Ισραήλ και Αραβικά Κράτη, Στρατιωτικά

Ισραήλ και Αραβικά Κράτη, Στρατιωτικά
Διατί υπερέχει το Ισραήλ υπερέχει στρατιωτικά ;
1.Το Ισραήλ εκπροσωπεί στη Μέση Ανατολή τον τεχνολογικά υπερεξελιγμένο “1ο Κόσμο”, ενώ τα γειτονικά αραβικά κράτη εστιάζονται εν μέρει στο Μεσαίωνα και γενικά είναι τόσο καθυστερημένα που ανήκουν στον “3ο Κόσμο”.
2. Το Ισραήλ παράγει και εξάγει υπερσύγχρονο οπλισμό. Κατέχει την ατομική βόμβα.
3. Το Ισραήλ αποτελεί στις επιστήμες “υπερδύναη” (πολλά Νομπέλ στις φυσικές επιστήμες).
4. Σε περίπτωση πολέμου οι γυναίκες μπορούν να αντικαταστήσουν επιτυχέστατα τους άνδρες.
5. Στον στρατό υπηρετούν όλοι , αν θυμάμαι καλά τους αριθμούς μεταξύ του 18ου και 65ου έτους της ηλικίας. Οι άνδρες υπηρετούν τρία έτη και οι γυναίκες 21 μήνες.
6. Οι αεροπόροι ανήκουν στους καλύτερους του κόσμου, εν μέρει πρόκειται για Αμερικανοεβραίους.
7. Οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ είναι διεθνώς οι πιο επιτυχείς. Προ του πολέμου το 1967 π.χ. ο αρχηγός της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας και σύμβουλος του Σύρου προέδρου ήταν ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας του Ισραήλ (!!!).
7. Οι ΗΠΑ προστατεύουν το Ισραήλ.
8. Ισως το πιο σημαντικό : Ξέρουν , τί θα συμβεί σε περίπτωση νίκης των Αράβων. Δηλαδή η στρατιωτική υπεροχή έχει υπαρξιακό χαρακτήρα.
θα ήθελα να επισημάνω, ότι το θέμα ανήκε επί έτη στην πολυδιάστατη πανεπιστημιακή δίαλεξη υπο το πρίσμα της Θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων και του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου ειδικά για μεταπτυχιακούς περί την σύγκρουση του Ισραήλ με τα αραβικά γειτονικά κράτη . Παρόντες ήταν και ειδικοί σπουδαστές από αραβικά κράτη . Ποτέ δεν διαμαρτηρήθηκαν.
Καθημερινή (16.2.18)

Δικαιοσύνη, Σουμερία, Κίνα, Ελληνες,Φιλόσοφοι (Πλάτων, Αριστοτέλης), Κινέζοι Φιλόσοφοι, Ευρωπαίοι Φιλόσοφοι

Δικαιοσύνη, Σουμερία, Κίνα, Ελληνες,Φιλόσοφοι (Πλάτων, Αριστοτέλης), Κινέζοι Φιλόσοφοι, Ευρωπαίοι Φιλόσοφοι

Αντιπαράθεση με Χρήστο Γιανναρά ( Αρθρο στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής, 29.12.13)

Εγείρονται πολλά ερωτήματα. Εδώ αναφέρουμε μόνον τα σημαντικότερα :
α) Περί ποιάς Δικαιοσύνης (Δ.) γίνεται στο άρθρο λόγος ; Περί της υποκειμενικής ή περί της αντικειμενικής ; Περί της οικονομικοκοινωνικής, της ηθικής ή της νομικής ;
β) Ποιός και με ποιά κριτήρια προσδιορίζει το περιεχόμενο της Δ.;
γ) Ποιοί θα μπορούσαν να είναι υποκείμενα και ποιοί αντικείμενα της Δ.;
δ) Είναι ρεαλιστικό να τιμωρηθούν εκ των υστέρων πρωθυπουργοί και οι περισσότεροι υπουργοί στα παρελθόντα 35 έτη ;
ε) Φταίνε μόνον οι πολιτικοί για την ολοσχερή κατάπτωση της χώρας ή και ο λαός (ψηφοφόροι ) στα πλαίσια του «Κοινωνικού Συμβολαίου της αμοιβαίας διαφθοροποίησης» (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ άρθρο περί αυτού ) ;
ζ) Ποιά είναι η αιτιακή σχέση μεταξύ της κρίσης και των Μνημονίων ;
η) Είναι τα Μνημόνια προδοσία ή αναγκαία, γιατί δεν υφίσταται άλλη δυνατότητα δανείων για την συντήρηση του κράτους ;

Ευκαιρίας δοθείσηςς θα ασχοληθούμε κάπως εκτενέστερα με το πολύπτυχο θέμα της Δ., μια που αυτή ήταν αντικείμενο επιστημονικής ενασχόλησης επί πολλά έτη (πανεπιστημιακές διαλέξεις, επιστημονική εποπτεία διπλωματικών και διδακτορικών διατριβών, διεθνή συμπόσια υπό την εποπτεία μου, μελέτες, γνωματεύσεις κτλ.).

Περί της Δικαιοσύνης

Υποκειμενική Δ. : Πρόκειται για μίαν αρετή, για μία γενική τοποθέτηση του ανθρώπου που σημαίνει , ότι αυτή είναι η βασική αρετή , η οποία επιδρά επί όλων των άλλων αρετών και έτσι προσδιορίζει τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς ενος ανθρώπου, ο οποίος ζει επί τη βάσει αρετών. Υπό αυτήν την έννοια αποτελεί η Δ. έναν βασικό όρο της χριστιανικής Θεολογίας και Φιλοσοφίας και έγκειται στην υπακοή του πιστού χριστιανού στην βούληση του Θεού που είναι ο μόνος νόμος της βούλησης και των πράξεών του.

Αντικειμενική Δ. : Πρόκειται για μίαν ιδέα ή για μίαν αρχή ως κριτήριο αξιολόγησης κανόνων (συνταγμάτων, νόμων και κοινωνικών κανόνων), ενεργειών και πράξεων απλών πολιτών ή και πολιτικών.
Εδώ εγείρονται δύο ερωτήματα :

α) Πως είναι δυνατόν να αποδοθεί σε κάθε άνθρωπο το δίκιο του; Εδώ προκύπτει το πρόβλημα της κοινωνικής ισότητας.

β) Πως μπορούμε να θεωρήσουμε ηθικούς και νομικούς κανόνες συμπεριφοράς ως δίκαιους, ακόμη αν και αυτοί αντιτίθενται στην κατα την γνώμη μας ηθική μας βούληση ; Οι κανόνες εκφράζουν την γενικότητα (Ιδέ J. Mittelstraß (Edit., Enzyklopädie, Philosophie und Wissenschaftstheorie, vier Bände, Mannheim, 2004, Band 1, S. 745/746).

Αυτά τα ερωτήματα έχουν απασχολήσει μερικούς αρχαίους φιλόσοφους, ιδιαιτέρως τον Αριστοτέλη (θα επανέλθουμε).
Εχουμε αποδείξει σε ένα μεγάλο συγκριτικό σύγγραμμα, ότι στην Μέση Ανατολή, όπου έχουν δημιουργηθεί οι πρώτοι μεγάλοι πολιτισμοί της ανθρωπότητας, η Δ. έπαιζε έναν ιδιαίτερο ρόλο.
Στην Σουμερία (προ 3500 έως 4000 έτη ) την θεωρούσαν ως δώρο ενός θεού (όπως σήμερα ο Χριστιανισμός) ή του Βασιλέως. Από τα πολλά ανάλογα κείμενα θα αναφέρουμε μόνον αυτά που εμπεριέχουν ακόμη και στο παρόν κάποιαν επικαιρότητα.

Ο βασιλεύς Lipitischtar επαινεί τον εαυτό του ως εμπεδωτή της Δ. και επισημαίνει : «Ο ισχυρός δεν κάνει ληστείες, ο ισχυρός δεν αδικεί τον ανίσχυρο».
Εχει διασωθεί στην Αίγυπτο ένα πολύτιμο και πανάρχαιο κείμενο από το 2220 π.χ., από το οποίο απορρέει το συμπέρασμα, ότι οι αντιλήψεις περί της Δ. έχουν πράγματι ταξικό χαρακτήρα. Στην εποχή εκείνη έλαβε χώραν η πρώτη κοινωνική επανάσταση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο Φαραώ έχει εκδιωχθεί και οι επαναστάτες ανέλαβαν όλη την εξουσία. Ενας αυλικός και μεγάλος ιερεύς έγραψε μεταξύ άλλων τα εξείς: «Η Δικαιοσύνη επικρατεί δήθεν στην χώρα. Αλλά είναι άδικο αυτό που κάνουν στο όνομά της. Οι πλούσιοι είναι δυστυχισμένοι και οι φτωχοί χαίρονται…».

Οπωσδήποτε θα είναι ενδιαφέρον για τους αναγνώστες να μάθουν, ότι Κινέζοι φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί εντατικά με την κοινωνική Δ. Ο φιλόσοφος Mong Dsi 4ος αι. π.Χ. έχει διατυπώσει π.χ την άποψη, ότι η Δ. έγκειται στην σωστή σχέση μεταξύ των διακαιωμάτων και των υποχρεώσεων ( „Gau Dsi“, VI, A, 17) . Εiναι απίστευτο , αλλά αληθές, ότι 2400 έτη αργότερα στην βασική τοποθέτηση των Νεοελλήνων οι υποχρεώσεις δεν παίζουν ουδένα ρόλο, γιατί αυτοί δεν έχουν νομική συνείδηση, αλλά ένα υπεραναπτυγμένο αίσθημα του δικαίου !
Ενας άλλος Κινέζος φιλόσοφος και εκπρόσωπος της μεσαίας τάξης, ο Mo Dsi έχει πρεσβεύσει την εξής άποψη : »Ανθρωπισμός είναι αγάπη, Δικαιοσύνη είναι μία ωφέλημη πράξη» . Αυτό μας θυμίζει κάπως τον Επίκουρο.
Ο φιλόσοφος Hsün Dse (3ος αι. π.Χ.) γνωστός για την λίαν αρνητική εικόνα του ανθρώπου, έκανε αντιπαράθεση υπογραμμίζοντας, ότι υφίσταται μία αντίθεση μεταξύ της Δ. και της ωφελιμότητας ( «η επιθυμία επίτευξης του συμφέροντος καταπιέζει την Δ.» ).
Το παρακάτω θα ενδιαφέρει πολύ τον κ. Γιανναρά : Σημειώνονται δύο ειδών του συμφέροντος : α) το ατομικιστικό συμφέρον , το οποίο είναι άδικο και β) το συμφέρον του συνόλου, το οποίο είναι δίκαιο. Ο Νταοϊσμός , μία ανθρωπιστική θρησκεία και φιλοσοφία, απαιτούσε την Δ. μόνον για τους αγρότες, ενώ οι θετικιστές νομικιστές απέρριπταν την Δ. και έβλεπαν το δίκαιο στους συγκεκριμένους νόμους.

Σε ό,τι αφορά τους αρχαίους Ελληνες φιλόσοφους, διαπιστώνουμε μία
μεγάλη εξάρτηση των φιλοσοφικών τους απόψεων από την κοινωνική καταγωγή και τα πολιτικά φρονήματά τους. Ο υλιστής φιλόσοφος, δημοκράτης και εκπρόσωπος των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων Δημόκριτος δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την αόριστη και γενική Δ., αλλά την έχει συνδυάσει με τις πράξεις του ατόμου για το συμφέρον του συνόλου, στο οποίο ανήκει και το ατομικό συμφέρον. Αυτή η άποψη είναι συναρπαστική και ακόμη επίκαιρη. Κάτι το παρόμοιο έχει διατυπώσει 2400 έτη αργότερα και ο Αγγλος Ουτιλιταριστής John Mill («Utilitarianism) !
Είναι φυσικότατο που ο φιλοσοφικός αντίπαλος του Δημόκριτου, ο ιδεαλιστής φιλόσοφος αριστοκράτης και εκπρόσωπος του δουλοκτητικού συστήματος Πλάτων σκεπτόταν όλως ετατιστικά ακόμη και στο ζήτημα της Δ. : «Αυτό που θεωρεί κάθε κράτος δίκαιο και καλό, αυτό είναι και στην πραγματικότητα δίκαιο και καλό, όσο το κράτος το θεωρεί δίκαιο και καλό» ( Πολιτεία, Θεαίτητος, 167Β, 168Β, δική μου μετάφραση).
Αξίζει τον κόπο να το ερμηνεύσουμε αυτό.
α) Το κράτος λειτουργεί στην ουσία ως ανατολίτης δεσπότης, ο οποίος εμπεδώνει σύμφωνα με το γούστο του την Δ. και ορίζει τα όριά της.
β) Μεταξύ του κράτους και του πολίτου επικρατεί μία σχέση υπηκοότητας που σημαίνει απόλυτη προτεραιότητα του κράτους έναντι του πολίτου.
γ) Ο πολίτης δεν έχει ούτε το δικαίωμα ούτε γενικά την δυνατότητα να συμπράξει σε ζητήματα της Δ.
δ) Ο Πλάτων είχε ως σκοπό την διαιώνιση του δουλοκτητικού συστήματος.
ε) Δεν είναι υπερβολή να διατυπώσουμε την άποψη, ότι ο Πλάτων σκεφτόταν εν μέρει ολοκληρωτικά. Ισως να ήταν αυτός ο λόγος που οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές έχουν αναγνωρίσει από όλους τους αρχαίους Ελληνες φιλόσοφους μόνον τον Πλάτωνα ;

Ο μαθητής του Αριστοτέλης ήταν πιό ρεαλιστής και πιό δημιουργικός και έχει εμπεδώσει στα έργα του »Πολιτική» και «Ηθικά Νικομάχεια» (όλο το 5ο κεφάλαιο) ολόκληρη θεωρία περί της Δ. Λόγω χώρου θα αναφέρουμε μόνον τα πιό σημαντικά στοιχεία αυτής της θεωρίας.
α) Οι απαιτήσεις πολιτικοκοινωνικών ομάδων ή στρωμάτων περί της Δ. είναι υποκειμενικές και περιορισμένες σε αυτές.
β) Οι αδύναμοι μίας κοινωνίας απαιτούν Δ., ενώ οι ισχυροί δεν πολυενδιαφέρονται γι αυτήν.
γ) Οι νόμοι εμπεριέχουν σε γενικές γραμμές την Δ.
δ) Υπάρχουν τριών ειδών του δικαίου : «δίκαιον διορθωτικόν», «δίκαιον συναλλάγμασι διορθωτικόν» και «δίκαιον διανεμητικόν».

Ο Αριστοτέλης έχει συνδυάσει την Δ. με την ισότητα και δη ως εξής
:Υπάρχουν στην κοινωνία διαφορετικοί άνθρωποι όπως π.χ. πλούσιοι και
φτωχοί, μικρές και μεγάλες οικογένειες. Εάν εφαρμοσθούν οι νόμοι έναντι
αυτών σύμφωνα με την νομική ισότητα, τότε θα είναι το αποτέλεμα άδικο. Η Δ. όμως απαιτεί να εφαμοσθούν διαφορετικοί νόμοι επί διαφορετικών
ανθρώπων για να είναι το αποτέλεσμα δίκαιο. Εν ολίγοις, το κράτος είναι
υποοχρεωμένο να βοηθά με ειδικούς νόμους τους φτωχούς και
ανίσχυρους.Αυτή η σκέψη ανήκει αναμφιβόλως στις »αιώνιες αλήθειες»
(«aeternae veritates“).
Ακριβώς 1700 έτη αργότερα έχει επεξεργασθεί ο θεολόγος, φιλόσοφος και άριστος γνώστης του τεράστιου έργου του Αριστοτέλη ο Thomas de Aquin (Ακινάτης) επί τη βάσει της θεωρίας του Σταγειρίτη την δική του θεωρία : „iustitia commutativa“, «iustitia distributiva“ και „iustitia legalis“. Σε αυτήν βασίζεται η Καθολική Κοινωνική Διδασκαλία.

Για τον υλιστή Επίκουρο ήταν αυτονόητο , ότι το συμφέρον προσδιορίζει την Δ. »το συμφέρον ως μητέρα της Δ.»
Ενώ οι στωϊκοί φιλόσοφοι (π.χ. ο Χρύσιππος) θεωρούσαν την Δ. αποκλειστικά ως όρο της γενικής ηθικής, ο σχόλαρχος της Ακαδημίας Καρνεάδης έχει διατυπώσει μίαν άποψη, η οποία ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη : «η Δικαιοσύνη απαιτεί να αποδώσεις στον καθένα το δικό του» που σημαίνει αυτό που ανταποκρίνεται σε αυτόν ή αυτό που του αξίζει .Αυτό έγινε δυστυχώς στην ευρωπαϊκή ιστορία των ιδεών γνωστό ως γνώμη του Ρωμαίου νομικού Ulpianus : „Iustitia est …suum cuique tribuere». Αλλά γενικά έγινε πιο γνωστό ως κάτι το αποτρόπαιο,γιατί το έχουν χρησιμοπoιήσει οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές για να εξοντώσουν τους Εβραίους («Jedem das Seine“ : ΅Στον καθένα αυτό που του αξίζει”) στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Buchenwald.

Ο προαναφερθείς Κινέζος φιλόσοφος Hsün Dse έχει διατυπώσει σχεδόν το ίδιο όπως ο Χρύσιππος λαμβάνοντας υπ όψη την ύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων και τάξεων »Σε όλους αυτούς πρέπει να δοθεί, ό,τι τους ανήκει».

Συμπεράσματα

α) Οι φλόσοφοι εκπρόσωποι των ανωτέρων κοινωνικών στρωμάτων θεωρούν το νομικό αυτόματα και δίκαιο.
β) Σύμφωνα με την άποψη των ιδεαλιστών φιλοσόφων είναι η Δ. ένας όρος της γενικής ηθικής.
γ) Οι φτωχοί και ανίσχυροι απαιτούν Δ., ενώ οι πλούσιοι και ισχυροί δεν την παραδέχονται.
δ) Δεν υπάρχει πουθενά απόλυτη δικαιοσύνη. Αυτή είναι σχετική και συγκεκριμένη.
ε) Η εφαρμογή των «οριζόντιων μέτρων» είναι έναντι των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ένδειξη έλλειψης της Δ.
ζ) Εκ των υστέρων δεν είναι από νομική άποψη δυνατό να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της κρίσης. Η τιμωρία θα έχει το πολύ πολιτικό χαρακτήρα που σημαίνει να μην ψηφισθούν πάλι οι υπαίτιοι της σημερινής καταστροφικής κατάστασης.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (πρώτη φορά 4.1.14 και 16.2.17 τελευταία φορά).

Τσίπρας Πολιτικός

Τσίπρας, Πολιτικός

Τσίπρας έχει τεράστια μειονεκτήματα :

α) Ελλειψη μόρφωσης, η οποία είναι απαραίτητη για την άσκηση του δύσκολου αξιώματος του πρωθυπουργού σε μίαν από πολιτιστική και εθνολογική άποψη ιδιαιτέρως δύσκολη χώρα. Ας υπενθυμίσουμε, ότι το πολιτικό του ίνδαλμα Ανδρέας Παπανδρέου έχει διατελέσει καθηγητής σε αμερικανικό πανπιστήμιο και κατείχε πέραν τούτου μεγάλη εγκυκλοπαιδική μόρφωση !
β) Δεν έχει εργασθεί ποτέ στην ζωή του για να ξέρει τι εστί το κερδίζειν τον άρτον. Δηλαδή, αυτός δεν ξέρει τι εστί εργασία και ιδρώτας. Είναι τουναντίον σύμφωνα με την φυγόπονη αριστερή παράδοση ένας επαγγελματίας πολιτικός, κατ αρχάς ένας βερμπαλιστικός ψευτοεπαναστάτης. Τέτοιοι πολιτικοί είναι συνήθως για ένα έθνος λίαν επικίνδυνοι.
Ο κ. Τσίπρας είναι ίσως ο μεγαλύτερος πολιτικός χαμαιλέων, πρωτόγονος υπερλαϊκιστής καιροσκόπος και εξουσιομανής τυχωδιώκτης της σημερινής ελληνικής πολιτικής σκακιέρας χωρίς ιδεολογικές και αξιόλογες πολιτικές αρχές και αξίες. Αυτό τον κάνει πολύ επικίνδυνο. Κάπως έτσι άρχισαν και άλλοι τυχοδιώκτες στο ευρωπαϊκό παρερλθόν.
Iefimerida (20.10.17)
—————————————————-
Τσίπρας, Ετερον Εκάτερον (2012)
Το ΠΑΣΟΚ έχει καταρρεύσει, ο κ.Σαμαράς αντιμετωπίζει υπαρξιακά προβλήματα ( πρώτα η Υβρις(“Ζάπεια”) , και τώρα η τρομερή Νέμεσις, αυτό το έχουμε αναφέρει συχνά).
Αν δεν γίνει κανένα θαύμα για το Ancien regime, θα κερδίσει το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές . Και κατόπιν τι θα κάνει ο Τσίπρας ; Θα μπορέσει να επιλύσει τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της καταχρεωμένης και ξεχαρβαλωμένης χώρας με κρατικοποιήσεις, με διορισμό πάνω από 100 χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων και με άλλα εργαλεία από το „χρονοντούλαπο“ της ιστορίας , δηλαδή με στρατηγικές τελείως αποτυχημένες και καταστροφικές ; Πιστεύει ότι με τις αιτίες , οι οποίες έχουν οδηγήσει στην τωρινή καταστροφή, θα επιτύχει την ποθητή υπέρβαση των αντικειμενικών προβλημάτων ;
Η παγκόσμια ιστορία των κοινωνικών κινημάτων και των ουτοπιών έχει αποδείξει, ότι οικονομικά προβλήματα δεν επιλύνονται με υποσχέσεις , ρητορείες, με βολονταρισμό ή και με βία, αλλά με τα κατάλληλα μέτρα, τα οποία στην ουσία τους έχουν οικονομικό και όχι πρωτίστως πολιτικό χαρακτήρα.
Ο Τσίπρας θυμίζει πολύ μεσσίες και μάγους ή και τις πρώτες λέξεις της Παλαιάς Διαθήκης : „ Και είπεν ο θεός, γενηθήτω Φως και έγεινε Φως ). Εδώ “Και είπεν ο Τσίπρας, ελθέτω το χρήμα και ήλθεν το χρήμα. Αλλά από που , από ποιόν και πως θα έλθει το απαραίτητο χρήμα ; Το ιστορικό μέλος της ελληνικής Αριστεράς , ο αξιότιμος κ.Μανώλης Γλέζος, το έχει αυτό εντόνως εντοπίσει : “Πού θα βρούμε τα χρήματα ;”Αυτό είναι ένδειξη λογικής σκέψης. Δηλαδή υπάρχουν όπως φαίνεται και αριστεροί που δεν είναι σουρεαλιστές.
Όι αντιλήψεις του αγνοούν την παγκόσμια και την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Μόνον ονειροπόλοι σε τριτο- ή τεταρτοκοσμικές χώρες πραγματοποιούν κρατικοποιήσεις και διατηρούν ένα δυσανάλογα μεγάλο Δημόσιο. Ύστερα από λίγον καιρό επικρατούν συνήθως δυστυχία και πείνα .
Η „κομμουνιστική“ Κίνα έχει ιδιωτικοποιήσει ενμέρει την οικονομία της και ξαφνικά εκτινάχθηκε στο ύψος μίας υπερδύναμης. ο ίδιο έκανε και η Τουρκία, η οποία ύστερα από ευρείες αποκρατικοποιήσεις έχει αναπτυχθεί ραγδαία και εξάγει σχεδόν σε όλον τον κόσμο προϊόντα της. Ενα άλλο διεθνώς γνωστό παράδειγμα είναι η Βραζιλία, η οποία έχει τα πρωτεία σε όλην την Λατινική Αμερική.Συμπέρασμα : Μόνον η ατομική ιδιοκτησία και η επιχειρηματική πρωτοβουλία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα και σωτήριες εξαγωγές.
Όλα τα άλλα είναι καταστροφικές τριτοκοσμικές φαντασιώσεις. Σε σύγκριση με αυτά τα βασικά και υπαρξιακά προβλήματα είναι οι γνωστές δυσχέρειες σε σχέση με την εφαρμογή του Μνημονίου παιγνιδάκια. Δημοσιευθέν στον ηλεκτρονικό τύπο τον Δεκέμβρη 2012. ———————————————————————–
ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΩΡΑ» :Μίκης Θεοδωράκης: Ο Τσίπρας πούλησε την Ελλάδα για 100 χρόνια στους ξένους,
———————————————————————
Ο Μανώλης Γλέζος έχει απόλυτα δίκιο : “Ντρέπομαι για τον Τσίπρα που παρέδωσε ολοκληρωτικά τη χώρα στις ΗΠΑ” :
Σφοδρή επίθεση εναντίον του πρωθυπουργού, τον οποίο κατηγορεί ότι παρέδωσε την Εθνική κυριαρχία της χώρας, εξαπέλυσε ο Μανώλης Γλέζος, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και με μια σκληρή δήλωση.
«Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός αγωνίζεται για να μειωθεί η ανεργία στις ΗΠΑ, αγοράζοντας τα F-16.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός προσφέρει γη και ύδωρ στη μητρόπολη της παγκοσμιοποίησης , επεκτείνοντας την παραχώρηση της Σούδας.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός ξαναγυρίζει την Ελλάδα στην εποχή του Πιουριφόι, όταν οι ΗΠΑ διόριζαν τους πρωθυπουργούς.
Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός υμνεί τον πλανητάρχη για τα “δημοκρατικά του αισθήματα”.
Τότε η υποταγή της χώρας στις ΗΠΑ είναι όχι μόνο φανερή, αλλά και ολοκληρωτική.Λυπάμαι και οργίζομαι, που η Ελληνική κυβέρνηση αντί να αγωνίζεται για την Εθνική Ανεξαρτησία, διαπραγματεύεται, το σε ποιον συμφέρει περισσότερο να την παραδώσει.»
iefimerida (19.10.17)
—————————————————————-
Κρίση, Λαϊκισμός, Μεσσίας, κίβδηλες υποσχέσεις
Ως γνώστης της Αριστεράς ( theoria cum praxi ) και σε διεθνή κλίμακα θα προσπαθήσω να εξεύρω τις αιτίες για την πασίγνωστη ροπή της σε ουτοπίες, ιδεολογικές ονειρώσεις , σε πολιτικούς μεσσιανισμούς και σε κίβδηλη προπαγάνδα.
Η γενική ιστορική αφετηρία είναι η κοινωνική ουτοπία ( απόλυτη ισότητα, απόλυτη δικαιοσύνη, απόλυτη ελευθερία ), την οποία μπορεί κανείς ανέξοδα να προπαγανδίζει. Αλλά πάντα απέτυχαν οικτρά οι προσπάθειες πραγματοποίησής της, π.χ. οι ουτοπίες ( προ 3500 ετών στην Αίγυπτο, τον 5ο αι. μ.Χ. οι Μαζδακίστες στο Ιράν και το τελείως αποτυχημένο „Κομμουνιστικό“ πείραμα). Αλλά οι ουτοπίες παραμένουν και νέοι Μεσσίες εμφανίζονται. Ο Γερμανός κοινωνιολόγος Karl Marx έχει αναλύσει συστηματικά το καπιταλιστικό σύστημα του 19ου αι. Οι γνώσεις του έχουν θεωρηθεί από τους οπαδούς του οργανωμένους σε πολιτικά κόμματα αιώνιες αλήθειες(„aeternae veritates“) .
Όποιος τις κατέχει ή άκουσε κάτι περί αυτών έχει την πεποίθηση, ότι είναι „κοινωνικά μορφωμένος“ και ανώτερος από όλους τους συνανθρώπους του. Αυτό ισχύει για όλα τα αριστερά κινήματα. Έτσι έχει γεννηθεί ο αριστερός υπερεξυπνακισμός, ο οποίος διατηρείται και τώρα, αν και η ουτοπία κατέρρευσε παταγωδώς. Η Ακρα Αριστερά δεν είναι σε θέση να αντικατροπτρίσει την αντικειμενική πραγματικότητα, αλλά μόνον τις πεπαλαιωμένες ιδεοληψίες της ( π.χ. οικονομικός κρατισμός, δαιμονοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας κλπ. ). Η αριστερά λαϊκεύει και ψεύδεται εκουσίως, αν και είναι τελείως ανίκανη να αναλάβει και να διατηρήσει την εξουσία προς όφελος του λαού. Σήμερα βιώνουν οι Έλληνες ένα από ιστορική άποψη πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο , το οποίο έχει αρχαία πρότυπα, δηλαδή παρόμοιες περιπτώσεις επαναλαμβάνονται σε άλλη ιστορική συγκυρία.

Η όξυνση των συνθηκών ζωής ιδιαιτέρως των λαϊκών μαζών έχει συνήθως σαν λογικό αποτέλεσμα την απελπισία, την οργή , πολλές φορές και το μίσος εναντίων των υπαιτίων για την οικονομικοκοινωνική καταστροφή. Η πλειοψηφία του λαού βλέπει, ότι η πολιτική τάξη δεν μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων . Ακριβώς σε τέτοιες περιπτώσεις γεννιέται η ελπίδα για ηγέτες Μεσσίες, που ταχέως , δηλαδή επαναστατικά, θα λύσουν στο συμφέρον του λαού όλα τα προβλήματα. Υπάρχουν στην ιστορία πολλά παραδείγματα, όπως ο πρώην κομμουνιστής και πρώην σοσιαλιστής Μουσολίνι. Ο πόθος για λύτρωση οδηγεί όμως σε μίαν επικίνδυνη έλλειψη της κριτικής σκέψης που αγγίζει τα όρια της μαζικής παράνοιας, γιατί οι λαϊκές μάζες είναι διατεθειμένες να πιστέψουν στις υποσχέσεις κάθε μεγάλου δημαγωγού και λαϊκιστή και να τον ακολουθήσουν. Θέλουν ταχέως να δουν αποτελέσματα χωρίς όμως να σκεφθούν ορθολογιστικά τις συνέπειες της τοποθέτησής τους . Μάλλον οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνονται , οτι πρόκειται για κίβδηλες υποσχέσεις, στην ουσία για ψεύδη και απάτες, αλλά έχουν σαγηνευθεί από αυτό το ναρκωτικό του αυτοβαυκαλισμού που αγγίζει ήδη τα όρια του (πολιτικού) αυνανισμού.Λογική και κριτική σκέψη γιοκ.
Ο εξουσιομανής πολιτικός κ. Τσίπρας εκμεταλλεύεται την τωρινή κρίση, ψεύδεται ασυστόλως ,υπόσχεται “λαγούς με πετραχήλια“, διεκήρυττε ότι θα κάνει το αντίθετο από τις απαιτήσεις της Τρόϊκας, απειλούσε συχνά ξένους επενδυτές ( σχεδόν εγκληματικό ), τώρα άλλαξε την τακτική (θυμίζει Λένιν : στρατηγική και τακτική) και ως ένας Deus ex machina ( εξ μηχανής θεός ) θα λύσει όλα τα οικονομικοκοινωνικά προβλήματα εν μία νυκτί και εν ριπή οφθαλμού. Αλλά τοιουτοτρόπως κατάφερε να πολλαπλασιάσει τον αριθμό των οπαδών του, δεν σκέπτεται όμως ,τι θα συμβεί , όταν ίσως σε λίγο αναλάβει τα ηνία της εξουσίας και φυσικά θα αποτύχει και αυτός γιατί με βολονταρισμό δεν λύνονται προβλήματα οικονομικού και γενικά αντικειμενικού χαρακτήρα ( Ιδέ μέσω του Ιστοτόπου μου στο Μπλογγ περισσότερα άρθρα και μελέτες περί της τριτοκοσμικής ελληνικής Ακρας Αριστεράς σαν παράδειγμα : Τσίπρας, έτερον εκάτερον, -Τσίπρας, El griego Chaves ? , -Tσίπρας και H. Schmidt, ένα οξύμωρον, -Λαφαζάνειον άσμα ή ο σουρεαλισμός της Ακρας Αριστεράς,-ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικοί της Ακρας Αριστεράς en general,-Ανορθολογισμός και εξυπνακισμός της Αριστεράς, -Αντιμνημονιακοί, Αντιπαράθεση με Γλέζο και Τσίπρα, – Τριτοκοσμικός παραλογισμός, -Αριστερή ροπή σε αποσχισμό, -Ανορθολογισμός, συνωμοσιολογία, μεσσιανισμός, -Κρατισμός και ιδιωτική πρωτοβουλία,- Ανορθολογικός κρατισμός, – ΣΥΡΙΖΑ λατινοαμερικανοποίηση,- Πατριωτισμός και διεθνισμός
—————————————————————————
Ο Μέγας ΑΡΧΗΓΟΣ | (Α. Τσίπρας), Ολίγον τι σατιρικόν

1. Το άρθρο (του Γ. Μαλούχου, υμνητού του Τσίπρα) ανήκει στην κατηγορία της πολιτικών λυρικών ποιημάτων, πολύ διαδεδομένων ιδιαιτέρως στην εποχή του Στάλιν, στην «κομμουνιστική» Ρουμανία, στην «κομμουνιστική» Αλβανία, στην Κούβα, στην Βόρεια Κορέα και στην Ρωσία (Πούτιν).
2. Ακολουθεί κατόπιν η προσωπολατρεία μέσω ποιημάτων ίσως και ασμάτων περί του Μέγα Αρχηγού.
3. Εξιδανίκευση και πρόσδωση μαγικών ικανοτήτων (Μεσσίας, θαυματουργός) στον Μέγα Αρχηγό.
4. Ηρωϊκοποίηση και σταδιακή θεοποίηση του Μέγα Αρχηγού.
5. Ο Μέγας αρχηγός ως παντογνώστης και πανίσχυρος αλλάζει το σύνταγμα και εξελίσσεται βαθμιαία σε δικτάτορα.
6. Ο Μέγας Αρχηγός εκδίδει την πρώτη συλλογή αυτονοήτως υπέροχων λυρικών ποιημάτων.
7. Ο Μέγας Αρχηγός εκδίδει το πρώτο συγκλονιστό φιλοσοφικό του έργο . Η Ακαδημία Επιστημών της Βόρειας Κορέας τον αγορεύει σε επίτιμο διδάκτορα των φιλοσοφικών επιστημών (Dr.phil. honoris causa). Η Ακαδημία των πολιτικών επιστημών της Βενεζουέλας τον αγορεύει σε επίτιμο διδάκτορα των πολιτικών επιστημονικών ( Dr.rer.pol. hon. Causa). κλπ., κλπ.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων εξελίξεων. Κάπως έτσι κατόρθωσαν δημαγωγοί και λαϊκιστές να εξελιχθούν σε δικτάτορες.
Ελαφρά επεξεργασμένο σχόλιο, δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική εφημερίδα Τo Bήμα (13.2.15).

Αθηνά Θεά, Ετυμολογία, Γέννηση από την Κεφαλή του Δία (Ερμηνεία)

Αθηνά, Θεά , Ετυμολογία

1.Βασίλισσα του Ουρανού. Από την Θεά των Σουμερίων ΑΝΑΘΑ (αννα = βασίλισσα, θα = ουρανός.
2. Αυτή που ανήκει στον πατέρα της. Από το Ασενέθ, όνομα που μαρτυρείται στις πινακίδες της Γραμμικής Β (μυκηναϊκή).
Το όνομα Ασενέθ δεν θεωρείται ούτε ελληνικό ούτε ιαπετικό. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το όνομα προέρχεται από την αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα. Μερικοί πρεσβεύουν την άποψη , οτι το όνομα Αθηνά είναι σανσκριτικό αχάνα ( καίουσα , λάμπουσα ). Νομίζω, ότι αυτή η ετυμολόγηση είναι τελείως εσφαλμένη.

Ο Πλάτων έχει μίαν άλλη ετυμολόγηση (Κρατύλος, 407, b), “= …λέγει ότι ” εστίν αύτη , ” ά θεονόα” , το άλφα ξενικώς αντι τιου ήτα χρησάμενος και το ιώτα και το σίγμα αφελών” ( “”…. λέει ότι αυτή είναι “α θενόα”, χρησιμοποιώντας το άλφα αντί του ήτα,όπως κάνουν οι ξένοι, και αφαιρώντας το ιώτα και το σίγμα” και την ονομάζει Θεονόην ή Ηθονόην .
Αυτή η ερμηνεία δεν είναι κατά τη γνώμη των ειδικών πειστική. Εν τούτοις ο Γ. Γεωργαλάς στο βιβλίο του “Πρωτοέλληνες” ( Θεσσαλονίκη, σελ. 53) αποδέχεται την πλατωνική ερμηνεία ως ορθή.
Ο Α. Γωργοπαπαδάκος (Λεξικόν ανωμάλων ρημάτων, έκδ. 18η, σελ. 272 ) έχοντας ως αφετηρία την λέξη άνθος γράφει : “ρίζα αθ-, εξ ης και αθήρ (=αθέρας), ίσως και Αθήνη, Αθήναι”. Αγόρασα αυτό το Λεξικό το 1958 ( έκδ. 4η ) και είμαι σε γενικές γραμμές ευχαριστημένος. Ο συγγραφέας ήταν καθηγητής του Αμερικανικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης.

Βλέπε Πέτρου Α. Αλεξιάδη, Ετυμολογικο Λεξικό κυρίων Ονομάτων, ISBN 960-91318-0.8, έκδ. 1η έκδ., Θεσσαλονίκη, σελ. 66.
Εχω την εντύπωση, ότι ο συγγραφέας έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με την ετυμολογία ονομάτων. Εχει την κακή συνήθεια να υποβιβάζει συλλήβδιν όλους τους πανεπιστημιακούς, ιδιαιτέρως τους Ευρωπαίους (sic). Οπωσδήποτε θα υπάρχουν στην Ελλάδα καλύτερα βιβλία.

Ο Μπαμπινιώτης (Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Αθήνα, σελ. 71/72 ) γράφει απλούστατα : (αρχ.Αθηνά Αθάνα Αθήνη ( ήδη μυκ. a-ta-na-po-ti-ni-ja : Αθάνα πότνια “σεβαστ’η Αθηνά”"), αγν. ετύμου, προελλην. θεωνύμιο. Βλέπε κ. Ατθίς, Αττική.
Και σε αυτήν την περίπτωση μετάνοιωσα που αγόρασα αυτο το βιβλίο ( 60 Ευρώ).

Γέννηση της Αθηνάς από την κεφαλή του Δία (Μυθολογία)

Για να εννοήσουμε , τί εστιάζεται πίσω από το μύθο, ας εφαρμόσουμε την ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ Μέθοδο. και δη πέραν της ελληνοκεντρικής προσέγγισης στο μύθο.

Οι μύθοι των Σουμερίων είναι οι αρχαιότατοι στη ιστορία της ανθρωπότητας. Σε έναν από αυτούς περιγράφεται λεπτομερειακά ο σκληρότατος πόλεμος μεταξύ των “παλαιών” θεών ( όλοι θηλυκοί ) και των “νέων” θεών (όλοι αρσενικοί). .
Μια νικούσαν οι “παλαιοί” και μια οι “νέοι” θεοί. Τελικά νίκησαν οι “νέοι” θεοί. Δηλαδή ΤΙΑΤΑΝΟΜΑΧΙΑ α λα σουμερικά.
Ερμηνεία : Μυθολογικα-ποιητικά λαμβάνει χώραν ο κοσμϊστορικός αγώνας μεταξύ του Πατριαρχαλισμού και του Μητριαρχαλισμού. Στη Μέση Ανατολή ο Πατριαρχαλισμός κατόρθωσε να επικρατήσει εδώ και έξι χιλιάδες έτη. Οι νικητές έχουν όχι μόνον γράψει την ιστορία, αλλά και τους μύθους.

Κάτι το παρόμοιο έxει συμβεί αργότερα ακριβώς προ 4200 ετών και στον ελληνικό χώρο : Συμβολικά για τους αγώνες μεταξύ των Ινδευρωπαίων (Ιαπετικοί) και των Πελασγών (αυτόχθονοι) έχει συντελεσθεί σύμφωνα με τον Εύδηλο τον Κορίνθιο ή τον ποιητή Μουσαίο η τιτανομαχία μεταξύ των θεών των Πελασγών (υπερτερούσαν οι θηλυκές θεότητες) και των ως επί το πλείστον αρσενικών θεών των Ινδοευρωπαίων. Και στον ελληνικό χώρο έχει επικρατήσει ο Πατριαρχαλισμός. Στην εποχή του έχει γραφεί η Τιτανομαχία.
Συμπέρασμα : Αυτονοήτως ή Αθηνά έχει ξεπηδήσει από την κεφαλή του Δία και όχι αντίστροφα. Ας υπενθυμίσουμε και τον διακοσμητικό ρόλο της Ηρας.
Καθημερινή (8.2.18)

Δημοτική και Καθαρεύουσα, Σχέση

Δημοτική και Καθαρεύουσα, Σχέση

Το γλωσσικό πρόβλημα με έχει στο παρελθόν απασχολήσει, γιατί δεν είχα κατανόηση για το παράξενο φαινόμενο της ελληνικής διγλωσσίας : Η Καθαρεύουσα για τους δήθεν μορφωμένους και η Δημοτική για τον απλό λαό, αν και σε αυτήν έχει γραφεί η νεοελληνική λογοτεχνία. Από ό,τι έχω έως τώρα διαβάσει, μια τέτοια διγλωσσία δεν σημειώνεται σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες έχουν εξελιχθεί φυσιολογικά και χωρίς τεχνάσματα.

Από αυτά που έχω τα παρελθόντα έτη όχι τόσο συστηματικάσυλλέξει και διαβάσει γύρω από την ελληνική γλώσσα , καταλήγω στο εξής αποτέλεσμα :

Η Καθαρεύουσα (έως το 1976)) αποτελεί μία τεχνιτή γλώσσα, η οποία εστιάζεται μεταξύ της Ελληνιστικής Κοινής ( από το 330 π.Χ. έως το 700 μ.Χ.,τελευταίο στάδιο της Αρχαίας Ελληνικής) , από την οποία έχει παραλάβει πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία και της Δημοτικής.

Σε ό,τι αφορά τα στάδια της Ελληνικής γλώσσας , σημειώνεται και άλη γνώμη :
α)Ελληνιστική Κοινή (300 π.Χ. -565 μ. Χ.).
β) Μεσαιωνικά Ελληνικά (565-1453).
δ) Νεοελληνικά (από το 1453 έως σήμερα).

Η Δημοτική (από το 1700 ) είναι η σύγχρονη Νέα Ελληνική γλώσσα και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως κόρη της Μεσαιωνικής Ελληνικής (από το 700 έως το 1700, μόνον οι πολύ μορφωμένοι , ιεράρχες και θεολόγοι μιλούσαν την Ελληνιστική Κοινή και μερικοί ακόμη και την Κλασική) , η οποία έπεται της Ελληνιστικής Κοινής.
Η Δημοτική έχει εμπλουτισθεί σημαντικά με λέξεις μεν από την καθαρεύουσα, αλλά με άλλες καταλήξεις.
Εν τω μεταξύ η Δημοτική έχει τόσο εξελιχθεί που ο μέσος Ελληνας δεν την κατέχει, πολλοί δεν την καταλαβαίνουν. Μερικοί ποιητές έφθασαν στο σημείο να αξιοποιούν ομηρικές λεξεις κα επί τη βάσει των να γράφουν ποιήματα, τα οποία είναι για έναν που δεν κατέχει την Ομηρική ακατανόητα. Εχω μια τέτοια εμπειρία με έναν γνωστό ποιητή.

Συμπέρασμα : Η Δημοτική δεν είναι κόρη, αλλά το πολύ εγγονή της Ελληνιστικής Κοινής.

Λοιπόν πιο συγκεκριμένα.
1. Είναι γνωστό, ότι οι μορφωμένοι Ελληνες έγραφαν στη μεσαιωνική Γλώσσα, ενώ ταυτόχρονα ο λαός μιλούσε την Δημοτική που περιείχε πολλες ξένες λέξεις.
Ο Κοραής σκέφθηκε να τονώσει την ελληνική εθνική συνείδηση και ταυτόχρονα να ενδυναμώσει τον δεσμό με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, γι αυτό έχει επί τη βάσει πρωτίστως της Ελληνιστικής Κοινής να εμπεδώσει την Καθαρεύουσα . Στην ελληνική Φιλολογία έχει αυτή ονομασθεί ως τεχνητή γλώσσα. Εχει αναβιβασθεί σε επίσημη γλώσσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και παραμελήθηκε η σχεδόν περιφρονημένη αλλά ζωντανή Δημοτική. Ετσι έχει δημιουργηθεί η διγλωσία ελληνικής sui generis. Τωρα επικρατεί στη γλώσσα μας ένα αφάνταστο χάος που είναι ΑΓΝΩΣΤΟ στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μία γλώσσα, μία γραμματική.

2. Στην Ευρώπη έχει επικρατήσει ως επίσημη γλώσσα (διοίκηση, διπλωματία, επιστήμη) η Λατινική γλώσσα (όχι τεχνητή) έως τον 18ο αι. αυτονοήτως έχει κάπως απλοποιηθεί, και οι γλωσσολόγοι την ονόμασαν σε σύγκριση με την υπερεξελιγμένη Κλασική Λατινική Vulgata , στα Γερμανικά Vulgärlatein (υποδεέστερα Λατινικά). Ο λαός μιλούσε την εκάστοτε εθνική γλώσσα.
Στις χώρες με νεολατινική γλώσσα ομιλείται μόνον η επίσημη γλώσσα και όχι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και τα κλασικά ή τα μεσαιωνικά Λατινικά.

3. Από τον 15ο αι. μ.Χ. γίνεται λόγος για μία Σύγχρονη κινεζική γλώσσα. Δίπλα σ αυτήν δεν υπάρχει άλλη μορφή της κινεζικής γλώσσας.
Πηγή : Bernhard Karlgren, Schrift und Sprache der Chinesen, ISBN 3-540-42138-6, Berlin 2001.

4.Στην Ινδία μιλούνται 15 γλώσσες, αλλά στην διοίκηση έχει επικρατήσει η Αγγλική. Απο τις 1,3 κατοίκους μιλούν Σανσκριτική περίπου 200 χιλιάδες άτομα, μεταξύ αυτών πολλοί ινδουιστές ιερείς (Βραχμάνοι).
Πηγές
-K. Μylius, Sanskrit − Deutsch, Deutsch − Sanskrit, SBN ,Wiesbaden 2005. Αυτός ήταν πανεπιστημιακός στο πανεπιστήμιό μας στη Λειψία (Εδρα: Ινδολογία , Σανσκριτική Γλώσσα). Με βοήθησε πολύ να ασχοληθώ με την φιλοσοφία και την λογοτεχνία της αρχαίας Ινδίας, λίγο και με την Σανσκριτική.
-Κ. Μylius, Geschichte der Literatur im alten Indien, Leipzig 1983.
-Carl Capeller, Sanskrit-Wörterbuch, Straßburg 1887, Berlin 1966.

Πηγές για Δημοτική και Καθαρεύουσα

-Γ. Κορδάτος, Ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος, Αθήνα 1973.
-Νεοελληνική Γραμματική (της Δημοτικής), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης, Ινστιτούτο Νεοελληνικων Σπουδών, ΙδρυμαΤριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1991.
-J.Chadwick, Η γέννεσις της ελληνικής γλώσσας, Αθήνα 1961/1962.
- R. Rowning, Robert, Medieval and Modern Greek, Cambridge 1983.
-L.R.Palmer, The Greek language, London 1996.
- H. Tonnet, Histoire du grec moderne, Paris, 1993-2003.
-F. R. Adrados, Geschichte der griechischen
Sprache. Von den Anfängen bis heute, Tübingen/Basel 2002.
- C. García Gual, J. M. Lucas de Dios, O. , Historia de la lengua griega , familia lingüística indoeuropea, Santillana 2004.
Καθημερινή ( 5.2.18)

“Χιτλερικός Χαιρετισμός”, “Saluto Romanum”

«Χιτλερικός χαιρετισμός»

Σοκ στο συλλαλητήριο: Ο πρόεδρος των Παραολυμπιονικών χαιρέτησε ναζιστικά -Δίπλα στον Μίκη Θεοδωράκη
————————————-

Ουδεμία σχέση με την αρχαία ελληνική ιστορία.

Σε ό,τι αφορά την Αρχαία Ρώμη, υπάρχει στην πραγματικότητα μόνο μία αναπαράσταση στον « Κίονα του
(καίσαρα) Τραγιανού» από το 113 π.Χ. με λεγεωνάριους που σηκώνουν το δεξί χέρι ίσως προς χαιρετισμό.

Ο Γάλλος ζωγράφος Jacques-Louis David (1784) δείχνει στο «Ορκο των Ορατίων» Ρωμαίους λεγεωνάριους να δίνουν όρκο με ανεβασμένο το δεξιό χέρι σε ξίφη που σηκώνει προς τα πάνω ένα από αυτούς.

Ο εμπεδωτής του ιταλικού φασισμού και μέγας αρχαιολάτρης Benito Mussolini το έχει παραλάβει και αναβιβάσει στον γνωστό „Saluto Romano“ ( «Ρωμαϊκός Χαιρετισμός»), δήθεν p.x. “Ave Caesar”( “Χαίρε Καίσαρ”).

Ο εμπεδωτής του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού Adolf Hitler παρέλαβε μεταξύ άλλων και τον «Ρωμαϊκό Χαιρετισμό», ό οποίος κατ αρχάς έχει ονομασθεί «Χιτλερικός Χαιρετισμός» που ύστερα από το 1933 έχει δια νόμου ανακηρυχθεί σε «Γερμανικό Χαιρετισμό» σε συνδυασμό με τις λεξεις „Heil Hitler“ (Χαίρε Χίτλερ) .
Εχω διαπιστώσει , ότι συντελείται μία μεγάλη σύγχιση μεταξύ των «ιστορικών» φιλμ και της ιστορικής πραγματικότητας.
Ο δυστυχώς ανεγκέφαλος και αφελής συμπόντιος δείχνει αναμφιβόλως τον χιτλερικό χαιρετισμό.

Πηγές (επιστημονικές)
- Francis Haskell, Die Geschichte und ihre Bilder. Die Kunst und die Deutung der Vergangenheit. München 1995.
-Hans-Jürgen Hillen (Hrsg.), Titus Livius,Römische Geschichte. Buch I-III, München/ Zürich 1987.
-Elmar Stolpe, Klassizismus und Krieg. Über den Historienmaler Jacques-Louis David.Frankfurt am Main/ New York 1985.
-Rolf Toman (Hrsg.), Klassizismus und Romantik. Köln 2000.
iefimerida (5.2.18)

Αρης Νούλης, Νουλιάδα 18η

-kierkegaard προς Άρης Νούλης : Μεγαλες μπουκιες να τρως, μεγαλα λογια να μη λες !!! Η τελευταια προταση θα σου γινει εφιαλτης….Καθημ. (21.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Ο “πραγματικός κόσμος” είναι πάντα μέσα στο μυαλό σου…! Όπερ και η εξήγηση του δικού σου “ναυαγίου”…!
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης : Κυριε Νουλη, εχετε τονισει οτι ειστε πολυ θρησκος, αφου πιστευετε σε μαγειες και θαυματα, σας ειναι τοσο δυσκολο να χωνεψετε οτι συνανθρωποι σας δεν πιστευουν σε αυτα;
Εγω ξερω τι ειμαι και ξερω οτι ο Επικουρος δεν πιστευε στα φαντασματα των θρησκειων. Ξερω οτι δεν υπαρχει κανενας θεος-θεοτητα-νεραϊδες, ο Επικουρος μαλιστα ηταν πρωτοπορος στο να κατατροπωνει τις θρησκευτικες φαντασιωσεις. Καθημ.( 18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Εσύ πάντως Άρη. είσαι αποδεδειγμένο “τσιράκι” του “Μεγάλου”… εσύ ξέρεις τίνος ¨Μεγάλου”! Αχ! πόσο θ’αθελα να υπάρχει ο Παράδεισος και εγώ να μην ήμουν αμαρτωλός και να με είχε προσλάβει ο Αγ.Πέτρος σαν θυρωρό του και να σε βλέπω να σπρώχνεις τους άλλους για να μπείς πρώτος στο Παράδεισο και τελικά να “τρώς πόρτα” και αυτός που θα σου “έριχνε την πόρτα” να ήμουν εγώ με τον αντίχειρα στην μύτη μου, την παλάμη ανοικτή όπως κάνουν τα παιδάκια και να σου κάνω “…νιάνια νανιάνια…”Καθημ.(18.1.18)
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης :Κύριε Νούλη τόσο πολύ σας ενοχλεί η “παρουσία” μου; Όχι δεν θα κρυφτώ εγώ, εσείς αν θέλετε να κρυφτείτε, εσείς αντιπροσωπεύεται τον σκοταδισμό και την δεισιδαιμονία.
΄Οσο για την “μέγιστη συμβουλή”, δεν καταλαβαίνω την εμμονή σας γιατί θα πρέπει να την ακολουθήσω; Δεν έχω δηλώσει μέλος κάποιας σέκτας; Το ότι μου αρέσει η φιλοσοφία του Επίκουρου, διαφέρει από το να είμαι ψυχάκιας και να ακολουθώ κατά γράμμα αυτά που έχει πει.
Εσείς μπορεί να ακολουθείτε τυφλά αυτά που σας υπαγορεύει το θρήσκευμα σας, εγώ δεν ακολουθώ καμμία γραμμή. Κάνω αυτά που μου αρέσουν, αρκεί να μην ενοχλώ τους γύρω μου. Είναι πολύ απλό.
Δηλαδή εάν έγραφα Δημήτρης ο Αστροναύτης, θα ήμουν αστροναύτης; Τί εμμονές έχετε πια;
Να σημειώσω ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι λέει ο Καβάσιλας. Όπως δεν ενδιαφέρεστε εσείς για την πραγματικότητα και την επιστήμη. Έχω βαρεθεί τις επιθέσεις σας, όπως και τις αναφορές σας σε παλιά συγγράματα για να “πουλήσετε πνεύμα”.Κσαθημ.(18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης
Άρη, εσύ δεν κάνεις διάλογο. Έχεις
αποστηθίσει τα λόγια άλλων και τα επαναλαμβάνεις νομίζοντας ότι έτσι είσαι τόσο έξυπνος και εμπνευσμένος όπως αυτοί. Χρησιμοποιείς διαρκώς τυφλοσούρτες
ελπίζοντας να σε βγάλουν από την πνευματική σου ένδοια και να καλύψουν το
απύθμενο κενό που ευρίσκεται μεταξύ των αυτιών σου. Τις καρφίστες τις έχεις στα
χέρια σου και με κάθε κίνηση που κάνεις, κάθε απόφθεγμα που αναμασάς, τρυπούν
εσένα αφήνοντας όλο τον “αέρα” που είναι συσσωρευμένος μέσα σου να
διαφύγει στην γύρω ατμόσφαιρα μολύνοντάς την με κάκοσμες αναθυμιάσεις της
πένητος ψυχής σου… που δεν έχει ελπίδα σωτηρίας. Άρη, ο Παράδεισος δεν σε
περιμένει. Σε περιμένει η Κόλασις αλλά όχι ανυπόμονα γιατί θα την βρωμίσεις κι
αυτήν με την μπόχα της σάπιας ψευτοηθικής σου…! Καθημ. (18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Είσαι αδιάθετος Άρη; Ούτε μία αναφορά στον Αριστοτέλη, Θουκυδίδη, Σωκράτη, τους Αποστόλους, την Βίβλο, την “Ελληνίδα Γραμματεία” ; Τίποτις; Έφαγες κάτι χαλασμένο και σε πείραξε ;
-Ματθαίος προς Νούλης : Αρη με ανησυχεί η ψυχολογική σου ισορροπία… έχεις αρχίσει και καταφεύγεις σε “φτηνιάρικες” ανταπαντήσεις και θλιβερές “ατάκες”…! Ζήτα από τον ΔΙΔΑΧΕΣ να σου κάνει ένα ευχέλαιο και από την κα Λουκά να σε ξεματιάσει… γιατί έχεις κτυπήσει κόκκινο! Καθημ. (21.1.18)
-Διογένης προς Άρης Νούλης :
Δεν πρόσεξες ότι αναφέρεται σ’εσένα, όταν γράφει…: “η ελληνική κοινωνία αισθάνεται ανασφαλής απέναντι στην ίδια της την
ταυτότητα. Φοβάται μην της κλέψουν τα σύμβολα, διότι η ίδια έχει
ταυτίσει την ελληνική της ταυτότητα με τα σύμβολα.”
Όπως η ελληνική κοινωνία, έτσι κι εσύ έχεις ταυτίσει την ύπαρξή σου με αυτά που είπαν οι σπουδαίοι ημών πρόγονοι… και τα επαναλαμβάνεις μέχρι αφασίας!
Άνευ αυτών τι είσαι; (Καθημερινή (23.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Να βλέπεις τώρα γιατί με “τσιγκλίζεις” με αυτά που ξεφουρνίζεις βρε Άρη;
Αντιφατικά σε κάθε στροφή σου…!!! Εσύ, ένας “ευσεβής και πιστός” και να έχεις δεύτερες σκέψεις για το μέλλον σου που είναι ήδη προδιαγεγραμμένο από τον Ύψιστο…; Δεν είναι πράγματα τώρα αυτά!
“ἢ, τὰν και τᾶς” Και πούσαι… άσε το έρμο τον Θούκυ στην ησυχία του Άδη του…Καθημ.(21.1.18)
-CONFUSION (…your epitaph) προς Άρης Νούλης : Ατάλαντος, Ναρκισιστής, Επιδειξίας, …. μερικά από τα επίθετα που μου έρχονται στο μυαλό αυθορμήτως κάθε φορά που κάνω το λάθος και διαβάζω ένα από τα πολλά καθημερινά σχόλια σου… (Καθημ. (21.1.18)

Βαλκάνια, Κάθοδος των Ινδοευρωπαίων (Ελληνες, Θράκες, Ιλλύριοι)

Βαλκάνια, Κάθοδος των Ινδοευρωπαίων (Ελληνες, Θράκες, Ιλλύριοι)

Πρώτα έχουν εμφανισθεί προ περίπου 4220 ετών τα αρχαιότατα ελληνικά φύλα , τα οποία κατ αρχάς έμειναν μερικούς αιώνες στα Νοτιοδυτικά Βαλκάνια και ιδιαιτέρως στην περιοχή βορείως της ιστορικής Δυτικής Μακεδονίας και σε όλην την Ηπειρο ( επίσης στην Βόρεια Ηπειρο). Δηλαδή δεν είναι τυχαίο που το πρώτο ελληνικό μαντείο εστιαζόταν στην Δωδώνη. Κατόπιν άρχισαν να κατεβαίνουν προς το Νότο ξεκινώντας από την Θεσσαλία, όπου οι Αιολείς έχουν συγχωνευθεί με τους προινδοευρωπαίους Πελασγούς. Οι Δωριείς ήταν το τελευταίο ελληνικό φύλο που έχει εγκαταλείψει την Ηπειρο.

Οι πρόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, ενός δωρικού φύλου, προερχόμενοι από την Ηπειρο έφθασαν κατ αρχάς στην Θεσσαλία και απο εκεί κινήθηκαν τον 8ο αι. π.Χ. προς την περιοχή του θρακικού φύλου των Πίερων. Τα άλλα είναι γνωστά.

Στα παράλια της Μακεδονίας και της Δυτικής Θράκης οι Νότιοι Ελληνες έχουν ιδρύσει πολλες “αποικίες’, οι οποίες έχουν εκπέμψει ελληνικό πολιτισμό προς τα θρακικά φύλα. Αλλά τα ιλλυρικά φύλα δεν έχουν ενδιαφερθεί για τον ελληνικό πολιτισμό ή δεν ήταν σε θέση να τον καταλάβουν.

Περίπου το 1900 π.Χ. ακολούθησαν τα αρχαιότατα πολυάριθμα θρακικά φύλα ( πάνω από πενήντα (50 !) και εποίκησαν τις σημερινές περιοχές της Σλαβομακεδονίας (ανατολικκή περιοχή) , της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, όλη την Θράκη (από Θράκες) καθώς και όλην την Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία.

Λίγο αργότερο έφθασαν τα ιλλυρικά φύλα, τα οποία εποίκησαν τα Δυτικά Βαλκάνια στις περιοχές τη Δυτικής Σλαβομακεδονίας, της Σερβίας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, και της Κροατίας έως την Τεργέστη.

Προ των Ινδοευρωπαίων σε όλα τα παράλια της σημερινής Ελλάδας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, της Κροατίας καθώς εν μέρει και της Ανατολικής Ιταλίας ζούσαν ήδη οι Πελασγοί.

Η ιστορία των μετακινήσεων λαών και φύλων μας διδάσκει, ότι στις συνοριακές περιοχές συντελούνται προσμίξεις διαφορετικών λαών και φύλων ως κάτι το αυτονόητο.

Καθημερινή (31.1.18)

Σλάβοι Σκοπίων, Βούλγαροι, Εθνογένεση, Μετακίνηση Νοτιοσλάβων στην Ελλάδα

Σλάβοι Σκοπίων, Βούλγαροι, Εθνογένεση, Μετακίνηση Νοτιοσλάβων στην Ελλάδα

Βούλγαροι, Προέλευση
Οι σημερινοί Βούλγαροι είναι απόγονοι του κράματος πολλών λαών και φύλων :
Πρωτοευρωπαίοι από την Παλαιολιθική και τη Μεσολιθική Εποχή, γεωργικοί πληθυσμοί από την Εγγύς Ανατολή στη Νεολιθική Εποχή, Θράκες πρωτίστως Οδρύσες (Ινδοευρωπαίοι), Αρχαίοι Ελληνες, Ρωμαίοι, Σλάβοι (από αυτούς η σλαβική γλώσσα), Ούννοι (από αυτούς το εθνωνύμιο Βούλγαροι) , Τούρκοι (οι Βούλγαροι ιστορικοί τους θεωρούν εξισλαμισθέντες Βούλγαρους (Πομάκοι), όπως οι Βοσνιάκοι
είναι όντως εξισλαμισθέντες Σέρβοι ). Εν τω μεταξύ οι Πομάκοι στην Βουλγαρία ονομάζονται Τούρκοι. Καθημερινή (2.1.18)

————————————————————————–

Βούλγαροι και Μακεδόνες
Οι Βούλγαροι είχαν προβλήματα με το όνομα Μακεδονία, γι αυτό έχουν ονομάσει το δικό τους τεμάχιο μόνον ΠΙΡΙΝ (σύμφωνα με την Συνθήκη του Βουκουυρεστίου από το 1913 “Μακεδονία του Πιρίν”).
Στα τέλη της δεκαετίας του 60 η βουγαρική κυβέρνηση έχει αντικαταστήσει την ονομασία Μακεδόνας με Βούλγαρο (Πολίτη).
Τότε ήμουν υπηρεσιακά στη Σόφια, όπου με πλησίασε πολύ προσεκτικά ένας φοιτητής, ο οποίος με παρακάλεσε μέσω της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να βοηθήσω τους κατοίκους της “Μακεδονίας του ΠΙΡΙΝ” να διατηρήσουν την δική τους ονομασία. Επίσης μου είπε, ότι γνωστοί του που διαμαρτηρήθηκαν κατά
της μεταλλαγής της ονομασίας, καταδικάστηκαν σε πολυετή φυλάκιση.
Καθημερινή (28.12.17)

-Σλάβοι των Σκοπίων
Πρόκειται πρωτίστως για απογόνους Βουλγάρων από την εποχή του Μεσαίωνα. Επομένως η σλαβική γλώσσα των είναι σχεδόν τα
μεσαιωνικά Βουλγάρικα. Αλλά η περιοχή δεν ήταν terra nullius, εκεί κατοικούσαν ήδη Σλάβοι (κράμα Νοτιοσλάβων και Ιλλυρίων (Δάρδανοι, Παίονες), Αλβανοί και Ελληνες. Ετσι υφίσταται σε ό,,τι αφορά την εθνογέννηση, μεταξύ των Βουλγάρων και των σημερινών κατοίκων του κρατιδίου των Σκοπίων μεγάλη διαφορά.

Προ μερικών ετών είχα την δυνατότητα να δω μερικά βιβλία του Δημοτικού σχολίου των Σκοπίων. Σε δύο σελίδες έγινε μία συγκριτική αναπαράσταση : Αριστερά οι “πρόγονοι” των κατοίκων των Σκοπίων : Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αριστοτέλης,Πτολεμαίος κτλ. Δεξιά οι “πρόγονοι” των Βουλγάρων : Ασπαρούχ (Ισπαρούχ) και άλλοι Ούννοι, ανεξαιρέτως όλοι ασχημομούρηδες. Καθημερινή (28.12.17)

-Νοτιοσλάβοι στην Ελλάδα

Τα εξής νοτιοσλαβικά φύλα έφθασαν μεταξύ του 6ου και του 7ου αι. μ. Χ. έως την Πελοπόννησο, αλλά τα περισσότερα έχουν κατακλύσει την Μακεδονία, η οποία προ των Μακεδόνων (8ος αι.π.Χ.) κατοικείτο από θρακικά και πιο πάνω από ιλλυρικά φύλα, ενώ οι Ελληνες είχαν μερικές “αποικίες ” μόνον στα παράλια :
Μιλήγγοι, Εζερίτες, Σαγουδάτες, Βαγιουνίτες (Βεουνίτες), Δραγοβίτες (Δρογοβίτες), Βερσίτες (Βεργίτες), Σμολιάνοι, Στρυμλιάνοι (Στρυμονίτες, εξ ού Στρυμών)), Βελεγισίτες, Ριγχίνοι, Ζαγορίτες (εξ ού Ζαγόρια).
Στην Γερμανία ήταν 24 σλαβικά φύλα, κάτι που δεν είναι μυστικό. Σημειώνονται πολυάριθμα σλαβικά τοπωνύμια. Τί έχει συμβεί όμως με τα επίσης πολυάριθμα σλαβικά τοπωνύμια στην Ελλάδα ; έμειναν μόνον λίγα (π.χ, Τύρναβνος, Αράχοβα Ζαγόρια κτλ.). Πρόκειται για ρητορική ερώτηση. 6. Το τοπωνύμιο Μωριάς (Μορέας) είναι αναμφιβόλως σδλβικής προέλευσης : morje (θάλασσα , εδώ με την σημασία παραθαλάσσιο). Κάτι το παρόμοιο υπάρχει και στην Βορειοανατολική Γερμανία.
Καθημερινή (30.12.18)

Πιερείς, Φρύγες

Πιέρια, Πίερες, Φρύγες

Οι Βρύγες (αργότερα Φρύγες) ήταν θρακικό φύλο με μεγάλη κινητικότητα : από τις Πρέσπες στα Πιέρια, από εκεί στο Παγγαίο και κατόπιν στην περιοχή που ονομάσθηκε από αυτούς ΦΡΥΓΙΑ (Βλέπε

-Wilhem Tomascheck, Die alten Thraker. Eine ethnologische Untersuchung. 3 volumes. Vienna: Tempsky, 1893–1894 Akademie der Wissenschaften.

-Manfred Opermann, Thraker zwischen Karpatenbogen und Ägäis, Leipzig, Βερλιν 1984.

-Προ των Μακεδόνων ( αρχαίο δωρικό φύλο (άλλοι λένε αιολικό) , 8ος αι. π.Χ.) προερχόμενοι από την Θεσσαλία όλη η περιοχή της αργότερης Μακεδονίας κατοικείτο εκτός από μερικές αποικίες στα παράλια από θρακικά φύλα. Γνικά υπήρχαν περίπου τριάντα θρακικά φύλα.
Στην Βόρεια περιοχή κατοικούσαν μερικά ιλλυρικά φύλα. (Βλέπε
-Hansjörg Frommer: Die Illyrer. 4000 Jahre europäischer Geschichte. Vom 3. Jahrtausend bis zum Beginn der Neuzeit. Karlsruhe 1988.
-John Wilkes: The Illyrians. Oxford [u.a.] 1995.
-Maria A. Cavallaro: Da Teuta a Epulo. Interpretazione
delle guerre illyriche e histriche tra 229 e 177 a. C. Bonn 2004.
-Pierre Cabanes: Les Illyriens de Bardylis à Genthios (IVe – IIe siècles avant J.-C.). (= Regards sur l’histoire. 65). Paris 1988.
-Προ των Θρακών (περίπου 2.200 π.Χ.) η περιοχή της καθ εαυτού Μακεδονίας κατοικείτο από πρωτοελληνικά φύλα, τα οποία βαθμιαία έχουν μετακινηθεί προς το Νότο, ενώ άλλα πρωτοελληνικά φύλα έμειναν στην Ηπειρο και στη Θεσσαλία.
Καθημερινή (30.12.17

πουλος, Κατάληξη Οικογενειακών Ονομάτων

Κατάληξη οικογενειακών ονομάτων σε -πουλος, Σημασία

Η κατάληξη -πουλος προέρχεται από το λατινικό pullus, αρχικά επίσης -πουλλος (δηλαδή με δύο λάμδα) ή και από το αρχαίο ελληνικό -πώλος. Από αυτό απορρέει το συμπέρασμα, ότι η εμπέδωση της κατάληξης έχει λάβει χώραν ήδη προ του 7ου αι., όταν η Λατινική ήταν ακόμη επίσημη γλώσσα του Imperium Romanum (Orientalis).

