befassen.
Feuerpause : Vorübergehende , d. h. für eine begrenzte Zeitspanne, Beendigung der Kampfhandlungen. Dies kann dennoch als ein kleiner Erfolg bewertet werden.

Bei einer größeren Verlängerung der Feuerpause kann diese Voraussetzungen für die Vereinbarung über die endgültige Beendigung der Kampfhandlungen schaffen.
Hier beginnen die Probleme, weil die Hamas niemals damit einverstanden wäre, weil sie sich das Ziel gestellt hat, Israel mit militärischen Mitteln zu vernichten. Dies gleicht einer permanenten Kriegserklärung.

Normalerweise folgt der Beendigung der Kampfhandlungen auch das Ende des Kriegszustandes.
Hierin liegt der Kern des Problems zwischen Israel und der Hamas , die davon ausgeht, im Rahmen eines fortdauernden Kriegszustandes zu handeln. Sie betrachtet dabei ihr militärisches Vorgehen als legitimen Kampf gegen die israelische Okkupation, obwohl Israel den Gaza-Streifen bereits 2005 freiwillig verlassen hat und infolgedessen keine Besatzungsmacht ist.

Die Hamas geht jedoch von der Prämisse aus, für das gesamte palästinensische Volk zu handeln, d.h. auch für jene, die im West-Jordan leben, mit dem politischen Ziel sukzessive die Fatah beiseite zu schieben, die Führung aller Palästinenser zu übernehmen und schließlich den ersehnten islamischen Gottesstaat zu schaffen.

Der Beendigung des Kriegszustandes folgt normalerweise relativ schnell der Abschluß eines Friedensvertrages, dem aber die Hamas niemals zustimmen würde. Im Unterschied dazu könnte angenommen werden, dass vernünftig denkende Politiker der Fatah (Autonomie-Behörde in West-Jordan), unter Umständen natürlich mit internationalen Garantien an einem ergebnisorientierten Friedensprozeß teilnehmen würde.
Frankfurter Rundschau (elektronische Ausgabe), 27.7.14.

Πατριαρχία vs Μητριαρχίας

Πότε, πού και διατί έχει αντικαταστήσει ο θεός την θεά ;
Πατριαρχία vs Μητριαρχίας

Πολλοί ειδικοί αρχαιολόγοι πρεσβεύουν την άποψη, ότι η ριζική μεταλλαγή των παραγωγικών δυνάμεων μέσω της εφεύρεσης του αλετριού, η επιτευχθείσα υπερπαραγωγή των δημητριακών προϊόντων και επί τη βάσει αυτή ο αυξανόμενος πλούτος έχουν συμβάλλει δυναμικά στην αύξηση της αξίας των αγρών, στις βίαιες διενέξεις περί της αγροτικής ιδιοκτησίας, στην ενδυνάμωση του ρόλου του άνδρα στο πλαίσιο της οικογένειας και της κοινωνίας, στην διάσπαση της κοινωνίας σε στρώματα και τάξεις και στην συγκρότηση κρατών.

Αυτοί ήταν οι λόγοι που μεταξύ της 2ης και της 3ης χιλιετηρίδας π. Χ. η πατριαρχία ( όρος της κοινωνικής ανθρωπολογίας ) έχει βαθμιαία αντικαταστήσει εσαεί την μητριαρχία ( Ιδέ G. Lerner, Die Entstehung des Patriarchats ( orig. „The Creation of Patriarchy“, Oxford University Press, 1986 ) , Frankfurt/ New York, 1995, S.185-192). Οχι πιά η Μητριαρχία (γυναικοκρατία) αλλά η πατριαρχία (φαλλοκρατία, ανδροκρατία ), όχι η θεά αλλά ο θεός, στην Μεσοποταμία όχι πλέον η Tiamat αλλά ο Marduk. Σε διασωθέντα κείμενα αναφέρεται εκτενέστατα ο σκληρός και φονικός αγώνας μεταξύ των θηλυκών και των αρσενικών θεών.

Ταυτόχρονα άλλαξαν τα πρυτανεύοντα σύμβολα, όχι πλέον η θηλυκιά σελήνη , η ανώτατη θεότης πρωτίστως στην Παλαιολιθική, Μεσολιθική, εν μέρει και στην Νεολιθική εποχή, αλλά ο αρσενικός ήλιος ως ανώτατος θεός, όχι πιά η γυναικοκρατία αλλά η φαλλοκρατία ( ανδροκρατία ), όχι η θεά αλλά ο θεός(π.χ. sol ιnvictus (ακατανίκητος Θεός) των Ρωμαίων), στη Μεσοποταμία όχι πλέον η Tiamat αλλά ο Marduk. Εδώ αναφέρεται εκτενέστατα ο σκληρός και εξωντοτικός αγώνας μεταξύ των θηλυκών και των αρσενικών θεών. Ανατριχιάζει κανείς, όταν διαβάζει τα διασωθέντα κείμενα των μύθων σε σφηνωειδή γραφή από μια εποχή, όταν οι Ιαπετικοί δεν είχαν ακόμη έρθει στον ελληνικό χώρο, φυσικά μεταφρασμένα. Τελικά οι αρσενικοί θεοί έχουν παραγκωνίσει τις θηλυκές θεές εσαεί.

Μέσω του Χριστιανισμού έχει εξαπλωθεί η απόλυτη ανδροκρατία σε όλη την Ευρώπη κα κατόπιν και σε άλλες ηπείρους. Στις μουσουλμανικές χώρες επικρατεί ο πατριαρχαλισμός στην πιο πρωτόγονη έκφανσή του.

Ετσι εξηγείται η επικράτηση του θεού στις μονοθεϊστικές θρησκείες και είναι αυτονόητο, γιατί οι κορυφές των μονοθεϊστικών θρησκειών αποτελούνται αποκλειστικά από άνδρες. Αυτό έχει συμβεί πρώτα στην Μέση Ανατολή (Σουμερία/ Ακκαδία, Αίγυπτος).
Καθημερινή (3.11.17, 16.2.18)

Νοοτροπία και “Κλισέ” ;

Νοοτροπία  και “Κλισέ” ;

Περί παρομοίων ζητημάτων έχω ανταλλάξει πολλές φορές απόψεις με Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εφάρμοσαν ακριβώς την προσέγγιση με καθοριστική αφετηρία την λέξη “Κλισέ” σχεδόν κλείνοντας την πόρτα για εποικοδομικές συζητήσεις προς εξεύρεση της αλήθειας.

Χρησιμοποιώντας την έννοια “Νοοτροπία” δημιουργούνται καταλληλότερες προϋποθέσεις και συνθήκες για μία πιό πειστική ενασχόληση με τέτοια μάλλον εθνολογικά και εθνοψυχολογικά ζητήματα, τα οποία ήταν πολλάκις αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεων ειδικά στα πλαίσια της προετοιμασίας κατάλληλων σπουδαστών από 70 χώρες από όλους τους Κύκλους Πολιτισμού  στον κόσμο για την διπλωματική σταδιοδρομία.

Οι επιστημονικές γνώσεις περί του πολυδιάστατου φαινομένου της νοοτροπίας των εθνών είναι η conditio sine qua non (τελείως απαραίτητη προϋπόθεση) για επιτυχείς διεθνείς διακρατικές διαπραγματεύσεις και γενικά για την κατανόηση άλλων πολιτισμών και λαών . Σε ό,τι αφορά τη νοοτροπία των Νεοελλήνων και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς τους υπάρχουν , ως γνωστόν, αποτελέσματα μελετών βάθους του ιστορικού Απόστολου  Βακαλόπουλου ( ” Ο Χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα” ) και του κορυφαίου Έλληνα διανοητού   Σέλιου Ράμφου ( “Ο Καημός του Ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων” ).
Ο πρώτος όμως εφαρμόζει αποκλειστικά την ιστορική μέθοδο ερευνών και εκτός τούτου απορρίπτει expressis verbis την κοινωνιολογική και την διαλεκτική μέθοδο ως περιττές ( sic), -αυτό αντιτίθεται στην διεθνή επιστημονική δεοντολογία – ενώ ο δεύτερος , αν και πολύ πειστικός, έχει μια κάποια κλίση προς μίαν μανιχαϊστική προσέγγιση.

Η συστηματική και συγκριτική ενασχόληση π.χ. με τα βασικά χαρακτηριστικά της νοοτροπίας των  Ελλήνων και των Γερμανών απέδειξε, ότι μία πολυσύνθετη προσέγγιση είναι λογικότερη και αποτελεσματικότερη (Ιδέ “Deutsche und Griechen, Mentalität, Eine komparative Studie” και το άρθρο “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική Σύγκριση”).
Μια τέτοια ενασχόληση με το θέμα δέον να στηρίζεται στους εξής κανόνες :

1. Αντικειμενικότητα :  χωρίς εθνικιστικές, ιδεολογικές κα θρησκευτικές παρωπίδες.
2. Αντανάκλαση της πραγματικότητας (Δημόκριτος) και όχι αντικατοπτρισμός εθνικιστικών φαντασιώσεων και ψευδαισθήσεων.
3. Συνθετικότητα : Μελέτη των καθοριστικών πτυχών του θέματος, όπως π.χ. των ιστορικών, των πολιτισμικών, των πολιτικών , των παραδοσιακών, των θρησκευτικών κ.ο.κ.
4. Διαλεκτικότητα ( Hegel , Έγελος ) : Προσόντα και ελαττώματα στην αέναη αλληλολοεπίδραση, αλληλοεξάρτηση  και αλληλουχία τους.
5. Σχετικότητα ; Γενικά δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Η αλήθεια είναι σχετική. Απόλυτες “αλήθειες¨ πρεσβεύονται μόνον από τις θρησκείες καθώς και από τα κόμματα ολοκληρωτικών κοσμοθεωριών .  Αυτό όμως έχει πάντα οδηγήσει σε όντως απόλυτες εθνικές και κοινωνικές καταστροφές.
6. Ιστορική Συγκεκριμενικότητα : Μελέτη του παρελθόντος όχι με τα σημερινά δεδομένα, αλλά με τα τότε υπάρχοντα.  Δεν είναι π.χ. λογικό, να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια το δουλοκτητικό σύστημα στην Αρχαία Ελλάδα.
7. Μεταλλαγή : Η νοοτροπία των εθνών αλλάζει στη διάρκεια των αιώνων ( αιμοχαρείς Βίκιγκες-ειρηνόφιλοι Σκανδιναβοί, δημιουργικότατοι αρχαίοι Έλληνες,  αποτυχημένοι Νεοέλληνες εδώ και διακόσια έτη. ).” Πάντα ρεί” ( αποδίδεται έμμεσα στον Ηράκλειτο ).
8. Γενίκευση ( Generalisation ) : Διείσδυση στην ουσία ενός φαινομένου με σκοπό την εξεύρεση του καθοριστικού στοιχείου, του πυρήνα του ( punctum quaestionis ).
9. Διαφοροποίηση : Γενικά και χωρίς διαφοροποίηση “όλοι οι Έλληνες”, “όλοι οι Γερμανοί” ή οι Έλληνες , οι Γερμανοί στην πλειοψηφία  η στη μειοψηφία τους , πολλοί η λίγοι ;

Κανονικά μόνον με μελέτες βάθους της Πρακτικής Κοινωνιολογίας είναι δυνατό να βγουν σωστά συμπεράσματα. Αλλά υπάρχει και μία μάλλον λογική μέθοδος, η οποία στηρίζεται στην αντικειμενική θεώρηση .  Δεν μπορούμε π.χ. να διατυπώσουμε την άποψη, ότι οι περισσότεροι Νεοέλληνες είναι η προσωποποίηση της πειθαρχίας,  της εργατικότητας και της αξιοπιστίας, και ότι οι περισσότεροι Γερμανοί είναι ιδιαιτέρως καλαισθητικοί και πρωταγωνιστές των σεξουαλικών ικανοτήτων στην Ευρώπη.

Καθημερινή (22.10.17)

Χορτοφαγία, Βεγκετάριοι, Βεγκάνοι

Χορτοφαγία, Βεγκετάριοι, Βεγκάνοι

Το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο και πολύπλοκο.

1. Γνώσεις της ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ : Στα πλαίσια της εξέλιξης των ειδών (Δαρβίνος) το ανθρώπινο γένος ήταν κατ αρχάς σαρκοφάφο. Αυτό έχει διευρύνει το μυαλό του. Κατόπιν έχει προστεθεί η κατανάλωση χορτών. Τελικά αποτελούσαν το κρέας και τα χόρτα την διατροφική βάση του ανθρώπου , ο οποίος έχει γίνει παμφάγος.
2. Στις παρελθούσες χιλιετηρίδες τα σιτηρά, τα όσπρια και τα λαχανικά ήταν η
καθοριστική διατροφή των ανθρώπων, ενώ το κρέας αποτελούσε προνόμιο των αριστοκρατών και γενικά των πλουσίων.
3. Υστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μέσω της εξέλιξης των παραγωγικών δυνάμεων και ιδιαιτέρως της χημείας έχει δημιουργηθεί η βάση για την ταχεία αύξηση της παραγωγής κρέατος τόσο που και τα λαϊκά στρώματα είχαν τη δυνατότητα να καταλώνουν κρέας και δη πρωτίστως χοιρινό που οδηγεί σε εθισμό.
4. Παράλληλα στην αυξάνουσα κατανάλωση κρέατος έχει εμπεδωθεί η ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ ως επιστημονικός κλάδος στα πανεπιστήμια των εξελιγμένων χωρών, πρώτα στην Ευρώπη βορείως των Αλπεων . Οι διατροφολόγοι
έχουν επιστημονικά αποδείξει, ότι η Κρεατοφαγία κάτω από τις γνωστές συνθήκες (ενέσεις με ορμόνες σε ζώα και ειδικά σε χοίρους με σκπό την επιτάχυνση της ωριμότητας κασι την αύξηση του βάρους ) έχει ως συνέπεια πολλές ασθένειες και συνέστηναν να μειωθεί η κατανάλωση του κρέατος και να αυξηθεί η κατανάλωση οσπρίων, δημητριακών, λαχανικών, βοτάνων και φρούτων. Λαμβάνοντας υπ όψη και την κουζίνα αλλων χωρών
(Ινδία, εν μέρει και Νοτιοευρωπαϊκές χώρες) άρχισε βαθμιαία να εμπεδώνεται η ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ (VEGETARISM) με μερικές διαβαθμίσεις( λαχανικά, βότανα σύν τυρί και αυγά =Βεγκετάριοι , μόνον λαχανικα και βότανα = Βεγκάν ) οι καθαρώς Φυτοφάγοι).
5. Προ 25 ετών γνώρισα φυτοφάγους και κατ αρχάς δεν είχα κατανόηση για το τρόπο διατροφής των. Βαθμιαία έχω παρατήσει τα πολλά κρέατα ιδιαιτέρως το
όντως επικίνδυνο χοιρινό κρέας και πέρασα στον ήπιο βεγκεταρισμό : Ουδέν
χοιρινό κρέας, λίπος και αλαντικά, αλλά κοτόπουλο , μοσχαράκι μια φορά το μήνα, ψάρι συχνά, αλλά πρωτίστως φαγητά επί τη βάσει ειδικών δημητριακών , οσπρίων, λαχανικών , βοτάνων και μπαχαρικών. Από τότε αισθάνομαι μια χαρά, καλλιτέρευσε ραγδαίως η υγεία μου και συνέστησα και σε άλλους τον βεγκεταρισμό. Και αυτοί άλλαξαν τρόπο διατροφής και έχουν λόγο να μ ευγνωμονούν.

Ο Πλούταρχος  στο έργο του “Περί Σαρκοφαγίας” έχει ήδη επισημάνει εντόνως “οὐ τοίνυν μόνον αί κρεοφαγίαι τοῖς σώμασι γίνονται παρὰ φύσιν, ἀλλὰ καὶ τὰ ψυχὰς ύπὸ πλησμονῆς καὶ κόρου παχύνουσιν, οἶνος γὰρ καὶ σαρκῶν ἐμφορήσιες σῶμα μὲν ἰσχυρὸν ποιέουσι καὶ ρωμαλέον, ψυχὴν δὲ ἀσθενέα”.Οποιος διαβάσει τη γνώμη του Πλουτάρχου δεν θα ξαναφάει κρέας.)

6.Εν μεταξύ σημειώνονται τεράστιες αλλαγές και στα καταστήματα τροφίμων ακόμη και στα σουπερμάρκετ (τμήματα με βεγκεταριακά προϊόντα φυσικά ακριβώτερα από τα συνηθισμένα ) και στα εστιατόρια καθώς και στον τουρισμό (ειδικά φαγητά για βεγκετάριους).
7. Συνήθησα τόσο στην νέα διατροφή που συχαίνομαι το χοιρινό κρέας. Ούτε
καν μπορώ να το μυρίσω και όταν καθ οδόν πωλούνται ή ψήνονται χοιρινό κρέας και λουκάνικα, κλείνω τη μύτη μου και αλλάζω πλευρά δρόμου.
8. Γενικά η διατροφή είναι προσωπική υπόθεση και επιλογή του καθενός . Εάν μερικοί μετατρέπουν την τροφολογία σε μία νέα θρησκεία, λανθάνουν οικτρά.

-Plutarch, Moralia, Band 2, ISBN : 978-3-86539-266-4 , Wiesbaden 2012,Bibl. 69 (Über das Fleischessen), S. 658.

-Andrew Dalby , Essen und Trinken im Alten Griechenland, Von Homer bis zur byzantinischen Zeit ( Orig. Siren Feasts. A History of Food and Gastronomy in Greece, London 1996) ISBN 3-15-010443-2, Stuttgart, 1998.
-Klaus Bergdolt, Leib und Seele, Eine Kulturgeschichte des gesunden Lebens, ISBN 3-406-45426-7, München 1999.
Οταν τα διάβασα αυτά τα τρία πολύτιμα βιβλά, μπόρεσα να διαπιστώσω, ότι οι Βεγκετάριοι έχουν αναμφιβόλως δίκιο.

Καθημερινή ( 29.10.17)

Graeculus Γραικύλος, Αδριανός, Κικέρων

Graeculus Γραικύλος, Αδριανός, Κικέρων

Η ονομασία Graeculus ( Ο Μικρός  Graecus = Ο Μικρός Ελλην) έγινε  γνωστή ως εξής :
α) Ο αυτοκράτων  Hadrian  ήταν Φιλέλλην, αγαπούσε τόσο τον ελληνικό πολιτισμό που άφησε τα γένια του να μεγαλώσουν  για να φαίνεται ως Ελλην, πράμα ακατανόητο για τους Ρωμαίους αυτοκράτορες  με τα ξυρισμένα πρόσωπα. Εμαθε και τα ΚΛΑΣΣΙΚΑ Ελληνικά, όχι την Κοινή. Δηλαδή ήταν αρχαιολάτρης τόσο που  οι Ρωμαίοι  του έχουν προσδώσει το  όνομα  όχι  Graecus, αλλά Graeculus .

β) Οι Ρωμαίοι κατακτητές θαύμαζαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τους αρχαίους Ελληνες της κλασικής εποχής (Χρυσούς Αιών), άλλά όχι τους Ελληνες ύστερα από την ήττα τους στην Πύδνα ( 168 π.χ.) . Οι Ρωμαίοι  έχουν συγκρίνει τους Ελληνες της εποχής της κρίσης , της διχόνοιας και της ολοσχερούς κατάρρευσης με τους προγόνους τους και έδειχναν την περιφρόνηση  έναντι των  Ελλήνων. Για να τους ταπεινώσουν χρησιμοποιούσαν την έννοια  Graeculus. Κικέρων ( Cic. negotium, «ακριβώς στο μικροπρεπές πνεύμα των Ελλήνων» Cic. contio, Cic.cautio chirographi : «αφερέγγυοι» ,  Cic. unus Graeculus (ένας Μικροέλληνας» Φιλόσοφος και Ρήτωρ στη Ρώμη, Cic. deor. 1, 102.Tac.dial.3.    : «ακριβώς στο μικροπρεπές πνεύμα των Ελλήνων».

Cicero, Tusculanae Disputationes  (ανήκουν στα πιο σημαντικά φιλοσοφικά έργα  του). Στα «Προοίμια» ( Tusc. 12, 86 ) χρησιμοποιεί  expressis verbis την λέξη  Graeculus.Τα »Προίμιά» του βρίθουν από υποτιμικούς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για τους Ελληνες της εποχής του .

Αναφέρω λόγω χώρου μόνον  μερικά παραδείγματα : Η Graecia έχει πλέον αποκοιμηθεί, και όμως  κατέχει αδικασιολόγητα την δόξα της Φιλοσοφίας, γι αυτό να της αφαιρέσουμε αυτήν την δόξα και να την μεταφέρουμε στη Ρώμη. Ακόμη και την λέξη  Graecus την χρησιμοποιεί συχνά πολύ αρνητικά („sed haec  et vetera et a Graecis“ : «αλλά αυτό είναι παλιό και είναι από Ελληνες») ή „ineptum sane negotium et Graeculum“ ( « Αληθώς μία αταίριαστη και μικροελληνική υπόθεση») ή  „o verborum inops interdum , quibus abundare te semper puta, Graecia“  («Ο Graecia , μερικές φορές είσαι  φτωχή με λέξεις, αν και είσαι πεπεισμένη , ότι έχεις πληθώρα από αυτές» ). Σε μίαν άλλη περίπτωση ισχυρίζεται, ότι κάτι το φιλοσοφικό μπορεί να εκφρασθεί ευστοχότερα στα Λατινικά από ό, τι στα Ελληνικά (sic).

Πάντως εγώ έβγαλα το συμπέρασμα, ότι ο Κικέρων είχε  ισχυρά κομπλέξ και πέραν τούτου ήταν αχάριστος, γιατί στην Ελλαδα έμαθε, τί εστί Φιλοσοφία και επίσης Ρητορική. Κορυφαίοι Γερμανοί Αρχαιομαθείς έχουν διατυπώσει την άποψη, ότι Ο Κικέρων αιθσθανόταν φθόνο έναντι των Ελλήνων.

Και σήμερα  οι Ευρωπαίοι κάνουν μεταξύ των αξιοθαύμαστων αρχαίων Ελλήνων και των «μηδαμηνών» Νεοελλήνων διάκριση.  Τα έχω ακούσει αυτά στα παρελθόντα 60 έτη στο εξωτερικό  εκατοντάδες φορές.

Ας υπενθυμίσουμε, τί είπε  ο επίσης αρχαιολάτρης  Ιούλιος Καίσαρ στους Αθηναίους που του ζήτησαν  συγγνώμη για κάποιο πολιτικό λαθος που έκαναν : «Ποσάκις υμάς υπό σφων αυτών απολλυμένους η δόξα των προγόνων περισώσει Πόσες φορές θα σας σώζει από την αυτοκαταστροφή η δόξα των προγόνων σας ;». Αππιανού Ρωμαϊκών Εμφυλίων.

Πηγές :

-Aelii Spartiani, Vita Hadriani, της  Historia Augusta : „Inbutusque inpensius Graecis studiis ingenio eius sic ad ea devclinante ut a nonnullis Graeculus diseretur“. O. Th. Schulz, Leben des Kaisers Hadrian, Quellenanallyse, Leipzig 1904.

- Cassius Dio, Historia Romana στο  Historia Augusta, Römische Herrschergestalten, Band 1, von Hadrianus bis Alexander Severus. Eingeleitet und übersetzt von Ernst Hohl, Zürich/München 1976. S. 29.

-Τitus Livius, ab urbe condita, 39, 8-19.

-A.Heuß, Römische Geschichte, Braunschweig 1964, S. 126.

-Κ.Ε.Georges, Latein-Deutsches  Handwörterbuch, Leipzig 1890, S. 1114 ( αυτό το Standard λεξικό έχει τρεις χιλιάδες πυκνότατα γραμμένες σελίδες. Αναφέρει και τις ανάλογες λέξεις της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας).

Καθημερινή (22., 27.10.17)
———————————————————

-Νοοτροπία, “Κλισέ” ;

Περί παρομοίων ζητημάτων έχω ανταλλάξει πολλές φορές απόψεις με Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εφάρμοσαν ακριβώς την προσέγγιση με καθοριστική αφετηρία την λέξη “Κλισέ” σχεδόν κλείνοντας την πόρτα για εποικοδομικές συζητήσεις προς εξεύρεση της αλήθειας.

Χρησιμοποιώντας την έννοια “Νοοτροπία” δημιουργούνται καταλληλότερες προϋποθέσεις και συνθήκες για μία πιό πειστική ενασχόληση με τέτοια μάλλον εθνολογικά και εθνοψυχολογικά ζητήματα, τα οποία ήταν πολλάκις αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεων ειδικά στα πλαίσια της προετοιμασίας κατάλληλων σπουδαστών από 70 χώρες από όλους τους Κύκλους Πολιτισμού  στον κόσμο για την διπλωματική σταδιοδρομία.

Οι επιστημονικές γνώσεις περί του πολυδιάστατου φαινομένου της νοοτροπίας των εθνών είναι η conditio sine qua non (τελείως απαραίτητη προϋπόθεση) για επιτυχείς διεθνείς διακρατικές διαπραγματεύσεις και γενικά για την κατανόηση άλλων πολιτισμών και λαών . Σε ό,τι αφορά τη νοοτροπία των Νεοελλήνων και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς τους υπάρχουν , ως γνωστόν, αποτελέσματα μελετών βάθους του ιστορικού Απόστολου  Βακαλόπουλου ( ” Ο Χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα” ) και του κορυφαίου Έλληνα διανοητού   Σέλιου Ράμφου ( “Ο Καημός του Ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων” ).
Ο πρώτος όμως εφαρμόζει αποκλειστικά την ιστορική μέθοδο ερευνών και εκτός τούτου απορρίπτει expressis verbis την κοινωνιολογική και την διαλεκτική μέθοδο ως περιττές ( sic), -αυτό αντιτίθεται στην διεθνή επιστημονική δεοντολογία – ενώ ο δεύτερος , αν και πολύ πειστικός, έχει μια κάποια κλίση προς μίαν μανιχαϊστική προσέγγιση.

Η συστηματική και συγκριτική ενασχόληση π.χ. με τα βασικά χαρακτηριστικά της νοοτροπίας των  Ελλήνων και των Γερμανών απέδειξε, ότι μία πολυσύνθετη προσέγγιση είναι λογικότερη και αποτελεσματικότερη (Ιδέ “Deutsche und Griechen, Mentalität, Eine komparative Studie” και το άρθρο “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική Σύγκριση”).
Μια τέτοια ενασχόληση με το θέμα δέον να στηρίζεται στους εξής κανόνες :

1. Αντικειμενικότητα :  χωρίς εθνικιστικές, ιδεολογικές κα θρησκευτικές παρωπίδες.
2. Αντανάκλαση της πραγματικότητας (Δημόκριτος) και όχι αντικατοπτρισμός εθνικιστικών φαντασιώσεων και ψευδαισθήσεων.
3. Συνθετικότητα : Μελέτη των καθοριστικών πτυχών του θέματος, όπως π.χ. των ιστορικών, των πολιτισμικών, των πολιτικών , των παραδοσιακών, των θρησκευτικών κ.ο.κ.
4. Διαλεκτικότητα ( Hegel , Έγελος ) : Προσόντα και ελαττώματα στην αέναη αλληλολοεπίδραση, αλληλοεξάρτηση  και αλληλουχία τους.
5. Σχετικότητα ; Γενικά δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Η αλήθεια είναι σχετική. Απόλυτες “αλήθειες¨ πρεσβεύονται μόνον από τις θρησκείες καθώς και από τα κόμματα ολοκληρωτικών κοσμοθεωριών .  Αυτό όμως έχει πάντα οδηγήσει σε όντως απόλυτες εθνικές και κοινωνικές καταστροφές.
6. Ιστορική Συγκεκριμενικότητα : Μελέτη του παρελθόντος όχι με τα σημερινά δεδομένα, αλλά με τα τότε υπάρχοντα.  Δεν είναι π.χ. λογικό, να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια το δουλοκτητικό σύστημα στην Αρχαία Ελλάδα.
7. Μεταλλαγή : Η νοοτροπία των εθνών αλλάζει στη διάρκεια των αιώνων ( αιμοχαρείς Βίκιγκες-ειρηνόφιλοι Σκανδιναβοί, δημιουργικότατοι αρχαίοι Έλληνες,  αποτυχημένοι Νεοέλληνες εδώ και διακόσια έτη. ).” Πάντα ρεί” ( αποδίδεται έμμεσα στον Ηράκλειτο ).
8. Γενίκευση ( Generalisation ) : Διείσδυση στην ουσία ενός φαινομένου με σκοπό την εξεύρεση του καθοριστικού στοιχείου, του πυρήνα του ( punctum quaestionis ).
9. Διαφοροποίηση : Γενικά και χωρίς διαφοροποίηση “όλοι οι Έλληνες”, “όλοι οι Γερμανοί” ή οι Έλληνες , οι Γερμανοί στην πλειοψηφία  η στη μειοψηφία τους , πολλοί η λίγοι ;

Κανονικά μόνον με μελέτες βάθους της Πρακτικής Κοινωνιολογίας είναι δυνατό να βγουν σωστά συμπεράσματα. Αλλά υπάρχει και μία μάλλον λογική μέθοδος, η οποία στηρίζεται στην αντικειμενική θεώρηση .  Δεν μπορούμε π.χ. να διατυπώσουμε την άποψη, ότι οι περισσότεροι Νεοέλληνες είναι η προσωποποίηση της πειθαρχίας,  της εργατικότητας και της αξιοπιστίας, και ότι οι περισσότεροι Γερμανοί είναι ιδιαιτέρως καλαισθητικοί και πρωταγωνιστές των σεξουαλικών ικανοτήτων στην Ευρώπη.

Καθημερινή (22.10.17)

Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Κίνα, ΗΠΑ

Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Κίνα, ΗΠΑ

1.Στις διεθνείς διακρατικές σχέσεις ισχύει το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, το οποίο εμπεριέχει τους βασικούς κανόνες του. Η παραβίαση του ΔΔΔ πρωτίστως από τις ΗΠΑ ( στην εποχήτου Ομπάμα και τώρα όχι ακόμη) δεν σημαίνει, ότι αυτό είναι ανύπαρκτο.
Πέραν τούτου υφίσταται και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στην Ηάγη, το οποίο έχει τιμωρήσει σκληρά πρώην πανίσχυρους δικτάτορες που έχουν παραβιάσει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα ή έχουν διαπράξει το βαρύ έγκλημα της γενοκτονίας.

Είμαι πεπεισμένος, ότι η Κίνα υποστηριζόμενη και από την ΕΕ θα υπερασπίσει το ΔΔΔ, ιδιαιτέρως όταν εμφανίζονται κίνδυνοι για την παγκόσμια ειρήνη. Ηδη άρχισε να το κάνει πρωτίστως έναντι των ΗΠΑ.Αλλά ως γνωστόν , και η Κίνα έχει προβλήματα με τα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και με το Θιβέτ.

2. Κάτω από ορισμένες συνθήκες θα μπορούσε να γίνει ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ παγκόσμιος πόλεμος, όπως π.χ. ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος, τον οποίο δεν ήθελε καμία από τις τότε μεγαλοδυνάμεις.
Γι αυτό η ανθρωπότητα πρέπει να προσέχει, τί λέει και τί κάνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Κάποιος γερουσιαστής είπε προ μερικών εβδομάδων (τσιτάτο από μνήμη) , εάν δεν προσέξουμε, ο Τραμπ θα μας οδηγήσει στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Καθημερινή (15.10.17 )

Καταλωνία και Ισπανία υπό το Πρίσμα του Κρατικού Δικαίου, του Συνταγματικου Δικαίου και του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου

Καταλωνία και Ισπανία υπό το Πρίσμα του Κρατικού Δικαίου, του Συνταγματικου Δικαίου και του Διεθνούς  Δημοσίου Δικαίου

1. Σύμφωνα με το σύνταγμα από το 1978 υπάρχει στην Ισπανία ένα έθνος και σημειώνονται πέραν τούτου και μερικές εθνότητες. Το δεύτερο τεμάχιο επιτρέπει ευρεία ερμηνεία που θα μπορούσε να οδηγήσει κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες σε αποσχισμό.