Η σημασία ήταν αρχικά “εις ονόματα ζώων προς δήλωσιν του νεογνού” (π.χ. αετόπουλο, λυκόπουλο κτλ.), αργότερο ως πατρωνυμικόν “προς δήλωσιν της καταγωγής” (γιος του …, π.χ.Γιαννοπουλος, Φωτόπουλος κτλ.). καθώς και “εις διάφορα ονόματα προς δήλωσιν υποκοριστικού” (π.χ. βοσκοπούλα, ναυτόπουλο κτλ., Πρωϊας Λεξικόν…) .
Στη Λατινική η λέξη pullus είχε και μίαν άκρως δυσάρεστη σημασία : αχόρταγος.

Η μετάφραση της τουρκικής κατάληξης -ογλού ή σε μερικές περιπτώσεις -oglü ήταν ζήτημα μόρφωσης των αρμόδιων υπαλλήλων που προερχόνταν στην Θεσσαλονίκη και στην Κατερίνη από την Πελοπόννησο.
Οι μορφωμένοι την μετέφρασαν στις αρχαίες ελληνικές καταλήξεις -άδης (σπάνια) ή -ίδης , οι άλλοι στην κατάληξη που επικρατούσε στην Πελοπόννησο -πουλος.

Αυτοί που δεν ήξεραν καθόλου την Τουρκιή, άφηναν το πρώτο μέρος αμετάφραστο και μετέφραζαν μόνον την κατάληξη . Πχ. στην δική μου περίπτωση όχι Ραπτόπουλος, αλλά Τερζόπουλος (τερζής : ράπτης,στην Ιταλική σημαίνει Terzi o τρίτος από τη Λατινική tercius), στην δική σου περίπτωση όχι Μαυρογιαννίδης, αλλά Καραγιαννίδης (καράς : μαύρος λατινικής προέλευσης : maurus σωστά στην Ελληνική είναι μελαψός).

Πηγές

-Πρωϊας Λεξικόν της Νέας Ελληνικής Γλώσσης,Τομος Δεύτερος, Αθήναι (χωρίς έτος(, σελ. 2004.
-Γ.Μπαμπινιώτης, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2010, σελ. 1146.
-K.E. Georges, Lateinisch-Deutsches Handwörterbuch, Leipzig 1890. S. 2098 (pullus equinus, pulli columbini).
Καθημερινή (9.1.18)

“Μαύροι Φαραώ”

Απάντηση σε μερικούς Ελληναράδες που έπαθαν λόγω βαθιάς και γελοίας ελληνοκεντρικής ομφαλοσκόπησης ιστορική τυφλαμάρα.

«Μαύροι Φαραώ»

Περίπου 84 έτη οι λεγόμενοι «Μαύροι Φαραώ» ανέβηκαν στον
θρόνο της Αιγύπτου. Γι αυτό οι Αιγυπτιολόγοι έχουν ονομάσει όλην την 25η
Δυναστεία (4 Φαραώ) Νουβική ( από τη Νούβια η Κούς, σήμερα Βόρειο Σουδάν ). Οι Νoύβιοι αποτελούσαν ένα κράμα από Ηαμίτες και Νέγρους. Στις πολυάριθμες αναπαραστάσεις των “μαύρων” Φαραώ βλέπουμε νεγροειδείς φυσιογνωμίες όπως π.χ. πλατιές μύτες και μεγάλα χείλη.
Οι σημερινοί Σουδανέζοι αναδεικνύουν χαρακτηριστικά των Αράβων και των Νέγρων.

Ο πρώτος «μαύρος» Φαραώ λεγόταν Πίγιε (747-716 π.Χ.), ο τελευταίος
Τανοτάνουμ, αλλά ο σημαντικότερος ήταν ο Ταχάργκα. Οι ειδικοί ιστορικοί
επισημαίνουν , ότι όλοι οι «μαύροι» Φαραώ έχουν συμβάλλει στην οικονομική άνοδο της Αιγύπτου και στην προώθηση των επιστημών ( ιατρική, καλές τέχνες, αρχιτεκτονική, νομοθεσία, διοίκηση, παιδεία, μαθηματικά κα ιδιαιτέρως
γεωμετρία, αστρονομία κτλ.).

Μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε,ότι οι «μαύροι» Φαραώ ήταν στον αιγυπτιακό θρόνο, όταν οι Εληνες, μεταξύ αυτών και Σόλων , πήγαιναν στην Αίγυπτο να μάθουν πολλά και διάφορα, κάτι που είναι αυτονόητο (βλέπε ιδιαιτέρως Α. Pichot, La naissance de la science, Paris 1991).

Πηγές

-Ι.Shaw / P. Nicholson,Lexikon des alten Ägypten ( Originaltitel : Dictionary of Ancien Egypt, London 1995) Stuttgart 2010.
-S. Kubisch, Das Alte Ägypten. Von 4000 v. Chr. bis 30 v. Chr.,
Wiesbaden 2017.
-A. Bongioanni, Ägypten – Das Land der Pharaonen, Klagenfurt 20052.
-A. Kootz: Der altägyptische Staat. Untersuchung aus
politikwissenschaftlicher Sich Wiesbaden 2006.
Καθημερινή (14.1.18)

Πέρσες, Ονόματα Ελληνες, Μέγας Αλέξανδρος

Περί των αρχαίων Περσών

1.Οι Πέρσες έχουν εμπεδώσει την πρώτη πολυεθνική αυτοκρατορία στην ιστορία της αθρωπότητητας ΑΡΤΙΑ οργανωμένη.
2. Στην Περσία δεν υπήρχε η δουλεία ως σύστημα ( μόνον ένα ή δύο δούλοι σε σπίτια), ενώ οι αρχαίοι Ελληνες έχουν εμπεδώσει ένα ΔΟΥΛΟΚΤΗΤΙΚΟ σύστημα.
3.Οι Πέρσες θεωρούνται στην παγκόσμια ιστορία ως κληρονόμοι πολιτισμών , πολύ πιο αρχαιότερων από τον ελληνικό (Σουμεροακκαδικό- Βαβυλωνικό).
4. Οι αρχαίοι Ελληνες έχουν συστηματικά διαστρεβλώσει τα περσικά ονόματα.
Dareios : Darayavarusch ( Dariuvarusch )
Xerxes : Chshayarscha ( Khschaiyarscha, Xayarscha )
Kambyses : Kambushya
Artafernes : Rtafarnah
Kyros : Kurusch
Atossa : Hutautha
Paradeisos : Pairidaeza
Roxana : Rauchjschna
Achämediden : Hachamanisch
Ekbatana : Hagmadana ( Hamadan )
Satrap : Khsathrapavan.
5.Στην αχανή (από την Βόρεια Ινδία έως την κεντρική Μικρά Ασία και στα Βόρεια έως την Κεντρική Ασία ) περσική αυτοκρατορία δεν υπήρχαν σκλάβοι και δούλοι. Η επικρατούσα θρησκεία του Ζωροάστρη (Zarathustra ) δεν επέτρεπε τέτοια πράματα, είχε ως βάση την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Εχω μελετήσει όλα τα καταπληκτικά και όντως άγια κείμενα της περσικής θρησκείας.
6.Μία άλλη αρχή της αυτοκρατορίας ήταν μία τότε ασυνήθιστη και πρωτόγνωρη διαλλακτικότητα και ανεκτικότητα στη θρησκεία, στον πολιτισμό και στις πολυάριθμες εθνότητες. Ως αυτοκρατορική γλώσσα δεν είχαν την Περσική, η οποία ομιλείτο πρωτίστως στα ανάκτορα, αλλά την Αραμϊκή.

7. Στρατός, Πόλεμοι.
Στηρίζομαι σε ειδικούς ιστορικούς σε ό,τι αφορά την ιστορία της αρχαίας Περσίας καθώς και τους σημαντικότερους πολέμους στην αρχαιότητα.
Πέρσες και Ελληνες, Πόλεμοι
-Στρατιωτική ισχύ των Περσών γενικά : πεζοί: 170 χιλ., ιππείς : 8 χιλ., άρματα : 2 χιλ. , Θράκες και Ελληνες : 20 χιλ. , συνολικά : 210 χιλ. συν 10 χιλ. „αθάνατοι“, πλοία : 1307.
Πηγή : Peter Green, Οι ελληνοπερσικοί πόλεμοι, Αθήνα, 2004 ( The Greco-Persian Wars ,
1996, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας.
Στην Ταρσό ο περσικός στρατός αποτελείτο από 100 χιλιάδες και ο μακεδονικός περίπου από 25 έως 30 χιλιάδες στρατιώτες. Στην Τύρο ο στρατός του Αλεξάνδρου είχε 40 χιλιάδες πεζικό και 7000 ιππείς.

Η στρατιωτική τέχνη έφθασε ήδη στην Ασσυρία στο απόγειό της. Εχουν εφευρεθεί νέοι οπλισμοί που ίσχυαν στην ουσία ώς την χρήση πυροβόλων όπλων.Οι Πέρσες έχουν παραλάβει όλες τις πολεμικές εφευρέσεις των Ασσυρίων. Πέραν τούτου ο περσικός στρατός διέθετε λόγω των πολλών εθνοτήτων μία τεράστια ποικιλία όπλων. Δηλαδή οι Πέρσες δεν ήταν τεχνολογικά καθυστερημένοι.
-Για την ήττα των Περσών οι ειδικοί ιστορικοί αναφέρουν τους εξής καθοριστικούς λόγους :
α) Ο πυρήνας του στρατού αποτελείτο μεν πρωτίστως από Πέρσες, αλλά οι περισσότεροι πολεμιστές ανήκαν σε κατακτημένους λαούς, οι οποίοι δεν ήσαν διατεθειμένοι να θυσιαστούν για τους Πέρσες.
β) Στον περσικό στρατό επικρατούσε πολυγλωσσία με αυτονοήτως αρνητικές συνέπειες.
γ) Ο Δαρείος έχει υποτιμήσει τον κατά την γνώμη του άπειρο “νεαρό”.
δ) Ο Μακεδονικός στρατός έχει εισαγάγει ένα νέο όπλο (σάρισσα) και έχει εφαρμόσει μία τελείως πρωτότυπη τακτική αγώνος, όπως κάποτε οι Θηβαίοι έναντι των ηττηθέντων Σπαρτιατών και αργότερα οι Ρωμαίοι τα καρέ έναντι των νικηθέντων Μακεδόνων στην Πύδνα.
ε) Ο Αλέξανδρος (πολύ μικρός στο ανάστημα : 1.60 μ. , αλλά με ισχυρή τόλμη) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους στρατηλάτες στην ιστορία της ανθρωπότητας.
-Το σημερινό εθνωνύμιο δεν είναι Περσία ,αλλά Ιράν ( Χώρα των ΑΡΙΩΝ (Αρύγιας) : . Ευγενών) . Στο Ιράν ανήκουν τρεις εθνότητες (Πέρσες, Αραβες και Αζερμπαϊτζανοί και δύο εθνικές μειονότητες (Κούρδοι και Τουρκμένοι).
-Γράφετε: “Ας μην ξεχναμε οτι ο Ξερξης εβαλε να μαστιγωσουν την θαλασσα στον
Ελλησποντο που του κατεστρεψε το πλωτο περασμα στην Ευρωπη, αυτο και
μονο δειχνει απειρη αφελεια και αλαζονεια”.
Πρόκειται για μύθο.
Καθημερινή (9.1.18)

Πηγές

- P. Briant, Darius in the Shadow of Alexande,. Harvard University Press, Cambridge London 2015.
- P. Briant, Alexander the Great and His Empire: A Short Introduction. Princeton University Press, Princeton 2010.
- P. Cartledge, Alexander the Great. The Hunt for a New Pas. New York/London 2004.
-A. Demandt, Alexander der Große: Leben und Legende, München 2009. •
– R. Lane Fox, Alexander der Grosse, Eroberer der Welt, Stuttgart 2005.
-S.Lauffer, Alexander der Große, München 2004.
-J. Seibert, Die Eroberung des Perserreiches durch Alexander den Großen auf kartographischer Grundlage, 2 Bände, Wiesbaden 1985.
-W. Woodthorpe Tarn, Alexander der Grosse. 2 Bände, Darmstadt 1948.
-H.-U. Wiemer, Alexander der Große. München 2005.

Ελληνες και Εβραίοι, Προβλήματα στην Ιστορία

Ελληνες και Εβραίοι, Προβλήματα, στην Ιστορία

Από πότε και γιατί ;
Υστερα από την μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης μεταξύ του 3ου και του2ου αι. π.Χ. στην Αλεζάνδρεια, είχαν οι μορφωμένοι Ελληνες εκείνης της εποχής είχαν επί τέλους την δυνατότητα να διαβάσουν όλο το κείμενο και να γνωρίσουν καλύτερα , τί γνώμη είχαν οι Εβραίοι περί του εαυτού τους και περί αλλων λαών της περιοχής. Η Παλαιά Διαθήκη, ονομάσθηκε αργότερα Septuaginta, βρίθει όντως από πολέμους, μίσος και πρωτόγονο ρατσισμό κατά των γειτονικών λαών.
Το αποκορύφωμα της πολιτιστικής, θρησκευτικής και εθνικής ομφαλοσκόπησης και αυτοαναβιβασμού ήταν και είναι ακόμη η γνωστότατη έκφραση, ότι οι Εβραίοι είναι ο «επίλεκτος λαός« του θεού ( οι Νεοέλληνες έχουν την ουτοπική έκφραση «περιούσιος λαός»…

Οι λόγιοι άρχισαν να κάνουν τους Εβραίους με τις ιδιαίτερες συνήθειές τους αντικείμενο ερευνών. Ο διευθυντής του Μουσείου (Βιβλιοθήκη) της Αλεξάνδρειας ο γραμματικός και φανατικός αντισημίτης Απιος έφθασε στο σημείο να συλλέξει και να δημοσιεύσει, ότι αντισημιτικό έχει λεχθεί στους παρελθόντες αιώνες σε όλον τον ελληνικό κόσμο.

Ο Εβραίος εκπρόσωπος της υψηλής αριστοκρατίας, κατόπιν και Ρωμαίος Flavius Josephus, ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς της αρχαιότητας, διεπίστωσε έναν βαθμιαίο εξελληνισμό (πολιτισμός, γλώσσα, ονόματα) της ανώτερης τάξης των Εβραίων στην πλειονότητά της και ήταν πεπεισμένος, ότι υπάρχει κίνδυνος εξαφανισμού των Εβραίων.
Με την επιδίωξη να τονώσει το εθνικό φρόνημα των Εβραίων αποφάσισε να αποδείξει σε ένα σύγγραμμα, οτι οι Εβραίοι έχουν λαμπρό παρελθόν και πέραν τούτου έκανε μία μετωπική αντιπαράθεση με τον Απιο και γενικά με τον ελληνικό πολιτισμό. Εχει ασχοληθεί συστηματικά και με μεγάλη λεπτομέρεια με όλες τις αντισημιτικές θέσεις του Απίου χησιμοποιώντας πολλά τσιτάτα και άλλων αντισημιτών.

Το παράξενο έγκειται, στο ό,τι ο Josephus έχει στο εκθοθέν έργο του «Κατά του Απιου» („Contra Apionem“) σώσει το σύγγραμμα του Απίου,ενώ κανονικά δεν έχει σωθεί τίποτα από αυτό. Εν ολίγοις, ο Εβραίος ιστορικός ήθελε να κάτι κάτι το καλό για τους Εβραίους και τελικά πυροδότησε τον αντισημιτισμο ! Ετσι έγνε γνωστό, ποιές αντισημιτικές απόψεις έχουν πρεσβεύσει γνωστοί φιλόσοφοι και άλλοι λόγιοι στην αρχαία Ελλάδα. Αναφέρω τα πιό γνωστά ονόματα : ο Θεόφραστος, ο καλύτερος μαθητής και διάδοχος του Αριστοτέλη στην Περιπατητική Σχολή , ο ιστορικός Λυσίμαχος, ο σοφιστής Ποσειδώνιος, ο σχεδόν εξελληνισμένος Αιγύπτιος Μάνεθος, ο Διόδωρος και ο ιστορικός Δαμόκριτος ( δάμος δωρικά, δήμος ιωνικά-αττικά).

Παρακάτω θα αναφέρω μόνον τις πιό σημαντικές κατηγορίες κατά των Εβραίων :
α)Είναι αθεϊστές, γιατί δεν πιστεύουν σε ανθρωπόμορφους θεούς, αλλά σε κάποιον δήθεν θεό που κανείς δεν μπορεί να δει.
β) Θεωρούν τον εαυτό τους ως «επίλεκτο λαό» και έτσι προσβάλλουν άλλους λαούς και άλλους ανώτερους πολιτισμούς, όπως π.χ. τον ελληνικό και εκτός τούτου διαχωρίζονται από τους γειτονικούς λαούς.
γ)Απορρίπτουν ως μόνος λαος την πρόσμειξη με άλλους λαούς. Αυτό είναι προσβλητικό και αποτελεί φυλετική διάκριση.
δ)Δεν τρώνε χοιρινό κρέας, όπως οι άλλοι λαοί. Αυτό είναι ακατανόητο.
ε) Εχουν (δήθεν) στο ναό τους ένα κεφάλι γαϊδάρου από χρυσό.
ζ) Μισούν τους Ελληνες και άλλους λαούς.
η) Δεν συναναστρέφονται με άλλους λαούς.
θ) Θυσιάζουν ζωντανά ζώα.
ι)Αντί να εργάζονται όλη την εβδομάδα, χάνουν εκουσίως την έβδομη ημέρα.

Αμέσως όταν ο λίβελλος του Josephus έγινε στην Αλεζάνδρεια γνωστός, τότε το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού, οι Ελληνες σφοδρότατα στην κατά τη γνώμη τους θρασύτατη πρόκληση εκ μέρους του Εβραίου ιστορικού . Ελαβαν χώραν μεγάλες διαμαρτυρίες των Ελλήνων και εξελληνισθέντων Αιγυπτίων κατά των Εβραίων, τους έχουν επιτεθεί για πρώτη φορά και έχουν θανατώσει χιλιάδες Εβραίων. Τελικά έλαβε χώραν το πρώτο πογκρόμ κατά των Εβραίων στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αυτό το γεγονός έχι προκαλέσει αξέχαστο σοκ σε όλους τους Εβραίους ανά τον κόσμο.

Επιστημονικές πηγές (αναφέρονται μόνον οι χρησιμοποιηθείσες),
(όχι ανοησίες της Βικιπέδια,στις οποίες στηρίζονται αποκλειστικά κάποιοι )

-Flavius Josephus, Geschichte des Judäischen Krieges, Leipzig, 1978.
-C.-P. Thiede/ U. Stingelin, Die Wurzeln des Antisemitismus, Judenfeindschaft in der Antike, im frühen Christentum und im Koran, Basel, 2002.
-C. Andersen et alt. (Edit. ), Lexikon der Alten Welt, Bände 1, 2, Tübingen und Zürich, 1990.
-M. Hengel, Judentum und Hellenismus, Tübingen, 1988.
-Yavetz, Judenfeindschaft in der Antike, München, 1997.
-Th. Klein et alt., Judentum und Antisemitismus von der Antike bis zur Gegenwart, Düsseldorf, 1984.
-L. Poliakov, Geschichte des Antisemitismus, I: Von der Antike bis zu den Kreuzzügen, Worms, 1977.
Δημοσιευθέν ως ειδικό σχόλιο στην Καθημερινή ( 9. 8. 14 ).

Στέλιος Ράμφος

Στέλιος Ράμφος.

Το έργο του μου είναι γνωστό μέσω των κάτωθι βιβλίων του : 1. Το αδιανόητο τίποτα, Φιλοκαλικά ριζώματα του νεοελληνικού μηδενισμού, Δοκίμιο φιλοσοφικής ανθρωπολογίας, Αθήνα 2010. 489 σελ. 2. Ο καημός του ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων, Αθήναι 2000, 412 σελ. 3. Ελευθερία και γλώσσα, Η γλώσσα και η παράδοση, Στάσιμα και έξοδος,Αθήνα 2010, 235 σελ. 4.Το μυστικό του Ιησού, Να ζούμε την πίστη από μέσα μας, Αθήνα 2006, 538 σελ.5. Η λογική της παράνοιας, Αθήνα 2011, 405 σελ.6.Το αίνιγμα και η μοίρα, Αθήνα 1997, 196 σελ. 7.Ο «άλλος» του καθρέφτη, Ψυχολογία της αγωνίας μας, Αθήνα2012, 84 σελ. 8.Time out, Η ελληνική αίσθηση του χρόνου, Αθήνα 2012, 57 σελ. 8. Γενάρχες πεπρωμένων, Το αίσθημα της »μορφής» στον Σολωμό και της «συνέχειας» στον Παπαρηγόπουλο, Αθήνα 2007, 73 σελ.

Ιδιαιτέρως τα βιβλία του « Ο καημός του ενός» και « Το αδιανόητο τίποτα» ήταν για μένα μεγάλη έκπληξη, γιατί με βοήθησαν να καταλάβω καλύτερα το μεσαίο Νεοέλληνα. Γενικά έχω αποκομίσει την εξής εντύπωση :

Ο Στέλιος Ράμφος είναι ένας πολύ παραγωγικός, δημιουργικός και πρωτότυπος στοχαστής.Παρεμπιπτόντως υα ήθελα να επισημάνω, ότι αυτός από οικονομική άποψη είναι ανεξάρτητος.Διαφέρει κατά πολύ από άλλους Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εργάζονται άμεσα σε πανεπιστήμια και σε άλλες ανώτατες σχολές και έτσι είναι εξαρτημένοι και επομένως πολύ προσεκτικοί έως δειλοί. Ο Ρ. έχει τοιουτοτρόπως περισσότερη εσωτερική γαλήνη ως προϋπόθεση για δημιουργική επιστημονική εργασία. Σε σύγκριση με αυτόν οι περισσότεροι Έλληνες πανεπιστημιακοί είναι repetitores (επαναλαμβάνουν τις θεωρίες άλλων).

Ο Ρ. έχει κατορθώσει ως πρώτος Έλληνας στοχαστής να διεισδύσει στα κατάβαθα της νεοελληνικής ψυχής. Η άποψή του περί της εικόνας του ανθρώπου του Νεοέλληνα είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και πείθει. Κάτι το λογικότερο ειδικά περί της ψυχοσύνθεσης του Νεοέλληνα δεν διάβασα έως τώρα. Οι λίαν επιτυχείς μελέτες του είναι αναφβιβόλως κατάλληλες για την καλύτερη κατανόηση του βασικού κώδικα συμπεριφοράς του Νεοέλληνα. Γι αυτό νομίζω, ότι πρέπει να αισθανόμαστε απέναντί του ευγνωμοσύνη. .
Και όμως, ας μου επιτρέψει να του κάνω δύο ίσως απαραίτητες συστάσεις. Η πρώτη σύσταση αφορά την εφαρμογή της συγκριτικής μεθόδου όχι μόνον στην εικόνα του ανθρώπου του Προτεσταντισμού , αλλα εκτενέστερα και του Καθολικισμού. Η δεύτερη έχει σχέση με την αναγκαία ενασχόληση με την εικόνα του ανθρώπου και άλλων κύκλων πολιτισμού, π.χ. του Κονφουκιανισμού, του Ισλάμ και του Ινδουϊσμού, ειδάλλως υφίσταται μεγάλος κίνδυνος μίας μάλλον παρωχημένης ελληνοκεντριστικής θεώρησης που στην ουσία σημαίνει αυτοπεριχαράκωση και διεθνώς επιστημονική απομόνωση. Το Βήμα (2015), Καθημερινή (20.12.17)

Μακεδονία, Ονομασία, Μακεδονία και Διεθνές Δίκαιο, Μακεδονία και Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο, Μακεδονία και Ιεράρχες, Μακεδονία Αρχαία Τσιτάτα

Μακεδονία, Αρχαία Τσιτάτα

- Μακεδών Βασιλεύς Αλέξανδρος Α’ διευκρινίζει την προέλευσή του : «…αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον καὶ ἀντ᾽ ἐλευθέρης δεδουλωμένην οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ὁρᾶν τὴν Ἑλλάδα»
(= γιατί είμαι Έλλην από αρχαία γενιά και δε θα ήθελα να δω την Ελλάδα από ελεύθερη (να γίνεται) σκλάβα).
(Ηρόδοτος, Βιβλίο Καλλιόπη 45.

-Μακεδών Βασιλεύς Αλέξανδρος Γ προς Δαρείο :
«Οι υμέτεροι πρόγονοι ελθόντες εις Μακεδονίαν και εις την άλλην Ελλάδαν («…στην Μακεδονία και την υπόλοιπη Ελλάδα…») κακώς εποίησαν ημάς ουδέν
προηδικημένοι, εγώ δε των Ελλήνων ηγεμών κατασταθείς και τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας…»
(Αρριανού «Ανάβασις», Βιβλίο Β’, παρ. 14).

-Στράβων (Γεωγραφικά, Ζ΄-9) :«Έστι μεν ουν
Ελλάς και η Μακεδονία»
-Πολύβιος Θ΄-35 «Τίνος και πηλίκης δει τιμής αξιοούσθαι τους Μακεδόνας, οι τον πλείω του βίου χρόνον ου παύονται αγωνιζόμενοι προς τους βαρβάρους,υπέρ της των Ελλήνων ασφαλείας».Πολύβιος Θ΄-35.

-Ηρόδοτος: «Όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και
θεών ιδρύματά τε και θυσίαι, ήθεά τε ομότροπα».Η καλύτερη επιστημονικότατη πηγή περί της ελληνικότητας της Μακεδονίας είναι το εξής ογκώδες έργο (2088 σελίδες) , το οποίο προ πολλών ετών έχω κυριολεκτικά καταβροχθίσει :

Μαργαρίτου Γ. Δήμιτσα, Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΕΝ ΛΙΘΟΙΣ ΦΓΕΓΓΟΜΕΝΟΙΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΟΙΣ ΣΩΖΟΜΕΝΟΙΣ, Πνευματική και Αρχαιολογική παράστασις, 4 Τόμοι, Αθήνησιν 1896 (Επανέκδοση Θεσσαλονίκη 1988). Ιδιαιτέρως αυτό το έργο ήταν η επιστημονική βάση για τις διεκδικήσεις της Ελλάδος 24 έτη (1ος Βαλκανικός Πόλεμος) αργότερα του μακεδονικού χώρου. iefimerida (24.1.
—————————

Μακεδονία, Ονομασία

Μία σύντομη και νηφάλια θεώρηση υπό τον φακό του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και της Ιστορίας

1.Σύμφωνα με την Θεωρία του κράτους η Κυριαρχία ανήκει στα βασικά καθοριστικά γνωρίσματα ενός κράτους. Αυτή εμπεριέχει μεταξύ άλλων και τον αυτοπροσδιορισμό καθώς και την επίσημη ονομασία του.
2.Σύμφωνα με το εθιμικό Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο ισχύει ο κανόνας, ότι μία επίσημη ονομασία υπάρχει στις διεθνείς σχέσεις μόνον μία φορά που σημαίνει, ότι κανένα άλλο κράτος δεν έχει το δικαίωμα να την χρησιμοποιήσει επίσης επίσημα. Αυτός ο κανόνας δεν ισχύει όμως για περιοχές υφισταμένων κρατών.
3. Η κυριαρχία ενός κράτος εφαρμόζεται και στην επικράτεια που εμπεριέχει και τα κρατικά σύνορα. Δεν είναι επιτρεπτό, να συνδυάζεται η επίσημη κρατική ονομασία επισήμως και εσκεμμένως με εδαφικές απαιτήσεις έναντι γειτονικών χωρών.
4. Επί τη βάσει της Συνθήκης Ειρήνης στις 10.Αυγούστου 1913 στο Βουκουρέστι η περιοχή της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ έχει κατανεμηθεί μεταξύ της Ελλάδας («Μακεδονία του Αιγαίου», το μεγαλύτερο τεμάχιο), της Σερβίας («Μακεδονία του Βαρδάρη») και της Βουλγαρίας («Μακεδονία του Πιρίν», το μικρότερο τεμάχιο).
Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην αρχαία Μακεδονία ανήκε όλη η νότια περιοχή του κρατιδίου των Σκοπίων. Από αυτήν την περιοχή προερχόταν η γνωστότατη δυναστεία των Πτολεμαίων (αρχικά Κτολεμαίων) που σημαίνει Οι Πολεμικοί.
5.Το 1929 η «Μακεδονίας του Βαρδάρη» έχει μαζί με ένα μέρος της Νότιας Σερβίας ονομασθεί περιοχή «Βαρντάρσκα Βανοβίνα». Δηλαδή η ονομασία Μακεδονία έχει παραμερισθεί.
6. Αλλά στις 2.Αυγούστου 1944 έχει ανακηρυχθεί από τον Τίτο το κρατίδιο «Σοτσιαλιστίτσκα Ρεπούμπλικα Μακεντόνιγια» ( «Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονία»). Το απίστευτο έγκειται στο ό,τι καμία ελληνική κυβέρνηση τότε δεν έχει διαμαρτυρηθεί.Εν τω μεταξύ έχει ήδη διαμορφωθεί ΕΘΙΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.
7. Υστερα από την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας (σημαίνει Νοτιοσλαβία) , το κρατίδιο των Σκοπίων ΣΥΝΕΧΙΣΕ να αυτονομάζεται «Ρεπούμπλικα Μακεντόνιγια» φυσικά χωρίς το επίθετο «Σοσιαλιστική».
8. Κατάγομαι από την Μακεδονία και δη από τα Πιέρια μεν, αλλά λόγω ειδικότητας είμαι υποχρεωμένος να ασχολούμαι με τέτοια ζητήματα άκρως νηφάλια και χωρίς συναισθηματισμούς. Το 1991 μερικοί πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας με παρακάλεσαν να συγγράψω μία γνωμάτευση περί του προβλήματος της ονομασίας υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού στον κλάδο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο. Τους προειδοποίησα, ότι αυτά που ορίζει η επιστήμη μου δεν θα είναι για πολλούς συμπατριώτες ευχάριστα.
9. Η πρότασή μου ήταν : «Βόρεια Μακεδονία» ή «Μακεδονία του Βαρδάρη» (βλέπε άνωθεν την Συνθήκη του Βουκουρεστίου») ή « Σλαβική Μακεδονία». Ρεαλιστικά και σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο θα επικρατήσει μία από τις τρεις λύσεις του προβλήματος. Τότε μερικοί τρόμαξαν.

Και μία παρατήρηση προς μερικούς «σχολιαστές» : Αλλο γνήσιος πατριώτης και άλλο ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΣ ή λεκτικός πατριώτης ή Ελληναράς του γλυκού νερού. Ας υπενθυμίσουμε , ότι ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός είχε λόγο να διευκρινίσει έναντι των τότε πατριδοκάπηλων, ότι το σωστό είναι εθνικό και όχι αντίθετα.
Πέραν τούτου δεν έχω κατανόηση για τις χυδαίες βρισιές και τις πρωτόγονες απειλές έναντι του αθρογράφου. Και εδώ ισχύει ένα μίνιμουμ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ.
iefimerida (19.12.17)
__________________________________________________________

Ψύχραιμα, νηφάλια, πραγματιστικά (όχι συναισθηματικά και σουρεαλιστικά)

Μία συμφωνία στηρίζεται σε σύγκλιση συμφερόντων και σε ομοφωνία των βουλήσεων. Συμπράττουν εσωτερικοί και ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ (ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ) παράγοντες.
Επομένως το αποτέλεσμα θα είναι σύμφωνα με την Θεωρία των Συμφωνιών ούτε η τωρινή άποψη της Ελλάδας, ούτε του κράτους των Σκοπίων αλλά ένας ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ (συνώνυμο του όρου Συμφωνία ή Συνθήκη κτλ.) : Σλαβομακεδονία ή Ανω Μακεδονία ή Μακεδονία του Βαρδάρη (βλέπε Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Ιούλιος 1913).
Η conditio sine qua non είναι η εξαφάνιση όλων των νομικών (άρθρα του συντάγματος) και πρακτικών ( χάρτες σε σχολικά βιβλία, αδριάντες του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου κτλ.) που αναδεικνύουν αλυτρωτικές βλέψεις. Η λέξη compromis είναι σύμφωνα με το σχόλιο της International Commisssion της Organization of the United Nations επί του άρθρου 2 της Vienna Convention on the Law of Treaties από 1969 (υπάρχει ακόμη μία από το 1986, εδώ είχα επί έτη εμπλοκή ως ειδικός εμπειρογνώμων ) συνώνυμο του όρου treaty (δηλαδή συμβιβασμός ίσον συνθήκη). Τα επίθετα “εντιμος”, σωστός” “δίκαιος” κτλ. συμβιβασμός είναι μάλλον λεκτικά σχήματα για εσωτερική κατανάλωση.

Σημειώνεται και το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο που σημαίνει , ότι ένα ενδιαφερόμενο κράτος φέρνει αντίρρηση σε ένα γεγονός, για να παρεμποδίσει την εμπέδωση ενός εθιμικού δικαίου. Η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να εκφράσει ΕΠΙΣΗΜΩΣ την αντίρρησή της το 1913 (“Μακεδονία του Βαρδάρη”), το 1944 “Τίτο : “Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονία”) και το 1991 (“The former Yugoslav Republic of Macedonia (F.Y.R.O.M.). Η Ελλάδα όμως δεν το έκανε αυτό. Κανονικά αντιμετωπίζουμε τώρα Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο in concreto.

Διερωτώμαι, τί έχει άραγε συμβεί στις παρελθούσες δεκαετίες, και αν οι σύμβουλοι των ελληνικών κυβερνήσεων σε ζητήματα του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου κοιμούνταν.
Πάντως αμφιβάλλω, αν η δεύτερη δυναμική και απαιτητητκή εθνότητα, οι Αλβανοί θα συμφωνήσουν με μια τέτοια Συνθήκη.Τώρα οι Αλβανοί μουσουλμάνοι αποτελούν 35 % του πληθυσμού, αλλά σε μερικά χρόνια θα είναι η πλειονότητα. Κάτι το παρόμοιο έχει ήδη συμβεί στο Λίβανο : Η μουσουλμανική μειονότητα έχει εξελιχθεί σε πλειονότητα και καθορίζει την πολιτική του κράτους. Η βαθμιαία εκδίωξη του χριστιανικού πληθυσμού είναι ζήτημα χρόνου.

Οι Αλβανοί γενικά θα προσπαθήσουν στο μέλλον να δημιουργήσουν τη “Μεγάλη Αλβανία”(σημερινή Αλβανία, Κόσοβο, Αλβανοί των Σκοπίων και αλυτρωτικές βλέψεις έναντι της Ελλάδας). Σε τέτοια περίπτωση τα Σκόπια θα είναι σύμμαχος της Ελλάδας.
Συμπέρασμα : Οι βαλκανικές περιπέτειες δεν τελειώνουν τόσο εύκολα.
iefimerida (5.1.18)
——————————————–
Ορος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Υπό τον φακό του γενικού Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου και ειδικά του Συμβατικού Διεθνούς Δικαίου θα υπάρξει μόνο μία λύση : Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό : Νέα, Βόρεια, Ανω Μακεδονία ή Μακεδονία Βαντάρσκα. Κρατική ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ μία χίμαιρα.
Η ρεαλιστική προσέγγιση στο ζήτημα δεν είναι προδοτική ή ανθελληνική όπως μερικοί Ελληναράδες και πατριδικάπηλοι νομίζουν.
——————————————–
Ονομασία και Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο

Η Ονομασία FYROM,την οποία κάθε ελληνική κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει επί χρόνια εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία. Σύμφωνα με τον ειδικό διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών Νίμιτς, 100 (ΕΚΑΤΟ ) κράτη έχουν αναγνωρίσει την ονομασία Μεκεδονία . Επομένως έχει εμπεδωθεί Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο.
Εγείρεται το εύλογο ερώτημα, διατί οι πολιτικοί και οι σύμβουλοί της έχουν τόσα χρόνια κοιμηθεί. Εγινε αυτό από τεμπελειά ή από άγνοια ;
———————————————-

“Μακεδονία” και Ιεράρχες

Το ανθρώπινο δικαίωμα της ελευθερίας του εκφράζεσθαι είναι ΑΤΟΜΙΚΟ και όχι συλλογικό . Αυτό σημαίνει, ότι κάθε Ελλην ανεξάρτητα από την ιδιότητά του έχει το ανθρώπινο δικαίωμα να εκφέρει τη γνώμη του επί του ζητήματος της ονομασίας των Σκοπίων, όχι όμως η Ιερά Σύνοδος ως συλλογικό όργανο . Ετερον , εκάτερον.
Κασι τα τρία σχόλια σε Καθημερινή και το Βήμα (17.1.18)

Αρβανίτες Ελληνες

Αρβανίτες Ελληνες

Πάγκαλος: Οι Σουλιώτισσες ήταν αλβανόφωνες -Ελληνας είναι όποιος αισθάνεται, όχι όποιος γεννήθηκε εδώ, iefimerida (18.12.17)

Απαραίτητες παρατηρήσεις

1. Η γιαγιά του κ. Πάγκαλου ήταν ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΗΣ καταγωγής. Θυμάμαι πολύ καλά που όταν ήταν υπουργός έχει επισκεφθεί ένα αρβανίτικο χωριό, όπου οι κοπέλλες τον έχουν υποδεχτεί τραγουδώντας στα αρβανίτικα. Κατάγεται από μίαν οικογένεια μεγάλων στρατιωτικών (στρατηγοί, ναύαρχοι κτλ.).
2. Υπό τον φακό του Εθνους η εθνική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ είναι καθοριστικό στοιχείο για την εθνική ταυτότητα ενός ατόμου. Δηλάδή η εθνικότητα είναι ζήτημα συναισθηματισμού.
3. Υπό τον φακό του κράτους η υπηκοότητα είναι καθοριστικό στοιχείο για την κρατική ταυτότητα ενός πολίτου. Σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο κάθε άτομο που έχει την ελληνική υπηκοότητα θεωρείται ως Ελληνας. Αυτό που ισχύει για όλα τα κράτη, είναι στην Ελλάδα μάλλον άγνωστο. Γι αυτό γίνονται πολλές συγχίσεις και σοβαρές παρεξηγήσεις.
4. Εθνικότητα και υπηκοότητα δεν συμπορεύονται πάντα.
5. Εθνικότητα, υπηκοότητα και γλώσσα επίσης δεν συμπορεύονται σε κάθε περίπτωση. Μερικοί Τούρκοι με γερμανική υπηκοότητα π.χ. δεν μιλούν γερμανικά. Σε μερικές αφρικανικές χώρες επίσημη γλώσσα είναι τα Αγγλικά ή τα Γαλλικά. Αυτό δεν μπορεί φυσικά να σημαίνει, ότι πρόκειται για Αγγλους ή για Γάλλους.
6. Τα ειδικά πανεπιστημιακά εγχειρίδια και λεξικά της Εθνολογίας και της Ιστορίας των βαλκανικών εθνών στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ διατυπώνουν την άποψη, ότι οι Σουλιώτες στην πλειονότητα μιλούσαν Αρβανίτικα (Αλβανικά διανθισμένα με πολλές ελληνικές λέξεις).
7. Τα σημερινά Αλβανικά αποτελούν ένα ιλλυρολατινικό κράμα, ενώ τα Ρουμανικά είναι μιά νεολατινική γλώσσα με μερικές θρακικές και με πολλές σλαβικές λέξεις. Τα Ελληνικά, τα Λατινικά, και τα Αλβανικά ανήκουν στις χάτεμ (από τον αριθμό (χ)εκατόν-Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες.
8. Στον ελληνικό χώρο ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι ελληνικής, αρβανίτικες και βλάχικης προέλευσης υπό την ιδιότητα των ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ κατά των Τούρκων. Εξέχοντες πολεμιστές ήταν Αρβανίτες. Η ελληνική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ έχει διαμορφωθεί βαθμιαίως. Το επίσημο εθνωνύμιο ΕΛΛΗΝ έχει εισαχθεί στα μέσα του 19ου αι. Εως τότε χρησιμοποιούνταν τα εθνωνύμια ΓΡΑΙΚΟΙ (Αθανάσιος Διάκος ” Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέλ΄ αποθάνω”) και ΡΩΜΙΟΙ.
9.Πολλοί Νεοέλληνες έχουν οικογενειακά ονόματα ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ προέλευσης. Εχω διαπιστώσει συχνά, ότι μεταξύ αυτών σημειώνονται πάμπολλοι Ελληναράδες.
iefimerida (18.12.17)
——————————————————
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ
Οι Σουλιώτισσες και ο Πάγκαλος
Καθημερινή, ΠΟΛΙΤΙΚΗ 22.12.2017
«Να προσθέσω, προς επίρρωση, μερικά ακόμη χρήσιμα ιστορικά στοιχεία για τους Σουλιώτες. Εμφανίζονται στην περιοχή μόλις στις αρχές του 18ου αιώνα και ήσαν ως επί το πλείστον χριστιανοί Τσάμηδες, βεβαίως αλβανόφωνοι. Μόνη τους ενασχόληση ο πόλεμος – όρος με τον οποίον εννοούσαν τις ένοπλες ληστρικές επιδρομές. Ζούσαν καταδυναστεύοντας την αγροτική οικονομία των περιοχών που εξουσίαζαν, είτε με την πληρωμή φόρου εκ μέρους των καλλιεργητών είτε με επιδρομές και λαφυραγωγίες εις βάρος τους – μια ιδιότυπη μεσαιωνική κατάσταση σε βαλκανική βερσιόν, με άλλα λόγια. Να σημειωθεί, για όποια αξία έχει, ότι οι καλλιεργητές που υφίσταντο την καταπίεση των Σουλιωτών και προσέβλεπαν στην προστασία του πασά των Ιωαννίνων ήσαν κυρίως Ελληνες χριστιανοί.»

Λόγος ( ratio ) και συναίσθημα ( emotio ), Μίκης Θεοδωράκης, Κώστας Γαβράς

Λόγος ( ratio ) και συναίσθημα ( emotio ,
Επιστήμη και καλές τέχνες, επιστήμονες και καλλιτέχνες
Μίκης Θεοδωράκης, Κώστας Γαβράς

Διαφορετικοί νευρώνες προσδιορίζουν την διαφορετική λειτουργία του Λόγου ( της λογικής σκέψης) και του Συναισθήματος. Ο Λόγος είναι σε γενικές γραμμές η βάση της Θεωρίας ( Τί ) της Φιλοσοφίας ( Διατί ) και της Μεθοδολογίας ( Πώς ).

Το ερώτημα “Τί” της Θεωρίας αφορά ένα φαινόμενο στην ολότητά του.
Το “Διατί” της Φιλοσοφίας είναι πιό δύσκολο και έχει εφευρεθεί στην Ιωνία τον 6ο αι. π.Χ. Με αυτό το ερώτημα γεννήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας αυτό που σήμερα ονομάζεται επιστήμη.
Το ερώτημα “Πώς” έχει σχέση με τις απαραίτητες μεθόδους και διαδικασίες προς εξεύρεση της αντικειμενικής αλήθειας( άποψη πρωτίστως του Παρμενίδη, 6ος αι. π.Χ.).
Και τα τρία είναι τελείως ελεύθερα από το συναίσθημα.

Ο καλλιτέχνης δεν εμβαθύνει συνήθως στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα . Εκφράζει τον συναισθηματικό του κόσμο και συχνά συγχίζει την αντικειμενική αλήθεια με την δική του “αλήθεια”, που στην ουσία είναι η δική του υποκειμενική και βολονταριστική ερμηνεία ενός φαινομένου. Στην ελληνική παράδοση πρυτανεύει όχι η Λογική σκέψη, αλλα δυστυχώς το Συναίσθημα. Ο ελληνικός υπερσυναισθηματισμός οδήγησε βαθμιαία στον λαϊκισμό. Για τους Έλληνες πολιτικούς είναι έτσι σχετικά εύκολο να αποπλανούν τον λαό.

Στην πραγματικότητα υφίσταται ένας ισχυρός ανταγωνισμός μεταξύ του Λόγου και του Συναισθήματος.
Είναι αυτονόητο, ότι κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να εκφέρει τη γνώμη του επί των υπαρχόντων προβλημάτων. Πρόκειται όμως για έναν καλλιτέχνη ή λογοτέχνη, τότε οι πολίτες πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, γιατί καλοπροαίρετες αλλά επιπόλαιες δηλώσεις ή γενικά απόψεις καλλιτεχνών ή λογοτεχνών θα μπορούσαν να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά. Ένα γνωστό το γαλλικό ρητό “chacun a sa place”, “ο καθένας στον κλάδο του”.
Ο Μ. Θεοδωράκης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εθνικοκομμουνιστής, κάτι που ήταν διαδεδομένο στα Βαλκάνια και στην Απω Ανατολή καθώς και στη Νοτιοανατολική Ασία.
Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά στις σπουδαιότερες ελληνικές εφημερίδες ( ηλεκτρονική έκδοση ), τελευταία στην Καθημερινή (15.1.17 και 3.2.18)

Ο Μίκης Θεοδωράκης ως Μουσικοσυνθέτης

Προ πολλών ετών έχω διαβάσει ένα ενδιαφέρον βιβλίο του Μ. Θεοδωράκη περί τη Μουσική. Μου έκανε εντύπωση που υποτιμούσε τους σκηνοθέτες της “κλασικής” μουσικής και υπογράμμιζε την δική του, δηλαδή την μουσική σε συνδυασμό με πολιτικά θέματα. Ταυτόχρονα έκανε σε άλλες περιπτώσεις σφοδρές και άδικες επιθέσεις κατά του εξαίρετου μουσουργού Χατζηδάκη. Για ποιόν λόγο άραγε ;
Το credo του ήταν , ότι “χρησιμοποιεί τη μουσική ως φορέα πολιτικών μηνυμάτων” (τσιτάτο από μνήμη). Αλλά προ λίγων ετών άλλαξε την γνώμη του και γνωστοποίησε το νέο credo του, ακριβώς το αντίθετο : “η πολιτική ήταν ο φορέας για τη μουσική του” (επίσης τσιτάτο από μνήμη”. Αυτό ήταν όχι μόνον για μένα μία μεγάλη απογοήτευση. Ετσι λοιπόν ;

Το έργο του μου είναι γνωστότατο . Διαπιστώνω , ότι το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής δημιουργίας του είναι στενότατα συνδυασμένο με πολιτική (αντιμπεριαλιστική, αντιφασιστική, εθνική έως εθνικιστική, αριστεριστική) και σχετικά εύκολο. Εντυπωσιακά και εν μέρει συγκινητικά ειίναι το η Μπαλάντα του Μαουτχάυσεν, το Canto General, το Αξιον εστί, το Πνευματικό εμβατήριο, το Requiem, το Κατά Σαδδουκαίων και η Ορέστεια.
Η προσπάθειά του να παρουσιάσει και “κλασική” (σοβαρή έγχορδη) μουσική , δεν έχει δυστυχώς στεφθεί με επιτυχία. Οταν πρόκειται για την ελληνική έγχορδη μουσική, ο Μ. Θεοδωράκης δεν αναφέρεται από Ελληνες και ξένους μουσικολόγους.
Αναμφιβόλως ο Μ. Θεοδωράκης δεν είναι για την Ελλάδαι όπως ο Bοrodin και ο Glinka για την Ρωσία, o Smetena για την Τσεχία, o Enescu για την Ρουμανία, o Wagner για την Γερμανία, ο Sibelius για την Φιννλανδία και o Aranjuez για την Ισπανία. Εδώ αναφέρω μόνον μεγάλους μουσικοσυνθέτες, οι οποίοι έχου συνδυάσει την έγχορδη μουσική με την χώρα τους (μυθολογία, παραδοσιακή μουσική, ιστορία, κτλ.).
Αυτονοήτως δεν αναφέρω λεπτομερειακά τους γίγαντες της σοβαρής μουσικής απο πολλές ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαιτέρωςαπό την Ιταλία ( δεκάδες, μεταξύ άλλων Monteverdi, Corelli, Cimarosa, Puccini, Scarlatti, Rossioni, Verdi, Vivaldi ), την Γερμανία (Bach, Bethoven, Haydn, Brahms, Schubert ) , την Γαλλία ( δεκάδες, Lully, Rameau, Berlioz, Dεbussy, Messiaen δάσκαλος του Μ. Θεοδωράκη στο Παρίσι), την Αυστρία (Μοzart και πολλοί άλλοι), την Αγγλία (Purcel, Händel, γερμανικήςκαταγωγής) , της Ρωσίας ( επίσης δεκάδες, μεταξύ αυτών Tschaikowski, Prokofjew, Schostakowitsch, Rachmaninow, Mussorgski ).
Η μουσική του Μ. Θεοδωράκη έχει φυσικά τιμητική θέση στο μουσικό τμήμα της βιβλιοθήκης στην οικία μου και είναι η μόνη που μπορεί να με συγκινήσει. Η μουσική των προαναφερθέντων Ευρωπαίων μουσουργούν είναι υπέροχη και με ευχαριστώ ιδιαιτέρως, αλλά δεν με αγγίζει συναισθηματικά. Καθημερινή (2.2.18)

————————————————-
Ο Μίκης Θεοδωράκης ως Πολιτικός

Ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε στις αρχές του Σεπτέμβρη 2012 “έκκληση” προς τους λαούς της Ευρώπης. Αυτό θυμίζει κάπως τις εκκλήσεις του Λένιν στους λαούς του κόσμου.
Αυτός ανήκει αναμφιβόλως στους κορυφαίους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Αξίζει για τα συγκλονιστικά έργα του θαυμασμό , εκτίμηση και απέραντη ευγνωμοσύνη.
Είμαι κάτοχος σχεδόν όλου του έργου του και γνωρίζω επίσης αυτά που έγραψε για την μουσική.
Ανεξάρτητα από τις πολλές και εν μέρει αντιφατικές δηλώσεις που έκανε περί της σχέσης μεταξύ της μουσικής και της πολιτικής στις παρελθούσες δεκαετίες ,ήταν και είναι κατά την ταπεινή γνώμη μου πρωτίστως μουσικοσυνθέτης μεν αλλά με έντονη πολιτική σκέψη και με αντίστοιχα πολιτικά βιώματα.

Είναι στην Ελλάδα κοινός τόπος, ότι η πολιτική σταδιοδρομία του Θεοδωράκη δεν έχει στεφθεί με επιτυχία. Γι αυτό υπάρχουν τρείς λόγοι :

α ) Ο Θεοδωράκης διακατέχεται από το πνεύμα μίας σπάνιας υπεραυτοεκτίμησης . Είναι πεπεισμένος, ότι ο ελληνικός λαός χρειάζεται σε κάθε σπουδαίο ζήτημα την γνώμη του.

β ) Ο Θεοδωράκης έχει μία δυνατή ροπή σε πρωτοφανή και κάπως ενοχλητικό ναρκισσισμό. Έχει τον διακαή πόθο να εστιάζεται στο επίκεντρο της προσοχής του ελληνικού λαού (π.χ. καρέκλα στην Θεσσαλονίκη και γονάτισμα του Κώστα Ψωμιάδη προ αυτού ), όλοι να τον επαινούν και να τον θαυμάζουν . Έτσι όμως μερικοί επιτήδειοι έχουν την δυνατότητα να τον εκμεταλλευθούν πολιτικά για δικούς τους σκοπούς.

γ ) Με το έντονο ενδιαφέρον για σημαντικά πολιτικά προβλήματα δεν συνάδει η ικανότητα ο Θεοδωράκης να κάνει σωστές πολιτικές αναλύσεις. Ο υπεραναπτυγμένος συναισθηματισμός του τον εμποδίζει να διεισδύει στον πυρήνα των προβλήμάτων ( punctum quaestionis ), κάτι που είναι η αναγκαία προϋπόθεση για την επίλυσή τους.

Σύμφωνα με τους κανόνες της Γενικής Μεθοδολογίας των Ερευνών δέον ο παρατηρητής πολυσυνθέτων κοινωνικών και πολιτικών φαινομένων να θεωρεί την αντικειμενική πραγματικότητα και να την αντανακλά χωρίς συναισθηματισμούς , ιδεοληψίες , πολυποίκιλες παρωπίδες και τριτοκοσμικό σουρεαλισμό.
Κατόπιν έπεται η συστηματική και χρονοβόρα μελέτη των φαινομένων με τον απώτερο σκοπό επί τη βάσει των κανόνων της Λογικής και της Μεθοδολογίας να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος της επίλησης των προβλημάτων.
Παρακάτω θα ασχοληθώ με μερικά συγκεκριμένα προβλήματα .

1. Οδηγεί η παγκοσμιοποίηση πράγματι στον “θάνατο Εθνών-Λαών” ;
Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι το βολονταριστικό δημιούργημα σκοτεινών δυνάμεων αλλά έχει αντικειμενικό χαρακτήρα . Στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης συμμετέχουν και χώρες όπως η Κίνα , η Ινδία, η Ρωσία και η Βραζιλία .

2. Η παγκοσμιοποίηση δεν μπορεί έτσι επιπόλαια να χαρακτηρισθεί ως “νέος ολοκληρωτισμός” . Εδώ πρόκειται για αποκυήματα φαντασίας. Υπάρχουν ακόμη ισχυρά έθνη με δικό τους πολιτισμό.

3. Και άλλη θέση του άρθρου , όπου γίνεται λόγος για “παγκόσμια επικράτησητης Παγκόσμιας Διακυβέρνησης” δεν έχει σχέση με την διεθνή πραγματικότητα, όπου υπάρχουν πάμπολα κραταιά και ανεξάρτητα κράτη.

4. Η Τρόϊκα έχει δήθεν δημιουργήσει στην Έλλάδα “συνθήκες ουσιαστικής ξένης κατοχής”.
Ούτε και αυτή η θέση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ας υπενθυμίσουμε, ότι ο τότε πρωθυπουργός ΓΑΠ είχε αποτανθεί στην Τρόϊκα και ικέτευσε γονυπετής την Τρόϊκα να δώσει στην Ελλάδα τα απαραίτητα δάνεια για να τα διαθέσει το ελληνικό κράτος τους για μισθούς και συντάξεις , γιατί μέσα σε δυό μήνες θα τελείωναν τα χρήματα !

Είναι αυτονόητο και έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις ( π.χ. Βραζιλία, Τουρκία κ.α.), ότι οι πιστωτές δανείζουν υπό όρους και επί τη βάσει συμφωνιών.
Ενώ όμως η Βραζιλία και η Τουρκία έχουν υλοποιήσει τις ειλλημμένες υποχρεώσεις , ξεπέρασαν τις οικονομικές δυσκολίες και εξελίσσονται σε μεγαλοδυνάμεις, παίζει η Ελλάδα επιτυχώς τον ρόλο μίας αναξιόπιστης χώρας (Ιδέ εδώ στο Μπλογγ την μελέτη “Διαχρονική έλλειψη αξιοπιστίας”).

5. Σύμφωνα με το άρθρο είναι σκοπός η “ολοκληρωτική ήττα των δυνάμεων της καταστρεπτικής εισβολής “.
Λυπούμαι πολύ, αλλά εδώ πρόκειται για ένα εξωπραγματικό παραλήρημα , για δονκιχωτισμό και για μία τραγική σύγχιση ονείρων με την πραγματικότητα.

6. Αναφέρεται ακόμη ένας σκοπός και δη η “δημιουργία της Ευρώπης των Λαών, της Ειρήνης και της Προόδου”.
Ο Θεοδωράκης ξεχνά, ότι στην Ευρώπη επικρατεί σχεδόν 70 χρόνια ειρήνη, πράγμα που έχει παγκοσμίως ιστορική σημασία.
Δεν λαμβάνει πέραν τούτου υπόψη, ότι η ΕΕ έχει ακόμη το ανώτερο βιοτικό επίπεδο, εδώ υπάρχουν πράγματι κοινωνικά κράτη του δικαίου και ανώτερος πολιτισμός σε σύγκριση με άλλες περιοχές του κόσμου.
Αλλά στο άρθρο δεν γίνεται λόγος για τις βασικές προüποθέσεις της προόδου στις οποίες ανήκουν πρωτίστως η παραγωγικότητα, η δημιουργικότητα και η ανταγωνιστικότητα.
Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο. (Το Βήμα, Τα Νέα, Καθημερινή, ιεφιμεριδα)

———————————————————————————–

Διάλογος με Κώστα Γαβρά , emotio vs ratio

Διάσημος σκηνοθέτης κινηματογράφου ίσον επιτυχής πολιτικός αναλυτής ; Εκτιμώ τον κ. Γαβρά ως διεθνώς γνωστότατο καλλιτέχνη και τον συμπαθώ ως “τεμέτερον” (“δικός μας”, ποντιακές ρίζες), αλλά αμφιβάλλω, αν αυτός μπορεί να κάνει σωστές πολιτικές αναλύσεις.

Για τον λόγο αυτό θα κάνω σύντομα μερικές απαραίτητες παρατηρήσεις :
α ) Ύστερα από τον εμφύλιο πόλεμο πολλοί ελπιδοφόροι Έλληνες νέοι έφυγαν στη Γαλλία, όπου επικρατούσαν διανοητικά οι Κομμουνιστές, μεταξύ αυτών πρωτίστως ο R. Garοndi και ο J-P. Sartre. Κάτω από την επιρροή τους έχουν εμφανισθεί και Έλληνες, γνωστοί ως διανοούμενοι της Αριστεράς, που έχουν επιδράσει και στον τρόπο σκέψης των Ελλήνων καλλιτεχνών που σπούδασαν η και κατόπιν έζησαν στη Γαλλία. Μεταξύ αυτών είναι ο Μ. Θεοδωράκης και ο K.Γαβράς. Το ίδιο ισχύει και για πολιτικούς της Αριστεράς, ιδίως του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έχουν κάποτε σπουδάσει στην Γαλλία.

Το χαρακτηριστικό κοινό γνώρισμα όλων αυτών είναι η ισχυρή τάση σε ιδεολογική και πολιτική μεγαλοστομία, πανσοφία και στο πομπώδες. Εκφράζονται συνήθως απόλυτα, δηλαδή διατυπώνουν κατά τη γνώμη τους “απόλυτες αλήθειες” και δεν ανέχονται αντιπαραθέσεις εκ μέρους άλλων.

β ) Όντως ο σημερινός νεοφιλελεύθερος Καπιταλισμός μπορεί μεν να χαρακτηρισθεί “άγριος” , αλλά τι ήταν αυτός στον 19ο και στον 20ο αι. ; Γιατί ξεχνούμε τον ιμπεριαλισμό με τους δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους ; Γιατί δεν λαμβάνουμε υπ όψη την ευεργετική επίδραση του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος και ειδικά της Σοσιαλδημοκρατίας στο παρελθόν και τώρα επί του Καπιταλισμού ;

γ ) Ύστερα από την καθολική κατάπτωση του “Υπαρκτού σοσιαλισμού” θα ήταν λογικότερο να είμαστε πιό ρεαλιστές. Οι κομμουνιστικες ουτοπίες τελείωσαν. Η εποχή του επαναστατικού ρομαντισμού παρήλθεν εσαεί . Φυσικά το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αγωνίζεται για την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων , αλλά καλύτερα με τον βόρειο πολιτισμένο τρόπο και όχι με πρωτόγονους τραμπουκισμούς, όπως συνήθως αυτό γίνεται στην Ελλάδα, όπου οι συνδικαλιστές έχουν εξελιχθεί σε πανκράτος εν κράτει.

δ ) Εάν ο Καπιταλισμός είναι τόσο “άγριος” γιατί έχει το ΚΚ της Κίνας εισαγάγει το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα που οδήγησε στην αποτίναξη της χώρας στις οικονομικά πρώτες θέσεις του κόσμου ; Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες , οι οποίες έχουν ρίξει τον “σοσιαλιστικό” οικονομικό κρατισμό στην κάλαθο των αχρήστων και προωθούν με όλες τις δυνάμεις την επιχειρηματική ιδιωτική πρωτοβουλία.

Στην Ελλάδα τουναντίον όπου στην διάρκεια της Μεταπολίτευσης επικρατούσε πρωτίστως ο οικονομικός κρατισμός και εν μέρει ένας ψευτοσοσιαλισμός τριτοκοσμικού τύπου, συνεχίζονται τα λάθη , τα οποία έχουν οδηγήσει την χώρα στην καταστροφή. Οι κυβερνήσεις δεν καταβάλουν προσπάθειες να επιτευχθεί στα πλαίσια και άλλων απαραίτητων μεταρρυθμίσεων επί τέλους η ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων.

Και για τον Κώστα Γαβρά ισχύει το γνωστό γαλλικό ρητό, chacun a sa place που σημαίνει, ο καθένας στην θέση του, δηλαδή στον κλάδο του. Αυτό όμως δεν αποκλείει το δικαίωμα των καλλιτεχνών, να εκφράζουν γενικά την γνώμη τους σε πολιτικά και οικονομικά προβλήματα, αλλά αυτή δέον να στηρίζεται σε λογικά επιχειρήματα και όχι αποκλειστικά σε συναισθήματα.
Δημοσιευθέν από το 2012 στον ηλεκτρονικό τύπο (iefimerida).

Irak, Konfessions-und Stammesbewußtsein, Kein Staatsbewußtsein,Eine Föderation ?

Irak, Konfessions- und Stammesbewußtsein, kein Nationales und Staatsbewußtsein, Eine Föderation ?

Es sei mir gestattet, etwas Grundsätzliches zu der verworrenen Situation nicht nur in dem Irak zu machen, sonst fällt es uns Europäern aüßerst schwer, uns in dem großen Gewirr von Nationen, Ethnien, Stämmen, Konfessionen und zahlreichen fanatischen Gruppierungen zurecht zu finden.

In Europa haben sich in erster Linie im 18./19. Jh. allmählich zuerst die Nationen herausgebildet , die sich jeweils eigene Nationalstaaten schufen. Die letzten auf diesem Gebiet waren die Deutschen, die Italiener und insbesondere die Balkanvölker.

In Asien und in Afrika sind , abgesehen von wenigen Ausnahmen, insbesondere nach dem Zusammenbruch des Kolonialsystems willkürlich Grenzen gezogen und Staaten geschaffen worden , innerhalb derer suksessive Nationen herausbilden hätten können. D. h. aus den vorhandenen Ethnien und Stämmen sollten Nationen geschmiedet werden als die ethnishe Grundlade des jeweiligen Staatswesens. In concreto bedeutet dies, dass verglichen mit der Entwicklung in Europa der umgekehrte Weg beschritten worden ist und zwar erst die Entstehung eines einheitlichen Staatsbewußtseins und dann die Herausbildung des erwünschten Nationalbewußtseins.

Dies ist jedoch den meisten Staaten nicht ganz gelungen. Es gab schon Anzeichen für die Herausbildung eines Staatsbewußtseins ausgerechnet in Staaten, in denen Diktatoren herrchten (z.B. in Lybien, in dem Irak und in Syrien) jedoch das Stammesbewusstsein sowie das Konfessionsbewußtsein sind nach wie vor derart stark, dass die große Gefahr des Auseinanderfallens der Staatswesen besteht. Gerade das erleben wir gegenwärtig in dem Irak

Die Schiiten haben als die Bevölkerungsmehrheit die Wahlen gewonnen und infolgedessen die Regierungsgewalt übernommen, jedoch die Regierung handelt nur im Interesse der Schiiten und nicht der ganzen irakischen Nation, die ohnehin nur auf dem Papier existiert.
Die Lösung des Problems wird nicht unbedingt die Bildung von drei Staaten sein, weil die Schiiten im Süden und die Kurden im Norden zwar über reiche Erdölquellen verfügen, während die Sunniten solche Reichtümer nicht besitzen, sondern die Schaffung einer irakischen Föderation, also eines Bundesstaates , was übrigens auch für die Ukraine in Frage käme.

Im übrigen sei darauf hingewiesen, dass auch der Iran ethnisch nicht homogen ist, sondern hauptsächlich aus drei Nationen bzw. Ethnien besteht und zwar aus Persern, Arabern und Aserbaidschanern. Es ist nicht ausgeschlossen, dass auch dort in der Perspektive die Frage nach der Bildung einer Föderation zu stellen sein wird. Dies gilt in besonderem maße für Pakistan und AfghanIrakKeinStaatsbewußtseinistan.

Veröffentlicht als Kommentar in : Frankfurter Allgemeine Zeitung (10.8.14), Focus (10.8.14), Die Welt (11.8.14), Die Zeit (11.8.14) , Frankfurter Rundschau (11.8.14), Berliner Zeitung (11.8.14), Wiener Zeitung (11.8.14), ( alle Elektronische Ausgabe).

-Irak, Einheitsstaat oder Föderation ? Irak, Estado Unitario o Federación ? 2014

1.Von Anfang an war der irakische Einheitsstaat eine Fehlgeburt, weil die Unterschiede zwischen den drei Regionen zu groß waren und weiterhin sind. Die Entwicklung hat nunmehr deutlich gezeigt, dass der Einheitsstaat passe ist.

2. Die beste Lösung wäre die Bildung eines Bundesstaates (Föderation). Es gibt zahlreiche Beispiele von durchaus gut funktionierenden Bundesstaaten, jedoch nicht im Orient, in der Geburtsregion des Staates überhaupt schon vor fünf tausend Jahren und zwar stets des Einheitsstaates.

3. Eine weitere Möglichkeit wäre die Gründung von drei Staaten, allerdings hätte diese Lösungsmöglichkeit einen erheblichen Mangel: Der kurdische Norden und der schiitische Süden verfügen über reiche Erdölfelder, während der sunnitische Staat hätte nicht derartige Ressoursen und wäre infolgedessen nicht lebensfähig.

4. Im falle der Gründung von drei Staaten könnten sich die Kurden des Irak mit den Kurden Syriens und in der Perspektive mit den Kurden der Türkei vereinigen und ein neuen Staat gründen und zwar Großkurdistan. Allerdings könnte dies Folgen in dem Iran haben, dessen Staatlichkeit auf drei Grundethnien stützt, auf Perser, Aserbaitschaner und Araber. Hieraus folgt, dass der schiitische Iran und das sunnitische Saudi-Arbien mit allen Mittel versuchen würden , die Bildung von drei Staaten in dem Irak zu verhindern.

Veröffentlicht als Kommentar in : Die Welt (30.6.14), Der Tagesspiegel (7.8.14) , (elektronische Ausgabe).
_______________________________________________

Irak, Estado Unitario o Federación?

( 7 de Agosto de 2014 ), Por: Panos Terz )

(Texto original en Alemán: Irak, Einheitsstaat oder Föderation?. Traducción: Mario Arroyave)

1. El Estado unitario iraquí fue desde un comienzo un error de nacimiento, porque las diferencias entre las tres regiones eran y continúan siendo muy grandes. El desarrollo ha mostrado que el Estado unitario es pasado.

2. La mejor solución sería la creación de una Federación. Existen numerosos ejemplos de Federaciones que funcionan muy bien, sin embargo no oriente, en la región del nacimiento del Estado (unitario) ya hace cinco mil años.

3. Otra posibilidad sería la creación de tres Estados. Sin embargo, esta solución tiene una enorme deficiencia. El norde kurdo y el sur chiíta disponen de ricos campos de petróleo, mientras que el Estado sunita no tendría suficientes recursos, y por lo tanto, no podría sobrevivir.

4. En el caso de la creación de tres Estados, los Kurdos se podrían unificar con los Kurdos-sirios y poner la perspectiva para la unificación con los Kurdos de Turquía y así crear un nuevo Estado, es decir un Grankurdistán.Sin embargo, esto podría tener consecuencias en Irak, cuya estatalidad se fundamenta sobre tres principales etnias: persas, azerbaiyanos y arabes.

De esto se deriva que la Iran chiíta y la Arabia Saudita sunita intenten con todos sus medios impedir la creación de tres Estados en Irak.

Publicado como comentario en : Die Welt (30.6.14), Der Tagesspiegel (7.8.14). Versión Electrónica

Kurdischer Staat, Irakische Souveränität und Kurdisches Selbstbestimmungsrecht

Kurdischer Staat, Irakische Souveränität und Kurdisches Selbsbestimmungsrecht,

-Kurdischer Staat, Szenario (2014)

1. Die Schaffung eines kurdischen Staates wäre unbestritten die Realisierung des Selbstbestimmungsrechts der irakischen Kurden.

2. Gleich danach werden die Kurden Syriens, der Türkei und des Iran versuchen, sich mit diesem Staat zu vereinigen.

3.Jedoch aus Sicht der irakischen Verfassung und allgemeiner des Staatsrechts des Irak sowie der erwähnten Nachbarstaaten wäre die Separation Hochverrat.

4. Es liegt Grund zu der Annahme, dass patriotisch gesinnte Kräfte unter den Sunniten und den Schiiten gemeinsam militärisch gegen die Kurden vorgehen werden.

5. Die Nachbarstaaten , insbesondere die Türkei, werden Separationsbestrebungen der Kurden mit aller Kraft niederschlagen. Es wird in dieser Region eine allgemeine Destabilisierung mit weitreichenden Konsequenzen entstehen.

6. Schlussfolgerung : Einerseits sollten den Kurden für die Zwecke des Kampfes gegen die islamistischen Terror-Banden Waffen zur Verfügung gestellt werden, andererseits sollten jedoch als Gegenleistung die Kurden verpflichtet werden , gegenwärtig keinen unabhängigen Staat Kurdistan auszurufen.

Veröffentlicht als Kurz-Kommentar in : Focus , Spiegel, Die Welt,Zeit (18.8.14) (alle elektronische Ausgabe).

-Irakische Staatliche Souveränität und Kurdisches Selbstbestimmungsrecht

Im Allgemeinen stützt sich die Souveränität eines Staates auf das Selbstbestimmungsrecht der Nation oder der Nationalitäten. D.h., das mit der Staatsgründung das Selbstbestimmungsrecht der Nation(nen) verwirklicht wird. Danach geht es entweder um die Minderheitenrechte oder allgemeiner um die Menschenrechte.

Der Staat Irak mit seinen drei Bevölkerungsgruppen (Schiiten,Sunniten, Kurden) besteht zwar mit einer Zentralregierung und einer Verfassung, jedoch ist er funktionsuntüchtig. Es ist eine Frage der Zeit, wann er auseinander fällt.

Die kurdische Ethnie in dem Irak wurde des öfteren brutal unterdrückt und es wurde an ihr unter dem brutalen orientalischen Despoten Sadam Hussein Völkermord begangen. Daher ist es durchaus verständlich, dass die Kurden den Wunsch haben, endlich Aeinen eigenen Staat zu gründen.

Solange jedoch die Verfassung , wenn auch nur formal, gilt, wird die einseitige Ausrufung eines Kurdenstaates als Hochverrat zu bewerten sein. In einem solchen Fall wäre es nicht ausgeschlossen, dass unter Umständen Sunniten (nicht das „Kalifat“) und Schiiten sich gegen diesen Staat massiv verbünden.

Nach der möglichen Gründung eines Kurdenstaates im Nordirak würden die Kurden in Syrien und vielleicht auch in der Türkei ins Licht der Öffentlichkeit rücken. Es wäre durchaus möglich, dass das Territorium der syrischen Kurden dem neuen Staat zugeschlagen wird. Das hätte allerdings ein massives militärisches Vorgehen der syrischen Regierung gegen die abtrünnigen Kurden zur Folge.

Sollten die türkischen Kurden eine Separation und anschließend eine Vereinigung mit dem kurdischen Kernstaat anstreben, dann würde ohne Übertreibung die Türkei ihre gesamte Armee gegen die Kurden einsetzen.

Es wäre zumindest staatsrechtlich möglich, einen neuen irakischen Staat in Form einer Föderation zu gründen, was jedoch gegen die orientalische Tradition der Einheitsstaaten verstoßen würde. Im Prinzip ist der Bundesstaat nur in einigermaßen demokratischen Staaten üblich. Völkerrechtler

Veröffentlicht als Fach-Kommmentar in : Frankfurter Allgemeine Zeitung (7.7.14) , Die Welt (11.8.14), Die Zeit (11.8.14), Der Tagesspiegel (11.8.14), (alle elektronische Ausgabe).

Israel-Palästinenser, Politisch-Kulturelles, Völkerrechtliche Sicht, Israelis y Palestinos, Selbstverteidigungsrecht Israels, Voraussetzungen für Erfolgreiche Verhandlungen

Israel-Palästinenser, Politisch-Kulturelles, Völkerrechtliche Sicht, Israelíes y Palestinos, Selbstverteidigungsrecht Israels, Voraussetzungen für erfolgreiche Vrandlungen

-Israel-Palästinenser , Knappe allgemeinpolitische und ethnologische Bemerkungen

Die folgenden Bemerkungen könnten dazu beitragen, die gefährliche Situation im Nahen Osten besser einzuordnen :
1.Israel gehört zweifelsohne zu dem Kulturkreis des Westens , während die Palästinenser Bestandteil des Kulturkreises des Islam sind.
2.Die wichtigsten Merkmale unseres Kulturkreises sind die folgenden : Anthropozentrismus, Demokratie, Rechtsstaatlichkeit, bürgerliche Freiheiten und Menschenrechte, Gleichberechtigung der Geschlechter, Dialogbereitschaft in sozialen und politischen Fragen, Kreativität des freien Individuums, Staatsbewusstsein und Rechtsbewusstsein des Bürgers.
All dies gilt auch für Israel mit Ausnahme der Orthodoxen Juden.
3. Die bestimmenden Merkmale des Kulturkreises des Islam sind der Theozentrismus, die Großfamilie, der Patriarchalismus , der Nepotismus, die Hierarchien, das konfrontative Grunddenken , das spekulative Denken und die Verschwörungstheorien.
4. So prallen die beiden wichtigen Kulturkreise im Nahen Osten hart aufeinander. Hier geht es nicht um die falsche Theorie von dem Kampf der Kulturen Samuel Huntingtons. Um es zu unterstreichen : Israel ist ein Teil des hochentwickelten Westens in dem hoffnungslos zurückgebliebenen Orient. Im Fall der Fälle wird daher der Westen den Staat Israel nicht fallen lasen.
Dies ist an die Adresse jener islamistischer Extremisten gerichtet, die von der Vernichtung Israels träumen.
Klarstellung : Meine Position ist neutral, aber sehr realistisch. Jahrzehntelang hatte ich Studenten und Doktoranden auch aus dem islamischen Kulturkreis !
Frankfurter Allgemeine Zeitung (elektronische Ausgabe), 10.7.14.

-Israel und Palästinenser, Differenzierung
1.Israel ist einerseits ein hochentwickelter Rechtsstaat, der einzige im gesamten Orient, der andererseits große Probleme mit dem Völkerrecht und speziell mit dem Humanitären Völkerrecht (früher Gebräuche und Gesetze des Krieges ) hat.
So denken die meisten israelischen Regierungen nicht in Kategorien des Völkerrechts, sondern der political scienses (Politikwissenschaften ) wie nationales Interesse, nationale Sicherheit und Macht. Das haben sie von den USA übernommen.
2. Differenzierung :
a) Zwischen der grundsätzlich moderaten Autonomiebehörde in Ramala und der fanatischen Hamas im Gaza-Streifen gibt es einen großen Unterschied. Während z.B. die Fatah den Staat Israel im Prinzip anerkennt, ist die totaleVernichtung Israels das Hauptziel der Hamas. Allein dies ist eine Völkerrechtsverletzung (Gewaltandrohung und hin und wieder auch Gewaltanwendung).
b) Offiziell nur der großspurige ehemalige iranische Präsident Ahmadinedschat bekundete häufig seine Absicht, Israel zu zerstören. Also empfiehlt es sich für Israel , differenzierter zu denken und zu handeln.
Focus (elektronische Ausgabe), 6.7.14.

-Israel und die Palästinenser aus völkerrechtlicher Sicht

1. Beide, das israelische Volk und das palästinensische Volk, besitzen das völkerrechtlich verbriefte Selbstbestimmungsrecht. Das israelische Volk konnte unter bestimmten historischen Bedingungen in einem Gebiet, das keine terra nullius ( Niemandsland ) war, durch die Gründung des jüdischen Staates Israel sein Selbstbestimmungsrecht verwirklichen.
Das palästinensische Volk konnte hingegen sein Sebstbestimmungsrecht bisher nur partiell durch die Bildung einer Autonomiebehörde realisieren. Es hat aber ebenfalls das originäre Recht auf Eigenstaatlichkeit.
Staaten, die das palästinensische Volk daran hindern, dieses Recht zu verwirklichen, verletzen schwerwiegend das Völkerrecht und zwar in zweifacher Hinsicht : Zum einen gehört das Selbstbestimmungsrecht zu den sieben grundlegenden Prinzipien des Völkerrechts, die eine Art Verfassung der gesamten internationalen Rechtsordnung darstellen. Zum anderen wird das Selbstbestimmungsrecht spätestens seit den zwei Menschenrechtskonventionen von 1966 als das höchste kollektive Menschenrecht betrachtet (Interpretationsfrage).

2. Der Staat Israel besitzt gemäß Völkerrecht Souveränität , d. h. vor allem Gebiets- und Personalhoheit. Hieraus ergeben sich sein Recht und seine Pflicht, für den Schutz seiner Bürger vor äußeren Gefahren zu sorgen. Er hat ferner ebenfalls das völkerrechtlich verbriefte Recht auf Unantastbarkeit seines Gebietes sowie seiner Grenzen.
Seine Nachbarn haben die Pflicht, dieses Recht ohne Einschränkung zu respektieren. Andernfalls verletzen sie das Völkerrecht. Dies kann durch aktives Tun oder durch Unterlassen geschehen.
Es ist jedoch mit Nachdruck klar zu stellen : Der völkerrechtliche Schutz bezieht sich auf die völkerrechtlich legitimierten Grenzen und nicht auf die gewaltsam geschaffenen Demarkationslinien. Das heißt : Die durch den Krieg von 1967 entstandenen Demarkationslinien genießen keinen uneingeschränkten völkerrechtlichen Schutz.

3. Der Staat Israel hat im Zuge des Krieges von 1967 Territorien seiner Nachbarn besetzt ( occupatio bellica : kriegerische Besetzung). Kurz nach dem Krieg hat allerdings Israel einen verhängnisvollen Schritt getan : Gebiete arabischer Staaten sind teilweise annektiert worden. In den annektierten fremden Territorien sind Siedlungen für israelische Einwanderer errichtet worden, um u.a. fait accompli ( vollendete Tatsachen ) zu schaffen.
Damit hat Israel die internationale Rechtsordnung schwerwiegend verletzt. Hierbei handelt es sich nicht nur um einen Angriff auf das gesamte Völkerrecht, sondern auch um einen tragischen Irrtum Israels. In der UNO-Prinzipien-Deklaration, die 1970 einstimmig angenommen worden ist und nach der UNO-Charta das zweitwichtigste internationale Dokument ist, heißt es : “Eine durch Gewaltandrohung oder Gewaltanwendung vollzogene territoriale Aneignung darf nicht als rechtmäßig anerkannt werden”.

Israel versucht zudem , aus der völkerrechtswidrigen Besetzung arabischer Gebiete eine Art Gewohnheitsrecht zu schaffen. Die arabischen Nachbarnstaaten haben gegen diese völkerrechtswidrigen Praktiken Israels permanent protestiert und damit die Entstehung eines “Gewohnheitsrechts” verhindert. Es gilt also der Rechtsgrundsatz ” ex iniuria non ius oritur ” ( aus Unrecht erwächst kein (Gewohnheits) Recht” ). Gerade die Besetzung und die teilweise Annexion arabischen Territoriums ist der Dreh- und Angelpunkt des israelisch-palästinensischen Konfliktes. Ohne Beilegung dieses Konfliktes auf der Grundlage des Völkerrechts kann es in dieser Region keinen Frieden geben.

4. Das palästinensische Volk ist in Gestalt der PLO ein Völkerrechtssubjekt, also ein Träger von Rechten sowie von Pflichten im Sinne des Völkerrechts. Ferner ist die Autonomiebehörde ein Staat ” in statu nascendi ” ( “im Zustand des Entstehens” ). Die palästinensische Regierung hat die Pflicht, dafür zu sorgen, dass von palästinensischem Territorium aus keine Gewaltakte gegen Israel verübt werden.
Das Problem besteht allerdings darin , dass ein Teil des palästinensischen Territoriums , namentlich der Gaza-Streifen, nicht von der Autonomiebehörde, sondern von einer extremistischen politischen Organisation, die Hamas verwaltet wird, die ganz offiziell und häufig erklärt hat , den Staat Israel vernichten zu wollen. Dies ist eine permanente Völkerrechtsverletzung. Von dem Territorium des Gaza- Streifens aus werden ziemlich oft wahllos Raketen auf Israel abgefeuert.
Hierbei handelt es sich eindeutig um einen völkerrechtswidrigen Aggressionsakt. Daher ist Israel berechtigt, mit den erforderlichen militärischen Mittel darauf zu reagieren und die Raketenstellen vollständig zu vernichten. Das steht aus völkerrechtlicher Sicht außer Zweifel.

Die berechtigten Reaktivmaßnahmen Israels sind jedoch nicht grenzenlos, weil der Grundsatz der Verhältnismäßigkeit gilt. Die Verletzung dieses Grundsatzes stellt einen Exzess ( völkerrechtswidrige Übertreibung ), also ebenfalls eine Völkerrechtsverletzung dar.
6. Israel hat kein Recht, die Gründung eines palästinensischen Staates zu verhindern, denn es handelt sich um die Verwirklichung eines Grundrechts der palästinensischen Bevölkerung. Die Fortsetzung der jetzigen israelischen Politik gegenüber den Palästinensern könnte sich in der Perspektive zu einem existenzgefährdenden Bumerang für Israel entwickeln.
Andererseits hat man Grund anzunehmen, dass gewichtige arabische Staaten sich über einen Staat der Palästinenser nicht unbedingt freuen würden. Außerdem gibt es unter den Palästinenser kaum Übereinstimmung darüber, was sie tatsächlich wollen. Es darf in diesem Zusammenhang daran erinnert werden, dass unmittelbar nach dem Verlassen des Gaza-Streifens durch die israelische Armee, die fanatische Hamas die moderate Hauptorganisation Fatah regelrecht beseitigt hat. Sie versucht etwas Ähnliches auch in West-Jordan zu tun.
Die Süddeutsche Zeitung (2.7.14) und Die Welt (13.7.14) , beide elektronische Ausgabe.

-Israelíes y Palestinos: una mirada neutral desde el derecho internacional
27 de Julio de 2014 , Por: Panos Terz.
(Texto original en Alemán: Israel-Palästinenser, Eine neutrale völkerrechtliche Sicht. Traducción: Mario Arroyave)

Ya me he pronunciado en la prensa sobre el conflicto desde una mirada particular del derecho internacional. Aquí un corto resumen:
1. Israel posee un derecho de existencia internacional legitimo, cuyo reconocimiento es la conditio sine qua non (presupuesto indispensable) para las relaciones normales de los israelíes con los palestinos
2. Solo los límites estatales de Israel antes de la Guerra de 1967 poseen legitimación de derecho internacional. Sobre estos límites deben negociar seriamente las partes en conflicto.
3. Israel debe terminar al fin con ocupación del territorio palestino violadora del derecho internacional, ya que ex iniuria non ius oritur (de un injusto no nace el (costumbre) derecho)
4. El objetivo de Hamas de destruir a Israel representa una violación permanente de la Carta de Naciones Unidas (Art. 2 N° 4 utilización de la violencia y prohibición de la amenaza de uso de la violencia).
5. Israel posee sin discusión un derecho de defensa. En las confrontaciones militares entre las partes en guerra (Israel y Hamas) están obligadas a respetar las normas del derecho internacional humanitario.
6. El pueblo palestino no está representado internacionalmente a través de Hamas, sino a través de la Alta Autoridad (Estado en proceso de nacimiento). Sin la desmantelación de Hamas no pueden haber negociaciones serías.
Comentario especializado publicado en: Neue Zürcher Zeitung (27.7.14.) und Frankfurter Rundschau 28.7.14,(Los dos en versión electrónica),

-Israel und sein Sebstverteidigungsrecht
Hat Israel ein Selbstverteidigungsrecht ?

Die Beantwortung der obigen Frage darf nicht subjektiv , sondern muss objektiv begründet sein.

Unabhängig von dem höchstkomplizierten Nah-Ost-Konflikt speziell zwischen Israel und den Palästinensern (Vgl. hierzu ausführlich hier im Blog die Expertise “Israelis und Palästinenser aus Sicht des Völkerrehts”), hat in diesem Falle (häufige Raketenagriffe vom Gaza-Streifen aus) Israel das völkerrechtlich verbriefte Recht einzumarschieren und die in Frage kommenden Raketenstellungen vollständig zu zerstören.

Israel darf jedoch keine zivilen Einrichtungen (z.B. Schulen, Krankenhäuser etc.) angreifen. Es entspricht grundsätzlich den Interessen Israels, das Kriegsrecht (humanitäres Völkerrecht) zu respektieren und nicht unbedingt das archaische Prinzip „Auge um Auge, Zahn um Zahn“ anzuwenden, was übrigens auf Hammurabi zurück zu führen ist (vor 3.750 Jahren) und viel später von den Hebräern übernommen worden ist.
Focus (4.7.14), Wiener Zeitung ( 5.7.14) und Salzburger Nachrichten (5.7.14), alles elektronische Ausgabe.

-Israel-Palästinenser, Voraussetzungen für Ergebnisorientierte Verhandlungen

1. Israel beendet den Bau von Siedlungen, was sich nicht im rechtsfreien Raum bewegt, wie einige meinen, sondern eindeutig völkerrechtswidrig ist.
Es gibt aber einen Rechtsgrundsatz, den man nicht ohne weiteres ignorieren darf : ex iniuria non ius oritur : aus dem Unrecht erwächst kein Recht. In der breiteren Interpretation : Aus der Gewohnheit erwächst kein Gewohnheitsrecht. Es ist im Völkerrecht so, dass der wiederholte Protest seitens des Opfers die Entstehung des Gewohnheitsrechts verhindert.
Kurzum: Die illegalen Siedlungen vermögen niemals Recht zu schaffen. Also keine „normative Kraft des Faktischen“.

2. Die chaotische und anarchische Hamas, dem Wesen nach eine Terrororganisation, muss endlich mit dem Raketenbeschuss Israels aufhören, sonst kommt es zu völkerrechtlich erlaubten Gegenschlägen seitens Israels (Selbsverteidigungsrecht).

Das palästinensische Problem besteht allerdings darin, dass ihre regierungsähnliche Behörde im Westjordan das irrationale Handeln der Hamas nicht beenden kann.

Die endgültige Lösung des eigentlichen israelisch-palästinensischen Konfliktes kann in der Perspektive unter günstigeren nationalen und internationalen Bedingungen und mit internationaler Vermittlung erreicht werden. Völkerrechtler
Focus (elektronische Ausgabe), 6.7.14.

Israel-Hamas, Verletzung des Völkerrechts beiderseitig, Feuerpause, Beendigung der Kriegshandlungen

Israel-Hamas,Verletzung des Völkerrechts durch die Kriegsparteien, Feuerpause, Beendigung der Kampfhandlungen, Analyse

-Israel, Hamas und das Völkerrecht

Zu den grundsätzlichen Fragen des israelisch-palästinensischen Konfliktes siehe den Beitrag „Israel und die Palästinenser“. Jetzt geht es nur um das spezielle Problem der Gewalt seitens der Hamas und der Reaktivmaßnahmen Israels.

1.Israel hat wie jeder andere Staat das Recht auf Selbstverteidigung im Falle eines Angriffs durch einen anderen Staat (Artikel 51 der UN-Charta). Geht es aber um die Tatbestände des Angriffs , so kann die UN-Aggressionsdefinition von 1974 herangezogen werden, nach der (Artikel 3, Buchstabe g ) eine Aggresion auch dann vorliegt, wenn ein Staat zulässt, dass von seinem Territorium aus Angriffshandlungen gegen einen anderen Staat vorgenommen werden. Dies geschieht häufig vom Gaza –Streifen aus gegen Israel. Normalerweise ist die dortige Behörde dazu verpflichtet, dass derartige Handlungen unterlassen werden.Fortsetzung

2. Es bleibt jedoch nicht bei dieser völkerrechtsverletzung, weil die Hamas-Organisation die Vernichtung Israels zum Hauptziel erklärt hat und hin und wieder Raketen abfeuert. Dabei wird in Kauf genommen, dass sie sie auch Zivilisten treffen können. Dies ist jedoch durch das Humanitäre Völkerrecht (frühere Bezeichnung : Kriegsrecht) strengstens verboten. In diesem Falle ist die Völkerrechtsverletzung schwerwiegend.

3. Allerdings ist die Gaza-Behörde weder ein Staat im Sinne des Völkerrechts noch ein Staat im Entstehungsprozeß , sondern dem Wesen nach eine Terrororganisation, die Terrorakte als etwas Sebstverständliches begeht. Somit werden alle Tatbestände der 2001 von der UNO ausgearbeiteten Terror-Definition erfüllt : Terrror ist eine Handlung, die den Tod oder schwerwiegende Verletzungen bei Zivilisten verursachen kann und dabei die Absicht besteht, bei der Bevölkerung Angst hervor zu rufen.

4. Die Nichtanerkannte Staatlichkei des Gaza-Streifens und darüber hinaus die fast internationale Qualifizierung der Hamas als Terrororganisation ändern nichts daran, dass der Staat Israel wie jeder andere Staat das völkerrechtlich verbriefte Selbsverteidigungsrecht besitzt. D.h., konkret, daß Israel mit allen Mitteln gegen die militärishen Einrichtungen, gegen bewaffnete Formationen sowie gegen die Führung dieser Organisation vorgehen darf.

5. Israel muß jedoch dafür sorgen, dass die zivile Bevölkerung nicht in Mitleidenschaft gezogen wird und keine zivilen Objekte wie z.B. Schulen etc. zerstört werden. Auch in diesem Falle gelten die elementaren Menschenrechte sowie die Grundsätze des humanitären Völkerrechts.

Kurzum : Israel als ein demokratischer Rechtsstaat (der einzige im Nahen Osten) darf sich keinesfalls wie die Hamas verhalten. Es dürfte klar sein, dass die internationale Öffentlichkei darauf achtet. Es liegt daher im ureigensten Interesse Israels, den Rechtsgrundsatz der Verhältnismäßigkeit zu respektieren.
Süddeutsche Zeitung (elektronische Ausgabe), 2.7.14

-Beiderseitige Verletzung des Völkerrechts und speziell des Humanitären Völkerrechts
1.Bestimmungen des allgemeinen Völkerrechts. Die kriegerischen Auseinandersetzungen begannen mit dem unterschiedslosen Raketenbeschuß Israels durch die Hamas. Dies stellt gemäß Art. 2 , Ziff. 4 der UNO Charta (Verbot der Gewaltandrohung und GEWALTANWENDUNG) einen schwerwiegenden Verstoß gegen das Völkerrecht dar. Israel machte von seinem Selbstverteidigungsrecht gemäß Art. 51 der UN-Charta Gebrauch.
2.Bestimmungen des humanitären Völkerrechts (Gebräuche und Gesetze des Krieges, Kriegsrecht, jus in bello ), genauer : Ergänzungsprotokoll zu den Genfer Abkommen vom 12.
August 1949 über den Schutz von Opfern internationaler bewaffneter Konflikte (Protokoll I) vom 10. Juni 1977 und das Ergänzungsprotokoll II gleichen Datums bei „nicht internationalen bewaffneten Konflikten“.

Folgend werde ich mich darauf beschränken, die in Frage kommenden Bestimmungen zu erwähnen. Ich überlasse es den Lesern, die notwendigen Schlussfolgerungen daraus zu ziehen. Art. 51 (Schutz der Zivilbevölkerung), Ziff. 4, Buchst. c : „Unterschiedslos geführte Angriffe sind verboten. Unterschiedslos geführte Angriffe sind : „solche, bei denen Kampfmethoden oder Kampfmittel angewandt werden, deren Auswirkungen nicht so begrenzt werden können, wie es dieses Protokoll fordert und die folglich solcher Art sind, dass sie militärische Ziele und Zivilpersonen oder zivile Objekte ohne Unterscheidung treffen können“.

Ziff. 5 , Buchst. a und b : Unter anderem sind folgende Angriffsarten als unterschiedslos zu betrachten : „ein Bombenangriff …, bei dem eine Anzahl deutlich getrennter und zu unterscheidender militärischer Ziele, die sich in einer Stadt…,befinden, als ein einziges militärisches Ziel behandelt werden und ein Angriff , von dem erwartet werden kann, dass er auch Verluste unter der Zivilbevölkerung und Verwundungen von Zivilpersonen, … zur Folge hat, die in keinem Verhältnis zu dem erwarteten konkreten und direkten militärischen Vorteil stehen würden“.

Ziff. 7 : „Die Anwesenheit oder Bewegungen der Zivilbevölkerung oder einzelnen Personen dürfen nicht benutzt werden, um militärische Operationen von bestimmten Punkten oder Gebieten fernzuhalten, insbesondere in dem Bemühen , militärische Ziele vor Angriffen zu bewahren oder militärische Operationen zu decken, zu begünstigen oder zu behindern. Die am Konflikt beteiligten Parteien dürfen die Bewegung der Zivilbevölkerung oder einzelner Zivilpersonen nicht mit der Absicht lenken, militärische Ziele vor Angriffen zu bewahren oder militärische Operationen zu decken“. Dies trifft auf die Hamas zu. Aber der Ziff. 8 stellt unmissverständlich klar : “Eine Verletzung dieser Verbote entbindet keine der am Konflikt Beteiligten Parteien von ihren rechtlichen Verpflichtungen gegenüber der Zivilbevölkerung und Zivilpersonen, einschließlich der Verpflichtungen, die in Art. 57 vorgesehenen Vorsorgemaßnahmen zu treffen“. Dies gilt für Israel.

Art. 52, Ziff. 1 : „Zivile Objekte dürfen weder zum Gegenstand von Angriffen noch von Vergeltungsmaßnahmen gemacht werden“. Dies gilt eindeutig für Israel, das Häuser von Hamas-Funktionären und der Familie von Selbstmordattentätern systematisch in die Luft sprengt. Ziff. 3 enthält vielleicht die für unseren Fall wichtigste Bestimmung : “Bestehen Zweifel, ob ein Objekt, das normalerweise zivilen Zwecken dient, wie eine Kultstätte, ein Wohnhaus oder andere Wohnstätten oder eine SCHULE, benutzt wird, um einen effektiven Beitrag zur militärischen Aktion zu leisten, wird angenommen, dass es nicht so benutzt wird“.

Nun wird der besonders traurige Fall der bombardierten UN-Schule mit vielen Kinder-Opfern etwas genauer untersucht. Mögliche Varianten : a) Die Schule wurde bombardiert, obwohl bekannt war, dass darin sich Flüchtlinge, vor allem zahlreiche Kinder sich aufhielten. Das wäre gemäß Art. 6 , Buchst. b des Statuts für den Internationalen Militärgerichtshof vom 8.August 1945 ein Kriegsverbrechen.

b) Die Schule wurde, wie nachträglich behauptet wird, aus Versehen bombardiert. Es lag sozusagen eine grobe Fahrlässigkeit vor. Auch in diesem Falle läge ein Kriegsverbrechen vor. c) Hamas –Kämpfer hätten sich in der Schule verschanzt und von dort aus die israelischen Soldaten beschossen. In diesem Falle läge zwar ein Kriegsverbrechen vor, jedoch sollte auch die Schuld der Hamas erwähnt werden, denn sie hätte eindeutig die obigen Bestimmungen des humanitären Völkerrechts absichtlich und schwerwiegend verletzt.

Abschließend ist darauf hinzuweisen, dass solche Feinheiten die Hamas nicht im geringsten interessieren, denn sie feuert Raketen auf israelische Städte UNTERSCHIEDSLOS mit der Absicht, so viele wie möglich israelische Zivilisten zu töten. Auch das gehört zu den Kriegsverbrechen. Wenn aber die Raketen moderner wären und eine höhere Zerstörungskraft, besäßen, dies könnte nach einigen Jahren durchaus möglich sein, dann läge das Verbrechen gegen die Menschlichkeit vor (Art. 6, Ziff. c, des oben genannten Statuts für den Internationalen Miltärgerichtshof).
Neue Zürcher Zeitung (5.8.14), Wiener Zeitung (4.8.) , Focus (4.8.) ,Tagesspiegel (8.8.14), ( alle elektronische Ausgabe)

-Israel-Hamas, Feuerpause, Beendigung der Kampfhandlungen, Beendigung des Kriegszustandes, Abschluß eines Friedensvertrages

Es lohnt sich wohl, sich mit diesen Termini technici etwas genau zu befassen.
Feuerpause : Vorübergehende , d. h. für eine begrenzte Zeitspanne, Beendigung der Kampfhandlungen. Dies kann dennoch als ein kleiner Erfolg bewertet werden.

Bei einer größeren Verlängerung der Feuerpause kann diese Voraussetzungen für die Vereinbarung über die endgültige Beendigung der Kampfhandlungen schaffen.
Hier beginnen die Probleme, weil die Hamas niemals damit einverstanden wäre, weil sie sich das Ziel gestellt hat, Israel mit militärischen Mitteln zu vernichten. Dies gleicht einer permanenten Kriegserklärung.

Normalerweise folgt der Beendigung der Kampfhandlungen auch das Ende des Kriegszustandes.
Hierin liegt der Kern des Problems zwischen Israel und der Hamas , die davon ausgeht, im Rahmen eines fortdauernden Kriegszustandes zu handeln. Sie betrachtet dabei ihr militärisches Vorgehen als legitimen Kampf gegen die israelische Okkupation, obwohl Israel den Gaza-Streifen bereits 2005 freiwillig verlassen hat und infolgedessen keine Besatzungsmacht ist.

Die Hamas geht jedoch von der Prämisse aus, für das gesamte palästinensische Volk zu handeln, d.h. auch für jene, die im West-Jordan leben, mit dem politischen Ziel sukzessive die Fatah beiseite zu schieben, die Führung aller Palästinenser zu übernehmen und schließlich den ersehnten islamischen Gottesstaat zu schaffen.

Der Beendigung des Kriegszustandes folgt normalerweise relativ schnell der Abschluß eines Friedensvertrages, dem aber die Hamas niemals zustimmen würde. Im Unterschied dazu könnte angenommen werden, dass vernünftig denkende Politiker der Fatah (Autonomie-Behörde in West-Jordan), unter Umständen natürlich mit internationalen Garantien an einem ergebnisorientierten Friedensprozeß teilnehmen würde.
Frankfurter Rundschau (elektronische Ausgabe), 27.7.14.

Πατριαρχία vs Μητριαρχίας

Πότε, πού και διατί έχει αντικαταστήσει ο θεός την θεά ;
Πατριαρχία vs Μητριαρχίας

Πολλοί ειδικοί αρχαιολόγοι πρεσβεύουν την άποψη, ότι η ριζική μεταλλαγή των παραγωγικών δυνάμεων μέσω της εφεύρεσης του αλετριού, η επιτευχθείσα υπερπαραγωγή των δημητριακών προϊόντων και επί τη βάσει αυτή ο αυξανόμενος πλούτος έχουν συμβάλλει δυναμικά στην αύξηση της αξίας των αγρών, στις βίαιες διενέξεις περί της αγροτικής ιδιοκτησίας, στην ενδυνάμωση του ρόλου του άνδρα στο πλαίσιο της οικογένειας και της κοινωνίας, στην διάσπαση της κοινωνίας σε στρώματα και τάξεις και στην συγκρότηση κρατών.

Αυτοί ήταν οι λόγοι που μεταξύ της 2ης και της 3ης χιλιετηρίδας π. Χ. η πατριαρχία ( όρος της κοινωνικής ανθρωπολογίας ) έχει βαθμιαία αντικαταστήσει εσαεί την μητριαρχία ( Ιδέ G. Lerner, Die Entstehung des Patriarchats ( orig. „The Creation of Patriarchy“, Oxford University Press, 1986 ) , Frankfurt/ New York, 1995, S.185-192). Οχι πιά η Μητριαρχία (γυναικοκρατία) αλλά η πατριαρχία (φαλλοκρατία, ανδροκρατία ), όχι η θεά αλλά ο θεός, στην Μεσοποταμία όχι πλέον η Tiamat αλλά ο Marduk. Σε διασωθέντα κείμενα αναφέρεται εκτενέστατα ο σκληρός και φονικός αγώνας μεταξύ των θηλυκών και των αρσενικών θεών.

Ταυτόχρονα άλλαξαν τα πρυτανεύοντα σύμβολα, όχι πλέον η θηλυκιά σελήνη , η ανώτατη θεότης πρωτίστως στην Παλαιολιθική, Μεσολιθική, εν μέρει και στην Νεολιθική εποχή, αλλά ο αρσενικός ήλιος ως ανώτατος θεός, όχι πιά η γυναικοκρατία αλλά η φαλλοκρατία ( ανδροκρατία ), όχι η θεά αλλά ο θεός(π.χ. sol ιnvictus (ακατανίκητος Θεός) των Ρωμαίων), στη Μεσοποταμία όχι πλέον η Tiamat αλλά ο Marduk. Εδώ αναφέρεται εκτενέστατα ο σκληρός και εξωντοτικός αγώνας μεταξύ των θηλυκών και των αρσενικών θεών. Ανατριχιάζει κανείς, όταν διαβάζει τα διασωθέντα κείμενα των μύθων σε σφηνωειδή γραφή από μια εποχή, όταν οι Ιαπετικοί δεν είχαν ακόμη έρθει στον ελληνικό χώρο, φυσικά μεταφρασμένα. Τελικά οι αρσενικοί θεοί έχουν παραγκωνίσει τις θηλυκές θεές εσαεί.

Μέσω του Χριστιανισμού έχει εξαπλωθεί η απόλυτη ανδροκρατία σε όλη την Ευρώπη κα κατόπιν και σε άλλες ηπείρους. Στις μουσουλμανικές χώρες επικρατεί ο πατριαρχαλισμός στην πιο πρωτόγονη έκφανσή του.

Ετσι εξηγείται η επικράτηση του θεού στις μονοθεϊστικές θρησκείες και είναι αυτονόητο, γιατί οι κορυφές των μονοθεϊστικών θρησκειών αποτελούνται αποκλειστικά από άνδρες. Αυτό έχει συμβεί πρώτα στην Μέση Ανατολή (Σουμερία/ Ακκαδία, Αίγυπτος).
Καθημερινή (3.11.17)

Νοοτροπία και “Κλισέ” ;

Νοοτροπία  και “Κλισέ” ;

Περί παρομοίων ζητημάτων έχω ανταλλάξει πολλές φορές απόψεις με Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εφάρμοσαν ακριβώς την προσέγγιση με καθοριστική αφετηρία την λέξη “Κλισέ” σχεδόν κλείνοντας την πόρτα για εποικοδομικές συζητήσεις προς εξεύρεση της αλήθειας.

Χρησιμοποιώντας την έννοια “Νοοτροπία” δημιουργούνται καταλληλότερες προϋποθέσεις και συνθήκες για μία πιό πειστική ενασχόληση με τέτοια μάλλον εθνολογικά και εθνοψυχολογικά ζητήματα, τα οποία ήταν πολλάκις αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεων ειδικά στα πλαίσια της προετοιμασίας κατάλληλων σπουδαστών από 70 χώρες από όλους τους Κύκλους Πολιτισμού  στον κόσμο για την διπλωματική σταδιοδρομία.

Οι επιστημονικές γνώσεις περί του πολυδιάστατου φαινομένου της νοοτροπίας των εθνών είναι η conditio sine qua non (τελείως απαραίτητη προϋπόθεση) για επιτυχείς διεθνείς διακρατικές διαπραγματεύσεις και γενικά για την κατανόηση άλλων πολιτισμών και λαών . Σε ό,τι αφορά τη νοοτροπία των Νεοελλήνων και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς τους υπάρχουν , ως γνωστόν, αποτελέσματα μελετών βάθους του ιστορικού Απόστολου  Βακαλόπουλου ( ” Ο Χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα” ) και του κορυφαίου Έλληνα διανοητού   Σέλιου Ράμφου ( “Ο Καημός του Ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων” ).
Ο πρώτος όμως εφαρμόζει αποκλειστικά την ιστορική μέθοδο ερευνών και εκτός τούτου απορρίπτει expressis verbis την κοινωνιολογική και την διαλεκτική μέθοδο ως περιττές ( sic), -αυτό αντιτίθεται στην διεθνή επιστημονική δεοντολογία – ενώ ο δεύτερος , αν και πολύ πειστικός, έχει μια κάποια κλίση προς μίαν μανιχαϊστική προσέγγιση.

Η συστηματική και συγκριτική ενασχόληση π.χ. με τα βασικά χαρακτηριστικά της νοοτροπίας των  Ελλήνων και των Γερμανών απέδειξε, ότι μία πολυσύνθετη προσέγγιση είναι λογικότερη και αποτελεσματικότερη (Ιδέ “Deutsche und Griechen, Mentalität, Eine komparative Studie” και το άρθρο “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική Σύγκριση”).
Μια τέτοια ενασχόληση με το θέμα δέον να στηρίζεται στους εξής κανόνες :

1. Αντικειμενικότητα :  χωρίς εθνικιστικές, ιδεολογικές κα θρησκευτικές παρωπίδες.
2. Αντανάκλαση της πραγματικότητας (Δημόκριτος) και όχι αντικατοπτρισμός εθνικιστικών φαντασιώσεων και ψευδαισθήσεων.
3. Συνθετικότητα : Μελέτη των καθοριστικών πτυχών του θέματος, όπως π.χ. των ιστορικών, των πολιτισμικών, των πολιτικών , των παραδοσιακών, των θρησκευτικών κ.ο.κ.
4. Διαλεκτικότητα ( Hegel , Έγελος ) : Προσόντα και ελαττώματα στην αέναη αλληλολοεπίδραση, αλληλοεξάρτηση  και αλληλουχία τους.
5. Σχετικότητα ; Γενικά δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Η αλήθεια είναι σχετική. Απόλυτες “αλήθειες¨ πρεσβεύονται μόνον από τις θρησκείες καθώς και από τα κόμματα ολοκληρωτικών κοσμοθεωριών .  Αυτό όμως έχει πάντα οδηγήσει σε όντως απόλυτες εθνικές και κοινωνικές καταστροφές.
6. Ιστορική Συγκεκριμενικότητα : Μελέτη του παρελθόντος όχι με τα σημερινά δεδομένα, αλλά με τα τότε υπάρχοντα.  Δεν είναι π.χ. λογικό, να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια το δουλοκτητικό σύστημα στην Αρχαία Ελλάδα.
7. Μεταλλαγή : Η νοοτροπία των εθνών αλλάζει στη διάρκεια των αιώνων ( αιμοχαρείς Βίκιγκες-ειρηνόφιλοι Σκανδιναβοί, δημιουργικότατοι αρχαίοι Έλληνες,  αποτυχημένοι Νεοέλληνες εδώ και διακόσια έτη. ).” Πάντα ρεί” ( αποδίδεται έμμεσα στον Ηράκλειτο ).
8. Γενίκευση ( Generalisation ) : Διείσδυση στην ουσία ενός φαινομένου με σκοπό την εξεύρεση του καθοριστικού στοιχείου, του πυρήνα του ( punctum quaestionis ).
9. Διαφοροποίηση : Γενικά και χωρίς διαφοροποίηση “όλοι οι Έλληνες”, “όλοι οι Γερμανοί” ή οι Έλληνες , οι Γερμανοί στην πλειοψηφία  η στη μειοψηφία τους , πολλοί η λίγοι ;

Κανονικά μόνον με μελέτες βάθους της Πρακτικής Κοινωνιολογίας είναι δυνατό να βγουν σωστά συμπεράσματα. Αλλά υπάρχει και μία μάλλον λογική μέθοδος, η οποία στηρίζεται στην αντικειμενική θεώρηση .  Δεν μπορούμε π.χ. να διατυπώσουμε την άποψη, ότι οι περισσότεροι Νεοέλληνες είναι η προσωποποίηση της πειθαρχίας,  της εργατικότητας και της αξιοπιστίας, και ότι οι περισσότεροι Γερμανοί είναι ιδιαιτέρως καλαισθητικοί και πρωταγωνιστές των σεξουαλικών ικανοτήτων στην Ευρώπη.

Καθημερινή (22.10.17)

Χορτοφαγία, Βεγκετάριοι, Βεγκάνοι

Χορτοφαγία, Βεγκετάριοι, Βεγκάνοι

Το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο και πολύπλοκο.

1. Γνώσεις της ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ : Στα πλαίσια της εξέλιξης των ειδών (Δαρβίνος) το ανθρώπινο γένος ήταν κατ αρχάς σαρκοφάφο. Αυτό έχει διευρύνει το μυαλό του. Κατόπιν έχει προστεθεί η κατανάλωση χορτών. Τελικά αποτελούσαν το κρέας και τα χόρτα την διατροφική βάση του ανθρώπου , ο οποίος έχει γίνει παμφάγος.
2. Στις παρελθούσες χιλιετηρίδες τα σιτηρά, τα όσπρια και τα λαχανικά ήταν η
καθοριστική διατροφή των ανθρώπων, ενώ το κρέας αποτελούσε προνόμιο των αριστοκρατών και γενικά των πλουσίων.
3. Υστερα από τον2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μέσω της εξέλιξης των παραγωγικών δυνάμεων και ιδιαιτέρως της χημείας έχει δημιουργηθεί η βάση για την ταχεία αύξηση της παραγωγής κρέατος τόσο που και τα λαϊκά στρώματα είχαν τη δυνατότητα να καταλώνουν κρέας και δη πρωτίστως χοιρινό που οδηγεί σε εθισμό.
4. Παράλληλα στην αυξάνουσα κατανάλωση κρέατος έχει εμπεδωθεί η ΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ ως επιστημονικός κλάδος στα πανεπιστήμια των εξελιγμένων χωρών, πρώτα στην Ευρώπη βορείως των Αλπεων . Οι τροφολόγοι
έχουν επιστημονικά αποδείξει, ότι η Ακρεατοφαγία κάτω από τις γνωστές συνθήκες (ενέσεις με ορμόνες σε ζώα και ειδικά σε χοίρους με σκπό την επιτάχυνση της ωριμότητας κασι την αύξηση του βάρους ) έχει ως συνέπεια πολλές ασθένειες και συνέστηναν να μειωθεί η κατανάλωση του κρέατος και να αυξηθεί η κατανάλωση οσπρίων, δημητριακών, λαχανικών, βοτάνων και φρούτων. Λαμβάνοντας υπ όψη και την κουζίνα αλλων χωρών
(Ινδία, εν μέρει και Νοτιοευρωπαϊκές χώρες) άρχισε βαθμιαία να εμπεδώνεται η ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ (VEGETARISM) με μερικές διαβαθμίσεις( λαχανικά, βότανα σύν τυρί και αυγά =Βεγκετάριοι , μόνον λαχανικα και βότανα = Βεγκάν ) οι καθαρώς Φυτοφάγοι).
5. Προ 25 ετών γνώρισα φυτοφάγους και κατ αρχάς δεν είχα κατανόηση για το τρόπο διατροφής των. Βαθμιαία έχω παρατήσει τα πολλά κρέατα ιδιαιτέρω το
όντως επικίνδυνο χοιρινό κρέας και πέρασα στον ήπιο βεγκεταρισμό : Ουδέν
χοιρινό κρέας, λίπος και αλαντικά,αλλά κοτόπουλο , μοσχαράκι μια φορά το μήνα, ψάρι συχνά, αλλά πρωτίστως φαγητά επί τη βάσει ειδικών δημητριακών , οσπρίων, λαχανικών , βοτάνων και μπαχαρικών. Από τότε αισθάνομαι μια χαρά, καλλιτέρευσε ραγδαίως η υγεία μου και συνέστησα και σε άλλους τον βεγκεταρισμό. Και αυτοί άλλαξαν τρόπο διατροφής και έχουν λόγο να μ ευγνωμονούν. Ο Πλούταρχος  στο έργο του “Περί Σαρκοφαγίας” έχει ήδη επισημάνει εντόνως “οὐ τοίνυν μόνον αί κρεοφαγίαι τοῖς σώμασι γίνονται παρὰ φύσιν, ἀλλὰ καὶ τὰ ψυχὰς ύπὸ πλησμονῆς καὶ κόρου παχύνουσιν, οἶνος γὰρ καὶ σαρκῶν ἐμφορήσιες σῶμα μὲν ἰσχυρὸν ποιέουσι καὶ ρωμαλέον, ψυχὴν δὲ ἀσθενέα” (“Jedoch nicht bloß dem Körper ist das Fleisch essen wider die Natur es verdummt sogar die Seele durch Ueberladung. Wein und Fleischgenuß macht zwar den Körper stark und kräftig, aber den Geist schwach (sagt Hippokrates”). Οποιος διαβάσει τη γνώμη του Πλουτάρχου δεν θα ξαναφάει κρέας.)

6.Εν μεταξύ σημειώνονται τεράστιες αλλαγές και στα κταστήματα τροφίμων ακόμη και στα σουπερμαρκετ (τμήματα με βεγκεταριακά προϊόντα φυσικά ακριβώτερα από τα συνηθισμένα ) και στα εστιατόρια καθώς και στον τουρισμό (ειδικά φαγητά για βεγκετάριους).
7. Συνήθησα τόσο στην νέα διατροφή που συχαίνομαι το χοιρινό κρέας. Ούτε
καν μπορώ να το μυρίσω και όταν καθ οδόν πωλούνται ή ψήνονται χοιρινό κρέας και λουκάνικα, κλείνω τη μύτη μου και αλλάζω πλευρά δρόμου.
8. Γενικά η διατροφή είναι προσωπική υπόθεση και επιλογή του καθενός . Εάν μερικοί μετατρέπουν την τροφολογία σε μία νέα θρησκεία, λανθάνουν οικτρά.

-Plutarch, Moralia, Band 2, ISBN : 978-3-86539-266-4 , Wiesbaden 2012,Bibl. 69 (Über das Fleischessen), S. 658.

-Andrew Dalby , Essen und Trinken im Alten Griechenland, Von Homer bis zur byzantinischen Zeit ( Orig. Siren Feasts. A History of Food and Gastronomy in Greece, London 1996) ISBN 3-15-010443-2, Stuttgart, 1998.
-Klaus Bergdolt, Leib und Seele, Eine Kulturgeschichte des gesunden Lebens, ISBN 3-406-45426-7, München 1999.
Οταν τα διάβασα αυτά τα τρία πολύτιμα βιβλά, μπόρεσα να διαπιστώσω, ότι οι Βεγκετάριοι έχουν αναμφιβόλως δίκιο.

Καθημερινή ( 29.10.17)

Graeculus Γραικύλος, Αδριανός, Κικέρων

Graeculus Γραικύλος, Αδριανός, Κικέρων

Η ονομασία Graeculus ( Ο Μικρός  Graecus = Ο Μικρός Ελλην) έγινε  γνωστή ως εξής :
α) Ο αυτοκράτων  Hadrian  ήταν Φιλέλλην, αγαπούσε τόσο τον ελληνικό πολιτισμό που άφησε τα γένια του να μεγαλώσουν  για να φαίνεται ως Ελλην, πράμα ακατανόητο για τους Ρωμαίους αυτοκράτορες  με τα ξυρισμένα πρόσωπα. Εμαθε και τα ΚΛΑΣΣΙΚΑ Ελληνικά, όχι την Κοινή. Δηλαδή ήταν αρχαιολάτρης τόσο που  οι Ρωμαίοι  του έχουν προσδώσει το  όνομα  όχι  Graecus, αλλά Graeculus .

β) Οι Ρωμαίοι κατακτητές θαύμαζαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τους αρχαίους Ελληνες της κλασικής εποχής (Χρυσούς Αιών), άλλά όχι τους Ελληνες ύστερα από την ήττα τους στην Πύδνα ( 168 π.χ.) . Οι Ρωμαίοι  έχουν συγκρίνει τους Ελληνες της εποχής της κρίσης , της διχόνοιας και της ολοσχερούς κατάρρευσης με τους προγόνους τους και έδειχναν την περιφρόνηση  έναντι των  Ελλήνων. Για να τους ταπεινώσουν χρησιμοποιούσαν την έννοια  Graeculus. Κικέρων ( Cic. negotium, «ακριβώς στο μικροπρεπές πνεύμα των Ελλήνων» Cic. contio, Cic.cautio chirographi : «αφερέγγυοι» ,  Cic. unus Graeculus (ένας Μικροέλληνας» Φιλόσοφος και Ρήτωρ στη Ρώμη, Cic. deor. 1, 102.Tac.dial.3.    : «ακριβώς στο μικροπρεπές πνεύμα των Ελλήνων».

Cicero, Tusculanae Disputationes  (ανήκουν στα πιο σημαντικά φιλοσοφικά έργα  του). Στα «Προοίμια» ( Tusc. 12, 86 ) χρησιμοποιεί  expressis verbis την λέξη  Graeculus.Τα »Προίμιά» του βρίθουν από υποτιμικούς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για τους Ελληνες της εποχής του .

Αναφέρω λόγω χώρου μόνον  μερικά παραδείγματα : Η Graecia έχει πλέον αποκοιμηθεί, και όμως  κατέχει αδικασιολόγητα την δόξα της Φιλοσοφίας, γι αυτό να της αφαιρέσουμε αυτήν την δόξα και να την μεταφέρουμε στη Ρώμη. Ακόμη και την λέξη  Graecus την χρησιμοποιεί συχνά πολύ αρνητικά („sed haec  et vetera et a Graecis“ : «αλλά αυτό είναι παλιό και είναι από Ελληνες») ή „ineptum sane negotium et Graeculum“ ( « Αληθώς μία αταίριαστη και μικροελληνική υπόθεση») ή  „o verborum inops interdum , quibus abundare te semper puta, Graecia“  («Ο Graecia , μερικές φορές είσαι  φτωχή με λέξεις, αν και είσαι πεπεισμένη , ότι έχεις πληθώρα από αυτές» ). Σε μίαν άλλη περίπτωση ισχυρίζεται, ότι κάτι το φιλοσοφικό μπορεί να εκφρασθεί ευστοχότερα στα Λατινικά από ό, τι στα Ελληνικά (sic).

Πάντως εγώ έβγαλα το συμπέρασμα, ότι ο Κικέρων είχε  ισχυρά κομπλέξ και πέραν τούτου ήταν αχάριστος, γιατί στην Ελλαδα έμαθε, τί εστί Φιλοσοφία και επίσης Ρητορική. Κορυφαίοι Γερμανοί Αρχαιομαθείς έχουν διατυπώσει την άποψη, ότι Ο Κικέρων αιθσθανόταν φθόνο έναντι των Ελλήνων.

Και σήμερα  οι Ευρωπαίοι κάνουν μεταξύ των αξιοθαύμαστων αρχαίων Ελλήνων και των «μηδαμηνών» Νεοελλήνων διάκριση.  Τα έχω ακούσει αυτά στα παρελθόντα 60 έτη στο εξωτερικό  εκατοντάδες φορές.

Ας υπενθυμίσουμε, τί είπε  ο επίσης αρχαιολάτρης  Ιούλιος Καίσαρ στους Αθηναίους που του ζήτησαν  συγγνώμη για κάποιο πολιτικό λαθος που έκαναν : «Ποσάκις υμάς υπό σφων αυτών απολλυμένους η δόξα των προγόνων περισώσει Πόσες φορές θα σας σώζει από την αυτοκαταστροφή η δόξα των προγόνων σας ;». Αππιανού Ρωμαϊκών Εμφυλίων.

Πηγές :

-Aelii Spartiani, Vita Hadriani, της  Historia Augusta : „Inbutusque inpensius Graecis studiis ingenio eius sic ad ea devclinante ut a nonnullis Graeculus diseretur“. O. Th. Schulz, Leben des Kaisers Hadrian, Quellenanallyse, Leipzig 1904.

- Cassius Dio, Historia Romana στο  Historia Augusta, Römische Herrschergestalten, Band 1, von Hadrianus bis Alexander Severus. Eingeleitet und übersetzt von Ernst Hohl, Zürich/München 1976. S. 29.

-Τitus Livius, ab urbe condita, 39, 8-19.

-A.Heuß, Römische Geschichte, Braunschweig 1964, S. 126.

-Κ.Ε.Georges, Latein-Deutsches  Handwörterbuch, Leipzig 1890, S. 1114 ( αυτό το Standard λεξικό έχει τρεις χιλιάδες πυκνότατα γραμμένες σελίδες. Αναφέρει και τις ανάλογες λέξεις της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας).

Καθημερινή (22., 27.10.17)
———————————————————

-Νοοτροπία, “Κλισέ” ;

Περί παρομοίων ζητημάτων έχω ανταλλάξει πολλές φορές απόψεις με Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εφάρμοσαν ακριβώς την προσέγγιση με καθοριστική αφετηρία την λέξη “Κλισέ” σχεδόν κλείνοντας την πόρτα για εποικοδομικές συζητήσεις προς εξεύρεση της αλήθειας.

Χρησιμοποιώντας την έννοια “Νοοτροπία” δημιουργούνται καταλληλότερες προϋποθέσεις και συνθήκες για μία πιό πειστική ενασχόληση με τέτοια μάλλον εθνολογικά και εθνοψυχολογικά ζητήματα, τα οποία ήταν πολλάκις αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεων ειδικά στα πλαίσια της προετοιμασίας κατάλληλων σπουδαστών από 70 χώρες από όλους τους Κύκλους Πολιτισμού  στον κόσμο για την διπλωματική σταδιοδρομία.

Οι επιστημονικές γνώσεις περί του πολυδιάστατου φαινομένου της νοοτροπίας των εθνών είναι η conditio sine qua non (τελείως απαραίτητη προϋπόθεση) για επιτυχείς διεθνείς διακρατικές διαπραγματεύσεις και γενικά για την κατανόηση άλλων πολιτισμών και λαών . Σε ό,τι αφορά τη νοοτροπία των Νεοελλήνων και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς τους υπάρχουν , ως γνωστόν, αποτελέσματα μελετών βάθους του ιστορικού Απόστολου  Βακαλόπουλου ( ” Ο Χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα” ) και του κορυφαίου Έλληνα διανοητού   Σέλιου Ράμφου ( “Ο Καημός του Ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων” ).
Ο πρώτος όμως εφαρμόζει αποκλειστικά την ιστορική μέθοδο ερευνών και εκτός τούτου απορρίπτει expressis verbis την κοινωνιολογική και την διαλεκτική μέθοδο ως περιττές ( sic), -αυτό αντιτίθεται στην διεθνή επιστημονική δεοντολογία – ενώ ο δεύτερος , αν και πολύ πειστικός, έχει μια κάποια κλίση προς μίαν μανιχαϊστική προσέγγιση.

Η συστηματική και συγκριτική ενασχόληση π.χ. με τα βασικά χαρακτηριστικά της νοοτροπίας των  Ελλήνων και των Γερμανών απέδειξε, ότι μία πολυσύνθετη προσέγγιση είναι λογικότερη και αποτελεσματικότερη (Ιδέ “Deutsche und Griechen, Mentalität, Eine komparative Studie” και το άρθρο “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική Σύγκριση”).
Μια τέτοια ενασχόληση με το θέμα δέον να στηρίζεται στους εξής κανόνες :

1. Αντικειμενικότητα :  χωρίς εθνικιστικές, ιδεολογικές κα θρησκευτικές παρωπίδες.
2. Αντανάκλαση της πραγματικότητας (Δημόκριτος) και όχι αντικατοπτρισμός εθνικιστικών φαντασιώσεων και ψευδαισθήσεων.
3. Συνθετικότητα : Μελέτη των καθοριστικών πτυχών του θέματος, όπως π.χ. των ιστορικών, των πολιτισμικών, των πολιτικών , των παραδοσιακών, των θρησκευτικών κ.ο.κ.
4. Διαλεκτικότητα ( Hegel , Έγελος ) : Προσόντα και ελαττώματα στην αέναη αλληλολοεπίδραση, αλληλοεξάρτηση  και αλληλουχία τους.
5. Σχετικότητα ; Γενικά δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Η αλήθεια είναι σχετική. Απόλυτες “αλήθειες¨ πρεσβεύονται μόνον από τις θρησκείες καθώς και από τα κόμματα ολοκληρωτικών κοσμοθεωριών .  Αυτό όμως έχει πάντα οδηγήσει σε όντως απόλυτες εθνικές και κοινωνικές καταστροφές.
6. Ιστορική Συγκεκριμενικότητα : Μελέτη του παρελθόντος όχι με τα σημερινά δεδομένα, αλλά με τα τότε υπάρχοντα.  Δεν είναι π.χ. λογικό, να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια το δουλοκτητικό σύστημα στην Αρχαία Ελλάδα.
7. Μεταλλαγή : Η νοοτροπία των εθνών αλλάζει στη διάρκεια των αιώνων ( αιμοχαρείς Βίκιγκες-ειρηνόφιλοι Σκανδιναβοί, δημιουργικότατοι αρχαίοι Έλληνες,  αποτυχημένοι Νεοέλληνες εδώ και διακόσια έτη. ).” Πάντα ρεί” ( αποδίδεται έμμεσα στον Ηράκλειτο ).
8. Γενίκευση ( Generalisation ) : Διείσδυση στην ουσία ενός φαινομένου με σκοπό την εξεύρεση του καθοριστικού στοιχείου, του πυρήνα του ( punctum quaestionis ).
9. Διαφοροποίηση : Γενικά και χωρίς διαφοροποίηση “όλοι οι Έλληνες”, “όλοι οι Γερμανοί” ή οι Έλληνες , οι Γερμανοί στην πλειοψηφία  η στη μειοψηφία τους , πολλοί η λίγοι ;

Κανονικά μόνον με μελέτες βάθους της Πρακτικής Κοινωνιολογίας είναι δυνατό να βγουν σωστά συμπεράσματα. Αλλά υπάρχει και μία μάλλον λογική μέθοδος, η οποία στηρίζεται στην αντικειμενική θεώρηση .  Δεν μπορούμε π.χ. να διατυπώσουμε την άποψη, ότι οι περισσότεροι Νεοέλληνες είναι η προσωποποίηση της πειθαρχίας,  της εργατικότητας και της αξιοπιστίας, και ότι οι περισσότεροι Γερμανοί είναι ιδιαιτέρως καλαισθητικοί και πρωταγωνιστές των σεξουαλικών ικανοτήτων στην Ευρώπη.

Καθημερινή (22.10.17)

Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Κίνα, ΗΠΑ

Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Κίνα, ΗΠΑ

1.Στις διεθνείς διακρατικές σχέσεις ισχύει το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, το οποίο εμπεριέχει τους βασικούς κανόνες του. Η παραβίαση του ΔΔΔ πρωτίστως από τις ΗΠΑ ( στην εποχήτου Ομπάμα και τώρα όχι ακόμη) δεν σημαίνει, ότι αυτό είναι ανύπαρκτο.
Πέραν τούτου υφίσταται και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στην Ηάγη, το οποίο έχει τιμωρήσει σκληρά πρώην πανίσχυρους δικτάτορες που έχουν παραβιάσει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα ή έχουν διαπράξει το βαρύ έγκλημα της γενοκτονίας.

Είμαι πεπεισμένος, ότι η Κίνα υποστηριζόμενη και από την ΕΕ θα υπερασπίσει το ΔΔΔ, ιδιαιτέρως όταν εμφανίζονται κίνδυνοι για την παγκόσμια ειρήνη. Ηδη άρχισε να το κάνει πρωτίστως έναντι των ΗΠΑ.Αλλά ως γνωστόν , και η Κίνα έχει προβλήματα με τα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και με το Θιβέτ.

2. Κάτω από ορισμένες συνθήκες θα μπορούσε να γίνει ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ παγκόσμιος πόλεμος, όπως π.χ. ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος, τον οποίο δεν ήθελε καμία από τις τότε μεγαλοδυνάμεις.
Γι αυτό η ανθρωπότητα πρέπει να προσέχει, τί λέει και τί κάνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Κάποιος γερουσιαστής είπε προ μερικών εβδομάδων (τσιτάτο από μνήμη) , εάν δεν προσέξουμε, ο Τραμπ θα μας οδηγήσει στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Καθημερινή (15.10.17

Καταλωνία και Ισπανία υπό τον Φακό του Κρατικού Δικαίου, του Συνταγματικου Δικαίου και του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου

Καταλωνία και Ισπανία υπό τον Φακό του Κρατικού Δικαίου, του Συνταγματικου Δικαίου και του Διεθνούς  Δημοσίου Δικαίου

1. Σύμφωνα με το σύνταγμα από το 1978 υπάρχει στην Ισπανία ένα έθνος και σημειώνονται πέραν τούτου και μερικές εθνότητες. Το δεύτερο τεμάχιο επιτρέπει ευρεία ερμηνεία που θα μπορούσε να οδηγήσει κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες σε αποσχισμό.

2. Το Κρατικό Δίκαιο στηρίζεται στην κυριαρχία του κράτους και στην ακεραιότητα της επικρατείας (εδάφους) . Εώ πρόκειται και για μία βασική αρχή του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου.

3. Το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο εμπεριέχει μεταξύ άλλων και την βασικήν αρχή της αυτοδιάθεσης ενός έθνους που πραγματοποιείται μέσω της δημιουργίας ενός κράτους, εάν δεν υφίσταται αυτό ακόμη ή στα πλαίσια ενός ήδη υπάρχοντος κράτους υπό τη μορφή μίας αυτονομίας ή μέσω των διεθνώς αναγνωρισμένων και στο σύνταγμα εμπεριεχομένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Ισπανών πολιτών.
Η αυτοδιάθεση της καταλανικής εθνότητας έχει ήδη υλοποιειθεί στα πλαίσια του υπάρχοντος ισπανικού κράτους διαθέτοντας μίαν εξελιγμένη αυτονομία, και οι φορείς της αυτοδιάθεσης κατέχουν όλα τα διεθνώς αναγνωρισμένα και καταγραμμένα στο ισπανικό σύνταγμα ανθρώπινα δικαιώματα όπως όλοι οι άλλοι ισπανοί πολίτες.

4.Στην περίπτωσή μας συγκρούονται μεν οι δύο βασικές αρχές της κυριαρχίας του κράτους από το ένα μέρος και της αυτοδιάθεσης μίας εθνότητας από το άλλο μέρος, αλλά η κυριαρχία του κράτους κατέχει προτεραιότητα.

5. Μία μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας θα αποτελούσε παραβίαση του ισχύοντος συντάγματος του ισπανικού κράτους και θα μπορούσε να αξιολογηθεί ως εσχάτη προδοσία με βαρυσήμαντες συνέπειες.

6.Η νόμιμη απόκτηση της ανεξαρτησίας υπό τη μορφή του αποσχισμού συντελείται σε γενικές γραμμές επί τη βάσει μίας συμφωνίας μεταξύ της κεντρικής και της περιφεριακής κυβέρνησης ( Τσεχοσλοβακία : Τσεχία και Σλοβακία)

7. Η νομιμη ανακήρυξη της ανεξαρτησίας μπορεί να λάβει χώραν επίσης μέσω ενός δημοψηφίσματος όλου του λαού ενός κράτους, δηλαδή όλων των ισπανών πολιτών.

8. Ο μονομερής αποσχισμός της Καταλωνίας θα είχε τις εξής συνέπειες : α) Η καταλωνία δεν θα είναι , οτε θα έχψει τη δυνατότητα να γίνει αυτόματα μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. β) Η Καταλωνία μάλλον δεν θα αναγνωρισθεί διπλωματικά από άλλα κράτη, γιατί θα μπορουσαν να ακολουθήσοεν και άλλες εθνότητς όχι μόνονστην Ισπανία, αλλά και σε άσλλα κράτη (π.χ. στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στο Βέλγιο κτλ.)

9. Σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (θεωρία και πράξη) επιτρέπεται η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας σε περίπτωση συστηματικής και βαρείας παραβίασης βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών μίας εθνότητας (ή εθνικής μειονότητας) έως την προσπάθεια γενοκτονίας (π.χ. Κόσοβο).

iefimerida ( 10.10.2017)

Γαλλία και Γερμανία, Μία Συνοπτική Σύγκριση

Γαλλία και Γερμανία , Μία σύντομη σύγκριση υπό τον φακό ης Θεωρίας των διεθνών σχέσεων

1. Τον 2o Παγκόσμιο Πόλεμο η Γαλλία έχει ταπεινωθεί στρατιωτικά, αν και είχε στη διάθεσή της πιό μοντέρνα όπλα από την Γερμανία. Η Γαλλία, η Grande Nation, είχε λόγω αυτού επί δεκαετίες ένα μεγάλο ψυχολογικό πρόβλημα.

2. Η συμμετοχή της Γαλλίας στην κατατρόπωση της φασιστικής Γερμανίας έχει παίξει έναν ασήμαντο ρόλο. Έτσι η συμβολή των Ρώσων , των Αμερικανών και των Άγγλων στην κατατρόπωση της Γερμανίας ήταν καθοριστική . Τελικά Εδωσαν και στην Γαλλία μία ζώνη κατοχής λόγω εθνικού γοήτρου.

3. Οι σχέσεις μεταξύ της Γαλλίας από το ένα μέρος, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από το άλλο μέρος ήταν πολύ προβληματικές. Η Γαλλία υπογράμμιζε συχνά την „ εθνική κυριαρχία „ της και προσπαθούσε ανεπιτυχώς να παίξει στη Ευρώπη έναν ηγετικό ρόλο. Μόνο στον στρατιωτικό τομέα έλαβε χώραν με την απόκτηση της ατομικής βόμβας μία αισθητή αναβάθμιση της Γαλλίας.

4. Η Γερμανία δεν μπορούσε ούτε ήθελε να παίξει αποφασιστικό ή ηγετικό ρόλο στην ματαπολεμική Ευρώπη. Έθεσε στο επίκεντρο των προσπαθειών της την βιομηχανία και γενικά την προώθηση της οικονομίας και τις μεταρρυθμίσεις με μεγίστη επιτυχία.

5. Η Γερμανία αποδέχθηκε την γαλλική πρόταση για την δημιουργία μίας νέας τάξης στην Ευρώπη επί τη βάσει της ίδρυσης κοινών ευρωπαϊκών οργανισμών. Η Γαλλία έχει όμως πολλάκις εκμεταλλευθεί οικονομικά την πολιτικά αδύναμη θέση της Γερμανίας και εκτός τούτου το έδειχνε σχεδόν παθολογικά ( compensation ) , ότι πολιτικά είναι ανώτερη και πιό σημαντική από την Γερμανία. Mου είναι γνωστό, οτι αυτή η κατάσταση ήταν άκρως ταπεινωτική για την Γερμανία, η οποία έχει προσεγγίσει και γι αυτόν τον λόγο πολύ τις ΗΠΑ. Ύστερα από την επανένωση της Γερμανίας έχει ο καθοριστικός πολιτικός ρόλος της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον εσαεί περατωθεί, κάτι που προκαλεί στους Γάλλους τεράστιους ψυχολογικούς κλυδωνισμούς.

6. Η Γερμανία προτιμά την πολιτική ένωση, ενώ η Γαλλία δεν θα αποδεχθεί ποτέ την εκχώρηση κυριαρχικών εξουσιών σε όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην Γαλλία έχει γεννηθεί η θεωρία της κυριαρχίας των κρατών ( Jean Bodin, 15oς αι. ). Η „Grande Nation“ ενδιαφέρεται πρωτίστως για την οικονομική συμμετοχή της Γερμανίας, δηλαδή έχει συμφέρον να αρμέγει περαιτέρω την γερμανική αγελάδα.

7. Η Γαλλία ζεί γενικά με το ένδοξο παρελθόν , παραμελεί πολύ το παρόν και έως τον Μακρόν δεν σκέφτονταν ιδιαιτέρως το μέλλον. Eίναι αυτονόητο που οι Γάλλοι αισθάνονται δέος έναντι των δυναμικότατων και επιτυχέστατων Γερμανών. Αυτός είναι πρωτίστως ο λόγος που η Γερμανία είναι σε θέματα ηγεμονίας στην ΕΕ πολύ προσεκτική, ακόμη και στην ενδιαφέρουσα περίπτωση που ο τότε πρόεδρος Sarkozy έχει επίσημα προτείνει στην Γερμανία να αναλάβει στην ΕΕ την ηγεμονία. Το ίδιο έκανε και ο Πολωνός πρωθυπουργός Τουσκ ! Οι Γερμανοί πολιτικοί έχουν απορρίψει αυτές τις προτάσεις, αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν πολιτικοί (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ) και μερικοί δημοσιογράφοι , οι οποίοι είναι πεπεισμένοι, ότι η Γερμανία επιδιώκει μια τέτοια τρέλα.

Στα παρελθόντα 15 χρόνια έχω ρωτήσει συχνά Γερμανούς από όλα τα κοινωνικά στρώματα και διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, εάν επιθυμούν η χώρα τους να αναλάβει φυσικά με ειρηνικά μέσα στη Ευρώπη την ηγεμονία. Ταχέως έχω λάβει από όλους την ίδια απάντηση : „Wir sind doch nicht verrückt geworden „ («Ασφαλώς δεν τρελαθήκαμε» !

8. Στην Γαλλία έχουν προκύψει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, γιατί στο παρελθόν δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι απαραίτητες
δομικές μεταρρυθμίσεις. Ετσι τα γαλλικά βιομηχανικά προϊόντα είναι λόγω
του υψηλού κόστους παραγωγής μέσω των υψηλών αποδοχών των εργαζομένων πολύ ακριβά. Εκτός τούτου αυτά δεν ανταποκρίνονται σε όλες τις
περιπτώσεις στις υψηλές τεχνολογίες. Εν ολίγοις, τα γαλλικά προϊόντα δεν
κατέχουν στις διεθνείς αγορές την απαραίτητη ανταγωνιστικότητα. Προ
μερικών ετών ο τότε Γάλλος πρόεδρος Ολάντ γνωστοποίησε μεγαλόστομα και με πάθος το πρόγραμμά του για μεταρρυθμίσεις και παραγωγικότητα. Εως τώρα δεν είδαμε τίποτα το συγκεκριμένο.

Η Γερμανία όμως έχει υλοποιήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις έγκαιρα, ταχέως, συστηματικά, μεθοδικά και άκρως αποτελεσματικά επί τη βάσει μίας πολιτικής της ομοφωνίας ( consensus politicus ) μεταξύ των δύο κυρίαρχων κυβερνητικών κομμάτων, του Χριστιανοδημοκρατικού και του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (αυτό ξεκίνησε με τις μεταρρυθμίσεις !!), τα οποία για δεύτερη φορά έχουν συγκυβερνήσει.

Μία τέτοια ομοφωνία είναι δυστυχώς στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας λόγω
του παντοδύναμου και καταστροφικού συγκρουσιακού πνεύματος και του γελοίου νεοελληνικού υπερεξυπνακισμού δυστυχώς τελείως ακατανόητη και αδιανόητη.

9. Εν τω μεταξύ η Γερμανία έχει εξελιχθεί διεθνώς σε μίαν οικονομική και
πολιτική μεγαλοδύναμη και είναι η οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης
(γνώμη του αμερικανού νομπελίστα των οικονομικών επιστημών Krugman,
Potentia Oeconomica Germanica Maxima Europae ).

10. Ύστερα από την αποκατάσταση του ενιαίου γερμανικού κράτους έχει Γερμανία αποκτήσει μεγίστη αυτοπεποίθηση. Είναι λίαν ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε, ότι αυτή η διαδικασία είχε την αφετηρία της στην πολιτική του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Schröder και του πράσινου αντικαγκελάριου και επιτυχέστατου υπουργού των εξωτερικών Fischer και όχι την πολιτική του επιτυχέστατου χριστιανοδημοκράτη καγκελάριου Kohl.
Το επισημαίνω εντόνως : Με έναν σοσιαλδημοκράτη και έναν πράσινο πολιτικό έχει ξεκινήσει η διεθνής πολιτική και διπλωματική άνοδος της νέας Γερμανίας.