2. Το Κρατικό Δίκαιο στηρίζεται στην κυριαρχία του κράτους και στην ακεραιότητα της επικρατείας (εδάφους) . Εώ πρόκειται και για μία βασική αρχή του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου.

3. Το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο εμπεριέχει μεταξύ άλλων και την βασικήν αρχή της αυτοδιάθεσης ενός έθνους που πραγματοποιείται μέσω της δημιουργίας ενός κράτους, εάν δεν υφίσταται αυτό ακόμη ή στα πλαίσια ενός ήδη υπάρχοντος κράτους υπό τη μορφή μίας αυτονομίας ή μέσω των διεθνώς αναγνωρισμένων και στο σύνταγμα εμπεριεχομένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Ισπανών πολιτών.
Η αυτοδιάθεση της καταλανικής εθνότητας έχει ήδη υλοποιειθεί στα πλαίσια του υπάρχοντος ισπανικού κράτους διαθέτοντας μίαν εξελιγμένη αυτονομία, και οι φορείς της αυτοδιάθεσης κατέχουν όλα τα διεθνώς αναγνωρισμένα και καταγραμμένα στο ισπανικό σύνταγμα ανθρώπινα δικαιώματα όπως όλοι οι άλλοι ισπανοί πολίτες.

4.Στην περίπτωσή μας συγκρούονται μεν οι δύο βασικές αρχές της κυριαρχίας του κράτους από το ένα μέρος και της αυτοδιάθεσης μίας εθνότητας από το άλλο μέρος, αλλά η κυριαρχία του κράτους κατέχει προτεραιότητα.

5. Μία μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας θα αποτελούσε παραβίαση του ισχύοντος συντάγματος του ισπανικού κράτους και θα μπορούσε να αξιολογηθεί ως εσχάτη προδοσία με βαρυσήμαντες συνέπειες.

6.Η νόμιμη απόκτηση της ανεξαρτησίας υπό τη μορφή του αποσχισμού συντελείται σε γενικές γραμμές επί τη βάσει μίας συμφωνίας μεταξύ της κεντρικής και της περιφεριακής κυβέρνησης ( Τσεχοσλοβακία : Τσεχία και Σλοβακία)

7. Η νομιμη ανακήρυξη της ανεξαρτησίας μπορεί να λάβει χώραν επίσης μέσω ενός δημοψηφίσματος όλου του λαού ενός κράτους, δηλαδή όλων των ισπανών πολιτών.

8. Ο μονομερής αποσχισμός της Καταλωνίας θα είχε τις εξής συνέπειες : α) Η καταλωνία δεν θα είναι , οτε θα έχψει τη δυνατότητα να γίνει αυτόματα μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. β) Η Καταλωνία μάλλον δεν θα αναγνωρισθεί διπλωματικά από άλλα κράτη, γιατί θα μπορουσαν να ακολουθήσοεν και άλλες εθνότητς όχι μόνονστην Ισπανία, αλλά και σε άσλλα κράτη (π.χ. στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στο Βέλγιο κτλ.)

9. Σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (θεωρία και πράξη) επιτρέπεται η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας σε περίπτωση συστηματικής και βαρείας παραβίασης βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών μίας εθνότητας (ή εθνικής μειονότητας) έως την προσπάθεια γενοκτονίας (π.χ. Κόσοβο).

iefimerida ( 10.10.2017)

Γαλλία και Γερμανία, Μία Συνοπτική Σύγκριση

Γαλλία και Γερμανία , Μία σύντομη σύγκριση υπό τον φακό ης Θεωρίας των διεθνών σχέσεων

1. Τον 2o Παγκόσμιο Πόλεμο η Γαλλία έχει ταπεινωθεί στρατιωτικά, αν και είχε στη διάθεσή της πιό μοντέρνα όπλα από την Γερμανία. Η Γαλλία, η Grande Nation, είχε λόγω αυτού επί δεκαετίες ένα μεγάλο ψυχολογικό πρόβλημα.

2. Η συμμετοχή της Γαλλίας στην κατατρόπωση της φασιστικής Γερμανίας έχει παίξει έναν ασήμαντο ρόλο. Έτσι η συμβολή των Ρώσων , των Αμερικανών και των Άγγλων στην κατατρόπωση της Γερμανίας ήταν καθοριστική . Τελικά Εδωσαν και στην Γαλλία μία ζώνη κατοχής λόγω εθνικού γοήτρου.

3. Οι σχέσεις μεταξύ της Γαλλίας από το ένα μέρος, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από το άλλο μέρος ήταν πολύ προβληματικές. Η Γαλλία υπογράμμιζε συχνά την „ εθνική κυριαρχία „ της και προσπαθούσε ανεπιτυχώς να παίξει στη Ευρώπη έναν ηγετικό ρόλο. Μόνο στον στρατιωτικό τομέα έλαβε χώραν με την απόκτηση της ατομικής βόμβας μία αισθητή αναβάθμιση της Γαλλίας.

4. Η Γερμανία δεν μπορούσε ούτε ήθελε να παίξει αποφασιστικό ή ηγετικό ρόλο στην ματαπολεμική Ευρώπη. Έθεσε στο επίκεντρο των προσπαθειών της την βιομηχανία και γενικά την προώθηση της οικονομίας και τις μεταρρυθμίσεις με μεγίστη επιτυχία.

5. Η Γερμανία αποδέχθηκε την γαλλική πρόταση για την δημιουργία μίας νέας τάξης στην Ευρώπη επί τη βάσει της ίδρυσης κοινών ευρωπαϊκών οργανισμών. Η Γαλλία έχει όμως πολλάκις εκμεταλλευθεί οικονομικά την πολιτικά αδύναμη θέση της Γερμανίας και εκτός τούτου το έδειχνε σχεδόν παθολογικά ( compensation ) , ότι πολιτικά είναι ανώτερη και πιό σημαντική από την Γερμανία. Mου είναι γνωστό, οτι αυτή η κατάσταση ήταν άκρως ταπεινωτική για την Γερμανία, η οποία έχει προσεγγίσει και γι αυτόν τον λόγο πολύ τις ΗΠΑ. Ύστερα από την επανένωση της Γερμανίας έχει ο καθοριστικός πολιτικός ρόλος της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον εσαεί περατωθεί, κάτι που προκαλεί στους Γάλλους τεράστιους ψυχολογικούς κλυδωνισμούς.

6. Η Γερμανία προτιμά την πολιτική ένωση, ενώ η Γαλλία δεν θα αποδεχθεί ποτέ την εκχώρηση κυριαρχικών εξουσιών σε όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην Γαλλία έχει γεννηθεί η θεωρία της κυριαρχίας των κρατών ( Jean Bodin, 15oς αι. ). Η „Grande Nation“ ενδιαφέρεται πρωτίστως για την οικονομική συμμετοχή της Γερμανίας, δηλαδή έχει συμφέρον να αρμέγει περαιτέρω την γερμανική αγελάδα.

7. Η Γαλλία ζεί γενικά με το ένδοξο παρελθόν , παραμελεί πολύ το παρόν και έως τον Μακρόν δεν σκέφτονταν ιδιαιτέρως το μέλλον. Eίναι αυτονόητο που οι Γάλλοι αισθάνονται δέος έναντι των δυναμικότατων και επιτυχέστατων Γερμανών. Αυτός είναι πρωτίστως ο λόγος που η Γερμανία είναι σε θέματα ηγεμονίας στην ΕΕ πολύ προσεκτική, ακόμη και στην ενδιαφέρουσα περίπτωση που ο τότε πρόεδρος Sarkozy έχει επίσημα προτείνει στην Γερμανία να αναλάβει στην ΕΕ την ηγεμονία. Το ίδιο έκανε και ο Πολωνός πρωθυπουργός Τουσκ ! Οι Γερμανοί πολιτικοί έχουν απορρίψει αυτές τις προτάσεις, αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν πολιτικοί (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ) και μερικοί δημοσιογράφοι , οι οποίοι είναι πεπεισμένοι, ότι η Γερμανία επιδιώκει μια τέτοια τρέλα.

Στα παρελθόντα 15 χρόνια έχω ρωτήσει συχνά Γερμανούς από όλα τα κοινωνικά στρώματα και διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, εάν επιθυμούν η χώρα τους να αναλάβει φυσικά με ειρηνικά μέσα στη Ευρώπη την ηγεμονία. Ταχέως έχω λάβει από όλους την ίδια απάντηση : „Wir sind doch nicht verrückt geworden „ («Ασφαλώς δεν τρελαθήκαμε» !

8. Στην Γαλλία έχουν προκύψει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, γιατί στο παρελθόν δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι απαραίτητες
δομικές μεταρρυθμίσεις. Ετσι τα γαλλικά βιομηχανικά προϊόντα είναι λόγω
του υψηλού κόστους παραγωγής μέσω των υψηλών αποδοχών των εργαζομένων πολύ ακριβά. Εκτός τούτου αυτά δεν ανταποκρίνονται σε όλες τις
περιπτώσεις στις υψηλές τεχνολογίες. Εν ολίγοις, τα γαλλικά προϊόντα δεν
κατέχουν στις διεθνείς αγορές την απαραίτητη ανταγωνιστικότητα. Προ
μερικών ετών ο τότε Γάλλος πρόεδρος Ολάντ γνωστοποίησε μεγαλόστομα και με πάθος το πρόγραμμά του για μεταρρυθμίσεις και παραγωγικότητα. Εως τώρα δεν είδαμε τίποτα το συγκεκριμένο.

Η Γερμανία όμως έχει υλοποιήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις έγκαιρα, ταχέως, συστηματικά, μεθοδικά και άκρως αποτελεσματικά επί τη βάσει μίας πολιτικής της ομοφωνίας ( consensus politicus ) μεταξύ των δύο κυρίαρχων κυβερνητικών κομμάτων, του Χριστιανοδημοκρατικού και του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (αυτό ξεκίνησε με τις μεταρρυθμίσεις !!), τα οποία για δεύτερη φορά έχουν συγκυβερνήσει.

Μία τέτοια ομοφωνία είναι δυστυχώς στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας λόγω
του παντοδύναμου και καταστροφικού συγκρουσιακού πνεύματος και του γελοίου νεοελληνικού υπερεξυπνακισμού δυστυχώς τελείως ακατανόητη και αδιανόητη.

9. Εν τω μεταξύ η Γερμανία έχει εξελιχθεί διεθνώς σε μίαν οικονομική και
πολιτική μεγαλοδύναμη και είναι η οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης
(γνώμη του αμερικανού νομπελίστα των οικονομικών επιστημών Krugman,
Potentia Oeconomica Germanica Maxima Europae ).

10. Ύστερα από την αποκατάσταση του ενιαίου γερμανικού κράτους έχει Γερμανία αποκτήσει μεγίστη αυτοπεποίθηση. Είναι λίαν ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε, ότι αυτή η διαδικασία είχε την αφετηρία της στην πολιτική του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Schröder και του πράσινου αντικαγκελάριου και επιτυχέστατου υπουργού των εξωτερικών Fischer και όχι την πολιτική του επιτυχέστατου χριστιανοδημοκράτη καγκελάριου Kohl.
Το επισημαίνω εντόνως : Με έναν σοσιαλδημοκράτη και έναν πράσινο πολιτικό έχει ξεκινήσει η διεθνής πολιτική και διπλωματική άνοδος της νέας Γερμανίας.

11. Το πρώην γερμανικό Μάρκο, ένα από τα πιό ισχυρά νομίσματα του κόσμου, είναι η κυρία βάση του Ευρώ. Σε περίπτωση οικονομικών δυσχεριών της Γερμανίας υφίσταται ο μεγάλος κινδυνος να πάει το Ευρώ στα τάρταρα. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί η γερμανική κυβέρνηση είναι σε οικονομικά και χρηματιστικά
ζητήματα πολύ προσεκτική. Αλλά μία εξασθένηση του ευρωπαϊκού νομίσματος
δεν συνεπάγεται αυτόματα την διάλυση της ΕΕ, η οποία ως γνωστόν
προüπήρχε του Ευρώ. Εδώ είναι η κινδυνολογία εκ μέρους του ευρωπαϊκού Νότου άσχετη, περιττή και κάπως επικίνδυνη.

Μερικά κράτη , όπως οι ΗΠΑ , η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και όχι
και τόσο σημαντικά κράτη όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλλία
έχουν μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα αναπροσαρμογής στα νέα ευρωπαϊκά
δεδομένα. Ιδιαιτέρως υπερεθνικιστικές πολιτικές δυνάμεις σε νότιες
ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν συχνά να πλήξουν τους σημερινούς Γερμανούς αναφέρωντας τα όντως μεγάλα εγκλήματα των προγόνων τους.

12. Η σημερινή Γερμανία έχει την πολιτική πρόθεση ( intentio politica ) και
την δυνατή πολιτική βούληση (voluntas politica ) να σφυρηλατήσει μίαν
οικονομικά, βιομηχανικά και επιστημονικά ισχυρότατη Ευρώπη , η οποία θα
μπορούσε στο μέλλον να υπερφαλλαγγίσει τις ΗΠΑ και την Κίνα και έτσι να
εξελιχθεί σε παγκόσμια οικονομική και διπλωματική υπερδύναμη. Ο προαναφερθείς Αμερικανός νομπελίστας την έχει ήδη αξιολογήσει ως οικονομική υπερδύναμη.

Είναι πεπεισμένη, ότι αυτός ο ανώτερος και απώτερος σκοπός μπορεί να
επιτευχθεί μόνον με υψηλή παραγωγικότητα, με αρίστη ποιότητα των
προϊόντων ιδίως των υψηλών τεχνολογιών και μέσω της ανταγωνιστικότητας
καθώς και με μεγίστης ευθύνη σε οικονομικά και δημοσιονομικά ζητήματα.

Κατανοούμε, τί σημαίνει αυτό για τον ευρωπαϊκό Νότο και ιδιαιτέρως για
την Ελλάδα (έλειψη της πολιτικής θέλησης για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις κτλ.).Το πρόβλημα των νοτίων Ευρωπαίων έγκειται στο εάν αυτοί είναι αντικειμενικά σε θέση και υποκειμενικά λόγω της διαμετρικά αντίθετης νοοτροπίας διατεθειμένοι να συμπράξουν.

13. Σήμερα που ο Γάλλος πρόεδρος θεωρεί την Γερμανία αναμφιβόλως ως φιλικό κράτος και πέραν τούτου σε πολλά πεδία πρότυπο ωρίμασαν οι συνθήκες να συμπράξουν η Γαλλία  και η Γερμανία   προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, Τα Νέα, Καθημερινή (τελευταία φορά στις 3.9.17.

————————————————————————————-

Μέρκελ Ολανδε  , Διαφορά  (αναδημοσίευση από το Βήμα ( 23.6.14)

Η κυβέρνηση στη Γαλλία αποτελείται από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, 25 υπουργούς και 9 υφυπουργούς. Συνολικά από 36 πρόσωπα. Στη Γερμανία, αντίστοιχα, είναι η καγκελάριος και 8 υπουργοί. Συνολικά 9 πρόσωπα.

Αργά το απόγευμα και όταν τελειώσει “η δουλειά της ημέρας” ο Γάλλος πρωθυπουργός αποσύρεται στα διαμέρισμα του στο Ματινιόν (310 τετρ. μέτρα) και οι υπουργοί του φεύγουν με τις κρατικές λιμουζίνες για τα πολυτελή (κρατικά) διαμερίσματα που θέτει στη διάθεση τους η κυβέρνηση.

Στη Γερμανία η κυρία Μέρκελ πηγαίνει στο διαμέρισμα της πολυκατοικίας της για το οποίο η ίδια πληρώνει το ενοίκιο, νερό, ηλεκτρικό, κοινόχρηστα κτλ.

Στη Γαλλία για τον πρόεδρο εργάζονται 906 πρόσωπα. Στη Γερμανία για την καγκελαρία περίπου 300. Στο γκαράζ της γαλλικής Προεδρίας, στο Ελιζέ, υπάρχουν 121 αυτοκίνητα. Στης καγκελαρίας του Βερολίνου μόνο 37. Ο γάλλος πρόεδρος και η κυβέρνηση του έχουν στη διάθεση τους ένα αεροπλάνο Airbuss Α330-200, 2 Falcon 7X, 2 Falcon 900, 2 Falcon 50, 3 ελικόπτερα Super Puma κ.α. Στη Γερμανία, η καγκελάριος και οι υπουργοί στις μετακινήσεις τους χρησιμοποιούν τα αεροπλάνα της γραμμής και ταξιδεύουν με το τρενο.

Ο μισθός του γάλλου πρόεδρου είναι 21.026 ευρω. Της καγκελαρίου 15.830. Ο προϋπολογισμός του προεδρικού μεγάρου στο Παρίσι είναι 113 εκατ. ευρω. Της καγκελαρίας στο Βερολίνο ούτε το ένα τρίτο -36.4 εκατ. ευρω.

Το Βήμα,23.6.14

Αριστερά (Ναρκισσισμός, Παντογνωσία, Λοιδωρίες, Προσβολές)

Παντογνωσία, λοιδωρία, προσβολή, ναρκισσισμός

Ο ναρκισσισμός της Αριστεράς έχει βαθειές ιδεολογικές ρίζες , ανήκει σχεδόν στο DNA του αριστερού κινήματος καί είναι στενότατο συνδυασμένος με την υποτιθέμενη παντογνωσία (υπερεξυπνάδα) , η οποία απορρέει από γνώσεις και έννοιες του μαρξισμού-λενινισμού (π.χ. νομοτέλειες, υπεραξία, ταξικός αγώνας, βάση, εποικοδόμημα, παραγωγικές σχέσεις, παραγωγικές δυνάμεις κτλ.).

Ηδη το δεύτερο ήμισυ του 19ου αι. ο τρόπος αντιπαράθεσης του Karl Marx (Γερμανοεβραίος) με αστούς κονωνιολόγους, φιλόσοφους και οικονομολόγους καθώς και με σε γενικές γραμμές ομοϊδεάτες του ήταν άκρως υπερεξυπνακίστικος, λοιδωρικός και προσβλητικός. Ως παράδειγμα αναφέρουμε την ηγετική σοσιαλιστική προσωπικότητα Ferdinand Lassalle (Γερμανοεβραίος) , γνωστός και ως υπερναρκισσιστής , τον οποίο ο Marx λοιδωρούσε, πρόσβαλε, καθύβριζε και συκοφαντούσε. Αυτός όμως ούτε μια φορά έχει αντιδράσει.
Ο Λένιν συνέχισε τον υπερεξυπνακίστικο και λοιδωρικό τρόπο του γράφειν έναντι των αστών, ακόμη και των σοσιαλιστών και των σοσιαλδημοκρατών πολιτικών και πρωτίστως φιλόσοφων σαν να ήταν αυτοί ηλίθιοι.

Ανεξαιρέτως όλα τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν υιοθετήσει τον παραπάνω τρόπο στις αντιπαραθέσεις με πολιτικούς και φιλόσοφους όχι μόνον αστικής προέλευσης, αλλά και με σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες έχοντας ως βάση το μονοπώλιο της “μίας και απόλυτης αλήθειας”. Ετσι  ακόμη και ένας ημιαγράμματος εργάτης θεωρούσε έναν αστό πανεπιστημιακό ως αμόρφωτο και “τενεκέ αγάνωτο” και “έβαλε στη θέση” τους ειδικούς επιστήμονες έχοντας ως αφετηρία αυτά που ίσως άκουσε σε ένα κομματικό σεμινάριο. Εχω βιώσει και τέτοια φαιδρά και ακατανόητα.
Το παράξενο έγκειται στο ό,τι ριζοσπαστικοί αριστεροί και κομμουνιστές συνεχίζουν το βιολί της παντογνωσίας και του ναρκισσισμού ακόμη και ύστερα από την τελεία κατάρρευση του σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού μοντέλου και την πανωλεθρία της πολιτικής θρησκείας του μαρξισμού-λενινισμού, ο οποίος έχει αποδειχθεί ως επικίνδυνη και καταστροφική χίμαιρα.

Καθημερινή ( 23.7.17 )

Κώστας Σπρίντζιος, Συγγραφέας

Κώστας  Σπρίντζιος, Για μια χαψιά Ψωμί, ISBN 2351031275, Κατερίνη 2014

Το βιβλίο «Για μια χαψιά Ψωμί» είναι μυθιστόρημα στηριζόμενο στις πολυποίκιλες εμπειρίες του συγγραφέα Κώστα Σπρίντζιου στην ορεινή ελληνική ύπαιθρο και δη στους πρόποδες του Ολύμπου. Γνωρίζει πολύ καλά τον τρόπο βίου φτωχών γεωργών και κτηνοτρόφων, τα ήθη και έθιμα, τα προβλήματα και τις προσδοκίες των. Περιγράφει και τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές των κατοίκων του χωριού Κρανιά στον Κάτω Ολυμπο . Η προσέγγισή του στο θέμα αναδεικνύει κοινωνικές, ψυχολογικές και εθνολογικές διαστάσεις καί είναι έτσι σύνθετη

Στο επίκεντρο εστιάζεται ένα ορφανό παιδί, ο Κοτσιούλας, στον οποίο έχουν οι συγγενείς του και πρωτίστως η κακιά και τσιγγούνα θεία του συμπεριφερθεί τόσο απάνθρωπα, που αυτός  αναγκάσθηκε να τους  εγκαταλείψει  και βρήκε καταφύγιο κοντά σε έναν απλό, αλλά πολύ αλληλέγγυο και με  μεγάλη πείρα ζωής κτηνοτρόφο, πρώην ναυτικό. Ο Κοτσιούλας είχε τύχη που ο γέροντας μπόρεσε να αντικαταστήσει τους αγαπητούς του γονείς και να του εμφυσήσει κοινωνικές και ηθικές αξίες  ως προετοιμασία για τη μελλοντική του ζωή .

Υστερα από πολλές περιπέτειες  ο φτωχότατος νέος γνώρισε μέσω καλών ανθρώπων που είχαν διαπιστώσει, ότι αυτός ήταν εξαιρετικά ευφυής ιδιαιτέρως στην Αστρονομία, στην   Αθήνα έναν Αμερικανό διπλωμάτη. Αυτός ανακάλυψε ταχέως το έμφυτο ταλέντο του Κοτσιούλα και τον βοήθησε να πάει στην Αμερική για σπουδές της Αστροφυσικής και δη στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, όπου σπούδασε με αριστεία, έκανε λαμπρή σταδιοδρομία και μεταξύ άλλων τίμησε το ελληνικό όνομα στο εξωτερικό. Παρ όλες τις επιτυχίες του δεν ξέχασε  ποτέ τη μητέρα Ελλάδα καθώς και τους ανθρώπους που τον έχουν απλόχερα βοηθήσει.

Στην πραγματικότητα σημειώνεται  πολύ αργότερα μία περίπτωση ενός νέου από ένα χωριό του Ολύμπου που ύστερα απο πολλές δυσκολίες κατόρθωσε να πάει στην Αμερική να σπουδάσει με αριστεία και να σταδιοδρομήσει ως επιστήμων –ερευνητής στην NASA.

Είναι γενικά γνωστό, ότι σχετικά πολλοί Ελληνες ιδαιτέρως από φτωχές οικογένειες είχαν λόγο να πάνε στο εξωτερικό για σπουδές και επειδή ήταν αριστούχοι και κατάλληλοι  για την πανεπιστημιακή σταδιοδρομία τους κράτησαν στο πανεπιστήμιο, όπου χωρίς υπερβολή τιμούν την πατρίδα τους.

Ο πρωταγωνιστής παντρεύτηγκε μίαν Αμερικανίδα, ίδρυσε μίαν ευτυχισμένη οικογένεια και απέκτησε παιδιά , στα οποία έχει εμφυσήσει την αγάπη στην πατρίδα του Ελλάδα. Αυτονοήτως έμαθαν την ελληνική γλώσσα και ασχολήθηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό.

Εχω διαβάσει το βιβλίο που εντυπωσιάζει λόγω της λογικής δομής και της γλαφυρής γλώσσας τουλάχιστον τρεις φορές και θυμήθηκα τα δικά μου παιδικά χρόνια της φτώχειας και δυστυχίας ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο και φυσικά συγκινήθηκα.

Νομίζω, ότι αυτό το ιδιαίτερο βιβλίο του Κώστα Σπρίντζιου είναι άκρως ηθικοπλαστικό και μπορεί να τονώσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων και ιδιαιτέρως των νέων  στο εξωτερικό. Τοιουτοτρόπως αποτελεί το μυθιστόρημα μίαν ιδιαίτερη συμβολή  στην διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας του Ελληνισμού ανά τον κόσμο. Κατά τη γνώμη μου είναι ιδανικό βοήθημα στα ελληνικά σχολεία του Απόδημου Ελληνισμού.

Ο συγγραφέας έχει εκδώσει και άλλα βιβλία, δύο από αυτά  έχουν μεταφρασθεί στα Γαλλικά και έχουν βραβευθεί.

Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος (Panos Terz)

Δημοσιευθέν επίσης στην Ελληνική γνώμη ( 19.7.2017)

 

Κόμματα, Αξιολόγηση, Δεξιά-Αριστερά,”Λάθη Τοκετού”, Ενοχοι και Συνένοχοι, Εξωπραγματικότητα,”Περίκλειστη Χώρα”, Απελπιστική Κατάσταση, Διαφθορά, Ελλειψη Περιβαλλοντικής Συνείδησης, Αδράνεια, Αναξιοπιστία

Κόμματα, Δεξιά-Αριστερά,”Λάθη Τοκετού”, Εξωπραγματικότητα,”Περίκλειστη Χώρα”, Απελπιστική Κατάσταση, Διαφθορά, Ελλειψη Περιβαλλοντικής Συνείδησης, Αδράνεια, Αναξιοπιστία

-Κρίση , Ενοχοι, Συνένοχοι

Σύμφωνα με την „Συνθήκη“ του Επικούρου η σύγκλιση των συμφερόντων των ατόμων οδηγεί στην δημιουργία του κράτους και του συντάγματος. Σύμφωνα με το „ „Κοινωνικό Συμβόλαιο“( „Contrat social“) του J. J. Rousseau συντελείται μία σύσμειξη της βούλησης των ατόμων σε μία „Volonte generale“ ( “Γενική θέληση” ).

Όμως στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ο λαός δεν ασκεί άμεσα την εξουσία αλλά έμμεσα μέσω των εκλεγμένων πολιτικών. Αυτοί θεωρούνται γενικά ικανοί να ασκήσουν την εξουσία πρωτίστως σκεπτόμενοι το „κοινόν καλόν“ ( Αριστοτέλης ), δηλαδή το συμφέρον του συνόλου.
Αν όχι, τότε οι πολίτες έχουν την δυνατότητα να εκλέξουν στις επόμενες εκλογές άλλους πολιτικούς ή αν είναι τελείως απαραίτητο, λαμβάνει χώραν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο συνήθως δεν συμβάλλει στην επίλυση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Οι πολιτικοί πάλι βγαίνουν από τα σπλάχνα ενός συγκεκριμένου λαού και επομένως έχουν τα ίδια προτερήματα αλλά και τα ίδια κουσούρια που σημαίνει, ότι και οι δύο μεριές έχουν σε γενικές γραμμές την ίδια νοοτροπία. Αυτό ισχύει ανεξαιρέτως για όλες τις πληθυσμιακές ομάδες και τις πολιτικές παρατάξεις. Οι πολιτικοί όμως με αξιώματα, π.χ. ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, οι υπουργοί και οι ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί έχουν ορκισθεί να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους και να εξυπηρετούν τον λαό ( minister σημαίνει στα λατινικά υπηρέτης).

Στις προηγμένες δημοκρατικές χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά είναι πασίγνωστη η έκφραση ανωτάτων κρατικών αξιωματούχουν , ότι αυτοί είναι „υπηρέτες του λαού“ Η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ π.χ. την χρησιμοιποιεί συχνότατα.

Αλλά στην Ελλάδα ισχύει το „κοινωνικό συμβόλαιο“ της αμοιβαίας διαφθοροποίησης, μεταξύ λαού και κυβέρνησης μέσω των βαλκανοανατολίτικων κομμάτων της κακιάς ώρας (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου τη μελέτη »Κοινωνικό Συμβόλαιο της Αμοιβαίας Διαφθοροποίησης ).

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στην Καθημερινή, στο Εθνος, στο Βήμα και στα Νέα.

———————————————————————————

Τί είναι ένα πολιτικό κόμμα ; Τί είναι ένα πολιτικό κίνημα ;

Προσδιοριστικά χαρακτηριστικά στοιχεία ενός πολιτικού κόμματος στην προηγμένη Ευρώπη :
α) οργανισμός υπό την έννοια ενός κομματικού μηχανισμού (ηγεσία, στελέχη, δομή ιεραρχικής μορφής).
β) Ιδρυση για μεγάλο χρονικό διάστημα, δηλαδή όχι μόνον ευθύς εξ αρχής χρονικά περιορισμένα, στην ουσία όχι καιροσκοπικά.
γ) Επιδίωξη πολιτικών ιδεών και συμφερόντων.
δ) Ανάληψη της πολιτικής εξουσίας (κυβέρνηση ή σε κομμουνιστικά κόμματα πολιτικοκοινωνική αλλαγή).
ε) Υπαρξη ενός συγκεκριμένου προγράμματος που αφορά όλα τα κύρια πεδία του κράτους (πολιτική, οικονομία, παιδεία κοκ.).

Σε ό,τι αφορά την ελληνική πραγματικότητα, διαπιστώνουμε , όπως συχνά ένα τεράστιο εννοιολογικό χάος, λεκτική επιπολαιότητα αφάνταστου βαθμού και γελοία ψευτοκομματικά μορφώματα σαν ένδειξη έλλειψης πολιτικής κουλτούρας και σαν έκφραση φιλοδοξίας και ματαιοδοξίας πρωτίστως πολιτικών μικρού βεληνεκούς.

Πολιτικό κίνημα :

μόρφωμα πολιτικού χαρακτήρα επί τη βάσει κοινών ή παρόμοιων πολιτικών ιδεών και συμφερόντων και με υποτυπώδη οργάνωση.

Ενα κίνημα μπορεί στο μέλλον να εξελιχθεί βαθμιαία σε κόμμα (π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ που στην πραγματικότητα όμως είναι ένα συνονθύλευμα πολιτικών ομάδων με αντικρουόμενες ιδεολογικές τοποθετήσεις και πολιτικές απόψεις : “Τσιπριστές”, “Λαφαζανιστές”κτλ.).

Δεν μου είναι στην Ευρώπη κανένα κόμμα τέτοιου είδους γνωστό.
Συμπέρασμα : Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ακόμη ένα σύγχρονο κόμμα, αλλά ένας συνασπισμός. Το Βήμα (3.3.15)

—————————————————————–___________________________________________________-

Του Εμμανουήλ Ροΐδη | Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ασμοδαίος» στις 8 Ιουνίου 1875

“Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουσιν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν· αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα: να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου.
Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως κόμμα ήθελεν είναι ο ακόλουθος:
«Ομάς ανθρώπων ειδότων ν’ αναγινώσκωσι και ν’ ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν’ αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι».

Τοιούτον επάγγελμα μετέρχονται εναλλάξ από τριακονταετίας οι πολιτικοί ημών τροφοδόται, αγωνιζόμενοι έκαστος, ως καλός ποιμήν, προς συμφερωτέραν υπέρ της αγέλης του λύσιν του μόνου παρ’ ημίν πολιτικού ζητήματος: τις δηλαδή πρέπει να τρώγη και τις να νηστεύη και επί πόσον χρόνον να τρώγη ή να νηστεύη”.

——————————————————————————————————————————————————-

Κόμματα , Αξιολόγηση

Το ΠΑΣΟΚ ήταν τριτοκοσμικό, φαυλοκρατικό, αναξιοκρατικό, μετριοκρατικό, ευνοιοκρατικό,οικογενειοκρατικό, κλεπτοκρατικό, ολίγον τι και αλητοκρατικό κόμμα.
-Η ΝΔ ήταν λιγότερο ευνοιοκρατική, φαυλοκρατική και κλεπτοκρατική και επίσης οικογενειοκρατική.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σουρεαλιστοκρατικός, κίβδηλοκρατικός, ανικανοκρατικός και τεμπελοκρατικός.

Καθημερινή (10.1.16)

————————————- ————– -

Η Δεξιά και η Αριστερά στην Ελλάδα χωρίς ευρωπαϊκό επίπεδο

Ακριβώς, η βαλκανοανατολίτικη ελληνική δεξιά δεν έχει ουδεμία σχέση με την Δεξιά των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών.
Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική Αριστερά σε σύγκριση με την ευρωπαϊκή.
Πέραν τούτου, δεν είναι οπαδός της χαοτικής και νεποτιστικής ΝΔ ή του άκρως διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ, όποιος κάνει κριτική στον τελείως ανίκανο και ακατάλληλο για την εξουσία ΣΥΡΙΖΑ.

Στην χώρα , όπου ζω, ψηφίζω το κόμμα που έχει hic et nunc (εδώ και τώρα) την σωστή πολιτική, αλλά ταυτόχρονα αποκλείω τα ακραία κόμματα που σημαίνει την Ακρα Αριστερά και την Ακρα Δεξιά.
Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι ποδοσφαιρικές ομάδες. Καθημερινή (10.5.15)

————————————————————–

Εξωπραγματικότητα, Φαντασιώσεις, Παραλογισμοί, Νεοελληνικό Κράτος

Πολλές φορές έχω διαπιστώσει, ότι ο κ. Πάγκαλος διεισδύει με λίγα λόγια στον πυρήνα σημαντικών ελληνικών προβλημάτων, ενώ άλλοι πολιτικοί αρκούνται με κοινοτοπίες, ίσως γιατί δεν είναι τόσο ευφυείς ή θαρραλέοι όπως αυτός.

Δυστυχώς λείπει μία εξήγηση των διαπιστώσεών του, οι οποίες είναι το αποτέλεσμα εντατικών και πολύχρονων παρατηρήσεων. Δεν απαντά στο καθοριστικό ερώτημα, γιατί οι Νεοέλληνες έχουν τέτοιον χαρακτήρα και ένα βασικό κώδικα συμπεριφοράς, ο οποίος διαφέρει κατά πολύ από την γενική συμπεριφορά άλλων ευρωπαϊκών λαών.

Αυτό το “διατί”αποτελεί εδώ και 2600 έτη το προσδιοριστικό γνώρισμα της Φιλοσοφίας και γενικά της επιστημονικής σκέψης. Και τα δύο έχουν εμπεδωθεί μεν από τους Αρχαίους Έλληνες, όμως οι Νεοέλληνες έχουν σε ό,τι αφορά την γνώση και την αξιοποίησή  τους μεγάλα προβλήματα.
Ιδιαιτέρως η κατάπτωση της Ελλάδας είναι ο κύριος λόγος που δεν πραγματοποιούμε μία κριτική ενδοσκόπηση, πράγμα που είναι ένδειξη μίας βαθιάς κρίσης της εθνικής μας ταυτότητας.

Γιατί μας διακρίνει ένας σχετικά δυνατός εθισμός σε εθνικές φαντασιώσεις, σε υπερσυναισθηματισμό , σε νοσηρή ομφαλοσκόπηση και σε εξωπραγματικότητα ;

Η ενασχόληση με τέτοια προβλήματα μπορεί να διαπιστωθεί ειδικά σε Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού, οι οποίοι εχουν ευκαιρία και λόγο να ασχοληθούν εντατικά με τον εαυτό τους σε σύγκριση με άλλους λαούς. Εν μέρει ήταν τέτοια θέματα αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεών μου. Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν για αυτά τα δυσάρεστα φαινόμενα οι εξής λόγοι:

1.Το νεοεληνικό κράτος είναι στενά συνυφασμένο με “λάθη τοκετού”.

α ) Το πιό μεγάλο “λάθος τοκετού” ήταν ευθύς εξ αρχής η επίσημη άποψη, ότι οι Γραικοί ή Ρωμιοί, οι οποίοι μετονομάσθηκαν σε Έλληνες, ήταν ανεξαιρέτως όλοι κατ ευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Έλλήνων. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε μία πλαστική αυτοπεποίθηση ως σημαντικό στοιχείο της νεοελληνικής εθνικής ταυτότητας.

β ) Με ανέξοδο τρόπο  ο Νεοέλληνας θεωρεί τον εαυτό του ως κάτι το ιδιαίτερο (“περιούσιος λαός΅). Εδώ πρόκειται για μία γελοία εθνικιστική  φαντασίωση.

2. Όπως είναι γνωστό , ο Νεοέλληνας δεν γνώρισε  την Αναγέννηση, τον Ευρωπαϊκό  Διαφωτισμό και την Αστική Επανάσταση .

Δεν δημιουργήθηκε έως τώρα το σύγχρονο άτομο και ο συνειδητός πολίτης, η λογική και κριτική σκέψη δεν είναι διαδεδομένη (Ιδέ και Στέλιος Ράμφος, Ο καημός του ενός). Το “Jus rationis” ( “Το Δίκαιο του ( ορθού )λόγου”, της λογικής ) του είναι ακόμη άγνωστο.
Δεν είναι σε θέση να αντικατοπτρίσει την πραγματικότητα (Θεωρία της αντανάκλασης του Δημοκρίτου), αλλά τις επιθυμίες, τις προσδοκίες και τις φαντασιώσεις του. Δηλαδή συντελείται άκρως σουρεαλιστικά μία τελείως τεθλασμένη αντανάκλαση της πραγματικότητας ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ “Ευρωπαίκή αντικειμενικότητα vs Ελληνικού σουρεαλισμού”.

3. Η φιλοσοφία της ζωής του Νεοέλληνα έγκειται στην απόλαυση και στην γνωστή ολέθρια αρχή της ήσσονος προσπάθειας. Οι φαντασιώσεις και ο συναισθηματισμός είναι στην ουσία τους ανέξοδα φαινόμενα, ενώ η λογική σκέψη και οι γνώσεις  απαιτούν  μείζονα προσπάθεια.

4. Με την συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους δημιουργήθηκε μία δυνατή εθνική συνείδηση, η οποία δεν επέτρεψε την ύπαρξη της για τα ευρωπαϊκά κράτη απαραίτητης κρατικής συνείδησης, από την οποία απορρέουν υποχρεώσεις του πολίτου απέναντι στο κράτος του. Ο γνήσιος πολίτης αναγνωρίζει την διαλεκτική αλληλουχία των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του , αλλά όχι ο Νεοέλληνας, ο οποίος ξέρει μόνον τα δικαιώματά του. Η έννοια υποχρεώσεις του είναι μάλλον άγνωστη.

5. Ο Νεοέλληνας αγνοεί την προβληματική πραγματικότητα , γιατί αυτή τον ενοχλεί , του ταράσσει τους κύκλους” και ταυτοχρόνως του δείχνει , ότι και αυτός έχει συμβάλλει κατά κάποιον τρόπο στην δημιουργία των τεραστίων προβλημάτων. Προτιμά να σιωπήσει, γιατί δεν έμαθε να κάνει ειλικρινή αυτοκριτική ως άτομο ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τα άρθρα και τις μελέτες : “Ατομο, Κοινωνία, Ευρώπη, Ελλάδα”,”Εθνική, κοινωνική και κρατική συνείδηση”, “Ατομο και κοινωνία, Πολίτης και κράτος”, “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική σύγκριση”, “Deutsche und Griechen, Mentalität, eine komparative Studie”.

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά σε όλες τις κεντρικές ελληνικές εφημερίδες (Το Βήμα, Τα Νέα, Καθημερινή,iefimerida).

——————————————————

Ελλάς, μία «περίκλειστη» χώρα ;

Εγείρεται όντως το ερώτημα , γιατί  πολλοί Νεοέλληνες έχουν το “σύνδρομο της περίκλειστης χώρας” , το οποίο είναι ιδιαιτέρως σε πολιτικούς των άκρων κομματικών σχηματισμών , δηλαδή στην άκρα Δεξιά και στην άκρα Αριστερά υπεραναπτυγμένο , σχεδόν ένα Credo.

Είναι μία τέτοια άποψη ένδειξη ιδεολογικής, πολιτικής ή ίσως διανοητικής ή μάλλον μίας πολιτισμικής καθυστέρησης ; Και τα δύο άκρα αντιδρούν στην πολυδιάστατη και πανίσχυρη παγκοσμιοποίηση , γιατί αισθάνονται φόβο για διαφορετικούς λόγους. Η άκρα Δεξιά φοβάται, μήπως η παγκοσμιοποίηση καταστρέψει την ελληνική εθνική ταυτότητα. Συνδέει τον φόβο της με ισχυρό, σχεδόν παράλογο μίσος. Η άκρα Αριστερά φοβάται τον αιώνιο εχθρό της, τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, που ισοπεδώνει κατά τη γνώμη της όλα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Συνδέει τον φόβο και την αδυναμία της με θανάσιμο μίσος και με μία καταστροφική διάθεση.

Αλλά εδώ και μερικά χρόνια μπορεί κανείς να διαπιστώσει μίαν επικίνδυνη σύγκλιση των δύο άκρων στα εθνικά ζητήματα. Εν τω μεταξύ υπάρχουν στην Ελλάδα και εθνικιστές κομμουνιστές ( “εθνικοκομουνιστές”). Αυτό το φαινόμενο δεν είναι και τόσο νέο. Σε πολλές πρώην κομμουνιστικές χώρες επικρατούσαν ολοκληρωτικά εθνικοκομμουνιστικά συστήματα. Ακόμη και σήμερα δεν είναι διαφορετικά ( Κίνα, Κορέα, Βιετνάμ, Κούβα).

Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο άκρων είναι στην ουσία του πολιτισμικού χαρακτήρα, γιατί βασίζεται σε μία νοοτροπία , η οποία είναι σε γενικές γραμμές βαλκανοανατολίτικου τύπου με καθοριστικό χαρακτηριστικό τις “περίκλειστες” κοινωνίες της προκαπιταλιστικής εποχής. Η αυτοπεριχαράκωση, ο αυτοαποκλεισμός από τις ραγδαίες διεθνείς εξελίξεις , η διαρκής σχεδόν ρατσιστική και μαζοχιστική ομφαλοσκόπηση, η έλλειψη αυτογνωσίας και αυτοκριτικής είναι η βάση μίας παράφρονης κινδυνολογίας και της σχιζοφρενικής ψευτοθεωρίας της συνωμοσίας.

Κοντολογίς, η λογική έχει αντικατασταθεί με τον υπερσυναισθηματισμό, τον υπερσουρεαλισμό, τον αυτοβαυκαλισμό κτλ., ο οποίος θα μπορούσε κάτω από ορισμένες συνθήκες να οδηγήσει σε κοινωνική και εθνική καταστροφή. Μην ξεχνάμε, ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν σοφία και επιστήμες μέσω  του ΛΟΓΟΥ και όχι μέσω  ανέξοδων , γελοίων  και επιζήμιων  συναισθηματισμών.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Τα Νέα ( 21. 4. 12 ).

————————————————–

Απελπιστική Κατάσταση

Σύμφωνα με την συγκριτική μέθοδο η Ελλάδα δεν είναι  η μόνη χώρα της Ευρώπης που βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση, όπου επικρατούν διαφθορά, ανικανότητα των πολιτικών, οικονομική μιζέρια και κατάπτωση των αξιών. Σε καμία χώρα δεν υπάρχουν ιδανικές συνθήκες ζωής που είναι πασίγνωστες μόνον στις κοινωνικές ουτοπίες, που καταπατούνται, αφού οι φορείς τους αποκτείσουν την εξουσία. Σε αυτούς ανήκουν ιδιαίτερα οι πολιτικοί της Ακρας Αριστεράς, οι οποίοι ανέξοδα υπόσχονται “λαγούς με πετραχήλια”. Στην Ελλάδα επαναλαμβάνονται από την ίδρυση του ελληνικού κρατους σχεδόν πάντα τα ίδια.

Όταν π.χ.  η ελληνική κυβέρνηση παρακάλεσε στην δεκασετία του 20 του 19ου αι. την Αγγλία για το πρώτο δάνειο, ρώτησε η κυβέρνηση τον ναύαρχο Γκόρντον τί γνώμη έχει για την ελληνική κυβέρνηση. Η απάντησή του δεν ήταν ούτε ανθελληνική, ούτε συκοφαντική αλλά ρεαλιστική : Οι Έλληνες πολιτικοί είναι ίσως με εξαίρεση τον Ζαϊμη ( πρωθυπουργός ) ψεύτες και κλέφτες. Κάτι το ίδιο είπε και ο φίλος του Μπάϊρον.

Το χειρότερο όμως για μένα ως Έλληνα πανεπιστημιακό στο εξωτερικό έγκειται στο γεγονός, ότι ακόμη και τώρα, σε γαλλικά λεξικά το εθνωνύμιο Grec (Έλληνας) σημαίνει απατεώνας ! Το διεπίστωσα τυχαία προ δύο εβδομάδων.

Από μία ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων απορρέει μάλλον το ακόλουθο συμπέρασμα : Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συν ένα μικρό κόμμα θα σχηματίσουν την κυβέρνηση με έναν κομματικά ουδέτερο μάλλον τεχνοκράτη, πού όπως φαίνεται θα είναι ο κ. Παπαδήμος.

Δημοσιευθέν στα Νέα (ηλεκτρονική έκδοση, 12. 4. 12 ).

——————————————————————-

Μίζα και Διαφθορά

Το θέμα του άρθρου (Τάκης Θεοδωρόπουλος, Οι ζηλωτές της μίζας, Καθημερινή, ηλεκτρονική έκδοση, 24.1.14 ) είναι μετέωρο, γιατί λείπει το πλαίσιο και δη η πολύπτυχη, πολυεπίπεδη και πολυφασική διαφθορά.
Στη ουσία είναι το φαινόμενο της μίζας μία ιδιαίτερη μορφή της διαφθοράς, η οποία πάλι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Επομένως θα εστιάσουμε στο επίκεντρο της ανάλυσης την διαφθορά.

Κατ αρχάς θα ασχοληθούμε με την έννοια διαφθορά, όπως αυτή ερμηνεύεται σε ελληνικά λεξικά για να ξέρουμε περί τίνος ομιλούμε, ειδάλλως υπάρχει ο κίνδυνος της γνωστής νεοελληνικής επιπολαιότητας και ρηχότητας. Το ένα νεοελληνικό λεξικό δίνει την εξής ανεπαρκέστατη πληροφορία : « καταστροφή, αφανισμός» (ήδη στον Αισχύλο ) από το ρήμα διαφθείρω , το οποίο σημαίνει καταστρέφω ολοσχερώς-σκοτώνω, εξολοθρεύω» και αναφέρει αρχαίες ελληνικές πηγές : πβ. Θουκ. Ιστ. 1.100: «είλον τριήρεις Φοινίκων και διέφθειραν τας πάσας ες διακοσίας» και πβ. Ξενοφ. Απομνημ. 1.2 : «θαυμαστόν δε φαίνεταί μοι και το πεισθήναί τινας ως Σωκράτης τους νέους διέφθειρεν» ( Ιδέ Γ. Μπαμπινιώτης, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα, 2010, σελ. 365 ).
Μία πιό πειστική ερμηνεία δίνει ένα άλλο λεξικό : «Η πράξις του διαφθείρω : έκλυσις ηθών, ηθική κατάπτωσις» από το ρήμα διαφθείρω : «καταστρέφω τι καθ ολοκληρίαν, αφανίζω, βλάπτω τινά ηθικώς ή πνευματικώς, καθιστώ χειρότερον από καλυτέρου, εκμαυλίζω¨. Το επίθετο διεφθαρμένος ερμηνεύεται ως  αισχρός, κακοήθης , φαύλος (Ιδέ Λεξικόν Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Πρωϊας, πρώτος τόμος, σελ. 756 ). Διαπιστώνουμε εκ νέου, ότι το δεύτερο λεξικό είναι πολύ καλύτερο από το λεξικό του Γ.Μπαμπινιώτη.

Και από εδώ μέσα θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς τον αείμνηστο Δεσπότη Κίτρους και Κατερίνης, κ. Βαρνάβα, ο οποίος στα πλαίσια μίας επίσημης τελετής μου δώρησε το 1956 το πολύτιμο δίτομο λεξικό της Πρωϊας ως ιδιαίτερη διάκριση για τα πρωτεία σε εκθέσεις ιδεών των Γυμνασίων των Πιερίων.

Επειδή όμως αυτή η έννοια στα Λατινικά (corruptio ) έχει εμπεδωθεί διεθνώς σχεδόν σε όλες τις γλώσσες με την σημασία της δωροδοκίας και μέσω αυτής της ηθικής έκλυσης (Ιδέ Duden, Das große Fremdwörterbuch, Leipzig, Wien et alt., 2000, S. 764 καθώς και το περίφημο K.E. Georges, Latein-Deutsches Handwörterbuch, Leipzig, 1890, S. 616/617). Εν ολίγοις η διαφθορά είναι σε θέση να καταστρέψει τις βασικές ηθικές αξίες, οι οποίες είναι η βάση του κοινωνικού ιστού.

Κάθε χρόνο επιβεβαιώνεται το γνωστότατο, ότι οι Νοτιοευρωπαίοι είναι στο πεδίο της διαφθοράς οι πρωταθλητές της Ευρώπης. Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτελεί η Ελλάδα σχεδόν αυτονοήτως τον Champion. Αυτό είναι δυστυχώς το crescendo της εθνικής αναξιοπρέπειας. Εδώ δεν πολυενδιαφέρουν οι περικοκλάδες των γελοίων Ελληναράδων. Το απίστευτο όμως έγκειται στο ό, τι αν και αυτό το λίαν δυσάρεστο φαινόμενο διαπιστώνεται σχεδόν κάθε έτος , δυστυχώς δεν το εξηγεί πειστικά ουδείς. Σε ό,τι αφορά τους Νοτιοευρωπαίους ίσως να μην αισθάνονται καλά και να ντρέπονται που έχουν διεθνώς μίαν τόσο κακή φήμη.
Οι Βορειοευρωπαίοι δεν έχουν κανένα λόγο να ασχοληθούν με ένα φαινόμενο, το οποίο δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή τους. Η διαφθορά είναι μεν κάτι το ανθρώπινο, αλλά εξαρτάται από το εάν αυτή αποτελεί στην ουσία «κοινωνικό» κανόνα, όπως στην Νότια Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα η μία μεγάλη εξαίρεση, όπως στις χώρες βορείως των Αλπεων.

Για μένα είναι μεγάλο προτέρημα, που οι σπουδαστές μου (προ- και μεταπτυχιακοί, δοκτορά ) καταγόταν σχεδόν από όλον τον κόσμο και συγκεκριμένα σχετικά με το παρόν θέμα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ετσι είχα την ιδανική δυνατότητα να συγκρίνω την γενική συμπεριφορά πολυαρίθμων ανθρώπων , οι οποίοι προερχόνταν από διαφορετικές χώρες και ιδιαιτέρως από τελείως διαφορετικούς “Κύκλους Πολιτισμού.”

Αλλά έχω διαπιστώσει, ότι υφίστανται διαφορετικές έως αντίθετες αντιλήψεις περί της έννοιας “διαφθορά”. Η ίδια πράξη π.χ. η δωροδοκία θεωρείται σε όλον τον ” Ισλαμικό Κύκλο Πολιτισμού” ως ένδειξη εκτίμησης και συμπάθειας, ενώ στην παράδοση των βορειοευρωπαϊκών λαών είναι αυτή αναμφιβόλως ένδειξη διαφθοράς.

Σε διεθνή κλίμακα επικρατούν συνθήκες διαφθοράς ως κανόνας στις πιό φτωχές χώρες, π.χ. στην Υποσαχάρια Αφρική, σε πολλές ισλαμικές χώρες, σε όλη την Λατινική Αμερική, στην Κεντρική Ασία , στην Ανατολική Ευρώπη, στον Καύκασο και σε όλες τις βαλκανικές χώρες. Κατόπιν ακολουθούν οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες ( Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλλία ).

Πράγματι  οι Βορειοευρωπαίοι καθώς και οι Βορειοαμερικανοί διαφέρουν σε ό,τι αφορά την διαφθορά από όλους τους άλλους λαούς. Η διαφθορά αποτελεί σε αυτούς εξαίρεση.
Ποιές άραγε να είναι οι αιτίες γι αυτό το ενδιαφέρον φαινόμενο ; Στην Βόρεια Ευρώπη πρόκειται για λαούς με προτεσταντική παράδοση, η οποία επηρεάζει τους ανθρώπους , ανεξάρτητα αν θεωρούν τον εαυτό τους πιστό χριστιανό. Στα πλαίσια της παράδοσης αυτής ισχύουν εδώ και μισή χιλιετηρίδα δύο αρχές ως βάση της Εικόνας του Ανθρώπου και δη η αγάπη προς την εργασία ( εργατικότητα ) και η επίτευξη, δηλαδή οι επαγγελματικές επιτυχίες. Ο καλός προτεστάντης χριστιανός έχει το ιερό καθήκον να εφαρμόζει πιστά τις αρχές αυτές.

Τοιουτοτρόπως έχει διαμορφωθεί βαθμιαία στην προτεσταντική Βόρεια Ευρώπη το σύγχρονο άτομο ως βάση της κοινωνίας με τα εξής προσδιοριστικά χαρακτηριστικά : εργατικότητα, αποτελεσματικότητα, αυτοσεβασμός, βούληση, ελευθερία των επιλογών,αυτονομία, αξιοπιστία, αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση, αυτοπειθαρχία, αυτοσυγκράτηση, αυτοκριτική, συνείδηση της υπευθυνότητας, κοινωνική συνείδηση, σεμνότητα (η επίδειξη πλούτου είναι ταμπού και θεωρείται ως κάτι το απολίτιστο) , οικονομικότητα, αποδοχή της προτεραιότητας του γενικού συμφέροντος (Δημόκριτος) η του κοινού καλού (Αριστοτέλης).

Άτομο αυτού του είδους οδηγεί κατ ευθείαν στον πολίτη με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά : κρατική συνείδηση (αλληλοεξάρτηση πολίτου και κράτους), νομική συνείδηση ( εκουσίως σεβασμός των νόμων ), περιβαλλοντική συνείδηση , αναγνώρηση της αλληλουχίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ συνείδηση. Σημειώνονται φυσικά και μερικές αρνητικές εξαιρέσεις.

Επομένως δεν είναι τυχαίο, που αυτές οι χώρες είναι σε όλα τα πεδία ( οικονομία, παιδεία,επιστήμη, πολιτισμός, κοινωνικό κράτος του δικαίου κλπ.) υπεραναπτυγμένες.
Επίσης δεν είναι τυχαίο, που οι βορειοευρωπαϊκές προτεσταντικές χώρες με εξαίρεση της μικροσκοπικής Ισλανδίας ) δεν έχουν οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα.

Δεν υπάρχει λόγος για διεφθαρμένες συμπεριφορές, εκεί ισχύει η αξιοκρατία . Οι ελάχιστες εξαιρέσεις δεν επηρεάζουν την γενικά πολύ θετική εικόνα τους.Τα όργια της διαφθοράς στις νοτιοευρωπαϊκές χώρες είναι γι αυτούς αδιανόητα και ακατανόητα και για αυτό τα απεχθάνονται.

Κατά τη γνώμη μου θα ήταν ευθύς εξ αρχής πιό σωστό να βασιζόταν η ΕΕ πρωτίστως στον ευρωπαϊκό Βορρά και ύστερα από συστηματική προετοιμασία να γινόταν μέλη και τα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου. Όπως ήδη έχει περίτρανα και πολλάκις αποδειχθεί , χώρες όπως η Ελλάδα δεν ταιριάζουν στον αστερισμό των εργατικότατων “μυρμηγκιών”.

Αν είχαμε λίγη αυτογνωσία θα το είχαμε αντιληφθεί αυτό προ πολλού καιρού. Η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμη να περπατήσει, αλλά θέλει να πετά. Αυτό είναι Ύβρις, η οποία συνεπιφέρει γρήγορα τη Νέμεση. Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τη μελέτη “Ευρώπη, Βορράς-Νότος, Ιστορία, Σύγκριση” και «Ελλάς, Ανατολή και Δύση».

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (24.1.2014 και στις  23.9.16.

—————————————————–

Ελλάδα, Ελλειψη Περιβαλλοντικής Συνείδησης

Ο αναγνώστης Β. Βασιλείου έχει εκφράσει την γνώμη του επί του άρθρου του Τάκη Θεοδωρόπουλου « Των δασκάλων μου οι φωνές». Εδώ πρόκειται για δική μου τοποθέτηση.
Συνάδω πλήρως και επαυξάνω. Αλλά τοποθετούμαι σύντομα, γιατί έχω δημοσιεύσει στην παρούσα σελίδα ήδη μία εκτενέστατη μελέτη . Λείπει στους Νεοέλληνες όντως “η στοιχειώδης περιβαλλοντική ευαισθησία”, αλλά το πρόβλημα είναι πιό σύνθετο. Αυτό αποτελείται από δύο καθοριστικά συστατικά στοιχεία:

α ) Από το νεοελληνικό κράτος, το οποίο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ευρωπαϊκό, γιατί είναι από ιστορικούς λόγους χωρίς Αναγέννηση, Διαφωτισμό, Αστική επανάσταση κτλ. βαλκανοανατολίτικο (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ λεπτομερειακά : “Ελλάς, Ανατολή, Δύση”).

β) Από τον Νεοέλληνα, ο οποίος δεν είναι σύγχρονο άτομο που κανονικά σημαίνει πρωτίστως φορέας της κοινωνικής συνείδησης ( αναγνώριση του “συμφέροντος του συνόλου” (Δημόκριτος) ή του “Κοινού καλού”"(Αριστοτέλης).
Αυτός δεν είναι εκτός τούτου ούτε πολίτης που σημαίνει πρωτίστως διαλεκτική αλληλουχία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων .
Συστατικά στοιχεία του πολίτη είναι πέραν τούτου η κρατική συνείδηση ( όχι γενικά, αόριστα και ανέξοδα εθνική συνείδηση ) που σημαίνει επίσης αναγνώριση της διαλεκτικής αλληλοεξάρτησης μεταξύ του πολίτη και του κράτους ΤΟΥ και όχι το κράτος ως εχθρός του ( Ιδέ εκτενέστατα στις μελέτες : “Ατομο και Κοινωνία, Πολίτης και Κράτος”, “Ατομο, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Εγωϊσμός, Φιλοτομαρισμός”) .

Στην ταυτότητα του πολίτη ανήκουν επίσης η φορολογική συνείδηση και η περιβαλλοντική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, η οποία δεν υπήρχε ούτε στην αρχαιότητα, όταν οι Ελληνες και κατόπιν οι Ρωμαίοι έχουν καταστρέψει τα περισσότερα δάση στην Νότια Ευρώπη και στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Οχι πλέον μόνον «Πάντων χρημάτων εστίν άνθρωπος » (Πρωταγόρας) αλλά σωστότερα «Πάντων χρημάτων εισίν φύσις και άνθρωπος ».

Εν κατακλείδι, η περιβαλλοντική συνείδηση, όχι γενικά η «ευαισθησία», είναι συστατικό στοιχείο του σύγχρονου πολίτη και του πολιτιστικού επιπέδου ενός ανθρώπου και γενικά ενός λαού. Αυτό όμως εξαρτάται όχι από σουρεαλισμό, θρύλους και παραμύθια, αλλά από έμπρακτη παιδεία, η οποία στην Ελλάδα είναι ακόμη βαλκανοανατολίτικη που εδώ σημαίνει άκρως αντιπεριβαλλοντική.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής ( 9. 1. 14 ).

———————————————————-

Αδράνεια, Εθνοψυχολογία

Εδώ πρόκειται για ένα πολυφασικό και μάλλον εθνολογικό φαινόμενο με βαθειές παραδοσιακές ρίζες και πολυποίκιλες εκφάνσεις. Η νοοτροπία του Νεοέλληνα είναι προϊον τουλάχιστον δύο χιλιάδων ετών, όταν ήδη πήρε  ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός την κατιούσα και οι Ρωμαίοι κατακτητές λοιδωρούσαν τους Ελληνες ως Graeculi ( Γραικύλοι : Μικροί Ελληνες ) που σημαίνει μηδαμινοί Ελληνες ανάξιοι των ένδοξων προγόνων. Αυτή η περιφρονητική αξιολόγηση της Δύσης σημειώνεται εν μέρει και σήμερα έναντι των Νεοελλήνων !

Έχουν εσαεί εξαλειφθεί τέτοια καθοριστικά γνωρίσματα, όπως η δυναμικότητα, η δημιουργικότητα και η αντοχή . Αργότερα, όταν έχει ανακηρυχθεί ο Χριστιανισμός σε επίσημη θρησκεία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας δεν ήταν πλέον αναγκαία τέτοια χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Το χριστιανικό παρόν και παρελθόν έπαιζαν τον πιό σημαντικό ρόλο στη ζωη των Ρωμιών και Γραικών ( επίσημα των Ελλήνων από την δεκαετία του30  του 19ου αι.

Ειδικά το παρόν ήταν και ακόμη είναι η βαθμιαία προετοιμασία για την Δευτέρα Παρουσία . Μία μοντέρνα προετοιμασία της ζωής επί της γης hic et nunc ( εδώ και τώρα) του μέλοντος υπό την έννοια των προγνωστικών προσπαθειών είναι στη ελληνοχριστιανική παράδοση άγνωστη, ενώ στην Ευρώπη άλλαξαν τα πάντα ριζικά ( Αναγέννηση, Διαφωτισμός , Αστική Επανάσταση, Βασικές Ελευθερίες, Βασικά Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κοινοβουλευτισμός, Βιομηχανική Επανάσταση κτλ. ).

Ιδιαιτέρως στο προηγμένο εξωτερικό   ο Νεοέλληνας αναπτύσσει δυναμικότητα, δημιουργικότητα και αντοχή, πράγματα που στην Ελλάδα λείπουν σχεδόν τελείως. Έτσι γίνεται κατανοητό, γιατί ο Νεοέλληνας έχει δυνατή ροπή να „απολαύσει“ την ζωή  και γιατί αυτός δεν είναι ούτε διατεθειμένος ούτε ικανός να πραγματοποιήσει τις άκρως απαραίτητες πολλυεπίπεδες δομικές μεταρρυθμίσεις, αν και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να αυτοκαταστραφεί και εκτός τούτου το εξωτερικό απαιτεί ή και προτρέπει την Ελλάδα να υλοποιήσει στο δικό της συμφέρον τις δημοσιονομικές και δομικές μεταρρυθμίσεις ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ το άρθρο “Αλλαγή, Μεταρρυθμίσεις, Πρόοδο,Ελίτ, Τεχνοκράτης”) .