11. Το πρώην γερμανικό Μάρκο, ένα από τα πιό ισχυρά νομίσματα του κόσμου, είναι η κυρία βάση του Ευρώ. Σε περίπτωση οικονομικών δυσχεριών της Γερμανίας υφίσταται ο μεγάλος κινδυνος να πάει το Ευρώ στα τάρταρα. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί η γερμανική κυβέρνηση είναι σε οικονομικά και χρηματιστικά
ζητήματα πολύ προσεκτική. Αλλά μία εξασθένηση του ευρωπαϊκού νομίσματος
δεν συνεπάγεται αυτόματα την διάλυση της ΕΕ, η οποία ως γνωστόν
προüπήρχε του Ευρώ. Εδώ είναι η κινδυνολογία εκ μέρους του ευρωπαϊκού Νότου άσχετη, περιττή και κάπως επικίνδυνη.

Μερικά κράτη , όπως οι ΗΠΑ , η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και όχι
και τόσο σημαντικά κράτη όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλλία
έχουν μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα αναπροσαρμογής στα νέα ευρωπαϊκά
δεδομένα. Ιδιαιτέρως υπερεθνικιστικές πολιτικές δυνάμεις σε νότιες
ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν συχνά να πλήξουν τους σημερινούς Γερμανούς αναφέρωντας τα όντως μεγάλα εγκλήματα των προγόνων τους.

12. Η σημερινή Γερμανία έχει την πολιτική πρόθεση ( intentio politica ) και
την δυνατή πολιτική βούληση (voluntas politica ) να σφυρηλατήσει μίαν
οικονομικά, βιομηχανικά και επιστημονικά ισχυρότατη Ευρώπη , η οποία θα
μπορούσε στο μέλλον να υπερφαλλαγγίσει τις ΗΠΑ και την Κίνα και έτσι να
εξελιχθεί σε παγκόσμια οικονομική και διπλωματική υπερδύναμη. Ο προαναφερθείς Αμερικανός νομπελίστας την έχει ήδη αξιολογήσει ως οικονομική υπερδύναμη.

Είναι πεπεισμένη, ότι αυτός ο ανώτερος και απώτερος σκοπός μπορεί να
επιτευχθεί μόνον με υψηλή παραγωγικότητα, με αρίστη ποιότητα των
προϊόντων ιδίως των υψηλών τεχνολογιών και μέσω της ανταγωνιστικότητας
καθώς και με μεγίστης ευθύνη σε οικονομικά και δημοσιονομικά ζητήματα.

Κατανοούμε, τί σημαίνει αυτό για τον ευρωπαϊκό Νότο και ιδιαιτέρως για
την Ελλάδα (έλειψη της πολιτικής θέλησης για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις κτλ.).Το πρόβλημα των νοτίων Ευρωπαίων έγκειται στο εάν αυτοί είναι αντικειμενικά σε θέση και υποκειμενικά λόγω της διαμετρικά αντίθετης νοοτροπίας διατεθειμένοι να συμπράξουν.

13. Σήμερα που ο Γάλλος πρόεδρος θεωρεί την Γερμανία αναμφιβόλως ως φιλικό κράτος και πέραν τούτου σε πολλά πεδία πρότυπο ωρίμασαν οι συνθήκες να συμπράξουν η Γαλλία  και η Γερμανία   προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, Τα Νέα, Καθημερινή (τελευταία φορά στις 3.9.17.

Αριστερά (Ναρκισσισμός, Παντογνωσία, Λοιδωρίες, Προσβολές)

Παντογνωσία, λοιδωρία, προσβολή, ναρκισσισμός

Ο ναρκισσισμός της Αριστεράς έχει βαθειές ιδεολογικές ρίζες , ανήκει σχεδόν στο DNA του αριστερού κινήματος καί είναι στενότατο συνδυασμένος με την υποτιθέμενη παντογνωσία (υπερεξυπνάδα) , η οποία απορρέει από γνώσεις και έννοιες του μαρξισμού-λενινισμού (π.χ. νομοτέλειες, υπεραξία, ταξικός αγώνας, βάση, εποικοδόμημα, παραγωγικές σχέσεις, παραγωγικές δυνάμεις κτλ.).

Ηδη το δεύτερο ήμισυ του 19ου αι. ο τρόπος αντιπαράθεσης του Karl Marx (Γερμανοεβραίος) με αστούς κονωνιολόγους, φιλόσοφους και οικονομολόγους καθώς και με σε γενικές γραμμές ομοϊδεάτες του ήταν άκρως υπερεξυπνακίστικος, λοιδωρικός και προσβλητικός. Ως παράδειγμα αναφέρουμε την ηγετική σοσιαλιστική προσωπικότητα Ferdinand Lassalle (Γερμανοεβραίος) , γνωστός και ως υπερναρκισσιστής , τον οποίο ο Marx λοιδωρούσε, πρόσβαλε, καθύβριζε και συκοφαντούσε. Αυτός όμως ούτε μια φορά έχει αντιδράσει.
Ο Λένιν συνέχισε τον υπερεξυπνακίστικο και λοιδωρικό τρόπο του γράφειν έναντι των αστών, ακόμη και των σοσιαλιστών και των σοσιαλδημοκρατών πολιτικών και πρωτίστως φιλόσοφων σαν να ήταν αυτοί ηλίθιοι.

Ανεξαιρέτως όλα τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν υιοθετήσει τον παραπάνω τρόπο στις αντιπαραθέσεις με πολιτικούς και φιλόσοφους όχι μόνον αστικής προέλευσης, αλλά και με σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες έχοντας ως βάση το μονοπώλιο της “μίας και απόλυτης αλήθειας”. Ετσι  ακόμη και ένας ημιαγράμματος εργάτης θεωρούσε έναν αστό πανεπιστημιακό ως αμόρφωτο και “τενεκέ αγάνωτο” και “έβαλε στη θέση” τους ειδικούς επιστήμονες έχοντας ως αφετηρία αυτά που ίσως άκουσε σε ένα κομματικό σεμινάριο. Εχω βιώσει και τέτοια φαιδρά και ακατανόητα.
Το παράξενο έγκειται στο ό,τι ριζοσπαστικοί αριστεροί και κομμουνιστές συνεχίζουν το βιολί της παντογνωσίας και του ναρκισσισμού ακόμη και ύστερα από την τελεία κατάρρευση του σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού μοντέλου και την πανωλεθρία της πολιτικής θρησκείας του μαρξισμού-λενινισμού, ο οποίος έχει αποδειχθεί ως επικίνδυνη και καταστροφική χίμαιρα.

Καθημερινή ( 23.7.17 )

Κώστας Σπρίντζιος, Συγγραφέας

Κώστας  Σπρίντζιος, Για μια χαψιά Ψωμί, ISBN 2351031275, Κατερίνη 2014

Το βιβλίο «Για μια χαψιά Ψωμί» είναι μυθιστόρημα στηριζόμενο στις πολυποίκιλες εμπειρίες του συγγραφέα Κώστα Σπρίντζιου στην ορεινή ελληνική ύπαιθρο και δη στους πρόποδες του Ολύμπου. Γνωρίζει πολύ καλά τον τρόπο βίου φτωχών γεωργών και κτηνοτρόφων, τα ήθη και έθιμα, τα προβλήματα και τις προσδοκίες των. Περιγράφει και τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές των κατοίκων του χωριού Κρανιά στον Κάτω Ολυμπο . Η προσέγγισή του στο θέμα αναδεικνύει κοινωνικές, ψυχολογικές και εθνολογικές διαστάσεις καί είναι έτσι σύνθετη

Στο επίκεντρο εστιάζεται ένα ορφανό παιδί, ο Κοτσιούλας, στον οποίο έχουν οι συγγενείς του και πρωτίστως η κακιά και τσιγγούνα θεία του συμπεριφερθεί τόσο απάνθρωπα, που αυτός  αναγκάσθηκε να τους  εγκαταλείψει  και βρήκε καταφύγιο κοντά σε έναν απλό, αλλά πολύ αλληλέγγυο και με  μεγάλη πείρα ζωής κτηνοτρόφο, πρώην ναυτικό. Ο Κοτσιούλας είχε τύχη που ο γέροντας μπόρεσε να αντικαταστήσει τους αγαπητούς του γονείς και να του εμφυσήσει κοινωνικές και ηθικές αξίες  ως προετοιμασία για τη μελλοντική του ζωή .

Υστερα από πολλές περιπέτειες  ο φτωχότατος νέος γνώρισε μέσω καλών ανθρώπων που είχαν διαπιστώσει, ότι αυτός ήταν εξαιρετικά ευφυής ιδιαιτέρως στην Αστρονομία, στην   Αθήνα έναν Αμερικανό διπλωμάτη. Αυτός ανακάλυψε ταχέως το έμφυτο ταλέντο του Κοτσιούλα και τον βοήθησε να πάει στην Αμερική για σπουδές της Αστροφυσικής και δη στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, όπου σπούδασε με αριστεία, έκανε λαμπρή σταδιοδρομία και μεταξύ άλλων τίμησε το ελληνικό όνομα στο εξωτερικό. Παρ όλες τις επιτυχίες του δεν ξέχασε  ποτέ τη μητέρα Ελλάδα καθώς και τους ανθρώπους που τον έχουν απλόχερα βοηθήσει.

Στην πραγματικότητα σημειώνεται  πολύ αργότερα μία περίπτωση ενός νέου από ένα χωριό του Ολύμπου που ύστερα απο πολλές δυσκολίες κατόρθωσε να πάει στην Αμερική να σπουδάσει με αριστεία και να σταδιοδρομήσει ως επιστήμων –ερευνητής στην NASA.

Είναι γενικά γνωστό, ότι σχετικά πολλοί Ελληνες ιδαιτέρως από φτωχές οικογένειες είχαν λόγο να πάνε στο εξωτερικό για σπουδές και επειδή ήταν αριστούχοι και κατάλληλοι  για την πανεπιστημιακή σταδιοδρομία τους κράτησαν στο πανεπιστήμιο, όπου χωρίς υπερβολή τιμούν την πατρίδα τους.

Ο πρωταγωνιστής παντρεύτηγκε μίαν Αμερικανίδα, ίδρυσε μίαν ευτυχισμένη οικογένεια και απέκτησε παιδιά , στα οποία έχει εμφυσήσει την αγάπη στην πατρίδα του Ελλάδα. Αυτονοήτως έμαθαν την ελληνική γλώσσα και ασχολήθηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό.

Εχω διαβάσει το βιβλίο που εντυπωσιάζει λόγω της λογικής δομής και της γλαφυρής γλώσσας τουλάχιστον τρεις φορές και θυμήθηκα τα δικά μου παιδικά χρόνια της φτώχειας και δυστυχίας ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο και φυσικά συγκινήθηκα.

Νομίζω, ότι αυτό το ιδιαίτερο βιβλίο του Κώστα Σπρίντζιου είναι άκρως ηθικοπλαστικό και μπορεί να τονώσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων και ιδιαιτέρως των νέων  στο εξωτερικό. Τοιουτοτρόπως αποτελεί το μυθιστόρημα μίαν ιδιαίτερη συμβολή  στην διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας του Ελληνισμού ανά τον κόσμο. Κατά τη γνώμη μου είναι ιδανικό βοήθημα στα ελληνικά σχολεία του Απόδημου Ελληνισμού.

Ο συγγραφέας έχει εκδώσει και άλλα βιβλία, δύο από αυτά  έχουν μεταφρασθεί στα Γαλλικά και έχουν βραβευθεί.

Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος (Panos Terz)

Δημοσιευθέν επίσης στην Ελληνική γνώμη ( 19.7.2017)

 

Κόμματα, Δεξιά-Αριστερά,”Λάθη Τοκετού”, Εξωπραγματικότητα,”Περίκλειστη Χώρα”, Απελπιστική Κατάσταση, Διαφθορά, Ελλειψη Περιβαλλοντικής Συνείδησης, Αδράνεια, Αναξιοπιστία

Το ΠΑΣΟΚ ήταν τριτοκοσμικό, φαυλοκρατικό, αναξιοκρατικό, μετριοκρατικό, ευνοιοκρατικό,οικογενειοκρατικό, κλεπτοκρατικό, ολίγον τι και αλητοκρατικό κόμμα.
-Η ΝΔ ήταν λιγότερο ευνοιοκρατική, φαυλοκρατική και κλεπτοκρατική και επίσης οικογενειοκρατική.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σουρεαλιστοκρατικός, κίβδηλοκρατικός, ανικανοκρατικός και τεμπελοκρατικός.

Καθημερινή (10.1.16)

————————————- ————– -

Η Δεξιά και η Αριστερά στην Ελλάδα χωρίς ευρωπαϊκό επίπεδο

Ακριβώς, η βαλκανοανατολίτικη ελληνική δεξιά δεν έχει ουδεμία σχέση με την Δεξιά των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών.
Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική Αριστερά σε σύγκριση με την ευρωπαϊκή.
Πέραν τούτου, δεν είναι οπαδός της χαοτικής και νεποτιστικής ΝΔ ή του άκρως διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ, όποιος κάνει κριτική στον τελείως ανίκανο και ακατάλληλο για την εξουσία ΣΥΡΙΖΑ.

Στην χώρα , όπου ζω, ψηφίζω το κόμμα που έχει hic et nunc (εδώ και τώρα) την σωστή πολιτική, αλλά ταυτόχρονα αποκλείω τα ακραία κόμματα που σημαίνει την Ακρα Αριστερά και την Ακρα Δεξιά.
Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι ποδοσφαιρικές ομάδες. Καθημερινή (10.5.15)

————————————————————–

Εξωπραγματικότητα, Φαντασιώσεις, Παραλογισμοί

Πολλές φορές έχω διαπιστώσει, ότι ο κ. Πάγκαλος διεισδύει με λίγα λόγια στον πυρήνα σημαντικών ελληνικών προβλημάτων, ενώ άλλοι πολιτικοί αρκούνται με κοινοτοπίες, ίσως γιατί δεν είναι τόσο ευφυείς ή θαρραλέοι όπως αυτός.

Δυστυχώς λείπει μία εξήγηση των διαπιστώσεών του, οι οποίες είναι το αποτέλεσμα εντατικών και πολύχρονων παρατηρήσεων. Δεν απαντά στο καθοριστικό ερώτημα, γιατί οι Νεοέλληνες έχουν τέτοιον χαρακτήρα και ένα βασικό κώδικα συμπεριφοράς, ο οποίος διαφέρει κατά πολύ από την γενική συμπεριφορά άλλων ευρωπαϊκών λαών.

Αυτό το “διατί”αποτελεί εδώ και 2600 έτη το προσδιοριστικό γνώρισμα της Φιλοσοφίας και γενικά της επιστημονικής σκέψης. Και τα δύο έχουν εμπεδωθεί μεν από τους Αρχαίους Έλληνες, όμως οι Νεοέλληνες έχουν σε ό,τι αφορά την γνώση και την αξιοποίησή  τους μεγάλα προβλήματα.
Ιδιαιτέρως η κατάπτωση της Ελλάδας είναι ο κύριος λόγος που δεν πραγματοποιούμε μία κριτική ενδοσκόπηση, πράγμα που είναι ένδειξη μίας βαθιάς κρίσης της εθνικής μας ταυτότητας.

Γιατί μας διακρίνει ένας σχετικά δυνατός εθισμός σε εθνικές φαντασιώσεις, σε υπερσυναισθηματισμό , σε νοσηρή ομφαλοσκόπηση και σε εξωπραγματικότητα ;

Η ενασχόληση με τέτοια προβλήματα μπορεί να διαπιστωθεί ειδικά σε Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού, οι οποίοι εχουν ευκαιρία και λόγο να ασχοληθούν εντατικά με τον εαυτό τους σε σύγκριση με άλλους λαούς. Εν μέρει ήταν τέτοια θέματα αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεών μου. Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν για αυτά τα δυσάρεστα φαινόμενα οι εξής λόγοι:

1.Το νεοεληνικό κράτος είναι στενά συνυφασμένο με “λάθη τοκετού”.

α ) Το πιό μεγάλο “λάθος τοκετού” ήταν ευθύς εξ αρχής η επίσημη άποψη, ότι οι Γραικοί ή Ρωμιοί, οι οποίοι μετονομάσθηκαν σε Έλληνες, ήταν ανεξαιρέτως όλοι κατ ευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Έλλήνων. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε μία πλαστική αυτοπεποίθηση ως σημαντικό στοιχείο της νεοελληνικής εθνικής ταυτότητας.

β ) Με ανέξοδο τρόπο  ο Νεοέλληνας θεωρεί τον εαυτό του ως κάτι το ιδιαίτερο (“περιούσιος λαός΅). Εδώ πρόκειται για μία γελοία εθνικιστική  φαντασίωση.

2. Όπως είναι γνωστό , ο Νεοέλληνας δεν γνώρισε  την Αναγέννηση, τον Ευρωπαϊκό  Διαφωτισμό και την Αστική Επανάσταση .

Δεν δημιουργήθηκε έως τώρα το σύγχρονο άτομο και ο συνειδητός πολίτης, η λογική και κριτική σκέψη δεν είναι διαδεδομένη (Ιδέ και Στέλιος Ράμφος, Ο καημός του ενός). Το “Jus rationis” ( “Το Δίκαιο του ( ορθού )λόγου”, της λογικής ) του είναι ακόμη άγνωστο.
Δεν είναι σε θέση να αντικατοπτρίσει την πραγματικότητα (Θεωρία της αντανάκλασης του Δημοκρίτου), αλλά τις επιθυμίες, τις προσδοκίες και τις φαντασιώσεις του. Δηλαδή συντελείται άκρως σουρεαλιστικά μία τελείως τεθλασμένη αντανάκλαση της πραγματικότητας ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ “Ευρωπαίκή αντικειμενικότητα vs Ελληνικού σουρεαλισμού”.

3. Η φιλοσοφία της ζωής του Νεοέλληνα έγκειται στην απόλαυση και στην γνωστή ολέθρια αρχή της ήσσονος προσπάθειας. Οι φαντασιώσεις και ο συναισθηματισμός είναι στην ουσία τους ανέξοδα φαινόμενα, ενώ η λογική σκέψη και οι γνώσεις  απαιτούν  μείζονα προσπάθεια.

4. Με την συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους δημιουργήθηκε μία δυνατή εθνική συνείδηση, η οποία δεν επέτρεψε την ύπαρξη της για τα ευρωπαϊκά κράτη απαραίτητης κρατικής συνείδησης, από την οποία απορρέουν υποχρεώσεις του πολίτου απέναντι στο κράτος του. Ο γνήσιος πολίτης αναγνωρίζει την διαλεκτική αλληλουχία των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του , αλλά όχι ο Νεοέλληνας, ο οποίος ξέρει μόνον τα δικαιώματά του. Η έννοια υποχρεώσεις του είναι μάλλον άγνωστη.

5. Ο Νεοέλληνας αγνοεί την προβληματική πραγματικότητα , γιατί αυτή τον ενοχλεί , του ταράσσει τους κύκλους” και ταυτοχρόνως του δείχνει , ότι και αυτός έχει συμβάλλει κατά κάποιον τρόπο στην δημιουργία των τεραστίων προβλημάτων. Προτιμά να σιωπήσει, γιατί δεν έμαθε να κάνει ειλικρινή αυτοκριτική ως άτομο ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τα άρθρα και τις μελέτες : “Ατομο, Κοινωνία, Ευρώπη, Ελλάδα”,”Εθνική, κοινωνική και κρατική συνείδηση”, “Ατομο και κοινωνία, Πολίτης και κράτος”, “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική σύγκριση”, “Deutsche und Griechen, Mentalität, eine komparative Studie”.

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά σε όλες τις κεντρικές ελληνικές εφημερίδες (Το Βήμα, Τα Νέα, Καθημερινή,iefimerida).

——————————————————

Ελλάς, μία «περίκλειστη» χώρα ;

Εγείρεται όντως το ερώτημα , γιατί  πολλοί Νεοέλληνες έχουν το “σύνδρομο της περίκλειστης χώρας” , το οποίο είναι ιδιαιτέρως σε πολιτικούς των άκρων κομματικών σχηματισμών , δηλαδή στην άκρα Δεξιά και στην άκρα Αριστερά υπεραναπτυγμένο , σχεδόν ένα Credo.

Είναι μία τέτοια άποψη ένδειξη ιδεολογικής, πολιτικής ή ίσως διανοητικής ή μάλλον μίας πολιτισμικής καθυστέρησης ; Και τα δύο άκρα αντιδρούν στην πολυδιάστατη και πανίσχυρη παγκοσμιοποίηση , γιατί αισθάνονται φόβο για διαφορετικούς λόγους. Η άκρα Δεξιά φοβάται, μήπως η παγκοσμιοποίηση καταστρέψει την ελληνική εθνική ταυτότητα. Συνδέει τον φόβο της με ισχυρό, σχεδόν παράλογο μίσος. Η άκρα Αριστερά φοβάται τον αιώνιο εχθρό της, τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, που ισοπεδώνει κατά τη γνώμη της όλα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Συνδέει τον φόβο και την αδυναμία της με θανάσιμο μίσος και με μία καταστροφική διάθεση.

Αλλά εδώ και μερικά χρόνια μπορεί κανείς να διαπιστώσει μίαν επικίνδυνη σύγκλιση των δύο άκρων στα εθνικά ζητήματα. Εν τω μεταξύ υπάρχουν στην Ελλάδα και εθνικιστές κομμουνιστές ( “εθνικοκομουνιστές”). Αυτό το φαινόμενο δεν είναι και τόσο νέο. Σε πολλές πρώην κομμουνιστικές χώρες επικρατούσαν ολοκληρωτικά εθνικοκομμουνιστικά συστήματα. Ακόμη και σήμερα δεν είναι διαφορετικά ( Κίνα, Κορέα, Βιετνάμ, Κούβα).

Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο άκρων είναι στην ουσία του πολιτισμικού χαρακτήρα, γιατί βασίζεται σε μία νοοτροπία , η οποία είναι σε γενικές γραμμές βαλκανοανατολίτικου τύπου με καθοριστικό χαρακτηριστικό τις “περίκλειστες” κοινωνίες της προκαπιταλιστικής εποχής. Η αυτοπεριχαράκωση, ο αυτοαποκλεισμός από τις ραγδαίες διεθνείς εξελίξεις , η διαρκής σχεδόν ρατσιστική και μαζοχιστική ομφαλοσκόπηση, η έλλειψη αυτογνωσίας και αυτοκριτικής είναι η βάση μίας παράφρονης κινδυνολογίας και της σχιζοφρενικής ψευτοθεωρίας της συνωμοσίας.

Κοντολογίς, η λογική έχει αντικατασταθεί με τον υπερσυναισθηματισμό, τον υπερσουρεαλισμό, τον αυτοβαυκαλισμό κτλ., ο οποίος θα μπορούσε κάτω από ορισμένες συνθήκες να οδηγήσει σε κοινωνική και εθνική καταστροφή. Μην ξεχνάμε, ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν σοφία και επιστήμες μέσω  του ΛΟΓΟΥ και όχι μέσω  ανέξοδων , γελοίων  και επιζήμιων  συναισθηματισμών.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Τα Νέα ( 21. 4. 12 ).

————————————————–

Απελπιστική Κατάσταση

Σύμφωνα με την συγκριτική μέθοδο η Ελλάδα δεν είναι  η μόνη χώρα της Ευρώπης που βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση, όπου επικρατούν διαφθορά, ανικανότητα των πολιτικών, οικονομική μιζέρια και κατάπτωση των αξιών. Σε καμία χώρα δεν υπάρχουν ιδανικές συνθήκες ζωής που είναι πασίγνωστες μόνον στις κοινωνικές ουτοπίες, που καταπατούνται, αφού οι φορείς τους αποκτείσουν την εξουσία. Σε αυτούς ανήκουν ιδιαίτερα οι πολιτικοί της Ακρας Αριστεράς, οι οποίοι ανέξοδα υπόσχονται “λαγούς με πετραχήλια”. Στην Ελλάδα επαναλαμβάνονται από την ίδρυση του ελληνικού κρατους σχεδόν πάντα τα ίδια.

Όταν π.χ.  η ελληνική κυβέρνηση παρακάλεσε στην δεκασετία του 20 του 19ου αι. την Αγγλία για το πρώτο δάνειο, ρώτησε η κυβέρνηση τον ναύαρχο Γκόρντον τί γνώμη έχει για την ελληνική κυβέρνηση. Η απάντησή του δεν ήταν ούτε ανθελληνική, ούτε συκοφαντική αλλά ρεαλιστική : Οι Έλληνες πολιτικοί είναι ίσως με εξαίρεση τον Ζαϊμη ( πρωθυπουργός ) ψεύτες και κλέφτες. Κάτι το ίδιο είπε και ο φίλος του Μπάϊρον.

Το χειρότερο όμως για μένα ως Έλληνα πανεπιστημιακό στο εξωτερικό έγκειται στο γεγονός, ότι ακόμη και τώρα, σε γαλλικά λεξικά το εθνωνύμιο Grec (Έλληνας) σημαίνει απατεώνας ! Το διεπίστωσα τυχαία προ δύο εβδομάδων.

Από μία ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων απορρέει μάλλον το ακόλουθο συμπέρασμα : Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συν ένα μικρό κόμμα θα σχηματίσουν την κυβέρνηση με έναν κομματικά ουδέτερο μάλλον τεχνοκράτη, πού όπως φαίνεται θα είναι ο κ. Παπαδήμος.

Δημοσιευθέν στα Νέα (ηλεκτρονική έκδοση, 12. 4. 12 ).

——————————————————————-

Μίζα και Διαφθορά

Το θέμα του άρθρου (Τάκης Θεοδωρόπουλος, Οι ζηλωτές της μίζας, Καθημερινή, ηλεκτρονική έκδοση, 24.1.14 ) είναι μετέωρο, γιατί λείπει το πλαίσιο και δη η πολύπτυχη, πολυεπίπεδη και πολυφασική διαφθορά.
Στη ουσία είναι το φαινόμενο της μίζας μία ιδιαίτερη μορφή της διαφθοράς, η οποία πάλι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Επομένως θα εστιάσουμε στο επίκεντρο της ανάλυσης την διαφθορά.

Κατ αρχάς θα ασχοληθούμε με την έννοια διαφθορά, όπως αυτή ερμηνεύεται σε ελληνικά λεξικά για να ξέρουμε περί τίνος ομιλούμε, ειδάλλως υπάρχει ο κίνδυνος της γνωστής νεοελληνικής επιπολαιότητας και ρηχότητας. Το ένα νεοελληνικό λεξικό δίνει την εξής ανεπαρκέστατη πληροφορία : « καταστροφή, αφανισμός» (ήδη στον Αισχύλο ) από το ρήμα διαφθείρω , το οποίο σημαίνει καταστρέφω ολοσχερώς-σκοτώνω, εξολοθρεύω» και αναφέρει αρχαίες ελληνικές πηγές : πβ. Θουκ. Ιστ. 1.100: «είλον τριήρεις Φοινίκων και διέφθειραν τας πάσας ες διακοσίας» και πβ. Ξενοφ. Απομνημ. 1.2 : «θαυμαστόν δε φαίνεταί μοι και το πεισθήναί τινας ως Σωκράτης τους νέους διέφθειρεν» ( Ιδέ Γ. Μπαμπινιώτης, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα, 2010, σελ. 365 ).
Μία πιό πειστική ερμηνεία δίνει ένα άλλο λεξικό : «Η πράξις του διαφθείρω : έκλυσις ηθών, ηθική κατάπτωσις» από το ρήμα διαφθείρω : «καταστρέφω τι καθ ολοκληρίαν, αφανίζω, βλάπτω τινά ηθικώς ή πνευματικώς, καθιστώ χειρότερον από καλυτέρου, εκμαυλίζω¨. Το επίθετο διεφθαρμένος ερμηνεύεται ως  αισχρός, κακοήθης , φαύλος (Ιδέ Λεξικόν Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Πρωϊας, πρώτος τόμος, σελ. 756 ). Διαπιστώνουμε εκ νέου, ότι το δεύτερο λεξικό είναι πολύ καλύτερο από το λεξικό του Γ.Μπαμπινιώτη.

Και από εδώ μέσα θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς τον αείμνηστο Δεσπότη Κίτρους και Κατερίνης, κ. Βαρνάβα, ο οποίος στα πλαίσια μίας επίσημης τελετής μου δώρησε το 1956 το πολύτιμο δίτομο λεξικό της Πρωϊας ως ιδιαίτερη διάκριση για τα πρωτεία σε εκθέσεις ιδεών των Γυμνασίων των Πιερίων.

Επειδή όμως αυτή η έννοια στα Λατινικά (corruptio ) έχει εμπεδωθεί διεθνώς σχεδόν σε όλες τις γλώσσες με την σημασία της δωροδοκίας και μέσω αυτής της ηθικής έκλυσης (Ιδέ Duden, Das große Fremdwörterbuch, Leipzig, Wien et alt., 2000, S. 764 καθώς και το περίφημο K.E. Georges, Latein-Deutsches Handwörterbuch, Leipzig, 1890, S. 616/617). Εν ολίγοις η διαφθορά είναι σε θέση να καταστρέψει τις βασικές ηθικές αξίες, οι οποίες είναι η βάση του κοινωνικού ιστού.

Κάθε χρόνο επιβεβαιώνεται το γνωστότατο, ότι οι Νοτιοευρωπαίοι είναι στο πεδίο της διαφθοράς οι πρωταθλητές της Ευρώπης. Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτελεί η Ελλάδα σχεδόν αυτονοήτως τον Champion. Αυτό είναι δυστυχώς το crescendo της εθνικής αναξιοπρέπειας. Εδώ δεν πολυενδιαφέρουν οι περικοκλάδες των γελοίων Ελληναράδων. Το απίστευτο όμως έγκειται στο ό, τι αν και αυτό το λίαν δυσάρεστο φαινόμενο διαπιστώνεται σχεδόν κάθε έτος , δυστυχώς δεν το εξηγεί πειστικά ουδείς. Σε ό,τι αφορά τους Νοτιοευρωπαίους ίσως να μην αισθάνονται καλά και να ντρέπονται που έχουν διεθνώς μίαν τόσο κακή φήμη.
Οι Βορειοευρωπαίοι δεν έχουν κανένα λόγο να ασχοληθούν με ένα φαινόμενο, το οποίο δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή τους. Η διαφθορά είναι μεν κάτι το ανθρώπινο, αλλά εξαρτάται από το εάν αυτή αποτελεί στην ουσία «κοινωνικό» κανόνα, όπως στην Νότια Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα η μία μεγάλη εξαίρεση, όπως στις χώρες βορείως των Αλπεων.

Για μένα είναι μεγάλο προτέρημα, που οι σπουδαστές μου (προ- και μεταπτυχιακοί, δοκτορά ) καταγόταν σχεδόν από όλον τον κόσμο και συγκεκριμένα σχετικά με το παρόν θέμα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ετσι είχα την ιδανική δυνατότητα να συγκρίνω την γενική συμπεριφορά πολυαρίθμων ανθρώπων , οι οποίοι προερχόνταν από διαφορετικές χώρες και ιδιαιτέρως από τελείως διαφορετικούς “Κύκλους Πολιτισμού.”

Αλλά έχω διαπιστώσει, ότι υφίστανται διαφορετικές έως αντίθετες αντιλήψεις περί της έννοιας “διαφθορά”. Η ίδια πράξη π.χ. η δωροδοκία θεωρείται σε όλον τον ” Ισλαμικό Κύκλο Πολιτισμού” ως ένδειξη εκτίμησης και συμπάθειας, ενώ στην παράδοση των βορειοευρωπαϊκών λαών είναι αυτή αναμφιβόλως ένδειξη διαφθοράς.

Σε διεθνή κλίμακα επικρατούν συνθήκες διαφθοράς ως κανόνας στις πιό φτωχές χώρες, π.χ. στην Υποσαχάρια Αφρική, σε πολλές ισλαμικές χώρες, σε όλη την Λατινική Αμερική, στην Κεντρική Ασία , στην Ανατολική Ευρώπη, στον Καύκασο και σε όλες τις βαλκανικές χώρες. Κατόπιν ακολουθούν οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες ( Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλλία ).

Πράγματι  οι Βορειοευρωπαίοι καθώς και οι Βορειοαμερικανοί διαφέρουν σε ό,τι αφορά την διαφθορά από όλους τους άλλους λαούς. Η διαφθορά αποτελεί σε αυτούς εξαίρεση.
Ποιές άραγε να είναι οι αιτίες γι αυτό το ενδιαφέρον φαινόμενο ; Στην Βόρεια Ευρώπη πρόκειται για λαούς με προτεσταντική παράδοση, η οποία επηρεάζει τους ανθρώπους , ανεξάρτητα αν θεωρούν τον εαυτό τους πιστό χριστιανό. Στα πλαίσια της παράδοσης αυτής ισχύουν εδώ και μισή χιλιετηρίδα δύο αρχές ως βάση της Εικόνας του Ανθρώπου και δη η αγάπη προς την εργασία ( εργατικότητα ) και η επίτευξη, δηλαδή οι επαγγελματικές επιτυχίες. Ο καλός προτεστάντης χριστιανός έχει το ιερό καθήκον να εφαρμόζει πιστά τις αρχές αυτές.

Τοιουτοτρόπως έχει διαμορφωθεί βαθμιαία στην προτεσταντική Βόρεια Ευρώπη το σύγχρονο άτομο ως βάση της κοινωνίας με τα εξής προσδιοριστικά χαρακτηριστικά : εργατικότητα, αποτελεσματικότητα, αυτοσεβασμός, βούληση, ελευθερία των επιλογών,αυτονομία, αξιοπιστία, αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση, αυτοπειθαρχία, αυτοσυγκράτηση, αυτοκριτική, συνείδηση της υπευθυνότητας, κοινωνική συνείδηση, σεμνότητα (η επίδειξη πλούτου είναι ταμπού και θεωρείται ως κάτι το απολίτιστο) , οικονομικότητα, αποδοχή της προτεραιότητας του γενικού συμφέροντος (Δημόκριτος) η του κοινού καλού (Αριστοτέλης).

Άτομο αυτού του είδους οδηγεί κατ ευθείαν στον πολίτη με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά : κρατική συνείδηση (αλληλοεξάρτηση πολίτου και κράτους), νομική συνείδηση ( εκουσίως σεβασμός των νόμων ), περιβαλλοντική συνείδηση , αναγνώρηση της αλληλουχίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ συνείδηση. Σημειώνονται φυσικά και μερικές αρνητικές εξαιρέσεις.

Επομένως δεν είναι τυχαίο, που αυτές οι χώρες είναι σε όλα τα πεδία ( οικονομία, παιδεία,επιστήμη, πολιτισμός, κοινωνικό κράτος του δικαίου κλπ.) υπεραναπτυγμένες.
Επίσης δεν είναι τυχαίο, που οι βορειοευρωπαϊκές προτεσταντικές χώρες με εξαίρεση της μικροσκοπικής Ισλανδίας ) δεν έχουν οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα.

Δεν υπάρχει λόγος για διεφθαρμένες συμπεριφορές, εκεί ισχύει η αξιοκρατία . Οι ελάχιστες εξαιρέσεις δεν επηρεάζουν την γενικά πολύ θετική εικόνα τους.Τα όργια της διαφθοράς στις νοτιοευρωπαϊκές χώρες είναι γι αυτούς αδιανόητα και ακατανόητα και για αυτό τα απεχθάνονται.

Κατά τη γνώμη μου θα ήταν ευθύς εξ αρχής πιό σωστό να βασιζόταν η ΕΕ πρωτίστως στον ευρωπαϊκό Βορρά και ύστερα από συστηματική προετοιμασία να γινόταν μέλη και τα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου. Όπως ήδη έχει περίτρανα και πολλάκις αποδειχθεί , χώρες όπως η Ελλάδα δεν ταιριάζουν στον αστερισμό των εργατικότατων “μυρμηγκιών”.

Αν είχαμε λίγη αυτογνωσία θα το είχαμε αντιληφθεί αυτό προ πολλού καιρού. Η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμη να περπατήσει, αλλά θέλει να πετά. Αυτό είναι Ύβρις, η οποία συνεπιφέρει γρήγορα τη Νέμεση. Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τη μελέτη “Ευρώπη, Βορράς-Νότος, Ιστορία, Σύγκριση” και «Ελλάς, Ανατολή και Δύση».

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (24.1.2014 και στις  23.9.16.

—————————————————–

Ελλάδα, Ελλειψη Περιβαλλοντικής Συνείδησης

Ο αναγνώστης Β. Βασιλείου έχει εκφράσει την γνώμη του επί του άρθρου του Τάκη Θεοδωρόπουλου « Των δασκάλων μου οι φωνές». Εδώ πρόκειται για δική μου τοποθέτηση.
Συνάδω πλήρως και επαυξάνω. Αλλά τοποθετούμαι σύντομα, γιατί έχω δημοσιεύσει στην παρούσα σελίδα ήδη μία εκτενέστατη μελέτη . Λείπει στους Νεοέλληνες όντως “η στοιχειώδης περιβαλλοντική ευαισθησία”, αλλά το πρόβλημα είναι πιό σύνθετο. Αυτό αποτελείται από δύο καθοριστικά συστατικά στοιχεία:

α ) Από το νεοελληνικό κράτος, το οποίο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ευρωπαϊκό, γιατί είναι από ιστορικούς λόγους χωρίς Αναγέννηση, Διαφωτισμό, Αστική επανάσταση κτλ. βαλκανοανατολίτικο (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ λεπτομερειακά : “Ελλάς, Ανατολή, Δύση”).

β) Από τον Νεοέλληνα, ο οποίος δεν είναι σύγχρονο άτομο που κανονικά σημαίνει πρωτίστως φορέας της κοινωνικής συνείδησης ( αναγνώριση του “συμφέροντος του συνόλου” (Δημόκριτος) ή του “Κοινού καλού”"(Αριστοτέλης).
Αυτός δεν είναι εκτός τούτου ούτε πολίτης που σημαίνει πρωτίστως διαλεκτική αλληλουχία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων .
Συστατικά στοιχεία του πολίτη είναι πέραν τούτου η κρατική συνείδηση ( όχι γενικά, αόριστα και ανέξοδα εθνική συνείδηση ) που σημαίνει επίσης αναγνώριση της διαλεκτικής αλληλοεξάρτησης μεταξύ του πολίτη και του κράτους ΤΟΥ και όχι το κράτος ως εχθρός του ( Ιδέ εκτενέστατα στις μελέτες : “Ατομο και Κοινωνία, Πολίτης και Κράτος”, “Ατομο, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Εγωϊσμός, Φιλοτομαρισμός”) .

Στην ταυτότητα του πολίτη ανήκουν επίσης η φορολογική συνείδηση και η περιβαλλοντική ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, η οποία δεν υπήρχε ούτε στην αρχαιότητα, όταν οι Ελληνες και κατόπιν οι Ρωμαίοι έχουν καταστρέψει τα περισσότερα δάση στην Νότια Ευρώπη και στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Οχι πλέον μόνον «Πάντων χρημάτων εστίν άνθρωπος » (Πρωταγόρας) αλλά σωστότερα «Πάντων χρημάτων εισίν φύσις και άνθρωπος ».

Εν κατακλείδι, η περιβαλλοντική συνείδηση, όχι γενικά η «ευαισθησία», είναι συστατικό στοιχείο του σύγχρονου πολίτη και του πολιτιστικού επιπέδου ενός ανθρώπου και γενικά ενός λαού. Αυτό όμως εξαρτάται όχι από σουρεαλισμό, θρύλους και παραμύθια, αλλά από έμπρακτη παιδεία, η οποία στην Ελλάδα είναι ακόμη βαλκανοανατολίτικη που εδώ σημαίνει άκρως αντιπεριβαλλοντική.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής ( 9. 1. 14 ).

———————————————————-

Αδράνεια, Εθνοψυχολογία

Εδώ πρόκειται για ένα πολυφασικό και μάλλον εθνολογικό φαινόμενο με βαθειές παραδοσιακές ρίζες και πολυποίκιλες εκφάνσεις. Η νοοτροπία του Νεοέλληνα είναι προϊον τουλάχιστον δύο χιλιάδων ετών, όταν ήδη πήρε  ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός την κατιούσα και οι Ρωμαίοι κατακτητές λοιδωρούσαν τους Ελληνες ως Graeculi ( Γραικύλοι : Μικροί Ελληνες ) που σημαίνει μηδαμινοί Ελληνες ανάξιοι των ένδοξων προγόνων. Αυτή η περιφρονητική αξιολόγηση της Δύσης σημειώνεται εν μέρει και σήμερα έναντι των Νεοελλήνων !

Έχουν εσαεί εξαλειφθεί τέτοια καθοριστικά γνωρίσματα, όπως η δυναμικότητα, η δημιουργικότητα και η αντοχή . Αργότερα, όταν έχει ανακηρυχθεί ο Χριστιανισμός σε επίσημη θρησκεία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας δεν ήταν πλέον αναγκαία τέτοια χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Το χριστιανικό παρόν και παρελθόν έπαιζαν τον πιό σημαντικό ρόλο στη ζωη των Ρωμιών και Γραικών ( επίσημα των Ελλήνων από την δεκαετία του30  του 19ου αι.

Ειδικά το παρόν ήταν και ακόμη είναι η βαθμιαία προετοιμασία για την Δευτέρα Παρουσία . Μία μοντέρνα προετοιμασία της ζωής επί της γης hic et nunc ( εδώ και τώρα) του μέλοντος υπό την έννοια των προγνωστικών προσπαθειών είναι στη ελληνοχριστιανική παράδοση άγνωστη, ενώ στην Ευρώπη άλλαξαν τα πάντα ριζικά ( Αναγέννηση, Διαφωτισμός , Αστική Επανάσταση, Βασικές Ελευθερίες, Βασικά Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κοινοβουλευτισμός, Βιομηχανική Επανάσταση κτλ. ).

Ιδιαιτέρως στο προηγμένο εξωτερικό   ο Νεοέλληνας αναπτύσσει δυναμικότητα, δημιουργικότητα και αντοχή, πράγματα που στην Ελλάδα λείπουν σχεδόν τελείως. Έτσι γίνεται κατανοητό, γιατί ο Νεοέλληνας έχει δυνατή ροπή να „απολαύσει“ την ζωή  και γιατί αυτός δεν είναι ούτε διατεθειμένος ούτε ικανός να πραγματοποιήσει τις άκρως απαραίτητες πολλυεπίπεδες δομικές μεταρρυθμίσεις, αν και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να αυτοκαταστραφεί και εκτός τούτου το εξωτερικό απαιτεί ή και προτρέπει την Ελλάδα να υλοποιήσει στο δικό της συμφέρον τις δημοσιονομικές και δομικές μεταρρυθμίσεις ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ το άρθρο “Αλλαγή, Μεταρρυθμίσεις, Πρόοδο,Ελίτ, Τεχνοκράτης”) .

Ακριβώς αυτό το δυσάρεστο εθνοψυχολογικό φαινόμενο, το οποίο μπορεί κάλλιστα να ονομασθεί εθνικός μαζοχισμός, βιώνουν σήμερα οι Ελλαδίτες. Κατά τα άλλα συνιστώ το βιβλίο  „Ο καημός του ενός“  του κορυφαίου διανοητή Στέλιου Ράμφου.

Δημοσιευθέν από τον Μάρτη του 2012 συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο.

———————————————————–

Εγγενής διαχρονική παθογένεια : αναξιοπιστία

Εμβαθύνοντας στο πρόβλημα ας δούμε την Ελλάδα από την μια μεριά ως δανειζόμενη και την Ευρώπη-Διεθνές Νομισματικό Ταμείο  από την άλλη μεριά ως πιστωτή υπό την ιδιότητα των  παικτών  στις διεθνείς σχέσεις, στις οποίες η αμοιβαία αξιοπιστία είναι ένας καθοριστικός όρος του παιγνιδιού. Οι παίκτες ήταν και ακόμη είναι τελείως διαφορετικοί και τα προβλήματα είναι σχεδόν τα ίδια ή παρόμοια.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του παίκτη Ελλάδα είναι διαχρονικά τα κάτωθι :

Οικονομικά προβλήματα, δυσβάσταχτα χρέη, αδύναμη παραγωγικότητα, έλλειψη ανταγωνιστικότητας, αναποτελεσματικό δημόσιο, διαφθορά σε όλα τα επίπεδα της ζωής ως κανόνας ,  υπεραναπτυγμένη δημαγωγία, εδώ και τριάντα χρόνια τριτοκοσμικός λαϊκισμός ( ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατίαμ  ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ) , έλλειψη ειλικρινούς και αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ των κυρίων πολιτικών δυνάμεων, έλλειψη της πολιτικής βούλησης για ριζικές δομικές μεταρρυθμίσεις , ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ στην Ευρώπη και στο ΔΝΤ για παροχή δανείων, ποτέ υλοποίηση των ειλλημμένων υποχρεώσεων, δηλαδή ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ.

Τα καθοριστικά χαρακτηριστικά των  παικτών  Ευρώπη –ΔΝΤ είναι τα εξής :

Σε γενικές γραμές οικονομική δύναμη και πρόοδος, ύπαρξη ανταγωνιστικότητας, αποτελεσματικότητα του δημοσίου, διαφθορά ως εξαίρεση (ισχύουν για τις οικονομικά ισχυρές χώρες) , διάθεση για παροχή δανείων προς την Ελλάδα, απογοήτευση λόγω της ελληνικής αναξιοπιστίας , πιέσεις και ενίοτε προσβλητική συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα, «επεμβάσεις» στις ελληνικές εσωτερικές υποθέσεις, κυρώσεις.

Προκύπτει το μεγάλο ερώτημα, αν υπάρχει μία έξοδος από την μειονεκτική θέση της Ελλάδας. Κατά την γνώμη μου υπάρχει μία γενική λύση του προβλήματος με την προüπόθεση, ότι θα πραγματοποιηθούν επί τέλους ο εξευρωπαϊσμός, ο εκμοντερνισμός και ο εξορθολογισμός.

Η βασική προüπόθεση για τέτοια τολμηρά βήματα είναι η ριζική μεταλλαγή της μεσαιωνικής βαλκανοανατολίτικης νεοελληνικής νοοτροπίας.

- Κουρουμπλής. Ο οποίος σε δηλώσεις του είχε διευκρινίσει ότι “και να πάρουμε μέτρα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα εφαρμόσουμε κι’ όλας!”   iefimerida (24.2.17).

Κρατική Κυριαρχία, Ελλάς Προτεκτοράτο ; Εθνική “Αξιοπρέπεια” ;

Εθνική και κρατική κυριαρχία

Στις διεθνείς σχέσεις συμμετέχουν υπό την ιδιότητα του player (παίκτη) όχι άμεσα τα έθνη, αλλά τα κράτη, τα οποία εκπροσωπούνται από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Αυτή συνάπτει επί τη βάσει πολυποίκιλων διεθνών συμφωνιών σχέσεις, οι οποίες στηρίζονται στον γενικό κανόνα της αμοιβαιότητας και πιό συγκεκριμένα στο αμοιβαίο συμφέρον ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  το άρθρο „Αμοιβαιότητα“ και την μελέτη “Συμφέρον, Οφελος, Χρήσιμο, “Χρησιμοθηρία” ). Οι συμφωνίες είναι στην ουσία συμβιβασμοί που στηρίζονται σε αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Τα κυρίαρχα κράτη αποφασίζουν έχοντας ως  αφετηρία τα δικά τους συμφέροντα, με ποιό άλλο κράτος  περί τίνος αντικειμένου και κάτω από ποιές συνθήκες (μερικες φορές κάνουν επώδυνες παραχωρήσεις) θα συνάψουν συγκεκριμένες συμφωνίες , για τις οποίες αυτονοήτως ισχύει η αρχή του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου „pacta sunt servanda“ ( ειλλημμένες υποχρεώσεις δέον να τηρούνται“ ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ το άρθρο „ Pacta sunt servanda, Διεθνείς υποχρεώσεις“ ).

Σε περίπτωση μη υλοποίησης τέτοιων υποχρεώσεων εφαρμόζεται ο ειδικός κανόνας της υπευθυνότητας των κρατών.

Πρόκειται για διεθνείς αρχές , οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί από όλα τα κράτη του κόσμου και οι οποίες ισχύουν σε διεθνή κλίμακα. Η συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνείς οργανισμούς, όπως π.χ. στον ΟΗΕ, στην Ευρωπαϊκή Ενωση ( ΕΕ ) και στην Ευρωζώνη είναι στην ουσία της ένδειξη της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους και έμμεσα του ελληνικού Εθνους.

Δηλαδή σημειώνεται μία ιδιαίτερη μορφή της αυτοπραγμάτωσης του κράτους. Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Δικαίου έχουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ εκχωρήσει μερικά κυριαρχικά δικαιώματα σε όργανά της. Στο μέλλον θα είναι η εκχώρηση των δικαιωμάτων πιό εντατική με σκοπό να επιτευχθεί η πολιτική ένωση της ΕΕ.

Αυτή η αυτονόητη διαδικασία προσκρούει όμως στην απόρριψη εκ μέρους εθνικιστικών δυνάμεων (δεξιών και αρστερών) σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες ιδιαιτέρως του Νότου, οι οποίες θέλουν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα αφάγωτη.

Η αρνητική τοποθέτηση εθνικιστικών και άκρως αριστερών δυνάμεων έναντι της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενωποιητικής διαδικασίας έχει ήδη φθάσει στα όρια της συλλογικής πολιτικής παράνοιας.

Εχουν κομματικοί σχηματισμοί ιδρυθεί από αυτοκληθέντες εθναμύντορες της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Σύμφωνα με την άποψη των εθναμυντόρων ή εκπροσώπων του φραστικού και ανέξοδου πατριωτισμού   η κυβέρνηση αποτελούνταν από „εθνοπροδότες“, ενώ ένα μικρό κόμμα της συγκυβέρνησης  έχει ως οπαδούς τους „υπερπατριώτες”.

Αυτό είναι παράκρουση par excellence. Στην ιστορία της Ευρώπης είναι παραδείγματα γνωστά που „υπερπατριώτες“ έχουν τελικά καταστρέψει την πατρίδα τους.

Ο κανονικός έμπρακτος πατριωτισμός είναι επαρκής ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  τα άρθρα “Πατριωτισμός”, “Πατριωτισμός, Φιλοπατρία”, “Συμφέρον, έθνος, λαός, κοινωνία, κράτος”, “Εθνική, κοινωνική και κρατική συνείδηση” ).

Καθημερινή (29.5.13 και 13,11.14).

——————————————————–

Η Ελλάς Προτεκτοράτο ; Οχι

Και σε αυτήν την περίπτωση διαπιστώνουμε μίαν εννοιολογική ασυδοσία.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί ο καθείς όρος του επιπέδου των termini scientifici (ειδικοί (επιστημονικοί) όροι), όπως του συμφέρει ή γενικά κατά το δοκούν.

Δέον να λαμβάνουμε υπ όψη, τι γράφουν τα εγχειρίδια κα τα ειδικά λεξικά του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και όχι τί γνώμη έχουν οι ως επί το πλείστον άσχετοι και αδαέστατοι πολιτικοί ή κάποιοι υπερεξυπνάκηδες τσαρλατάνοι, ένα είδος ανθρώπων πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα. Οι ειδικοί σύμβουλοι των πολιτικών είναι υποχρεωμένοι να προσέχουν καλά, ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος διεθνούς γελοιοποίησης.

Η λατινογενής έννοια Προτεκτοράτο προέρχεται από την λέξη Protector ( σωματοφύλακας, προστάτης), καταγόμενη από το ρήμα protegere (,protego : καλύπτω, προστατεύω ). Αυτονοήτως το αντικείμενο της προστασίας δεν είναι σε θέση να αυτοπροστατευθεί.

Tο κύριο νόημα αυτής της έννοιας έγκειται στη παραχώρηση επί τη βάσει μίας συμφωνίας όλης της εξωτερικής πολιτικής από ένα κρατικό μόρφωμα με αυτονομία στην εσωτερική πολιτική σε ένα άλλο κράτος ( Protektor ).

Aυτό το φαινόμενο ανήκε στο »κλασσικό», στην ουσία ιμπεριαλιαστικό Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, το οποίο μεταξύ άλλων στηριζόταν στο ius ad bellum ( δικαίωμα πολέμου ). Στο σύγχρονο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο δεν υφίσταται πλέον το Προτεκτοράτο, αλλά χησιμοποιείται ακόμη η έννοια μόνον  στην επιστήμη του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και δη στην ιστορία του.

Παραδείγματα από τον 19οαι. Από το 1815 -1864 ήταν τα Ιόνια ( Επτάνησα ) αγγλικό Προτεκτοράτο, από το 1815-1846 ήταν το „Κράτος Κρακοβία“ ( Πολωνία ) αυστριακό, πρωσσικό και ρωσικό Προτεκτοράτο.
Η Τυνισία έγινε το 1881 και το Μαρόκκο το 1912 γαλλικό Προτεκτοράτο. Ήδη άρχισε η χρησιμοποίηση του όρου Προτεκτοράτο ως καμουφλάρισμα της αποικιοκρατίας.

Εξέλιξη

Ύστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει εισαχθεί από τις νικητήριες δυνάμεις ο όρος Mandates ( καθεστώς εντολής ), που αφορούσε πρώην κατακτήσεις της Γερμανίας και της Τουρκίας (Ιράκ και Νοτιο-Δυτική Αφρική ( Namibia ) εκ μέρους της Αγγλίας και την Συρία εκ μέρους της Γαλλίας.

Ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο το trusteeship ( Καθεστώς κηδεμονίας ) έχει εμπεδωθεί στα πλαίσια της κατάρρευσης του αποικιοκρατικού συστήματος  με σκοπό την προετοιμασία των πρώην αποικιών για την ανεξαρτησία τους. Πέραν τούτου έχει εξαλειφθεί το ius ad bellum, και έχει δημιουργηθεί το „Διεθνές Δίκαιο των φιλειρηνικών Εθνών“.

Όχι μόνον ο απλός Νεοέλληνας έχει ισχυρότατη ροπή στην επιπολαιότητα και στο εννοιολογικό χάος, αλλά και πολλοί „διανοούμενοι“( π.χ. δημοσιογράφοι ) καθώς και πολιτικοί, οι οποίοι χρησιμοποιούν τον όρο Προτεκτοράτο στις σχέσεις της Ελλαδας με την Τρόϊκα ή την Γερμανία λόγω κομματικών συμφερόντων άκρως δημαγωγικά και λαϊκιστικά.
Δεν υφίσταται ουδεμία σχέση της Ελλάδας με ένα Προτεκτοράτο ! Ας παρατήσουμε επί τέλους αυτά τα αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας αυτοκληθέντων εθναμυντόρων.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, Τα Νέα, iefimerida, ΠΡΩΤΘΕΜΑ.

——————————————————-

Περί  αξιοπρέπειας  του έθνους και του κράτους Εννοιολογικό χάος

Στον ελληνικό τύπο έχουν δημοσιευθεί άρθρα περί της απώλειας της αξιοπρέπειας του ελληνικού έθνους και του κράτους, χωρίς όμως, όπως συνήθως, να ερμηνεύσουν αυτή την βαρυσήμαντη έννοια.

Σύμφωνα με την νοελληνική γλωσσική ασυδοσία και αναρχία ο κάθε αδαής και εξυπνάκιας πολίτης ή και πολιτικός έχει την δική του ερμηνεία. Εδώ  ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ πρωτοστατούν. Ερμηνείες όρων δεν είναι οπωσδήποτε καθήκον των δημοσιογράφων, οι οποίοι ούτως η άλλως έχουν άλλα καθήκοντα, ίσως και άλλα συμφέροντα. Επίσης δεν είναι οι δημοσιογράφοι ούτε υποχρεωμένοι, αλλά ίσως και ούτε σε θέση να διεισδύσουν στον πυρήνα, στην κύρια ουσία των εκάστοτε όρων και των ανάσλογων προβλημάτων .

Έτσι διαπιστώνουμε την ύπαρξη ενός εννοιολογικού χάους , το οποίο , δήλον εστί, ανταποκρίνεται πλήρως στον ανορθολογικό και χαοτικό τρόπο σκέψης των Νεοελλήνων στην πλειονότητά τους. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι στις ευρωπαϊκές χώρες βορείως των Αλπεων ακατανόητο και αδιανόητο. Εκεί ισχύει ακόμη και σε ό,τι αφορά σημαντικές έννοιες σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Αλλά σε αυτές τις χώρες δεν είναι διαδεδομένα τα φαινόμενα του υπερεξυπνακισμού, της ρηχότητας και της επιπολαιότητας.

Η αξιοπρέπεια είναι ήδη από την εποχή του μεγάλου Γερμανού Φιλόσοφου Immanuel Kant στενά συνδεδεμένη με τον άνθρωπο ( αξιοπρέπεια του ανθρώπου) . Ιδίως μετά τον 2ου Παγκόσμίο Πόλεμο θεωρείται η αξιοπρέπεια στην Φιλοσοφία του Δικαίου και σε μερικά συντάγματα expressis verbis ως γενική πηγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Επικρατεί η ομόφωνη άποψη, ότι κάθε ανθρώπινο ον έχει αξιοπρέπεια.

Όταν όμως πρεσβεύεται η άποψη , ότι υπάχει πέραν τούτου και μία αξιοπρέπεια του κράτους, τότε πρέπει να εστιάσουμε αυτήν την έννοια στο επίκεντρο του σχόλιου.

Αφετηρία των σκέψεων είναι το γεγονός, ότι το κράτος είναι υποκείμενο (φορέας δικαίων και υποχρεώσεων) του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και κύριος παίκτης (player) στις διεθνείς σχέσεις. Μέσω αυτών των  ιδιοτήτων συμμετέχει το κράτος στις διεθνείς σχέσεις και συνάπτει συμφωνίες, τις οποίες όμως πρέπει να υλοποιεί , ειδάλλως γίνεται αφερέγγυο ( αναξιόπιστο ) και έτσι χάνει την αξιοπρέπειά του.
Μέσω της κυβέρνησης φροντίζει το κράτος έχοντας αφετηρία το συμφέρον του συνόλου για την ευημερία του λαού του. Εάν δεν λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, διαπιστώνουμε την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και απέναντι στον λαό του.

Οι περισσότεροι πολίτες δεν σέβονται πλέον τα θεσμικά όργανα του κράτους. Οι κυβερνήσεις όμως στηρίζονται σε κόμματα , ενώ γενικά η κοινωνία , η οικονομία κτλ. βασίζονται στον λαό και στις έλιτες, στις οποίες ανήκουν και κυβερνητικά στελέχη. Αλλά οι νεοελληνιές έλιτες απέτυχαν ως βαλκανοανατολίτικες επανειλλημμένως παταγωδώς.

Υστερα από την εξεύρεση της βασικής ουσίας της κρατικής αξιοπρέπειας ας ασχοληθούμε με το πρόβλημα της επανάκτησης και διασφάλισης της αξιοπρέπειας του ελληνικού έθνους και κράτους.

Δέον να δημιουργηθούν οι κάτωθι απαραίτητες προϋποθέσεις :

α ) Επί τέλους βαθμιαία πραγματοποίηση των απαραιτήτων ριζικών μεταρρυθμίσεων ( εκμοντερνισμός, εξορθολογισμός ) στα πλαίσια του υπάρχοντος ( καπιταλιστικού ) πολιτικοοικονομικού συστήματος και του αστικού κράτους, μια που η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μία ολοσχερής αντικατάσταση αυτού του συστήματος με αφηρημένες ουτοπίες θα είχε ως αποτέλεσμα την τελεία καταστροφή. Αυτό το έχει εν τω μεταξύ αντιληφθεί και ο πρώην δεινός ανέξοδος ατακαδόρος και λεκτικός επαναστάτης στην ουσία μικροαστός με ψευτοεπαναστατικό περιτύλιγμα Τσίπρας.
β) Απαραίτητες επενδύσεις στην πραγματική οικονομία με σκοπό την ενίσχυση και επιτάχυνση της παραγωγής.
γ) Να μην επαναλειφθεί το ολέθριο και καταστροφικό φαινόμενο του
υπερδανεισμού , ο οποίος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια της αξιοπρέπειας του έθνους και του κράτους και παρεμπιπτόντως σε συνωμοσιολογίες, κινδυνολογίες και σε συλλογική παράνοια .
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται όχι εν ριπή οφθαλμού αλλά βαθμιαία, οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ισχυρές βάσεις για την επανάκτηση της απολεσθείσας ελληνικής αξιοπρέπειας στις διεθνείς σχέσεις και του κράτους έναντι του ελληνικού λαού.

Δημοσιευθέν  επανειλλημμένως στον κεντρικό  τύπο ( Το Βήμα (27.12.14) Τα Νέα,  iefimerida, Καθημερινή (συχνά , τελευταία 14.5.17).

Ελληναράδες και Αγγλοι, Ελληνες και Ολλανδοί, Υπερηφάνεια και Ευρωπαίοι

Ελληναράδες και Αγγλοι

Ψευτοπατριωτική αυτοϊκανοποίηση ως ένδειξη πολιτισμικών συμπλεγμάτων. Κανονικά θα έπρεπε να γίνει ένας πολιτισμένος διάλογος επί τη βάσει επιχειρημάτων. Τουναντίoν έχουν μερικοί “σχολιαστές” μεταβληθεί σε βοθρολόγους και κοπροβόλους, οι οπoίοι , όπως φαίνεται, δεν έχουν μάθει ποτέ να συμπεριφέρονται πολιτισμένα και να σέβονται την αξιοπρέπεια των συνανθρώπων τους. Σε αυτόν τον γενικό κώδικα συμπεριφοράς του πεζοδρομίου ελληνικών μεγαλουπόλεων ανήκει και η επαίσχυντη ανωνυμική κουκουλοφορία ψευτοαριστερών και ψευτοδεξιών κατωτάτου πολιτισμικού και μορφωτικού επιπέδου. Δεν είναι υπερβολικό να διατυπώσω την εξής γενική εντύπωση : Αλητεία ante portas.

Λοιπόν στο θέμα μας . Σε τέτοιες περιπτώσεις ( Λονδίνο) τίθεται ευθύς εξ αρχής το ερώτημα , γιατί οι Βρεταννοί ( όχι Άγγλοι) έχουν διοργανώσει την έναρξη της Ολυμπιάδας διαφορετικά από τις προηγούμενες. Δεν ήταν σε θέση να κάνουν το ίδιο ; Προς Δία με αυτό το κοσμοϊστορικό “Διατί” έχει γεννηθεί παγκοσμίως στην αρχαία Ιωνία ( Θαλής, Αναξιμένης, Αναξίμανδρος, Ηράκλειτος, Αναξαγόρας και πολλοί άλλοι) η πραγματική επιστήμη και ιδίως η Φιλοσοφία. Η απάντηση αυτού του καθοριστικού ερωτήματος προϋποθέτει γνώσεις και λογική σκέψη. Αυτά όμως δεν αποκτούνται με φραστικό πατριωτισμό, ψευτοπατριωτικό υπερσυναισθηματισμό, εσωστρεφικά γελοία παραληρήματα και εύκολη παρελθοντολογία.

Πολλάκις έχω διαπιστώσει, ότι οι Ελληναράδες είναι το πολύ ημιαμόρφωτοι και δεν έχουν διαβάσει ποτέ ένα σύγγραμμα του Αριστοτέλη, του Δημοκρίτου , του Παρμενίδη κοκ. Και ποιά σχέση έχουν οι παραφουσκωμένοι Ελληναράδες με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ; Ουδεμία. Θα ήταν αναγκαίο να τεθούν και άλλα εύλογα ερωτήματα , π.χ. ποιοί και τί είναι οι Βρεταννοί, ποιά είναι η συνεισφορά αυτού του λαού στον παγκόσμιο πολιτισμό και στον αθλητισμό ; Είναι θεμιτό και λογικό να απορρέουν απο την διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων τέτοια σχιζοφρενικά, κομπλεξικά και καθαρώς ρατσιστικά συμπεράσματα περί ανωτερότητας ή κατωτερότητας των λαών ;

Ποιές κοσμοϊστορικές επιτεύξεις θα μπορούσαν δικαίως να δείξουν οι Βρεταννοί ; Θα αναφέρω μόνον μερικές και μην τολμήσετε Ελληναράδες να συγκρίνετε την σημερινή Ελλάδα με το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλιώς θα ήταν σαν να συνέκριναν οι υπερεθνικιστές της εκάστοτε χώρας την Βουλγαρία με την Γερμανία και την Ρουμανία με την Γαλλία.
Εμπέδωση των ελευθεριών ( Magna Charta Libertatum 1215, Habeas-Corpus -Act 1679, Bill of Rights 1689 ), εφεύρεση του κοινοβουλευτισμού, βιομηχανική επανάσταση, δημιουργία του καπιταλισμού. Πέραν τούτου εφεύρεση του πραγματισμού και του ” common sense” (“κοινός νους”

Μεγάλοι θεωρητικοί του κράτους και του δικαίου ( Hobbes,Locke, Morus. Milton). Δημιουργία της Θεωρίας της εξέλιξης των ειδών (Darwin ),Θεωρία της οικονομίας ( Adam Smίτh), δημιουργία της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας στη Ιστορία της ανθρωπότητας. Πολυάριθμα βραβεία Νομπέλ. Τα πανεπιστήμιά τους ανήκουν μαζί με τα αμερικανικά στα πρυτανεύοντα όλου του κόσμου. Ποιητές( Shakespear) λογοτέχνες, μουσικοσυνθέτες κτλ. Οι Βρεταννοί είναι άκρως δημιουργικοί, έχουν μεγάλη αντοχή, είναι γενναίοι, εργατικότατοι, αξιόπιστοι και έχουν αυτοπειθαρχία , αυτοεκτίμηση, αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση κοκ.

Ο “βρεταννικός” τρόπος διοργάνωσης της εναρκτικής τελετής εκφράζει κυριολεκτικά την αυτοπεποίθησή τους, ενώ οι Κινέζoι και οι Νεοέλληνες το είχαν ανάγκη να ακολουθήσουν έναν άλλον δρόμο. Η Ελλάδα το έρριξε στο παρελθόν και στην μυθολογία , γιατί δεν υπάρχουν επιτεύξεις του παρόντος. Ξέρω, ότι αυτό δεν άρεσε και πολύ στους Ευρωπαίους των προηγμένων χωρών.
Διευκρίνιση για τους Ελληναράδες: Οι παραπάνω γνώσεις ανήκουν στην ανώτερη εγκυκλοπαιδική μόρφωση ( όχι ελληνοκεντρική) που τελειώνει μόνον με τον θάνατο (“Γηράσκω αεί διδασκόμενος” ,”Υψίστη ευτυχία του ανθρώπου γνώσις εστί”.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική iefimerida ( 30.7.12 ).————————————————————

Νεοελληνες και Ολλανδοί, Διαφορές

Η Ολλανδία κατέχει διεθνώς ύστερα από τις ΗΠΑ την δεύτερη θέση (Η Γερμανία είναι τρίτη) στην εξαγωγή αγροτικών προϊόντων ! )

Είμαι πεπεισμένος, ότι εάν κατοικούσαν Ολλανδοί (προτεσταντική Αρχή της Εργατικότητας και καλβινιστική Αρχή της Επίτευξης) στην από την φύση πολυπροικισμένη Ελλάδα, θα ανήκε αυτή στις πλουσιότερες χώρες του κόσμου .

Οι καθοριστικές αρχές των περισσότερων Νεοελλήνων είναι πολύ διαφορετικές : Αρχή της απόλαυσης της ζωής και Αρχή της ήσσονος προσπάθειας (διπλωματική έκφραση για την φυγοπονία). Το Βήμα (5.8.15)

———————————————————

Ελληνας-Ευρωπαίος-Υπερηφάνεια

Πολλοί Ελληνες επισημαίνουν συχνότητα την (ανέξοδη) εθνική  υπερηφάνειά τους. 1.Πρόκειται για ένα πολιτισμικό ζήτημα. 2. Είναι αυτονόητο να νιώθει κανείς πρώτα ως Ελληνας και κατόπιν ως Πανευρωπαίος. 3. Η υπερηφάνεια υλοποιείται μέσω πράξεων και επιτεύξεων σε διεθνή κλίμακα και όχι μέσω ανέξοδων υπερπατριωτικών κορώνων. 4. Σύμφωνα με διεθνή κριτήρια μπορεί κανείς να είναι υπερήφανος μόνον για τις δικές του πράξεις και όχι για κάτι το τυχαίο, π.χ. να έχει μία συγκεκριμένη εθνικότητα. Εδώ ταιριάζει μία άλλη λεξη : ευτυχία (π.χ. Θαλής ο Μιλήσιος : Είμαι ευτυχής που είμαι…. Ελλην και όχι βάρβαρος ). Εχω κάνει ήδη άπό την δεκαετία του 40 την πολύτιμη εμπειρία, ότι από τον κύκλο των βερμπαλιστών πατριωτών έχουν προέλθει τα μεγαλύτερα καθάρματα και οι πιό διεφθαρμένοι, γιατί κατόρθωσαν να κάνουν τον λεκτικό πατριωτισμό εργαλείο προς απόκτηση πλούτου.

Αυτο ισχύει και για τους υπερπατριώτες άλλων εθνών. Είχα να κάνω ως πανεπιστημιακός με σπουδαστές από 70 χώρες του κόσμου και ξέρω, τί λεγω.

5. Η ναυμαχία του Ναβαρίνου έσωσε την Ελλάδα. Ποιές χώρες έπαιξαν τον πρυτανεύοντα ρόλο ;

6. Η Πατρίδα μας έχει προσπαθήσει ματαίως να βρει δανεικά στην ελεύθερη αγορά . Η Ευρώπη διέθεσε τα απαιτούμενα δανεικά σε πολύ χαμηλούς τόκους. Αυτά τα ξένα χρήματα είναι η βάση των “εσόδων” μας. Διατί προς Θεού τα λησμονούμε αυτά ; Διατί δεν λαμβάνουμε υπ όψη, ότι η Ρωσία ήταν διατεθειμένη να δανείσει στην Κύπρο μόνο 2,5 δις, ενώ αυτή χρειαζόταν 25 δις , που κατόπιν έχει παραλάβει από την Ευρώπη ;

7. Στα πλαίσια των εθνολογικών μελετών της νεοελληνικής νοοτροπίας έχω με μεγίστη λύπη διαπιστώσει, ότι στην εποχή της Μεταπολίτευσης έχει διαδραματισθεί μία πολυεπίπεδη διαδικασία του παραμερισμού των περισσότερων παραδοσιακών αξιών καθώς και μία καθοριστική αλητοποίηση της ελληνικής γλώσσας.

Αυτό σημειώνεται καθημερινά στις ηλεκτρονικές εφημερίδες πρωτίστως εκ μέρους των ανωνύμων, οι οποίοι χαρακτηρίζονται λόγω μίας αφάνταστης λεκτικής ασυδοσίας ή πιό σωστά μίας αλήτικης γλώσσας. Τα Νέα (11.2.15)

Ελληναράδες, Πατριδοκάπηλοι, Ελληνοκεντριστές, Εθναμύντορες Μυθοεθιστές, Υπερεξυπνάκηδες , Τσαμπουκάδες, Λεονταριστές,

Περί του Ελληνοκεντρισμού και άλλων Εθνοκεντρισμών

Ελληνοκεντρισμός ( Σινοκεντρισμός, Γαλλοκεντρισμός,
Γερμανοκεντρισμός, Σερβοκεντρισμός, Ρωσσοκεντρισμός)

1.Συγκριτική ερμηνεία , διαστάσεις του …..κεντρισμού

α) Εκφράζει εθνοκεντρισμό και ισχυρή, σχεδόν παθολογική ομφαλοσκόπηση καθώς και αυτοβαυκαλισμό.

β) Εκφράζει πρωτίστως μεγάλη πολιτισμική , μερικές φορές και φυλετική υπεραυτοεκτίμηση (Σινοκεντρισμός, Γερμανοκεντρισμός υπό Χίτλερ), Ελληνοκεντρισμός (πρωτίστως οι Ελληναράδες, μύθοι περί του «περιουσίου λαού», περί της “ελληνικής μοναδικότητας”, περί “της ελληνικής ιδιαιτερότητας” και άλλα χαρίεντα).

ε) Ενδειξη υπερπατριωτισμού, εθνικής αλαζονείας ( Σινο…, Γαλλο…, Ελληνοκεντρισμός), εν μέρει και σωβινισμού ( Γαλλο…, πρώην Γερμανο…, Ελληνοκεντρισμός).

δ) Ενδειξη προσπάθειας ισοφαρίσματος συμπλεγμάτων κατωτερότητας ( πρώην Γερμανο…, Ρωσσο…, Ελληνοκενρισμός).

2. Συνέπειες

α) Αυτοπεριχαράκωση, αυτοαπομόνωση (Κίνα έως τις αρχές του 20ου αι.).

β) Από πολιτισμική άποψη μαζοχισμός και αυτοευνουχισμός (Κίνα, Γερμανία
έως τα μέσα του 19ου αι., Ρωσσία , έως τον Τσάρο Πέτρο)).

γ) Πολυεπίπεδη,πολυδιάσταη και πολυμερής καθυστέρηση (Κίνα, Γερμανία, Ρωσία (όπως στο β).

δ) Καταστροφικές στρατιωτικές περιπέτειες ( Μικρασιατική καταστροφή, Γερμανία υπο Χίτλερ, Σερβία υπό Μιλόσεβιτς).

Δημοσιευθέν συχνά στην Καθημερινή, τελευταία φορά στις 5.9.16

————————————————————

Εθναμύντορες Μυθοεθιστές

Οι αυτοκληθέντες μυθοεθιστές εθναμύντορες δυστυχώς δεν  λαμβάνουν τα ιστορικά γεγονότα υπ όψη. Τους αρέσουν οι θρύλοι και τα παραμύθια, αλλά ποτέ η ιστορική αλήθεια. Ετσι δημιουργούνται προϋποθέσεις για νέες εθνικές περιπέτειες.
Πάντως παρακολουθώ εντατικότατα κάθε κίνηση του υπουργού των εξωτερικών και ιδιαιτέρως του υπουργού της εθνικής αμύνης  Π. Καμμένου που δεν είναι οπωσδήποτε προσωποποίηση της διανόησης. Καθημερινή (13.2.15)

————————————————————–

Προς έναν Ελληναρά  και Ορθοδοξαρά

Είσαι η ενσάρκωση του λεκτικού υπερπατριωτισμού και της ορθόδοξης θρησκοληψίας καθώς και του μεσαιωνικού θρησκευτικού σκοταδισμού.

Αυτά δεν κοστίζουν ούτε εργασία, ούτε ιδρώτα, ούτε απαιτούν ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ,
ΟΡΓΑΝΟΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΜΕΘΟΔΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΞΥΠΝΟΤΗΤΑ, ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ και ΑΝΤΟΧΗ. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Εμείς, οι επιτυχείς στο εξωτερικό και ιδιαιτέρως οι επιστήμονες-πανεπιστημιακοί έχουμε άλλες ΑΞΙΕΣ : ατσαλένια ΒΟΥΛΗΣΗ, σιδερένια ΑΥΤΟΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, γρανιτένια ΑΝΤΟΧΗ, ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ από χρυσό, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ από ασήμι και παράφορον ΕΡΩΤΑ (όχι τον γελοίο χριστιανικό) στην ΕΠΙΣΤΗΜΗ (ΕΡΓΑΣΙΑ).

Γι αυτό μας θεωρούν ανά τον κόσμο ως γνήσιους απογόνους και τιμητές της αρχαίας ελληνικής ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ. Εμείς τιμούμε το ελληνικό όνομα παντού και πάντα.

Μάλλον αμφιβάλλω , εάν καταλαβαίνεις αυτήν την ΓΛΩΣΣΑ των πράξεων, των επιτυχιών και των επιστημονικών περγαμηνών. Ο λεκτικός αυτοβαυκαλισμός σου, ο οποίος έχει αγγίξει ήδη τα όρια του άκρως αρρωστημένου βερμπαλιστικού αυνανισμού, του φθόνου και της υπουλότητας δεν συμβάλλει ουδόλως στην επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων. Καθημερινή (30.1.2016)

——————————————————-

Προς έναν αδαή και υπερεξυπνάκια Ελληναρά

Αλλο ΕΞΥΠΝΟΣ και άλλο εξυπνάκιας, αλλο μορφωμένος και άλλο διεστραμμένος, άλλο πολιτισμένος και άλλο αποβλακωμένος, άλλο γνώστης και ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΣ του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και άλλο γελοίος και στείρος αρχαιολάτρης , άλλο γνήσιος πατριώτης και άλλο πατριδοκάπηλος του γλυκού νερού και της κακιάς ώρας. Καθημερινή (15.11.15)

————————————————–

Το βαλκανοανατολίτικο φαινόμενο του Τσαμπουκά ή  ο Τσαμπουκισμός ως προϊμιο του Συγκρουσιασμού

Εδώ και τρία χρόνια έχω διαπιστώσει σε   πολιτικούς, και σε δημοσιογράφους την παράξενη ροπή σε τσαμπουκάδικες δηλώσεις .  Εχω συλλέξει  μερικές ενδιαφέρουσες δηλώσεις  κορυφαίων ελλήνων πολιτικών, που αφορούν άλλους ευρωπαίους πολιτικούς .

Ηδη ο  μέγας λαοπλάνος Α. Παπανδρεόυ τα «εψαλλε» στην πρώην πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρεταννίας Θάτσερ. Επίσης και η  πρώην επίτροπος της ΕΕ κ. Βάσω  Παπανδρέου «έλουσε» την  Θάτσερ και της έδειξε εντόνως , τί εστί ελληνικό βερύκοκο.

Η  πρώην  υπουργός κ. Κατσέλη : “Ποιός είναι αυτός ο κ. Αλμούνια ( πρώην επίτροπος οικονομικών της ΕΕ ) που θα μας πεί εμάς… ;” η πρώην υπουργός κ. Διαμαντοπούλου περί των μελών της Τρόϊκας  :” Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να μας πούν εμάς, τί πρέπει να κάνουμε… ;”

Τον Αύγουστο 2013 εξοργίσθηκε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Παπούλιας κατά τη διάρκεια μίας επίσημης ομιλίας προ ανωτέρων αξιωματικών και είπε μεταξύ άλλων : ” Τι είναι οι Γερμανοί, τί είναι οι Ολλανδοί, τί είναι οι Φιννλανδοί… ” Αυτό θα μπεί οπωσδήποτε στα ευρωπαϊκά εγχειρίδια διδασκαλίας της Διπλωματίας.

Αλλά και σχετικά απλοί πολίτες, ιδαιτέρως  αριστερόστρεφοι έχουν την γελοία συνήθεια να «βάζουν άλλους στην θέση τους».  Εν τω μεταξύ διαπιστώνουμε ακόμη και στα σχόλια σε ηλεκτρονικές εφημερίδες την κακίστη συνήθεια πρωτίστως ανωνύμων  να προσπαθούν να «μειώσουν» ή και να «ταπεινώσουν» άλλους σχολιαστές.

Τσαμπουκάδικη συμπεριφορά σημειώνεται και στον ιδιαίτερο τρόπο του «διαπραγματεύεσθαι» του πρώην υπουργού των οικονομικών κ. Βαρουφάκη.  Αυτός «υψώνει ανάστημα» έναντι συναδέλφων  του σα να τους λέει : Και ποιοί είστε εσείς που θα μου πείτε εμένα…Ξέρετε , ποιός είμαι εγώ ;

Εδώ πρόκειται για ενα τεράστιο εθνοψυχολογικό πρόβλημα του Νεοέλληνα, του οποίου η βασική συμπεριφορά έναντι Ευρωπαίων είναι άκρως κομπλεξική.  Μάλλον  συντελείται στο υποσυνείδητό του ακόμη ο διαχωρισμός μεταξύ του καθυστερημένου Βαλκάνιου και των εξελιγμένων Ευρωπαίων, κάτι που αντικατοπτρίζεται και σε ανάλογες εκφράσεις της νεοελληνικής γλώσσας.

Αλλά ίσως να υπάρχει και ένας άλλος λόγος για τσαμπουκάδικη συμπεριφορά, όπως η αυταπάτη, ότι κάθε Νεοέλληνας  είναι δήθεν άμεσος απόγονος των αρχαίων Ελλήνων και επομένως κάτι το ιδιαίτερο.  Με προσοχή ας αναφερθεί και ένας άλλος λόγος, όπως η πολιτισμική καθυστέρηση του μέσου Ελληνα σε σύγκριση με τον μεσαίο Ευρωπαίο. Αυτό έχει ως συνέπεια ένα μάλλον χοντροειδή  βασικό κώδικα συμπεριφοράς. Ετσι συμβαίνει να μην υπάρχει αλληλοσυνεννόηση ακόμη και σε επίσημες διαπραγματεύσεις. Αλλα λέγει ο Ευρωπαϊος και άλλα καταλαβαίνει ο Ελληνας.

Ο τσαμπουκισμός είναι πέραν τούτου ενδειξη υπεραυτοεκτίμησης, μεγαλοστομίας, αυθάδειας, προκλητικότητας,  ανευθυνότητας, και γελοίας,  σχεδόν απολίτιστης συμπεριφοράς.Το Βήμα (9.12.15), Καθημερινή

—————————————— ————–

Λεονταρισμοί =Μαζοχισμός

Οι λεονταρισμοί (του Τσίπαρα) είναι ένδειξη μεγάλης πολιτισμικής καθυστέρησης, μίας καθαρώς βαλκανοανατολίτικης (όχι ευρωπαϊκής ) νοοτροπίας, σχεδόν μαζοχιστικής διάθεσης, έλλειψης λογικής σκέψης και γενικά έλλειψης της αυτογνωσίας.

Οι λεονταρισμοί είναι διαδεδομένοι στη Μέση Ανατολή και αποτελούν μία από τις αιτίες της κατάπτωσης του ισλαμικού κόσμου.Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα : Καταστροφή ante portas. Το Βήμα (28.1.16)

————————————————- ———-

« Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες” ( Κράτος και Πολίτης)

Νηφάλια θέαση vs της πατριδοκαπηλείας

Σκοπός του παρόντος σχόλιου δεν είναι μία τοποθέτηση υποκειμενικού είδους, αλλά μία πολιτικά ουδέτερη και νηφάλια προσέγγιση σε ένα όντως πολύπτυχο
και σημαντικό ζήτημα.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η πόλις ( κράτος ) αποτελείται από τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία : εξουσία, πληθυσμός και έδαφος (επικράτεια). Πολύ αργότερα, στα τέλη του 19ου αι. έχει ο
κορυφαίος αυστριακός νομικός επιστήμονας Georg Jellinek διατυπώσει σχεδόν το ίδιο,
χωρίς όμως να αναφέρει τον εφευρέτη της σκέψης (sic)

Η εξουσία βασίζεται στη νομιμοποίηση από τον λαό μέσω των εκλογών και ασκείται συγκεκριμένα πρωτίστως από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το κράτος στηρίζεται συνήθως σε ένα έθνος. Το κράτος είναι player ( παίκτης ) στις διεθνείς σχέσεις και ταυτόχρονα υποκείμενο του Διεθνούς δημοσίου δικαίου (φορέας δικαίων και καθηκόντων).

Μέσω αυτών των ιδιοτήτων το κράτος είναι με εκπρόσωπο την κυβέρνηση υποχρεωμένο να ενεργεί πρωτίστως στο συμφέρον ( όφελος ) του δικού του λαού που σημαίνει των δικών του πολιτών, δηλαδή ατόμων, τα οποία κατέχουν την δική του ιθαγένεια. Από αυτήν απορρέουν και για τις δύο πλευρές δικαιώματα καθώς και υποχρεώσεις.

Το κράτος έχει το δικαίωμα να εκπροσωπεί στις διεθνείς σχέσεις και την υποχρέωση να προστατεύει τους
δικούς του πολίτες στο εξωτερικό. Από το άλλο μέρος οι πολίτες του έχουν μεταξύ άλλων την υψίστη υποχρέωση να υπερασπισθούν το πάτριον έδαφος
και γενικά την Πατρίδα τους, όπως αυτό έχει συμβεί στον Αλβανικό πόλεμο , όταν το ελληνικό έθνος ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές
τοποθετήσεις έχει υπερασπισθεί σύσσωμα την Ελλάδα, ενώ στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής υπήρχαν και όχι λίγοι „Ελληνες“ , οι οποίοι συνεργάσθηκαν με τον κατακτητή και έτσι πρόδωσαν την Πατρίδα τους (
“Γερμανοτσολιάδες”).

Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να κάνουμε ένα
δυσάρεστο και αρνητικό σχόλιο για υπερπατριωτικές δυνάμεις του παρόντος πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας ( Ιδέ στο Μπλογκ το άρθρο “Χρυσή Αυγή,
Προσωρινή ανάλυση” ). Εν ολίγοις , μεταξύ του κράτους και των πολιτών του υπάρχουν στενότατες και υπαρξιακές νομικές σχέσεις.

Εκτός τούτου υφίστανται και συναισθηματικές σχέσεις, οι οποίες εκφράζονται στις έννοιες πατριωτισμός ( φιλοπατρία ) και εθνική συνείδηση.
Πατριωτισμός σημαίνει μία πολιτική τοποθέτηση επί τη βάσει μίας συναισθηματικής δέσμευσης στις αξίες, στην γλώσσα, στην παράδοση, στην θρησκεία και στον πολιτισμό ( τρόπος ζωής, λογοτεχνία, μουσική κλπ.) του
ιδίου έθνους.

Συμπέρασμα : Είναι αυτονήτο, ότι μία χώρα ανήκει
στους κατοίκους της, δηλαδή στην περίπτωσή μας, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες μεν, αλλά σημειώνονται και άλλες πτυχές του ζητήματος.

Η εθνική συνείδηση ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση και βάση για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό. Ήταν όντως ένα εθνικό κατόρθωμα που από τις διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες έχει δημιουργηθεί το Ελληνικό Έθνος και έχει σφυρηλατηθεί μία ενιαία και ισχυρή εθνική συνείδηση. Αλλά ο αγώνας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού είχε
εθνοαπελευθερωτικό χαρακτήρα χωρίς ιδαίτερη κοινωνικη σημασία.

Το ελεύθερο ελληνικό κράτος έχει ίσως διαπράξει από την αρχή ένα λάθος, το οποίο έγκειται στην υπερεκτίμηση της εθνικής συνείδησης και στην τελεία
υποτίμηση τις κοινωνικής, της κρατικής και της νομικής συνείδησης, πράγμα που είχε και έχει ακόμη και σήμερα ολέθριες συνέπειες.
Είναι π.χ. ευκολότατο πολλοί Έλληνες να επισημάνουν ανέξοδα και φραστικά τον πατριωτισμό τους. Δεν συνάδουν όμως πάντα πράξεις στην καθημερινή ζωή
προς όφελος της Πατρίδας. Δηλαδή η εθνική συνείδηση και ο πατριωτισμός έχουν σε τέτοια περίπτωση εκτός από την περίπτωση της υπεράσπισης του
πατρίου εδάφους πρωτίστως βερμπαλιστική σημασία.

Είναι όντως ένα τραγικό φαινόμενο να λείπει η κρατική συνείδηση, η οποία λειτουργεί στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ως βάση της ύπαρξης του κράτους.
Ταυτόχρονα είναι ,όπως φαίνεται, εύκολο και αυτονόητο ο Έλληνας να υπερασπίσει ηρωϊκά την Πατρίδα του. Αλλά είναι δυσκολότατο να κάνει κάτι για την σωστή λειτουργία του κράτους και μεταξύ άλλων να πληρώνει τους φόρους του. Πρέπει να καταλάβει επί τέλους , ότι έχει και υποχρεώσεις
απέναντι στην κοινωνία ως σύνολο ( κοινωνική συνείδηση ) και στο κράτος του (κρατική συνείδηση ), ( Ιδέ εκτενέστερα στο Μπλογκ μου το άρθρο
“Εθνική, κοινωνική και κρατική συνείδηση” ).

Διαπιστώνουμε πέραν τουτου και μία ψυχολογική πτυχή. Εγείρεται το ερώτημα, εάν είναι
αναγκαίο, κάτω από τις σημερινές συνθήκες να υπογραμμίζουμε εντόνως το αυτονόητο, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες.
Αμφιβάλλουμε, εάν σήμερα υπάρχουν εξωτερικοί κίνδυνοι, οι οποίοι απειλούν άμεσα την
Πατρίδα μας, εκτός έάν πιστεύουμε στις γνωστές συνωμοσιολογίες (Ιδέ
στο Μπλογκ μου το άρθρο „Εθνικιστική (Δεξιά και Αριστερά) Συνωμοσιολογία“) αυτοαναγορευθέντων εθναμυντόρων.

Η Ελλάδα έχει αποτανθεί στους γνωστούς διεθνείς οργανισμούς και ικέτευσε γονυπετής να τις δοθούν
δάνεια, γιατί στην διεθνή αγορά ήταν ουδείς διατεθειμένος να της διαθέσει δάνεια. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε η τότε κυβέρνηση να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις. Αυτό ισχύει και σήμερα.

Οι συνθήκες της δανειοδότησης ήταν και είναι για την Ελλάδα αληθώς πολύ δυσμενείς. Πρέπει όμως να λάβουμε οπωσδήποτε υπ όψη, ότι οι δανειοδοτικοί οργανισμοί δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, και εκτός
τούτου ισχύει στις διεθνείς σχέσεις η αρχή της αμοιβαιότητας ( Ιδέ
στο Μπλογκ μου το άρθρο „Αμοιβαιότητα“).

Η τοποθέτηση μερικών πολιτικών να καπαρώνουν τον
πατριωτισμό για τον εαυτό τους είναι τουλάχιστον άδικη, κάπως αήθης και γελοία και αγγίζει σχεδόν τα όρια του εθνικιστικού παροξυσμού, κάτι που δεν έχει ουδεμία σχέση με τον πραγματικό, δηλαδή όχι με τον λεκτικό,
αλλά με τον έμπρακτο πατριωτισμό. Η εργαλειοποίηση της Πατρίδας για μικροπολιτικούς σκοπούς θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί τουλάχιστον σαν
ανέντιμη και λίαν υποκριτική.

Δημοσίευση ως σχόλιο συχνά στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (τελευταία στις 8.10.17)

Αρχαίοι Ελληνες, Λόγοι για τις Επιτυχίες, Αρχαιολογία, Γνώσεις περί Αρχαίων, Επιστημονικές Πηγές

Αρχαίοι Ελληνες, Λογοι για τις Πολιτισμικές και Επιστημονικές Επιτυχίες

Οι λόγοι για τις κοσμοϊστορικές επιτεύξεις των αρχαίων Ελλήνων με έχουν απασχολήσει πολύ στις περασμένες δεκαετίες. Εφθασα στο εξής συμπέρασμα, το οποίο δημοσίευσα φυσικά πιο λεπτομερειακά στο πανεπιστήμιό μας :

α) Οι αρχαίοι ημών είχαν την τύχη να ζουν δίπλα σε πολύ αρχαιότερους και κατ αρχάς ανώτερους πολιτισμούς. Εχουν παραλάβει από αυτούς θησαυρό γνώσεων.

β) Δεν υπήρχε ένα κεντρικό ιερατείο για να καταπιέζει και να αποπλανεί τον άνθρωπο. Ετσι έχουν τεράστιες δημιουργικές δυνάμεις απεγκλωβισθεί. Τέτοιες δεν υπάρχουν στην σημερινή Ελλάδα.

γ) Δημοκρατικό πολίτευμα με το ελεύθερο άτομο με αυτοπεποίθηση, δημιουργικότητα και δυναμικότητα.

δ) Η ανακάλυψη του ατομικού συμφέροντος και της ιδωτικής επιχειρηματικότητας. Δεν υπήρχαν κρατικές επιχειρήσεις !

ε) Η ανακάλυψη της αρχής της άμιλλας (ανταγωνιστικότητας) : “Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων” !

ζ) Η αλληλουχία μεταξύ του έρωτα/σεξουαλικότητας και της σοφίας/επιστήμης. Και αυτό είχε ως συνέπεια την απελευθέρωση δημιουργικών δυνάμεων. Αυτός ο συνδυασμός είναι σε όλην την ιστορία της ανθρωπότητας μοναδικός.

Παρατήρηση

Η εθνικιστική άποψη, ότι οι αρχαίοι Ελληνες είχαν δήθεν ανώτερα γονίδια και επομένως ήταν πιό ευφυείς από τους άλλους λαούς ,είναι γελοίες, ρατσιστικές και μη επιστημονικές. Καθημερινή (9.3.14).

——————————————————–

Ελλάδα, Παλαιοανθρωπολογία

Η Παλαιοανθρωπολογία επί τη βάσει του DNA έχει εμπεδωθεί από Αμερικανούς και Ευρωπαίους επιστήμονες, ενώ οι λίγοι Παλαιοανθρωπολόγοι που έχουμε, τα έμαθαν στα αμερικανικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και έμειναν στο εξωτερικό, γιατί αυτή η άκρως δύσκολη επιστήμη είναι στα ελληνικά πανεπιστήμια υποανάπτυκτη.

Ξέρω , ότι για την  καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Tübingen κ. Χαρβάτη (εργάσθηκε στο Max-Planck- Institut στην πόλη μας) έχει ενδιαφερθεί ένα κρητικό πανεπιστήμιο, αλλά οι δυνατότητες ερευνών και τα οικονομικά δεν ανταποκρίνονται σε διεθνή κριτήρια.Το Βήμα (8.2.16)

———————————————————–

Γνώσεις, πηγές, Αρχαιολογία

Πρόκειται για το consensus generalis professorum et doctorum ( Γενική ομοφωνία των καθηγητών και των δοκτόρων), το οποίο αποτελεί έναν από τους κανώνες της Γενικής Μεθοδολογίας των επιστημονικών ερευνών. Οι γνώσεις που στηρίζονται στον κανώνα αυτό αντανακλώνται στα πανεπιστημιακά εγχειρίδια, λεξικά κτλ.

Σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους σημειώνονται υπερεξειδικευμένοι επιστήμονες σύμφωνα και με  το ρητό chacun a sa place. Ειδάλλως υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να επικρατήσουν οι αδαείς και οι τσαρλατάνοι.

Ειδικά στην αρχαιολογία εφαρμόζονται σύγχρονες μέθοδοι (πρωτίστως υψηλές τεχνολογίες και DNA) , οι οποίες επιβεβαιώνουν, ότι ο πρώτος άνθρωπος κατάγεται από την Αφρική, οι πρώτοι γεωργοί της Ευρώπης προήλθαν από την Μέση Ανατολή και οι Ινδοευρωπασίοι ήρθαν στην Ευρώπη από τις αναφερθείσες περιοχές. Η τελευταία περίπτωση δεν έχει διατυπωθεί από Γερμανούς αλλά από την Marija Gimbutas: The Kurgan Culture and the Indo-Europeanization of Europe. Selected Articles From 1952 to 1993. Institute for the Study of Man, Washington DC 1997. ISBN 0-941694-56-9.

Ιδέ επίσης άλλη άποψη  C. Renfrew, K. Boyle (Ed.) : Archaeogenetics. DNA and the population prehistory of Europe. McDonald Institute, Cambridge 2000. ISBN 1-902937-08-2 καθώς καθώς και Venceslas Kruta,L Europe des origines. La Protohistoire 6000-500 avant J..C., Paris, ISBN 3 406 37136 1. Αναφέρω μόνον τα βιβλία από την οικιακή μου βιβλιοθήκη.
Οπως βλέπετε, πρόκειται για σύγχρονες εκδόσεις.
Λοπόν γενικά :
Οταν πρόκειται οι σπουδαστές να γράψουν  τις πρώτες επιστημονικές εργασίες, τους κάνουμε την ακόλουθη σύσταση :
Να μελετούν κατά σειράν τα κείμενα περί του εκάστοτε αντικειμένου ως εξής : πρώτα τα έγκριτα λεξικά, κατόπιν τα εγχειρίδια, ύστερα τις
εξειδικευμένες μονογραφίες και στο τέλος τις υπερεξειδικευμένες και κάπως δύσκολες μελέτες σε επιστημονικά περιοδικά. Να μην αρχίσουν ποτέ ανάποδα.
Να χρησιμοποιούν μόνον ΕΓΚΡΙΤΕΣ πηγές !

Iefimerida (11.15.15)

———————————————————–

Μερικά αρχαία θέματα (απάντηση)

Στηριζόμενος εδώ και δεκαετίες σε ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ πηγές (πανεπιστημιακά εγχειρίδια, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά κτλ.) που εκφράζουν την γενική ομοφωνία των ειδικών επιστημόνων (consensus generalis professorum et doctorum) , τοποθετούμαι σύντομα :

1. Ο μυκηναϊκός πολιτισμός είναι προϊόν των Αχαιών (Πελοπόννησος) και προηγείται των Ιώνων (Αττική).

2.Οι Τρώες δεν είχαν ουδεμία φυλετική, γλωσσική η πολιτιστική σχέση με τους Αχαιούς. Ο ύψιστος θεός τους ήταν ο Απαλλούνια, τον οποίο καθώς και την Αρτεμη έχουν παραλάβει οι αρχαίοι Ελληνες. Σε όλα τα έπη διεθνώς ομιλείται η εθνική γλώσσα του ποιητού.

3.Η λέξη βάρβαρος είναι χιττικής προέλευσης. Η χιττική γλώσσα θεωρείται ως η αρχαιότατη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Εχω σε αγγλική μετάφραση το χιττικό έπος Ουλικούμι.

4. O Κυκλαδικός (Πρωτοκυκλαδικός) πολιτισμός χρονολογείται από το 3 χιλιάδες έτη π.Χ. και υπήρχε παράλληλα με τον Μινωϊκό πολιτισμό που σημαίνει ότι προηγήθηκε του Μυκηναϊκού πολιτισμού.

5. Ο σεισμός και το τσουνάμι στην Σαντορίνη το 1600 π.χ. είχαν καταστροφικές συνέπειες στην Κρήτη.

6.Οι Υκσώς που κατέλαβαν την Αίγυπτο καταγόνταν από την Συρία.

7. Οι Φιλισταίοι αποτελούσαν ένα κράμα από Καναανίτες και Βαλκανίους. Μερικοί ιστορικοί αναφέρουν τους Ιλλυρίους που ήταν όντως μεγαλόσωμοι. Αυτό μπορεί να διαπιστωθεί και σήμερα στην Βόρεια Αλβανία, στο Μαυροβούνιο και στην Κροατία.

8. Τα αρχαιότατα ελληνικά φύλα έχουν προέλθει όπως και τα άλλα ευρωπαϊκά από τις νοτιορωσικές στέπες μεταξύ της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας κατ ευθείαν ή μέσω της Κεντρικής Ευρώπης όπως όλοι οι άλλοι Ινδοευρωπαίοι. ιefimerida (15.11.15)

Σπουδές, Προβλήματα με Μεθοδολογία, Αξιολόγηση, Επαγγελματικός Προσανατολισμός,Κομματικοί Οργανισμοί, Σπουδαστές (Βόρειοι – Νότιοι Ευρωπαίοι , Διαφορές), Διδακτορικές Διατριβές

Ελληνικά Πανεπιστήμια, Ανεπαρκής επιστημονική Μεθοδολογία

Είχα εν μέρει να κάνω και με απόφοιτους ελληνικών πανεπιστημίων, οι οποίοι ήρθαν στην Ευρώπη για μεταπτυχιακές σπουδές.

Στην επιστημονική ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ (εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων) είχαν μεγάλα ελλείμματα. Το ίδιο έχω διαπιστώσει και σε μεταπτυχιακούς από την Ιταλία, την Ισπανία και τις άλλες βαλκανικές χώρες ούτως ή άλλως, ενώ οι σπουδαστές από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη (ιδιαιτέρως οι Ολλανδοί και οι Σουηδοί) ήταν μεθοδολογικά πολύ καλά καταρτισμένοι. Η κυρία αιτία γι αυτό το θλιβερό φαινόμενο είναι η παπαγαλία. Καθημερινή (20.12.15)

——————————————————-

Σπουδές, Αξιολόγηση

Ευκαιρίας δοθείσηςς μία απαραίτητη τοποθέτηση περί των σπουδών γιατί και σ αυτό το άκρως σοβαρό πεδίο επικρατεί ένα αφάνταστο χάος. Το φαινόμενο των σπουδών είναι πολυφασικό.

α) Σπουδές μόνο εν μέρει ή έως το τέλος ; Μόνον αποστήθιση (Νότια Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Τουρκία, όλες οι Ισλαμικές χωρες) ή κριτική σκέψη ( Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδάς , κυρίως προτεσταντικές χώρες) ;

β) Ποιές επιδόσεις , ποιές επιτεύξεις ; καλώς, λίαν καλώς, άριστα ;

γ) Ποιά θέση μεταξύ των πρώτων τελειόφοιτων : πρώτος ; δεύτερος, κτλ. ;

δ) Σε περίπτωση του β) και γ) έχουν τα πανεπιστήμια ενδιαφέρον να προτείνουν στους σπουδαστές τουλάχιστον την υποψηφιότητα για δοκτοράτο και κατόπιν, εάν είναι επιτυχείς, για να ακολουθήσουν την καθ ευτού επιστημονική σταδιοδρομία έως τον πανεπιστημιακό.

ε) Πώς ήταν οι σπουδές ; Μόνον θεωρία ή και εφαρμογή των γνώσεων στην πράξη ; Διδάχθηκε ο σπουδαστής, πώς να συγγράψει μίαν επιστημονική γνωμάτευση για την πράξη ; ( π.χ. μεγάλη επιχείρηση, κράτος, υπουργείο, διεθνής οργανισμός, όπως ο ΟΗΕ κ.α. )

ζ) Ηταν ο υπεύθυνος επιστήμων (Tutor) απλώς συνεργάτης, βοηθός καθηγητού, …, η τακτικός καθηγητής με έδρα ;

η ) Ηταν o Tutor κυρίως διδάσκων ή πρωτίστως επιστήμων ερευνετής με αξιόλογα συγγράμματα ;

θ) Εχουν ασχοληθεί οι υπεύθυνοι επιστήμονες στα πλαίσια της Τουτορίας εντατικά με τον σπουδαστή (πτυχιακός, μεταπτυχιακός, δοκτοράτο ) ;

ι) Σε ποιά χώρα σε τί και σε ποιό πανεπιστήμιο σπούδασε κάποιος ; Διαπιστώνονται τεράστιες διαφορές. Πόσους Νομπελίστες είχε ή τώρα έχει το πανεπιστήμιο ;

κ) Αρκέσθηκε ο σπουδαστής στο πτυχίο η έκανε και δοκτοράτο η σε σπάνιες περιπτώσεις δύο ή τρία δοκτοράτα (πολλά χρόνια) ή το ύψιστο ( υφηγεσία ) ;

Μία απαραίτητη διευκρίνιση :
Στην Ελλάδα επικρατεί η παράξενη συνήθεια του αναβιβασμού των τελειόφοιτων πανεπιστημίων και άλλων ανωτάτων σχολών σε «επιστήμονες¨, πράγμα που είναι τελείως  στις προηγμένες χώρες με μεγάλη επιστημονική παράδοση, ακατανόητο, όπου ακόμη και ένας διδάκτωρ, ο οποίος δεν εργάζεται ως ερευνητής, αυτονοήτως δεν θεωρείται επιστήμονας. Δηλαδή οι απαιτήσεις είναι σε τέτοιες χώρες πολύ υψηλές. Δημοσιευθέν στα Νέα  ( 25.5.14 ).

——————————————————

Πανεπιστήμια και Κομματικοί Οργανισμοί

Ο σχεδόν αυτονόητος κομματικισμός των ελληνικών πανεπιστημίων και των ανωτάτων σχολών είναι στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ένα άγνωστο , ακατανόητο και αδιανόητο φαινόμενο, γιατί δεν υπάρχει καμία λογική σχέση μεταξύ των κέντρων μόρφωσης της νεολαίας και των κομματικών οργανώσεων.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή διαστρέβλωση των ελευθεριών των σπουδαστών στην ελληνική παιδεία, η οποία έχει συντελεσθεί στην εποχή της Μεταπολίτευσης εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, για να λέμε την συγκεκριμένη αλήθεια.

Στις αρχές της δεκαετίας του μου έδωσε το υπουργείο της ανωτάτης παιδείας μιας ευρωπαϊκής χώρας την εντολή να συγγράψω μια γνωμοδότηση περί των σπουδαιοτέρων ελληνικών πανεπιστημίων για τους σκοπούς τις διεθνούς διαπανεπιστημιακής συνεργασίας. Για πρώτη φορά σκόνταψα στο παράξενο πρόβλημα της κομματικοποίησης των πανεπιστημίων.  Μόνο που δεν μπορούσα να εννοήσω , τί σημαίνει αυτό. Δηλαδή το πράγμα δεν μπορούσε να μπει στο μυαλό μου.

Δέκα χρονια αργότερα ήμουν στην Αθήνα υπό την ιδιότητα μέλους μιας διαπανεπιστημιακής επιτροπής της ΕΕ. Στα δύο μεγάλα πανεπιστήμια της Αθήνας έχω διαπιστώσει τερατώδη πράγματα. Έπαθα σχεδόν σοκ. Κατόπιν άρχισα να ασχολούμαι με τις κομματικές οργανώσεις στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας και έφριξα. Δεν σκοπεύω να φέρω γλαύκας εις Αθήνας (προσβολή καθηγητών, άσκηση σωματικής βίας κατά των επιστημόνων ακόμη και κατά των πρυτάνεων κοκ.). Αυτά σημαίνουν σχεδόν αλητικοποίηση της πανεπιστημιακής ζωής.

Ας υπενθυμίσουμε ότι το πανεπιστήμιο ( Universitas Litterarum : Καθολικότητα της Επιστήμης : Ολες οι Επιστήμες) είναι εφεύρεση του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα. Το βασικό καθήκον ήταν η εκπαίδευση των σπουδαστών . Ύστερα από την αστική επανάσταση έχει προστεθεί και η επιστημονική έρευνα.

Δεν κατόρθωσα να βρώ ούτε ένα παράδειγμα κομματικών η γενικά πολιτικών οργανώσεων που συνεδριάζουν ή ενεργοποιούνται μέσα σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια της Κεντρικής και Βόρεια Ευρώπης. Αυτό όμως δεν σημαίνει , ότι οι σπουδαστές ήταν και είναι ιδεολογικά και πολιτικά ουδέτεροι . Το 1968 έχουν π.χ. ξεσηκωθεί στην Κεντρική Ευρώπη φοιτητές κατά κοινωνικών αδικιών. Αλλά μερικά χρόνια αργότερα έχουν εξελιχθεί πολλά μέλη του κινήματος σε γνήσιους μπουρζουάδες.
Φυσικά υπάρχουν επίσημες εκπροσωπήσεις των σπουδαστών στα πανεπιστημιακά όργανα. Αυτά κανονίζονται από τους νόμους. Εν ολίγοις ,αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως παράνοια (μία από τις πολλές).

Συμπεράσματα

α ) Να εκδιωχθούν όλες οι κομματικές οργανώσεις από τους πανεπιστημιακούς χώρους.
β ) Να ποινικοποιηθούν οι αναμείξεις των πολιτικών κομμάτων στην πανεπιστημιακή ζωή.
γ ) Να εκδιωχθούν όλοι οι “φοιτητοπατέρες”, μία από τις κατάρες που έπεσαν επάνω στα ελληνικά πανεπιστήμια.
δ ) Να περιορισθεί ριζικά το επαίσχυντο φαινόμενο των “αιωνίων ψευτοφοιτητών”, μεταξύ των οποίων δρουν πολλοί τραμπουκοαναρχικοί και αναρχοαλήτες.
ε ) Να καταργηθεί η σημερινή μορφή του πανεπιστημιακού ασύλου και να εισαχθεί το μοντέλο ασύλου των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών

Μόνον έτσι θα είναι τα πανεπιστήμια σε θέση να εκπληρώσουν την αποστολή τους για την οποία έχουν ιδρυθεί. Η περάτωση αυτών και άλλων δυσάρεστων φαινομένων είναι κάτι το αυτονόητο. Και στον τομέα της παιδείας πρέπει επί τέλους να υλοποιηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις υπό το νόημα του εξευρωπαϊσμού, του εκμοντερνισμού και του εξορθολογισμού.

Οι σπουδαστές χρειάζονται κατάλληλες ακαδημαϊκές συνθήκες για να σπουδάσουν και έτσι να προετοιμασθούν συστηματικά για τα επαγγέλματά τους και για την εργασία τους στην κοινωνία. Όποιος ύστερα από την περάτωση των σπουδών επιθυμεί να γίνει πολιτικός , ας γίνει. Αυτό δεν ενοχλεί κανένα συμπολίτη.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο ( Βήμα, Καθημερινή, Νέα, Πρώτο Θέμα ).

—————————————————

Σπουδές και Επαγγελματικός Προσανατολισμός (2012)

Δυστυχώςοι νέοι πλάθουν όνειρα για το μέλλον κάτω από λίαν δυσχερείς οικονομικές συνθήκες γενικά στην Ελλάδα καθώς και συγκεκριμένα στις ελληνικές οικογένειες.
Περί αυτού του ζητήματος έχω ανταλλάξει στο παρελθόν απόψεις με νέους και με γονείς.

Στην δεκαετία του  90, τότε που επικρατούσε η εικονική ευημερία, έχω διαπιστώσει , ότι οι περισσότεροι νέοι δεν ήξεραν τι πράγματι ήθελαν. Άλλοι πάλι εξέφρασαν την επιθυμία να σπουδάσουν κάτι το εύκολο, για να αποκτήσουν  ένα δίπλωμα (sic) . Στην πλειονότητά  τους ήθελαν σχεδόν όλοι να σπουδάσουν οπωσδήποτε σε πανεπιστήμιο.

Ξαφνιάστηκαν, όταν τους ανακοίνωσα, ότι οι νέοι στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες  συνδέουν συνήθως τις σπουδές με τον επαγγελματικό προσανατολισμό και ότι πάρα πολλοί πραγματοποιούν τις σπουδές τους σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που βρίσκονται ανάμεσα στο πανεπιστήμιο και στις επαγγελματικές σχολές.
Μερικοί θεώρησαν κάτι τέτοιο σχεδόν ως προσβολή, γιατί πίστευαν, ότι μόνον οι πανεπιστημιακές σπουδές αναβιβάζουν το κοινωνικό γόητρο,  πράγμα που δεν μπόρεσα να κατανοήσω.

Η σημερινή γενιά είναι ευτυχώς πιό ρεαλιστική, αλλά έχει , όπως φαίνεται, ακόμη κάποιες αγκυλώσεις. Στην εποχή της ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμοιοποίησης θα ήταν πιό λογικό και ωφέλιμο να σκεφθούν οι νέοι κάπως διαφορετικά.  Θα μπορούσαν π.χ. κάλλιστα να φαντασθούν μίαν εργασία ως ειδικοί σε μίαν αλλη ευρωπαϊκή χώρα η και σε μίαν άλλην ήπειρο, κάτι  που αυτονοήτως προϋποθέτει την εκμάθηση των απαραιτήτων ξένων γλωσσών.
Θα ήταν   προτιμότερο να μάθουν την γλώσσα μίας πλούσιας χώρας, αντί να ασχολούνται με μία ξένη γλώσσα με το μοναδικό κριτήριο, ότι είναι ωραία ( π.χ. Γαλλικά ).

Λοιπόν συγκεκριμένα : Η αγγλική γλώσσα είναι αναμφιβόλως η σπουδαιότερη γλώσσα του κόσμου. Στην Ευρώπη είναι ύστερα από την αγγλική  η γερμανική γλώσσα ( Γερμανία, Αυστρία, γερμανική Ελβετία) η πιό σημαντική γλώσσα. Με αυτές τις δύο γλώσσες μπορούν και οι νέοι από την Ελλάδα να βρουν κατάλληλη εργασία σε όλη την Ευρώπη και πιό πέρα. Δημοσιευθέν στον ηλεκτρονικό τύπο.

- ————————————————–

Σπουδαστές στην Γερμανία, Μεγάλες διαφορές (πρωτίστως Βόρεια και Νότια Ευρώπη)

Ζω εδώ και 58 έτη στην Γερμανία ( 32 πρώην Ανατολική και 26 στην ενωμένη Γερμανία) και πέραν τούτου είχα σπουδαστές (φοιτητές, μεταπτυχιακούς και δοκτορά) προ και μετά των κοσμοϊστορικών αλλαγών από 70 χώρες του κόσμου (όλες οι θρησκείες και όλοι οι Κύκλοι Πολιτισμού).

Τεράστια είναι η διαφορά μεταξύ των σπουδαστών από τις ισλαμικές και από τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και μεταξύ των σπουδαστών από τη Νότια και από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.

Τις πιο μεργάλες επιτυχίες έχουν να αναδείξουν οι σπουδαστές από τις χώρες με προτεσταντική (ΗΘΙΚΗ αρχή της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ) και ειδικά με καλβινιστική (ΗΘΙΚΗ αρχή της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ) παράδοση. Οντως άλλος αστερισμός.

Εάν π.χ. ζούσαν στην Ελλάδα Ολλανδοί ή Σουηδοί, θα την έκαναν παράδεισο, ενώ εάν ζούσαν Ελληνες στην Ολλανδία ή στην Σουηδία θα ήταν πάμπτωχοι και ζήτουλες. Καθημερινή (16.10.16)

————————————————————-

Διδακτορικές Διατριβές

α) Μόνον οι αριστούχοι και οι πολύ καλοί απόφοιτοι πανεπιστημίων και ανωτάτων σχολών λαμβάνουν την ευκαιρία να συγγράψουν μία διδακτορική διατριβή.
β) Γενικά είναι πολύ δύσκολο ο ενδιαφερόμενος να βρει  ειδικό πανεπιστημιακό που θα αναλάβει την επιστημονική εποπτεία. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τους απόφοιτους ξένων πανεπιστημίων.
γ) Επιτρέπονται ταυτόχρονα μόνο 4-5 υποψήφιοι λόγω ποιοτικής εποπτείας.
δ) Η συγγραφή μίας διδακτορικής διατριβής διαρκεί κανονικά 3 έως τέσσερα έτη. Εάν όμως ο μέλλον διδάκτωρ εγάζεται αλλού, μπορεί να διαρκέσει και 6 έτη. Σημειώνονται και περιπτώσεις, στις οποίες η συγγραφή της διδακτορικής διατριβής διαρκεί μόνον δυόμιση ή και σπανίως δύο έτη. Στην τελευταία περίπτωση προετοιμάζεται ο ενδιαφερόμενος από ένα πανεπιστημιακό συστηματικά πρωτίστως στα πλαίσια φοιτητικών ομάδων ερευνών για την συγγραφή της διατριβής. Είχα τέτοιες ομάδες επί 25 έτη. Ηταν σαν φυτώριο μελλόντων επιστημόνων.
δ) Μεταξύ της διπλωματικής και της διδακτορικής διατριβής σημειώνεται τεράστια διαφορά. Το ίδιο ισχύει και για την υφηγεσία σε σύγκριση με την διδακτορική  διατριβή, αλλά η υφηγεσία είναι πολύ δύσκολη και προβλέπεται κυρίως γι αυτούς που προορίζονται για την ανώτερη πανεπιστημιακή σταδιοδρομία.
ε) Μέσω της διαδακτορικής διατριβής συντελούνται ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ έρευνες και ταυτόχρονα ο υποψήφιος ωριμάζει  ως επιστημονική προσωπικότητα.
ζ) Στις προηγμένες χώρες ονομάζονται μόνο τα άτομα από διδάκτορα και πάνω επιστήμονες, ενώ στην Ελλαδα ονομάζεται κάθε απόφοιτος πανεπιστημίου επιστήμονας.

-Ο τιμητικός τίτλος Dr.hc.  (Dr.honoris causa) έχει μόνον σε μερικές περιπτώσεις κάποια σχέση με την επιστημονική έρευνα. Καθημερινή (21.12.16)

Ελληνικά στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο, Δημοτική και Καθαρεύουσα, Αρχαία και Λατινικά

Αρχαία Ελληνικά στο Γυμνάσιο

Τελειώσαμε στην δεκαετία του 50 το Γυμνάσιο, αλλά αντί να διεισδύσουμε στο πνεύμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ασχολούμασταν εντατικά με την συντακτική και την γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Αλλά στο εξωτερικό είχαμε τη μεγάλη ευκαιρία να μελετήσουμε επί τέλους τα έργα των Ελλήνων φιλόσοφων συστηματικά, όμως μεταφρασμένα σε άλλες γλώσσες. Καθημερινή (30.5.15)

————————————————–

Δημοτική, Καθαρεύουσα
Το γλωσσικό πρόβλημα με έχει στο παρελθόν απασχολήσει, γιατί δεν είχα κατανόηση για το παράξενο φαινόμενο της ελληνικής διγλωσσίας : Η Καθαρεύουσα για τους δήθεν μορφωμένους και η Δημοτική για τον απλό λαό, αν και σε αυτήν έχει γραφεί η νεοελληνική λογοτεχνία. Από ό,τι έχω έως τώρα διαβάσει, μια τέτοια διγλωσσία δεν σημειώνεται σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες έχουν εξελιχθεί φυσιολογικά και χωρίς τεχνάσματα.

Από αυτά που έχω τα παρελθόντα έτη όχι τόσο συστηματικά συλλέξει και διαβάσει γύρω από την ελληνική γλώσσα , καταλήγω στο εξής αποτέλεσμα :

Η Καθαρεύουσα (έως το 1976)) αποτελεί μία τεχνιτή γλώσσα, η οποία εστιάζεται μεταξύ της Ελληνιστικής Κοινής ( από το 330 π.Χ. έως το 700 μ.Χ.,τελευταίο στάδιο της Αρχαίας Ελληνικής) , από την οποία έχει παραλάβει πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία και της Δημοτικής.
Σε ό,τι αφορά τα στάδια της Ελληνικής γλώσσας , σημειώνεται και άλη γνώμη :
α)Ελληνιστική Κοινή (300 π.Χ. -565 μ. Χ.).
β) Μεσαιωνικά Ελληνικά (565-1453).
δ) Νεοελληνικά (από το 1453 έως σήμερα).

Η Δημοτική (από το 1700 ) είναι η σύγχρονη Νέα Ελληνική γλώσσα και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως κόρη της Μεσαιωνικής Ελληνικής (από το 700 έως το 1700, μόνον οι πολύ μορφωμένοι , ιεράρχες και θεολόγοι μιλούσαν την Ελληνιστική Κοινή και μερικοί ακόμη και την Κλασική) , η οποία έπεται της Ελληνιστικής Κοινής.
Η Δημοτική έχει εμπλουτισθεί σημαντικά με λέξεις μεν από την καθαρεύουσα, αλλά με άλλες καταλήξεις.
Εν τω μεταξύ η Δημοτική έχει τόσο εξελιχθεί που ο μέσος Ελληνας δεν την κατέχει, πολλοί δεν την καταλαβαίνουν. Μερικοί ποιητές έφθασαν στο σημείο να αξιοποιούν ομηρικές λεξεις κα επί τη βάσει των να γράφουν ποιήματα, τα οποία είναι για έναν που δεν κατέχει την Ομηρική ακατανόητα. Εχω μια τέτοια εμπειρία με έναν γνωστό ποιητή.

Συμπέρασμα : Η Δημοτική δεν είναι κόρη, αλλά το πολύ εγγονή της Ελληνιστικής Κοινής.

Πηγές

-Γ. Κορδάτος, Ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος, Αθήνα 1973.
-Νεοελληνική Γραμματική (της Δημοτικής), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης, Ινστιτούτο Νεοελληνικων Σπουδών, ΙδρυμαΤριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1991.
-J.Chadwick, Η γέννεσις της ελληνικής γλώσσας, Αθήνα 1961/1962.
- R. Rowning, Robert, Medieval and Modern Greek, Cambridge 1983.
-L.R.Palmer, The Greek language, London 1996.
- H. Tonnet, Histoire du grec moderne, Paris, 1993-2003.
-F. R. Adrados, Geschichte der griechischen
Sprache. Von den Anfängen bis heute, Tübingen/Basel 2002.
- C. García Gual, J. M. Lucas de Dios, O. , Historia de la lengua griega , familia lingüística indoeuropea, Santillana 2004. Καθημερινή ( 5.2.18)

-Είναι γνωστό, ότι οι μορφωμένοι Ελληνες έγραφαν στη μεσαιωνική Γλώσσα, ενώ ταυτόχρονα ο λαός μιλούσε την Δημοτική που περιείχε πολλες ξένες λέξεις.
Ο Κοραής σκέφθηκε να τονώσει την ελληνική εθνική συνείδηση και ταυτόχρονα να ενδυναμώσει τον δεσμό με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, γι αυτό έχει επί τη βάσει πρωτίστως της Ελληνιστικής Κοινής να εμπεδώσει την Καθαρεύουσα . Στην ελληνική Φιλολογία έχει αυτή ονομασθεί ως τεχνητή γλώσσα. Εχει αναβιβασθεί σε επίσημη γλώσσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και παραμελήθηκε η σχεδόν περιφρονημένη αλλά ζωντανή Δημοτική. Ετσι έχει δημιουργηθεί η διγλωσία ελληνικής sui generis. Τωρα επικρατεί στη γλώσσα μας ένα αφάνταστο χάος που είναι ΑΓΝΩΣΤΟ στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μία γλώσσα, μία γραμματική.
2. Στην Ευρώπη έχει επικρατήσει ως επίσημη γλώσσα (διοίκηση, διπλωματία, επιστήμη) η Λατινική γλώσσα (όχι τεχνητή) έως τον 18ο αι. αυτονοήτως έχει κάπως απλοποιηθεί, και οι γλωσσολόγοι την ονόμασαν σε σύγκριση με την υπερεξελιγμένη Κλασική Λατινική Vulgata , στα Γερμανικά Vulgärlatein (υποδεέστερα Λατινικά). Ο λαός μιλούσε την εκάστοτε εθνική γλώσσα.
Στις χώρες με νεολατινική γλώσσα ομιλείται μόνον η επίσημη γλώσσα και όχι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και τα κλασικά ή τα μεσαιωνικά Λατινικά.

-Κριτήριο για την κατανόηση μίας λώσσας είναι ο μέσος πολίτης, δηλαδή στην Ελλάδα ο μέσος Ελληνας, ο οποίος δεν καταλαβαίνει τέτοιες φράσεις από την καθαρεύουσα όπως π.χ, “εν κατακλείδι” , “αμφότεροι”, “προϋποτιθέσθω” , “ευκαιρείας δοθείσης” και άλλες ελληνικούρες α λα Καρατσαφέρη, Πολυδώρα κτλ. Ακούσατε πώς μιλάει η διεθνώς διακεκριμένη ιστορικός Γλύκατζη-Αρβελέρ ; Κατανοητή Δημοτική. Αλλά ακόμη και σήμερα οι περισσότεροι θεολόγοι γράφουν τα συγράμματά τους στην Καθαρεύουσα.

-Το 1991 γνώρισα στην Θεσσαλονίκη μίαν καθηγήτρια Γυμνασίου Φιλόλογο, η οποία μου σύστησε ακριβώς αυτόν τον ΣΥΓΚΕΡΑΣΜΟ.
Στο Γυμνάσιο της Κατερίνης μάθαμε πολύ καλά την Καθαρεύουσα, αλλά όταν ήμουν στο εξωτερκικό έλαβε χώραν η αντικατάστασή της με την Δημοτική, την οποία πeριφρονούσαμε (sic). Κατόπιν άρχισαν για μένα τα μπερδέματα : Από το ένα μέρος δεν ήθελα να μιλήσω πλέον την Καθαρεύουσα, από το άλλο μέρος δεν κστείχα καλά την εν τω μεταξύ εξελιχθείσα Δημοτική.Καθημερινή (5.2.18)

-Η αντικατάσταση της καθαρεύουσας με την δημοτική έχει συντελεσθεί όταν ήδη βρισκόμουν στο εξωτερικό.
Επαθα πράγματι σοκ, γιατί η καθαρεύουσα ήταν για μένα ιδανική προϋπόθεση να μάθω για την επιστημονική μου εργασία σχετικά εύκολα μερικές ξένες γλώσσες και πέραν τούτου δεν κατείχα καλά την δημοτική.

Και όμως η εποχή της καθαρεύουσας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ισως μπορεί να βρεθεί κάποτε μία λύση η οποία θα έγκειται στον εμπλουτισμό της δημοτικής με λέξεις από την δημοτική ή και από τα αρχαία ελληνικά.
Πάντως επικρατεί ένα μεγάλο γλωσσικό και εννοιολογικό χάος. Καθημερινή (30.5.15)

————————————————-

Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά στο Γυμνάσιο της Κατερίνης

Τα αρχαία Ελληνικά με βοήθησαν πάρα πολύ στην ταχεία εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας και δη της επιστημονικής με τα απαρέμφατα, τη μετοχή και το συντακτικό.
Τελικά την κατείχα καλύτερα από τους Γερμανούς.

Τα Λατινικά με βοήθησαν τόσο πολύ στις σπουδές και αργότερα στην σταδιοδρομία μου ως πανεπιστημιακού που ήμουν σε θέση να διατυπώσω νέους επιστημονικούς όρους, οι οποίοι έγιναν διεθνώς γνωστοί και χρησιμοποιούνται πρωτίστως σε επιστημονικά συγγράμματα με παραπομπή στα δικά μου ανάλογα επιστημονικά συγγράμματα. Καθημερινή (4.10.15)
——————————————————————————-
Ελληνική Γλώσσα. Εξέλιξη, Στάδια

Προέλευση και γενεαλογία • Προελληνικό υπόστρωμα
• Ελληνοαρμενική
• Ελληνοάρεια
• Ελληνοφρυγική
• Ελληνικές γλώσσες

Περίοδοι
• Πρωτοελληνική (περ. 3η χιλιετία π.Χ.)
• Μυκηναϊκή ελληνική (περ. 1600–1100 π.Χ.)
• Αρχαία ελληνική (περ. 800–300 π.Χ.)
• Ελληνιστική Κοινή (περ. 300 π.Χ.–330 μ.Χ.)
• Μεσαιωνική ελληνική (περ. 330–1453)
• Νέα ελληνική (από το 1453)

Διάλεκτοι Αρχαίες
• Αιολική
• Αρκαδοκυπριακή
• Αττική και Ιωνική
• Δωρική
• Ομηρική
• Λοκρική
• Παμφυλιακή
• Μακεδονική

Νέες
• Καππαδοκική
• Κρητική
• Κυπριακή
• Δημοτική
• Xειμαρριώτικα
• Κατωιταλιώτικα
• Καθαρεύουσα
• Μαριουπολίτικα
• Ποντιακή
• Τσακώνικη
• Ρωμανιώτικα

Φωνολογία • Αρχαία
• Κοινή
• Νέα Ελληνική

Γραμματική • Αρχαία
• Νέα

Συστήματα γραφής • Κυπριακό συλλαβάριο
• Γραμμική Β’
• Ελληνικό αλφάβητο
o Ιστορία
o Αρχαϊκές μορφές
o Αριθμητικά
o Ορθογραφία
o Πολυτονική γραφή
o Ελληνικός κώδικας Μπράιγ
o Κυριλλική και Λατινική γραφή
• Greeklish

Γραμματεία • Αρχαία
• Μεσαιωνική (Λόγια και Δημώδης)
• Νεοελληνική

Προβολή και μελέτη • Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού
• Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

Ἀλλα • Εξωνύμια
• Τοπωνύμια
• Παροιμίες
• Γλωσσικό ζήτημ

Ευρώπη, Εννοια, Προϊστορία, Μέλη, Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού, Ελλάς Ανατολή Και Δύση

Ευρώπη , Ανατολή ΚΑΙ Δύση

Προσπάθεια μιας συστηματικής προσέγγισης

Ανατολή

1. Γλωσσική πτυχή

Οι μεγάλοι θαλασσοπόροι Φοίνικες ήταν ο πρώτος λαός, ο οποίος έχει χρησιμοποιήσει την έννοια Δύση ( Βρπ =Βρεπ=Δύση= στα Ελληνικά Ευρώπη ) και εννοούσαν όλες τις χώρες δυτικά της Κύπρου. Στην Φοινικική γλώσσα (δυτικοσημιτική, αργότερα επίσημη γλώσσα της μεγαλοδύναμης Καρχηδώνα) σημαίνει βρπ σκότος ή δύση.

Στους ιστορικούς χρόνους έχουν οι Αρχαίοι Έλληνες ονομάσει  την περιοχή της Δυτικής Μεσογείου Εσπερία ( Δύση ) , εξ ου και ο Εσπέριος ( Δυτικός ). Στην ελληνική μυθολογία  οι Εσπερίδες ήταν θυγατέρες του Άτλα, εξ ου και η ονομασία ” Ατλας-Οροσειρά” στην Βορειοδυτική Αφρική (Μαρόκκο, Αλγερία).

Στους “Πέρσες ” του Αισχύλου γίνεται λόγος για την χώρα, στην οποία έχουν νικηθεί οι Πέρσες “εκεί όπου δύει ο ήλιος” (Δύση ).

Πολύ προ των Ελλήνων οι Αιγύπτιοι ονόμαζαν όλες τις περιοχές δυτικά της Αιγύπτου και της Λιβύης δύση ή σκότος.

Οι πρακτικοί Ρωμαίοι προσέδωσαν στις δυτικές περιοχές του Ιmperium Romanum την ονομασία Occidens ( Δύση ) και στις ανατολικές περιοχές την
ονομασία Oriens ( Ανατολή ) , στην οποία ανήκαν η Κυρηναϊκή ( Λιβύη), η Αίγυπτος, η Συρία-Παλαιστίνα και η Asia Minor ( κατόπιν μετάφραση στα Ελληνικά ως Μικρά Ασία).

Προ περίπου δύο χιλιάδων ετών έχει  η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαιρεθεί στην Δυτική (Imperium Romanum Occidentalis) και στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ( Imperium Romanum Orientalis ).

2. Ιστορική πτυχή

Ύστερα από την εδραίωση του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση του αστικού κράτους έχει επικρατήσει σε όλα τα πεδία της ζωής ιδιαιτέρως στον 19ο αι. η Δύση ( Ευρώπη)  . Προηγήθηκαν η Αναγέννηση, ο   Ευρωπαϊκός   Διαφωτισμός και η Αστική Επανάσταση.

Οι βαλκανικές χώρες όμως δεν έχουν βιώσει αυτην την καθοριστική εξέλιξη. Αλλά οι ευρωπαϊκές μεγαλοδυνάμεις Αγγλία και Γαλλία έχουν ταπεινώσει με την αποικιοκρατική τους πολιτική τις ισλαμικές χώρες.

Η βιομηχανική και επιστημονική υπεροχή της Δυσης ήταν και είναι ακόμη το υπόβαθρο της αλαζονείας των Δυτικοευρωπαίων και των Αμερικανών έναντι άλλων χωρών , ιδιαιτέρως των καθυστερημένων ισλαμικών .

3. Πολιτισμική πτυχή

Από επιστημονική άποψη χρησιμοποιούνται οι όροι  “Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού” , “Ισλαμικός Κύκλος Πολιτισμού” , «Κονφουκιανικός Κύκλος Πολιτισμού» και «Ινδουϊστικός Κύκλος Πολιτισμού». Εχω διαπιστώσει, ότι αυτοί οι Terminini scientifici  δεν είναι στην Ελλάδα γνωστοί.

Τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού, στον οποίο ανήκουν και μη ευρωπαϊκές χώρες ( πρωτίστως  ΗΠΑ, Καναδάς, Ισραήλ, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία ) είναι τα εξής : ανθρωποκεντρισμός ( δηλαδή όχι θεοκεντρισμός ), ατομοκεντρισμός ( δηλαδή όχι ετατισμός ), πολίτης ( citoyen ), κράτος του δικαίου,  ατομικά (υποκειμενικά, όχι αντικειμενικά ) ανθρώπινα δικαιώματα, δημιουργικότητα, συστηματικότητα, οργανοτικότητα κτλ.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του Ισλαμικού Κύκλου Πολιτισμού ( Ανατολή ) είναι τα κάτωθι : θεοκεντρισμός έως θεοκρατία, ανδροκρατία και φαλλοκρατία,  δικτατορίες, νεποτισμός, διαφθορά, φανατισμός. Εκτός τούτου διαπιστώνουμε έλλειψη του ατόμου, του πολίτου, της δημοκρατίας, των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών,της κοινωνικής,  της κρατικής και της νομικής συνείδησης, της αυτοκριτικής,  του αισθήματος της ευθύνης για το σύνολο, του ορθού λόγου, της δημιουργικότητας  κτλ.

Αξίζει τον κόπο να συγκρίνουμε τον Νεοέλληνα ρεαλιστικά περισσότερο με τον Ανατολίτη και όχι τόσο με τον Δυτικοευρωπαίο.

Υπάρχει και η ειδική περίπτωση του Νεοέλληνα πολιτικού  που είναι πολιτιστικό κράμα της Ανατολής και της Δύσης. Ο αντικειμενικός παρατηρητής και γνώστης της νεοελληνικής νοοτροπίας διαπιστώνει συχνά , ότι μερικοί πολιτικοί σκέπτονται και εκφράζουν γνώμη σε βαλκανοανατολίτικο πολιτισμικό επίπεδο : μεγαλοστομία, αθυροστομία, τσαμπουκισμός, συνωμοσιολογία, υπόνοιες , απειλές, συκοφαντίες, “επιθέσεις” και “αντεπιθέσεις” αντί επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων, συγκρουσιασμός, έλλειψη της αυτοπεποίθησης, της λογικής σκέψης, της πολιτισμένης κριτικής και πρωτίστως της αυτοκριτικής.

Όποιος τονίζει μεγαλόφωνα, πολυποίκιλα και επανειλλημμένα, ότι είναι “100 τοις εκατό αθώος” και ότι “θα αστράψει η αλήθεια” κτλ.. αντί να περιμένει την απόφαση μίας ειδικής επιτροπής η ενός δικαστηρίου, έχει πολλά ψυχολογικά προβλήματα και ίσως να μην είναι και τόσο πεπεισμένος για την αθωότητά του. Αυτό συμβαίνει συχνότατα με πολιτικούς του παρακάτου είδους ( Ιδέ  στο Μπλογκ μου την κοινωνιολογική, πολιτολογική και γλωσσολογική μελέτη «Νεοέλλην άνηρ πολιτικός, Κάθαρμα, Αλήτης, Μπάσταρδο» και το άρθρο  «Νεοέλληνας, Βαλκανοανατολίτης» ).

Δημοσιευθέν συχνά στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο, κυρίως στην Καθημερινή και στο Βήμα.

———————————————————–

Ευρώπη-Ελλάδα
(κάποιος χρήστης αξιολογεί την Ευρώπη ως άχρηστη, ανίκανη κτλ.)

Εννοείτε την πραγματική Ευρώπη ή την Ευρώπη των σουρεαλιστών και ονειροπόλων ; Η σημερινή Ευρώπη είναι το όνειρο και άλλων περιοχών της υφηλίου. Δηλαδή, επειδή η Ελλάδα έχει παντελώς ξεπέσει, μπατίρισε και η Ευρώπη ;

Ευνοήτως επιθυμείτε την Ευρώπη των τεράστιων πακέτων , τα οποία τα τρισκατάρατα και τελείως διεφθαρμένα τρωκτικά των κυβερνώντων κομμάτων έχουν καταβροχθίσει; Οι καιροί έχουν αλλάξει, οι “κουτόφραγκοι” ξύπνησαν.

Ακριβώς αύριο υπερασπίζει στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου κάποιος (Mario Arroyave) από τους πρώην μεταπτυχιακούς μου την διδακτορική διατριβή του με θέμα την δημιουργία μίας Λατινοαμερικανικής Ενωσης με πρότυπο την ΕΕ !
Είχα εν μέρει την επιστημονικκή εποπτεία επί του θέματος. Voila ! Προσθήκη. Εν τω μεταξύ έχει υπερασπίσει το δοκτοράτο του με magna cum laude : λίαν καλώς). Καθημερινή (22.6.15)
Ευρώπη, Εννοια, Προϊστορία, Ποιοι ανήκουν στην Ευρώπη ;

Προϊστορία

Ήδη προ 25χιλ. (γυναικεία είδωλα ίσως θεοτήτων ) και μία φλογέρα, προ 18χιλιάδων ετών (ζωγραφιές) έχουν συντελεσθεί στην Ευρώπη στην
Παλαιολιθική Εποχή (700χιλ-8χιλ. π.Χ.) μερικές πολιτισμικές επιτεύξεις.
Με την Νεολιθική Εποχή ( 5.500-2.500 π.Χ. ) έλαβε χώραν η „Γεωργική Επανάσταση“ και έχει αρχίσει ο συστηματικός εκπολιτισμός των Ευρωπαίων (
οικισμοί, καλλιέργεια δημητριακών , καταμερισμός εργασίας, κεραμική ( 5χιλ. π.Χ.) και αστεροσκοπείο (Stonehenge, 3χιλ. π.Χ.).

Οι πρώτοι αγρότες έχουν προέλθει από την περιοχή μεταξύ της Ανατολικής Μικράς Ασίας, της Συρίας και του Ιράκ ( DNA ! ) . Εκεί έχει εφευρεθεί 9 χιλιάδες έτη π.Χ. η γεωργία .