Ακριβώς αυτό το δυσάρεστο εθνοψυχολογικό φαινόμενο, το οποίο μπορεί κάλλιστα να ονομασθεί εθνικός μαζοχισμός, βιώνουν σήμερα οι Ελλαδίτες. Κατά τα άλλα συνιστώ το βιβλίο  „Ο καημός του ενός“  του κορυφαίου διανοητή Στέλιου Ράμφου. Δημοσιευθέν από τον Μάρτη του 2012 συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο.

 

 

Ευρωπαϊκή Ενωση και Εθνική – Κρατική Κυριαρχία, Προτεκτοράτο ; Εποπτεία, Εθνική “Αξιοπρέπεια” ;

Ευρωπαϊκή Ενωση και Εθνική – Κρατική κυριαρχία

Στις διεθνείς σχέσεις συμμετέχουν υπό την ιδιότητα του player (παίκτη) όχι άμεσα τα έθνη, αλλά τα κράτη, τα οποία εκπροσωπούνται από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Αυτή συνάπτει επί τη βάσει πολυποίκιλων διεθνών συμφωνιών σχέσεις, οι οποίες στηρίζονται στον γενικό κανόνα της αμοιβαιότητας και πιό συγκεκριμένα στο αμοιβαίο συμφέρον ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  το άρθρο „Αμοιβαιότητα“ και την μελέτη “Συμφέρον, Οφελος, Χρήσιμο, “Χρησιμοθηρία” ). Οι συμφωνίες είναι στην ουσία συμβιβασμοί που στηρίζονται σε αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Τα κυρίαρχα κράτη αποφασίζουν έχοντας ως  αφετηρία τα δικά τους συμφέροντα, με ποιό άλλο κράτος  περί τίνος αντικειμένου και κάτω από ποιές συνθήκες (μερικες φορές κάνουν επώδυνες παραχωρήσεις) θα συνάψουν συγκεκριμένες συμφωνίες , για τις οποίες αυτονοήτως ισχύει η αρχή του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου „pacta sunt servanda“ ( ειλλημμένες υποχρεώσεις δέον να τηρούνται“ ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ το άρθρο „ Pacta sunt servanda, Διεθνείς υποχρεώσεις“ ).

Σε περίπτωση μη υλοποίησης τέτοιων υποχρεώσεων εφαρμόζεται ο ειδικός κανόνας της υπευθυνότητας των κρατών.

Πρόκειται για διεθνείς αρχές , οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί από όλα τα κράτη του κόσμου και οι οποίες ισχύουν σε διεθνή κλίμακα. Η συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνείς οργανισμούς, όπως π.χ. στον ΟΗΕ, στην Ευρωπαϊκή Ενωση ( ΕΕ ) και στην Ευρωζώνη είναι στην ουσία της ένδειξη της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους και έμμεσα του ελληνικού Εθνους.

Δηλαδή σημειώνεται μία ιδιαίτερη μορφή της αυτοπραγμάτωσης του κράτους. Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Δικαίου έχουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ εκχωρήσει μερικά κυριαρχικά δικαιώματα σε όργανά της. Στο μέλλον θα είναι η εκχώρηση των δικαιωμάτων πιό εντατική με σκοπό να επιτευχθεί η πολιτική ένωση της ΕΕ.

Αυτή η αυτονόητη διαδικασία προσκρούει όμως στην απόρριψη εκ μέρους εθνικιστικών δυνάμεων (δεξιών και αρστερών) σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες ιδιαιτέρως του Νότου, οι οποίες θέλουν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα αφάγωτη.

Η αρνητική τοποθέτηση εθνικιστικών και άκρως αριστερών δυνάμεων έναντι της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενωποιητικής διαδικασίας έχει ήδη φθάσει στα όρια της συλλογικής πολιτικής παράνοιας.

Εχουν κομματικοί σχηματισμοί ιδρυθεί από αυτοκληθέντες εθναμύντορες της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Σύμφωνα με την άποψη των εθναμυντόρων ή εκπροσώπων του φραστικού και ανέξοδου πατριωτισμού   η κυβέρνηση αποτελούνταν από „εθνοπροδότες“, ενώ ένα μικρό κόμμα της συγκυβέρνησης  έχει ως οπαδούς τους „υπερπατριώτες”.

Αυτό είναι παράκρουση par excellence. Στην ιστορία της Ευρώπης είναι παραδείγματα γνωστά που „υπερπατριώτες“ έχουν τελικά καταστρέψει την πατρίδα τους.

Ο κανονικός έμπρακτος πατριωτισμός είναι επαρκής ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  τα άρθρα “Πατριωτισμός”, “Πατριωτισμός, Φιλοπατρία”, “Συμφέρον, έθνος, λαός, κοινωνία, κράτος”, “Εθνική, κοινωνική και κρατική συνείδηση” ).

Καθημερινή (29.5.13 και 13.11.14).

——————————————————–

Η Ελλάς Προτεκτοράτο ; Οχι

Και σε αυτήν την περίπτωση διαπιστώνουμε μίαν εννοιολογική ασυδοσία.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί ο καθείς όρος του επιπέδου των termini scientifici (ειδικοί (επιστημονικοί) όροι), όπως του συμφέρει ή γενικά κατά το δοκούν.

Δέον να λαμβάνουμε υπ όψη, τι γράφουν τα εγχειρίδια κα τα ειδικά λεξικά του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και όχι τί γνώμη έχουν οι ως επί το πλείστον άσχετοι και αδαέστατοι πολιτικοί ή κάποιοι υπερεξυπνάκηδες τσαρλατάνοι, ένα είδος ανθρώπων πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα. Οι ειδικοί σύμβουλοι των πολιτικών είναι υποχρεωμένοι να προσέχουν καλά, ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος διεθνούς γελοιοποίησης.

Η λατινογενής έννοια Προτεκτοράτο προέρχεται από την λέξη Protector ( σωματοφύλακας, προστάτης), καταγόμενη από το ρήμα protegere (,protego : καλύπτω, προστατεύω ). Αυτονοήτως το αντικείμενο της προστασίας δεν είναι σε θέση να αυτοπροστατευθεί.

Tο κύριο νόημα αυτής της έννοιας έγκειται στη παραχώρηση επί τη βάσει μίας συμφωνίας όλης της εξωτερικής πολιτικής από ένα κρατικό μόρφωμα με αυτονομία στην εσωτερική πολιτική σε ένα άλλο κράτος ( Protektor ).

Aυτό το φαινόμενο ανήκε στο »κλασσικό», στην ουσία ιμπεριαλιαστικό Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, το οποίο μεταξύ άλλων στηριζόταν στο ius ad bellum ( δικαίωμα πολέμου ). Στο σύγχρονο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο δεν υφίσταται πλέον το Προτεκτοράτο, αλλά χησιμοποιείται ακόμη η έννοια μόνον  στην επιστήμη του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και δη στην ιστορία του.

Παραδείγματα από τον 19οαι. Από το 1815 -1864 ήταν τα Ιόνια ( Επτάνησα ) αγγλικό Προτεκτοράτο, από το 1815-1846 ήταν το „Κράτος Κρακοβία“ ( Πολωνία ) αυστριακό, πρωσσικό και ρωσικό Προτεκτοράτο.
Η Τυνισία έγινε το 1881 και το Μαρόκκο το 1912 γαλλικό Προτεκτοράτο. Ήδη άρχισε η χρησιμοποίηση του όρου Προτεκτοράτο ως καμουφλάρισμα της αποικιοκρατίας.

Εξέλιξη

Ύστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει εισαχθεί από τις νικητήριες δυνάμεις ο όρος Mandates ( καθεστώς εντολής ), που αφορούσε πρώην κατακτήσεις της Γερμανίας και της Τουρκίας (Ιράκ και Νοτιο-Δυτική Αφρική ( Namibia ) εκ μέρους της Αγγλίας και την Συρία εκ μέρους της Γαλλίας.

Ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο το trusteeship ( Καθεστώς κηδεμονίας ) έχει εμπεδωθεί στα πλαίσια της κατάρρευσης του αποικιοκρατικού συστήματος  με σκοπό την προετοιμασία των πρώην αποικιών για την ανεξαρτησία τους. Πέραν τούτου έχει εξαλειφθεί το ius ad bellum, και έχει δημιουργηθεί το „Διεθνές Δίκαιο των φιλειρηνικών Εθνών“.

Όχι μόνον ο απλός Νεοέλληνας έχει ισχυρότατη ροπή στην επιπολαιότητα και στο εννοιολογικό χάος, αλλά και πολλοί „διανοούμενοι“( π.χ. δημοσιογράφοι ) καθώς και πολιτικοί, οι οποίοι χρησιμοποιούν τον όρο Προτεκτοράτο στις σχέσεις της Ελλαδας με την Τρόϊκα ή την Γερμανία λόγω κομματικών συμφερόντων άκρως δημαγωγικά και λαϊκιστικά.
Δεν υφίσταται ουδεμία σχέση της Ελλάδας με ένα Προτεκτοράτο ! Ας παρατήσουμε επί τέλους αυτά τα αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας αυτοκληθέντων εθναμυντόρων.

Δημοσιευθέν από το 2014 συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, Τα Νέα, iefimerida, ΠΡΩΤΘΕΜΑ.

——————————————————-

Περί  αξιοπρέπειας  του έθνους και του κράτους,  Εννοιολογικό χάος

Στον ελληνικό τύπο έχουν δημοσιευθεί άρθρα περί της απώλειας της αξιοπρέπειας του ελληνικού έθνους και του κράτους, χωρίς όμως, όπως συνήθως, να ερμηνεύσουν αυτή την βαρυσήμαντη έννοια.

Σύμφωνα με την νοελληνική γλωσσική ασυδοσία και αναρχία ο κάθε αδαής και εξυπνάκιας πολίτης ή και πολιτικός έχει την δική του ερμηνεία. Εδώ  ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ πρωτοστατούν. Ερμηνείες όρων δεν είναι οπωσδήποτε καθήκον των δημοσιογράφων, οι οποίοι ούτως η άλλως έχουν άλλα καθήκοντα, ίσως και άλλα συμφέροντα. Επίσης δεν είναι οι δημοσιογράφοι ούτε υποχρεωμένοι, αλλά ίσως και ούτε σε θέση να διεισδύσουν στον πυρήνα, στην κύρια ουσία των εκάστοτε όρων και των ανάσλογων προβλημάτων .

Έτσι διαπιστώνουμε την ύπαρξη ενός εννοιολογικού χάους , το οποίο , δήλον εστί, ανταποκρίνεται πλήρως στον ανορθολογικό και χαοτικό τρόπο σκέψης των Νεοελλήνων στην πλειονότητά τους. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι στις ευρωπαϊκές χώρες βορείως των Αλπεων ακατανόητο και αδιανόητο. Εκεί ισχύει ακόμη και σε ό,τι αφορά σημαντικές έννοιες σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Αλλά σε αυτές τις χώρες δεν είναι διαδεδομένα τα φαινόμενα του υπερεξυπνακισμού, της ρηχότητας και της επιπολαιότητας.

Η αξιοπρέπεια είναι ήδη από την εποχή του μεγάλου Γερμανού Φιλόσοφου Immanuel Kant στενά συνδεδεμένη με τον άνθρωπο ( αξιοπρέπεια του ανθρώπου) . Ιδίως μετά τον 2ου Παγκόσμίο Πόλεμο θεωρείται η αξιοπρέπεια στην Φιλοσοφία του Δικαίου και σε μερικά συντάγματα expressis verbis ως γενική πηγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Επικρατεί η ομόφωνη άποψη, ότι κάθε ανθρώπινο ον έχει αξιοπρέπεια.

Όταν όμως πρεσβεύεται η άποψη , ότι υπάχει πέραν τούτου και μία αξιοπρέπεια του κράτους, τότε πρέπει να εστιάσουμε αυτήν την έννοια στο επίκεντρο του σχόλιου.

Αφετηρία των σκέψεων είναι το γεγονός, ότι το κράτος είναι υποκείμενο (φορέας δικαίων και υποχρεώσεων) του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και κύριος παίκτης (player) στις διεθνείς σχέσεις. Μέσω αυτών των  ιδιοτήτων συμμετέχει το κράτος στις διεθνείς σχέσεις και συνάπτει συμφωνίες, τις οποίες όμως πρέπει να υλοποιεί , ειδάλλως γίνεται αφερέγγυο ( αναξιόπιστο ) και έτσι χάνει την αξιοπρέπειά του.
Μέσω της κυβέρνησης φροντίζει το κράτος έχοντας αφετηρία το συμφέρον του συνόλου για την ευημερία του λαού του. Εάν δεν λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, διαπιστώνουμε την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και απέναντι στον λαό του.

Οι περισσότεροι πολίτες δεν σέβονται πλέον τα θεσμικά όργανα του κράτους. Οι κυβερνήσεις όμως στηρίζονται σε κόμματα , ενώ γενικά η κοινωνία , η οικονομία κτλ. βασίζονται στον λαό και στις έλιτες, στις οποίες ανήκουν και κυβερνητικά στελέχη. Αλλά οι νεοελληνιές έλιτες απέτυχαν ως βαλκανοανατολίτικες επανειλλημμένως παταγωδώς.

Υστερα από την εξεύρεση της βασικής ουσίας της κρατικής αξιοπρέπειας ας ασχοληθούμε με το πρόβλημα της επανάκτησης και διασφάλισης της αξιοπρέπειας του ελληνικού έθνους και κράτους.

Δέον να δημιουργηθούν οι κάτωθι απαραίτητες προϋποθέσεις :

α ) Επί τέλους βαθμιαία πραγματοποίηση των απαραιτήτων ριζικών μεταρρυθμίσεων ( εκμοντερνισμός, εξορθολογισμός ) στα πλαίσια του υπάρχοντος ( καπιταλιστικού ) πολιτικοοικονομικού συστήματος και του αστικού κράτους, μια που η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μία ολοσχερής αντικατάσταση αυτού του συστήματος με αφηρημένες ουτοπίες θα είχε ως αποτέλεσμα την τελεία καταστροφή. Αυτό το έχει εν τω μεταξύ αντιληφθεί και ο πρώην δεινός ανέξοδος ατακαδόρος και λεκτικός επαναστάτης στην ουσία μικροαστός με ψευτοεπαναστατικό περιτύλιγμα Τσίπρας.
β) Απαραίτητες επενδύσεις στην πραγματική οικονομία με σκοπό την ενίσχυση και επιτάχυνση της παραγωγής.
γ) Να μην επαναλειφθεί το ολέθριο και καταστροφικό φαινόμενο του
υπερδανεισμού , ο οποίος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια της αξιοπρέπειας του έθνους και του κράτους και παρεμπιπτόντως σε συνωμοσιολογίες, κινδυνολογίες και σε συλλογική παράνοια .
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται όχι εν ριπή οφθαλμού αλλά βαθμιαία, οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ισχυρές βάσεις για την επανάκτηση της απολεσθείσας ελληνικής αξιοπρέπειας στις διεθνείς σχέσεις και του κράτους έναντι του ελληνικού λαού.

Δημοσιευθέν  από το 2014 επανειλλημμένως στον κεντρικό  τύπο ( Το Βήμα (27.12.14) Τα Νέα,  iefimerida, Καθημερινή (συχνά , τελευταία 14.5.17).

——————————————————————————–

Εποπτεία υπό την σκοπιά της Ιστορίας του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου (Εποπτεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου,της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας επί της ελληνικής οικονομικής πολιτικής)

Ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο στα πλαίσια της βαθμιαίας κατάρρευσης του αποικιοκρατικού συστήματος έχει από τον ΟΗΕ
εμπεδωθεί το trusteeship ( Καθεστώς ΚΗΔΕΜΟΝΙΑΣ ) με σκοπό την
προετοιμασία των πρώην αποικιών για την ανεξαρτησία τους. Απλά : Επειδή δεν είχαν πείρα, να τους πάρουν στο χέρι όπως οι ηλικιωμένοι τα παιδιά και να τους δείξουν τον σωστό δρόμο.

Το απίστευτο, αλλά αληθές έγκειται στο ό,τι αυτή η παρωχημένη έννοια χρησιμοποιείται στην ουσία τον 21ο αι. εκ νέου έναντι ενός (τυπικά) αναξαρτήτου, αλλά τόσο ανίκανου κράτους, που χρειάζεται απαραιτήτως ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ.

Αντιλαμβάνεστε, τί σημαίνει αυτό εθνολογικά (νοοτροπία), ιστορικά, νομικά και εθνοψυχολογικά ;

Και οι εδώ αυτοκληθέντες εθναμύντορες , τρισκατάρατοι και εμετικοί εθνοκάπηλοι Ελληναράδες να μην αξιολογήσουν αυτό που γράφω σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο ως κάτι το αντεθνικό.
Σολωμός : Το αληθές είναι πατριωτικό (και όχι υποκριτικά το αντίθετο).

Αλλά υπάρχει και χειρότερο καθεστώς , το ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ που Ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει αναφέρει επί χρόνια και εντόνως, όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Ετσι αλλάζουν τα πράγματα υπό το νόημα των οβιδιακών μεταμορφώσεων των πολιτικών υπεραπατεώνων τριτοκοσμκικής κοπής. Καθημερινή (27.6.18)

 

 

 

Ελληναράδες και Αγγλοι, Ελληνες και Ολλανδοί, Υπερηφάνεια και Ευρωπαίοι

Ελληναράδες και Αγγλοι

Ψευτοπατριωτική αυτοϊκανοποίηση ως ένδειξη πολιτισμικών συμπλεγμάτων. Κανονικά θα έπρεπε να γίνει ένας πολιτισμένος διάλογος επί τη βάσει επιχειρημάτων. Τουναντίoν έχουν μερικοί “σχολιαστές” μεταβληθεί σε βοθρολόγους και κοπροβόλους, οι οπoίοι , όπως φαίνεται, δεν έχουν μάθει ποτέ να συμπεριφέρονται πολιτισμένα και να σέβονται την αξιοπρέπεια των συνανθρώπων τους. Σε αυτόν τον γενικό κώδικα συμπεριφοράς του πεζοδρομίου ελληνικών μεγαλουπόλεων ανήκει και η επαίσχυντη ανωνυμική κουκουλοφορία ψευτοαριστερών και ψευτοδεξιών κατωτάτου πολιτισμικού και μορφωτικού επιπέδου. Δεν είναι υπερβολικό να διατυπώσω την εξής γενική εντύπωση : Αλητεία ante portas.

Λοιπόν στο θέμα μας . Σε τέτοιες περιπτώσεις ( Λονδίνο) τίθεται ευθύς εξ αρχής το ερώτημα , γιατί οι Βρεταννοί ( όχι Άγγλοι) έχουν διοργανώσει την έναρξη της Ολυμπιάδας διαφορετικά από τις προηγούμενες. Δεν ήταν σε θέση να κάνουν το ίδιο ; Προς Δία με αυτό το κοσμοϊστορικό “Διατί” έχει γεννηθεί παγκοσμίως στην αρχαία Ιωνία ( Θαλής, Αναξιμένης, Αναξίμανδρος, Ηράκλειτος, Αναξαγόρας και πολλοί άλλοι) η πραγματική επιστήμη και ιδίως η Φιλοσοφία. Η απάντηση αυτού του καθοριστικού ερωτήματος προϋποθέτει γνώσεις και λογική σκέψη. Αυτά όμως δεν αποκτούνται με φραστικό πατριωτισμό, ψευτοπατριωτικό υπερσυναισθηματισμό, εσωστρεφικά γελοία παραληρήματα και εύκολη παρελθοντολογία.

Πολλάκις έχω διαπιστώσει, ότι οι Ελληναράδες είναι το πολύ ημιαμόρφωτοι και δεν έχουν διαβάσει ποτέ ένα σύγγραμμα του Αριστοτέλη, του Δημοκρίτου , του Παρμενίδη κοκ. Και ποιά σχέση έχουν οι παραφουσκωμένοι Ελληναράδες με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ; Ουδεμία. Θα ήταν αναγκαίο να τεθούν και άλλα εύλογα ερωτήματα , π.χ. ποιοί και τί είναι οι Βρεταννοί, ποιά είναι η συνεισφορά αυτού του λαού στον παγκόσμιο πολιτισμό και στον αθλητισμό ; Είναι θεμιτό και λογικό να απορρέουν απο την διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων τέτοια σχιζοφρενικά, κομπλεξικά και καθαρώς ρατσιστικά συμπεράσματα περί ανωτερότητας ή κατωτερότητας των λαών ;

Ποιές κοσμοϊστορικές επιτεύξεις θα μπορούσαν δικαίως να δείξουν οι Βρεταννοί ; Θα αναφέρω μόνον μερικές και μην τολμήσετε Ελληναράδες να συγκρίνετε την σημερινή Ελλάδα με το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλιώς θα ήταν σαν να συνέκριναν οι υπερεθνικιστές της εκάστοτε χώρας την Βουλγαρία με την Γερμανία και την Ρουμανία με την Γαλλία.
Εμπέδωση των ελευθεριών ( Magna Charta Libertatum 1215, Habeas-Corpus -Act 1679, Bill of Rights 1689 ), εφεύρεση του κοινοβουλευτισμού, βιομηχανική επανάσταση, δημιουργία του καπιταλισμού. Πέραν τούτου εφεύρεση του πραγματισμού και του ” common sense” (“κοινός νους”

Μεγάλοι θεωρητικοί του κράτους και του δικαίου ( Hobbes,Locke, Morus. Milton). Δημιουργία της Θεωρίας της εξέλιξης των ειδών (Darwin ),Θεωρία της οικονομίας ( Adam Smίτh), δημιουργία της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας στη Ιστορία της ανθρωπότητας. Πολυάριθμα βραβεία Νομπέλ. Τα πανεπιστήμιά τους ανήκουν μαζί με τα αμερικανικά στα πρυτανεύοντα όλου του κόσμου. Ποιητές( Shakespear) λογοτέχνες, μουσικοσυνθέτες κτλ. Οι Βρεταννοί είναι άκρως δημιουργικοί, έχουν μεγάλη αντοχή, είναι γενναίοι, εργατικότατοι, αξιόπιστοι και έχουν αυτοπειθαρχία , αυτοεκτίμηση, αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση κοκ.

Ο “βρεταννικός” τρόπος διοργάνωσης της εναρκτικής τελετής εκφράζει κυριολεκτικά την αυτοπεποίθησή τους, ενώ οι Κινέζoι και οι Νεοέλληνες το είχαν ανάγκη να ακολουθήσουν έναν άλλον δρόμο. Η Ελλάδα το έρριξε στο παρελθόν και στην μυθολογία , γιατί δεν υπάρχουν επιτεύξεις του παρόντος. Ξέρω, ότι αυτό δεν άρεσε και πολύ στους Ευρωπαίους των προηγμένων χωρών.
Διευκρίνιση για τους Ελληναράδες: Οι παραπάνω γνώσεις ανήκουν στην ανώτερη εγκυκλοπαιδική μόρφωση ( όχι ελληνοκεντρική) που τελειώνει μόνον με τον θάνατο (“Γηράσκω αεί διδασκόμενος” ,”Υψίστη ευτυχία του ανθρώπου γνώσις εστί”.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική iefimerida ( 30.7.12 )————————————————————

Νεοελληνες και Ολλανδοί, Διαφορές

Η Ολλανδία κατέχει διεθνώς ύστερα από τις ΗΠΑ την δεύτερη θέση (Η Γερμανία είναι τρίτη) στην εξαγωγή αγροτικών προϊόντων ! )

Είμαι πεπεισμένος, ότι εάν κατοικούσαν Ολλανδοί (προτεσταντική Αρχή της Εργατικότητας και καλβινιστική Αρχή της Επίτευξης) στην από την φύση πολυπροικισμένη Ελλάδα, θα ανήκε αυτή στις πλουσιότερες χώρες του κόσμου .

Οι καθοριστικές αρχές των περισσότερων Νεοελλήνων είναι πολύ διαφορετικές : Αρχή της απόλαυσης της ζωής και Αρχή της ήσσονος προσπάθειας (διπλωματική έκφραση για την φυγοπονία). Το Βήμα (5.8.15)

Ο Ν. Είναι Ολλανδός. Αυτό σημαίνει  ότι  ο χαρακτήρας του έχει διαμορφωθεί στη βάση της προτεσταντικής ΑΓΑΠΗΣ στην ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ και  στην αρχή της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ.Οι καλβινιστές Ολλανδοί έκαναν με σιδερένια θέληση, με πρωτοφανή εργατικότητα, με αστσαλένια αντοχή και με γρανιτένια επιμονή από τις λάσπες  έναν  εύφορο κήπο  και οι κατσαπλιάδες έκαναν από έναν φυσικό  παράδεισο το πτυελοδοχείο της Ευρώπης.Εάν ζούσαν Ολλανδοί στην Ελλάδα, θα δημιουργούσαν τον παράδεισο επάνω στη γη.Τα Νέα (8.2.15)

Επί τη βάσει του Καλβινισμού (ιδιαίτερη έκφανση του προτεσταντισμού (αρχή της επίτευξης)η μικρή Ολλανδία κατόρθωσε να εμπεδώσει τον Εμπορικό Καπιταλισμό (οι Αγγλοι τον Βιομηχανικό Καπιταλισμό). Οι Ολλανδοί θεωρούνται στην Εθνολογία ως οι νοητικά πιό ευέλικτοι απόγονοι των αρχαίων γερμανικών λαών.

Είναι πέραν τούτου η ενσάρκωση της τσιγγουνιάς (σπαγγοραμένοι), αλλά στην οικονομία και στην γεωργία είναι επιτυχέστατοι. Ενας ολλανδός γεωργός παρήγαγε π.χ. όσο 50 κολχοζ-γεωργοί ! Περιφρονούν τους τεμπέληδες και αυτους που κάνουν επίδειξη πλούτου .Ο νοών νωείτο.Τα Νέα (2.2.15)

———————————————————

Ελληνας-Ευρωπαίος-Υπερηφάνεια

Πολλοί Ελληνες επισημαίνουν συχνότητα την (ανέξοδη) εθνική  υπερηφάνειά τους. 1.Πρόκειται για ένα πολιτισμικό ζήτημα. 2. Είναι αυτονόητο να νιώθει κανείς πρώτα ως Ελληνας και κατόπιν ως Πανευρωπαίος. 3. Η υπερηφάνεια υλοποιείται μέσω πράξεων και επιτεύξεων σε διεθνή κλίμακα και όχι μέσω ανέξοδων υπερπατριωτικών κορώνων. 4. Σύμφωνα με διεθνή κριτήρια μπορεί κανείς να είναι υπερήφανος μόνον για τις δικές του πράξεις και όχι για κάτι το τυχαίο, π.χ. να έχει μία συγκεκριμένη εθνικότητα. Εδώ ταιριάζει μία άλλη λεξη : ευτυχία (π.χ. Θαλής ο Μιλήσιος : Είμαι ευτυχής που είμαι…. Ελλην και όχι βάρβαρος ). Εχω κάνει ήδη άπό την δεκαετία του 40 την πολύτιμη εμπειρία, ότι από τον κύκλο των βερμπαλιστών πατριωτών έχουν προέλθει τα μεγαλύτερα καθάρματα και οι πιό διεφθαρμένοι, γιατί κατόρθωσαν να κάνουν τον λεκτικό πατριωτισμό εργαλείο προς απόκτηση πλούτου.

Αυτο ισχύει και για τους υπερπατριώτες άλλων εθνών. Είχα να κάνω ως πανεπιστημιακός με σπουδαστές από 70 χώρες του κόσμου και ξέρω, τί λεγω.

5. Η ναυμαχία του Ναβαρίνου έσωσε την Ελλάδα. Ποιές χώρες έπαιξαν τον πρυτανεύοντα ρόλο ;

6. Η Πατρίδα μας έχει προσπαθήσει ματαίως να βρει δανεικά στην ελεύθερη αγορά . Η Ευρώπη διέθεσε τα απαιτούμενα δανεικά σε πολύ χαμηλούς τόκους. Αυτά τα ξένα χρήματα είναι η βάση των “εσόδων” μας. Διατί προς Θεού τα λησμονούμε αυτά ; Διατί δεν λαμβάνουμε υπ όψη, ότι η Ρωσία ήταν διατεθειμένη να δανείσει στην Κύπρο μόνο 2,5 δις, ενώ αυτή χρειαζόταν 25 δις , που κατόπιν έχει παραλάβει από την Ευρώπη ;

7. Στα πλαίσια των εθνολογικών μελετών της νεοελληνικής νοοτροπίας έχω με μεγίστη λύπη διαπιστώσει, ότι στην εποχή της Μεταπολίτευσης έχει διαδραματισθεί μία πολυεπίπεδη διαδικασία του παραμερισμού των περισσότερων παραδοσιακών αξιών καθώς και μία καθοριστική αλητοποίηση της ελληνικής γλώσσας.

Αυτό σημειώνεται καθημερινά στις ηλεκτρονικές εφημερίδες πρωτίστως εκ μέρους των ανωνύμων, οι οποίοι χαρακτηρίζονται λόγω μίας αφάνταστης λεκτικής ασυδοσίας ή πιό σωστά μίας αλήτικης γλώσσας. Τα Νέα (11.2.15)

Ελληναράδες, Πατριδοκάπηλοι, Ελληνοκεντριστές, Εθναμύντορες Μυθοεθιστές, Υπερεξυπνάκηδες , Τσαμπουκάδες, Λεονταριστές, “Μεγάλη Ιδέα”

Περί του Ελληνοκεντρισμού και άλλων Εθνοκεντρισμών

Ελληνοκεντρισμός ( Σινοκεντρισμός, Γαλλοκεντρισμός,
Γερμανοκεντρισμός, Σερβοκεντρισμός, Ρωσσοκεντρισμός)

1.Συγκριτική ερμηνεία , διαστάσεις του …..κεντρισμού

α) Εκφράζει εθνοκεντρισμό και ισχυρή, σχεδόν παθολογική ομφαλοσκόπηση καθώς και αυτοβαυκαλισμό.

β) Εκφράζει πρωτίστως μεγάλη πολιτισμική , μερικές φορές και φυλετική υπεραυτοεκτίμηση (Σινοκεντρισμός, Γερμανοκεντρισμός υπό Χίτλερ), Ελληνοκεντρισμός (πρωτίστως οι Ελληναράδες, μύθοι περί του «περιουσίου λαού», περί της “ελληνικής μοναδικότητας”, περί “της ελληνικής ιδιαιτερότητας” και άλλα χαρίεντα).

ε) Ενδειξη υπερπατριωτισμού, εθνικής αλαζονείας ( Σινο…, Γαλλο…, Ελληνοκεντρισμός), εν μέρει και σωβινισμού ( Γαλλο…, πρώην Γερμανο…, Ελληνοκεντρισμός).

δ) Ενδειξη προσπάθειας ισοφαρίσματος συμπλεγμάτων κατωτερότητας ( πρώην Γερμανο…, Ρωσσο…, Ελληνοκενρισμός).

2. Συνέπειες

α) Αυτοπεριχαράκωση, αυτοαπομόνωση (Κίνα έως τις αρχές του 20ου αι.).

β) Από πολιτισμική άποψη μαζοχισμός και αυτοευνουχισμός (Κίνα, Γερμανία
έως τα μέσα του 19ου αι., Ρωσσία , έως τον Τσάρο Πέτρο)).

γ) Πολυεπίπεδη,πολυδιάσταη και πολυμερής καθυστέρηση (Κίνα, Γερμανία, Ρωσία (όπως στο β).

δ) Καταστροφικές στρατιωτικές περιπέτειες ( Μικρασιατική καταστροφή, Γερμανία υπο Χίτλερ, Σερβία υπό Μιλόσεβιτς).