Η Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη είχαν γεωργικό πολιτισμό ήδη μεταξύ του 5.500 και του 4.500 π.Χ. Μερικές επιτεύξεις των Ευρωπαίων είναι πολύ
αρχαιότερες και από τις αιγυπτιακές πυραμίδες ! Και όμως, πολλοί αφελείς και αδαέστατοι Ελληναράδες νομίζουν , ότι οι Βόρειοι Ευρωπαίοι ζούσαν επάνω στα δένδρα και είχαν τα βελανίδια σαν διατροφή. Αυτό είναι το αποκορύφωμα της αμορφωσιάς , της άγνοιας και της μορφωτικής αυτοπεριχαράκωσης.Καθημερινή (28.8.16)

—————————————— —————-

Ευρώπη, Εννοια

1. Γλωσσολογικά : H λέξη Ευρώπη είναι η ελληνική εκδοχή (προφορά) της φοινικικής λέξης ΒΡΠ (μόνο σύμφωνα !) και σημαίνει η Δύση.
Μερικούς αιώνες αργότερα έχουν ονομάσει και οι αρχαίοι Ελληνες όλες τις περιοχές δυτικά από την Ελλάδα Δύση (Εσπερία).
Η λέξη Ευρώπη ερμηνεύεται ακόμη και σε επίσημα λεξικά εσφαλμένα ως «ευρύα όψη».
2. Μυθολογικά
Η ωραία Ευρώπη ήταν κόρη του βασιλιά της Φοινίκης Αγένορα. Ο Δίας με μορφή του ταύρου την απήγαγε και την έφερε στην Κρήτη, όπου γέννησε τρία αγόρια : τον Μίνωα, τον Ραδαμάνθη και τον Κάδμο κλπ.
3. Ιστορικά
Η Μέση Ανατολή έχει προγηθεί της Ευρώπης στις παραγωγικές δυνάμεις (εμπέδωση της γεωργίας ήδη 9 χιλιάδες έτη π. Χ. στην δημιουργία κρατών 3 χιλ. έτη π. Χ., στην νομοθεσία (πρώτοι κώδικες 2.240 έτη π.Χ., πρώτα αλφάβητα περίπου 3 χιλ. έτη π.Χ. (το ελληνικό αλφάβητο έχει παρθεί τον 9ο αι. από τους Φοίνικες κτλ. Από τον 6 αι. π.Χ. άρχισαν να σπουδάζουν Ελληνες στις χώρες με πολύ αρχαιότερους πολιτισμούς ιατρική, νομοθεσία, διοικητικά συστήματα, αρχιτεκτονική και γεωμετρία (Αίγυπτος), μαθηματικά και αστρονομία (Βαβυλωνία).
Ακόμη και η θεά Αφροδίτη προέρχεται από την Ανατολή και δη μέσω Συρίας (Aschterut, Αστάρτη) από την Βαβυλωνία (Ischtar).
Πρώτο Θέμα (1.6.15)

———————————-

Ευρώπη, ποιοί ανήκουν σ αυτήν ;

α) Στην Ευρώπη ανήκουν γεωγραφικά όλες οι χώρες μεταξύ της Πορτογαλλίας και της Ρωσίας και μεταξύ της Σκανδιναβικής και της Ελλάδας.
β) Στην Ευρώπη ανήκουν πολιτισμικά η Νότια ( στα Βαλκάνια μόνον η Ελλάδα λόγω της ιστορίας) , η Δυτική, η Κεντρική, η Βόρεια, και η Ανατολική Ευρώπη (η Ρωσία, η Λευκορωσία, η Ουκρανία και η Μολδαβία μόνον εν μέρει).
γ) Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ευρώπης είναι ο Διαφωτισμός theoria cum praxi.
δ) Ηδη προ 26 ετών έχω στις διαλέξεις μου πρεσβεύσει την άποψη περί της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Αυτή η αντίληψη έχει όμως τότε θεωρηθεί ως υπουτιμητική για τις χώρες του ευρωπαίκού Νότου.
Καθημερινή (3.2.17)

Panos Terz ( Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος ), Προέλευση, Credo, Σπουδές, Πανεπιστημιακοί Κλάδοι, Εγκυκλοπαιδική Μόρφωση, Μουσικές Προτιμήσεις

Panos Terz ( Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος )

Προέλευση

Περίπου τον 9ο αι. π. Χ. αυτόχθονοι πληθυσμοί (Ιωνες, Αχαιοί) έγκατέλειψαν κάτω από την πίεση των Δωριέων   την Πελοπόννησο και εποίκησαν μαζικά τα παράλια της Ιωνίας . Ηδη μερικούς αιώνες πρωτύτερα εποίκησαν Μίνωες , Αχαιοί και γενικά Ιωνες αυτές τις περιοχές. Τον 7ο αι. κινήθηκε ένα τμήμα από αυτούς μέσω του Ελλησπόντου προς τον Βορρά και ίδρυσε στις ακτές του Ευξείνου Πόντου την πόλη Σινώπη που ήταν η αφετηρία για την αποίκηση όλων των παραλιών.  Μερικοί προχώρησαν στην ενδοχώρα και κατοίκησαν στην πόλη Hanusha (Αργυρούπολη). Εκεί συγχωνεύθηκαν με απογόνους των Ηιττιτών. Τον 19ο αι. επέστρεψαν οι απόγονοί τους στα παράλια, όπου έγινε εν μέρει επιμειξία με τους καυκάσιους Λαζούς. Οι πρόγονοι των Τερζοπουλαίων κατοικούσαν πρώτα στην Τραπεζούντα, έφυγαν για την Αργυρούπολη, όπου έμειναν έως τις αρχές του 19ου αι., κατόπιν μετοίκησαν στην Φάτσα. Οι πρόγονοι της μητέρας μου κατάγονται από την περιοχή της Τραπεζούντας. Ο παππούς μου παντρεύτηκε μίαν κατάξανθη Πόντια με γαλανά  μάτια από την περιοχή των Γαλατών . Όλοι οι συγγενείς της γιαγιάς  μου έχουν κορμιά, φυσιογνωμίες κτλ. όπως οι σημερινοί απόγονοι των Κελτών σε ευρωπαϊκές χώρες.

——————————————————

Credo

α) Αγάπη στην εργασία (επιστήμη), β) ατσαλένια βούληση, γ) σιδερένια αυτοπειθαρχία, δ) γρανιτένια αντοχή, ε) ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ζ) Πανθεϊστής, η) Αμυντικός Ουμανιστής (Ανθρωπιστής), θ) Απέχθεια έναντι των ολοκληρωτικών συστημάτων (Φασισμός, Κομμουνισμός).

——————————————————-

Σπουδές

Νομικές Επιστήμες με ειδίκευση στο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (Δ.Δ.Δ., ιδιαιτέρως στο Διεθνές Συμβατικό Δίκαιο), στο Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο και στην Θεωρία/ Φιλοσοφία, Κοινωνιολογία και Μεθοδολογία του Δικαίου. Bάσεις της Φιλοσοφίας, της Εθνικής Οικονομίας ,της Πολιτολογίας,  της πανεπιστημιακής Παιδαγωγικής, της Διδακτικής , της Μεθοδικής/Μεθοδολογίας, της Ψυχολογίας , της Κοινωνιολογίας και του Πανεπιστημιακού Managemant. Πέραν τούτου σπουδές στο Μαρξισμό-Λενινισμό, στην Μαρξιστική-Λενινιστική Φιλοσοφία ( ιδιαιτέρως στον Διαλεκτικό και στον Ιστορικό Υλισμό ), στην Πολιτική Οικονομία του Καπιταλισμού , στην Ιστορία του Διεθνούς Εργατικού Κινήματος, στο Διεθνές Επαναστατικό Κίνημα, στην Θεωρία της Επανάστασης και στο Διεθνές Σοσιαλιστικό Σύστημα.

———————————————————-

Πανεπιστημιακοί κλάδοι

Καθηγητής Πανεπιστημίου, Λειψία, Universidad Santiago

Εδρα : Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Θεωρία, Φιλοσοφία, Κοινωνιολογία και Μεθοδολογία του Δικαίου, Θεωρία των διεθνών σχέσεων, Γενική Μεθοδολογία των βασικών επιστημονικών και προγνωστικών ερευνών.
Το τελευταίο μόνον για την επιμόρφωση άλλων καθηγητών πανεπιστημίου.

—————————————————-

Εγκυκλοπαιδική μόρφωση

Στα πλαίσια της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης ασχολούμαι από το 1960 ερασιτεχνικά, αλλά συστηματικά με την Αρχαιολογία (ειδικά με την Μεσολιθική και την Νεολιθική Εποχή καθώς και με την Εποχή του Χαλκού ), με την αρχαία ελληνική Ιστορία και Φιλοσοφία καθώς και με την Ρωμαϊκή Ιστορία και Φιλοσοφία, με την συγκριτική παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού και της Λογοτεχνίας, με την Μυθολογία και την Ετυμολογία, συστηματικά με τους αρχαίους πολιτισμούς της Μέσης Ανατολής , των Χιττιτών, της Ινδίας και της Κίνας και  απο το 1985 επιστημονικά με την Εθνολογία (προέλευση, φυσιογνωμία και νοοτροπία ) των ευρωπαϊκών και μερικών ασιατικών λαών.Λόγω επιστημονικών σκοπών εκμάθηση μερικών ξένων γλωσσών. ——————————————————– —

Μουσικές προτιμήσεις

Διαθέτω στην κατοικία μου περίπου 1300 δίσκους , κασέτες και CD με τουλάχιστον 15 χιλιάδες μουσικά κομμάτια και τραγούδια. Περίπου 75 τοις 100 αφορούν την μεσαιωνική (από τον 8ο αι.) μουσική και τραγούδια από πολλές ευρωπαϊκές χώρες και πρωτίστως κλασσική μουσική από όλες τις εποχές και όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (πρωτοστατούν οι Ιταλοί, οι Γερμανοί, οι Αυστριακοί, οι Γάλλοι, οι Αγγλοι και οι Ρώσοι).

Τα υπόλοιπα αφορούν παραδοσιακά τραγούδια σχεδόν από όλον τον κόσμο, ιδιαιτέρως ελληνικά (πρωτίστως παραδοσιακά), γερμανικά, πάρα πολλά λατινοαμερικανικά, ιρλανδικά, αγγλικά, ινδικά, κινέζικα, μογγολικά, κεντροασιατικά, αραβικά ( ιδιαιτέρως αραβοανδαλουσιακά και αιγυπτιακά ) και αφρικανικά (δυτικοαφρικανικά) . Σε ό,τι αφορά τα ελληνικά τραγούδια και τη μουσική, διαθέτω μεν σχετικά πολλά, αλλά μου λείπουν , όπως συχνά διαπιστώνω, πολλά τραγούδια από τον Πόντο, την Μικρά Ασία και ιδιαιτέρως από τα ελληνικά νησιά (ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΤΙΚΑ !!!)που μου αρέσουν πάρα πολύ. Εν τω μεταξύ έχει επιλυθεί το πρόβλημα αυτό χάριν του Youtube.

-Johann Sebastian Bach, Ο μεγαλύτερος μουσικοσυνθέτης στην παγκόσμια ιστορία της μουσικής.

Σε ό,τι αφορά το έργο του Bach, προτίμησα ήδη από το 1960 τα εξής έργα , τα οποία έχω στην “Οικιακή μουσική βιβλιοθήκη” μου : Matthäus-Passion (Υπάρχει και μία από τον Telemann !), Messe h-moll, Die vier Orchestersuiten BWV 166-169, Die sechs Brandenburgischen Konzerte BWV 1046-1051, Violinkonzerte I : BWV 1041-1043 (Αυτό ιδιαιτέρως με David et Igor Oistrach), Das Wohltemporierte Klavier ( I Präludien und Fugen 19-24, BWV 864-869 ( Swjatoslaw Richter !), Konzerte für Cembalo und Streichorchester f-moll BWV 1056, A-dur BWV 1055 und E-dur BWV 1053, στο τέλος το “λαϊκο” Weihnachtsoratorium.

Επισκέπτομαι τακτικότατα (abonnement) τα ρεσιτάλ κλασικής μουσικής γενικά στην “Πόλη της μουσικής” Λειψία εδώ και μισόν αιώνα.

Καθημερινή ( 30.1.16)

-Μογγολία, Τραγουδίστριες

Είναι γενικά γνωστό, ότι μόνον οι υψηλές φωνές των γυναικών είναι κατάλληλες για μαγεία. Σe σύγκριση με τις Κινέζες τραγουδούν μελοδικότατα και πολύ καλύτερα. Ισως είναι η Byambajargal Gombodorj η διασημότερη τραγουδίστρια της Μογγολίας.

Πάντως είναι προτιμότερο να είμαστε ανοιχτοί απέναντι στη μουσική και στα τρταγούδια άλλων πολιτισμών και λαών,από το να κάνουμε και εθνοκεντριστική μουσικοομφαλοσκόπηση.

Καθημερινή ( 17.1.16)

Αρης Νούλης Νουλιάδες (1-17)

Νουλιαδα 17η

-ΚΑΤΕΡΙΝΑ προς Άρης Νούλης : Πάλι με ανεβασμένη πίεση; Ξεχειλίζεις από χριστιανική αγάπη! Το έκτρωμα της φύσης κατάφερε να σου ματώσει την καρδιά, δεν το λες κι ανάξιο. Σκούπισε τα αίματα τώρα. Άιντε. Καθημ.(17.12.17)

-HH προς Άρης Νούλης : Κάτι δικό σου έχεις να πείς χωρίς να παπαγαλίζεις τους άλλους; τους μεγάλους; Καθημ. (20.12.17)

-Ματθαίος o Γαλιλαίος προς Άρης Νούλης : Εσύ και ο ΔΙΔΑΧΕΣ λοιπόν, σαν γνήσιοι Φαρισαίοι, πρέπει ν’αρχίσετε ν’ανησυχείτε. Ήγκικεν γάρ η ώρα…! Καθ. (20.12.17)
-Ματθαίος o Γαλιλαίος προς Άρης Νούλης : «Και δεν τα λέτε απλώς. Καθημερινά “αναρτάτε” τις “Θέσεις” σας σαν άλλοι Martin Luther. Κάνετε κύρηγμα, “κεκαλυμένο” κύρηγμα. Το λένε και κατήχηση και ενίοτε πλύση εγκεφάλου όταν γίνεται μετά βιας, και το οποίο Κύρηγμα που κάνετε, αν επρόκειτο περί Πολιτικής θα ελέγετο “Προπαγάνδα”, και μάλιστα “ασύστολη”, όπως κάνουν τα διάφορα κομμουνιστο συρανελικά τρόλ εδώ.
Ακόμα και ο Σωκράτης δεν τους έλεγε ποιό είναι το σωστό και ποιό το λάθος. Έκανε συζήτηση όχι κατήχηση, γι’αυτό και λεγονται ΔΙΑΛΟΓΟΙ. Ο Σωκράτης βέβαια είχε ταλεντο και δεν είχε “πρόγραμμα”… και το απέδειξε επιλέγοντας ό ίδιος τον θάνατό του. Αν εσείς οι δυό θέλετε να μας πείσετε…. κάντε το ίδιο… Αλλιώς…» , Καθ. (20.12.17)

-Ματθαίος o Γαλιλαίος προς Άρης Νούλης : Ευνότητο να μην καταλάβαινες τι σχέση έχουν όλα αυτά με την υποκρισία και των δυό σας.
Αν το καταλαβαίνατε και οι δυό σας … ΔΕΝ θα τα γράφατε.!
Όσο για το “σκανδάλισμα” σου δεν χρειάζεσαι εμένα.
Έχεις ήδη σκανδαλισθεί και τώρα κάνεις τον μετανοημένο μπάς και αποφύγεις το πύρ το εξώτερον… αλλά αυτό υπάρχει μόνο στην φαντασία σου την οποίαν παραμόρφωσαν αυτοί που σε γαλούχησαν.
Ηρέμησε όμως γιατί οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες υπάρχουν μόνο στο μυαλό σου… και έτσι σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’ ακουσθεί ο αόρατος θίασος να σε καλεί ν’απολογηθείς… να ξέρεις ότι κάποιος σου κάνει “πλάκα”. Η τύχη σου ενέδωσε ήδη προ πολλού (από την γέννα σου και με “το καλήμέρα” που λένε…) και τα έργα σου αν απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου αν βγήκαν όλα πλάνες, τώρα μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Ξέρω ότι δεν είσαι ούτε έτοιμος αλλά ούτε θαρραλέος. Τα λόγια σου σε προδίδουν. Το παπόρι έφυγε και δεν σε παίρνει πιά. Το επόμενο που θα σε πάρει δεν θάχει επιστροφή.Και τώρα μάταια γελιέσαι λέγοντας πως ήταν ένα όνειρο, πως σ’εξαπάτησε ο Ακατανόμαστος. Δεν απατήθηκεν ούτε η ακοή σου ούτε οι οφθαλμόι σου. Ήσουν εν εγρηγόρσει ανά πάσα στιγμή.
Και τώρα σαν ανέτοιμος απο καιρό, σα δειλός, σαν που ταιριάζει σε που πήρες λάθος δρόμο, πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο, κι άκουσε με θλίψη ως τελευταία τιμωρία τους ήχους, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, κι αποχαιρέτα την, την Ζωή που απόλαυσες και τώρα χάνεις…
Να στο λέω και μουσικά… για να ξέρεις τι έχασες, αν και μεταξύ δύο κατεργαραίων δεν έχασες τίποτα και τώρα μπλοφάρεις με ψευτομετάνοιες μπάς και πείσεις τον Ύψιστο… τρομάρα να σούρθει…! Ουαί Ουαί υμίν Φαρισαίε υποκριτή…!Σε ασπάζομαι ενθέρμως και ειλικρινώς επι τη επετείω των ημερών… και σου αφιερώνω το: Το κατά Janis Ευαγγέλιον:
και μην ξεχνάς ότι : Omnes vulnerant, ultima necat».Καθημ. (20.12.17)
-ΗΗ προς Άρης Νούλης : Εννοούσα όλες τις παραπομπές κλπ π.χ. τώρα ο Αϊνστάϊν, Χθές ο Πλάτων, οι “Πατέρες” της Εκκλησίας κλπ κλπ…
Πές κάτι δικό σου, κάτι πρωτότυπο. Αν κάποιος θέλει να ξέρει τι είπε ο Απόστολος Παύλος πάει και διαβάζει αυτά που (λένε) ότι έγραψε/είπε… δεν περιμένει να τ’ακούσει από δεύτερο χέρι και το χειρότερο ερμηνευμένα κατα το δοκούν και κατα το ίδιον συμφέρον. Τι δεν κατάλαβες από αυτό που σ’ερώτησα;
Και αν δεν κατάλαβες την απλή ερώτηση αυτή, τι θα μπορούσες να καταλάβεις από τα πολύπλοκα όλων αυτών που μηνμονεύεις; Δεν αρκεί να σημειώνεις τα βιβλία σου στην βιβλιοθήκη σου.
Είναι σαν να μελετάς τι απόχρωση θα σου δώσει η μίξη των χρωμάτων αλλά δεν ζωγραφίζεις ποτέ, ενώ σαφώς στην περίπτωσή σου μετά από τόση μελέτη εμφανώς έχεις κάτι να πείς αλλά προτιμάς να το λένε οι άλλοι για σένα. Κρίμα.
Έχω ένα φίλο που ξέρει τα πάντα από φωτογραφία, την μελετά 50 χρόνια, ξέρει όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες, και σε τρελαίνει στην διδασκαλία και την θεωρία, και πρέπει να κάνεις τούτο κι εκείνο, και πρέπει να χρησιμοποιήσεις αυτό το φιλμ γι’αυτόν τον σκοπό και όχι το άλλο, και ο Ansel Adams χρησιμοποιούσε μηχανή με μεγάλο αρνητικό κ.ο.κ, αλλά στα πενήντα τόσα χρόνια που με ζαλίζει είναι αμφίβολο αν έχει τραβήξει πάνω από είκοσι φωτογραφιές και καμία δεν βλέπετε. Ε! Αυτός ο άνθρωπος ΔΕΝ δικαιούται να εκφέρει γνώμη επί της φωτογραφίας…!!
Το ίδιο κι εσύ. Μας λές τι λένε οι άλλοι. Πές μας το με δικά σου λόγια. Διαφορετικά γίνεσαι άκρως επαναληπτικός, κουραστικός, αυτά που λές χωρίς σημασία και τελικά δεν προσθέτεις καμία αξία στην συζήτηση.
Όσο για εμάς, αν θέλουμε να μάθουμε τι είπε εκείνος και ο άλλος πάμε κατ’ευθείαν στο πρωτότυπο.» Καθ. (20.12.17)
-Παναγιώτης Βύρας προς Μαρία Α. : «Προτού καβαλήσει το καλάμι έδινε την ελεημοσύνη του σε ζητιάνες. Αφού ξεπέζεψε, σε μετάνοια τώρα, θα ελεήσει τα εκτρώματα φύσης! Άλλαξε μόνο δέρμα, το φίδι. Ταλαίπωρο ψοφήμι ζωής. Ένα σακατεμένο, ανθρώπινο ναυάγιο που πνίγεται σε βρωμόνερα…»Καθημ.(20.12.17)

-kierkegaard προς KATEΡΙΝΑ (περί Α. Νούλης)
Ειδικα το τελευταιο ΚΑΤΕΡΙΝΑ, δηλ. το ¨ Γκεκε, αγνωστου νουμερου Κατερινα ¨, ειναι κι αυτο απ τον Ισοκρατη, αλλα παρελειψε ο ..Νουλης να το αναφερει, εξυπακουεται βλεπεις λογω του πνευματος των χριστουγεννων, που μονο ο …Νουλης, εχει διεισδυσει τοσο βαθια και με κατανυξη- καθ οτι τεκνο του Αγ. Παισιου- και αλλων μεγαλομαρτυρων της Μ. Βατοπαιδιου. Ετσι ειναι οι ανθρωποι με κουλτουρα. Ειδαλλως τι κουλτουρα θα ηταν αν τη μια μερα δεν ειναι αγιοτερος της Παναγιας, την αλλη σαν φορτηγατζης σε γκισε του Υπουργ. Συγκοινωνιων, την αλλη σαν Καθ. Κλασσικης Φιλολ. στο Ητον, την αλλη να χασκογελα με τον φαρμακοτριφτη με τα ληγμενα Depon, που βγαζει και κραυγες τελευταια- ποτε μιμειται τα κορακια, ποτε σαν να μπαινει σε βουλωμενη τουαλετα- εν κατακλειδι….δεν βλεπω τιποτα διαφορετικο απο αυτο που ο ιδιος ανεφερε απ τον Αινσταιν, οτι τελικα μαλλον η βλακεια δεν ειναι πεπερασμενη.-Κρης προς Άρης Νούλης : Όσο για ιστορικά γεγονότα νομίζω ότι δεν έχεις ξεφύγει απο τον θρησευτικο φανατισμό της εποχής του Βυζαντίου, της ιερας εξέτασης , και της εποχής των σταυροφόρων. Αμήν!!! Καθημερινή (13.12.17)
——————————————–
-Λουκάς προς Άρης Νούλης : ..αλλά για τ’όνομα του Θεού σας, σταματήστε να μας ζαλίζετε γιατί θα βάλω μέσον με τον Μεγαλοδύναμο, που ως γνωστόν είναι Ελληναράς και καταλαβαίνει από ρουσφέτια, και θα σας καταδικάσει αναφανδόν στο πύρ το εξώτερον…
…εσάς και τα κομμούνια και τους φασίστες και τους ναζί και όλο το κακό συναπάτνημα. Πάρτε μαζί σας και την Ζωή και την κατίνα της “Κ” αν έχετε την Χριστιανική καλοσύνη…!
Ήτοι πηγαίνετε να παίξετε με τα κουβαδάκια σας ΑΛΛΟΥ..!!
Εδώ μας τάπαν κι άλλοι… ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ…!Καθημ. (13.12.17)
—————————————-
-Μάρκος προς Άρης Νούλης : κ.Νούλη θα συμφωνήσετε όμως ότι ο Αχώρητος Θεός σας, του οποίου το Πνεύμα πνει παντού και είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, είναι ακριβώς Αυτός που καταδίκασε εξ’αρχής τον “άνθρωπο”, χριστιανούλη ή μη, να είναι εγκλωβισμένος στις χοϊκές διαστάσεις…
Κατά την γνώμη μου… μεγάλος σαδιστής ο Θεός σας… και μην ξεχνάτε ότι την γνώμη μου, με εξόλπισε να την έχω Αυτός ό ίδιος… και άρα Θείον Δώρον!(13.12.17)
—————————————
-Δευτέρα Παρουσία προς Άρης Νούλης : κε Νούλη αν είναι ν’απαντήσετε και θέλετε να σας πάρουν στα σοβαρά, σταματήστε να αναφέρεστε στους “Πατέρες της Εκκλησίας” και τα Άγια κείμενα και χρησιμοποιήστε το μυαλό σας μόνο. Θείο Δώρο είναι και αυτό και μη χρησιμοποιώντας το, προσβάλετε Αυτόν που σας το έδωσε… Μη χρησιμοποιώντας το, το απαξιώνετε και έτσι αμαρτάνετε και όχι τίποτ’αλλο αλλά θα πάει στράφι η δημιουργία Του…!!!
►Είναι άκρως αξιοσημείωτο ότι μέσα σε όλες τις αναφορές σας στην “Ελληνίδα Γραμματεία”, όπως γράφετε στη ιστοσελίδα σας, μέχρι σήμερα δεν έχετε αναφερθεί ποτέ στον Σωκράτη, Πλάτωνα ή Αριστοτέλη.! Ούτε μία αναφορά στην Σπηλιά του Πλάτωνος. Γιατί; Φοβάστε μήπως τυφλωθείτε από το “Θείο Φώς” που θα σας λούσει αν εγκαλείψετε την σπηλιά και τις σκηνογραφημένες σκιές της; Τον Αριστοτέλη γιατί τον περιφρονείτε; Φοβάστε μήπως η “Λογική” του καταβαραθρώσει τις “δοξασίες” σας;
Και αυτοί “Δημιουργήματα” του Μεγαλοδύναμου ήταν και μάλιστα οι συμπορευόμενοι σας τους χρησιμοποιούν μόνον όποτε τους συμφέρει. Φοβάστε μήπως οι άλλοι καταλάβουν ότι παραβιάζετε μία από τις βασικές αρχές της Αριστοτέλειας Λογικής (κι αυτή Θείον Δώρο είναι!) και αποδειχθεί ότι όλα όσα λέτε και γράφετε είναι ανάγλυφο παράδειγμα της λογικής “Πλάνης της Αυθεντίας” με τόσα ρηξικέλευθα που παραθέτε σαν να ήταν στραγάλια;
Τι έχετε να αντιπαραθέσετε στα ανωτέρω…
Μόνο με δικά σας λόγια όμως και όχι των Πατέρων, των Μανάδων ή των όποιων άλλων παρατρεχάμενων…, Καθημ. (13.12.17)
——————————————–

-Ματθαίος προς Ξένος :
“Τα “πιστέυω”, τα δικά σου, τα δικά μου, του Νούλη, του ΔΙΔΑΧΕΣ και όλων των άλλων που “ενργοποιηθήκατε” σήμερα είναι για παρηγοριά… γιατί κατα βάθος φοβόσαστε και αδράτετε την ελάχιστη ακτίδα παρηγοριάς όπου μπορέσετε να την εντοπίσετε… Και φοβόσαστε επειδή κατά βάθος αμφιβάλετε και ας διατυμπανίζετε το αντίθετο όπως ο Νούλης όταν λέει
>”Στόχος-τέλος του Άρη Νούλη η εν ζωή θανάτωση του θανάτου.”.< Μπούρδες στον κύβο!"Καθημερινή (26.11.17)
-----------------------------------------

-Constantin LYCAS προς Άρης Νούλης
Κλασσικο Ελλινικο σχολιο με απαξιωσεις αντι επιχειριματων...
Διλαδη, φταινε οι αλλοι που τα δωσανε τα λεφτα 325 δις και οχι εμεις που τα φαγαμε??? Πιστοι στιν Τουρκοσπορη μαγκια* μας που θεωρει υψιστη επιτυχια να φας λεφτα απο τους κουτοφραγκους το κρατος φιλους ακοά και γυναικες (νταβατζιδες*)???
Kαι αν τους κοροιδευεις και απο πανω τοσο μεγαλυτερος μάγκας*και καραμπουζουκλης* εισαι???
*Ωραιες Τουρκικες λεξεις
Εαν δεν καταλαβεις, κ Νουλι, οτι "ειναι βαρεια... ειναι βαρεια... του Τουρκου η κλιρονομια!!" δεν μπορω να κανω τιποτε για σενα και τον καθηγητη που υποστιριζεις........
Επιμυθειο : Η μονη ελπιδα σωτηριας του τοπου μπορει να ελθει
ΜΟΝΟ απο την διασπορα, που γαλουχειται απο τον συνχρονο και μοναδικο πραγματικο κληρονομο του Πολιτισμου που γεννηθηκε σe τουτο τον τοπο.....: Τον ΔυτικοΠαλαιός -Παλαιός Αναγνώστης προς Άρης Νούλης
Μην λες ...εξυπνάδες και μην υπεκφεύγεις. Έχουν δίκιο εν τέλει όσοι σχολιαστές σε αντιμετωπίζουν άσχημα στα σχόλια. Δεν είσαι καλός συζητητής είσαι μονόπλευρα ή καθόλου ενημερωμένος. Όφειλες να απαντήσεις, αλλά τι να πεις;;Καθημ.(19.11.17)
-------------------------------------------------
-Yuri A. Bezmenov προς Διδαχές : Τα
υπόλοιπα που γράφει είναι από το καθημερινό μενού διατροφής του
εξαπατηθέντος Μπολσεβίκου-Μουζίκου που σαν άλλος θρησκευόμενος (δηλ.
ΔΙΔΑΧΕΣ, Άρης Νούλης κλπ) αναμένει διακαώς την Δευτέρα Ευκαιρία...!
-Λουκάς προς Διδαχές :Και ο Σαδισμός του αποδεικνύεται πλάθοντας άτομα σαν εσένα, τον Νούλη, τον Αμβρόσιο, τον Σεραφείμ, τον Άνθιμο και τόσους άλλους...
Αλλά ο "Θεός" για τον οποίον εσύ και οι συνοδοιπόροι σου ομιλούν, ΔΕΝ είναι ο Θεός που πραγματικά ΕΙΝΑΙ...! Κασθημ.(19.11.17)
--------------------------------------------
Πηγή για τα κάτωθι σχόλια :Καθημερινή (3.11.17)
-Αγγ. Γαβριήλ προς Άρης Νούλης
Μπά καϋμένε...εσύ θα επιστρέψεις σαν "αντιδιαρροϊκό φάρμακο"
Ένα χαπάκι με "Τρείς" ανασταλτικές δράσεις σύν μία...!
Η τέταρτη δράση θα είναι για την καταπολέμηση των ανεκπλήρωτων αποθημένων σου, ρετάλια από την παρούσα ζωή σου...

-kierkegaard προς Άρης Νούλης
Φαινεται να σ εχει κυριευσει πανικος. Φοβασαι Νουλη το θανατο?? Φοβασαι το μετα ?? Γι αυτο τοριξες σε Παισιους και Παχουμιους?? Σε λυπαμαι. Αποδειξη δε, οτι δε πηρες χαμπαρι απο Αριστοτελη, Πλατωνα, Νιτσε, Κιρκεγκωρ και οσους αλλους αναφερεσαι καθημερινα. Μονο για κομπορρημοσυνη και επιδειξη γνωσεων με αρχαια ρητα. Δε φαινεται ομως να σε αγγιξε τιποτα. Και πουσαι ...οσο παει θα χειροτερευει !!!!!!

-Ματθαίος προς Άρης Νούλης
"Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος"...
Κάπου καθ'οδόν "ο Δημιουργός σου" μπερδεύτηκε και εκτός από εσένα, τους ομοίους σου (βλ.ΔΙΔΑΧΕΣ κλπ) και τους "Άφυλλους Αγγέλους του" έπλασε και αυτά τα "παρά φύση" λιοντάρια...
Μα είναι δυνατόν κοτζάμ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ να κάνει τέτοιες τσαπατσουλιές;

-Κ. Παπακωνσταντίνου Άρης Νούλης • 2 μέρες πριν
Πρός τέρψιν και απόλαυση ή προτιμότερο πρός εγκεφαλική σου αναταραχή, σου παρουσιάζω: "Το Θυληκό Ψάρι που έγινε Αρσενικό".
Στην φωτογραφία είναι αυτό με το τεράστιο "καρούμπαλο". Μην κοιταχτείς απότομα στον καθρέπτη γιατί πιθανόν το δικό σου "καρούμπαλο" αν και μεγαλύτερο... δεν προέρχεται ΜΟΝΟΝ από το κουτούλημα της θεοσεβούμενης ύπάρξεώς σου, στους τοίχους της υποκρισίας σου..!
Δεν ξέρω αλλά υποθέτω ότι το επώνυμό σου "Νουλης", αν είναι το πραγματικό σου και όχι ψευδώνυμο, είναι εμφανώς Λατινογεννές και ίσως είναι αποτέλεσμα ενός κάποιου transliteration του Ιταλικού "Nullo" από το Λατινικό "Null" ή του Πορτογαλικου/Ισπανικού "Nulo" ή του Γαλλικου "Nul"... Σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις, το "U" προφέρεται σαν "ου", δηλαδή όπως διαβάζεται στα Ελληνικά...! Μπορεί όμως και να προέρχεται από το "Αηδόνης" Αηδο-νούλης" "Νούλης", μιάς και το μόνο που ξέρεις να κάνεις εδώ στην "Κ" είναι να κελαϊδάς τις "Χριστιανικές" σου ονειρώξεις και τα απωθημένα σου.
Εγώ πάντως, στην ζωή, προτιμώ τις τύψεις από τα απωθημένα...
'Οποια και αν είναι η προέλευσίς του ονόματός σου, σε όλες τις παραπάνω γλωσσες (περιλαμβανομένων και άλλων π.χ. Αγγλικών και Γερμανικών) σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ΜΗΔΕΝ, ΤΙΠΟΤΑ. Κάτι σαν το Μηδεν χωρίς το Άπειρον...
Δεν αναφέρω τα παραπάνω για να σε προσβάλλω (αλλά αν το πέτυχα ακόμα καλύτερα!). Τα αναφέρω γιατί είναι ενδιαφέρον ότι συνήθως είναι τα απόλυτα μηδενικά που έχουν γνώμες για όλα χωρίς να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις για τα συμπεράσματά, τις μονομανίες, τις πλάνες ή τις υποκριτικές γνώμες τους.
Για να σου εικονογραφήσω αυτό που λέω και να μην νομίζεις ότι απλώς θέλω να σε προσβάλλω, σου παραθέτω μιά περιγραφή από το ασυλλήπτου ομορφιάς καινούργιου Ντοκυμαντέρ του BBC "Blue Planet II : The Prequel", το οποίο βέβαια δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας απαράμιλος ΥΜΝΟΣ σε ό,τι είναι αυτό που μας δημιούργησε, χωρίς τα υποκριτικά "Δόξα Πατρί" σου...
Να με συγχωρείς εσύ και οι άλλοι Έλληνες συμπολίτες αν το Ντοκυμαντέρ δεν είναι στο ύψος των "Υψηλών Προδιαγραφών" που έχετε συνηθίσει και απαιτείτε με την "υποχρεωτική" συνδρομή σας από την ΕΡΤ... αλλα εμείς οι ξενιτεμένοι βολευόμαστε όπως μπορούμε...!

-Μπλιουμπλιού, ο πάπιος Άρης Νούλης
idiot από το idea..??
...και μετά παριστάνεις και τον "μορφωμένο"... και λές ότι μένεις και στις ΗΠΑ ??
Το "idea" καμία σχέση έχει με το "idiot".
Η δική σου σχέση ομως με το "idiot" είναι αυτό που λένε στην πιάτσα "...κ...λος και βρακί!"
Το "idiot" έχει συνώνυμα τα παρακάτω, και όλα σου ταιριάζουν..!
fool, ass, halfwit, nincompoop, blockhead, dunce, dolt, ignoramus, cretin, imbecile, dullard, moron, simpleton, clod;
Take your pick...!

-ΚΑΤΕΡΙΝΑ προς Άρης Νούλης
Μπλά..! Μπλά..! Μπλά..! Μπλά..! Μπλά..! Μπλά...!
πάχσεις από ακραίο τρομώδες παραλήρημα...!

-Λουκάς προς Άρης Νούλης
Νούλη, ό,τι και να πείς, ό,τι και να γράψεις, όποια ατάκα κι αν ξεστομίσεις, ο κύριος σ'εκανε σφουγγαρόπανο και έπλυνε το πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι σου εκεί στην Βοστώνη...

-Οδυσσέας προς Άρης Νούλης
Με όλους τους Αρχαίους Έλληνες που μνημονεύεις κάτι θα έπρεπε να έχεις μάθει, κάτι θα έπρεπε να είχε μείνει στο μυαλό σου, κάπου θα έπρεπε να είχες διαβάσει το "οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ".
Εσύ λιβανίζεις υπέρμετρα αυτά που πιστεύεις και αυτά που εσύ "νομίζεις" ότι έτσι πρέπει να είναι... Το τρις εξαμαρτείν ανδρός παράφρονος !
-Άγγελος, ο Εξολοθρευτής Άρης Νούλης
κ.Νούλη είσαστε ιδεοληπτικός αλλά δεν θα υπήρχε πρόβλημα με το τι πιστεύετε κατ'ιδίαν αν δεν προσπαθούσετε απεγνωσμένα να κατηχήσετε άλλους με το ζόρι και να τους πείτε ποιό είναι το σωστό και ποσό παραπλανημένοι και αμαρτωλοί είναι. Όπως η ομορφιά, έτσι και η λογική συνήθως προσελκύει τους άλλους χωρίς αλλαγμούς, προπαγάνδα και εκφοβισμούς.
Δείτε τι συμβαίνει με όλα τα κομμουνιστοτρόλ της στήλης. Όσο επιμένουν να κατηχίσουν "ντέ και καλά" τους άλλους και να τους "την πούν" τόσες πιό πολλές καρπαζιές συλλέγουν και επιτυγχάνουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.
Αρχίστε λοιπόν απατώντας στον εαυτό σας, όχι σ'εμάς, το ακόλουθο:
Οι Ισραελίτες (Εβραίοι) έχουν τον δικό τους Θεό. Πολύ ωραία... γούστο τους καπέλο τους. Εφ'όσον ο Θεός (Ιεχωβάς / יהוה) των Εβραίων είναι δικός τους, τον κάνουν ό,τι θέλουν. Ακόμα και να επικροτεί την αιμομιξία όπως με την υπόθεση του Άμπελ και του Κάϊν που ήθελαν να παντρευτούν την αδελφή τους την "Aclima". Επειδή όμως ο Άμπελ θυσίασε το καλύτερο θρευτάρι του έναντι μερικών σπόρων και χορτάρι που προσέφερε ο Κάϊν... ο Θεός, λέει (συμφεροντολόγος ών) προτίμησε το θρεφτάρι του Άμπελ...
Μέχρι εδώ πολύ ωραία. Ζήσαν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα...
Αλλά (πάντα αυτό το "αλλά"!)...γιατί και πώς οι Μωαμεθανοί και ιδίως οι επονομαζόμενοι Χριστιανοί ιδιωτικοποιήθηκαν τον Θεό των Εβραίων και τώρα τον προπαγανδίζουν σαν δικό τους και τον ερμηνέυουν όχι όπως οι αρχικοί ιδιοκτήτες του αλλά κατά το δοκούν και κυρίως κατα το "συμφέρειν";
...και έτσι έχουμε τους Χριστιανούς να κάνουν Σταυροφορίες για να απαλλάξουν την ανθρωπότητα από τους Μωαμεθανούς και τους Μωαμεθανούς για να απαλλάξουν την Ανθρωπότητα από τους "Άπιστους Χριστιανούς"; Και σήμερα έχουμε εσάς προσπαθώντας να μας κατηχήσει με ανούσια σχόλια λέγοντάς μας πόσο αμαρτωλοί και ξεστρατημένοι είμαστε...
Ξέρετε κάτι...; Τέτοιον Θεό σαν τον χαρίζουμε... και είθε πράγματι να υπάρχει για να σας τσουρουφλίσει μετά θάνατον για την απύθμένη υποκρισία σας... ή την βλακεία σας. Ποιό από τα δύο δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αν όντως υπάρχει ο Θεός σας, να είστε σίγουρος (εγώ είμαι) ότι άμα τη εμφανίση σας πρό του Αγ. Πέτρου θας σας στείλει στο Πύρ το Εξώτερον... Ελπίζω να είμαι κι εγώ εκεί (αυτό είναι σίγουρο!) για να σας βλέπω να τσουρουφλίζεστε και να έχω ις παλάμες μου ανοιχτές στ'αυτιά μου όπως κάνουν τα μικρά παιδιά και να σας κάνω "Νιάνια νανιάνια...στ'άλεγα Νούλη! Ουαί Ουαι υμίν Υποκριτή και Φαρισαίε"...!
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης
Αρη εισαι πολυ ωραιος και ευχαριστος στην συζητηση...
ΝΑΙ μπουργκα στον Ερωτα λεω την σταση του Χριστιανισμου σε καθε τι ομορφο και ερωτικο. Δες τις τοιχογραφιες και ζωγραφικη επι Χριστιανισμου και δες τα ψηφιδωτα, ζωγραφιες και αμφορεις πριν! Μαυρη μαυριλα και κακομοιρια εναντι ερωτα, χαρας, οργιων και ζωντανιας! Αυτο λεω.
Δεν μιλησα για Επικουρο ουτε για Ηρακλειτο, μιλησα για την σταση του Χριστιανισμου σαν συνολο. Ποσο εμμονικος εισαι με τους συνομιλητες σου;

-Ματθαίος προς Άρης Νούλης
Δηλαδή τώρα για εσάς τους "Πιστούς Χριστιανούς" σας έχουν "δώσει γραμμή" από το Αρχηγείο σας για να οικοιοποιηθήτε και τους Αρχαίους Έλληνες, των οποίων τους Ναούς καλύψατε με εξωκκλήσια του Προφήτη Ηλία (τάχα μου) για να εξαλείψετε τον Πολιτισμό τους, και κάθε λίγο και λιγάκι πετάς και μερικά ονόματα; Θουκυδίδης, Επίκουρος, Ηράκλειτος και δεν συμαζεύεται...;
Τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη γιατί δεν τους αναφέρετε; Σας ξυνίζουν και σας χαλάνε την σούπα σας όπως και στους κομμουνιστές;
Πηγή για όλα τα παρακάτω : Καθημερινή ( 3.11.17)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης :"Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος"...
Κάπου καθ'οδόν "ο Δημιουργός σου" μπερδεύτηκε και εκτός από εσένα, τους ομοίους σου (βλ.ΔΙΔΑΧΕΣ κλπ) και τους "Άφυλλους Αγγέλους του" έπλασε και αυτά τα "παρά φύση" λιοντάρια...Μα είναι δυνατόν κοτζάμ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ να κάνει τέτοιες τσαπατσουλιές;

-Κ. Παπακωνσταντίνου Άρης Νούλης • μία μέρα πριν
Πρός τέρψιν και απόλαυση ή προτιμότερο πρός εγκεφαλική σου αναταραχή, σου παρουσιάζω: "Το Θυληκό Ψάρι που έγινε Αρσενικό".
Στην φωτογραφία είναι αυτό με το τεράστιο "καρούμπαλο". Μην κοιταχτείς απότομα στον καθρέπτη γιατί πιθανόν το δικό σου "καρούμπαλο" αν και μεγαλύτερο... δεν προέρχεται ΜΟΝΟΝ από το κουτούλημα της θεοσεβούμενης ύπάρξεώς σου, στους τοίχους της υποκρισίας σου..!
BBC’s: «Blue Planet 2 viewers amazed by 'transsexual' fish»
'Gobsmackingly brilliant television' - Jack Shepherd, The Independent

http://www.independent.co.u...

Το άρθρο που σου παραθέτω περιγράφει ένα ψάρι που ξεκινά σαν "θυληκό" και καθ'οδόν "μεταλλάσσεται σε ΑΡΣΕΝΙΚΟ" και μετά γονιμοποιεί άλλα θυληκά...!
Wowww...! Σκέψου τώρα αν κι εσύ προερχόσουν από παρόμοια κομπίνα, που ούτε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι δεν θα μπορούσε να σκαρφιστεί... Θα είχες χτυπήσει τουλάχιστον 11 από τα 12 μπουζιά του "αρενωπού σου 4WD".
Δεν ξέρω αλλά υποθέτω ότι το επώνυμό σου "Νουλης", αν είναι το πραγματικό σου και όχι ψευδώνυμο, είναι εμφανώς Λατινογεννές και ίσως είναι αποτέλεσμα ενός κάποιου transliteration του Ιταλικού "Nullo" από το Λατινικό "Null" ή του Πορτογαλικου/Ισπανικού "Nulo" ή του Γαλλικου "Nul"... Σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις, το "U" προφέρεται σαν "ου", δηλαδή όπως διαβάζεται στα Ελληνικά...! Μπορεί όμως και να προέρχεται από το "Αηδόνης" Αηδο-νούλης" "Νούλης", μιάς και το μόνο που ξέρεις να κάνεις εδώ στην "Κ" είναι να κελαϊδάς τις "Χριστιανικές" σου ονειρώξεις και τα απωθημένα σου.
Εγώ πάντως, στην ζωή, προτιμώ τις τύψεις από τα απωθημένα...
'Οποια και αν είναι η προέλευσίς του ονόματός σου, σε όλες τις παραπάνω γλωσσες (περιλαμβανομένων και άλλων π.χ. Αγγλικών και Γερμανικών) σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ΜΗΔΕΝ, ΤΙΠΟΤΑ. Κάτι σαν το Μηδεν χωρίς το Άπειρον...
Δεν αναφέρω τα παραπάνω για να σε προσβάλλω (αλλά αν το πέτυχα ακόμα καλύτερα!). Τα αναφέρω γιατί είναι ενδιαφέρον ότι συνήθως είναι τα απόλυτα μηδενικά που έχουν γνώμες για όλα χωρίς να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις για τα συμπεράσματά, τις μονομανίες, τις πλάνες ή τις υποκριτικές γνώμες τους.
Για να σου εικονογραφήσω αυτό που λέω και να μην νομίζεις ότι απλώς θέλω να σε προσβάλλω, σου παραθέτω μιά περιγραφή από το ασυλλήπτου ομορφιάς καινούργιου Ντοκυμαντέρ του BBC "Blue Planet II : The Prequel", το οποίο βέβαια δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας απαράμιλος ΥΜΝΟΣ σε ό,τι είναι αυτό που μας δημιούργησε, χωρίς τα υποκριτικά "Δόξα Πατρί" σου...
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης
"Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος"...Κάπου καθ'οδόν "ο Δημιουργός σου" μπερδεύτηκε και εκτός από εσένα, τους ομοίους σου (βλ.ΔΙΔΑΧΕΣ κλπ) και τους "Άφυλλους Αγγέλους του" έπλασε και αυτά τα "παρά φύση" λιοντάρια...
Μα είναι δυνατόν κοτζάμ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ να κάνει τέτοιες τσαπατσουλιές;
-Οδυσσέας προς Άρης Νούλης :
Με όλους τους Αρχαίους Έλληνες που μνημονεύεις κάτι θα έπρεπε να έχεις μάθει, κάτι θα έπρεπε να είχε μείνει στο μυαλό σου, κάπου θα έπρεπε να είχες διαβάσει το "οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ".
Εσύ λιβανίζεις υπέρμετρα αυτά που πιστεύεις και αυτά που εσύ "νομίζεις" ότι έτσι πρέπει να είναι... Το τρις εξαμαρτείν ανδρός παράφρονος !
Γιατί αν δεν σε έβαλε ό ίδιος να το κάνεις, τότε αυτό σημαίνει ότι η Δημιουργία του είναι ατελής και την ευθύνη την φέρει Αυτός και όχι το "υποχείριο ξόανο" που δημιούργησε από την λάσπη...Μπορείς να απαντήσεις αυτά τα απλά, χωρίς να καταφεύγεις σε "Πατέρες και Μάνες" που ούτως ή άλλως είναι/ήταν και αυτοί "σάρκα εκ της σαρκός Του" (κατ'εσέ υποθέτω) και δεν θα έπρεπε να τους είχε κάνει διαφορετικούς γιατί αυτό θα ήταν "άτιμον"; δηλαδή "στημένο παιχνίδι"!!! Μπορείς ;

-------------------------------------------------------------------------

kierkegaard προς Άρης Νούλης

Οσο για σενα Νουλη, νομιζω !!! οτι σε ειδα να κρατας ενα τεραστιο σταυρο μπροστα σε μια ¨ταλιμπανικη¨ διαμαρτυρια, με παπαδες, προς απαγορευσιν θεατρικης παραστασης στη Θεσ/νικη. Αν παλι κανω λαθος...Συγγνωμη. Καθημ. (21.5.17)
------------------------------------------------------

Απόστολος προς Άρης Νούλης

Διόρθωσε το ορθόδοξο ρολόι σου Άρη που πάει 25 αιώνες πίσω κι άσε τις φονταμενταμελιστικές ευρεσιτεχνίες και διάβασε και κανένα συναξάρι για να μάθεις τις εστί άγιος. Όσο για τα σόκιν επιφωνήματά σου σε σχόλιο που σου γίνεται, αυτά ανήκουν σε πορνόγερους και γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία. Απλά, αδικείς τον εαυτό σου.Καθημ.(29.10.17)
----------------------------------------------------------------------

anti προς Άρης Νούλης

Τα μαθήματα... σου περι Καστοριάδη κ. Νούλη, και τις νουθεσίες περί στοχαστών, κράτησε τα για τον εαυτό σου. Το τι ήταν ο Καστοριάδης, θα ήσουν το τελευταίο πρόσωπο που θα ζητούσα τη γνώμη του. Φυσικό είναι να ενοχλεί, γιατί οι απόψεις του περι Βυζαντίου είναι ένας καταπέλτης, γιαυτό καταλαβαίνω το μένος σου γιαυτόν. Αντιπαρέρχομαι τον χαρακτηρισμό (είσαι πολύ επιρρεπής στους ανέξοδους και άστοχους χαρακτηρισμούς, τόσο που δεν σε τιμά) "ξιπασμένοι αριστεροί", γιατι αδυνατώ να σε παρακολουθήσω σε τόσο χαμηλή πτήση, για να μην πω, υπόγεια. Κσαθιξημ. (29.10.17)
------------------------------------------------------

St. Pastitsios of Macaronada προς Άρης Νούλης

Ξέχασες ένα ακόμα "Σώσον ημάς"..! Κύριε Ιησού Χριστέ, Σωτήρα μας, σώσον ημας από τους δήθεν "Ευσεβείς" και τους "Υποκριτάαααας" Αμήηηην...! Καθημ. (27.10.127)

____________________________________________________

προς wolf : Μα αγαπητε ο Α. Νουλης δε βλεπει τη μυτη του, θα δει μπροστα ??? Εξ αλλου οταν καβαλας καλαμι και τρεχεις γκαγκαν...τρεχεις προς τα πισω, ενιοτε και βουστροφηδον....(Καθημ.20.9.17)

------------------------------------------------------------------------------------

προς Άρης Νούλης

Γιατι συνεχεια κοιταμε πισω μας και μαλιστα μιλαμε
για χιλιαδες χρονια πισω και δεν κοιταμε λιγο το
αυριο και το παραμεθαυριο ?? Καθημ. ( 20.9.17)

-------------------------------------------------------------------

προς vasilis (περί Α. Νούλη)

Φαιδρή δεν είναι τόσο η ευκολία με την οποία κι επιδαψιλεύει το "ψυχοσικό" (sic!) χαρακτηριστικό στον επινοητή του υποσυνειδήτου... όσο η γελοιότητα να παντρεύει χριστιανική θεολογία με αρχαία ποίηση. Πέρα από το "πανανθρώπινο" πάντρεμα κάθε γιου με τη μάνα του, φυσικά. Case study ! (Καθημ. 17.9.17)

----------------------------------------------------------------------------------

pros Άρης Νούλης

Πες εστω για μια φορα τη γνωμη σου σαν Α. Νουλης. Μια ζωη τι ειπε ο Αισχυλος, ο Σοφοκλης η ο αγιος Ποταπιος. Κατεβα απ το καλαμι αυταρεσκε κομπορρημονα. Μονο εσυ νομιζεις, οτι μπορεις να παραθετεις τσιτατα ακατασχετα??? Καθημ. (17.9.17)

------------------------------------------------------------

Παναγιώτης Βύρας προς vasilis (περί Α.Νούλη)

Δεν είναι μόνο η "γυμνή αλήθεια" που κάθε τρελός έχει για να βασανίζει τους άλλους. Είναι, γενικώς, όλα τα πράγματα που τα καταλαβαίνουν αλλιώτικα στη ζωή! "Χύνονται" στον εχθρό κι αντί να "μασάνε" τα λόγια τους έχουν απεριόριστη ικανότητα να "πληγώνουν" όχι μόνο μεταφορικά... στα ρήματα κυριολεκτούν. Υπομονή. Καθημ. (10.9.17)

--------------------------------------------------------------------

Savvas Karagiannidis, Oslo No προς Άρης Νούλης

Πρέπει νὰ εἶσαι πάρα πολύ ἄρρωστος, πρώτα μέμφεις καὶ προσπαθείς νὰ ἐπιβάλεις κάτι ποὺ οὔ τε καὶ ΄σύ ό ἴδιος πιστεύεις καὶ πράττεις, καὶ ἀφού χορτάσεις τὸ ἀρρωστημένο σου μυαλό μὲ τὴν κακία καὶ τὸ μίσος ποὺ μυρικάζεις, πετάς καὶ ένα δικαίωμά σου εἶναι γιατὶ διαφέρουμε.
Σιγά μὴν εἶσαι ἐσύ Έλληνας, καὶ ποιὰ ἐλευθερία προτιμά ένα γιουσουφάκι σάν καὶ ΄σένα; Ἐσύ στὸ μόνο ποὺ ἐκπαιδεύτηκες εἶναι τὸ πῶς νὰ προσκυνάς ψευδομάντηδες. Καθημερινή (6.9.17)

-------------------------------------------------------------

Σπύρος Καναβός προς Άρης Νούλης : Έχω και άλλες δουλειές, με περισσότερο ενδιαφέρον, από το να απαντάω σε ανθρώπους που δεν θέλουν να μάθουν. Εγώ ευρίσκω επιχειρήματα. Δεν είμαι υποχρεωμένος να βρω και έναν τρόπο για να τα καταλάβουν, όσοι δεν δύνανται, ή δεν επιθυμούν...Κσαθημ. (6.9.17)

------------------------------------------------- ----------------

ΚΑΤΕΡΙΝΑ προς Άρης Νούλης

Σου επιστρέφω τον χαρακτηρισμό της "γυναικούλας"...
Όσο για τις "συμβουλές", κράτα τις για τα δικά σου σχόλια, υποκριτή, που αποκαλείς ανθρώπους "ανώμαλους" και "εκτρώματα"...Άιντε... Καθημ. (3.9.17)

---------------------------------------------------------

εμμγιανν προς Άρης Νούλης

και ποιος είπε ότι ασκώντας κριτική, και σκληρή μερικές φορές, παύουμε να τιμούμε την άλλη προσφορά κάποιου;
Όσο γι᾿ αυτήν την φράση: "Το "σήμερα"και το "νυν" δεν ανήκουν στο "πάντα" ;" είναι σόλοικη. Καθημ. (27.8.17)

-------------------------------------------------------------

α προς Άρης Νούλης: Λάθος κατάλαβες κουμπάρε. Λάθος ! Ελα τώρα με τους αφορισμούς...! Στο σπίτι του κρεμασμένου κλπ..., Καθημ. (27.8.17)

--------------------------------------------

A προς Νούλης : Και μόνο ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός "ευρωχάσκακες", δηλώνει την τραγική ένδεια των επιχειρημάτων του σοφολογιώτατου....Mπλιάχχχχ! Καθημ. (27.8.17)

--------------------------------------------------

"makisgalanos" προς Άρης Νούλης
Μπούρδες. ...Οχι "δεκάδες χιλιάδες". Ψάξε λιγο πριν δωσεις νούμερα, ειδικά πριν κανεις κρίσεις για άλλους ανθρώπους.

Ποιος ο λόγος να σπουδάσεις σε μια ξένη χωρα καί μετά να γυρίσεις πίσω στη δική σου, ενω ήδη παντρεύτηκες εκεί μια ντόπια; Μα η αποτυχία σου να στεριωσεις εκεί. Να το επιχείρημα.

Είχα δηλώσει οτι δεν θα απαντήσω ξανά Νουλη αλλα ο πειρασμός είναι μεγάλος. Όσο σε παρακολουθώ τόσο περισσότερο η παρουσία σου στην Κ ταυτίζεται στα μάτια μου με την γενεσιουργό αιτία της παρακμής της χώρας. Με τις αρνητικές συμπεριφορές και τα χαρακτηριστικά που μας κρατάνε καθηλωμένους: Ξερολας, υπερόπτης, εγωιστής, "δήθεν" χωρίς έρμα, ανίκανος να συνεργαστεί ουτε με τον εαυτό του καλα-καλά. Οπαδος ηθικής ιδεολογιας μέχρις ότου χρειαστεί να δείξει δέσμευση. Απολίτιστος. Χωρίς να το σκεφτείς τσουβάλιασες και πρόσβαλες συλληβδην όσους η κρίση έδιωξε σαν "προδότες". 500,000 προδότες; Σοβαρά; Μηδενικό. Ποιος ο λόγος να σπουδάσεις σε μια ξένη χωρα καί μετά να γυρίσεις πίσω στη δική σου, ενω ήδη παντρεύτηκες εκεί μια ντόπια; Μα η αποτυχία σου να στεριωσεις εκεί. Να το επιχείρημα. Καθημ. 13.8.17div>
——————————————————-

vasilissokratidis προς Άρης Νούλης
Κατ αρχας δεν ειμαστε φιλοι. Αλλά τι ξερουν αυτοι… Μονο ο Αρης Νουλης γνωριζει.Θα σας συνιστουσα να δειτε λιγο τα νουμερα σας γιατι δεν ξερετε εσεις τι σας γινεται. Η αληθεια της ελλαδας δεν εξωραιζεται απο κειμενακια σαν τα δικα σας αλλα οριζεται απο την πραγματικοτητα την οποια μαλλον εσεις αγνοειτε. ..Μαθηματα να κανετε αλλου. Φατε αερα εσεις να γινετε μπαλονι..Eiste apistefta tragikoi merikoi edw mesa..Καθημ. (13.8.17)

————————————————————-
Amasia προς Νούλης
Και εγώ σας λέω ξεκάθαρα κρετίνο. Καθημ. (13.8.17)
____________________________________

Savvas Karagiannidis προς Άρης Νούλης

Ριψασπής, εἶναι ό ἀμακάριστος ποὺ πιὸ πάνω μακαρίζεις, αὐτὸς ό κηφήνας, όπως καὶ οί χιλιάδες ἄλλοι κηφήνες ποὺ δείλιασαν ‘μπρός στὴν ζωή καὶ τὸ βάλαν στὰ πόδια καὶ κλείστηκαν σὲ μοναστήρια. Καθημ. (13.8.17)

—————————————————————————–

Sigge προς Άρης Νούλης

Στην επιτηδευμένη αναφώνηση “Ποιός Διαφωτισμός????” της Αριστέας, προς απαξιωσιν του Διαφωτισμού, απαντάς με “Το Σύμπαν, καλή μου Αριστέα, μέρος του οποίου είμαστε και εμείς οι άνθρωποι, το κυβερνά η Εντροπία.” !!!

Είναι προφανές οτι δεν έχεις καταλάβει την έννοια Εντροπία της Φυσικής, open vs. closed systems, global properties vs. local behaviour. Ίσως συγχέεις την Εντροπία με την λέξη Αιδώς. Αυτό που χαρακτηρίζει τους αν-ΑΙΔΕΙΣ που παρά την έλλειψη γνώσης επιμένουν να κακομεταχειρίζονται τεχνικούς όρους είναι οτι γίνονται εξ αιτίας πολιτικού ή θρησκευτικού (όπως εσύ) φανατισμού “Intellectual Impostures”* και παρασύρουν τους “φτωχούς τω πνεύματι” σε ιδεολογίες και ρεύματα επικίνδυνα για την Υγεία της Ανθρωπότητας.
Και επιπλέον διανθίζεις την άγνοιά σου με τον μεγάλο Επιστήμονα Θεολόγο-Ευαγγελιστή Ιωάννη!!Και επικαλείσαι και τον Αριστοτέλη, όπως συχνά κάνεις, για να αποδείξεις οτι τον διάβασες αλλά δεν τον κατάλαβες!
Το ίδιο κάνει και η συζήτριά σου Αριστέα, μετά τον μεγάλο Θρασύμαχο πετάει ΚΑΙ γιν-γιανγκ ΚΑΙ Αμπράξας τού Γιούνγκ. Τι θαυμάσια ολοκλήρωση!! γιν-γιανγκ -γιούνγκ!!! Καθημερινή (6.8.17)
__________________________________
Ε.Γ. προς Panos Terz (περί Α. Νούλη)
Κατάλαβα! Σας ευχαριστώ… (μπράβο για την υπομονή σας με αυτό το υποκείμενο…!)
Καθημ. (1.5.17)

——————————————————–
Παναγιώτης Βύρας προς Panos Terz : Δημοσιεύει δοκίμια στο και θεωρεί πως είναι πανεπιστήμων. Ιδού ποια είναι η “γνώση” του, καμιά σπουδή και τίποτα συστηματικό. Μια ψυχοπαθολογική προσωπικότητα που θέλει την επιβεβαίωση κρίνοντας ή υποτιμώντας άλλους. Η δε “χριστιανική” του αγάπη είναι κοινωνική ανικανότητα, μόνο μέσα από προσβολές επικοινωνεί… Καθημερινή (26.3.17)
——————————————-
Μανώλης προς Άρης Νούλης : Τώρα που εμπλέχθηκε και η βιολογία στη συζήτηση θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος. Θα μπερδέψουμε ”μαϊμού-αετούς” με ”ερπετόπτηνα”.
Ο καταδοτισμός ως βιολογική φανέρωση και χαρακτηριστικό είδους,θα είναι η έκπληξη…
Άρε Λόρεντς (Κόνραντ),έπρεπε να γνωρίσεις τον νούλειο τρόπο,για να τον εντάξεις στην ηθολογία σου. Καθημ. 1.5.17)
————————————————–
Mad Max προς Παναγιώτης Βύρας (περί Α.Νούλη) :Στο 0:50/4:10 του video, βλεπουμε την απεικόνιση των συνάψεων του εγκεφάλου μας, κάτι που στερείται ο Null-is.
Ο Salvador Dali θα έλεγε “The Fish”, εγώ λέγω Sodium Chloride and Sugar… και που ξέρεις… το Σύμπαν μπορεί να είναι και αποκύημα της φαντασίας μας… και τι εξαιρετικής φαντασίας…!
Παρακάτω είναι The Pilars of Creation, απ’όπου ο Null-is δεν θα καταφέρει να περάσει, καταδικασμένος από τον ίδιο τον “Δημιουργό” του, στο αίωνιο πυρ ένεκα Τερατώδους Βλακείας και Ασύστολης Υποκρισίας…Καθημ. ( 1.5.17)
—————————————————
Λουκάς προς Άρης Νούλης : Σε τι διαφέρεις εσύ από την παρανοϊκή κ.Ελένη Λ που περιφέρεται στους δρόμους της Αθήνας με τα εικονίσματα, και όταν της μένει και λίγος καιρός, εκτός από τα εικονίσματα, ασπάζεται και την Amal Alamuddin; Καθημ. (1.5.17)

Θωμάς προς Άρης Νούλης : Δεν κατάλαβες τίποτα από το κείμενο του σχολιαστού.
Είναι αυτό ακριβώς το: “έχουν απαντηθεί επαρκώς εδώ και πολλούς αιώνες από τους Πατέρες”, και τους ίδιους “Πατέρες” που στηλιτεύει ο σχολιαστής.
Αυτοί, που δεν είναι αμόρφωτοι σαν την γριούλα που αναφέρεις, αυτοί που είναι διαβασμένοι και σκεπτόμενοι και όχι μόνο θα έπρεπε, αλλά τους επιβάλλεται να μην παραπλανούν και να μην εξαπατούν το ποίμνιο. Αυτούς τους “μορφωμένους” σαν τον κ.Γιαναρά εγκαλεί ο σχολιαστής ο οποίος σαν φωτογράφος εμφανώς εννοούσε “απ-αθαντίζω” και όχι “απο-θανατίζω” το οποίο εσύ αδράττεις για τον φτηνό, μικροπρεπή, ανούσιο και τετριμμένο μικρο-Φιλιππικό σου.
- Αυτός μιλάει για “Επιστήμη” την οποία ο κ.Γιανναράς σαν μορφωμένος θα έπρεπε να μην παρακάμπτει ούτε να αγνοεί, διαφορετικά τι νοημα έχει η Παιδεία και γιατί να σπαταλάμε χρόνο αποκτώντας την;
- Εσύ μιλάς για δοξασίες και πρακτικές βουντού, τις οποίες επειδή τις διαπράττουν άλλοι, διαφορετικοί από εσένα σπεύδεις να καταγγείλεις και να καταδικάσεις σαν ειδωλολατρεία.
Αν, ώ μη γενoιτο(!), σε κάποια στιγμή σε τραυμάτιζε κάποιο αυτοκίνητο, καλά θα έκανες να πάς να σε θεραπεύσει η Επιστήμη (αν μπορεί), γιατί αν θα περίμενες από τους “Πατέρες” μάλον θα περίμενες άσκοπα. Και σε παρακαλώ μην αρχίσεις με “Θαύματα” και άλλες παρόμοιες ανοησίες γιατί απλώς θα επιβεβαιώσεις ακριβώς αυτά που καταγγέλει ο σχολιαστής.
Εν πάσει περιπτώσει δικαίωμά σου να σκέπτεσαι και να πιστεύεις αυτό που σε παρηγορεί και σε καθησυχάζει από τον φόβο του αγνώστου, αλλά από εριέργεια και αν έχεις την καλοσύνη απάντησε αν μπορείς το ερώτημα του σχολιαστού, αν και δεν το έθεσε σαν ερώτημα:
“Εφ’όσον δεν υπήρχες προ της γεννήσεως σου, ποιά ήταν η ανάγκη του Μεγαλοδύναμου να σε δημιουργήσει αφού δεν έχει ανάγκη της Δοξασίας σου και ιδίως επειδή σαν Παντογνώστης γνωρίζει εκ των προτέρων τα μελλοντικά σου αμαρτήματα;”
Μήπως σε δημιούργησε για να τον δοξάζες; Μου φαίνεται απίθανο γιατί τότε θα ήταν Ματαιόδοξος!
Μήπως σε δημιούργησε για να υποφέρεις μέχρι που να παραδεχθείς ότι είσαι ένοχος γι’αυτό που υποτίθεται ότι έκανες, όταν στην πραγματικότητα ο Ίδιος σε έβαλε να το κάνεις;Τότε θα ήταν και Σαδιστής!

Γιατί αν δεν σε έβαλε ό ίδιος να το κάνεις, τότε αυτό σημαίνει ότι η Δημιουργία του είναι ατελής και την ευθύνη την φέρει Αυτός και όχι το “υποχείριο ξόανο” που δημιούργησε από την λάσπη…Μπορείς να απαντήσεις αυτά τα απλά, χωρίς να καταφεύγεις σε “Πατέρες και Μάνες” που ούτως ή άλλως είναι/ήταν και αυτοί “σάρκα εκ της σαρκός Του” (κατ’εσέ υποθέτω) και δεν θα έπρεπε να τους είχε κάνει διαφορετικούς γιατί αυτό θα ήταν “άτιμον”; δηλαδή “στημένο παιχνίδι”!!! Μπορείς ; Καθημερινή ( 1.5.17)

Τα
υπόλοιπα που γράφει είναι από το καθημερινό μενού διατροφής του
εξαπατηθέντος Μπολσεβίκου-Μουζίκου που σαν άλλος θρησκευόμενος (δηλ.
ΔΙΔΑΧΕΣ, Άρης Νούλης κλπ) αναμένει διακαώς την Δευτέρα Ευκαιρία…!

-kierkegaard προς Άρης Νούλης : Μεγαλες μπουκιες να τρως, μεγαλα λογια να μη λες !!! Η τελευταια προταση θα σου γινει εφιαλτης….Καθημ. (21.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Ο “πραγματικός κόσμος” είναι πάντα μέσα στο μυαλό σου…! Όπερ και η εξήγηση του δικού σου “ναυαγίου”…!
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης : Κυριε Νουλη, εχετε τονισει οτι ειστε πολυ θρησκος, αφου πιστευετε σε μαγειες και θαυματα, σας ειναι τοσο δυσκολο να χωνεψετε οτι συνανθρωποι σας δεν πιστευουν σε αυτα;
Εγω ξερω τι ειμαι και ξερω οτι ο Επικουρος δεν πιστευε στα φαντασματα των θρησκειων. Ξερω οτι δεν υπαρχει κανενας θεος-θεοτητα-νεραϊδες, ο Επικουρος μαλιστα ηταν πρωτοπορος στο να κατατροπωνει τις θρησκευτικες φαντασιωσεις. Καθημ.( 18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Εσύ πάντως Άρη. είσαι αποδεδειγμένο “τσιράκι” του “Μεγάλου”… εσύ ξέρεις τίνος ¨Μεγάλου”! Αχ! πόσο θ’αθελα να υπάρχει ο Παράδεισος και εγώ να μην ήμουν αμαρτωλός και να με είχε προσλάβει ο Αγ.Πέτρος σαν θυρωρό του και να σε βλέπω να σπρώχνεις τους άλλους για να μπείς πρώτος στο Παράδεισο και τελικά να “τρώς πόρτα” και αυτός που θα σου “έριχνε την πόρτα” να ήμουν εγώ με τον αντίχειρα στην μύτη μου, την παλάμη ανοικτή όπως κάνουν τα παιδάκια και να σου κάνω “…νιάνια νανιάνια…”Καθημ.(18.1.18)
-Δημήτριος ο Επικούρειος προς Άρης Νούλης :Κύριε Νούλη τόσο πολύ σας ενοχλεί η “παρουσία” μου; Όχι δεν θα κρυφτώ εγώ, εσείς αν θέλετε να κρυφτείτε, εσείς αντιπροσωπεύεται τον σκοταδισμό και την δεισιδαιμονία.
΄Οσο για την “μέγιστη συμβουλή”, δεν καταλαβαίνω την εμμονή σας γιατί θα πρέπει να την ακολουθήσω; Δεν έχω δηλώσει μέλος κάποιας σέκτας; Το ότι μου αρέσει η φιλοσοφία του Επίκουρου, διαφέρει από το να είμαι ψυχάκιας και να ακολουθώ κατά γράμμα αυτά που έχει πει.
Εσείς μπορεί να ακολουθείτε τυφλά αυτά που σας υπαγορεύει το θρήσκευμα σας, εγώ δεν ακολουθώ καμμία γραμμή. Κάνω αυτά που μου αρέσουν, αρκεί να μην ενοχλώ τους γύρω μου. Είναι πολύ απλό.
Δηλαδή εάν έγραφα Δημήτρης ο Αστροναύτης, θα ήμουν αστροναύτης; Τί εμμονές έχετε πια;
Να σημειώσω ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι λέει ο Καβάσιλας. Όπως δεν ενδιαφέρεστε εσείς για την πραγματικότητα και την επιστήμη. Έχω βαρεθεί τις επιθέσεις σας, όπως και τις αναφορές σας σε παλιά συγγράματα για να “πουλήσετε πνεύμα”.Κσαθημ.(18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης
Άρη, εσύ δεν κάνεις διάλογο. Έχεις
αποστηθίσει τα λόγια άλλων και τα επαναλαμβάνεις νομίζοντας ότι έτσι είσαι τόσο έξυπνος και εμπνευσμένος όπως αυτοί. Χρησιμοποιείς διαρκώς τυφλοσούρτες
ελπίζοντας να σε βγάλουν από την πνευματική σου ένδοια και να καλύψουν το
απύθμενο κενό που ευρίσκεται μεταξύ των αυτιών σου. Τις καρφίστες τις έχεις στα
χέρια σου και με κάθε κίνηση που κάνεις, κάθε απόφθεγμα που αναμασάς, τρυπούν
εσένα αφήνοντας όλο τον “αέρα” που είναι συσσωρευμένος μέσα σου να
διαφύγει στην γύρω ατμόσφαιρα μολύνοντάς την με κάκοσμες αναθυμιάσεις της
πένητος ψυχής σου… που δεν έχει ελπίδα σωτηρίας. Άρη, ο Παράδεισος δεν σε
περιμένει. Σε περιμένει η Κόλασις αλλά όχι ανυπόμονα γιατί θα την βρωμίσεις κι
αυτήν με την μπόχα της σάπιας ψευτοηθικής σου…! Καθημ. (18.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Είσαι αδιάθετος Άρη; Ούτε μία αναφορά στον Αριστοτέλη, Θουκυδίδη, Σωκράτη, τους Αποστόλους, την Βίβλο, την “Ελληνίδα Γραμματεία” ; Τίποτις; Έφαγες κάτι χαλασμένο και σε πείραξε ;
-Ματθαίος προς Νούλης : Αρη με ανησυχεί η ψυχολογική σου ισορροπία… έχεις αρχίσει και καταφεύγεις σε “φτηνιάρικες” ανταπαντήσεις και θλιβερές “ατάκες”…! Ζήτα από τον ΔΙΔΑΧΕΣ να σου κάνει ένα ευχέλαιο και από την κα Λουκά να σε ξεματιάσει… γιατί έχεις κτυπήσει κόκκινο! Καθημ. (21.1.18)
-Διογένης προς Άρης Νούλης :
Δεν πρόσεξες ότι αναφέρεται σ’εσένα, όταν γράφει…: “η ελληνική κοινωνία αισθάνεται ανασφαλής απέναντι στην ίδια της την
ταυτότητα. Φοβάται μην της κλέψουν τα σύμβολα, διότι η ίδια έχει
ταυτίσει την ελληνική της ταυτότητα με τα σύμβολα.”
Όπως η ελληνική κοινωνία, έτσι κι εσύ έχεις ταυτίσει την ύπαρξή σου με αυτά που είπαν οι σπουδαίοι ημών πρόγονοι… και τα επαναλαμβάνεις μέχρι αφασίας!
Άνευ αυτών τι είσαι; (Καθημερινή (23.1.18)
-Ματθαίος προς Άρης Νούλης : Να βλέπεις τώρα γιατί με “τσιγκλίζεις” με αυτά που ξεφουρνίζεις βρε Άρη;
Αντιφατικά σε κάθε στροφή σου…!!! Εσύ, ένας “ευσεβής και πιστός” και να έχεις δεύτερες σκέψεις για το μέλλον σου που είναι ήδη προδιαγεγραμμένο από τον Ύψιστο…; Δεν είναι πράγματα τώρα αυτά!
“ἢ, τὰν και τᾶς” Και πούσαι… άσε το έρμο τον Θούκυ στην ησυχία του Άδη του…Καθημ.(21.1.18)
-CONFUSION (…your epitaph) προς Άρης Νούλης : Ατάλαντος, Ναρκισιστής, Επιδειξίας, …. μερικά από τα επίθετα που μου έρχονται στο μυαλό αυθορμήτως κάθε φορά που κάνω το λάθος και διαβάζω ένα από τα πολλά καθημερινά σχόλια σου… (Καθημ. (21.1.18)
—————————————————–

Αρης Νούλης, Νουλιάδα 16η

Ματθαίος   προς  Άρης Νούλης : Κεφάλαιο 23 14 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς  εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν

——————————————–

Μανώλης προς K. (περί Α. Νούλη) :Η υποκρισία του τον ”βάζει” να το κάνει.
Γνωστός Φαρισαίος γαρ.
Ο κρίνων τους πάντες και τα πάντα τολμά να μιλά για ”Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε”.και ο ντεμέκ ”φιλόσοφος” με ”άρθρα” στο ”ακάντεμυ”,μιλά για ”φιλοσοφική δεινότητα” με ειρωνική διάθεση ,που; Στον κ.Γιανναρά! Τόσο χαμηλά..
Για το άλλο ”…να κοινωνούμε τον Θεό φιλοσοφικά ” ειρωνικό του,αρκεί κάποιος να δει τα σχόλια του ”ειδικού” για να καταλάβει.. Θεολογία ίσον Βιβλία και γνώσεις….
Κι’όμως τολμά και μιλά! Αυτός είναι ο,νούλης (με μικρό πάντα). Kαθημ. (1.5.17)

——————————————————–

Παναγιώτης Βύρας προς Panos Terz (περί Α.Νούλη): Είναι θαυμαστό που πιστεύετε πως υπάρχει δυνατότητα διαλόγου με κάποιο ανθρώπινο σκουπίδι. Μάλιστα για το ήθος! Όταν έχετε δει πόσο ελεεινά λοιδορεί τους άλλους, ο χαμερπής ανάγωγος. Ανίκανος ακόμη και να συλλάβει τι σημαίνει παιδεία κι ηθική… Καθημ. (18.4.17)

————————————————————–

Παναγιώτης Βύρας e.kappos (περί Α.Νούλη

Υπάρχει κι ένας ανθρωπότυπος, ανάμεσα σε άλλα, του ελληνότροπου: Δεν αρκείται σε χυδαιότητα, με δέουσα αμετροέπεια, προσθέτει και την απαραίτητη προστυχιά. Χριστιανικό δώρο! Το πιο ελεεινό και σιχαμένο κατακάθι…/p/1hyy7ak ,Καθημ.(26.3.17)

—— ————————————————–

Παναγιώτης Βύρας προς kierkegaard (περί Α.Νούλη) : Το γνωστικό (του) πεδίο τώρα περιλαμβάνει και Musikkritik! Πέρα από γελοίο, το θέμα, γίνεται κι αινιγματικό: Πού χύνεται πιο άφθονο αίμα, στο Λυκόφως ή την Ιλιάδα; Διαμάχη που τρομάζει τον εραστή ζωής, ειδικά μέρες Ανάστασης… Καθημ. (26.3.17)

———————————————-

kierkegaard προς Tasso(περί Α. Νούλη) : Δεν ξερει ο Νουλης ρε Τασσο, πλακα μας κανεις ?? Αν δεν ξερει ο Νουλης, τοτε ποιος ξερει ?? Ο Νουλης ειναι η προσωποποιηση του Θεου-ξερολα. Ο ανθρωπος, καβαλλημενος οπως ειναι, τρεχει με χιλια. Πως ειναι δυνατον, να ξερεις εσυ -καλυτερα απ τον Νουλη- για σενα?? ΥΓ. Αστο…καλυτερα, εχει καμμενη φλατζα…Kαθημ.(18.4.17)

—————————————-

Tassos προς Άρης Νούλης : Και οταν αναστηθουν οι νεκροι μας, δε μας λες κε παντογνωστη, εφοσον ισχυριζεσαι οτι θα αναστηθουν ΣΑΡΚΙΚΑ και οχι σαν πνευματα, σαν ΤΙ θα αναστηθουν? Σαν βρεφη? Σαν 21χρονοι? Η σαν αρρωστοι και αθλιοι 95ρηδες οπως ηταν οταν τους εθαψαν? Καθημ. (18.4.17)

—————————————

Μανώλης προς Άρης Νούλης : Άρης Νούλης πρός κ.Γιανναρά: ”Aντιθέτως, εσύ εκπνέεις θάνατο, απαξίωση και καταφρόνια προς τους πάντες, και οι αναγνώστες σου εισπνέουν μίσος.”
””….εγώ έχω πάρει επικριτική θέση σε πολλές προτάσεις του. Ιδίως στην αριστοκρατική, καταφρονητική, αρνητική νοοτροπία του έναντι των άλλων και κυρίως έναντι του ελληνικού λαού. Τού έχω καταλογίσει και το αγενές συνήθειό του να χρησιμοποιεί υποτιμητικά επίθετα, δυσανάλογο με την ποιότητα του λόγου του. ”(!!)” Εδώ μιλά ο αθεόφοβος για επικριτές.
Να δούμε πότε θα μιλησει για υποκριτές. Kαθημ.(9.4.17

__________________________________

ΚΑΤΕΡΙΝΑ  προς Άρης Νούλης : Να σου φρεσκάρω λίγο τη μνήμη γιατί λόγω ηλικίας έχει αρχίσει να αδρανεί. Υποστήριζες παθιασμένα τον Γιανναρά που πίστευε στον Τσίπρα. Τότε προφανώς δεν είχε σημασία αν ήξερε να μιλάει, τον εμπιστευόσουν. Άρα κάτι δεν πάει καλά μ’εσένα.

-ΚΑΤΕΡΙΝΑ προς Άρης Νούλης : Ασυνάρτητο. Σου είπα να μην με ενοχλείς.Καθημ. (14.4.17)

__________________________________________

Savvas Karagiannidis προς  Άρης Νούλης : Στὸ ἄρμα τῆς ψυχής σου, τοποθέτησε τὸν νοῦ σου ήνίοχο, καὶ ἄν ποτέ λάχει νὰ ‘χεις συνεπιβάτες, ποτές νὰ μὴν τοῦς δώσεις νὰ κρατήσουν τὰ ήνία τοῦ ἀρματός σου. Καθ. (26.3.17)

———————————————————

Savvas Karagiannidis προς  Παναγιώτης Βύρας  : Αὐτουνοὺ Παναγιώτη, εἴ τε ἔτσι τοῦ ‘μιλάς εἴ τε ἀλλιώς, ποτέ δὲν θὰ σοῦ ἀναγνωρίσει ποτέ κάτι, καὶ ἄν σοῦ δώσει δίκαιο, τότε θὰ στὸ δώσει μὲ εἰρωνία καὶ μὲ πολλά ”ναὶ μὲν ἀλλὰ” ώστε νὰ σὲ ύποτιμήσει.
Αὐτὸς ἔχει αὐτοβαλσαμωθεί στὴν ήλικία καὶ τὴν ἐποχή ποῦ σπούδαζε . . . , καὶ όποιὸς προσπαθεί νὰ τὸν ξεβαλσαμώσει, τὸν φτύνει.Καθημ. (26.3.17)

——————————————————

Παναγιώτης Βύρας προς Savvas Karagiannidis : Χαμερπής ὄφις, οὐ μόνον ἄσχημος ἀλλὰ καὶ φθονερός! Ερπετό, που ξύπνησε και ξετρυπώνει πάλι, μετά τη χειμερία νάρκη του. Σπουδές αυτού, περί την υλοτομία: Τrelasthandler…Καθ. (26.3.17)

————————————————

Savvas Karagiannidis προς  Άρης Νούλης : Δὲν βαρέθηκες καὶ δὲν αἰσχύνεσαι; Γιὰ ποιὰ γλώσσα σου κάνεις λόγο φραγκορωμαίε στρεψοπανούργε;   Σοῦ γράφω πιὸ πάνω, ό τι τὰ ἀποσπάσματα εἶναι λειψά καὶ διαστρεβλωμένα, καὶ γραμμένα ἀπὸ ἄλλους, σοῦ παραθέτω δὲ ὄλη τὴν βιβλιογράφια, καὶ ‘σύ κάνεις κου κου ρού κου, ‘μιλώντας γιὰ ὄνους, μέθη, καὶ ό τι ἄλλο σοῦ κατέβει στὸ κεφάλι σου . . .Και τα 4 παραπάνω σε Καθημερινή (26.3.17

————————————————

Παναγιώτης Βύρας προς  Καλλιρρόη(περί Α. Νούλη) : Κοινωνία λειτουργική, με ανθρωπιστικά βασανιστήρια! Τόσο καταλαβαίνει την αρχαία ζωή όσο και τη σημερινή γλώσσα. Που νομίζει πως “έμφυλος” είναι βρισιά! Κι η έμφυλη βία κάτι σα δικαιωματική νουθεσία γυναικών. Πάλι σε υποτροπή βρίσκεται, δυστυχώς, η καημεΝούλα.Πρέπει να ακολουθεί τη σεληνιακή φάση…Καθημερινή (9.3.17).

—————————————————

Σπύρος Καναβός προςΆρης Νούλης: Τα έχεις όλα μπερδεμένα στο μυαλό σου. Τα περί μίσους δεν ευσταθούν, αντιθέτως πρόκειται περί ζωηρού ενδιαφέροντος για το μέλλον της Ελλάδος. Το τί είμαι εγώ άστο. Πάντως η κρίση σου χωρίς να με ξέρεις είναι χωριάτικη…Και τώρα καταλαβαίνω πόσο δίκιο είχαν όσοι σχολιαστές σου είχαν „επιτεθεί“ φραστικά. Και μία σύσταση: Να διαβάζετε και κανένα σοβαρό βιβλίο. Κατά προτίμηση στις τρεις βασικές Ευρωπαϊκές Γλώσσες….Σέβομαι την άποψη του καθενός… Αλλά όσοι καλλιεργούν την εχθρότητα προς την Δύση ιδίως αυτούς τους δύσκολους καιρούς, παίρνουν κόσμο στο λαιμό τους.  Καθημερινή (2.4.17)

———————————————————–

Μανώληςπρος Άρης Νούλης : Με ποιόν μπρε κ.Νούλη ”φωστήρα” ”θα συζητήσεις” και τι ; Μας έβαλες και Δέλτα κεφαλαίο..Για τον Νίκο Σαραντάκο σου ”μίλησε” ο άνθρωπος, Σαραντο Καργάκο ”άκουσες” εσύ. Αυτό ”βόλευε” τη φιλαυτία σου,τη συγκεκαλυμμένη.
Ότι νά’ναι…. ”Πάν μέτρον άριστοοοον” δε λέμε ; Κάλπικος ο παράς κ.Νούλη.Κάλπικος. Καθημερινή (2.4.17)

——————————————————

Μανώλης Άρης Νούλης : Τα ασυμμάζευτά σου πας να συμμαζέψεις κ.Νούλη και τα κάνεις ακόμη χειρότερα. Τόσο θράσος πιά επηρμένο! Εσύ που έγραψες στον κ.Γιανναρά (ξέρω του έδωσες-του ενικού- και ”θεολογικό” μανδύα): ”Αντιθέτως, εσύ εκπνέεις θάνατο, απαξίωση και καταφρόνια προς τους πάντες, και οι αναγνώστες σου εισπνέουν μίσος.”και που συνεχίζεις τις απίστευτες ύβρεις σου: ”….εγώ έχω πάρει επικριτική θέση σε πολλές προτάσεις του. Ιδίως στην αριστοκρατική, καταφρονητική, αρνητική νοοτροπία του έναντι των άλλων και κυρίως έναντι του ελληνικού λαού. Τού έχω καταλογίσει και το αγενές συνήθειό του να χρησιμοποιεί υποτιμητικά επίθετα, δυσανάλογο με την ποιότητα του λόγου του. ”(!!) Ποιός μιλάει! Ποιός. Που μπρε κ.Νούλη πες μας ΠΟΥ είδες την ”καταφρονητική”
”αριστοκρατική” ”αρνητική” νοοτροπία του και κυρίως ”έναντι του ελληνικού λαού.”(!!)
Εσύ που μοιράζεις επίθετα υποτιμητικά κατ’εξοχήν,ή ”τίτλους αναξιότητας”
”αριστοκρατικώ” τω τρόπω,σπιλώνεις τον κ.Γιανναρά, α-μόρφωτε ”ελιτιστή”.
Μας κούρασες με τις προβολές σου,και με το υπερτροφικό Εγώ σου. Αγενέστατε επιτέλους.
Μόνο με τους γνωστούς της στήλης πια μπορείς να ”ταρζανίζεις” και να ”αλληλοβρίζεσαι”.
Τα ασυμμάζευτα λοιπόν κ.Νούλη….
Υ/Γ Εκείνο το ”σκοτεινός”,”μπαγιάτεψε” πια.Πρέπει άλλες λέξεις να βρεις για την ”ακαδημιοσύνη”,και τον φράγκικο (γι’αυτό και ”κάλπικο”),”αριστοκρατισμό” σου. Καθ. (26.3.17)

——————————-

Παναγιώτης Βύρας προς ekappos : Η πιο επιτυχής υπόθεση είναι μια ιστορική περιγραφή πραγματικότητας: Αδέσποτο γατάκι που κυκλοφορεί, the poor Nouli, τόσο γέρικο και καταπονημένο. Το φοβήθηκε ο Χάρος! Είναι γι αυτό που περιφέρεται ακόμη. Και το αγαπάμε, φυσικά, παρ’ όλη την εκτρωματική φύση του. Καθημ.(19.3.17)

———————– ——————————-

Παναγιώτης Βύρας προς Savvas Karagiannidis (περί Α.Νούλη) :There’s a stray cat roaming around. We named it Noulis. Είναι πανάσχημο το κακόμοιρο: Γέρικο, ξεδοντιάρικο κι ανήμπορο. Να το φοβάται ο Χάρος! Πιο γελοίο, πάντως, είναι που το πιάνει ο οίστρος. Ακόμη και τώρα θέλει να υποχρεώνει τις κυρίες. Η γλαύξ είναι που φταίει ή ο βλαξ άραγε; Καθημερινή (21.3.17)

——————————————————–

Παναγιώτης Βύρας προς  kierkegaard (περί Α. Νούλη) : Πιο πάνω δίνεται μια παραστατική εικόνα της αξίας αυτού: Σκώληξ, ἕρπων ἐν τῷ βόρβορι…Καθημερινή (9.3.17)

————————————————

Μανώληςπρος Άρης Νούλης : Σχόλιο δηλητήριο από μνησίκακη καρδιά…
Απλή πάναπλη προβολή κακόμοιρε. Ποιός μιλά για απαξίωση και καταφρόνια ! Κολεγιόπαιδα Νούλη μαζέψου…Καθημερινή (19.3.17)

————————————————

Παναγιώτης Βύρας προς Savvas Karagiannidis, Oslo (περί Α. Νούλη) : Αγία τριάδα: Με την Έριδα, Κήρα κι Όμαδο μια παρέα! Τόσο πολύ διάβασε την “Ελληνίδα Γραμματεία” που στο μυαλό του γίναν ένα πράγμα Δαίμονες, Ερυνίες και Παναγιές…Καθημερινή (12.3.17)

——————————————–

Savvas Karagiannidis προς  ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ  περί Αρη Νούλη : Ή κάμηλος ἐπιθιμήσασα κέρατων καὶ τὰ ὦτα προσαπώλεσεν.Όπως ό Νούλης ἄρχισε πρώτος νὰ μέμφει καὶ νὰ χλευάζει…, Ἄν δὲ παρατηρήσεις, όποιοι δὲν συμβαδίζουν μὲ τὸ σκεπτικό τους, εἶναι ἐχθροί τοῦ ψωροβίου τους, καὶ ἐχθροί τῆς Ψαροκώσταινας τους. … ό τρόπος ποῦ δροῦν δείχνει κακία, μικροπρέπεια καὶ μικροψυχία.

…-συν Savvas Karagiannidis προς Άρης Νούλης : Ό κόσμος δὲν φοβάται πιὰ τὰ μορμολῦκεῖα σὰν τοῦ λόγου σου, μάζεψε τὰ παθογενικά σου ράκη μορμορωπέ μαγγανευτή, καὶ πήγαινε ἀλλού νὰ μαγγανέψεις, δὲν πουλάς πλέον.

—————————————————-

spiros christopoulos προς Άρης Νούλης : Ενω τα καταλαβαινετε εσεις ε? Κατεχετε την μοναδικη αληθεια Σας την εδωσε περιστερι επικαθησαν επι της κεφαλης σας? ( Μαλλον κουτσουλια ηταν) Η μηπως θα μας καψετε στη πυρα ? Ευτυχως η ιστορια σας εχει προσπερασει. Καθημερινή (27.2.17)

—————————————————-

Savvas Karagiannidi, προς Panos Terz  : Ύποκριτές καὶ μαγγανιστές ἀγύρτες ἐκρυπτώμενοι κάτω ἀπὸ τὰ χιτώνια τῆς ἠθικής καὶ τῆς θρησκείας.Οί κοινοί ἐγληματίες ὠχριούν μπροστά τους.  Καθημερινή (24.2.17)

——————————————————————-

-Παναγιώτης Βύρας προς  Savvas Karagiannidis :Καταλαβαίνω το πειστικότερο παράδειγμα, τερατογένεσης, αναμεταξύ μας : Άρης Νούλης! Είναι το σαδιστικό πρόσωπο του Θεού, τοποθετημένος (έξω από το κλουβί) σαν απειλή που περιφέρεται. Κι αναμένει την επιστροφή στο μέρος όπου πρέπει να αποθηκευτεί.., Καθημερινή (19.2.17)

————————————————————-

Παναγιώτης Βύραςπρος Μιχάλης Ν. Σταμπούλης  (περί του Α. Νούλη) : Πολλές ευχαριστίες! Οφείλω να σημειώσω πως, ανεπαισθήτως, αναπόλησα τη χριστιανική κένωση: Μετά από το ολιγοήμερο πένθος επανέρχεται, το προσωποποιημένο κακό, δρυμύτερο. Για να διαδώσει την αγάπη του! Κι ανήκει στην ειδική κατηγορία των ανθρωπίνων απολιθωμάτων: Η μιαρή κόπρος αποβλήτων. Ό,τι δεν ανακυκλώνεται, που πρέπει να καθαριστεί με άφθονο νερό. Δεν αποτρέπει την αλλαγή, μόνο στέκεται σαν ενοχλητική υπενθύμηση δεινών. Όπως οι αρώστιες ή τα γηρατιά. Μέχρι να βρει κι αυτό, το σχετικό συνάφι, κάποιο τέλος. Με καθαρτικό πλύσιμο…, Καθημερινή ( 5.2.17)

————————————————

Παναγιώτης Βύρας προς vasilis (περί του Α. Νούλη) : Είναι δύσκολο για τον ακόλουθο ορισμένου δόγματος (ειδικά της ορθοδοξίας!) ακόμη και να υποψιαστεί πως η Θεία Παρουσία δεν έχει σχέση με θρησκείες. Ένα παράδειγμα: Το θρησκόληπτο μυαλό που σχολιάζει παρακάτω. Δεν αντιλαμβάνεται πως είναι προσωποποίηση της κόπρου, παρόλο που το κατέστησα σαφές από την περιγραφή : Μετά από ολιγοήμερο πένθος…(Καθημερινή (5.2.17)

————————————-

-α προς Άρης Νούλης : Αρες μάρες κουκουνάρες. Τα φτάνουμε όπως μας βολέυει για να πασάρουμε το δικό μας Φαρισαϊσμός του κερ…ά. Καθημερινή (29.1.17)

——————————————

Παναγιώτης Βύρας προς Panos Terz : Το μέγεθος της ανοησίας ορισμένων (ειδικά του γλοιώδους ερπετού που περιτριγυρίζει) είναι παροιμιώδες. Ούτε που καταλαβαίνει πως αναφωνώντας “Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου” καλεί τον ίδιο Κύριο, τον Όντα, στον οποίο κι απευθύνει ψαλμούς ο Δαυίδ…Καθημερινή (29.1.17)

———————————————-

Παναγιώτης Βύρας προς Φιλιππος απο Ελβετια (περί του Αρη Νούλη) : Εὐήθης εἶ παρ᾿αὐτοῦ τι ἀποίσεσθαι οἰόμενος, ἥτις οὐ διδόναι ἀλλὰ λαμβάνειν παρὰ πάντων εἴωθε: Μέσα σε κοτέτσι θα σε φάνε οι κότες! Η μια με τη διασπορά κενώσεων, η άλλη που διαβάζει (τυχαία) και τσιμπολογά ασταμάτητα χέζοντας αγάπη…Καθημερινή (15.1.17)

———————————————–

-α Άρης Νούλης  : Το”γραικύλος” κράτα το για την αφεντιά σου μπάρμα γιατί αποτελεί τη βασική σου ιδιότητα. Γραικύλος, που αλληθωρίζει ανάμεσα σε Τσάρους και σε Σουλτάνους, γιατί η ελευθερία σκέψης πέφτει κομμάτι βαριά σε σένα και στο ίνδαλμα σου. Μόνο το μίσος, το απύθμενο μίσος σας ξερνάτε καθε τόσο, χωρίς ντροπή. Υποκριτές και Φαρισαίοι. (Καθημερινή , 29.1.17)

————————————————————

-VAN προς Άρης Νούλης : Αρκετό καιρό τώρα πρασπαθώ να καταλάβω άν παριστάνετε ή είστε πράγματι ένα ηλίθιο γλοιώδες α

Ευρωπαϊκή Ενωση, Παγκοσμιοποίηση, Αξιολόγηση, Ευρωσκεπτικισμός, Brexit, Αλληλεγγύη, Ελλάς, “Επεμβάσεις” ; ΕΕ-Ελλάς, Εθνική Κυριαρχία, Μέλλον, ΕΕ και Αριστερή Συνωμοσιολογία

Διαφορετικές έννοιες : Εθνος, Κράτος, Διεθνής Οργανισμός, Υπερεθνικός Οργανισμός (ΕΕ), “Παγκόσμιο Κράτος”, “Παγκόσμια Κυβέρνηση”

α) Εθνικό (μονοεθνικό,πολυεθνικό, ομοσπονδία, συνομοσπονδία) κράτος που έχει εμπεδωθεί ύστερα από την Γαλλική Αστική Επανάσταση (1789).

β) Διεθνείς Οργανισμοί κυριάρχων κρατών. Οι πρώτοι έχουν ιδρυθεί ήδη στην δεκαετία του 80 του 19ου αι.
Υστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει  ο πρώτος γνήσιος διεθνής οργανισμός ( Λίγκα των Εθνών) ιδρυθεί και ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει δημιουργηθεί ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών .

γ) Μόνον στην Ευρώπη έχουν εμπεδωθεί βαθμιαία ήδη στα 50χρονα διεθνείς “υπερκρατικοί” ή “υπερεθνικοί” οργανισμοί, των οποίων το αποκορύφωμα είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι η εθελοντική εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών σε όργανα του ενιαίου οργανισμού προς συμφέρον όλων. Απώτερος σκοπός είναι η ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, δηλαδή ενός πανευρωπαϊκού ομοσπονδιακού κράτους.
Επί πολλά έτη  η Γερμανία ήταν οπαδός αυτής της επιδίωξης, εναντίον αυτής ήταν και είναι η Γαλλία (La Grande Nation) και μερικά μικρότερα κράτη όπως η Ελλάδα. Εναντίον της ΕΕ τοποθετούνται πρωτίστως οι υπερεθνικιστές, μεταξύ αυτών οι αυτοκληθέντες  εθναμύντοτρες Ελληναράδες των ΑΝΕΛ.

Χωρίς όμως αυτήν την πολιτική ένωση δεν μπορεί να υφίσταται αυτόματα βοήθεια μεταξύ των κρατών.

δ) Μεταξύ των δύο βασικών αρχών της  Χάρτα του ΟΗΕ και συγχρόνως του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και δη της Κυριαρχικής Ισότητας των Κρατών και της Ειρηνικής Διεθνούς Συνεργασίας, η δεύτερη αρχή άρχισε βαθμιαία  να κερδίζει στην Ευρώπη προτεραιότητα σε τέτοιο βαθμό, που μερικοί ειδικοί αυτού του επιστημονικού κλάδου, της Θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων καθώς και της Πολιτικής Θεωρίας (π.χ. ο κορυφαίος Jürgen Habermas) ομιλούν ήδη για μία «μετα-εθνική νοοτροπία» η για μία «μετα-κυριαρχική εποχή», αν και αυτή η άποψη είναι σε διεθνή κλίμακα ουτοπική (ιδέ π.χ. τα κυρίαρχα εθνικά και εν μέρει εθνικιστικά κράτη ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία κτλ.).

ε) Ηδη υστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ειρηνιστές ειδικοί των προαναφερθέντων επιστημονικών κλάδων έκαναν ουτοπικές προτάσεις για την εμπέδωση ενός «Παγκοσμίου Κράτους» ή μίας «Παγκοσμίας Κυβέρνησης» φυσικά ανευ επιτυχίας.

Στην πραγματικότητα σημειώνονται στην ιστορία άλλες μορφές της παγκοσμίας εξουσίας όπως η Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη), η Pax Americana, η Pax Sovietica, στην Ευρώπη εν μέρει η Pax Germanica και ύστερα από μερικά χρόνια θα εμφανισθεί δυναμικά και η Pax Cinica (Κινέζικη Ειρήνη). Καθημερινή (18.7.15)

————————————————-

ΕΕ, Μία συστηματική και νηφάλια θεώρηση χωρίς φθηνούς συναισθηματισμούς , ιδεοληπτικές και υπερεθνικιστικές παρωπίδες η Λόγος vs Λαϊκισμού

1. Η Ευρωπαϊκή Ενωση ( ΕΕ ) είναι προς το παρόν το μοναδικό μεγάλο πείραμα και δη επιτυχές τέτοιου είδους σε διεθνή κλίμακα. Η σημερινή ΕΕ είναι το αποτέλεσμα μίας μακράς και εντατικής διαδικασίας, η οποία εμπεριέχει μία μεγάλη δυναμικότητα και ικανότητα μεταλλαγής και εξέλιξης. Οι αντίπαλοι της ΕΕ, αν και πολύ θορυβώδεις, είναι στη μειονότητα. Οι ΛΑΟΙ ( όχι υπό την έννοια του ΣΥΡΙΖΑ ) θέλουν και εκτιμούν την ΕΕ. Ολα τα άλλα είναι μάλλον για ανεγκέφαλους, φανατικούς της άκρας Αριστεράς και της άκρας Δεξιάς σε όλην την Ευρώπη και για τους αδαέστατους.

Η ΕΕ έχει έως σήμερα να αναδείξει επιτυχίες και αποτελέσματα, τα οποία ονειρεύονται και άλλες περιοχές του κόσμου. Εδώ αναφέρουμε μόνον το ενιαίο νόμισμα Ευρώ, πιό ισχυρό από το δολλάριο. Ας αναφερθεί και η ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών και αγαθών ύστερα από την εξαφάνιση των εθνικών συνόρων. Ποιός θα μπορούσε να τα φαντασθεί αυτά ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ;

Το πιό σπουδαίο όμως από όλα είναι το γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας, ότι στην Ευρώπη, στην ήπειρο των πολυάριθμων πολέμων και ιδιαιτέρως των δύο παγκοσμίων πολέμων επικρατεί εδώ και πάνω από  70 χρόνια ειρήνη. Είναι λοιπόν τυχαίο που η Ευρώπη έχει εξελιχθεί σε μαγνήτη των κατατρεγμένων και δυστυχισμένων όλου του κόσμου ; Διατί δεν πάνε άραγε στον «παράδεισο» του Πούτιν ;

2. Η ΕΕ είναι πρότυπο μίμησης και για άλλες περιοχές του κόσμου, ιδιαιτέρως για την Λατινική Αμερική, η οποία άρχισε ήδη να στρέφεται προς την Ευρώπη και ταυτόχρονα να απομακρύνεται από τις ΗΠΑ. Ηδη έχουμε (είχα μεγάλη εμπλοκή) στα ευρωπαϊκά αλλά και σε λατινοαμερικανικά πανεπιστήμια συστηματικά προετοιμάσει ειδικούς από την Λατινική Αμερική για την επιστημονική στήριξη και προώθηση της ενωτικής διαδικασίας εκεί. Αυτοί οι ειδικοί είναι περιζήτητοι στην Λ.Α.

3. Εως σήμερα μόνον το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαταλείπει την ΕΕ . Το τί λέγουν η εκάστοτε αντιπολίτευση, οι εγκληματικοί λαϊκιστές, οι ανεγκέφαλοι εξτρεμιστές και οι γελοίοι πατριδοκάπηλοι, δεν ενδιαφέρει ουδένα.  Τουναντίον  όχι μόνον και άλλα ευρωπαϊκά κράτη και η Τουρκία (διακαής πόθος) προσπαθούν να γίνουν μέλος της ΕΕ, αλλά έχουν ήδη εκφράσει παρόμοιες επιθυμίες και χώρες του Καυκάσου ( Αρμενία, Γεωργία και ιδιαιτέρως το Αζερμπαϊτζάν με τις αστείρευτες πετρελαιοπηγές !). Ολες οι βορειοαφρικανικές χώρες επιθυμούν να συσφίξουν τις σχέσεις με την ΕΕ σε πολλά σημαντικά επίπεδα και επιθυμούν επίσης διακαώς να αποκτήσουν ένα ιδιαίτερο status.

4. Είναι γεγονός, ότι η Ελλάδα δεν παίζει στα πλαίσια της ΕΕ ουδένα ρόλο, έχει μόνον απαιτήσεις. Γι αυτό δεν πολυενδιαφέρει η γνώμη της Ελλάδας και των δημοσιογράφων της στην Ευρώπη ουδένα. Ακόμη και στις  σελίδες των εφημερίδων  σημειώνεται μία τελεία έλλειψη της νηφάλειας και λογικής σκέψης, γιατί οι περισσότεροι έχουν ως μοναδική αφετηρία της θεώρησης την κρίση, η οποία δεν υπήρχε πάντα στην Ευρώπη ή κάποιος τους έχει κάνει πλύση εγκεφάλου (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ). Ηδη  οι οικονομικά ισχυρές χώρες άρχισαν να ξεπερνούν βαθμιαία την οικονομική κρίση. Αλλά άλλο η τωρινή κρίση και άλλο η ΕΕ.
Και όμως, οι τρισκατάρατοι αριστεροί και δεξιοί λαϊκιστές συγχίζουν τα πάντα  για μικροπολιτικούς λόγους σκοπίμως.

5. Στα πλαίσια της βαθμιαίας εμβάθυνσης της ενωτικής ευρωπαϊκής διαδικασίας θα συμβούν στο μέλλον τα εξής, τα οποία συστηματικά προετοιμάζονται ήδη από δεκαετίες μέσω βασικών ερευνών καθώς και πολυάριθμων διατριβών ( διδακτορικά και υφηγεσίες ) . Κάτι τέτοιο είναι στην χώρα του υπερεξυπνακισμού, της τσαπατσουλιάς και της επιπολαιότητας μάλλον αδιανόητο. Εδώ συντελείται η επίτευξη της επίλυσης πάντων  πολυποίκιλων και πολύπλοκων προβλημάτων εν μία νυκτί και εν ριπή οφθαλμού, δηλαδή με μαγικό τρόπο.

α) Τα κράτη-μέλη ης ΕΕ θα εκχωρήσουν περισσότερα κυριαρχικά δικαιώματα στον ΔΙΚΟ τους οργανισμό. Ας υπενθυμίσουμε, ότι η ΕΕ έχει μία τεράστια, υγιέστατη και αξιοθαύμαστη βάση ,το Ενωτικό δίκαιο (Ευρωπαϊκό Δίκαιο) μοναδικό σε όλον τον κόσμο και σημαντικότατα όργανα, όπως π.χ. το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.τ.λ.

Στο απώτερο μέλλον θα αντικατασταθεί η ΕΕ με τις “Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης”, δηλαδή με μίαν ομοσπονδία και έτσι θα υλοποιηθεί βαθμιαία η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, το όραμα των δημιουργών μίας καινούργιας Ευρώπης. Η Ελλάδα μας δεν έχει ουδόλως συμβάλλει σε αυτήν διαδικασία, αλλά έχει λάβει τα τεράστια πακέτα της Ευρώπης και τα έφαγε όλα (“μαζί τα φάγαμε”), αντί να δημιουργήσει σύγχρονες οικονομικες δομές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ουδόλως, ότι οι βόρειοι “Μύρμηγκες” θα ταίζουν αιωνίως τους νότιους “Τζίτζικες” !

β) Θα δημιουργηθούν μεγαλύτερα πανευρωπαϊκά κέντρα επιστημονικών ερευνών, όπου θα συγκεντρωθεί το επιστημονικό άνθος όλης της Ευρώπης με επιδίωξη να φθάσει η Ευρώπη ίσως και βαθμιαία να ξεπεράσει τις ΗΠΑ στα βραβεία Νομπέλ.

γ) Δημιουργία μίας ενιαίας ιθαγένειας για όλους τους πολίτες της ΕΕ.

δ) Δημιουργία μίας ενιαίας αστυνομίας.

ε) Δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού στρατού.

ζ) Η Ευρώπη είναι ήδη , αλλά θα θα εξελιχθεί ακόμη πιό εντατικά σε παγκόσμιο κέντρο του πολιτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Στο πεδίο του πολιτισμού και της κουλτούρας δεν είναι οι ΗΠΑ σε θέση να ανταγωνισθούν την Ευρώπη.

η) Η Ευρώπη θα εξελιχθεί στο μέλλον σε μία δεθνή μεγαλοδύναμη , ίσως και σε μίαν
ειρηνική υπερδύναμη στον οικονομικό, πολιτικό και διπλωματικό τομέα. Ετσι  καθοριστικά ο συσχετισμός των δυνάμεων σε διεθνή κλίμακα θα αλλάξει. Οι ΗΠΑ άρχισαν ήδη να ανησυχούν λόγω αυτής της ευρωπαϊκής προοπτικής και στην ουσία παρενοχλούν την πρόοδο της ΕΕ. Αλλά η Κίνα υποστηρίζει εντόνως την ΕΕ.

θ) Δεν αποκλείουμε, ότι κάποτε και η κατά τα άλλα καθυστερημένη Ρωσία με τις τεράστιες πρώτες ύλες θα χτυπήσει τις πύλες της ΕΕ, αλλά θα μπορέσει να γίνει μέλος της ΕΕ μόνον ύστερα από τον απαραίτητο εκδημοκρατισμό  και εξευρωπαϊσμό. Τότε θα ανήκει η ΕΕ σε όλα τα πεδία στις τρεις υπερδυνάμεις του κόσμου. Τον περασμένο χρόνο έχει ο Αμερικανός Νομπελίστας των οικονομικών επιστημών Stieglitz αξιολογήσει την ΕΕ ως ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ.

Το μέλλον της Ελλάδας είναι στενότητατα συνδεδεμένο με την περαιτέρω εξέλιξη της ΕΕ. Επομένως πρέπει να πραγματοποιηθούν επί τέλους ο εκσυγχρονισμός και ο εξευρωπαϊσμός της Ελλάδας επί τη βάσει της ευρωπαϊκής ratio ( σκέψης) και ας απαγκιστρωθεί από μεσαιωνικές κοσμο- και ανθρωποαντιλήψεις. Τα πρώτα βήματα να υλοποιηθούν στα δημοτικά σχολεία με σκοπό να δημιουργηθεί μία ευρωπαϊκή νοοτροπία. Η εποχή της καθυστερημένης βαλκανικής νοοτροπίας έχει πλέον παρέλθει. Η Ελλάδα έχασε πολλές δεκαετίες, ίσως και δύο αιώνες. Ιδού η Ρόδος , Ιδού και το πήδημα !

Δημοσιευθέν από το 2012 επανειλλημμένως φυσικά επεξεργασμένο στον ηλεκτρονικό τύπο , σε όλες τις κεντρικές εφημερίδες. Τελευταία στην Καθημερινή (19.1.17) και στο Βήμα (15.6.17)

———————————————————

Η μεγάλη Γοητεία της Ευρώπης

Η Ευρώπη γοητεύει πρωτίστως μέσω της Δημοκρατίας, των αστικών ελευθεριών , των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους του δικαίου, του υψηλού βιοτικού, οικονομικού και επιστημονικού επιπέδου κτλ.

Είναι τυχαίο που η Ευρώπη μαγνητίζει εκατομμύρια ανθρώπων από όλον τον κόσμο ;

Μόνον όποιος έπαθε ιδεολογική πλύση εγκεφάλου ή έχει συστηματικά νοητικά διαστρευλωθεί ή αποβλακωθεί δεν βλέβει αυτήν την αλήθεια. Καθημερινή 2017.

————————————————

Brexit

1.Σύμφωνα με το άρθρο 50  η ενδιαφερόμενη κυβέρνηση δέον να γνωστοποιήσει ΕΠΙΣΗΜΑ σην ΕΕ , ότι σύμφωνα με το δικό της σύνταγμα επιθυμεί να εγκαταλείψει την ΕΕ.

Κατόπιν αρχίζουν πολύ περίπλοκες και πολυδιάστατες διαπραγματεύσεις, οι οποίες διαρκούν πολλούς μήνες, ίσως και ένα έως δύο έτη. Μόνον ύστερα από την περάτωση αυτών των διαπραγατεύσεων είναι δυνατό να βγάλουμε σοβαρά συμπεράσματα γύρω από τις συνέπειες του Brexit.

2. Οι δημοσιογράφοι δεν είναι γενικά ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ και ειδικά οικονομολόγοι. Οσο έγκριτες και εάν είναι οι εφημερίδες. δεν εκφράζουν συγκροτημένη γνώμη.

3. Ηδη έχει γίνει γνωστό, ότι πολλές διεθνείς επιχειρήσεις θα εγκαταλείψουν βαθμιαία το Ηνωμένο Βασίλειο. Και μόνο αυτό έχει προκαλέσει οικονομικά προβλήματα.

4. Είναι γνωστό, ότι σχεδόν 50 τοις 100 των πολιτών δεν έχουν λάβει μέρος στο δημοψήφισμα. Αυτό ισχύει ιδιατέρως για τη νεολαία. Ο πρώτος εγγονός μου έχει μετατεθεί από την επιχείρησή του για τρία χρόνια στο Λονδίνο, όπου γνώρισε πάρα πολλούς νέους Αγγλους, οι οποiοι χωρίς εξαίρεση δεν συμφωνούν με το Brexit.Γενικά άρχισε να επικρατεί η άποψη, ότι ίσως να μην πραγματοποιηθεί η έξοδος από την ΕΕ.

5. Η Ελλάδα στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην οικονομική βοήθεια πρωτίστως εκ μέρους της ΕΕ. Στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας, αυτή θα καταποντισθεί ταχέως οικονομικά. Είδαμε, τί έχει συμβεί με την “αντιμνημονιακή ” κυβέρνηση της “Ριζοσπαστικής” Αριστεράς.

6. Η εποχή των μικρών κρατών έχει παρέλθει. Μεγάλα κράτη (ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, Ρωσία) ή υπερκρατικοί οργανισμοί (ΕΕ) παίζουν διεθνώς καθοριστικό ρόλο. Καθημερινή (23.10.16)

—————————————–

Το πρόβλημα του κ. Γιανναρά (Θεολόγος ετ Φιλόσοφος, Καθημερινή) είναι και ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΟ (Ευρωπαϊκή Ενωση)

1. Υπό τον φακό της ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ σημαίνει η διαδικασία της ΕΕ καθώς και του Brexit εξέλιξη και μεταλλαγή (Ηράκλειτος “Πάντα ρει” : Ολα ρέουν, μεταλλάσσονται ,εξελίσσονται).

2.Υπό τον φακό του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ σημαίνει η διαδικασία του Brexit χρονοβόρες πολυεπίπεδες και πολυδιάστατες διαπραγματεύσεις επί τη βάσει του γενιικού κανώνα της νομικής σκέψης της Δύσης (ρωμαϊκές ρίζες) της ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑΣ (do ut des : Reciprocity, Reciprocite, Reciprocidad).

3. Υπό τον φακό της ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ δέον να βλέπουμε την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ πραγματικότητα (εθνος, κοινωνία, κράτος) στο Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς ιδεολογικές, υπερεθνικιστικές και θρησκευτικές παρωπίδες.

4. Υπό τον φακό της επιστημονικής ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑΣ δέον να εξετάζουμε τα γεγονότα σύμφωνα με τους κανώνες της (Ανάλυση, Σύνθεση, Αντικειμενικότητα, Συνθετικότητα, Συστημικότητα, Διαφοροποίηση, Ρεαλιστικότητα, Ιστορικότητα, κτλ.)
Το χειρότερο απ όλα είναι η σύγχιση των επιθυμιών και των φαντασιώσεων με την πραγματικότητα. Είναι πασιφανές, ότι ο κ. Γιανναράς αισθάνεται μεγάλη αντιπάθεια σχεδόν εχθρότητα έναντι της Δύσης, η οποία αυτονοήτως στηρίζεται πρωτίστως στον “επάρατο” ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ.

5. Υπό τον φακό της ΠΟΛΙΤΟΛΟΓΙΑΣ (Πολιτικές Επιστήμες)  τα ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ (Δημόκριτος, Επίκουρος) καθορίζουν τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς των ανθρώπων και των εθνών (Hegel) και όχι τυχόν “συμπλέγματα” (Γιανναράς).

6. Υπό τον φακό της ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ υφίστανται , σε ό,τι αφορά την ψυχοσύνθεση , μεταξύ των Βορείων και των νοτίων Ευρωπαίων τεράστιες διαφορές.
Είναι λοιπόν αναγκαιότατο να ασχοληθούμε ειδικά στα πλαίσια της ΕΕ με τη νοοτροπία και των άλλαν λαών και να μην τους αξιολογούμε αποκλειστικά με βαλακανοανατολίτικα κριτήρια. Η συνεχής εθνικιστική ομφαλοσκόπηση οδηγεί με μαθηματική συνέπεια σε τύβλωση, σε μερικούς και σε τελεία αποβλάκωση.

7. Υπό τον φακό της ΙΣΤΟΡΙΑΣ  οι πολιτισμικά καθυστερημένοι λαοί αισθανόνταν πάντα μεγάλο θαυμασμό για τους εξελιγμένους λαούς. Ας υπενθυμίσουμε την γνώμη του αιγυπτίου αρχιερέα περί των Ελλήνων : Σόλων “αεί παίδες εστέ”. Αυτό εκφράζει κάποιαν ανωτερότητα έναντι του Σόλωνα ως εκπροσώπου των Ελλήνων (Αθηναίων).
Ο Σόλων πήγε όντως στο “εξωτερικό ” να μάθει. Το ίδιο έκαναν ο Δημόκριτος, ο Πυθαγόρας και άλλοι αρχαίοι Ελληνες.

Κατά τα τέλη του 19ου αι.  οι πλούσιοι Νεοέλληνες έστελναν τα παιδιά τους στην ΕΥΡΩΠΗ να σπουδάσουν και να φωτισθούν. Το ίδιο έκαναν και οι Ιάπωνες, στέλνοντας τα παιδιά τους στην Ευρώπη (πρωτίστως Γερμανία ) και στις ΗΠΑ να σπουδάσουν. Αυτά επαναλαμβάμνονται και σήμερα : Οποιος θέλει να σπουδάσει τις υψηλές τεχνολογίας, σπουδάζει στις ΗΠΑ και φυσικά όχι στην Ρωσία.

Το πρόβλημα του κ. Γιανναρά , των άλλων Θεολόγων και των ιερέων της Ορθοδοξίας έχει βαθειές ρίζες, οι οποίες εστιάζονται στο θανάσιμο μίσος έναντι του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ ( άτομον, citoyen, δημοκρατία, βασικές ελευθερίες, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας).

Ως πλατωνικός κ. Γιανναράς αναδεικνύει πέραν τούτου συχνά την ιδιαίτερη συμπάθειά του για απολυταρτχικά συστήματα και για τους πολιτικούς φορείς των (Πούτιν, Ερντογκάν) και για τους τυχόν “Μεσσίες”( π.χ. Τσίπρας), οι οποίοι θα συμβάλλουν στην επίλυση των υπαρχόντων πολυποίκιλων οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων εν μία νυκτί , με το μαγικό ραβδί και σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ως γνωστότατον , την ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ των Εβραίων : “καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς”.

Στην περίπτωση αυτή δεν είναι απαραίτητες ούτε η Εργατικότητα, ούτε η Οργανικότητα, ούτε η Μεθοδικότητα, ούτε η Συστηματικότητα, ούτε ο Σχεδιασμός. Με αυτό θέλω να επισημάνω, ότι μία θέαση των επιγείων επί τη βάσει της Θεολογίας μορεί να είναι μόνον εσφαλμένη. Αλλο επουράνια και άλλο επίγεια ζητήματα.
Chacun a sa place. Suum cuique tribuere. Καθημερινή (23.10.16)

——————————————————

Ευρωσκεπτικισμός (ΕΣ), Συνοπτικότατα

Προσέγγιση στο πολυεπίπεδο
θέμα επί τη βάσει της ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ως κανόνα της Γενικής Μεθοδολογίας των βασικών επιστημονικών ερευνών.

1. Αντικείμενο του ΕΣ

α) Η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) ως διευρωπαϊκός οργανισμός, πρωτίστως η διάρθρωσή της και τα όργανά της.

β) Αποφάσεις των οργάνων της περί σημαντικών πολιτικών, οικονομικών, διπλωματικών κλπ. υποθέσεων.

γ) Εξέλιξη και διεύρυνση της ενωτικής διαδικασίας.

2. Ποιοί ειναι οι φορείς και οι εκφραστές του ΕΣ ;

Πρωτίστως μικρά κόμματα διαφορετικών πολιτικών και πολιτικών αποχρώσεων : κατ αρχάς η Ακρα Αριστερά και η Ακρα Δεξιά, εν τω μεταξύ και άλλοι κομματικοί σχηματισμοί και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων.

3. Εκφάνσεις του ΕΣ

Σημειώνονται έως τώρα πρωτίστως δύο εκφάνσεις :

α) hard : απόρριψη της ΕΕ και εχθρότητα έναντι αυτής.

β) soft : ήπια κριτική στην ΕΕ. Θα μπορούσε να είναι πιο δημοκρατική. (Εποικοδομητική κριτική ).

4. Για ποιούς λόγους έχει εφφανισθεί ο ΕΣ ;

α) Η ΕΕ είναι αντίθετη με βασικές αξίες των
ευρωπαϊκών λαών.

β) Εργαλειοποίση του ΕΣ για πολιτικούς και κομματικούς σκοπούς (μικροκομματικοί λόγοι) που στην ουσία σημαίνει λαϊκισμός.

γ) Μερικά κράτη πρωτίστως από την ΑνατολικήΕυρώπη και τα Βαλκάνια είναι μέλη της ΕΕ όχι από πεποίθηση, αλλά πρωτίστως λόγω οικονομικών πλεονεκτημάτων (Ουτιλιταρισμός).

δ) Η ΕΕ είναι αντίθετη με την κυριαρχία των κρατών-μελών. Πέραν τούτου επιθυμεί η ηγεσία της ΕΕ περισσότερες κυρίαρχες εξουσίες με απώτερο σκοπό την εμπέδωση των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

ε) Φόβος απώλειας της εθνικής ταυτότητας λόγω της εμβάθυνσης της ενωτικής διαδικασίας. Εδώ αλωνίζουν οι λαϊκιστές .

5. Πως βλέπουν οι ευρωσκεπτικιστές τον ΕΣ ;

Αν και φαίνεται παράδοξο, οι Ευρωσκεπτικιστές επισημαίνουν τον ΕΥΡΩΡΕΑΛΙΣΜΟ τους ! Voila.

Παρατήρηση : To θέμα εμπεριέχει δυναμικό τουλάχιστον για 11 διδακτορικές διατριβές.

Πηγές (μεταξύ άλλων)

-C. Leconte: Understanding Euroscepticism, Basingstoke 2010.-Working Paper-Reihe Nr 6 im Fachgebiet Demokratieforschung am Institut für Politikwissenschaft der Philipps-Universität Marburg-Timm Beichelt: EU-Skepsis
als Aneignung europäischer Politik (PDF; 311 kB), in Berliner Debatte Initial, 2/2010.

-Frank Decker, Florian Hartleb: L’euroscepticisme en Allemagne. Les partis politiques et l’Union Européenne, in: Laure Neumayer/Antoine Roger/Frédéric Zalewski (eds.): L’Europe contestée: ‘populisme’ et ‘euroscepticisme’ dans l’Union européenne élargie, Paris: Michel Houdiard Éditeur 2008, S. 34-54.

-Florian Hartleb: Euroskeptizismus in West- und Osteuropa, in : Martin H.W.
Möllers/Robert Chr. van Ooyen (Hrsg.): Jahrbuch für öffentliche Sicherheit 2008/2009, Frankfurt a. M.: Verlag für Polizeiwissenschaft 2009, S. 479-484

Καθημερινή ( 30.10.16 και 14.1.17)

———————————————–

Ευρωπαϊκή Ενωση, Αλληλεγγύη (2012)

Το θέμα δεν είναι τόσο απλό, όπως  πολλοί   Έλληνες δημοσιογράφοι νομίζουν εξαπατώντας  τους αναγνώστες.

Τέτοια θέματα είναι πολυφασικά , πολυεπίπεδα και πολυδιάστατα. Η ενασχόληση με αυτά προüποθέτει επιστημονικές γνώσεις – οι δημοσιογραφικές γνώσεις είναι ακριβώς το αντίθετο των επιστημονικών γνώσεων – καθώς και μίαν εξελιγμένη μεθοδολογική προσέγγιση και όχι δημοσιογραφικές ελαφρότητες, επιπολαιότητες και εξυπνακισμούς για ημιαγράμματους.

Έπεται η ενασχόληση με ένα άρθρο κάποιου δημοσιογραφου. Η σχέση μεταξύ της οικονομικής και της πολιτικής ένωσης είναι ασαφής και ολίγον τι και συγχισμένη. Κατ αρχάς γίνεται λόγος για το „φιλόδοξο σχέδιο της οικονομικής και της πολιτικής ένωσης“ με οφθαλμοφανή προτεραιότητα της οικονομικής συνιστώσας της ενωτικής διαδικασίας. Λίγο πιό κάτω αναφέρει ο δημοσιογράφος μεταξύ άλλων την „πολιτικοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών … λειτουργειών“.
Έτσι έχει  αντικαταστήσει το βασικό περιεχόμενο της πολιτικής ένωσης με την τελείως ασαφή  „πολιτικοποίηση”.

1. Στην πραγματικότητα όμως αφορά η πολιτική ένωση πρωτίστως την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών της ΕΕ σε όργανά της με σκοπό να ενδυναμωθεί ο υπερεθνικός χαρακτήρας της έτσι ώστε η ΕΕ να έχει  την δυνατότητα να ελέγχει τις εθνικές κυβερνήσεις στα σημαντικότατα δημοσιονομικά προβλήματα.

Εάν μερικά κράτη ( π.χ. ιδιαιτέρως  η μεγαλόστομη Γαλλία αλλά και όλες οι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ) δεν είναι διατεθειμένα να πραγματοποιήσουν μία τέτοια εκχώρηση εξουσιών, σημαίνει ότι δεν τους πολυενδιαφέρει η ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

2. Η απόλυτη διαπίστωση του δημοσιογράφου,  ότι η ΕΕ „έχει καταρρεύσει ως σύστημα αλληλεγγύης“ δεν ευσταθεί και δεν πείθει. Όταν προ περίπου δύο ετών η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειστεί χρήματα στις διεθνείς αγορές, έχει στην κυριολεξία ικετεύσει την ΕΕ για δάνεια, τα οποία ήταν και είναι ακόμη αστρονομικά. και με πολύ χαμηλούς τόκους. Μ αυτά πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις και γενικά συντηρείται το κράτος, ειδάλλως αυτό θα είχει καταρρεύσει προ πολλού. Δεν είναι αυτό αλληλεγγύη ;

3. Ευκαιρίας δοθείσης θα εμβαθύνω κάπως την έννοια „Αλληλεγγύη „ , η οποία χρησιμοποιείται από πολιτικούς και ιδίως από δημοσιογράφους πολύ επιπόλαια και εντόνως λαϊκιστικά.

Στην ουσία της σημαίνει η αλληλεγγύη στις διεθνείς σχέσεις βοήθεια απέναντι σε φτωχές , ιδιαιτέρως σε υποανάπτυκτες χώρες.

Αλλά στην περίπτωση των δανείων εκ μέρους του ΔΝΤ έχει εισαχθεί μία ιδιαίτερη μορφή της αμοιβαιότητας στα σύμφωνα και δή ο έλεγχος της διαχείρισης των δανείων.
Μερικές χώρες είχαν αντιρρήσεις αναφέροντας τα κυριαρχικά δικαιώματά τους. Είναι όμως ιστορική αλήθεια, ότι συχνά τα δάνεια δεν χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη των οικονομιών και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ξεπληρώθηκαν τα χρέη.Οι λαοί δυστυχούσαν, αλλά οι διεφθαρμένοι πολιτικοί αποκτούσαν πλούτη με ξένα χρήματα.

Κάτι το παρόμοιο όπως το ΔΝΤ σκοπεύει να  κάνουν οι χώρεςτου Βορρά προσπαθώντας να μεταβάλλουν την αλληλεγγύη σε συγκεκριμένο συμβατικό κανώνα στα πλαίσια της πραγματοποίησης της πολιτικής ενωτικής διαδικασίας. Αλλά η τοποθέτηση αυτών των χωρών είναι ένδειξη της έλλειψης εμπιστοσύνης απέναντι στις νοτιοευρωπαϊκες χώρες και ειδικά απέναντι στην Ελλάδα.

4.  Με το πολυδιάστατο πρόβλημα των συμφερόντων στις διεθνείς σχέσεις και στο  Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο ασχολούμαι ακριβώς από το 1970.
Για πρώτη φορά έχω διαβάσει στο άρθρο την έκφραση „αλληλέγγυα συμφέροντα“ που είναι αληθώς μία contratictio in adjecto ( οξύμωρον ),  γιατί η Αλληλεγύη είναι μία έννοια της Γενικής Ηθικής και στις διεθνείς σχέσεις το πολύ μία έννοια της Φιλοσοφίας του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου η με λίαν συγκεκριμένο περιεχόμενο μία έννοια  σε διεθνείς συμβάσεις.

Στις διεθνείς σχέσεις υπάρχουν  παράλληλα  συγκλινόμενα, κοινά, διασταυρωνόμενα, αντίθετα, συγκρουόμενα κτλ. συμφέροντα. Όλα τα άλλα είναι φαντασιώσεις Ελλήνων δημοσιογράφων, οι οποίοι ούτως η άλλως συγχίζουν εκουσίως τις έννοιες ή δεν κατέχουν το θέμα ή κοροϊδεύουν μάλλον τους αναγνώστες. Ιέ εδώ  στο Μπλογκ μου επίσης : “Αμιλλα, Ανταγωνιστικότητα, Αλληλεγγύη”, “Αμοιβαιότητα”,”Αξιοπρέπεια του Κράτους”, “Συμφέρον, Οφελος, Χρήσιμο, Χρησιμοθηρία”, “Interessentheorie”.Δημοσιευθέν συχνά σε μερικές εφημερίδες
(ηλεκτρονική έκδοση, Καθημερινή, Το Βήμα,Τα Νέα, iefimerida ).

————————————————-

Παγκοσμιοποίηση, Ευρωπαϊκή Ενωση, Ελλάδα (2012)

Η δημιουργία διεθνών οργανισμών οικουμενικού ή ηπειρωτικού χαρακτήρα είναι μία αντικειμενική διαδικασία και αναγκαιότητα , κάτι το οποίο έχει  ο μεγάλος γερμανός κοινωνιολόγος Karl Marx επισημάνει ήδη τον 19ο αι.

Το ίδιο ισχύει και για τις υπερεθνικές οργανώσεις καθώς και για την πακοσμιοποίηση. Σε δεύτερη θέση βρίσκονται οι υποκειμενικοί λόγοι. Η ΕΕ στηρίζεται σε αντικειμενικούς καθώς και σε υποκειμενικούς πυλώνες.

Πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο , το οποίο θα μπορούσε να έχει την ποιότητα ενός θαύματος. Πάνω από εβδομήντα έτη επικρατούν στην Ευρώπη ειρήνη, ασφάλεια και σχετική ευημερία. Δεν υπάρχουν στην ιστορία της ανθρωπότητας πρότυπα. Είναι διακαής πόθος πολλών κρατών να γίνουν μέλος της ΕΕ, η οποία παίζει διεθνώς τον ρόλο του μαγνήτη.

Η αρχή ήταν εύκολη, αλλά στον παρόν η ΕΕ αντιμετωπίζει  προβλήματα διαφορετικού βεληνεκούς, τα οποία δεν μπορούν να επιλυθούν με υπερπατριωτικές κορώνες ( Ουγγαρία, Πολωνία ) και με εργαλεία του παρελθόντος.

Το πιό μεγάλο καθήκον είναι προς το παρόν η απόκτηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας ιδιαιτέρως απέναντι στην Κίνα και στις ΗΠΑ.
Σε όλες τις χώρες είναι ριζικές μεταρρυθμίσεις τελείως απαραίτητες. Ανταποκρίνεται στην ιστορική αλήθεια, ότι τα κράτη με προτεσταντική παράδοση ( δεν πρόκειται ειδικά για την πίστη ) έχουν πραγματοποιήσει δομικές μεταρρυθμίσεις εκουσίως προ δεκαετιών, ενώ τα νοτιοευρωπαϊκά κράτη στην ουσία έμεναν απαθή και αυτοικανοποιούνταν ( Ιδέ την μελέτη “Ευρώπη, Βορράς-Νότος, Σύγκριση”).

1. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, πρέπει επί τέλους να γίνουν με ταχύτατο ρυθμό κάτω από την πίεση της ΕΕ τεράστιες αλλαγές, που δεν έχουν δυστυχώς πραγματοποιηθεί στα παρελθόντα 200 έτη. Ο εξέχων διανοητής Στέλιος Ράμφος έχει δίκιο, όταν επισημαίνει τον καθοριστικό ρόλο της νοοτροπίας και ιδιαίτερα την απαρχαιωμενη Εικόνα του Ανθρώπου της Ορθοδοξίας.

2. Ο διάλογος, εφεύρεση των Αρχαίων Ελλήνων, από τον οποίο εξελίχθηκε βαθμιαία η Διαλεκτική, πραγματοποιείται επί τη βάσει επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων και όχι ανέξοδων συναισθημάτων και εθνικής μυθολογίας . Ο τσάμπα υπερσυναισθηματισμός οδήγησε στην δημαγωγία και στον καταστροφικό λαϊκισμό.

3. Δεν σκοπεύουμε να πείσουμε άλλους για τα “αγαθά” της παγκοσμιοποίησης, αλλά να αντανακλούμε επί τέλους τα διεθνή δεδομένα χωρίς ψευδαισθήσεις και να διεισδύσουμε στον πυρήνα τους.
Η παγκοσμιοποίηση είναι γεγονός, αν και κατά τη γνώμη μας κάπως δυσάρεστο, αλλά η προσαρμογή σε  αυτήν έγινε εν τω μεταξύ η conditio sine qua non ( αναγκαία προϋπόθεση ) για την περαιτέρω ύπαρξη των χωρών. Συγκεκριμένα δέον να λάβουν χώρα ριζικές δομικές μεταρρυθμίσεις.( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  τα άρθρα “Αλλαγή, Μεταρρύθμιση,Πρόοδος, Ελίτ, Τεχνοκράτης” ) και ” Αδράνεια, Εθνοψυχολογία” ).

4. Η συγχώνευση όλων των λαών του κόσμου συντελείται εδώ και δεκάδες χιλιετερίδες σε συνδυασμό με πολυάριθμες μετακινήσεις λαών ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ τη μελέτη “Προέλευση των ευρωπαϊκών λαών και ιδιαιτέρως των Ελλήνων “).

5. Μόνον τρείς λαοί δεν υποτάχθηκαν ποτέ και από κανέναν: Οι Αφγανοί, οι Βιετναμέζοι και οι Αιθίοπες. Ο Ελληνισμός υποτάχθηκε δύο φορές :

) Ρωμαίοι κατακτητές από το 156 π.Χ. ( Μάχη της Πύδνας ) καθαρώς έως τον 7ο αι. μ. Χ., όταν ανακηρύχθηκε η ελληνική γλώσσα σε κυρίαρχη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δηλαδή υφίστατο 850 έτη ρωμαϊκή κατοχή και

β ) συν από 400 έτη τουρκική σκλαβιά (ραγιάδες, κοτζαμπάσηδες κτλ.). Αντικειμενικά διαπιστώνουμε, ότι ο Ελληνισμός έζησε σχεδόν χωρίς εξεγέρσεις 1250 έτη υπό ξένη κατοχή. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και όχι οι εθνικοί θρύλοι και τα παραμύθια όπως “Του Ελληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει”!

6. Η άποψη περί “ιδιαιτέρων γονιδίων” των Ελλήνων είναι ρατσιστική , αντιεπιστημονική και γελοία.
Είχα φοιτητές, μεταπτυχιακούς και δοκτορά από 68 χώρες του κόσμου. Κανένας δεν έλεγε τέτοια παράλογα πράγματα, εκτός από τους Έλληνες, οι οποίοι ευτυχώς πολύ γρήγορα αντιλήφθηκαν την γκάφα τους.

Σε ό,τι  αφορά την ευφυϊα, δεν υφίστανται διαφορές μεταξύ φυλών και εθνών. Ο πιό επιτυχής μεταπτυχιακός μου ήταν π.χ. ένας Νέγρος, ο οποίος έκανε δοκτοράτο με “summa cum laude”(“αριστα”) ως δεύτερος στον κλάδο μας μέσα σε τριανταεπτά  έτη.

7. Ίσως εκτός από τον Βουδδισμό να έχουν όλες οι άλλες θρησκείες εθισμό σε μεγάλη υποκρισία. Ο Προτεσταντισμός είναι γνωστός για την ΗθΙΚΗ ΑΡΧΗ της Εργατικότητας. Ανεξάρτητα αν μας αρέσει ή όχι, σήμερα  οι χώρες με προτεσταντική παράδοση κατέχουν τα πρωτεία σε όλα τα πεδία : Δημιουργικότητα (εφευρέσεις), παραγωγικότητα, βιοτικό επίπεδο, Δημοκρατία, Ανθρώπινα δικαιώματα κτλ.). Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο ( Καθημερινή, Τα Νέα, Το Βήμα, iefimerida) .

—————————————————

Ευρωπαϊκή Ενωση, Ελλάς , “Επεμβάσεις”

Δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Wolfgang Schäuble ( 23. 5. 14 ) περί ενός ζητήματου του παρελθόντος.

Το παρόν πρόβλημα αναδεικνύει πρωτίστως δύο πτυχές.

Νομική πτυχή
Το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο απαγορεύει επεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κράτους εκ μέρους κυβερνήσεων και ανώτερων κρατικών λειτουργών, όχι όμως εκ μέρους των ΜΜΕ. Πρόκειται όντως για μία από τις επτά βασικές αρχές αυτού του δικαίου.

Αλλά οι σχέσεις μεταξύ των κρατών –μελών της ΕΕ , η οποία είναι εν μέρει ένας υπερεθνικός οργανισμός, στηρίζονται στο Ευρωπαϊκό  Δίκαιο, το οποίο βαθμιαίως έχει δημιουργήσει κοινές εσωτερικές ευρωπαϊκές υποθέσεις. Οι εκλογές όμως δεν ανήκουν σε τέτοιες εσωτερικες υποθέσεις.

Και όμως η δήλωση του Herrn Schäuble δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως ανάμειξη στις εσωτερικές ελληνικές υποθέσεις, γιατί αυτός ούτε έχει εκφράσει μίαν συγκεκριμένη επιθυμία , ούτε έκανε μίαν υπόδειξη ή πρόταση, τί και πώς να ψηφίσουν οι Ελληνες Πολίτες.

Εθνολογική και ψυχολογική πτυχή
Η ανυπαρξία του ατόμου και του πολίτη στην Ελλάδα συνεπάγεται και την έλλειψη της πραγματικής εθνικής αυτοπεποίθησης. Πιστεύουμε, ότι οι „άλλοι“ , ότι και να πουν ή να κάνουν, έχουν την πρόθεση να μας προσβάλλουν και να μας ζημιώσουν. Από αυτην την σχιζοφρενική τοποθέτηση απορρέει ψυχολογικά η αμυντική έτοιμότητα .
Αυτό το φαινόμενο σημειώνεται πρωτίστως σε τριτοκοσμικές χώρες, θεωρείται γενικά γελοίο και είναι αναμφιβόλως ένδειξη συμπλεγμάτων κατωτερότητας ειδικά απέναντι στους βόρειους ευρωπαϊκούς λαούς.

Πληροφορία
Το προαναφερθέν πρόβλημα ανήκει στις Standard-ερωτήσεις στις εξετάσεις του κλάδου Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο και παίζει αρνητικό ρόλο στις σχέσεις μεταξύ της Δύσης και Κίνας.

Σύσταση
Οι ειδικοί σύμβουλοι του ΣΥΡΙΖΑ να προσέχουν στο μέλλον καλύτερα. Εδώ δεν πρόκειται ούτε για γενική πολιτική , ούτε για εύκολο λαϊκισμό, ούτε για συναισθήματα, αλλά για ειδικές γνώσεις του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου. Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (όπως παραπάνω).