Δημοσιευθέν συχνά στην Καθημερινή, τελευταία φορά στις 5.9.16

————————————————————

Παγκοσμιοποίηση και Ορθόδοξοι  Ελληναράδες

Ακριβώς σήμερα αναδύεται βαθμιαία η δεύτερη υπερδύναμη , η Κίνα. Η μέλλουσα τρίτη υπερδύναμη ,η Ινδία αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Η Ευρωπαϊκή Ενωση αποτελεί σύμφωνα με την αξιολόγηση εκ μέρους του αμερικανού νομπελίστα της οικονομίας Stieglitz μίαν οικονομική υπερδύναμη.
Στη Δύση συντελούνται συγκλονιστικές επιτεύξεις στο πεδίο των υψηλών τεχνολογιών. Οι επιστήμονές της ερευνούν επιτυχέσταστα το σύμπαν, τα βάθη των ωκεανών, τον βιολογικό μικροκόσμο και τις πιο λεπτές πτυχές του ανθρώπινου εγκεφάλου, ενώ οι θεολόγοι της Ορθοδοξίας και οι Ελληναράδες κάνουν αενάως ασκήσεις “πνευματικής” και πατριδοκάπηλης αυτοικανοποίησης, αποχαυνωτικής ομφαλοσκόπης και αυτοκαταστροφικής αυτοπεριχαράκωσης.
Ο κ. Γιανναράς επιθυμεί το πλατωνικό απόλυτο το ηθικά τέλειο (σύμφωνα με τα μεσαιωνικά κριτήρια της Ορθοδοξίας), αλλά τέτοια πράματα σημειώνονται αποκλειστικά σε ουτοπίες και στην τελείως παρωχημένη θρησκευτική μεταφυσική.

Συνιστώ λοιπόν να εγκαταλείψουμε την αποκλειστικά ελληνοκεντρική θεώρηση του κόσμου και την βαρετή και παλιμπαιδιστική παρελθοντολογία. Αυτό όμως προϋποθέτει συστηματικές γνώσεις ανταποκρινόμενες στις αναγκαιότητες της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Καθημερινή (22.1.17)

—————————————————————–

«Μεγάλη Ιδέα», «Μεγαλη Ελλάδα»

1.Η πολιτική της “Μεγάλης Ελλάδας” , η πολιτική της “Μεγάλης Γερμανίας” και η Πολιτική της “Μεγάλης Σερβίας” έχουν οδηγήσει σε επίσης ΜΕΓΑΛΕΣ καταστροφές.

Το ίδιο θα πάθουν και η Αλβανοί με την επικίνδυνη χίμαιρα της “Μεγάλης Αλβανίας”.

Σε τέτοιες περιπτώσεις η καταστροφή προδιαγεγραμμένη είναι.

2. Η μικρή Ελλάδα δεν ανήκε στους καθοριστικούς players των τότε διεθνών σχέσεων , αλλά έπαιζε μόνον τον ρόλο ενός πιονιού στην σκακιέρα των διεθνών σχέσεων υπό την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων Γαλλία και Μεγάλη Βρεταννία.Καθημερινή (18.9.15)

—————————————————————————-

Εθναμύντορες Μυθοεθιστές

Οι αυτοκληθέντες μυθοεθιστές εθναμύντορες δυστυχώς δεν  λαμβάνουν τα ιστορικά γεγονότα υπ όψη. Τους αρέσουν οι θρύλοι και τα παραμύθια, αλλά ποτέ η ιστορική αλήθεια. Ετσι δημιουργούνται προϋποθέσεις για νέες εθνικές περιπέτειες.
Πάντως παρακολουθώ εντατικότατα κάθε κίνηση του υπουργού των εξωτερικών και ιδιαιτέρως του υπουργού της εθνικής αμύνης  Π. Καμμένου που δεν είναι οπωσδήποτε προσωποποίηση της διανόησης. Καθημερινή (13.2.15)

————————————————————–

Προς έναν Ελληναρά  και Ορθοδοξαρά

Είσαι η ενσάρκωση του λεκτικού υπερπατριωτισμού και της ορθόδοξης θρησκοληψίας καθώς και του μεσαιωνικού θρησκευτικού σκοταδισμού.

Αυτά δεν κοστίζουν ούτε εργασία, ούτε ιδρώτα, ούτε απαιτούν ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ,
ΟΡΓΑΝΟΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΜΕΘΟΔΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΞΥΠΝΟΤΗΤΑ, ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ και ΑΝΤΟΧΗ. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Εμείς, οι επιτυχείς στο εξωτερικό και ιδιαιτέρως οι επιστήμονες-πανεπιστημιακοί έχουμε άλλες ΑΞΙΕΣ : ατσαλένια ΒΟΥΛΗΣΗ, σιδερένια ΑΥΤΟΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, γρανιτένια ΑΝΤΟΧΗ, ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ από χρυσό, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ από ασήμι και παράφορον ΕΡΩΤΑ (όχι τον γελοίο χριστιανικό) στην ΕΠΙΣΤΗΜΗ (ΕΡΓΑΣΙΑ).

Γι αυτό μας θεωρούν ανά τον κόσμο ως γνήσιους απογόνους και τιμητές της αρχαίας ελληνικής ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ. Εμείς τιμούμε το ελληνικό όνομα παντού και πάντα.

Μάλλον αμφιβάλλω , εάν καταλαβαίνεις αυτήν την ΓΛΩΣΣΑ των πράξεων, των επιτυχιών και των επιστημονικών περγαμηνών. Ο λεκτικός αυτοβαυκαλισμός σου, ο οποίος έχει αγγίξει ήδη τα όρια του άκρως αρρωστημένου βερμπαλιστικού αυνανισμού, του φθόνου και της υπουλότητας δεν συμβάλλει ουδόλως στην επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων. Καθημερινή (30.1.2016)

——————————————————-

Προς έναν αδαή και υπερεξυπνάκια Ελληναρά

Αλλο ΕΞΥΠΝΟΣ και άλλο εξυπνάκιας, αλλο μορφωμένος και άλλο διεστραμμένος, άλλο πολιτισμένος και άλλο αποβλακωμένος, άλλο γνώστης και ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΣ του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και άλλο γελοίος και στείρος αρχαιολάτρης , άλλο γνήσιος πατριώτης και άλλο πατριδοκάπηλος του γλυκού νερού και της κακιάς ώρας. Καθημερινή (15.11.15)

————————————————–

Το βαλκανοανατολίτικο φαινόμενο του Τσαμπουκά ή  ο Τσαμπουκισμός ως προϊμιο του Συγκρουσιασμού

Εδώ και τρία χρόνια έχω διαπιστώσει σε   πολιτικούς, και σε δημοσιογράφους την παράξενη ροπή σε τσαμπουκάδικες δηλώσεις .  Εχω συλλέξει  μερικές ενδιαφέρουσες δηλώσεις  κορυφαίων ελλήνων πολιτικών, που αφορούν άλλους ευρωπαίους πολιτικούς .

Ηδη ο  μέγας λαοπλάνος Α. Παπανδρεόυ τα «εψαλλε» στην πρώην πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρεταννίας Θάτσερ. Επίσης και η  πρώην επίτροπος της ΕΕ κ. Βάσω  Παπανδρέου «έλουσε» την  Θάτσερ και της έδειξε εντόνως , τί εστί ελληνικό βερύκοκο.

Η  πρώην  υπουργός κ. Κατσέλη : “Ποιός είναι αυτός ο κ. Αλμούνια ( πρώην επίτροπος οικονομικών της ΕΕ ) που θα μας πεί εμάς… ;” η πρώην υπουργός κ. Διαμαντοπούλου περί των μελών της Τρόϊκας  :” Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να μας πούν εμάς, τί πρέπει να κάνουμε… ;”

Τον Αύγουστο 2013 εξοργίσθηκε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Παπούλιας κατά τη διάρκεια μίας επίσημης ομιλίας προ ανωτέρων αξιωματικών και είπε μεταξύ άλλων : ” Τι είναι οι Γερμανοί, τί είναι οι Ολλανδοί, τί είναι οι Φιννλανδοί… ” Αυτό θα μπεί οπωσδήποτε στα ευρωπαϊκά εγχειρίδια διδασκαλίας της Διπλωματίας.

Αλλά και σχετικά απλοί πολίτες, ιδαιτέρως  αριστερόστρεφοι έχουν την γελοία συνήθεια να «βάζουν άλλους στην θέση τους».  Εν τω μεταξύ διαπιστώνουμε ακόμη και στα σχόλια σε ηλεκτρονικές εφημερίδες την κακίστη συνήθεια πρωτίστως ανωνύμων  να προσπαθούν να «μειώσουν» ή και να «ταπεινώσουν» άλλους σχολιαστές.

Τσαμπουκάδικη συμπεριφορά σημειώνεται και στον ιδιαίτερο τρόπο του «διαπραγματεύεσθαι» του πρώην υπουργού των οικονομικών κ. Βαρουφάκη.  Αυτός «υψώνει ανάστημα» έναντι συναδέλφων  του σα να τους λέει : Και ποιοί είστε εσείς που θα μου πείτε εμένα…Ξέρετε , ποιός είμαι εγώ ;

Εδώ πρόκειται για ενα τεράστιο εθνοψυχολογικό πρόβλημα του Νεοέλληνα, του οποίου η βασική συμπεριφορά έναντι Ευρωπαίων είναι άκρως κομπλεξική.  Μάλλον  συντελείται στο υποσυνείδητό του ακόμη ο διαχωρισμός μεταξύ του καθυστερημένου Βαλκάνιου και των εξελιγμένων Ευρωπαίων, κάτι που αντικατοπτρίζεται και σε ανάλογες εκφράσεις της νεοελληνικής γλώσσας.

Αλλά ίσως να υπάρχει και ένας άλλος λόγος για τσαμπουκάδικη συμπεριφορά, όπως η αυταπάτη, ότι κάθε Νεοέλληνας  είναι δήθεν άμεσος απόγονος των αρχαίων Ελλήνων και επομένως κάτι το ιδιαίτερο.  Με προσοχή ας αναφερθεί και ένας άλλος λόγος, όπως η πολιτισμική καθυστέρηση του μέσου Ελληνα σε σύγκριση με τον μεσαίο Ευρωπαίο. Αυτό έχει ως συνέπεια ένα μάλλον χοντροειδή  βασικό κώδικα συμπεριφοράς. Ετσι συμβαίνει να μην υπάρχει αλληλοσυνεννόηση ακόμη και σε επίσημες διαπραγματεύσεις. Αλλα λέγει ο Ευρωπαϊος και άλλα καταλαβαίνει ο Ελληνας.

Ο τσαμπουκισμός είναι πέραν τούτου ενδειξη υπεραυτοεκτίμησης, μεγαλοστομίας, αυθάδειας, προκλητικότητας,  ανευθυνότητας, και γελοίας,  σχεδόν απολίτιστης συμπεριφοράς. Δημοσιευθέν από 2015 συχνά στο Βήμα και στην Καθημερινή.

—————————————— ————–

Λεονταρισμοί =Μαζοχισμός

Οι λεονταρισμοί (του Τσίπαρα) είναι ένδειξη μεγάλης πολιτισμικής καθυστέρησης, μίας καθαρώς βαλκανοανατολίτικης (όχι ευρωπαϊκής ) νοοτροπίας, σχεδόν μαζοχιστικής διάθεσης, έλλειψης λογικής σκέψης και γενικά έλλειψης της αυτογνωσίας.

Οι λεονταρισμοί είναι διαδεδομένοι στη Μέση Ανατολή και αποτελούν μία από τις αιτίες της κατάπτωσης του ισλαμικού κόσμου.Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα : Καταστροφή ante portas. Το Βήμα (28.1.16)

————————————————- ———-

Εθναμύντοτορες και Πατριδοκάπηλοι ή « Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες” ,Νηφάλια θεώρηση vs της πατριδοκαπηλείας

Σκοπός του παρόντος σχόλιου δεν είναι μία τοποθέτηση υποκειμενικού είδους, αλλά μία πολιτικά ουδέτερη και νηφάλια προσέγγιση σε ένα όντως πολύπτυχο
και σημαντικό ζήτημα.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η πόλις ( κράτος ) αποτελείται από τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία : εξουσία, πληθυσμός και έδαφος (επικράτεια). Πολύ αργότερα, στα τέλη του 19ου αι. έχει ο
κορυφαίος αυστριακός νομικός επιστήμονας Georg Jellinek διατυπώσει σχεδόν το ίδιο,
χωρίς όμως να αναφέρει τον εφευρέτη της σκέψης (sic)

Η εξουσία βασίζεται στη νομιμοποίηση από τον λαό μέσω των εκλογών και ασκείται συγκεκριμένα πρωτίστως από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το κράτος στηρίζεται συνήθως σε ένα έθνος. Το κράτος είναι player ( παίκτης ) στις διεθνείς σχέσεις και ταυτόχρονα υποκείμενο του Διεθνούς δημοσίου δικαίου (φορέας δικαίων και καθηκόντων).

Μέσω αυτών των ιδιοτήτων το κράτος είναι με εκπρόσωπο την κυβέρνηση υποχρεωμένο να ενεργεί πρωτίστως στο συμφέρον ( όφελος ) του δικού του λαού που σημαίνει των δικών του πολιτών, δηλαδή ατόμων, τα οποία κατέχουν την δική του ιθαγένεια. Από αυτήν απορρέουν και για τις δύο πλευρές δικαιώματα καθώς και υποχρεώσεις.

Το κράτος έχει το δικαίωμα να εκπροσωπεί στις διεθνείς σχέσεις και την υποχρέωση να προστατεύει τους
δικούς του πολίτες στο εξωτερικό. Από το άλλο μέρος οι πολίτες του έχουν μεταξύ άλλων την υψίστη υποχρέωση να υπερασπισθούν το πάτριον έδαφος
και γενικά την Πατρίδα τους, όπως αυτό έχει συμβεί στον Αλβανικό πόλεμο , όταν το ελληνικό έθνος ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές
τοποθετήσεις έχει υπερασπισθεί σύσσωμα την Ελλάδα, ενώ στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής υπήρχαν και όχι λίγοι „Ελληνες“ , οι οποίοι συνεργάσθηκαν με τον κατακτητή και έτσι πρόδωσαν την Πατρίδα τους (
“Γερμανοτσολιάδες”).

Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να κάνουμε ένα
δυσάρεστο και αρνητικό σχόλιο για υπερπατριωτικές δυνάμεις του παρόντος πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας ( Ιδέ στο Μπλογκ το άρθρο “Χρυσή Αυγή,
Προσωρινή ανάλυση” ). Εν ολίγοις , μεταξύ του κράτους και των πολιτών του υπάρχουν στενότατες και υπαρξιακές νομικές σχέσεις.

Εκτός τούτου υφίστανται και συναισθηματικές σχέσεις, οι οποίες εκφράζονται στις έννοιες πατριωτισμός ( φιλοπατρία ) και εθνική συνείδηση.
Πατριωτισμός σημαίνει μία πολιτική τοποθέτηση επί τη βάσει μίας συναισθηματικής δέσμευσης στις αξίες, στην γλώσσα, στην παράδοση, στην θρησκεία και στον πολιτισμό ( τρόπος ζωής, λογοτεχνία, μουσική κλπ.) του
ιδίου έθνους.

Συμπέρασμα : Είναι αυτονήτο, ότι μία χώρα ανήκει
στους κατοίκους της, δηλαδή στην περίπτωσή μας, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες μεν, αλλά σημειώνονται και άλλες πτυχές του ζητήματος.

Η εθνική συνείδηση ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση και βάση για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό. Ήταν όντως ένα εθνικό κατόρθωμα που από τις διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες έχει δημιουργηθεί το Ελληνικό Έθνος και έχει σφυρηλατηθεί μία ενιαία και ισχυρή εθνική συνείδηση. Αλλά ο αγώνας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού είχε
εθνοαπελευθερωτικό χαρακτήρα χωρίς ιδαίτερη κοινωνικη σημασία.

Το ελεύθερο ελληνικό κράτος έχει ίσως διαπράξει από την αρχή ένα λάθος, το οποίο έγκειται στην υπερεκτίμηση της εθνικής συνείδησης και στην τελεία
υποτίμηση τις κοινωνικής, της κρατικής και της νομικής συνείδησης, πράγμα που είχε και έχει ακόμη και σήμερα ολέθριες συνέπειες.
Είναι π.χ. ευκολότατο πολλοί Έλληνες να επισημάνουν ανέξοδα και φραστικά τον πατριωτισμό τους. Δεν συνάδουν όμως πάντα πράξεις στην καθημερινή ζωή
προς όφελος της Πατρίδας. Δηλαδή η εθνική συνείδηση και ο πατριωτισμός έχουν σε τέτοια περίπτωση εκτός από την περίπτωση της υπεράσπισης του
πατρίου εδάφους πρωτίστως βερμπαλιστική σημασία.

Είναι όντως ένα τραγικό φαινόμενο να λείπει η κρατική συνείδηση, η οποία λειτουργεί στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ως βάση της ύπαρξης του κράτους.
Ταυτόχρονα είναι ,όπως φαίνεται, εύκολο και αυτονόητο ο Έλληνας να υπερασπίσει ηρωϊκά την Πατρίδα του. Αλλά είναι δυσκολότατο να κάνει κάτι για την σωστή λειτουργία του κράτους και μεταξύ άλλων να πληρώνει τους φόρους του. Πρέπει να καταλάβει επί τέλους , ότι έχει και υποχρεώσεις
απέναντι στην κοινωνία ως σύνολο ( κοινωνική συνείδηση ) και στο κράτος του (κρατική συνείδηση ), ( Ιδέ εκτενέστερα στο Μπλογκ μου το άρθρο
“Εθνική, κοινωνική και κρατική συνείδηση” ).

Διαπιστώνουμε πέραν τουτου και μία ψυχολογική πτυχή. Εγείρεται το ερώτημα, εάν είναι
αναγκαίο, κάτω από τις σημερινές συνθήκες να υπογραμμίζουμε εντόνως το αυτονόητο, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες.
Αμφιβάλλουμε, εάν σήμερα υπάρχουν εξωτερικοί κίνδυνοι, οι οποίοι απειλούν άμεσα την
Πατρίδα μας, εκτός έάν πιστεύουμε στις γνωστές συνωμοσιολογίες (Ιδέ
στο Μπλογκ μου το άρθρο „Εθνικιστική (Δεξιά και Αριστερά) Συνωμοσιολογία“) αυτοαναγορευθέντων εθναμυντόρων.

Η Ελλάδα έχει αποτανθεί στους γνωστούς διεθνείς οργανισμούς και ικέτευσε γονυπετής να τις δοθούν
δάνεια, γιατί στην διεθνή αγορά ήταν ουδείς διατεθειμένος να της διαθέσει δάνεια. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε η τότε κυβέρνηση να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις. Αυτό ισχύει και σήμερα.

Οι συνθήκες της δανειοδότησης ήταν και είναι για την Ελλάδα αληθώς πολύ δυσμενείς. Πρέπει όμως να λάβουμε οπωσδήποτε υπ όψη, ότι οι δανειοδοτικοί οργανισμοί δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, και εκτός
τούτου ισχύει στις διεθνείς σχέσεις η αρχή της αμοιβαιότητας ( Ιδέ
στο Μπλογκ μου το άρθρο „Αμοιβαιότητα“).

Η τοποθέτηση μερικών πολιτικών να καπαρώνουν τον
πατριωτισμό για τον εαυτό τους είναι τουλάχιστον άδικη, κάπως αήθης και γελοία και αγγίζει σχεδόν τα όρια του εθνικιστικού παροξυσμού, κάτι που δεν έχει ουδεμία σχέση με τον πραγματικό, δηλαδή όχι με τον λεκτικό,
αλλά με τον έμπρακτο πατριωτισμό. Η εργαλειοποίηση της Πατρίδας για μικροπολιτικούς σκοπούς θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί τουλάχιστον σαν
ανέντιμη και λίαν υποκριτική.

Δημοσίευση από το 2015  συχνά στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (τελευταία στις 8.10.17)

————————————————————————————–

Πατριώτες και Πατριδοκάπηλοι

Πατριωτισμός, σημασιολογικώς

Πρόκειται για την πολιτική τοποθέτηση επί τη βάσει μίας συναισθηματικής δέσμευσης στις αξίες, στην γλώσσα, στην παράδοση, στην θρησκεία και στον πολιτισμό ( τρόπος ζωής, λογοτεχνία, μουσική κτλ.) ενός έθνους. Πολλές φορές αυτή η τοποθέτηση είναι συνδυασμένη με υπερβολική υπερηφάνεια και αλαζονεία, γνωστό φαινόμενο στην Ελλάδα. Τον πιο ωραίο ορισμό της Πατρίδας έχει διατυπώσει ο σοφός Σωκράτης (Πλάτωνος Κρίτων, 51α, 51β) : “Μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἀπάντων τιμιώτερόν ἐστιν ἡ Πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾿ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι”.

Στην Ελλάδα σημειώνεται ένας παροξυσμός : Διαβάθμιση του νεοελληνικού πατριωτισμού: Αυτονοήτως  π.χ. ο κ. Μητσοτάκης είναι Ελληνας πατριώτης. Ο κ. Καμμένος είναι  επίσης μεν Ελληνας πατριώτης, αλλά κατά την γνώμη του μεγαλύτερος και καλύτερος πατριώτης από τον κ. Μητσοτάκη. και από όλους τους άλλους πολιτικούς . Ο εθναμύντορας κ. Πολυδώρας παρίστανε τον υπερπατριώτη, ενώ όπως έχει αποδειχθεί, είναι μεγάλος πατριδοκάπηλος.

Αλλά διαπιστώνουμε και κάτι το παράφρονο : Οι Χρυσαυγίτες είναι οι κατά φαντασίαν υπέρτατοι πατριώτες και θεματοφύλακες της γνησιότητας του ελληνικού «αίματος». Αλλά υπάρχει ευτυχώς και μία ρεαλιστική θεώρηση, αν λάβουμε υπ όψη π.χ. τον κ. Σαμαρά, ο οποίος ήταν  υπερεθνικιστής, αλλά σήμερα μπορούμε να τον αξιολογήσουμε ως  κανονικό πατριώτη,  ενώ ο κ. Καμμένος είναι  ο χειρότερος εθνοκάπηλος, γιατί έχει μεταβάλλει τον πατριωτισμό σε εργαλείο για πραγματοποίηση προσωπικών σκοπών . Πέραν τούτου  είναι η προσωποποίηση της ανικανότητας και της ακαταλληλότητας για το αξίωμα του υπουργού εθνικής αμύνης. Αν δεν τον «μαζέψουν», θα προκαλέσει στο έθνος στηνΕλλάδα. μεγάλο κακό. Το Βήμα (18.5.2014, 17.4.18).

Αρχαίοι Ελληνες, Λόγοι για τις Επιτυχίες, Αρχαιολογία, Γνώσεις περί Αρχαίων, Επιστημονικές Πηγές

Αρχαίοι Ελληνες, Λογοι για τις Πολιτισμικές και Επιστημονικές Επιτυχίες

Οι λόγοι για τις κοσμοϊστορικές επιτεύξεις των αρχαίων Ελλήνων με έχουν απασχολήσει πολύ στις περασμένες δεκαετίες. Εφθασα στο εξής συμπέρασμα, το οποίο δημοσίευσα φυσικά πιο λεπτομερειακά στο πανεπιστήμιό μας :

α) Οι αρχαίοι ημών είχαν την τύχη να ζουν δίπλα σε πολύ αρχαιότερους και κατ αρχάς ανώτερους πολιτισμούς. Εχουν παραλάβει από αυτούς θησαυρό γνώσεων.

β) Δεν υπήρχε ένα κεντρικό ιερατείο για να καταπιέζει και να αποπλανεί τον άνθρωπο. Ετσι έχουν τεράστιες δημιουργικές δυνάμεις απεγκλωβισθεί. Τέτοιες δεν υπάρχουν στην σημερινή Ελλάδα.

γ) Δημοκρατικό πολίτευμα με το ελεύθερο άτομο με αυτοπεποίθηση, δημιουργικότητα και δυναμικότητα.

δ) Η ανακάλυψη του ατομικού συμφέροντος και της ιδωτικής επιχειρηματικότητας. Δεν υπήρχαν κρατικές επιχειρήσεις !

ε) Η ανακάλυψη της αρχής της άμιλλας (ανταγωνιστικότητας) : “Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων” !

ζ) Η αλληλουχία μεταξύ του έρωτα/σεξουαλικότητας και της σοφίας/επιστήμης. Και αυτό είχε ως συνέπεια την απελευθέρωση δημιουργικών δυνάμεων. Αυτός ο συνδυασμός είναι σε όλην την ιστορία της ανθρωπότητας μοναδικός.

Παρατήρηση

Η εθνικιστική άποψη, ότι οι αρχαίοι Ελληνες είχαν δήθεν ανώτερα γονίδια και επομένως ήταν πιό ευφυείς από τους άλλους λαούς ,είναι γελοίες, ρατσιστικές και μη επιστημονικές. Καθημερινή (9.3.14).

——————————————————–

Ελλάδα, Παλαιοανθρωπολογία

Η Παλαιοανθρωπολογία επί τη βάσει του DNA έχει εμπεδωθεί από Αμερικανούς και Ευρωπαίους επιστήμονες, ενώ οι λίγοι Παλαιοανθρωπολόγοι που έχουμε, τα έμαθαν στα αμερικανικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και έμειναν στο εξωτερικό, γιατί αυτή η άκρως δύσκολη επιστήμη είναι στα ελληνικά πανεπιστήμια υποανάπτυκτη.

Ξέρω , ότι για την  καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Tübingen κ. Χαρβάτη (εργάσθηκε στο Max-Planck- Institut στην πόλη μας) έχει ενδιαφερθεί ένα κρητικό πανεπιστήμιο, αλλά οι δυνατότητες ερευνών και τα οικονομικά δεν ανταποκρίνονται σε διεθνή κριτήρια.Το Βήμα (8.2.16)

———————————————————–

Αρχαιολογία, Γνώσεις, Πηγές

Πρόκειται για το consensus generalis professorum et doctorum ( Γενική ομοφωνία των καθηγητών και των δοκτόρων), το οποίο αποτελεί έναν από τους κανώνες της Γενικής Μεθοδολογίας των επιστημονικών ερευνών. Οι γνώσεις που στηρίζονται στον κανώνα αυτό αντανακλώνται στα πανεπιστημιακά εγχειρίδια, λεξικά κτλ.

Σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους σημειώνονται υπερεξειδικευμένοι επιστήμονες σύμφωνα και με  το ρητό chacun a sa place. Ειδάλλως υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να επικρατήσουν οι αδαείς και οι τσαρλατάνοι.

Ειδικά στην αρχαιολογία εφαρμόζονται σύγχρονες μέθοδοι (πρωτίστως υψηλές τεχνολογίες και DNA) , οι οποίες επιβεβαιώνουν, ότι ο πρώτος άνθρωπος κατάγεται από την Αφρική, οι πρώτοι γεωργοί της Ευρώπης προήλθαν από την Μέση Ανατολή και οι Ινδοευρωπασίοι ήρθαν στην Ευρώπη από τις αναφερθείσες περιοχές. Η τελευταία περίπτωση δεν έχει διατυπωθεί από Γερμανούς αλλά από την Marija Gimbutas: The Kurgan Culture and the Indo-Europeanization of Europe. Selected Articles From 1952 to 1993. Institute for the Study of Man, Washington DC 1997. ISBN 0-941694-56-9.

Ιδέ επίσης άλλη άποψη  C. Renfrew, K. Boyle (Ed.) : Archaeogenetics. DNA and the population prehistory of Europe. McDonald Institute, Cambridge 2000. ISBN 1-902937-08-2 καθώς καθώς και Venceslas Kruta,L Europe des origines. La Protohistoire 6000-500 avant J..C., Paris, ISBN 3 406 37136 1. Αναφέρω μόνον τα βιβλία από την οικιακή μου βιβλιοθήκη.
Οπως βλέπετε, πρόκειται για σύγχρονες εκδόσεις.
Λοπόν γενικά :
Οταν πρόκειται οι σπουδαστές να γράψουν  τις πρώτες επιστημονικές εργασίες, τους κάνουμε την ακόλουθη σύσταση :
Να μελετούν κατά σειράν τα κείμενα περί του εκάστοτε αντικειμένου ως εξής : πρώτα τα έγκριτα λεξικά, κατόπιν τα εγχειρίδια, ύστερα τις
εξειδικευμένες μονογραφίες και στο τέλος τις υπερεξειδικευμένες και κάπως δύσκολες μελέτες σε επιστημονικά περιοδικά. Να μην αρχίσουν ποτέ ανάποδα.
Να χρησιμοποιούν μόνον ΕΓΚΡΙΤΕΣ πηγές !

Iefimerida (11.15.15)

———————————————————–

Πηγές, Κείμενα, Διαδίκτυο, Βικιπεδια

1. Η Γενική Μεθοδολογία των επιστημονικών ερευνών εμπεριέχει μεταξύ άλλων και τον κανόνα της Συγκριτικότητας ή σε ό,τι αφορά τις πηγές την Διασταύρωση των πληροφοριών.
2. Ενας άλλος κανόνας ειδικά για τις πηγές και τις πολυάριθμες απόψεις ονομάζεταο consensus generalis professorum et doctorum (γενική ομοφωνία καθηγητών και δοκτόρων) . Πρόκειται για την ομοφωνία υπερεξειδικευμένων επιστημόνων στον εκάστοτε κλάδο. Η ομοφωνία αντανακλάται πρωτίστως στα επιστημονικά εγχειρίδια και λεξικά ή και σε δύσκολες μονογραφίες. Αυτά δέον να διαβάζουμε και εμείς , ειδάλλως υφίσταται μεγάλος κίνδυνος της παραπληροφόρησης ίσως και του τσαρλατανισμού, όπως αυτός κυριαρχεί ιδιαιτέρως στην WIKIpedia, στην οποια γράφει κάθε καρυδιάς καρύδι τις ανοησίες και ασυναρτησίες του.
Περί Βρύγων και Φρύγων καθώς και περί την προέλευση των Πρωτομακεδόνων υφίσταται ομοφωνία των…
3. Αυτονοήτως ακόμη και οι περισσότερες επιστημονικές γνώσεις δεν είναι αιώνιες και απόλυτες. Εδώ ισχύει ο κανόνας της Σχετικότητας.
4. Για αντικείμενα ερευνών, μεθόδους και γνώσεις ισχύει ο κανόνας της Μεταλλαγής ( “Πάντα ρει”, Ηράκλειτος).Καθημερινή (30.12.17)

—————————————————————————

Μερικά αρχαία θέματα (απάντηση)

Στηριζόμενος εδώ και δεκαετίες σε ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ πηγές (πανεπιστημιακά εγχειρίδια, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά κτλ.) που εκφράζουν την γενική ομοφωνία των ειδικών επιστημόνων (consensus generalis professorum et doctorum) , τοποθετούμαι σύντομα :

1. Ο μυκηναϊκός πολιτισμός είναι προϊόν των Αχαιών (Πελοπόννησος) και προηγείται των Ιώνων (Αττική).

2.Οι Τρώες είχαν ουδεμία φυλετική, γλωσσική η πολιτιστική σχέση με τους Αχαιούς.  Ο ύψιστος θεός τους ήταν ο Απαλλούνια, τον οποίο καθώς και την Αρτεμη έχουν παραλάβει οι αρχαίοι Ελληνες. Σε όλα τα έπη διεθνώς ομιλείται η εθνική γλώσσα του ποιητού.

3.Η λέξη βάρβαρος είναι χιττικής προέλευσης. Η χιττική γλώσσα θεωρείται ως η αρχαιότατη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Εχω σε αγγλική μετάφραση το χιττικό έπος Ουλικούμι.

4. O Κυκλαδικός (Πρωτοκυκλαδικός) πολιτισμός χρονολογείται από το 3 χιλιάδες έτη π.Χ. και υπήρχε παράλληλα με τον Μινωϊκό πολιτισμό που σημαίνει ότι προηγήθηκε του Μυκηναϊκού πολιτισμού.

5. Ο σεισμός και το τσουνάμι στην Σαντορίνη το 1600 π.χ. είχαν καταστροφικές συνέπειες στην Κρήτη.

6.Οι Υκσώς που κατέλαβαν την Αίγυπτο καταγόνταν από την Συρία.

7. Οι Φιλισταίοι αποτελούσαν ένα κράμα από Καναανίτες και Βαλκανίους. Μερικοί ιστορικοί αναφέρουν τους Ιλλυρίους που ήταν όντως μεγαλόσωμοι. Αυτό μπορεί να διαπιστωθεί και σήμερα στην Βόρεια Αλβανία, στο Μαυροβούνιο και στην Κροατία.

8. Τα αρχαιότατα ελληνικά φύλα έχουν προέλθει όπως και τα άλλα ευρωπαϊκά από τις νοτιορωσικές στέπες μεταξύ της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας κατ ευθείαν ή μέσω της Κεντρικής Ευρώπης όπως όλοι οι άλλοι Ινδοευρωπαίοι. ιefimerida (15.11.15)

Σπουδές, Προβλήματα με Μεθοδολογία, Αξιολόγηση, Επαγγελματικός Προσανατολισμός,Κομματικοί Οργανισμοί, Σπουδαστές (Βόρειοι – Νότιοι Ευρωπαίοι , Διαφορές), Διδακτορικές Διατριβές

Ελληνικά Πανεπιστήμια, Ανεπαρκής επιστημονική Μεθοδολογία

Είχα εν μέρει να κάνω και με απόφοιτους ελληνικών πανεπιστημίων, οι οποίοι ήρθαν στην Ευρώπη για μεταπτυχιακές σπουδές.

Στην επιστημονική ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ (εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων) είχαν μεγάλα ελλείμματα. Το ίδιο έχω διαπιστώσει και σε μεταπτυχιακούς από την Ιταλία, την Ισπανία και τις άλλες βαλκανικές χώρες ούτως ή άλλως, ενώ οι σπουδαστές από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη (ιδιαιτέρως οι Ολλανδοί και οι Σουηδοί) ήταν μεθοδολογικά πολύ καλά καταρτισμένοι. Η κυρία αιτία γι αυτό το θλιβερό φαινόμενο είναι η παπαγαλία. Καθημερινή (20.12.15)

——————————————————-

Σπουδές, Αξιολόγηση

Ευκαιρίας δοθείσηςς μία απαραίτητη τοποθέτηση περί των σπουδών γιατί και σ αυτό το άκρως σοβαρό πεδίο επικρατεί ένα αφάνταστο χάος. Το φαινόμενο των σπουδών είναι πολυφασικό.

α) Σπουδές μόνο εν μέρει ή έως το τέλος ; Μόνον αποστήθιση (Νότια Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Τουρκία, όλες οι Ισλαμικές χωρες) ή κριτική σκέψη ( Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδάς , κυρίως προτεσταντικές χώρες) ;

β) Ποιές επιδόσεις , ποιές επιτεύξεις ; καλώς, λίαν καλώς, άριστα ;

γ) Ποιά θέση μεταξύ των πρώτων τελειόφοιτων : πρώτος ; δεύτερος, κτλ. ;

δ) Σε περίπτωση του β) και γ) έχουν τα πανεπιστήμια ενδιαφέρον να προτείνουν στους σπουδαστές τουλάχιστον την υποψηφιότητα για δοκτοράτο και κατόπιν, εάν είναι επιτυχείς, για να ακολουθήσουν την καθ ευτού επιστημονική σταδιοδρομία έως τον πανεπιστημιακό.

ε) Πώς ήταν οι σπουδές ; Μόνον θεωρία ή και εφαρμογή των γνώσεων στην πράξη ; Διδάχθηκε ο σπουδαστής, πώς να συγγράψει μίαν επιστημονική γνωμάτευση για την πράξη ; ( π.χ. μεγάλη επιχείρηση, κράτος, υπουργείο, διεθνής οργανισμός, όπως ο ΟΗΕ κ.α. )

ζ) Ηταν ο υπεύθυνος επιστήμων (Tutor) απλώς συνεργάτης, βοηθός καθηγητού, …, η τακτικός καθηγητής με έδρα ;

η ) Ηταν o Tutor κυρίως διδάσκων ή πρωτίστως επιστήμων ερευνετής με αξιόλογα συγγράμματα ;

θ) Εχουν ασχοληθεί οι υπεύθυνοι επιστήμονες στα πλαίσια της Τουτορίας εντατικά με τον σπουδαστή (πτυχιακός, μεταπτυχιακός, δοκτοράτο ) ;

ι) Σε ποιά χώρα σε τί και σε ποιό πανεπιστήμιο σπούδασε κάποιος ; Διαπιστώνονται τεράστιες διαφορές. Πόσους Νομπελίστες είχε ή τώρα έχει το πανεπιστήμιο ;

κ) Αρκέσθηκε ο σπουδαστής στο πτυχίο η έκανε και δοκτοράτο η σε σπάνιες περιπτώσεις δύο ή τρία δοκτοράτα (πολλά χρόνια) ή το ύψιστο ( υφηγεσία ) ;

Μία απαραίτητη διευκρίνιση :
Στην Ελλάδα επικρατεί η παράξενη συνήθεια του αναβιβασμού των τελειόφοιτων πανεπιστημίων και άλλων ανωτάτων σχολών σε «επιστήμονες¨, πράγμα που είναι τελείως  στις προηγμένες χώρες με μεγάλη επιστημονική παράδοση, ακατανόητο, όπου ακόμη και ένας διδάκτωρ, ο οποίος δεν εργάζεται ως ερευνητής, αυτονοήτως δεν θεωρείται επιστήμονας. Δηλαδή οι απαιτήσεις είναι σε τέτοιες χώρες πολύ υψηλές. Δημοσιευθέν στα Νέα  ( 25.5.14 ).

——————————————————

Πανεπιστήμια και Κομματικοί Οργανισμοί

Ο σχεδόν αυτονόητος κομματικισμός των ελληνικών πανεπιστημίων και των ανωτάτων σχολών είναι στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ένα άγνωστο , ακατανόητο και αδιανόητο φαινόμενο, γιατί δεν υπάρχει καμία λογική σχέση μεταξύ των κέντρων μόρφωσης της νεολαίας και των κομματικών οργανώσεων.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή διαστρέβλωση των ελευθεριών των σπουδαστών στην ελληνική παιδεία, η οποία έχει συντελεσθεί στην εποχή της Μεταπολίτευσης εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, για να λέμε την συγκεκριμένη αλήθεια.

Στις αρχές της δεκαετίας του μου έδωσε το υπουργείο της ανωτάτης παιδείας μιας ευρωπαϊκής χώρας την εντολή να συγγράψω μια γνωμοδότηση περί των σπουδαιοτέρων ελληνικών πανεπιστημίων για τους σκοπούς τις διεθνούς διαπανεπιστημιακής συνεργασίας. Για πρώτη φορά σκόνταψα στο παράξενο πρόβλημα της κομματικοποίησης των πανεπιστημίων.  Μόνο που δεν μπορούσα να εννοήσω , τί σημαίνει αυτό. Δηλαδή το πράγμα δεν μπορούσε να μπει στο μυαλό μου.

Δέκα χρονια αργότερα ήμουν στην Αθήνα υπό την ιδιότητα μέλους μιας διαπανεπιστημιακής επιτροπής της ΕΕ. Στα δύο μεγάλα πανεπιστήμια της Αθήνας έχω διαπιστώσει τερατώδη πράγματα. Έπαθα σχεδόν σοκ. Κατόπιν άρχισα να ασχολούμαι με τις κομματικές οργανώσεις στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας και έφριξα. Δεν σκοπεύω να φέρω γλαύκας εις Αθήνας (προσβολή καθηγητών, άσκηση σωματικής βίας κατά των επιστημόνων ακόμη και κατά των πρυτάνεων κοκ.). Αυτά σημαίνουν σχεδόν αλητικοποίηση της πανεπιστημιακής ζωής.

Ας υπενθυμίσουμε ότι το πανεπιστήμιο ( Universitas Litterarum : Καθολικότητα της Επιστήμης : Ολες οι Επιστήμες) είναι εφεύρεση του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα. Το βασικό καθήκον ήταν η εκπαίδευση των σπουδαστών . Ύστερα από την αστική επανάσταση έχει προστεθεί και η επιστημονική έρευνα.

Δεν κατόρθωσα να βρώ ούτε ένα παράδειγμα κομματικών η γενικά πολιτικών οργανώσεων που συνεδριάζουν ή ενεργοποιούνται μέσα σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια της Κεντρικής και Βόρεια Ευρώπης. Αυτό όμως δεν σημαίνει , ότι οι σπουδαστές ήταν και είναι ιδεολογικά και πολιτικά ουδέτεροι . Το 1968 έχουν π.χ. ξεσηκωθεί στην Κεντρική Ευρώπη φοιτητές κατά κοινωνικών αδικιών. Αλλά μερικά χρόνια αργότερα έχουν εξελιχθεί πολλά μέλη του κινήματος σε γνήσιους μπουρζουάδες.
Φυσικά υπάρχουν επίσημες εκπροσωπήσεις των σπουδαστών στα πανεπιστημιακά όργανα. Αυτά κανονίζονται από τους νόμους. Εν ολίγοις ,αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως παράνοια (μία από τις πολλές).

Συμπεράσματα

α ) Να εκδιωχθούν όλες οι κομματικές οργανώσεις από τους πανεπιστημιακούς χώρους.
β ) Να ποινικοποιηθούν οι αναμείξεις των πολιτικών κομμάτων στην πανεπιστημιακή ζωή.
γ ) Να εκδιωχθούν όλοι οι “φοιτητοπατέρες”, μία από τις κατάρες που έπεσαν επάνω στα ελληνικά πανεπιστήμια.
δ ) Να περιορισθεί ριζικά το επαίσχυντο φαινόμενο των “αιωνίων ψευτοφοιτητών”, μεταξύ των οποίων δρουν πολλοί τραμπουκοαναρχικοί και αναρχοαλήτες.
ε ) Να καταργηθεί η σημερινή μορφή του πανεπιστημιακού ασύλου και να εισαχθεί το μοντέλο ασύλου των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών

Μόνον έτσι θα είναι τα πανεπιστήμια σε θέση να εκπληρώσουν την αποστολή τους για την οποία έχουν ιδρυθεί. Η περάτωση αυτών και άλλων δυσάρεστων φαινομένων είναι κάτι το αυτονόητο. Και στον τομέα της παιδείας πρέπει επί τέλους να υλοποιηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις υπό το νόημα του εξευρωπαϊσμού, του εκμοντερνισμού και του εξορθολογισμού.

Οι σπουδαστές χρειάζονται κατάλληλες ακαδημαϊκές συνθήκες για να σπουδάσουν και έτσι να προετοιμασθούν συστηματικά για τα επαγγέλματά τους και για την εργασία τους στην κοινωνία. Όποιος ύστερα από την περάτωση των σπουδών επιθυμεί να γίνει πολιτικός , ας γίνει. Αυτό δεν ενοχλεί κανένα συμπολίτη.

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο ( Βήμα, Καθημερινή, Νέα, Πρώτο Θέμα ).

—————————————————

Αξιολόγηση Πανεπιστημίων, Με ποιό Κριτήριο ;

( Αντιπαράθεση με έναν υπερεξυπνάκια ψευτουπερπατριώτη)

Kάθε φαινόμενο εμπεριέχει ένα πυρήνα. Αυτός ονομάζεται στην γλώσσα της Γενικής Μεθοδολογίας των επιστημονικών ερευνών punctum quaestionis.
Λοιπόν δεν ενδιαφέρει, εάν τα αμερικανικά πανεπιστήμια (όλα, μερικά ή ελάχιστα ;) έχουν δήθεν “αριστερή’ ή “δεξιά” απόχρωση.

Πιο καθοριστικό είναι κάτι τελείως διαφορετικό : Από ποιά πανεπιστήμια προέρχονται οι περισσότεροι νομπελίστες στις φυσικές και σε παρόμοιες επιστήμες και σε ποιές χώρες πραγματοποιούνται οι εφευρέσεις στις υψηλές τεχνολογίες ;
Αναμφιβόλως και τα δύο σημειώνονται στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι στη Ρωσία , στην Κίνα, στη Γαλλία, στην Ιταλία ή στην Ελλάδα (αμάν).

Και μια άλλη αρχή της επιστημονικής Μεθοδολογίας : Ο Αντικατοπτρισμός της αντικειμενικής πραγματικότητας (ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ) και όχι ονειρώσεων η ιδεοληπτικών αγκυλώσεων και διαστρεβλώσεων. iefimerida (16.12.15)

———————————————————————————–

Σπουδές και Επαγγελματικός Προσανατολισμός

Δυστυχώςοι νέοι πλάθουν όνειρα για το μέλλον κάτω από λίαν δυσχερείς οικονομικές συνθήκες γενικά στην Ελλάδα καθώς και συγκεκριμένα στις ελληνικές οικογένειες.
Περί αυτού του ζητήματος έχω ανταλλάξει στο παρελθόν απόψεις με νέους και με γονείς.

Στην δεκαετία του  90, τότε που επικρατούσε η εικονική ευημερία, έχω διαπιστώσει , ότι οι περισσότεροι νέοι δεν ήξεραν τι πράγματι ήθελαν. Άλλοι πάλι εξέφρασαν την επιθυμία να σπουδάσουν κάτι το εύκολο, για να αποκτήσουν  ένα δίπλωμα (sic) . Στην πλειονότητά  τους ήθελαν σχεδόν όλοι να σπουδάσουν οπωσδήποτε σε πανεπιστήμιο.

Ξαφνιάστηκαν, όταν τους ανακοίνωσα, ότι οι νέοι στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες  συνδέουν συνήθως τις σπουδές με τον επαγγελματικό προσανατολισμό και ότι πάρα πολλοί πραγματοποιούν τις σπουδές τους σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που βρίσκονται ανάμεσα στο πανεπιστήμιο και στις επαγγελματικές σχολές.
Μερικοί θεώρησαν κάτι τέτοιο σχεδόν ως προσβολή, γιατί πίστευαν, ότι μόνον οι πανεπιστημιακές σπουδές αναβιβάζουν το κοινωνικό γόητρο,  πράγμα που δεν μπόρεσα να κατανοήσω.

Η σημερινή γενιά είναι ευτυχώς πιό ρεαλιστική, αλλά έχει , όπως φαίνεται, ακόμη κάποιες αγκυλώσεις. Στην εποχή της ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμοιοποίησης θα ήταν πιό λογικό και ωφέλιμο να σκεφθούν οι νέοι κάπως διαφορετικά.  Θα μπορούσαν π.χ. κάλλιστα να φαντασθούν μίαν εργασία ως ειδικοί σε μίαν αλλη ευρωπαϊκή χώρα η και σε μίαν άλλην ήπειρο, κάτι  που αυτονοήτως προϋποθέτει την εκμάθηση των απαραιτήτων ξένων γλωσσών.
Θα ήταν   προτιμότερο να μάθουν την γλώσσα μίας πλούσιας χώρας, αντί να ασχολούνται με μία ξένη γλώσσα με το μοναδικό κριτήριο, ότι είναι ωραία ( π.χ. Γαλλικά ).

Λοιπόν συγκεκριμένα : Η αγγλική γλώσσα είναι αναμφιβόλως η σπουδαιότερη γλώσσα του κόσμου. Στην Ευρώπη είναι ύστερα από την αγγλική  η γερμανική γλώσσα ( Γερμανία, Αυστρία, γερμανική Ελβετία) η πιό σημαντική γλώσσα. Με αυτές τις δύο γλώσσες μπορούν και οι νέοι από την Ελλάδα να βρουν κατάλληλη εργασία σε όλη την Ευρώπη και πιό πέρα. Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στον ηλεκτρονικό  τύπο  Το Βήμα, Καθημερινή )

- ————————————————–

Σπουδαστές στην Γερμανία, Μεγάλες διαφορές (πρωτίστως Βόρεια και Νότια Ευρώπη)

Ζω εδώ και 58 έτη στην Γερμανία ( 32 πρώην Ανατολική και 26 στην ενωμένη Γερμανία) και πέραν τούτου είχα σπουδαστές (φοιτητές, μεταπτυχιακούς και δοκτορά) προ και μετά των κοσμοϊστορικών αλλαγών από 70 χώρες του κόσμου (όλες οι θρησκείες και όλοι οι Κύκλοι Πολιτισμού).

Τεράστια είναι η διαφορά μεταξύ των σπουδαστών από τις ισλαμικές και από τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και μεταξύ των σπουδαστών από τη Νότια και από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.

Τις πιο μεργάλες επιτυχίες έχουν να αναδείξουν οι σπουδαστές από τις χώρες με προτεσταντική (ΗΘΙΚΗ αρχή της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ) και ειδικά με καλβινιστική (ΗΘΙΚΗ αρχή της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ) παράδοση. Οντως άλλος αστερισμός.

Εάν π.χ. ζούσαν στην Ελλάδα Ολλανδοί ή Σουηδοί, θα την έκαναν παράδεισο, ενώ εάν ζούσαν Ελληνες στην Ολλανδία ή στην Σουηδία θα ήταν πάμπτωχοι και ζήτουλες. Καθημερινή (16.10.16)

————————————————————-

Διδακτορικές Διατριβές

α) Μόνον οι αριστούχοι και οι πολύ καλοί απόφοιτοι πανεπιστημίων και ανωτάτων σχολών λαμβάνουν την ευκαιρία να συγγράψουν μία διδακτορική διατριβή.
β) Γενικά είναι πολύ δύσκολο ο ενδιαφερόμενος να βρει  ειδικό πανεπιστημιακό που θα αναλάβει την επιστημονική εποπτεία. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τους απόφοιτους ξένων πανεπιστημίων.
γ) Επιτρέπονται ταυτόχρονα μόνο 4-5 υποψήφιοι λόγω ποιοτικής εποπτείας.
δ) Η συγγραφή μίας διδακτορικής διατριβής διαρκεί κανονικά 3 έως τέσσερα έτη. Εάν όμως ο μέλλον διδάκτωρ εγάζεται αλλού, μπορεί να διαρκέσει και 6 έτη. Σημειώνονται και περιπτώσεις, στις οποίες η συγγραφή της διδακτορικής διατριβής διαρκεί μόνον δυόμιση ή και σπανίως δύο έτη. Στην τελευταία περίπτωση προετοιμάζεται ο ενδιαφερόμενος από ένα πανεπιστημιακό συστηματικά πρωτίστως στα πλαίσια φοιτητικών ομάδων ερευνών για την συγγραφή της διατριβής. Είχα τέτοιες ομάδες επί 25 έτη. Ηταν σαν φυτώριο μελλόντων επιστημόνων.
δ) Μεταξύ της διπλωματικής και της διδακτορικής διατριβής σημειώνεται τεράστια διαφορά. Το ίδιο ισχύει και για την υφηγεσία σε σύγκριση με την διδακτορική  διατριβή, αλλά η υφηγεσία είναι πολύ δύσκολη και προβλέπεται κυρίως γι αυτούς που προορίζονται για την ανώτερη πανεπιστημιακή σταδιοδρομία.
ε) Μέσω της διαδακτορικής διατριβής συντελούνται ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ έρευνες και ταυτόχρονα ο υποψήφιος ωριμάζει  ως επιστημονική προσωπικότητα.
ζ) Στις προηγμένες χώρες ονομάζονται μόνο τα άτομα από διδάκτορα και πάνω επιστήμονες, ενώ στην Ελλαδα ονομάζεται κάθε απόφοιτος πανεπιστημίου επιστήμονας.

-Ο τιμητικός τίτλος Dr.hc.  (Dr.honoris causa) έχει μόνον σε μερικές περιπτώσεις κάποια σχέση με την επιστημονική έρευνα. Καθημερινή (21.12.16)

Ελληνικά στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο, Δημοτική και Καθαρεύουσα, Αρχαία και Λατινικά

Αρχαία Ελληνικά στο Γυμνάσιο

Τελειώσαμε στην δεκαετία του 50 το Γυμνάσιο, αλλά αντί να διεισδύσουμε στο πνεύμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ασχολούμασταν εντατικά με την συντακτική και την γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Αλλά στο εξωτερικό είχαμε τη μεγάλη ευκαιρία να μελετήσουμε επί τέλους τα έργα των Ελλήνων φιλόσοφων συστηματικά, όμως μεταφρασμένα σε άλλες γλώσσες. Καθημερινή (30.5.15)

—————————————————————————————

Τα Νεοελληνικά μου

Στην Ελλάδα μιλούσα μόνον την Καθαρεύουσα και πολύ λίγο την Δημοτική. Δυστυχώς δεν έχω βιώσει την ραγδαία εξέλιξη της Δημοτικής στις παρελθούσες δεκαετίες  που έχει αντικαταστήσει την Καθαρεύουσα. Κάποιος φίλος φιλόλογος μου έχει συστήσει να χρησιμοποιώ για μία μεταβατική περίοδο και λέξεις της Καθαρεύουσας. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ.

Πάντως είχα σκοπό στα επόμενα οχτώ χρόνια να χρησιμοποιώ την Δημοτική όπως κάποτε την Καθαρεύουσα. Αγόρασα κα μελέτησα πρωτίστως φιλοσοφικά βιβλία για να γνωρίσω καλύτερα τους επιστημονικούς όρους. Αυτό ήταν για μένα μία λίαν ευχάριστη εμπειρία.
Ηδη ύστερα από ένα χρόνο εντατικής εκμάθησης της Δημοτικής άρχισα να θυμάμαι και να χρησιμοποιώ μέσω της Καθαρεύουσας το ελληνικό λεξιλόγιο . Τώρα τελευταία άρχισε να βελτιώνεται η Δημοτική μου, αλλά Γηράσκω αεί διδασκόμενος.

Πάρα λίγο θα ξεχνούσα βαθμιαία ην ελληνική γλώσσα, κάτι που θα ήταν μεγάλη ντροπή. Πάντως καλύτερα να χρησιμοποιώ τη μητρική μου γλώσσα , αν και με μερικά λάθη, παρά να εκφράζομαι σε ξένη γλώσσα, όπως πάρα πολλοί Ελληνες πανεπιστημιακοί του απόδημου Ελληνισμού.

Καθημερινή  ( 4..9.14 ,24.8.14).

————————————————–

Δημοτική, Καθαρεύουσα
Το γλωσσικό πρόβλημα με έχει στο παρελθόν απασχολήσει, γιατί δεν είχα κατανόηση για το παράξενο φαινόμενο της ελληνικής διγλωσσίας : Η Καθαρεύουσα για τους δήθεν μορφωμένους και η Δημοτική για τον απλό λαό, αν και σε αυτήν έχει γραφεί η νεοελληνική λογοτεχνία. Από ό,τι έχω έως τώρα διαβάσει, μια τέτοια διγλωσσία δεν σημειώνεται σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες έχουν εξελιχθεί φυσιολογικά και χωρίς τεχνάσματα.

Από αυτά που έχω τα παρελθόντα έτη όχι τόσο συστηματικά συλλέξει και διαβάσει γύρω από την ελληνική γλώσσα , καταλήγω στο εξής αποτέλεσμα :

Η Καθαρεύουσα (έως το 1976)) αποτελεί μία τεχνιτή γλώσσα, η οποία εστιάζεται μεταξύ της Ελληνιστικής Κοινής ( από το 330 π.Χ. έως το 700 μ.Χ.,τελευταίο στάδιο της Αρχαίας Ελληνικής) , από την οποία έχει παραλάβει πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία και της Δημοτικής.
Σε ό,τι αφορά τα στάδια της Ελληνικής γλώσσας , σημειώνεται και άλη γνώμη :
α)Ελληνιστική Κοινή (300 π.Χ. -565 μ. Χ.).
β) Μεσαιωνικά Ελληνικά (565-1453).
δ) Νεοελληνικά (από το 1453 έως σήμερα).

Η Δημοτική (από το 1700 ) είναι η σύγχρονη Νέα Ελληνική γλώσσα και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως κόρη της Μεσαιωνικής Ελληνικής (από το 700 έως το 1700, μόνον οι πολύ μορφωμένοι , ιεράρχες και θεολόγοι μιλούσαν την Ελληνιστική Κοινή και μερικοί ακόμη και την Κλασική) , η οποία έπεται της Ελληνιστικής Κοινής.
Η Δημοτική έχει εμπλουτισθεί σημαντικά με λέξεις μεν από την καθαρεύουσα, αλλά με άλλες καταλήξεις.
Εν τω μεταξύ η Δημοτική έχει τόσο εξελιχθεί που ο μέσος Ελληνας δεν την κατέχει, πολλοί δεν την καταλαβαίνουν. Μερικοί ποιητές έφθασαν στο σημείο να αξιοποιούν ομηρικές λεξεις κα επί τη βάσει των να γράφουν ποιήματα, τα οποία είναι για έναν που δεν κατέχει την Ομηρική ακατανόητα. Εχω μια τέτοια εμπειρία με έναν γνωστό ποιητή.

Συμπέρασμα : Η Δημοτική δεν είναι κόρη, αλλά το πολύ εγγονή της Ελληνιστικής Κοινής.

Πηγές

-Γ. Κορδάτος, Ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος, Αθήνα 1973.
-Νεοελληνική Γραμματική (της Δημοτικής), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης, Ινστιτούτο Νεοελληνικων Σπουδών, ΙδρυμαΤριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1991.
-J.Chadwick, Η γέννεσις της ελληνικής γλώσσας, Αθήνα 1961/1962.
- R. Rowning, Robert, Medieval and Modern Greek, Cambridge 1983.
-L.R.Palmer, The Greek language, London 1996.
- H. Tonnet, Histoire du grec moderne, Paris, 1993-2003.
-F. R. Adrados, Geschichte der griechischen
Sprache. Von den Anfängen bis heute, Tübingen/Basel 2002.
- C. García Gual, J. M. Lucas de Dios, O. , Historia de la lengua griega , familia lingüística indoeuropea, Santillana 2004. Καθημερινή ( 5.2.18)

-Είναι γνωστό, ότι οι μορφωμένοι Ελληνες έγραφαν στη μεσαιωνική Γλώσσα, ενώ ταυτόχρονα ο λαός μιλούσε την Δημοτική που περιείχε πολλες ξένες λέξεις.
Ο Κοραής σκέφθηκε να τονώσει την ελληνική εθνική συνείδηση και ταυτόχρονα να ενδυναμώσει τον δεσμό με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, γι αυτό έχει επί τη βάσει πρωτίστως της Ελληνιστικής Κοινής να εμπεδώσει την Καθαρεύουσα . Στην ελληνική Φιλολογία έχει αυτή ονομασθεί ως τεχνητή γλώσσα. Εχει αναβιβασθεί σε επίσημη γλώσσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και παραμελήθηκε η σχεδόν περιφρονημένη αλλά ζωντανή Δημοτική. Ετσι έχει δημιουργηθεί η διγλωσία ελληνικής sui generis. Τωρα επικρατεί στη γλώσσα μας ένα αφάνταστο χάος που είναι ΑΓΝΩΣΤΟ στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μία γλώσσα, μία γραμματική.
2. Στην Ευρώπη έχει επικρατήσει ως επίσημη γλώσσα (διοίκηση, διπλωματία, επιστήμη) η Λατινική γλώσσα (όχι τεχνητή) έως τον 18ο αι. αυτονοήτως έχει κάπως απλοποιηθεί, και οι γλωσσολόγοι την ονόμασαν σε σύγκριση με την υπερεξελιγμένη Κλασική Λατινική Vulgata , στα Γερμανικά Vulgärlatein (υποδεέστερα Λατινικά). Ο λαός μιλούσε την εκάστοτε εθνική γλώσσα.
Στις χώρες με νεολατινική γλώσσα ομιλείται μόνον η επίσημη γλώσσα και όχι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και τα κλασικά ή τα μεσαιωνικά Λατινικά.

-Κριτήριο για την κατανόηση μίας λώσσας είναι ο μέσος πολίτης, δηλαδή στην Ελλάδα ο μέσος Ελληνας, ο οποίος δεν καταλαβαίνει τέτοιες φράσεις από την καθαρεύουσα όπως π.χ, “εν κατακλείδι” , “αμφότεροι”, “προϋποτιθέσθω” , “ευκαιρείας δοθείσης” και άλλες ελληνικούρες α λα Καρατσαφέρη, Πολυδώρα κτλ. Ακούσατε πώς μιλάει η διεθνώς διακεκριμένη ιστορικός Γλύκατζη-Αρβελέρ ; Κατανοητή Δημοτική. Αλλά ακόμη και σήμερα οι περισσότεροι θεολόγοι γράφουν τα συγράμματά τους στην Καθαρεύουσα.

-Το 1991 γνώρισα στην Θεσσαλονίκη μίαν καθηγήτρια Γυμνασίου Φιλόλογο, η οποία μου σύστησε ακριβώς αυτόν τον ΣΥΓΚΕΡΑΣΜΟ.
Στο Γυμνάσιο της Κατερίνης μάθαμε πολύ καλά την Καθαρεύουσα, αλλά όταν ήμουν στο εξωτερκικό έλαβε χώραν η αντικατάστασή της με την Δημοτική, την οποία πeριφρονούσαμε (sic). Κατόπιν άρχισαν για μένα τα μπερδέματα : Από το ένα μέρος δεν ήθελα να μιλήσω πλέον την Καθαρεύουσα, από το άλλο μέρος δεν κστείχα καλά την εν τω μεταξύ εξελιχθείσα Δημοτική.Καθημερινή (5.2.18)

-Η αντικατάσταση της καθαρεύουσας με την δημοτική έχει συντελεσθεί όταν ήδη βρισκόμουν στο εξωτερικό.
Επαθα πράγματι σοκ, γιατί η καθαρεύουσα ήταν για μένα ιδανική προϋπόθεση να μάθω για την επιστημονική μου εργασία σχετικά εύκολα μερικές ξένες γλώσσες και πέραν τούτου δεν κατείχα καλά την δημοτική.

Και όμως η εποχή της καθαρεύουσας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ισως μπορεί να βρεθεί κάποτε μία λύση η οποία θα έγκειται στον εμπλουτισμό της δημοτικής με λέξεις από την δημοτική ή και από τα αρχαία ελληνικά.
Πάντως επικρατεί ένα μεγάλο γλωσσικό και εννοιολογικό χάος. Καθημερινή (30.5.15, 2017, 2018)

————————————————-

Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά στο Γυμνάσιο της Κατερίνης

Τα αρχαία Ελληνικά με βοήθησαν πάρα πολύ στην ταχεία εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας και δη της επιστημονικής με τα απαρέμφατα, τη μετοχή και το συντακτικό.
Τελικά την κατείχα καλύτερα από τους Γερμανούς.

Τα Λατινικά με βοήθησαν τόσο πολύ στις σπουδές και αργότερα στην σταδιοδρομία μου ως πανεπιστημιακού που ήμουν σε θέση να διατυπώσω νέους επιστημονικούς όρους, οι οποίοι έγιναν διεθνώς γνωστοί και χρησιμοποιούνται πρωτίστως σε επιστημονικά συγγράμματα με παραπομπή στα δικά μου ανάλογα επιστημονικά συγγράμματα. Καθημερινή (4.10.15)
—————————————————————————————————————————————————-
Ελληνική Γλώσσα. Εξέλιξη, Στάδια

Προέλευση και γενεαλογία • Προελληνικό υπόστρωμα
• Ελληνοαρμενική
• Ελληνοάρεια
• Ελληνοφρυγική
• Ελληνικές γλώσσες

Περίοδοι
• Πρωτοελληνική (περ. 3η χιλιετία π.Χ.)
• Μυκηναϊκή ελληνική (περ. 1600–1100 π.Χ.)
• Αρχαία ελληνική (περ. 800–300 π.Χ.)
• Ελληνιστική Κοινή (περ. 300 π.Χ.–330 μ.Χ.)
• Μεσαιωνική ελληνική (περ. 330–1453)
• Νέα ελληνική (από το 1453)

Διάλεκτοι Αρχαίες
• Αιολική
• Αρκαδοκυπριακή
• Αττική και Ιωνική
• Δωρική
• Ομηρική
• Λοκρική
• Παμφυλιακή
• Μακεδονική

Νέες
• Καππαδοκική
• Κρητική
• Κυπριακή
• Δημοτική
• Xειμαρριώτικα
• Κατωιταλιώτικα
• Καθαρεύουσα
• Μαριουπολίτικα
• Ποντιακή
• Τσακώνικη
• Ρωμανιώτικα

Φωνολογία • Αρχαία
• Κοινή
• Νέα Ελληνική

Γραμματική • Αρχαία
• Νέα

Συστήματα γραφής • Κυπριακό συλλαβάριο
• Γραμμική Β’
• Ελληνικό αλφάβητο
o Ιστορία
o Αρχαϊκές μορφές
o Αριθμητικά
o Ορθογραφία
o Πολυτονική γραφή
o Ελληνικός κώδικας Μπράιγ
o Κυριλλική και Λατινική γραφή
• Greeklish

Γραμματεία • Αρχαία
• Μεσαιωνική (Λόγια και Δημώδης)
• Νεοελληνική

Προβολή και μελέτη • Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού
• Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

Ἀλλα • Εξωνύμια
• Τοπωνύμια
• Παροιμίες
• Γλωσσικό ζήτημα

Ευρώπη, Εννοια, Προϊστορία, Μέλη, Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού, Ελλάς Ανατολή Και Δύση

Ευρώπη , Ανατολή ΚΑΙ Δύση

Προσπάθεια μιας συστηματικής προσέγγισης

Ανατολή

1. Γλωσσική πτυχή

Οι μεγάλοι θαλασσοπόροι Φοίνικες ήταν ο πρώτος λαός, ο οποίος έχει χρησιμοποιήσει την έννοια Δύση ( Βρπ =Βρεπ=Δύση= στα Ελληνικά Ευρώπη ) και εννοούσαν όλες τις χώρες δυτικά της Κύπρου. Στην Φοινικική γλώσσα (δυτικοσημιτική, αργότερα επίσημη γλώσσα της μεγαλοδύναμης Καρχηδώνα) σημαίνει βρπ σκότος ή δύση.

Στους ιστορικούς χρόνους έχουν οι Αρχαίοι Έλληνες ονομάσει  την περιοχή της Δυτικής Μεσογείου Εσπερία ( Δύση ) , εξ ου και ο Εσπέριος ( Δυτικός ). Στην ελληνική μυθολογία  οι Εσπερίδες ήταν θυγατέρες του Άτλα, εξ ου και η ονομασία ” Ατλας-Οροσειρά” στην Βορειοδυτική Αφρική (Μαρόκκο, Αλγερία).

Στους “Πέρσες ” του Αισχύλου γίνεται λόγος για την χώρα, στην οποία έχουν νικηθεί οι Πέρσες “εκεί όπου δύει ο ήλιος” (Δύση ).

Πολύ προ των Ελλήνων οι Αιγύπτιοι ονόμαζαν όλες τις περιοχές δυτικά της Αιγύπτου και της Λιβύης δύση ή σκότος.

Οι πρακτικοί Ρωμαίοι προσέδωσαν στις δυτικές περιοχές του Ιmperium Romanum την ονομασία Occidens ( Δύση ) και στις ανατολικές περιοχές την
ονομασία Oriens ( Ανατολή ) , στην οποία ανήκαν η Κυρηναϊκή ( Λιβύη), η Αίγυπτος, η Συρία-Παλαιστίνα και η Asia Minor ( κατόπιν μετάφραση στα Ελληνικά ως Μικρά Ασία).

Προ περίπου δύο χιλιάδων ετών έχει  η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαιρεθεί στην Δυτική (Imperium Romanum Occidentalis) και στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ( Imperium Romanum Orientalis ).

2. Ιστορική πτυχή

Ύστερα από την εδραίωση του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση του αστικού κράτους έχει επικρατήσει σε όλα τα πεδία της ζωής ιδιαιτέρως στον 19ο αι. η Δύση ( Ευρώπη)  . Προηγήθηκαν η Αναγέννηση, ο   Ευρωπαϊκός   Διαφωτισμός και η Αστική Επανάσταση.

Οι βαλκανικές χώρες όμως δεν έχουν βιώσει αυτην την καθοριστική εξέλιξη. Αλλά οι ευρωπαϊκές μεγαλοδυνάμεις Αγγλία και Γαλλία έχουν ταπεινώσει με την αποικιοκρατική τους πολιτική τις ισλαμικές χώρες.

Η βιομηχανική και επιστημονική υπεροχή της Δυσης ήταν και είναι ακόμη το υπόβαθρο της αλαζονείας των Δυτικοευρωπαίων και των Αμερικανών έναντι άλλων χωρών , ιδιαιτέρως των καθυστερημένων ισλαμικών .

3. Πολιτισμική πτυχή

Από επιστημονική άποψη χρησιμοποιούνται οι όροι  “Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού” , “Ισλαμικός Κύκλος Πολιτισμού” , «Κονφουκιανικός Κύκλος Πολιτισμού» και «Ινδουϊστικός Κύκλος Πολιτισμού». Εχω διαπιστώσει, ότι αυτοί οι Terminini scientifici  δεν είναι στην Ελλάδα γνωστοί.

Τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού, στον οποίο ανήκουν και μη ευρωπαϊκές χώρες ( πρωτίστως  ΗΠΑ, Καναδάς, Ισραήλ, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία ) είναι τα εξής : ανθρωποκεντρισμός ( δηλαδή όχι θεοκεντρισμός ), ατομοκεντρισμός ( δηλαδή όχι ετατισμός ), πολίτης ( citoyen ), κράτος του δικαίου,  ατομικά (υποκειμενικά, όχι αντικειμενικά ) ανθρώπινα δικαιώματα, δημιουργικότητα, συστηματικότητα, οργανοτικότητα κτλ.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του Ισλαμικού Κύκλου Πολιτισμού ( Ανατολή ) είναι τα κάτωθι : θεοκεντρισμός έως θεοκρατία, ανδροκρατία και φαλλοκρατία,  δικτατορίες, νεποτισμός, διαφθορά, φανατισμός. Εκτός τούτου διαπιστώνουμε έλλειψη του ατόμου, του πολίτου, της δημοκρατίας, των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών,της κοινωνικής,  της κρατικής και της νομικής συνείδησης, της αυτοκριτικής,  του αισθήματος της ευθύνης για το σύνολο, του ορθού λόγου, της δημιουργικότητας  κτλ.

Αξίζει τον κόπο να συγκρίνουμε τον Νεοέλληνα ρεαλιστικά περισσότερο με τον Ανατολίτη και όχι τόσο με τον Δυτικοευρωπαίο.

Υπάρχει και η ειδική περίπτωση του Νεοέλληνα πολιτικού  που είναι πολιτιστικό κράμα της Ανατολής και της Δύσης. Ο αντικειμενικός παρατηρητής και γνώστης της νεοελληνικής νοοτροπίας διαπιστώνει συχνά , ότι μερικοί πολιτικοί σκέπτονται και εκφράζουν γνώμη σε βαλκανοανατολίτικο πολιτισμικό επίπεδο : μεγαλοστομία, αθυροστομία, τσαμπουκισμός, συνωμοσιολογία, υπόνοιες , απειλές, συκοφαντίες, “επιθέσεις” και “αντεπιθέσεις” αντί επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων, συγκρουσιασμός, έλλειψη της αυτοπεποίθησης, της λογικής σκέψης, της πολιτισμένης κριτικής και πρωτίστως της αυτοκριτικής.

Όποιος τονίζει μεγαλόφωνα, πολυποίκιλα και επανειλλημμένα, ότι είναι “100 τοις εκατό αθώος” και ότι “θα αστράψει η αλήθεια” κτλ.. αντί να περιμένει την απόφαση μίας ειδικής επιτροπής η ενός δικαστηρίου, έχει πολλά ψυχολογικά προβλήματα και ίσως να μην είναι και τόσο πεπεισμένος για την αθωότητά του. Αυτό συμβαίνει συχνότατα με πολιτικούς του παρακάτου είδους ( Ιδέ  στο Μπλογκ μου την κοινωνιολογική, πολιτολογική και γλωσσολογική μελέτη «Νεοέλλην άνηρ πολιτικός, Κάθαρμα, Αλήτης, Μπάσταρδο» και το άρθρο  «Νεοέλληνας, Βαλκανοανατολίτης» ).

Δημοσιευθέν συχνά στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο, κυρίως στην Καθημερινή και στο Βήμα.

———————————————————–

Ευρώπη-Ελλάδα
(κάποιος χρήστης αξιολογεί την Ευρώπη ως άχρηστη, ανίκανη κτλ.)

Εννοείτε την πραγματική Ευρώπη ή την Ευρώπη των σουρεαλιστών και ονειροπόλων ; Η σημερινή Ευρώπη είναι το όνειρο και άλλων περιοχών της υφηλίου. Δηλαδή, επειδή η Ελλάδα έχει παντελώς ξεπέσει, μπατίρισε και η Ευρώπη ;

Ευνοήτως επιθυμείτε την Ευρώπη των τεράστιων πακέτων , τα οποία τα τρισκατάρατα και τελείως διεφθαρμένα τρωκτικά των κυβερνώντων κομμάτων έχουν καταβροχθίσει; Οι καιροί έχουν αλλάξει, οι “κουτόφραγκοι” ξύπνησαν.

Ακριβώς αύριο υπερασπίζει στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου κάποιος (Mario Arroyave) από τους πρώην μεταπτυχιακούς μου την διδακτορική διατριβή του με θέμα την δημιουργία μίας Λατινοαμερικανικής Ενωσης με πρότυπο την ΕΕ !
Είχα εν μέρει την επιστημονικκή εποπτεία επί του θέματος. Voila ! Προσθήκη. Εν τω μεταξύ έχει υπερασπίσει το δοκτοράτο του με magna cum laude : λίαν καλώς). Καθημερινή (22.6.15)
Ευρώπη, Εννοια, Προϊστορία, Ποιοι ανήκουν στην Ευρώπη ;

Προϊστορία

Ήδη προ 25χιλ. (γυναικεία είδωλα ίσως θεοτήτων ) και μία φλογέρα, προ 18χιλιάδων ετών (ζωγραφιές) έχουν συντελεσθεί στην Ευρώπη στην
Παλαιολιθική Εποχή (700χιλ-8χιλ. π.Χ.) μερικές πολιτισμικές επιτεύξεις.
Με την Νεολιθική Εποχή ( 5.500-2.500 π.Χ. ) έλαβε χώραν η „Γεωργική Επανάσταση“ και έχει αρχίσει ο συστηματικός εκπολιτισμός των Ευρωπαίων (
οικισμοί, καλλιέργεια δημητριακών , καταμερισμός εργασίας, κεραμική ( 5χιλ. π.Χ.) και αστεροσκοπείο (Stonehenge, 3χιλ. π.Χ.).

Οι πρώτοι αγρότες έχουν προέλθει από την περιοχή μεταξύ της Ανατολικής Μικράς Ασίας, της Συρίας και του Ιράκ ( DNA ! ) . Εκεί έχει εφευρεθεί 9 χιλιάδες έτη π.Χ. η γεωργία .

Η Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη είχαν γεωργικό πολιτισμό ήδη μεταξύ του 5.500 και του 4.500 π.Χ. Μερικές επιτεύξεις των Ευρωπαίων είναι πολύ
αρχαιότερες και από τις αιγυπτιακές πυραμίδες ! Και όμως, πολλοί αφελείς και αδαέστατοι Ελληναράδες νομίζουν , ότι οι Βόρειοι Ευρωπαίοι ζούσαν επάνω στα δένδρα και είχαν τα βελανίδια σαν διατροφή. Αυτό είναι το αποκορύφωμα της αμορφωσιάς , της άγνοιας και της μορφωτικής αυτοπεριχαράκωσης.Καθημερινή (28.8.16)

—————————————— —————-

Ευρώπη, Εννοια

1. Γλωσσολογικά : H λέξη Ευρώπη είναι η ελληνική εκδοχή (προφορά) της φοινικικής λέξης ΒΡΠ (μόνο σύμφωνα !) και σημαίνει η Δύση.
Μερικούς αιώνες αργότερα έχουν ονομάσει και οι αρχαίοι Ελληνες όλες τις περιοχές δυτικά από την Ελλάδα Δύση (Εσπερία).
Η λέξη Ευρώπη ερμηνεύεται στην Ελλάδα ακόμη και σε επίσημα λεξικά εσφαλμένα ως «ευρύα όψη».
2. Μυθολογικά : Η ωραία Ευρώπη ήταν κόρη του βασιλιά της Φοινίκης Αγένορα. Ο Δίας με μορφή του ταύρου την απήγαγε και την έφερε στην Κρήτη, όπου γέννησε τρία αγόρια : τον Μίνωα, τον Ραδαμάνθη ,  τον Κάδμο κτλ.
3. Ιστορικά : Η Μέση Ανατολή έχει προγηθεί της Ευρώπης στις παραγωγικές δυνάμεις (εμπέδωση της γεωργίας ήδη 9 χιλιάδες έτη π. Χ. στην δημιουργία κρατών 3 χιλ. έτη π. Χ., στην νομοθεσία (πρώτοι κώδικες 2.240 έτη π.Χ., πρώτα αλφάβητα περίπου 3 χιλ. έτη π.Χ. (το ελληνικό αλφάβητο έχει παρθεί τον 9ο αι. από τους Φοίνικες κτλ. Από τον 6 αι. π.Χ. άρχισαν να σπουδάζουν Ελληνες στις χώρες με πολύ αρχαιότερους πολιτισμούς ιατρική, νομοθεσία, διοικητικά συστήματα, αρχιτεκτονική και γεωμετρία (Αίγυπτος), μαθηματικά και αστρονομία.

α (Βαβυλωνία).
Ακόμη και η θεά Αφροδίτη προέρχεται από την Ανατολή και δη μέσω Συρίας (Aschterut, Αστάρτη) από την Βαβυλωνία (Ischtar).
Πρώτο Θέμα (1.6.15)

———————————-

Ευρώπη, ποιοί ανήκουν σ αυτήν ;

α) Στην Ευρώπη ανήκουν γεωγραφικά όλες οι χώρες μεταξύ της Πορτογαλλίας και της Ρωσίας και μεταξύ της Σκανδιναβικής και της Ελλάδας.
β) Στην Ευρώπη ανήκουν πολιτισμικά η Νότια ( στα Βαλκάνια μόνον η Ελλάδα λόγω της ιστορίας) , η Δυτική, η Κεντρική, η Βόρεια, και η Ανατολική Ευρώπη (η Ρωσία, η Λευκορωσία, η Ουκρανία και η Μολδαβία μόνον εν μέρει).
γ) Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ευρώπης είναι ο Διαφωτισμός theoria cum praxi.
δ) Ηδη προ 26 ετών έχω στις διαλέξεις μου πρεσβεύσει την άποψη περί της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Αυτή η αντίληψη έχει όμως τότε θεωρηθεί ως υπουτιμητική για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
Καθημερινή (3.2.17)

—————————————————————————–

Νεοέλληνες και Δύση (Ευρώπη)

Διαφοροποίηση (ένας από τους βασικούς κανόνες της Γενικής Μεθοδολογίας των επιστημονικών  ερευνών )

Οι Κομμουνιστές και μερικοί  εκπρόσωποι της Ριζοσπαστικής Αριστεράς  διακατέχονται από αισθήματα απόρριψης, εν μέρει και μίσους κατά της καπιταλιστικής (ιμπεριαλιστικής) Δύσης. Δηλαδή πρόκειται για μάν ιδιαίτερη έκφανση του ταξικού αγώνα.

  1.  Μερικοί εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας  μισούν την Δύση λόγω της διάλυσης της Αυτοκρατορίας από τους Σταυροφόρους.
  2. . Η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Θεολόγοι της απορρίπτουν την Δύση λόγω του Ατομοκεντρισμού και της «ανηθικότητάς» της.
  3. Ο μεσαίος Ελληνας  θαυμάζει την Δύση λόγω του υψηλού  βιοτικού επιπέδου.
  4. Οι Ελληνες επιστήμονες θαυμάζουν την Δύση λόγω του υψηλού επιπέδου των επιστημονικών ερευνών και των  επιστημονικών επιτεύξεων.
  5. Οι πλούσιοι Ελληνες λατρεύουν τον δυτικό τρόπο ζωής. Ακριβώς αυτούς έχει επί δεκαετίες το ΚΚΕ δυσφημήσει ως κοσμοπολίτες.
  6. Σημειώνονται  πολιτισμικά συμπλέγματα κατωτερότητας σχεδόν όλων των βαλκανικών λαών έναντι της «Ευρώπης». Το ίδιο ισχύει και για τους Αραβες.

Αλλα  παραδείγματα  : Οι περισσότεροι Ρώσοι θαυμάζουν  και ταυτόχρονα απορρίπτουν τους Γερμανούς. Οι περισσότεροι Πολωνοί θαυμάζουν και ταυτόχρονα απεχθάνονται τους Γερμανούς. Οι περισσότεροι Τσέχοι θαυμάζουν και ταυτόχρονα ζηλεύουν τους Γερμανούς.   :Καθημερινή (19.4.16)

 

Panos Terz ( Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος ), Προέλευση, Credo, Σπουδές, Πανεπιστημιακοί Κλάδοι, Εγκυκλοπαιδική Μόρφωση, Μουσικές Προτιμήσεις , Ονομα Παναγιώτης

Panos Terz ( Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος ),  Προέλευση,  Credo, Σπουδές, Πανεπιστημιακοί  Κλάδοι,  Εγκυκλοπαιδική Μόρφωση, Μουσικές Προτιμήσεις
Προέλευση

Περίπου τον 9ο αι. π. Χ. αυτόχθονοι πληθυσμοί (Ιωνες, Αχαιοί) έγκατέλειψαν κάτω από την πίεση των Δωριέων   την Πελοπόννησο και εποίκησαν μαζικά τα παράλια της Ιωνίας.

Ηδη μερικούς αιώνες πρωτύτερα εποίκησαν Μίνωες , Αχαιοί και γενικά Ιωνες αυτές τις περιοχές. Τον 7ο αι. κινήθηκε ένα τμήμα από αυτούς μέσω του Ελλησπόντου προς τον Βορρά και ίδρυσε στις ακτές του Ευξείνου Πόντου την πόλη Σινώπη που ήταν η αφετηρία για την αποίκηση όλων των παραλιών.

Μερικοί προχώρησαν στην ενδοχώρα και κατοίκησαν στην πόλη Hanusha (Αργυρούπολη). Εκεί συγχωνεύθηκαν με απογόνους των Χιττιτών. Τον 19ο αι. οι απόγονοί τους επέστρεψαν στα παράλια, όπου έγινε εν μέρει επιμειξία με τους καυκάσιους Λαζούς. Οι πρόγονοι των Τερζοπουλαίων κατοικούσαν πρώτα στην Τραπεζούντα, έφυγαν για την Αργυρούπολη, όπου έμειναν έως τις αρχές του 19ου αι., κατόπιν μετοίκησαν στην Φάτσα.

Οι πρόγονοι της μητέρας μου κατάγονται από την περιοχή της Τραπεζούντας. Ο παππούς μου παντρεύτηκε μίαν κατάξανθη Πόντια με γαλανά  μάτια από την περιοχή των Γαλατών . Όλοι οι συγγενείς της γιαγιάς  μου έχουν κορμιά, φυσιογνωμίες κτλ. όπως οι σημερινοί απόγονοι των Κελτών σε ευρωπαϊκές χώρες. Καθημερινή ( 30.11.15)

——————————————————

Ονομα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ , Ετυμολογία, Σημασιολογία

1.Το επίθετο άγιος ετυμολογείται από το ρήμα άζω ή
άζομαι που σημαίνει έχω ευλάβεια, ή και σέβομαι. Σημειώνεται και στην Σανσκριτική ως gajate με την σημασία εκφράζω
ευσέβεια μέσω θυσίας.
Ετσι σημαίνει το επίθετο άγιος ευσεβής καθώς και αγνός. Από το άγιος ετυμολογείται κατόπιν το ρήμα αγιάζω ή και αγίζω και από αυτά η λέξη αγιασμός. Η λέξη άγιος ήταν γνωστή ήδη στα Αρχαία Ελληνικά (Ηρόδοτος, Πλάτων και άλλοι).
Πηγή : Langenscheids Taschenwörterbuch, Altgriechisch –Deutsch,
ISBN 3-468-10031-0, Berlin et alt., 1990, S.13, 19.

2. Παν (ουδέτερο και ως συνθετικό ) από το πας (αντωνυμία) : όλο , ολόκληρο.
3.Παναγιώτης (παν+ αγιώτης), εξ ου και Παναγιώτατος (υπερθετικό του πανάγιος, προσφώνηση του Οικουμενικού Πατριάρχη της Ορθοδοξίας).
Πηγή : Γ. Μπαμπινιώτη, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, ISBN 978-960-89751-8-7, Αθήνα 2010, σελ.. 1027.

Σημειώνεται όμως ένα γλωσσικό πρόβλημα : η λέξη αγιώτης (αγιότης) είναι θηλυκού γένους : η αγιώ(ό)της, της αγιώ(ό)τητος. Αυτό σημαίνει, ότι το όνομα Παν-αγιώτης είναι από γλωσσική άποψη θηλυκό. Οπως φαίνεται έχει λάβει στην διάρκεια αιώνων αυτή η λέξη σημασιολογική μεταλλαγή. Καθημερινή (15.1.127)

————————————————–

Credo

α) Αγάπη στην εργασία (επιστήμη), β) ατσαλένια βούληση, γ) σιδερένια αυτοπειθαρχία, δ) γρανιτένια αντοχή, ε) ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ζ) Πανθεϊστής, η) Αμυντικός Ουμανιστής (Ανθρωπιστής), θ) Απέχθεια έναντι των ολοκληρωτικών συστημάτων (Φασισμός, Κομμουνισμός).

——————————————————-

Σπουδές

Νομικές Επιστήμες με ειδίκευση στο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (Δ.Δ.Δ., ιδιαιτέρως στο Διεθνές Συμβατικό Δίκαιο), στο Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο και στην Θεωρία/ Φιλοσοφία, Κοινωνιολογία και Μεθοδολογία του Δικαίου. Bάσεις της Φιλοσοφίας, της Εθνικής Οικονομίας ,της Πολιτολογίας,  της πανεπιστημιακής Παιδαγωγικής, της Διδακτικής , της Μεθοδικής/Μεθοδολογίας, της Ψυχολογίας , της Κοινωνιολογίας και του Πανεπιστημιακού Managemant. Πέραν τούτου σπουδές στο Μαρξισμό-Λενινισμό, στην Μαρξιστική-Λενινιστική Φιλοσοφία ( ιδιαιτέρως στον Διαλεκτικό και στον Ιστορικό Υλισμό ), στην Πολιτική Οικονομία του Καπιταλισμού , στην Ιστορία του Διεθνούς Εργατικού Κινήματος, στο Διεθνές Επαναστατικό Κίνημα, στην Θεωρία της Επανάστασης και στο Διεθνές Σοσιαλιστικό Σύστημα.

———————————————————-

Πανεπιστημιακοί κλάδοι

Καθηγητής Πανεπιστημίου, Λειψία, Universidad Santiago

Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (μεταξύ άλλων Επιστήμη του ΔΔΔ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΘΕΩΡΙΑ, Κοινωνιολογία και ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ του ΔΔΔ, Διεθνές Συμβατικό Δίκαιο, Διπλωματικό Δίκαιο, Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης, Ανθρωπιστικό Δίκαιο («Δίκαιο του Πολέμου»), Διεθνές Δίκαιο των Μεταναστών, Διεθνές Δίκαιο του Σύμπαντος, Διεθνές Δίκαιο του Αφοπλισμού, Δίκαιο του ΟΗΕ , Διεθνής Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωματικών, Διεθνές Δίκαιο της Προστασίας του Περιβάλλοντος) , Θεωρία, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, Κοινωνιολογία και ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ του Δικαίου, Θεωρία των διεθνών σχέσεων, Γενική ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ των βασικών επιστημονικών ερευνών (ανθρωπιστικές επιστήμες). Το τελευταίο μόνον για την επιμόρφωση άλλων επιστημόνων πανεπιστημίου
και ανωτάτων σχολών.

 

—————————————————-

Εγκυκλοπαιδική μόρφωση

Στα πλαίσια της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης ασχολούμαι από το 1960 ερασιτεχνικά, αλλά συστηματικά με την Αρχαιολογία (ειδικά με την Μεσολιθική και την Νεολιθική Εποχή καθώς και με την Εποχή του Χαλκού ), με την αρχαία ελληνική Ιστορία και Φιλοσοφία καθώς και με την Ρωμαϊκή Ιστορία και Φιλοσοφία, με την συγκριτική παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού και της Λογοτεχνίας, με την Μυθολογία και την Ετυμολογία, συστηματικά με τους αρχαίους πολιτισμούς της Μέσης Ανατολής , των Χιττιτών, της Ινδίας και της Κίνας και  απο το 1985 επιστημονικά με την Εθνολογία (προέλευση, φυσιογνωμία και νοοτροπία ) των ευρωπαϊκών και μερικών ασιατικών λαών.Λόγω επιστημονικών σκοπών εκμάθηση μερικών ξένων γλωσσών. ——————————————————– —

Μουσικές προτιμήσεις

Διαθέτω στην κατοικία μου περίπου 1300 δίσκους , κασέτες και CD με τουλάχιστον 15 χιλιάδες μουσικά κομμάτια και τραγούδια. Περίπου 75 τοις 100 αφορούν την μεσαιωνική (από τον 8ο αι.) μουσική και τραγούδια από πολλές ευρωπαϊκές χώρες και πρωτίστως κλασσική μουσική από όλες τις εποχές και όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (πρωτοστατούν οι Ιταλοί, οι Γερμανοί, οι Αυστριακοί, οι Γάλλοι, οι Αγγλοι και οι Ρώσοι).

Τα υπόλοιπα αφορούν παραδοσιακά τραγούδια σχεδόν από όλον τον κόσμο, ιδιαιτέρως ελληνικά (πρωτίστως παραδοσιακά), γερμανικά, πάρα πολλά λατινοαμερικανικά, ιρλανδικά, αγγλικά, ινδικά, κινέζικα, μογγολικά, κεντροασιατικά, αραβικά ( ιδιαιτέρως αραβοανδαλουσιακά και αιγυπτιακά ) και αφρικανικά (δυτικοαφρικανικά) . Σε ό,τι αφορά τα ελληνικά τραγούδια και τη μουσική, διαθέτω μεν σχετικά πολλά, αλλά μου λείπουν , όπως συχνά διαπιστώνω, πολλά τραγούδια από τον Πόντο, την Μικρά Ασία και ιδιαιτέρως από τα ελληνικά νησιά (ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΤΙΚΑ !!!)που μου αρέσουν πάρα πολύ. Εν τω μεταξύ έχει επιλυθεί το πρόβλημα αυτό χάριν του Youtube.

-Johann Sebastian Bach, Ο μεγαλύτερος μουσικοσυνθέτης στην παγκόσμια ιστορία της μουσικής.

Σε ό,τι αφορά το έργο του Bach, προτίμησα ήδη από το 1960 τα εξής έργα , τα οποία έχω στην “Οικιακή μουσική βιβλιοθήκη” μου : Matthäus-Passion (Υπάρχει και μία από τον Telemann !), Messe h-moll, Die vier Orchestersuiten BWV 166-169, Die sechs Brandenburgischen Konzerte BWV 1046-1051, Violinkonzerte I : BWV 1041-1043 (Αυτό ιδιαιτέρως με David et Igor Oistrach), Das Wohltemporierte Klavier ( I Präludien und Fugen 19-24, BWV 864-869 ( Swjatoslaw Richter !), Konzerte für Cembalo und Streichorchester f-moll BWV 1056, A-dur BWV 1055 und E-dur BWV 1053, στο τέλος το “λαϊκο” Weihnachtsoratorium.

Επισκέπτομαι τακτικότατα (abonnement) τα ρεσιτάλ κλασικής μουσικής γενικά στην “Πόλη της μουσικής” Λειψία εδώ και μισόν αιώνα.

Καθημερινή ( 30.1.16)

——————————————————————————-

Κλασική Μουσική σε Πανεπιστημιακές Διαλέξεις

Η Bartoli τραγουδά όπως ένα καναρίνι, και οι μουσικοί παίζουν άριστα, καλύτερα από αυτούς που άκουσα στην ερμηνεία του Vivaldi έως τώρα.

Εχω στην βιβλιοθήκη μου δίσκους και CD με μουσική του, μεταξύ αυτών και μία CD με το Giardino armonico, αλλά όχι με την Μπάρτολι. Το κονξέρτο με την Oboe είναι σαν πυροτέχνημα.

Κατ αρχάς αγαπούσα πολύ τις Le quatro stagioni ( ιδιαιτέρως La Primavera και L Estate), αλλά κατόπιν προτίμησα το δράμα Juditha Triumfans στα Λατινικά.
Εχω χρησιμοποιήσει τo κομμάτι Juditha et Holofernes συχνά στην διάλεξη περί της Ιστορίας του Διεθνούς Δικαίου του Πολέμου. Οι φοιτητές ξαφνιάστηκαν κάπως, αλλά η μουσική τους άρεσε.

Κάτι το παρόμοιο έκανα και με τη μουσική του Mozart ( Die Zauberflöte, Sarastro “Die Strahlen der Sonne vertreiben die Nacht” στο θέμα “Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός”), με τον Beethoven (Egmont, Αυτοδιάθεση), με το Händel και άλλους μουσουργούς.

Καθημερινή (17.1.16)

———————————————————————————-

Μογγολία, Τραγουδίστριες

Είναι γενικά γνωστό, ότι μόνον οι υψηλές φωνές των γυναικών είναι κατάλληλες για μαγεία. Σe σύγκριση με τις Κινέζες τραγουδούν μελοδικότατα και πολύ καλύτερα. Ισως είναι η Byambajargal Gombodorj η διασημότερη τραγουδίστρια της Μογγολίας.

Πάντως είναι προτιμότερο να είμαστε ανοιχτοί απέναντι στη μουσική και στα τρταγούδια άλλων πολιτισμών και λαών,από το να κάνουμε και εθνοκεντριστική μουσικοομφαλοσκόπηση.

Καθημερινή ( 17.1.16,2017, 2018 )

Ευρωπαϊκή Ενωση, Παγκοσμιοποίηση, Αξιολόγηση, Ευρωσκεπτικισμός, Brexit, Αλληλεγγύη, Ελλάς, “Επεμβάσεις” ; ΕΕ-Ελλάς, Εθνική Κυριαρχία, Μέλλον, ΕΕ και Αριστερή Συνωμοσιολογία , Χ. Γιανναράς Εχθρός της ΕΕ

Διαφορετικές έννοιες : Εθνος, Κράτος, Διεθνής Οργανισμός, Υπερεθνικός Οργανισμός (ΕΕ), “Παγκόσμιο Κράτος”, “Παγκόσμια Κυβέρνηση”

α) Εθνικό (μονοεθνικό,πολυεθνικό, ομοσπονδία, συνομοσπονδία) κράτος που έχει εμπεδωθεί ύστερα από την Γαλλική Αστική Επανάσταση (1789).

β) Διεθνείς Οργανισμοί κυριάρχων κρατών. Οι πρώτοι έχουν ιδρυθεί ήδη στην δεκαετία του 80 του 19ου αι.
Υστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει  ο πρώτος γνήσιος διεθνής οργανισμός ( Λίγκα των Εθνών) ιδρυθεί και ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει δημιουργηθεί ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών .

γ) Μόνον στην Ευρώπη έχουν εμπεδωθεί βαθμιαία ήδη στα 50χρονα διεθνείς “υπερκρατικοί” ή “υπερεθνικοί” οργανισμοί, των οποίων το αποκορύφωμα είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι η εθελοντική εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών σε όργανα του ενιαίου οργανισμού προς συμφέρον όλων. Απώτερος σκοπός είναι η ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, δηλαδή ενός πανευρωπαϊκού ομοσπονδιακού κράτους.
Επί πολλά έτη  η Γερμανία ήταν οπαδός αυτής της επιδίωξης, εναντίον αυτής ήταν και είναι η Γαλλία (La Grande Nation) και μερικά μικρότερα κράτη όπως η Ελλάδα. Εναντίον της ΕΕ τοποθετούνται πρωτίστως οι υπερεθνικιστές, μεταξύ αυτών οι αυτοκληθέντες  εθναμύντοτρες Ελληναράδες των ΑΝΕΛ.

Χωρίς όμως αυτήν την πολιτική ένωση δεν μπορεί να υφίσταται αυτόματα βοήθεια μεταξύ των κρατών.

δ) Μεταξύ των δύο βασικών αρχών της  Χάρτα του ΟΗΕ και συγχρόνως του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και δη της Κυριαρχικής Ισότητας των Κρατών και της Ειρηνικής Διεθνούς Συνεργασίας, η δεύτερη αρχή άρχισε βαθμιαία  να κερδίζει στην Ευρώπη προτεραιότητα σε τέτοιο βαθμό, που μερικοί ειδικοί αυτού του επιστημονικού κλάδου, της Θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων καθώς και της Πολιτικής Θεωρίας (π.χ. ο κορυφαίος Jürgen Habermas) ομιλούν ήδη για μία «μετα-εθνική νοοτροπία» η για μία «μετα-κυριαρχική εποχή», αν και αυτή η άποψη είναι σε διεθνή κλίμακα ουτοπική (ιδέ π.χ. τα κυρίαρχα εθνικά και εν μέρει εθνικιστικά κράτη ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία κτλ.).

ε) Ηδη υστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ειρηνιστές ειδικοί των προαναφερθέντων επιστημονικών κλάδων έκαναν ουτοπικές προτάσεις για την εμπέδωση ενός «Παγκοσμίου Κράτους» ή μίας «Παγκοσμίας Κυβέρνησης» φυσικά ανευ επιτυχίας.

Στην πραγματικότητα σημειώνονται στην ιστορία άλλες μορφές της παγκοσμίας εξουσίας όπως η Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη), η Pax Americana, η Pax Sovietica, στην Ευρώπη εν μέρει η Pax Germanica και ύστερα από μερικά χρόνια θα εμφανισθεί δυναμικά και η Pax Cinica (Κινέζικη Ειρήνη). Καθημερινή (18.7.15)

————————————————-

ΕΕ, Μία συστηματική και νηφάλια θεώρηση χωρίς φθηνούς συναισθηματισμούς , ιδεοληπτικές και υπερεθνικιστικές παρωπίδες η Λόγος vs Λαϊκισμού

1. Η Ευρωπαϊκή Ενωση ( ΕΕ ) είναι προς το παρόν το μοναδικό μεγάλο πείραμα και δη επιτυχές τέτοιου είδους σε διεθνή κλίμακα. Η σημερινή ΕΕ είναι το αποτέλεσμα μίας μακράς και εντατικής διαδικασίας, η οποία εμπεριέχει μία μεγάλη δυναμικότητα και ικανότητα μεταλλαγής και εξέλιξης. Οι αντίπαλοι της ΕΕ, αν και πολύ θορυβώδεις, είναι στη μειονότητα. Οι ΛΑΟΙ ( όχι υπό την έννοια του ΣΥΡΙΖΑ ) θέλουν και εκτιμούν την ΕΕ. Ολα τα άλλα είναι μάλλον για ανεγκέφαλους, φανατικούς της άκρας Αριστεράς και της άκρας Δεξιάς σε όλην την Ευρώπη και για τους αδαέστατους.

Η ΕΕ έχει έως σήμερα να αναδείξει επιτυχίες και αποτελέσματα, τα οποία ονειρεύονται και άλλες περιοχές του κόσμου. Εδώ αναφέρουμε μόνον το ενιαίο νόμισμα Ευρώ, πιό ισχυρό από το δολλάριο. Ας αναφερθεί και η ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών και αγαθών ύστερα από την εξαφάνιση των εθνικών συνόρων. Ποιός θα μπορούσε να τα φαντασθεί αυτά ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ;

Το πιό σπουδαίο όμως από όλα είναι το γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας, ότι στην Ευρώπη, στην ήπειρο των πολυάριθμων πολέμων και ιδιαιτέρως των δύο παγκοσμίων πολέμων επικρατεί εδώ και πάνω από  70 χρόνια ειρήνη. Είναι λοιπόν τυχαίο που η Ευρώπη έχει εξελιχθεί σε μαγνήτη των κατατρεγμένων και δυστυχισμένων όλου του κόσμου ; Διατί δεν πάνε άραγε στον «παράδεισο» του Πούτιν ;

2. Η ΕΕ είναι πρότυπο μίμησης και για άλλες περιοχές του κόσμου, ιδιαιτέρως για την Λατινική Αμερική, η οποία άρχισε ήδη να στρέφεται προς την Ευρώπη και ταυτόχρονα να απομακρύνεται από τις ΗΠΑ. Ηδη έχουμε (είχα μεγάλη εμπλοκή) στα ευρωπαϊκά αλλά και σε λατινοαμερικανικά πανεπιστήμια συστηματικά προετοιμάσει ειδικούς από την Λατινική Αμερική για την επιστημονική στήριξη και προώθηση της ενωτικής διαδικασίας εκεί. Αυτοί οι ειδικοί είναι περιζήτητοι στην Λ.Α.

3. Εως σήμερα μόνον το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαταλείπει την ΕΕ . Το τί λέγουν η εκάστοτε αντιπολίτευση, οι εγκληματικοί λαϊκιστές, οι ανεγκέφαλοι εξτρεμιστές και οι γελοίοι πατριδοκάπηλοι, δεν ενδιαφέρει ουδένα.  Τουναντίον  όχι μόνον και άλλα ευρωπαϊκά κράτη και η Τουρκία (διακαής πόθος) προσπαθούν να γίνουν μέλος της ΕΕ, αλλά έχουν ήδη εκφράσει παρόμοιες επιθυμίες και χώρες του Καυκάσου ( Αρμενία, Γεωργία και ιδιαιτέρως το Αζερμπαϊτζάν με τις αστείρευτες πετρελαιοπηγές !). Ολες οι βορειοαφρικανικές χώρες επιθυμούν να συσφίξουν τις σχέσεις με την ΕΕ σε πολλά σημαντικά επίπεδα και επιθυμούν επίσης διακαώς να αποκτήσουν ένα ιδιαίτερο status.

4. Είναι γεγονός, ότι η Ελλάδα δεν παίζει στα πλαίσια της ΕΕ ουδένα ρόλο, έχει μόνον απαιτήσεις. Γι αυτό δεν πολυενδιαφέρει η γνώμη της Ελλάδας και των δημοσιογράφων της στην Ευρώπη ουδένα. Ακόμη και στις  σελίδες των εφημερίδων  σημειώνεται μία τελεία έλλειψη της νηφάλειας και λογικής σκέψης, γιατί οι περισσότεροι έχουν ως μοναδική αφετηρία της θεώρησης την κρίση, η οποία δεν υπήρχε πάντα στην Ευρώπη ή κάποιος τους έχει κάνει πλύση εγκεφάλου (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ). Ηδη  οι οικονομικά ισχυρές χώρες άρχισαν να ξεπερνούν βαθμιαία την οικονομική κρίση. Αλλά άλλο η τωρινή κρίση και άλλο η ΕΕ.
Και όμως, οι τρισκατάρατοι αριστεροί και δεξιοί λαϊκιστές συγχίζουν τα πάντα  για μικροπολιτικούς λόγους σκοπίμως.

5. Στα πλαίσια της βαθμιαίας εμβάθυνσης της ενωτικής ευρωπαϊκής διαδικασίας θα συμβούν στο μέλλον τα εξής, τα οποία συστηματικά προετοιμάζονται ήδη από δεκαετίες μέσω βασικών ερευνών καθώς και πολυάριθμων διατριβών ( διδακτορικά και υφηγεσίες ) . Κάτι τέτοιο είναι στην χώρα του υπερεξυπνακισμού, της τσαπατσουλιάς και της επιπολαιότητας μάλλον αδιανόητο. Εδώ συντελείται η επίτευξη της επίλυσης πάντων  πολυποίκιλων και πολύπλοκων προβλημάτων εν μία νυκτί και εν ριπή οφθαλμού, δηλαδή με μαγικό τρόπο.

α) Τα κράτη-μέλη ης ΕΕ θα εκχωρήσουν περισσότερα κυριαρχικά δικαιώματα στον ΔΙΚΟ τους οργανισμό. Ας υπενθυμίσουμε, ότι η ΕΕ έχει μία τεράστια, υγιέστατη και αξιοθαύμαστη βάση ,το Ενωτικό δίκαιο (Ευρωπαϊκό Δίκαιο) μοναδικό σε όλον τον κόσμο και σημαντικότατα όργανα, όπως π.χ. το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.τ.λ.

Στο απώτερο μέλλον θα αντικατασταθεί η ΕΕ με τις “Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης”, δηλαδή με μίαν ομοσπονδία και έτσι θα υλοποιηθεί βαθμιαία η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, το όραμα των δημιουργών μίας καινούργιας Ευρώπης. Η Ελλάδα μας δεν έχει ουδόλως συμβάλλει σε αυτήν διαδικασία, αλλά έχει λάβει τα τεράστια πακέτα της Ευρώπης και τα έφαγε όλα (“μαζί τα φάγαμε”), αντί να δημιουργήσει σύγχρονες οικονομικες δομές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ουδόλως, ότι οι βόρειοι “Μύρμηγκες” θα ταίζουν αιωνίως τους νότιους “Τζίτζικες” !

β) Θα δημιουργηθούν μεγαλύτερα πανευρωπαϊκά κέντρα επιστημονικών ερευνών, όπου θα συγκεντρωθεί το επιστημονικό άνθος όλης της Ευρώπης με επιδίωξη να φθάσει η Ευρώπη ίσως και βαθμιαία να ξεπεράσει τις ΗΠΑ στα βραβεία Νομπέλ.

γ) Δημιουργία μίας ενιαίας ιθαγένειας για όλους τους πολίτες της ΕΕ.

δ) Δημιουργία μίας ενιαίας αστυνομίας.

ε) Δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού στρατού.

ζ) Η Ευρώπη είναι ήδη , αλλά θα θα εξελιχθεί ακόμη πιό εντατικά σε παγκόσμιο κέντρο του πολιτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Στο πεδίο του πολιτισμού και της κουλτούρας δεν είναι οι ΗΠΑ σε θέση να ανταγωνισθούν την Ευρώπη.

η) Η Ευρώπη θα εξελιχθεί στο μέλλον σε μία δεθνή μεγαλοδύναμη , ίσως και σε μίαν
ειρηνική υπερδύναμη στον οικονομικό, πολιτικό και διπλωματικό τομέα. Ετσι  καθοριστικά ο συσχετισμός των δυνάμεων σε διεθνή κλίμακα θα αλλάξει. Οι ΗΠΑ άρχισαν ήδη να ανησυχούν λόγω αυτής της ευρωπαϊκής προοπτικής και στην ουσία παρενοχλούν την πρόοδο της ΕΕ. Αλλά η Κίνα υποστηρίζει εντόνως την ΕΕ.

θ) Δεν αποκλείουμε, ότι κάποτε και η κατά τα άλλα καθυστερημένη Ρωσία με τις τεράστιες πρώτες ύλες θα χτυπήσει τις πύλες της ΕΕ, αλλά θα μπορέσει να γίνει μέλος της ΕΕ μόνον ύστερα από τον απαραίτητο εκδημοκρατισμό  και εξευρωπαϊσμό. Τότε θα ανήκει η ΕΕ σε όλα τα πεδία στις τρεις υπερδυνάμεις του κόσμου. Τον περασμένο χρόνο έχει ο Αμερικανός Νομπελίστας των οικονομικών επιστημών Stieglitz αξιολογήσει την ΕΕ ως ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ.

Το μέλλον της Ελλάδας είναι στενότητατα συνδεδεμένο με την περαιτέρω εξέλιξη της ΕΕ. Επομένως πρέπει να πραγματοποιηθούν επί τέλους ο εκσυγχρονισμός και ο εξευρωπαϊσμός της Ελλάδας επί τη βάσει της ευρωπαϊκής ratio ( σκέψης) και ας απαγκιστρωθεί από μεσαιωνικές κοσμο- και ανθρωποαντιλήψεις. Τα πρώτα βήματα να υλοποιηθούν στα δημοτικά σχολεία με σκοπό να δημιουργηθεί μία ευρωπαϊκή νοοτροπία. Η εποχή της καθυστερημένης βαλκανικής νοοτροπίας έχει πλέον παρέλθει. Η Ελλάδα έχασε πολλές δεκαετίες, ίσως και δύο αιώνες. Ιδού η Ρόδος , Ιδού και το πήδημα !

Δημοσιευθέν από το 2012 επανειλλημμένως  ( Βήμα , Τα Νέα, Καθημερινή,  iefimerida =———————————————————

Η μεγάλη Γοητεία της Ευρώπης

Η Ευρώπη γοητεύει πρωτίστως μέσω της Δημοκρατίας, των αστικών ελευθεριών , των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους του δικαίου, του υψηλού βιοτικού, οικονομικού και επιστημονικού επιπέδου κτλ.

Είναι τυχαίο που η Ευρώπη μαγνητίζει εκατομμύρια ανθρώπων από όλον τον κόσμο ;

Μόνον όποιος έπαθε ιδεολογική πλύση εγκεφάλου ή έχει συστηματικά νοητικά διαστρευλωθεί ή αποβλακωθεί δεν βλέβει αυτήν την αλήθεια. Καθημερινή 2017.

————————————————

Brexit , Διαστάσεις

1.Σύμφωνα με το άρθρο 50  η ενδιαφερόμενη κυβέρνηση δέον να γνωστοποιήσει ΕΠΙΣΗΜΑ σην ΕΕ , ότι σύμφωνα με το δικό της σύνταγμα επιθυμεί να εγκαταλείψει την ΕΕ.

Κατόπιν αρχίζουν πολύ περίπλοκες και πολυδιάστατες διαπραγματεύσεις, οι οποίες διαρκούν πολλούς μήνες, ίσως και ένα έως δύο έτη. Μόνον ύστερα από την περάτωση αυτών των διαπραγατεύσεων είναι δυνατό να βγάλουμε σοβαρά συμπεράσματα γύρω από τις συνέπειες του Brexit.

2. Οι δημοσιογράφοι δεν είναι γενικά ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ και ειδικά οικονομολόγοι. Οσο έγκριτες και εάν είναι οι εφημερίδες. δεν εκφράζουν συγκροτημένη γνώμη.

3. Ηδη έχει γίνει γνωστό, ότι πολλές διεθνείς επιχειρήσεις θα εγκαταλείψουν βαθμιαία το Ηνωμένο Βασίλειο. Και μόνο αυτό έχει προκαλέσει οικονομικά προβλήματα.

4. Είναι γνωστό, ότι σχεδόν 50 τοις 100 των πολιτών δεν έχουν λάβει μέρος στο δημοψήφισμα. Αυτό ισχύει ιδιατέρως για τη νεολαία. Ο πρώτος εγγονός μου έχει μετατεθεί από την επιχείρησή του για τρία χρόνια στο Λονδίνο, όπου γνώρισε πάρα πολλούς νέους Αγγλους, οι οποiοι χωρίς εξαίρεση δεν συμφωνούν με το Brexit.Γενικά άρχισε να επικρατεί η άποψη, ότι ίσως να μην πραγματοποιηθεί η έξοδος από την ΕΕ.

5. Η Ελλάδα στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην οικονομική βοήθεια πρωτίστως εκ μέρους της ΕΕ. Στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας, αυτή θα καταποντισθεί ταχέως οικονομικά. Είδαμε, τί έχει συμβεί με την “αντιμνημονιακή ” κυβέρνηση της “Ριζοσπαστικής” Αριστεράς.

6. Η εποχή των μικρών κρατών έχει παρέλθει. Μεγάλα κράτη (ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, Ρωσία) ή υπερκρατικοί οργανισμοί (ΕΕ) παίζουν διεθνώς καθοριστικό ρόλο. Καθημερινή (23.10.16)

—————————————–

Το πρόβλημα του κ. Γιανναρά (Θεολόγος  τet Φιλόσοφος, Καθημερινή) είναι και ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΟ (Ευρωπαϊκή Ενωση)

1. Υπό τον φακό της ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ σημαίνει η διαδικασία της ΕΕ καθώς και του Brexit εξέλιξη και μεταλλαγή (Ηράκλειτος “Πάντα ρει” : Ολα ρέουν, μεταλλάσσονται ,εξελίσσονται).

2.Υπό τον φακό του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ σημαίνει η διαδικασία του Brexit χρονοβόρες πολυεπίπεδες και πολυδιάστατες διαπραγματεύσεις επί τη βάσει του γενιικού κανώνα της νομικής σκέψης της Δύσης (ρωμαϊκές ρίζες) της ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑΣ (do ut des : Reciprocity, Reciprocite, Reciprocidad).

3. Υπό τον φακό της ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ δέον να βλέπουμε την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ πραγματικότητα (εθνος, κοινωνία, κράτος) στο Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς ιδεολογικές, υπερεθνικιστικές και θρησκευτικές παρωπίδες.

4. Υπό τον φακό της επιστημονικής ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑΣ δέον να εξετάζουμε τα γεγονότα σύμφωνα με τους κανώνες της (Ανάλυση, Σύνθεση, Αντικειμενικότητα, Συνθετικότητα, Συστημικότητα, Διαφοροποίηση, Ρεαλιστικότητα, Ιστορικότητα, κτλ.)
Το χειρότερο απ όλα είναι η σύγχιση των επιθυμιών και των φαντασιώσεων με την πραγματικότητα. Είναι πασιφανές, ότι ο κ. Γιανναράς αισθάνεται μεγάλη αντιπάθεια σχεδόν εχθρότητα έναντι της Δύσης, η οποία αυτονοήτως στηρίζεται πρωτίστως στον “επάρατο” ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ.

5. Υπό τον φακό της ΠΟΛΙΤΟΛΟΓΙΑΣ (Πολιτικές Επιστήμες)  τα ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ (Δημόκριτος, Επίκουρος) καθορίζουν τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς των ανθρώπων και των εθνών (Hegel) και όχι τυχόν “συμπλέγματα” (Γιανναράς).

6. Υπό τον φακό της ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ υφίστανται , σε ό,τι αφορά την ψυχοσύνθεση , μεταξύ των Βορείων και των νοτίων Ευρωπαίων τεράστιες διαφορές.
Είναι λοιπόν αναγκαιότατο να ασχοληθούμε ειδικά στα πλαίσια της ΕΕ με τη νοοτροπία και των άλλαν λαών και να μην τους αξιολογούμε αποκλειστικά με βαλακανοανατολίτικα κριτήρια. Η συνεχής εθνικιστική ομφαλοσκόπηση οδηγεί με μαθηματική συνέπεια σε τύβλωση, σε μερικούς και σε τελεία αποβλάκωση.

7. Υπό τον φακό της ΙΣΤΟΡΙΑΣ  οι πολιτισμικά καθυστερημένοι λαοί αισθανόνταν πάντα μεγάλο θαυμασμό για τους εξελιγμένους λαούς. Ας υπενθυμίσουμε την γνώμη του αιγυπτίου αρχιερέα περί των Ελλήνων : Σόλων “αεί παίδες εστέ”. Αυτό εκφράζει κάποιαν ανωτερότητα έναντι του Σόλωνα ως εκπροσώπου των Ελλήνων (Αθηναίων).
Ο Σόλων πήγε όντως στο “εξωτερικό ” να μάθει. Το ίδιο έκαναν ο Δημόκριτος, ο Πυθαγόρας και άλλοι αρχαίοι Ελληνες.

Κατά τα τέλη του 19ου αι.  οι πλούσιοι Νεοέλληνες έστελναν τα παιδιά τους στην ΕΥΡΩΠΗ να σπουδάσουν και να φωτισθούν. Το ίδιο έκαναν και οι Ιάπωνες, στέλνοντας τα παιδιά τους στην Ευρώπη (πρωτίστως Γερμανία ) και στις ΗΠΑ να σπουδάσουν. Αυτά επαναλαμβάμνονται και σήμερα : Οποιος θέλει να σπουδάσει τις υψηλές τεχνολογίας, σπουδάζει στις ΗΠΑ και φυσικά όχι στην Ρωσία.

Το πρόβλημα του κ. Γιανναρά , των άλλων Θεολόγων και των ιερέων της Ορθοδοξίας έχει βαθειές ρίζες, οι οποίες εστιάζονται στο θανάσιμο μίσος έναντι του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ ( άτομον, citoyen, δημοκρατία, βασικές ελευθερίες, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας).

Ως πλατωνικός κ. Γιανναράς αναδεικνύει πέραν τούτου συχνά την ιδιαίτερη συμπάθειά του για απολυταρτχικά συστήματα και για τους πολιτικούς φορείς των (Πούτιν, Ερντογκάν) και για τους τυχόν “Μεσσίες”( π.χ. Τσίπρας), οι οποίοι θα συμβάλλουν στην επίλυση των υπαρχόντων πολυποίκιλων οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων εν μία νυκτί , με το μαγικό ραβδί και σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ως γνωστότατον , την ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ των Εβραίων : “καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς”.

Στην περίπτωση αυτή δεν είναι απαραίτητες ούτε η Εργατικότητα, ούτε η Οργανικότητα, ούτε η Μεθοδικότητα, ούτε η Συστηματικότητα, ούτε ο Σχεδιασμός. Με αυτό θέλω να επισημάνω, ότι μία θέαση των επιγείων επί τη βάσει της Θεολογίας μορεί να είναι μόνον εσφαλμένη. Αλλο επουράνια και άλλο επίγεια ζητήματα.
Chacun a sa place. Suum cuique tribuere. Καθημερινή (23.10.16)

——————————————————

Ευρωσκεπτικισμός (ΕΣ), Συνοπτικότατα

Προσέγγιση στο πολυεπίπεδο
θέμα επί τη βάσει της ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ως κανόνα της Γενικής Μεθοδολογίας των βασικών επιστημονικών ερευνών.

1. Αντικείμενο του ΕΣ

α) Η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) ως διευρωπαϊκός οργανισμός, πρωτίστως η διάρθρωσή της και τα όργανά της.

β) Αποφάσεις των οργάνων της περί σημαντικών πολιτικών, οικονομικών, διπλωματικών κλπ. υποθέσεων.

γ) Εξέλιξη και διεύρυνση της ενωτικής διαδικασίας.

2. Ποιοί ειναι οι φορείς και οι εκφραστές του ΕΣ ;

Πρωτίστως μικρά κόμματα διαφορετικών πολιτικών και πολιτικών αποχρώσεων : κατ αρχάς η Ακρα Αριστερά και η Ακρα Δεξιά, εν τω μεταξύ και άλλοι κομματικοί σχηματισμοί και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων.

3. Εκφάνσεις του ΕΣ

Σημειώνονται έως τώρα πρωτίστως δύο εκφάνσεις :

α) hard : απόρριψη της ΕΕ και εχθρότητα έναντι αυτής.

β) soft : ήπια κριτική στην ΕΕ. Θα μπορούσε να είναι πιο δημοκρατική. (Εποικοδομητική κριτική ).

4. Για ποιούς λόγους έχει εμφανισθεί ο ΕΣ ;

α) Η ΕΕ είναι αντίθετη με βασικές αξίες των
ευρωπαϊκών λαών.

β) Εργαλειοποίση του ΕΣ για πολιτικούς και κομματικούς σκοπούς (μικροκομματικοί λόγοι) που στην ουσία σημαίνει λαϊκισμός.

γ) Μερικά κράτη πρωτίστως από την ΑνατολικήΕυρώπη και τα Βαλκάνια είναι μέλη της ΕΕ όχι από πεποίθηση, αλλά πρωτίστως λόγω οικονομικών πλεονεκτημάτων (Ουτιλιταρισμός).

δ) Η ΕΕ είναι αντίθετη με την κυριαρχία των κρατών-μελών. Πέραν τούτου επιθυμεί η ηγεσία της ΕΕ περισσότερες κυρίαρχες εξουσίες με απώτερο σκοπό την εμπέδωση των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

ε) Φόβος απώλειας της εθνικής ταυτότητας λόγω της εμβάθυνσης της ενωτικής διαδικασίας. Εδώ αλωνίζουν οι λαϊκιστές .

5. Πως βλέπουν οι ευρωσκεπτικιστές τον ΕΣ ;

Αν και φαίνεται παράδοξο, οι Ευρωσκεπτικιστές επισημαίνουν τον ΕΥΡΩΡΕΑΛΙΣΜΟ τους ! Voila.

Παρατήρηση : To θέμα εμπεριέχει δυναμικό τουλάχιστον για 11 διδακτορικές διατριβές.

Πηγές (μεταξύ άλλων)

-C. Leconte: Understanding Euroscepticism, Basingstoke 2010.-Working Paper-Reihe Nr 6 im Fachgebiet Demokratieforschung am Institut für Politikwissenschaft der Philipps-Universität Marburg-Timm Beichelt: EU-Skepsis
als Aneignung europäischer Politik (PDF; 311 kB), in Berliner Debatte Initial, 2/2010.

-Frank Decker, Florian Hartleb: L’euroscepticisme en Allemagne. Les partis politiques et l’Union Européenne, in: Laure Neumayer/Antoine Roger/Frédéric Zalewski (eds.): L’Europe contestée: ‘populisme’ et ‘euroscepticisme’ dans l’Union européenne élargie, Paris: Michel Houdiard Éditeur 2008, S. 34-54.

-Florian Hartleb: Euroskeptizismus in West- und Osteuropa, in : Martin H.W.
Möllers/Robert Chr. van Ooyen (Hrsg.): Jahrbuch für öffentliche Sicherheit 2008/2009, Frankfurt a. M.: Verlag für Polizeiwissenschaft 2009, S. 479-484

Καθημερινή ( 30.10.16 και 14.1.17)

—————————————————————–

Χρήστος Γιανναράς Εχθρός της ΕΕ

Γιανναράς  : “Τα ειρωνικά χαμόγελα χολής του Σόιμπλε, την ποταπή ιταμότητα του
Νταϊσελμπλουμ, τα μικρονοϊκά μηχανεύματα εμπάθειας και δολιότητας του
Ντράγκι, τον σιχαμερό καθωσπρεπισμό της Λαγκάρντ, τη γλοιώδη υποκρισία
του Γιούνκερ – όλον αυτόν τον εφιάλτη της ατιμίας που εμφανίζεται σαν «Ευρώπη» εφιάλτη της ατιμίας που εμφανίζεται σαν «Ευρώπη» υπάσσοντας το όραμα της «ενοποίησης» στην απανθρωπία και στον αμοραλισμό του …”
Το παραπάνω κείμενο εκφράζει μίσος κατά την “επάρατη” Ευρώπη ( πολιτισμός, Διαφωτισμός, ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερίες του πολίτου, κράτος δικαίου, κοινοβουλευτισμός, ελεύθερη οικονομία, ατομικότητα, ανθρωποκενντρισμός), μία σχεδόν μεσαιωνική κοσμοαντίληψη και εικόνα του ανθρώπου καθώς και συμπλέγμαστα κατωτερότητας των καθυστερημένων Βαλκανίων ένατι της εξελιγμένης Ευρώπης.

Ξέρω, ότι και οι ορθόδοξοι θεολόγοι και ιεράρχες και άλλων βαλκανικών χωρών καθώς και της Ρωσίας του Πούτιν. γράφουν τα ίδια.

Χωρίς τα τεράστια δάνεια της μισητής ΕΕ η Ελλάδα θα είχει τελείως καταρρεύσει , και ο ελληνικός λαός θα πεινούσε , γιατί το νεοελληνικό κρατικό μόρφωμα δεν θα ήταν σε θέση να πληρώσει μισθούς και ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ. Καθημερινή (5.2.18)

———————————————–

Ευρωπαϊκή Ενωση, Αλληλεγγύη

Το θέμα δεν είναι τόσο απλό, όπως  πολλοί   Έλληνες δημοσιογράφοι νομίζουν εξαπατώντας  τους αναγνώστες.

Τέτοια θέματα είναι πολυφασικά , πολυεπίπεδα και πολυδιάστατα. Η ενασχόληση με αυτά προüποθέτει επιστημονικές γνώσεις – οι δημοσιογραφικές γνώσεις είναι ακριβώς το αντίθετο των επιστημονικών γνώσεων – καθώς και μίαν εξελιγμένη μεθοδολογική προσέγγιση και όχι δημοσιογραφικές ελαφρότητες, επιπολαιότητες και εξυπνακισμούς για ημιαγράμματους.

Έπεται η ενασχόληση με ένα άρθρο κάποιου δημοσιογραφου. Η σχέση μεταξύ της οικονομικής και της πολιτικής ένωσης είναι ασαφής και ολίγον τι και συγχισμένη. Κατ αρχάς γίνεται λόγος για το „φιλόδοξο σχέδιο της οικονομικής και της πολιτικής ένωσης“ με οφθαλμοφανή προτεραιότητα της οικονομικής συνιστώσας της ενωτικής διαδικασίας. Λίγο πιό κάτω αναφέρει ο δημοσιογράφος μεταξύ άλλων την „πολιτικοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών … λειτουργειών“.
Έτσι έχει  αντικαταστήσει το βασικό περιεχόμενο της πολιτικής ένωσης με την τελείως ασαφή  „πολιτικοποίηση”.

1. Στην πραγματικότητα όμως αφορά η πολιτική ένωση πρωτίστως την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών της ΕΕ σε όργανά της με σκοπό να ενδυναμωθεί ο υπερεθνικός χαρακτήρας της έτσι ώστε η ΕΕ να έχει  την δυνατότητα να ελέγχει τις εθνικές κυβερνήσεις στα σημαντικότατα δημοσιονομικά προβλήματα.

Εάν μερικά κράτη ( π.χ. ιδιαιτέρως  η μεγαλόστομη Γαλλία αλλά και όλες οι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ) δεν είναι διατεθειμένα να πραγματοποιήσουν μία τέτοια εκχώρηση εξουσιών, σημαίνει ότι δεν τους πολυενδιαφέρει η ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

2. Η απόλυτη διαπίστωση του δημοσιογράφου,  ότι η ΕΕ „έχει καταρρεύσει ως σύστημα αλληλεγγύης“ δεν ευσταθεί και δεν πείθει. Όταν προ περίπου δύο ετών η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειστεί χρήματα στις διεθνείς αγορές, έχει στην κυριολεξία ικετεύσει την ΕΕ για δάνεια, τα οποία ήταν και είναι ακόμη αστρονομικά