————————————————————

Εθνική κυριαρχία και εξάρτηση, Οξύμωρον

Στα μέσα της δεκαετίας του 80είχα την επιστημονική εποπτεία επί μία διδακτορική διατριβή με το πάντα επίκαιρο θέμα “Η βασική σχέση μεταξύ της νομικής αρχής της κυριαρχίας των κρατών και της οικονομικής εξάρτησης”. Γενικό συμπέρασμα :

Οποιο κράτος είναι τελείως εξαρτημένο οικονομικά και είναι επί πλέον καταχρεωμένο, έχασε ήδη ένα μεγάλο μέρος της κυριαρχίας και της αξιοπρέπειάς του. Λοιπόν είναι καλύτερα να συμπεριφέρεται σεμνά και να μην προκαλεί με μεγαλοστομίες, αθυροστομίες, θρασύτητα και γελοία αλαζονεία τα πλούσια κράτη και ιδιαιτέρως τους πιστωτές.

Αλλο υπερήφανος κυρίαρχος και άλλο ξεβράκωτος και επαίτης, άλλο μεγαλοστομία και προκλητικότητα και άλλο σεμνότητα και κοινός νους. Τα Νέα (11.4.15)

———————————————————————-

Ευρωπαϊκή Ενωση, Κυριαρχία των κρατών-μελών

@Aδάμος Παναγιώτης (Αντιπαράθεση δική μου)

Γράφετε : ΕΕ σημαίνει “αναγκαστική κατάργηση της κρατικής και λαϊκής κυριαρχίας των κρατών-μελών”.

Διερωτώμαι σε πιο διεθνές ντοκουμέντο στηρίζεστε για να διατυπώνετε μια τόσο εσφαλμένη, αλλά στους αντιευρωπαϊκούς κύκλους πολύ διαδεδομένη αντίληψη.

α) Σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, το Διεθνές Συμβατικό Δίκαιο και ιδιαιτέρως το Ευρωπαϊκό Δίκαιο η ΕΕ αποτελεί  δημιούργημα κυρίαρχων κρατών επί τη βάσει ελεύθερης επιλογής.

β)Τα κράτη-μέλη έχουν ελεύθερα αποφασίσει να εκχωρούν σε όργανα της ΕΕ που είναι ΔΙΚΗ τους μερικά κυρίαρχα δαιώματα με απώτερο σκοπό την πολιτική Ενωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.
Μόνον τότε θα είναι εφικτό να αναλαμβάνουν όλοι ακόμη και τα χρέη μερικών κρατών.Το Βήμα (12.5.15)

——————————————————–

Ευρωπαϊκή Ενωση και αριστερόστρεφη συνωμοσιολογία ή οικονομική ή πολιτική ΕΕ ;
(Απάντηση σε έναν αριστερόστρεφο συνωμοσιολόγο και Γερμανομάχο της κακιάς ώρας))

1. Δηλαδή η “κακιά” Γερμανία και όλοι οι άλλοι, ιδιαιτέρως η Ελλάδα τα “θύματα”. Αυτό λέγεται φθηνή συνωμοσιολογία. Και άλλοι, όπωςο Ολλάντ, ο Ρέντζι κτλ. έχουν συχνά μιλήσει για απαραίτητα μέτρα οικονομίας.

2. Το Κοινοβούλιο έπαιζε προ του Schulz όντως ενα διακοσμητικό ρόλο. Αλλά εν τω μεταξύ έχει ενδυναμωθεί. Αλλά και τώρα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την Κομμισσιόν, όπως μερικοί αιθεροβάμενες νομίζουν.

3. Ηδη στις αρχές της ΕΕ έχει διατυπωθεί εκ μέρους ειδικών του Ευρωπαϊκού Δικαίου πολλές φορές η άποψη, ότι η ενδυνάμωση των οργάνων της ΕΕ μέσω της παραχώρησης κρατικών εξουσιών θα έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο του εθνικισμού.

Αυτό το φαινόμενο άρχισε στη Γαλλία, κατόπιν έφθασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, και πέρασε βαθμιαία στο Νότο και στην Ανατολή της Ευρώπης (εδώ πρωτίστως η Ουγγαρια και η Πολωνία).

Το πρυτανεύον πρόβλημα έγκειται στο τί άραγε θέλουν τα μέλη της ΕΕ μια μόνον οικονομική η και μία πολιτική ΕΕ . Θέλουν στο μέλλον εμβάθυνση της ενωτικής διαδικασίας έως την εμπέδωση των “Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης” ή επιθυμούν να αποκτήσουν οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα , αλλά να μην αναλάβουν ουδόλως υποχρεώσεις ; Καθημερινή (15.12.15)

Μεθοδολογία Γενική,Ειδική, Κείμενα, Προβλήματα, Εφαρμογή επί της Ελληνικής Κρίσης

Ελλειψη επιστημονικής Μεθοδολογίας

Μία γενική παρατήρηση : Συχνά διαπιστώνω στα κείμενα σε ελληνικές εφημερίδες ακόμη και σε βιβλία έλλειψη της αυστηρής λογικής σκέψης και γενικά της επιστημονικής Μεθοδολογίας καθώς και σοβαρών γνώσεων περί του εκάστοτε αντικειμένου. Χωρίς όμως αυτές τις προϋποθέσεις δεν μπορεί να γίνει ένας σωστός διάλογος.

Γι αυτό υπερτερούν η επιπολαιότητα, η ρηχότητα ο υποκειμενισμός -βολονταρισμός, ο γελοίος  υπερεξυπνακισμός και ο ολέθριος νεοελληνικός συγκρουσιασμός. To Βήμα (29.7.14.)

————————————————————

1. Προβλήματα (εξεύρεση)

Σύμφωνα με τους κανόνες της Λογικής  το πρώτο καθήκον του αναλυτού είναι να εξεύρει χωρίς πολυποίκιλες παρωπίδες τον πυρήνα ενός προβλήματος (punctum quaestionis). Η μεθοδική προσέγγιση εξαρτάται από το είδος του προβλήματος (οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό κτλ).

Επειδή όμως τα περισσότερα προβλήματα έχουν σύνθετο χαρακτήρα, δέον να εφαρμοσθεί μία επίσης σύνθετη μέθοδος, η οποία όμως απαιτεί διακλαδικές ομάδες ερευνητών. Αλλά αυτό δεν είναι στην Ελλάδα ούτε γνωστό, ούτε επιθυμητό, ούτε εφαρμόσιμο. Επομένως  κάθε ερευνητής είναι υποχρεωμένος, να προσπαθήσει επί τη βάσει των γνώσεων και των εμπειριών του να επιτύχει την εξεύρεση ενός προβλήματος.Τα προβλήματα αποτελούν συγκεκριμένα φαινόμενα, επομένως πρέπει η προσέγγιση να είναι  σε αυτά επίσης συγκεκριμένη.

2. Προβλήματα (Επίλυση)

α) Αυτό σημαίνει κυρίως να εξετάσουμε, τί είναι hic et nunc απολύτως απαραίτητο, δηλαδή ποιό είναι και τί χαρακτήρα έχει το πρώτο βήμα. Αναμφιβόλως πρόκειται για ένα πολιτικό βήμα, το οποίο προϋποθέτει πολιτική βούληση (voluntas politica).

Η επίλυση των προβλημάτων αποτελεί μία πολύχρονη διαδικασία. In concreto αυτό σημαίνει  την εμπέδωση μιας κυβέρνησης της εθνικής Ανασυγκρότησης  με πρωθυπουργό έναν διεθνώς αναγνωρισμένο και έμπειρο τεχνοκράτη (π.χ. ο κ. Παπαδήμος). Το ίδιο δέον να ισχύει και για τον υπουργό των δημοσιονομικών.

Το κύριο καθήκον της κυβέρνησης πρέπει να είναι το δεύτερο βήμα, η επικέντρωση όλων των δυνάμεων στην δημιουργία των προϋποθέσεων
για την παραγωγή και εξαγωγή διεθνώς ανταγωνιστικών προϊόντων. Τελικά  το οικονομικό πρόβλημα αποτελεί την conditio sine qua non για το ξεπέρασμα της μεγάλης κρίσης. Μόνον μέσω οικονομικών επιτυχιών  η Ελλάδα θα είναι σε θέση να επαναποκτήσει διεθνή φερεγγυότητα,αξιοπρέπεια, εκτίμηση και ακτινοβολία.

β) Σε περίπτωση που μία κυβέρνηση της εθνικής Ανασυγκρότησης  δεν είναι εφικτή, και πέραν τούτου σημειώνεται εθνικά και διεθνώς μία επικίνδυνη κατάσταση, προτείνω να ανατεθεί για μία μεταβατική περίοδο η διακυβέρνηση της χώρας σε
μίαν διεθνή επιτροπή/κυβέρνηση τεχνοκρατών από την Σουηδία, Ολλανδία, Αυστρία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ελβετία, αλλά ο πρωθυπουργός καθώς και ο υπουργός των δημοσιονομικών πρέπει οπωσδήποτε να είναι Ελληνες τεχνοκράτες (όπως παραπάνω). Εχει αποδειχθεί, ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κατέχουν τις απαραίτητες ικανότητες για να ξεπεράσουν την κρίση.

Είμαι μεν πεπεισμένος, ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα ήταν σε θέση να συμβάλλει στην επιτυχή επίλυση του πρυτανεύοντος προβλήματος και δη του ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ, αλλά ας λαβουμε υπ όψη την αντίδραση των πατριδοκάπηλων Ελληναράδων και άλλων εξτρεμιστικών στοιχείων της ελληνικής κοινωνίας. Καθημερινή (20.11.16)

——————————————————-

Μεθοδολογία, Γενική και Ειδική

Κύριε Γιανναρά, είμαι πεπεισμένος, ότι έχει ωριμάσει ο  χρόνος να αναβιβάσουμε το επίπεδο των σχόλιων ακόμη λίγο, γιατί μερικοί συσχολιαστές το έχουν παρακάνει με τις παράξενες αντιπαραθέσεις. Ευχαριστώ.

Κάθε επιστήμονας –ερευνητής  πρέπει να κατέχει  άρτια το περιεχόμενο των τριών εννοιών Μέθοδος, Μεθοδική και Μεθοδολογία. Και οι τρεις αφορούν πρώτα από όλα την εξεύρεση και την επίλυση προβλημάτων. Ιδιαίτερα η Μεθοδολογία  αποτελεί την διδασκαλία ή την επιστήμη περί των μεθόδων. Υπάρχει  μία  γενική  Μεθοδολογία, η οποία είναι σε γενικές γραμμές η βάση για την πιό συγκεκριμένη Μεθοδολογία των ειδικών επιστημών. Αυτό σημαίνει , ότι κάθε επιστήμη  πρέπει να έχει την δική της Μεθοδολογία.  Η ειδική Μεθοδολογία έχει από το μέρος της την δικιά της Θεωρία και την δικιά της Φιλοσοφία. Μόνον πεπειραμένοι πανεπιστημιακοί ερευνητές είναι σε θέση να επεξεργασθούν την γενική  Μεθοδολογία και τις ειδικές Μεθοδολογίες. Σε μερικά πανεπιστήμια της Ευρώπης υπήρχαν ειδικές έδρες  για βασικά  μεθοδολογικά  προβλήματα.

Σύμφωνα με την Θεωρία της αντανάκλασης (Δημόκριτος) αντικατοπτρίζουμε τα φαινόμενα, τα οποία είναι αντικειμενικά που σημαίνει ότι αυτά εστιάζονται έξω από τον εγκέφαλο του ανθρώπου μεν, αλλά αυτός πρέπει να τα εξετάσει με τον απώτερο σκοπό να διεισδύσει στο punctum quaestionis ( πυρήνας ενός ζητήματος ) και να διαπιστώσει τί είναι αυτό. Ακριβώς αυτό το Τί είναι ο πυρήνας της Θεωρίας ήδη από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων φιλόσοφων. Σημειώνεται και το Διατί, αυτό είναι το βασικό ερώτημα της Φιλοσοφίας.

Αλλα πώς πραγματοποιείται μία τέτοια έρευνα ; Το Πώς είναι ο πυρήνας της Μεθοδολογίας ( Παρμενίδης, Ιδέ ιδιαιτέρως Karl R. Popper, The World of Parmenides- Essays on the Presocratic Enlightenment, New York, 1998. ).

Φαινόμενα, γεγονότα κλπ. μπορούν να ερμηνευθούν μεν, αλλά δεν επιτρέπεται μέσω ιδεοληψιών και επί τη βάσει του υποκειμενισμού ή και χειρότερα του βολονταρισμού να παρερμηνευθούν ή και εκουσίως να διαστρεβλωθούν. Αυτό συμβαίνει καθημερινώς στα ελληνικά ΜΜΕ. Ο αιώνιος Αριστοτέλης έχει εφαρμόσει στα έργα του την εξής προσέγγιση : Πρώτα να θεωρούμε την φύση και την κοινωνία . Κατόπιν να διαβάσουμε, τί έγραψαν άλλοι περί αυτών. Και στο τέλος να βγάλουμε επί τη βάσει των κανόνων της Λογικής συμπεράσματα.

Οι σημαντικότεροι κανώνες της Γενικής Μεθοδολογίας των βασικών και προγνωστικών επιστημονικών     ερευνών είναι οι ακόλουθοι : Σύνθεση- Ανάλυση, Συνθετικότητα, Συστημικότητα, Σχετικότητα, Διαφοροποίηση, Συγκριτικότητα, Ιστορικότητα-Συγκεκριμενικότητα, Εξέλιξη και Μεταλλαγή, Αιτιολόγηση, Προγνωστικότητα. Υπάρχουν και άλλοι. Και η ιστορική επιστήμη  στηρίζεται σε αυτούς τους κανόνες μεν, αλλά έχει και τους ειδικούς της κανόνες.

Πληροφορία : Περί  πτυχών της Γενικής Μεθοδολογίας των βασικών και προγνωστικών επιστημονικών ερευνών έχω εκπαιδεύσει στα πλαίσια της επιμόρφωσης επιστήμονες  και εκτός τούτου έχω δημοσιεύσει σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά συγγράμματα (Ιδέ στο  Internet  υπό  Panos Terz καθώς και μέσω της Ιστοσελίδας  μου στο Μπλογκ μου).

Ιδέ στο Internet υπό Panos Terz καθώς και εδώ στο Μπλογγ επίσης τις Μονογραφίες και τις μελέτες, όπου αναλύονται και εφαρμόζονται η Γενική και η εκάστοτε Ειδική Μεθοδολογία καθώς και η διαφορά μεταξύ της Μεθόδου, της Μεθοδικής και της Μεθοδολογίας :
“Μέθοδος, Μεθοδολογία, Αντιπαράθεση με Χρήστο Γιανναρά”,
“Menschen-und Gesellschaftsilder sowie Rechts- und Gerechtigkeitsvorstellungen in den Schriftdokumenten der alten Hochkulturen, Eine komparative philosophiehistorische Untersuchung”, (Monographie),
“Völkerrechtswissenschaft, Dimensionen” (Monographie), “Völkerrechtstheorie, Völkerrechtsphilosophie, Völkerrechtsmethodologie, Unterschiede” (Eine Studie), “Theorie, Philosophie und Methodologie des Völkerrechts, Unterschiede,
“Ελληνικά προβλήματα, Μεθοδολογική Θέαση”,
«Εφαρμογή των κανόνων της επιστημονικής Μεθοδολογίας επί της ελληνικής κρίσης».

__________________________________________

Αντιπαράθεση με τον κ. Χρήστο Γιανναρά

Ελληνικά προβλήματα, Μεθοδολογική θέαση

Ιδιαιτέρως στην Εποχή της παγκοσμιοποίησης είναι σχεδόν όλες οι κοινωνίες και ειδικά οι οικονομίες άμεσα η έμμεσα μεταξύ τους συνδεδεμένες. Υφίστανται αλληλουχίες , αλληλοεξαρτήσεις και αλληλοεπιδράσεις. Η Ελλάδα είναι εκών ή άκων ένα στοιχείο του συστήματος των παρόντων διεθνών σχέσεων με διαφορετικές εκφάνσεις και δη οικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές , διπλωματικές κ.ο.κ.

Εκτός τούτου η Ελλάδα είναι στοιχείο ενός πιό συγκεκριμένου συστήματος σχέσεων υπό την ιδιότητα του μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στα πλαίσια της οποίας είναι μεν σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο όλα τα κράτη-μέλη ισότιμα, αλλά στην πραγματικότητα σημειώνονται πρωτίστως οικονομικές και πολιτικές εξαρτήσεις, ενώ η Γερμανία αποτελεί αντικειμενικά στον οικονομικό και στον πολιτικό τομέα την περιφεριακή υπερδύναμη, για να μην χρησιμοποιήσουμε τον όρο ηγεμώνα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Πέραν τούτου η Ελλάδα ανήκει στο υποσύστημα της Ευρωζώνης, όπου λόγω της οικονομικής κατάπτωσης είναι ολοσχερώς εξαρτημένη από τις πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά και ιδιαιτέρως από την πανίσχυρη Γερμανία. Ετσι παίζει μόνον τον ρόλο του πάντα δανειολήπτη, δηλαδή ο ρόλος της είναι παθητικός.

Συμπέρασμα : Μία λύση των πρωτίστως οικονομικών και χρηματιστικών προβλημάτων της Ελλάδας μπορεί να εντοπισθεί μόνον στα πλαίσια των προαναφερθέντων συστημάτων, τα οποία έχουν αντικειμενικό χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει ότι μία „ελληνική“ επίλυση των προβλημάτων είναι όντως ουτοπική και στην ουσία της άκρως βολονταριστική.

Θεώρηση σύμφωνα με την Γενική  Μεθοδολογία των βασικών και προγνωστικών επιστημονικών ερευνών

Εδώ εφαρμόζουμε μόνον μερικούς καθοριστικούς κανόνες αυτής της Μεθοδολογίας.
α ) Πολυσυνθετικότητα των προβλημάτων : Δέον να ερευνήσουμε κυρίως τις εξής πτυχές των προαναφερθέντων προβλημάτων : ιστορικές, πολιτισμικές, εθνολογικές ( νοοτροπία ), ψυχολογικές , κοινωνικές κοκ. Στο σύνολό τους  αυτές οι πτυχές αποτελούν επίσης ένα σύστημα.

β ) Εξέλιξη και μεταλλαγή των προβλημάτων ( Ηράκλειτος ( το ρητό προσδίδεται σε αυτόν): „Πάντα ρεί“ ) : Τα προβλήματα δεν έχουν εμφανισθεί ξαφνικά, αλλά εντός μίας διαδικασίας πολλών δεκαετιών. Ηδη αμέσως ύστερα από την δημιουργία του ελληνικού κρατικού μορφώματος άρχισαν να εμφανίζονται στοιχεία μερικών προβλημάτων, τα οποία έχουν βαθμιαία εξελιχθεί σε εγγενείς διαχρονικές παθογένειες μεν , αλλά έφθασαν στο αποκορύφωμά τους κατά στην διάρκεια της Μεταπολίτευσης , δηλαδή στην εποχή της επίπλαστης ευημερίας, της υλιστικής ευδαιμονίας και του πρωτόγονου και τριτοκοσμικού ηδονισμού. Η μεταλλαγή αφορά και τα πολιτικά κόμματα, σε μία περίπτωση  ( Χρυσή Αυγή ) σαν άκρως δυσάρεστη έκπληξη.

γ ) Αντικειμενικότητα της θεώρησης, η οποία σημαίνει αντικατοπτρισμός της πραγματικότητας που υπάρχει έξω από την ανθρώπινη συνείδηση, αλλά αυτή έχει ως αποτέλεσμα μίαν „σκοτεινή αλήθεια“ περί του αντικειμένου , γι αυτό είναι μία εμβάθυνση αναγκαία ( Δημόκριτος ) και επομένως προκύπτει το ερώτημα , πώς , με ποιά μέθοδο ( Παρμενίδης : „ μετά οδόν“) είναι αυτή δυνατή .

Η αντανάκλαση της ελληνικής πραγματικότητας πρέπει να συντελείται τελείως ουδέτερα και ελεύθερα που σημαίνει άνευ πολυποίκιλων ( ιδεολογικών, πολιτικών, κομματικών, υπερπατριωτικών κλπ. ) παρωπίδων και βολονταριστικών ερμηνειών και παρερμηνειών, ειδάλλως θα αντικατοπτρίζονται ονειρώσεις, ψευδαισθήσεις και μύθη (

δ ) Παγκοσμιοποίηση ως κανώνας της Μεθοδολογίας. Ηδη στις αρχές της δεκαετίας του 80του περασμένου αιώνα έχουμε δημοσιεύσει μερικές μελέτες έμμεσα ( Παγκοσμιοποίηση ) περί αυτού του κανόνα.

Κατ αρχάς  η Παγκοσμιοποίηση σημαίνει την διεύρυνση του μορφωτικού ορίζοντα ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  την μελέτη „ Γενική και εγκυκλοπαιδική μόρφωση, παιδεία, παγκοσμιοποίηση“) , κάτι όμως που προϋποθέτει την εγκατάλειψη της ελληνοκεντρικής πολιτισμικής ομφαλοσκόπησης, η οποία έχει ήδη ως ολέθρια συνέπεια την τελεία έλλειψη πολύτιμων γνώσεων και εμπειριών των άλλων χωρών του κόσμου.

Η γνώση της ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς είναι τόσο αυτονόητη, ώστε δεν είναι ανάγκη να το επαναλαμβάνουμε αυτό συνεχώς, αλλά αυτή δεν είναι επαρκής για να καταλάβουμε τον σημερινό κόσμο. Εκτός τούτου έχουμε πολλές φορές διαπιστώσει, ότι οι αρχαιολάτρες και οι Ελληναράδες στην πραγματικότητα έχουν μόνον μερικές φιλολογικές γνώσεις, οι περισσότεροι ξέρουν δυστυχώς μόνον μερικά αποφθέγματα, αλλά δεν έχουν ποτέ διεισδύσει στο κοσμοϊστορικό πνεύμα του αρχαίου ελληνικού  πολιτισμου.

Εγείρονται ερωτήματα όπως π.χ. τί μπορεί η Ελλάδα να παραλάβει από την Φιννλανδία, η οποία έχει τα πρωτεία στην Ευρώπη στο σημαντικότατο πεδίο της παιδείας, και τί θα ήταν δυνατό να μάθει από την Ολλανδία και την Γερμανία, σε ό,τι αφορά τις επιτυχείς μεταρρυθμίσεις στην οικονομία και στο Δημόσιο. Θα ήταν λίαν ενδιαφέρον να παρατήσουμε την ψευτουπερηφάνεια μας και να διερωτηθούμε, γιατί η Τουρκία εξελίσσεται ραγδαίως από μία περιφρονημένη χώρα σε περιφερειακή μεγαλοδύναμη και με εξαγωγές σχεδόν σε όλον τον κόσμο.

ε ) Ιστορικότητα. Η σημασία της έγκειται στο ό,τι κάθε φαινόμενο είναι ιστορικά συγκεκριμένο που θα πει, ότι αυτό έχει εμφανισθεί κάτω από ειδικές ιστορικές συνθήκες και υποβάλλεται σε εξέλιξη και σε μεταλλαγές επίσης κάτω από άλλες συγκεκριμένες συνθήκες. Επομένως πρέπει και οι αντιλήψεις περί των φαινομένων του ιστορικού παρελθόντος να μεταλλάσσονται και δη άνευ εξιδανικισμού του.

Πέραν τούτου θα ήταν μη ιστορικό και τελείως εσφαλμένο να εκφέρουμε από το πολιτισμικό και επιστημονικό αρχαίο ελληνικό παρελθόν συμπεράσματα για το παρόν των Νεοελλήνων ( „περιούσιος λαός“ και άλλα χαρίεντα ). Οποιος ζει σε εθνικιστικές φαντασιώσεις, δεν είναι διατεθειμένος να παραλάβει γνώσεις και εμπειρίες από άλλους λαούς. Επίσης θα ήταν αρκετό και λογικό να ασχοληθούμε πρωτίστως με τον σημερινό Ελληνισμό, μια που δεν είμαστε αντάξιοι των αρχαίων ημών. Αρκετά τους έχουμε ρεζιλέψει.

Είναι μεν επιτρεπτό να θεωρούμε σε γενικές γραμμές το ένδοξο παρελθόν ως πηγή έμπνευσης, αλλά θα ήταν προτιμότερο να βρούμε πρωτίστως στις σημερινές συνθήκες ζωής την απαραίτητη έμπνευση και τα ανταποκρινόμενα μέτρα για την επίλυση των πολυαρίθμων προβλημάτων.

ζ ) Συγκριτικότητα. Η εθνικιστική ομφαλοσκόπηση, ο υπερπατριωτικός ναρκισσισμός και εν τω μεταξύ και ο ανόητος ρατσισμός δεν διευκολύνουν την εξεύρεση της αλήθειας και του αυτοπροσδιορισμού σύμφωνα με τον κοινό νου. Αναμφιβόλως χρειαζόμαστε αυτογνωσία, πράγμα το οποίο επιτυγχάνεται και μέσω της ειλικρινούς σύγκρισης με άλλους λαούς. Δέον οπωσδήποτε να ξέρουμε,  και τί πραγματικά είμαστε. Συγκρίνοντας την Ελλάδα με τις Χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά , διαπιστώνουμε αντικειμενικά, ότι η Πατρίδα μας είναι σχεδόν σε όλα τα σημαντικά πεδία (οικονομία, κράτος, διοίκηση, παιδεία, πολιτικά κόμματα, νοοτροπία κοκ.) μία καθυστερημένη και πιό συγκεκριμένα μία βαλκανοανατολίτικη χώρα.

η ) Αιτιολόγηση ( Διατί ). Με αυτό το κοσμοϊστορικό και συγκλονιστικό ΔΙΑΤΙ ξεκίνησε προ 2600 ετών στην αρχαία Ιωνία η σύγχρονη φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη. Αυτή η λέξη απαιτεί απαντήσεις και επιχειρήματα επί τη βάσει των κανόνων της λογικής. Εάν όμως στα ελληνικά σχολεία η αποστήθιση είναι ο κανώνας , τότε ποτέ δεν θα μάθουν οι μαθητές την λογική και κριτική σκέψη. Από ό,τι έχουμε διαπιστώσει , συνεχίζεται αυτή η ολέθρια παπαγαλική συνήθεια και στα πανεπιστήμια.
θ)Συστηματικότητα.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο που οι περισσότεροι Ελληνες πολιτικοί δεν είναι σε θέση να πείθουν με επιχειρήματα. Σημειώνονται τουναντίον γελοίες , επιθετικές και γενικά συγκρουσιακές αντιπαραθέσεις. Αλλά δεν έγινε συνήθεια να τίθεται το ευλογημένο ερώτημα Διατί. Ιδίως οι εκπρόσωποι των πολιτικών άκρων ούτε μπορούν, ούτε σκοπεύουν να απαντήσουν σε αυτό το Διατί. Καταφεύγουν σε κινδυνολογίες , υπόνειες και τριτοκοσμικές συνωμοσιολογίες. Αυτά όμως  ανταποκρίνονται στο βασικό γούστο του ελληνικού  λαού  στην πλειονότητά του.

Πολλά ερωτήματα περιμένουν πειστικές απαντήσεις. Εδώ αναφέρουμε μόνον μερικά :
Διατί  μεταξύ του Βορρά και του Νότου της Ευρώπης στην οικονομία, στο Δημόσιο , στην παιδεία, στον χρηματιστικό τομέα και στην φορολογία υπάρχει μία τόσο μεγάλη διαφορά ; Διατί  οι χώρες του Βορρά είναι πιό πλούσιες και γενικά πιό εξελιγμένες από τις χώρες του Νότου ; Διατί ο Νότος έχει καταρρεύσει οικονομικά  ; Διατί η Ελλάδα δεν έχει κατορθώσει  στα παρελθόντα 200 ( διακόσια (sic) ) έτη να εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος ; Το χειρότερο από όλα, γιαυτό κανείς δεν τολμά να το αναφέρει : Διατί η Ελλάδα δεν είναι  σε θέση να διαθρέψει χωρίς δανεικά τον πληθυσμό της ; Διατί  οι τελείως απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο , η conditio sine qua non ( τελείως απαραίτητη προϋπόθεση ) για γενικότερες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, στην παιδεία κ.ο.κ.δεν υλοποιούνται ; Διατί δεν τιμωρούνται οι υπαίτιοι της ολοσχερούς καταστροφής ;

Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε μόνον την ερώτηση περί της διαφοράς μεταξύ του Βορρά και του Νότου ( Ιδέ στο Μπλογκ μου τη μελέτη “Ευρώπη, Βορράς, Νότος, Ιστορία, Σύγκριση” ). Ο Βορράς στηρίζεται στο άτομο (ατομοκεντρισμός, ατομικότητα και όχι ατομικισμός και εγωϊσμός ) και στον πολίτη με κρατική, νομική και φορολογική συνείδηση. Αυτά είναι στο Νότο μάλλον άγνωστα. Ο Βορράς διαθέτει υγιή οικονομία,  εξελιγμένη παιδεία και άρτιο Δημόσιο, Ο Βορράς έχει την  προτεσταντική και καλβινιστική παράδοση της εργατικότητας και των επιτεύξεων.

θ ) Σχετικότητα ως κανόνας. Η αλήθεια εκτός από τα αξιώματα ( βασικές αλήθειες ), η ελευθερία, η ευτυχία, η δικαιοσύνη κοκ. είναι από φιλοσοφική άποψη σχετικές. Και όμως ειδικά στην πολιτική ζωή της Ελλάδας επικρατεί το απόλυτο σε γλωσσικό και σε πολιτικό επίπεδο : „κατοχή“ της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ιδιαιτέρως της Γερμανίας στην Ελλάδα, η κυβέρνηση αποτελείται δήθεν απο „εθνοπροδότες“, η Ελλάδα „πεινάει“ ή η απόλυτη ιδεολογική αλήθεια ( ΚΚΕ ), η απόλυτη δικαιοσύνη ( ΣΥΡΙΖΑ ), το απόλυτα γνήσιο ελληνικό έθνος ( Χρυσή Αυγή ) και τέτοια παράλογα.

Οι απόλυτες βεβαιότητες εστιάζονται κανονικά στα θρησκευτικά δόγματα, όπου πρόκειται για ζητήματα της πίστης. Οταν όμως ένα πολιτικό κόμμα δήθεν σκοπεύει να επιτύχει την απόλυτη κοινωνική δικαιοσύνη, τότε ψεύδεται σκοπίμως και εκ των προτέρων , γιατί ένας τέτοιος σκοπός ανήκει μάλλον στον αστερισμό γνωστότατων ψευτοαριστερών  φαντασιώσεων. Δηλαδή η απόλυτη δικαιοσύνη γίνεται εργαλείο για να επιτευχθούν πολιτικοί και μικροκομματικοί σκοποί.

ι ) Διαφοροποίηση . Αυτός ο κανόνας απαιτεί να λάβουμε υπ όψη τις αντικειμενικά υφιστάμενες διαφορές μεταξύ των φαινομένων και γενικά των αντικειμένων. Σε ό,τι  αφορά π.χ. την Ευρώπη , διαπιστώνουμε σήμερα μεταξύ του Βορρά και του Νότου πολυφασικές διαφορές, οι οποίες έχουν ήδη αναφερθεί. Αλλά και μεταξύ των χωρών του Νότου σημειώνονται διαφορές, οι οποίες ίσως να είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να επιτευχθει μία στενότερη συνεργασία μεταξύ τους.
Και όταν γίνεται λόγος για μία χώρα, π.χ. για την Γερμανία, τί ακριβώς εννοούμε ; Όλη την χώρα, όλον τον πληθυσμό, την κυβέρνηση η μόνον συγκεκριμένους πολιτικούς ;

Μεταξύ των κρατών–μελών της ΕΕ υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεν στην παραγωγικότητα, αλλά το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα με βάση την υπεραξία είναι το ίδιο. Επομένως αποκλείεται να εμπεδωθούν άλλες σχέσεις παραγωγής και ιδιοκτησίας που σημαίνει, ότι μόνον στα πλαίσια του επικρατούντος συστήματος εστιάζεται η εξεύρεση της επίλυσης των οικονομικών προβλημάτων της Ελλάδας. Εχουμε πολλές φορές διαπιστώσει, ότι τα ελληνικά μίντια δεν κατέχουν τον μεθοδολογικό κανώνα της διαφοροποίησης. Αυτό ισχύει και για τους περισσότερους Ελληνες πολιτικούς.

κ ) Προγνωστικότητα ως σημαντικός μεθοδολογικός κανόνας. Και όμως, αυτός ο κανόνας δεν εφαρμόζεται ή πιό εύστοχα , δεν είναι στην Ελλάδα της επιπολαιότητας και ρηχότητας  γνωστός. Στη νεοελληνική νοοτροπία επικρατεί η παρελθοντολογία και σε ό,τι αφορά το παρόν, λείπουν η συστηματικότητα, η οργανοτικότητα και η μεθοδικότητα, ενώ με το μέλλον ασχολείται τουλάχιστον η Ορθόδοξη Εκκλησία, πράγμα το οποίο είναι από ψυχολογική άποψη απαραίτητο.

Αλλά το παρόν εστιάζεται μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος. Από το παρελθόν βγάζουμε διδακτικά συμπεράσματα για το παρόν, το οποίο πάλι είναι η αφετηρία για την συστηματική προετοιμασία του μέλλοντος, όπως αυτό όντως συντελείται στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες σε όλα τα επίπεδα της ζωής.

Ειδικές ομάδες επιστημόνων, διαλεγμένων σύμφωνα με αυστηρότητα αξιοκρατικά κριτήρια, ασχολούνται συστηματικά και επί πολλά έτη με προγνωστικές μελέτες , τις οποίες  οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν και δη ανεξάρτητα από κομματικά μικροσυμφέροντα, γιατί πρόκειται για το εθνικό συμφέρον. Ακόμη και αριστούχοι σπουδαστές εχουν την δυνατότητα μέσω των υπεύθυνων πανεπιστημιακών να συμβάλλουν με τις διπλωματικές και διδακτορικές διατριβές τους στην διοργάνωση των προγνωστικών μελετών. Η έναρξη των μελετών συντελείται τουλάχιστον πεντε έως δέκα και περισσότερα έτη προ των αναμενομένων εξελίξεων.
Από δική μας εμπειρία διαβεβαιώνουμε , ότι σε ιδιαίτερα σπουδαίες υποθέσεις αρχίζουν οι μελέτες 15 έως 20 έτη πριν.

Αυτό ισχύει πρωτίστως για πολύ δύσκολα θέματα των διεθνών σχέσεων . Στα πλαίσια των προγνωστικών μελετών προετοιμάζονται βαθμιαία εναλλακτικές λύσεις ( όχι μόνον αυτό το ανεπαρκέστατο και γελοίο  „Plan Β“, αλλά τουλάχιστον τέσσερες εκδοχές ). Ετσι εφαρμόζονται ειδικές μέθοδοι των διπλωματικών διαπραγματεύσεων .

Ας αναφέρουμε ενα σημαντικό παράδειγμα. Στα μέσα της δεκαετίας του 70 του περασμένου αιώνα έχουν λάβει χώραν οξείες αντιπαραθέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας λόγω των „πετρελαίων „ του Βορείου Αιγαίου. Κανονικά θα έπρεπε ήδη τότε να αρχίσουν συστηματικές και πολυετείς έρευνες και για άλλα προβλήματα του Αιγαίου.

Εχουμε όμως την εντύπωση , ότι στην Ελλάδα γίνονται όλα τα σπουδαία πράγματα άκρως επιπόλαια και στα γρήγορα χωρίς προετοιμασία και σχεδιασμό, αλλά μεγαλόστομα και με τον συνηθισμένο νεοελληνικό υπερεξυπνακισμό. Οφθαλμοφανώς λείπουν μεταξύ άλλων η δυναμικότητα, η αντοχή, η υπομονή και η επιμονή.

λ ) Ρεαλιστικότητα ως κανόνας. Αυτός βασίζεται στην επίγνωση των ιδίων ικανοτήτων, αλλά ταυτόχρονα και των ατελειών και δεν επιτρέπει την ολέθρια σύγχιση  της πραγματικότητας  με τις επιθυμίες ή με τις ονειρώσεις ( π.χ. η Ελλάδα ως “Δανία του Νότου” ή ο δήθεν σκοπός μερικών πολιτικών να κάνουν “την Ελλάδα μεγάλη και δυνατή”).  Αυτό ισχύει για  τον ανθρωπο, το έθνος , την κυβέρνηση και για τον πολιτικό.

Από μία ρεαλιστική θέαση της  νεοελληνικής  νοοτροπίας απορρέει το συμπέρασμα, ότι το αντίθετο του ρεαλισμού και δη ο σουρεαλισμός αποτελεί ένα από τα καθοριστικά αρνητικά χαρακτηριστοικά γνωρίσματα ( Ιδέ στο Μπλογκ τα άρθρα: “Περί του νεοελληνικού σουρεαλισμού”, “Ευρωπαϊκή αντικειμενικότητα  vs ελληνικού σουρεαλισμού” ). Μία ιδιαίτερη έκφανση του  σουρεαλισμού είναι  η αμετροεπής υπεραυτοεκτίμηση και η τελεία υποτίμηση των άλλων ανθρώπων και εθνών ως αποκορύφωμα της νεοελληνικής παράνοιας.

———————————————————

Ερωτήματα
1. Ποιες είναι οι κύριες αιτίες για τον ξεπεσμό της Ελλάδας σχεδόν σε ένα failed state ?2. Ποιός φταίει για την πολυσύνθετη κρίση ; 3. Τί εννοούμε συγκεκριμένα με την έκφραση “από το εξωτερικό” ; τον Απόδημο Ελληνισμό ή την ΕΕ ή και τα δύο μαζί ;4. Εάν σκεφτόμαστε τον Απόδημο Ελληνισμό, ποιοί θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην πραγματοποίηση της “Αναγέννησης” ; Οι πολιτικοί ανά τον κόσμο ή οι επιχειρηματίες ή οι επιστήμονες ( οι εκπρόσωποι ποιών επιστημών ;)

5. Πώς  οι Ελληνες του εξωτερικού θα συμπράξουν ; ως πολιτικοί, ως μέλη κυβέρνησης, ως σύμβουλοι ή ως  πανεπιστημιακοί ;
6. Ποια ηλικία θα ήταν κατάλληλη ;

Κανονικά θα μπορούσε να συγγράψει κανείς ολόκληρη διδακτορική διατριβή η ένα μεγάλο δοκίμιο επί του θέματος.
Θα κάνουμε μια προσπάθεια να απαντήσουμε στα τεθέντα ερωτήματα αυτονοήτως στα πλαίσια ενός σχολίου σε εφημερίδα.

1. Η κρίση της Ελλάδας αναδεικνύει διαφορετικές διαστάσεις (οικονομική, πολιτική, ιδεολογική, εθνοψυχολογική, αξιακή (νοοτροπία) και ιστοριοπαραδοσιακή.

Δηλαδή πρόκειται για ένα πολυσύνθετο φαινόμενο, το οποίο στην ουσία αποτελεί ένα σύστημα, στο οποίο τα αναφερθέντα στοιχεία είναι μέσω αλληλουχιών , αλληλοεπιδράσεων και αλληλοεξαρτήσεων μεταξύ τους στενά συνδεδεμένα.
Ακριβώς αυτό κάνει την κρίση δυσεπίλυτη , εν τω μεταξύ και επικίνδυνη.

Αλλά κάθε φαινόμενο εμπεριέχει έναν πυρήνα ( punctum quaestionis). Στην περίπτωσή μας αποτελούν η Κοσμοαντίληψη και η Εικόνα του Ανθρώπου της Ορθοδοξίας τον καθ εαυτού πυρήνα της κρίσης και γενικά εδώ και διακόσια έτη των διαχρονικών εθνικών παθογενειών. Και τα δύο προέρχονται από την ορθοδοξοβυζαντινή, δηλαδή από την ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ παράδοση και είναι τελείως παρωχημένα.

Αν και έχουν παρέλθει δύο αιώνες από την εμπέδωση του νεοελληνικού κράτους, παραμένει η Ελλάδα μία ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ή πιο σωστά, μία ΒΑΛΚΑΝΟΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΗ χώρα. Αυτό σημαίνει, ότι η σημερινή Ελλάδα δεν ανήκει ακόμη στην Ευρώπη του ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ, τον οποίο αντιμετωπίζουν ο ορθόδοξος κλήρος και οι θεολόγοι του με θανάσιμο μίσος.

Το ίδιο συμβαίνει και στην πολιτισμικά, πολιτικά, οικονομικά και τεχνολογικά καθυστερημένη ορθόδοξη Ρωσία καθώς και στις άλλες χώρες με ορθόδοξη παράδοση.

2. Για την κρίση ύστερα από την απομάκρυνση της στρατιωτικής χούντας από την την εξουσία είναι υπαίτιοι πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ λόγω της ολέθριας οικονομικής πολιτικής των υπέρογκων δανείων για μικροπολιτικούς σκοπούς και ιδιαιτέρως ο Ανδρέας Παπανδρέου και η Νέα Δημοκρατία ύστερα από την “ΠΑΣΟΚοποίησή” και ιδιαιτέρως ο Κώστας Καραμανλής που συνέχισε την πολιτική της επίπλαστης ευημερίας επί τη βάσει αστρονομικών δανείων.

3. Με την έκφραση “από το εξωτερικό” θα ήταν προτιμότερο να εννοουμε τον απόδημο Ελληνισμό σε συνδυασμό με την Ευρωπαϊκή Ενωση, εν μέρει και τις ΗΠΑ.
Και στο παρελθόν έπαιξε ένας παρόμοιος συνδυασμός καθοριστικό ρόλο ( Φιλική Εταιρεία και Ρωσία, Ναυμαχία του Ναυαρίνου και απελευθερωτικός αγώνας γενικά, Μεγάλες Δυνάμεις και Καποδίστριας). Οι ημιβάρβαροι των Βαλκανίων τον έχουν δολοφονήσει.
Σε μιαν άλλη περίπτωση έχουν οι τότε Ελληναράδες εκδιώξει τον Οθωνα και τους Βαυαρούς, οι οποίοι έχουν μεταξύ άλλων εμπεδώσει τις κρατικές δομές της Ελλάδας.

4. Πρωτεύοντα ρόλο θα μπορούσαν να παίξουν επιτυχείς επιχειρηματίες με πολιτική εμπειρία ή πολιτικοί πρώην επιχειρηματίες που είναι οικονομικά ανεξάρτητοι.
Κατόπιν έπονται διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί, οι οποίοι διαθέτουν εμπειρία ως ειδικοί σύμβουλοι η ως ανώτεροι συνεργάτες κυβερνήσεων ή διεθνών οργανισμών.
Κατάλληλοι είναι πρωτίστως οι εκπρόσωποι των οικονομικών εν μέρει και των σύγχρονων πολιτικών επιστημών και οι ειδικοί γύρω από την διοίκηση.

5. Η conditio sine qua non είναι η μη εμπλοκή σε κομματικά ζητήματα που στην ελληνική παράδοση σημαίνουν πρωτίστως διαμάχες, συγκρουσιασμούς, ραδιουργίες και πολιτικά μίση.
Θα ήταν σε θέση να προσφέρουν υπό την ιδιότητα του ειδικού συμβούλου, μέσω γνωματεύσεων, ως μέλη κυβέρνησης, ως πρωθυπουργοί , στην ανωτάτη παιδεία, στην τοπική διοίκηση κλπ.

6. Οι ήδη συνταξιούχοι θα ήταν κατάλληλοι ως ειδικοί σύμβουλοι και ως πραγματογνώμονες. Αμφιβάλλουμε, εάν αυτοί θα ήταν διατεθειμένοι να αναλάβουν καθήκοντα σε καίρειες θέσεις.

7. Η βοήθεια από το “εξωτερικό” είναι εφικτή μόνον , εάν οι Ελλαδικοί από το ένα μέρος θέλουν πράγματι να βοηθηθούν ( δέον να υπερβούν τον περιβόητο υπερεξυπνακισμό) και ο Απόδημος Ελληνισμός από το άλλο μέρος είναι διατεθειμένος να παράσχει βοήθεια.

Το τελευταίο δεν είναι και τόσο αυτονόητο. Ζούμε σε αξιοκρατικά συστήματα (αγάπη στην εργασία, κανώνας της επίτευξης κλπ. ως ύψιστες αξίες), ενώ στην Ελλάδα επικρατούν η ευνοιοκρατία, η φαυλοκρατία και η διαφθορά σε όλους τους τομείς της ζωής.
Μία επιστροφή θα σήμαινε για μας κατ αρχάς ένα ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ σόκ.

-  Προσθήκη : Γενικά θα λάβει χώραν η “Αναγέννηση” όταν ωριμάσουν οι εσωτερικές συνθήκες στην Ελλάδα (εξευρωπαϊσμός, εκσυγχρονισμός, εξορθολογισμός, ), και όταν διατηρηθεί στον Απόδημο Ελληνισμό η ελληνική εθνική συνείδηση. Καθημερινή (18.9.16)

———————————————————-

Μεθοδική, Μεθοδολογία (Διάλογος με κάποιον)

Η συγχρονη Μεθοδολογία έχει εμπεδωθεί στη Γερμανία (Kant, Hegel et alt.) και είναι διαδεδομένη κυρίως στις ΗΠΑ, στην Γερμανία, στην Σουηδία, στην Αυστρία και στην Ελβετία.

Στην γερμανική επιστημονική γλώσσα χρησιμοποιούνται οι εξής όροι : Μέθοδος, Μεθοδική, Μεθοδολογία. Εχω την εντύπωση, ότι εσείς εννοείτε μάλλον την Μεθοδική και όχι τη Μεθοδολογία. Η Μεθοδική μπορεί να υπάρχει και χωρίς τη Μεθοδολογία.

Εχω κάνει μερικές φορές την δυσάρεστη εμπειρία , ότι λόγω διαφορετικών γλωσσών προκύπτουν παρεξηγήσεις και με άλλους όρους, όπως π.χ. εθνικισμός. γνωσιοθεωρία , επιστημολογία κτλ. Καθημερινή (4.9.15)

————————————————-

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ανήκει στους καθοριστικούς κανόνες της Γενικής ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑΣ των βασικών και προγνωστικών επιστημονικών ερευνών (ένας από τους πανεπιστημιακούς κλάδους μου) σχεδόν σε όλες τους επιστημονικούς κλάδους καθώς και στην πρακτική πολιτική, όπου αποκλείεται τελείως η επίλυση συνθέτων και πολυεπίπεδων προβλημάτων εν μία νυκτί και εν ριπή οφθαλμού.

Η εφαρμογή του κανώνα της Διαδικασίας προϋποθέτει πρωτίστως, εργατικότητα, οργανοτικότητα, υπομονή, επιμονή, μεθοδικότητα, συστηματικότητα και προγνωστικότητα.

Καθημερινή (10.3.16)

————————————————–

Εξέλιξη , Μία διαδικασία

Η εξέλιξη είναι όντως μία άκρως σύνθετη ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ .
Δεν είναι τυχαίο που ο τίτλος του παρακάτω βιβλίου μου εμπεριέχει τον όρο διαδικασία : Cuestiones teoricas fundamentales del PROCESO de las normas internacionales, 1989, ISBN 958-96666-2-0.

Η καγκελάριος της Γερμανίας A. Merkel, επιστήμονας και πολιτικός, χρησιμοποιεί τέτοιους όρους συχνότατα. Ετσι είναι η πρώτη πολιτικός της Γερμανίας που έχει εισαγάγει επιστημονικούς όρους στην πολιτική. Καθημερινή (9.3.16)

Νοοτροπία (Βόρειοι και Νότιοι Ευρωπαίοι, Γαλλοι και Γερμανοί, Βαυαροί, Ελληνες, Τούρκοι

Ευρώπη, Βορράς-Νότος, Διαφορετικές νοοτροπίες

Οι κλιματικές συνθήκες, η παράδοση και η θρησκεία έχουν επιδράσει σημαντικά και στην διαμόρφωση της διαφορετικής νοοτροπίας μεταξύ των Βόρειων και των Νότιων ευρωπαϊκών λαών.

Εδώ πρόκειται για νηφάλιες διαπιστώσεις στηριζόμενες σε γνώσεις των εν τω μεταξύ υπερεξελιγμένων νευρωεπιστημών, οι οποίες όπως φαίνεται δεν λαμβάνονται ουδόλως υπ όψη από μερικούς καθυστερημένους οπαδούς της Αριστεράς, οι οποίοι επισημαίνουν μόνον τον κοινωνικό παράγοντα στην διαμόρφωση του εθνοχαρακτήρα. Απο το άλλο μέρος είναι μη επιστημονικό να αναφέρεται μόνον ο ρόλος των νευρώνων. Η διαλεκτική μέθοδολος ( Hegel ) απαιτεί την θεώρηση όλων των προαναφερθέντων παραγόντων καθώς και άλλων στην στενότατη αλληλοεξάρτηση και αλληλοεπίδρασή των.

Παρακάτω αναφέρονται μόνον τα πιό σπουδαία χαρακτηριστικά στοιχεία της νοοτροπίας :

( Προτεσταντικός ) Βορράς :

εργατικότητα ως τρόπος ανθρώπινης αυτοπραγμάτωσης, δυναμικότητα, αντοχή, ισχυρή θέληση, υπομονή, επιμονή, πειθαρχία, αυτοπειθαρχία, οργανοτικότητα, συστηματικότητα, μεθοδικότητα, αποτελεσματικότητα, κοινωνική, κρατική και νομική συνείδηση, συνείδηση της υπευθυνότητας για το σύνολο, προτεραιότητα του γενικού έναντι του ατομικού συμφέροντος κλπ.

Νότος :

Αρχή της απόλαυσης της ζωής, κανόνας της ήσσονος προσπάθειας, έλλειψη δυναμικότητας, αντοχής, ισχυρής θέλησης, υπομονής, επιμονής, πειθαρχίας και αυτοπειθαρχίας, οργανοτικότητας, συστηματικότητας, μεθοδικότητας, αποτελεσματικότητας, κοινωνικής , κρατικής και νομικής συνείδησης, της υπευθυνότητας  κτλ. ( τα αντίθετα του Βορρά ), ευστροφία, δημιουργικότητα, εξελιγμένη σεξουαλικότητα.

Εν κατακλείδι :

Η νοοτροπία των Βορείων Ευρωπαίων ανταποκρίνεται ιδανικά στις απαιτήσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και του αστικού κράτους, ενώ η νοοτροπία των Νοτίων είναι σε γενικές γραμμές ιδανική για την απόλαυση της ζωής και τελείως ακατάλληλη για τις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής ( Ιδέ εκτενώς στο Μπλογγ μου τις μελέτες και τα άρθρα : „“Γαλλία, Γερμανία, Διαφορετικές Νοοτροπίες“, „ Γαλλία, Γερμανία, Διάλογος με Αμερικανό ειδικό“, „Ελληνες και Γερμανοί, Διαφορετικές νοοτροπίες“, „Deutsche und Griechen, Mentalität, Eine komparative Studie“.
Δημοσιευθέν συχνά στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο (τελευταία στην Καθημερινή , 22.2.17).

——————————————————

Γερμανοί, Νοοτροπία

Είμαι πεπεισμένος, ότι το εξής κείμενο μπορεί να συμβάλλει κάπως στην κατανόηση της εθνικής νοοτροπίας των Γερμανών, μια που στην Γερμανία ζούν από δεκαετίες πάνω από 350 χιλιάδες Ελληνες και εκτός τούτου χιλιάδες νέοι Ελληνες έρχονται λόγω της κρίσης για εργασία. Αν θέλουν να είναι επιτυχείς, τους συνιστώ να ρίξουν στην κάλαθο των αχρήστων ιδιαιτέρως τις προκαταλήψεις εναντίον του γερμανικού λαού.
Το κείμενο στηρίζεται σε ειδικά βιβλία ιστορικών, εθνολόγων και ψυχολόγων Γερμανών, στην γνώση της ιστορίας, του πολιτισμού και της κουλτούρας των Γερμανών και σε δική μου εμπειρία στα παρελθόντα 55 έτη συμβίωσης σε υπεύθυνες θέσεις (π.χ. σαν σεφ, έχουν άλλη συμπεριφορά !).
Ποιές συνθήκες έχουν διαμορφώσει τη νοοτροπία των Γερμανών ;

α ) Σκληρό κλίμα στον Βορρά , ήπιο κλίμα στην Μεσόγειο. Ο homo sapiens sapiens ζει στην Ευρώπη εδώ και 42 χιλιάδες έτη. Το κλίμα έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα και τις συνήθειες των αθρώπων. Στον Βορρά τους έκανε ποιό εργατικούς, δυναμικούς και με τεράστια αντοχή ( άνδρες και γυναίκες ) σε αφάνταστο βαθμό για τους Νότιους Ευρωπαίους.. Το κύριο πρόβλημα των Βορείων ήταν πως να επιζήσουν. Έτσι έγιναν αυτοί ποιό εφευρετικοί, πειθαρχικοί και ανέπτυξαν οργανωτικές ικανότητες. Εκτός τούτου ήταν και είναι ολιγόμιλοι. Στον Νότο ήταν η φύση ποιό απλόχερη, και οι άνθρωποι είχαν λόγω του κλίματος την ευκαιρία μίας έντονης κοινωνικής ζωής επί τη βάσει της συνομιλίας κλπ.

β ) Ήδη στον Μεσαίωνα τους δίδαξε ο Προτεσταντισμός, ότι η φιλοπονία και η επίτευξη είναι κάτι το πολύ θεάρεστο. Αυτό το ενστερνίσθηκαν. Η εργατικότητα είναι ιερόν καθήκον και ταυτόχρονα συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους, ανεξάρτητα από το είναι πιστοί ή αθεϊστές (πλειοψηφία).

γ ) Ειδικά στην Γερμανία έχουν οι “Πρωσσικές αρετές” όπως π.χ. η πειθαρχία, η αυτοπειθαρχία, η τάξη, η σεμνότητα κλπ. ασκήσει μεγίστη επίδραση στους ανθρώπους.

δ ) Η ταχεία εκβιομηχανοποίηση της Γερμανίας στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αι. ενδυνάμωσε τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, αλλά ταυτόχρονα έκανε τους Γερμανούς ολίγον τι βραδυκίνητους και υπήκοους με την αρνητική σημασία της λέξης, αλλιώς δεν θα ήταν σύμφωνοι με τον Χίτλερ. Στους Έλληνες δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Παρακάτω αναφέρονται συνοπτικά τα προσόντα και τα ελαττώματα των Γερμανών.

Προσόντα

Εργατικότητα ( μέσο της ανθρώπινης αυτοεκπλήρωσης), δυναμικότητα, δυνατή αντοχή, δυνατή βούληση, αξιοπιστία, υπεραναπτυγμένη ικανότητα οργάνωσης, εμβρίθεια, προτεραιότητα της λογικής έναντι των συναισθημάτων, νηφαλιότητα, κρατική και νομική συνείδηση, αναγνώριση του συμφέροντος του συνόλου, αγάπη στην τάξη.

Ελαττώματα

Ξενοφοβία, έλλειψη της ανεκτικότητας έναντι ηλικιωμένων, παιδιών και αρρώστων, υπερεθνικισμος, εθνική αλαζονεία, πνευματική βραδυκινησία, κλίση στην επιθετικότητα, έλλειψη της αυτοπεποίθησης , της φιλοξενίας, της αισθητικής ( είναι χοντρoκομμένοι), δυνατός εθισμός στον αυταρχισμό, υπερεκτίμηση της τυπικότητας, υποανάπτυκτη σεξουαλικότητα ( άνδρες συμπλεγματικοί , όχι οι γυναίκες), έλλειψη της “χρυσής τομής» (εθνικά ζητήματα στο παρελθόν).
(Ιδέ εδώ στο Μπλογγ επίσης τις μελέτες «Γερμανοί, Προέλευση», «Γερμανοί . Αρχαίοι, Σημερινοί».

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής ( 7.3.14 ).

—————————————————–

Γάλλοι και Γερμανοί, Διαφορετικές Νοοτροπίες

Η Γαλλία μας ενδιαφέρει ιδιαιτέρως για αυτό διαπιστώνουμε με μεγάλη λύπη το γεγονός ,ότι αυτή η παραδοσιακά φιλική μας χώρα έπαψε πλέον από δική της υπαιτιότητα να είναι ηγέτιδα ευρωπαϊκή δύναμη στα πλαίσια της ΕΕ. Στην πραγματικότητα η Γερμανία είναι η μόνη ηγέτιδα δύναμη στην Ευρώπη , αν και αυτή δεν το επιδιώκει.

Συγκεκριμένες εθνολογικές γνώσεις περί την νοοτροπία των λαών είναι απολύτως απαραίτητες , για να γίνει η αποκρυπτογράφηση των δηλώσεών των πολιτικών
τους εφικτή.

Κάτωθι αναφέρονται μόνο μερικά βασικά
χαρακτηριστικά γνωρίσματα της νοοτροπίας των Γάλλων και των Γερμανών, χωρίς να εξετασθούν λόγω χώρου οι πολυσύνθετοι λόγοι.

Γάλλοι ( Μεσογειακοί )

α) Πλεονεκτήματα : Ατομικότητα, , ελευθεροφιλία, εύστροφοι, πολιτισμένοι τρόποι συμπεριφοράς, ξεστοί, ελευθεροφιλία με τάση όμως προς την αναρχία
(βίαιες απεργίες των Γάλλων αγροτών και των αλιέων).

β) Ελαττώματα : αρχή της ήσσονος προσπάθειας, εργασία μόνον ως μέσον για το ζείν, λίγη πειθαρχία και αυτοπειθαρχία, πολυλογία, συχνά λόγια του αέρα,
μεγαλοστομία ( κελτική παράδοση από την εποχή των Δρουϊδων ), κολακία ( μοιράζουν εύκολα και αφειδώς τσάμπα επαίνους και κομπλιμέντα στους
«υποδεέστερους» λαούς), υπεραναπτυγμένη εθνική υπερηφάνεια με τάση προς τον ( αρνητικό) εθνικισμό, υπερεκτίμηση του σχήματος σε σύγκριση με την
ουσία, αίσθημα προ λογικής, έλλειψη δυναμικότητας και αντοχής κτλ.
Διαπιστώνουμε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με εμάς τους Ελληνες, για αυτό τους συμπαθούμε ιδιαιτέρως.

Γερμανοί ( Βόρειοι )

α) Πλεονεκτήματα : Εργατικότητα (εργασία ως αυτοσκοπός και ανθρώπινη αυτοπραγμάτωση ),συστηματικότητα, μεθοδικότητα, οργανοτικότητα, αποτελεσματικότητα, αξιοπιστία , αφάνταστη δυναμικότητα, τρομερή αντοχή (άνδρες και γυναίκες), λίγα λόγια και πολλά εργα, σεμνότητα ( καμία επίδειξη πλούτου), πειθαρχία και αυτοπειθαρχία, αυτοσυγκράτηση.

β) Ελαττώματα : εσωστρεφικοί, τάση προς επιθετικότητα και (αρνητικό) κρυπτοεθνικισμό, εν μέρει κομπλεξικοί ( ιστορικοί λόγοι), χοντροκομμένοι στην συμπεριφορά, έλλειψη αισθητικής ( ιδίως οι άνδρες ),
υποτίμηση του σεξουαλισμού ( μόνον οι άνδρες ! ), ολίγον τι βραδυκίνητοι.

Φυσικά υπάρχουν και στους δύο λαούς και εξαιρέσεις
και εκτός τούτου διαδραματίζονται και μεταλλαγές της νοοτροπίας .
Είναι αυτονόητο, ότι οι Γεμανοί είναι στους περισσότερους Ελληνες a priori όχι τόσο συμπαθητικοί.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο (Βήμα, Καθημερινή, Νέα, Πρώτο Θέμα).

————————————————————–

Βαυαροί, Νοοτροπία

Οι Βαυαροί κληρονόμησαν από τους Κέλτες την καλοφαγία έως λαιμαργία (Ιδέ και παροιμία των Σαξώνων : :” Du frißt wie ein Bayer und scheißt wie ein Reiher” : «Καταφροχθίζεις σαν
Βαυαρός και χαί… σαν ψαροφάγος» (πουλί)) , την αθυροστομία και την μεγαλοστομία, από τους Γερμανούς την παροιμιώδη πνευματική βραδυκινησία και τον συγκρουσιακό χαρακτήρα, το ευέξαπτο και γενικά το τεμπεραμέντο από τους Σύρους. Δημοσιευθέν στο Βήμα (ηλεκτρονική έκδοση ).

Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τουρκικής νοοτροπίας είναι τα εξής :

α) Πλεονεκτήματα : φιλοξενία, πειθαρχία, σεβασμός των ηλικιωμένων, αγάπη στα παιδιά τους .

β) Μειονεκτήματα : προτεραιότητα του συναισθήματος έναντι της λογικής, εθισμός
στις υπόνοιες, στην συνωμοσιολογία , στην κινδυνολογία, στην (περιβόητη ανατολίτικη) μεγαλοστομία, στην αθυροστομία, στον τσαμπουκαλίκι (νταηλίκι)   και στον βολονταρισμό, απόρριψη της κριτικής, τελεία έλλειψη της αυτοκριτικής, υπερευαισθησία, υπεραυτοεκτίμηση,υπερεθνικισμός.

Συμπέρασμα : Η Τουρκία είναι μία ανατολίτικη χώρα, και οι Τούρκοι είναι στην πλειονότητά τους ανατολίτες , όχι σύγχρονοι Ευρωπαίοι.

Παρατήρηση : Σε ό,τι αφορά τα μειονεκτήματα, σημειώνονται κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα με τον μέσο Νεοέλληνα, ο οποίος είναι βαλκανοανατολίτης.

Καθημερινή (15.3.17)

————————————————————-

Διατί κάνω αναλύσεις του βασικού κώδικα συμπεριφοράς Ελλήνων πολιτικών ;

Οι αναλύσεις δεν είναι αυτοσκοπός.
Ετσι προετοιμάζω συστηματικά εδώ και δεκαετίες δίπλα στα καθαρώς επιστημονικά συγγράμματα στους πανεπιστημιακούς κλάδους μου και μία μεγαλύτερη μελέτη γύρω από τη νεοελληνική νοοτροπία, στην οποία ανήκει ως ιδιαίτερο κεφάλαιο και ο βασικός κώδικας συμπεριφοράς των πολιτικών μας όλων των αποχρώσεων.

Αν έχετε χρόνο, μπορείτε να επισκεφθείτε το Μπλογκ μου, όπου αποθηκεύονται μερικές επιστημονικές, αλλά πρωτίστως εκλαϊκευμένες επιστημονικές μελέτες καθώς και δημοσιογραφικά άρθρα (περίπου 700)

Στις μελέτες αποτελούν ποσότητα και ποιότητα μία διαλεκτική ενότητα (Hegel).

Καθημερινή ( 3.2.16)

Νεοελληνική Νοοτροπία (Επιγραμματικά) :

α) Προσόντα:

Αγάπη στην ελευθερία, αυτοπεποίθηση, υπερηφάνεια, φιλότιμο, πνευματικη διαύγεια ( ευστροφία ), δημιουργική φαντασία, επικοινωνικότητα, ενθουσιασμός , ανεκτικότητα, αισθητικότητα, αγάπη στην οικογένεια, σεβασμός των ηλικιωμένων, εξελιγμένη σεξουαλικότητα και αισθησιασμός, τεμπεραμέντο, υπεραναπτυγμένη φιλοξενία.

β) Ελαττώματα :

Τάση στην απειθαρχία, στον χαοτισμό και στην φυγοπονία ( αρχή της ήσσονος προσπάθειας , δηλαδή φυγοπονία) , έλλειψη της δυναμικότητας , της αντοχής και της αίσθησης του συμφέροντος του συνόλου, ατομικισμός και εγωϊσμός, έλλειψη της κοινωνικής, της κρατικής, της νομικής και της φορολογικής συνείδησης, παραλογικά υπεραναπτυγμένη εθνική συνείδηση, προτεραιότητα του συναισθήματος έναντι της λογικής, σύγχιση των φαντασιώσεων με την πραγματικότητα, εθισμός στις σπέκουλες, στις υπόνειες, στην συνωμοσιολογία , στην κινδυνολογία, στον βολονταρισμό και στον ενοχλητικό υπερεξυπνακισμό, υποανάπτυκτη ικανότητα της οργάνωσης, δυνατή ροπή στην δημαγωγία, στον λαϊκισμό και στην επιπολαιότητα, αναξιοπιστία, απόρριψη της κριτικής, τελεία έλλειψη της αυτοκριτικής, υποανάπτυκτο αίσθημα της υπευθυνότητας, υπερευαισθησία, υπεραυτοεκτίμηση, οικογενειοκρατία, νεποτισμός και δυνατή ροπή στην διαφθορά (πρωταθλητές στην Ευρώπη).

—————————————————

Τούρκοι, Νοοτροπία

Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τουρκικής νοοτροπίας είναι τα εξής :

α) Πλεονεκτήματα : φιλοξενία, πειθαρχία, σεβασμός των ηλικιωμένων, αγάπη στα παιδιά τους .

β) Μειονεκτήματα : προτεραιότητα του συναισθήματος έναντι της λογικής, εθισμός
στις υπόνοιες, στην συνωμοσιολογία , στην κινδυνολογία, στην (περιβόητη ανατολίτικη) μεγαλοστομία, στην αθυροστομία, στον τσαμπουκαλίκι (νταηλίκι)   και στον βολονταρισμό, απόρριψη της κριτικής, τελεία έλλειψη της αυτοκριτικής, υπερευαισθησία, υπεραυτοεκτίμηση,υπερεθνικισμός.

Συμπέρασμα : Η Τουρκία είναι μία ανατολίτικη χώρα, και οι Τούρκοι είναι στην πλειονότητά τους ανατολίτες , όχι σύγχρονοι Ευρωπαίοι.

Παρατήρηση : Σε ό,τι αφορά τα μειονεκτήματα, σημειώνονται κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα με τον μέσο Νεοέλληνα, ο οποίος είναι βαλκανοανατολίτης.

Καθημερινή (15.3.17)

Ευρωπαϊκοί Λαοί Προελευση, Ινδοευρωπαίοι (“Αρία Φυλή”) , Ευρώπη, Μεγάλες οικογένειες φύλων και λαών (Κέλτες, Γερμανοί, Σλάβοι), Εθνογένεση λαών ( Γάλλοι, Ιταλοί, Καταλάνοι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Κροάτες, Μαυροβούνιοι, Αλβανοί, Τούρκοι, Ούγγροι, Αγγλοι, Σκώτοι, Ουαλοί, Φιννλανδοί, Ινδοί (Επιγραμματικά)

Περι της καταγωγής των Ινδοευρωπαίων (Θεωρίες)

Στα παρελθόντα ακριβώς 55 έτη έχω διαβάσει τις εξής θεωρίες περί της προέλευσης των Ινδοευρωπαίων : α) Κατάγονται από τον Βορρά. Αντιεπιστημονική “Θεωρία”, καθαρώς γερμανική. β) Κατάγονται από την Βαλτική. Οπως στο α). γ) Προέρχονται από τη Μικρά Ασία. Είναι γνωστό , ότι μόνον οι γεωργικοί πληθυσμοί προέρχονται από την Βόρεια Συρία, Βόρειο Ιράκ και την Ανατολική Μικρά Ασία. δ) Προέρχονται από τις νοτιορωσικές στέπες μεταξύ της Μαύρης και της Κασπίας Θαλάσσης.

Γιατί είναι αυτή η Θεωρία για εμέ πειστική ; 1. Οι πληθυσμοί των προαναφερθεισών  χωρών άρχισαν λόγω αλλαγής κλίματος (υδρολειψία) να μετακινούνται προς δύο κατευθύνσεις και πρωτίστως προς Δύση, όπου (Κεντρική Ευρώπη, πρωτίστως σημερινή Ουγγαρία) υπήρχαν απέραντα βοσκοτόπια. Εκεί συγχωνεύθηκαν με τους αγροτικούς πληθυσμούς. 2. Εως τις αρχές του Μεσαίωνα ζούσαν στην Κεντρική Ασία ινδοευρωπαϊκοί πληθυσμοί (π.χ. οι Τοχάρες). Ούτως ή άλλως κατοικούσαν στις νοτιορωσικές στέπες αποδεδειγμένα ήδη προ τριών χιλιαδεν ετών ινδοευρωπαϊκά φύλα, τα οποία κατευθυνόνταν πρωτίστως προς την Ευρώπη αλλά μερικές φορές και προς τη Νότια Ασία. 3. Οι ειδικοί γλωσσολόγοι έχουν αποδείξει ότι οι φορείς των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών στην Μικρά Ασία ήδη προ 4 χιλιάδων ετών έχουν προέλθει από την περιοχή των Καρπαθίων (π.χ οι Χιττίτες και οι Πρωτοαρμένοι, όχι οι γηγενείς Ουραρτού). 4. Στην παράδοση των πολλών ιρανικών φύλων υπήρχαν στην αρχαιότητα γραπτές αναφορές περί του τόπου προέλευσής των. Ηδη προ 4 χιλιάδων ετών έχουν παραλάβει οι Σατεμ -Ινδοευρωπαίοι την γραφή από τους πρώτους μεγάλους πολιτισμούς στην ιστορία της ανθρωπότητας στη Μεσοποταμία. Η προέλευση των ιρανικών φύλων από τις νοτιορωσικές ρωσικές στέπες είναι αναμφισβήτητη. Από τους πολεμικούς έφιππους νομάδες έγιναν σχετικά γρήγορα γεωργοί. iefimerida (9.12.15) ——————————————————-

Η “Θεωρία” περί την “Αρία φυλή” αποτελεί μίαν αντιεπιστημονική φαντασίωση των Γερμανών Εθνικοσοσιαλιστών. Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν ουδεμία σχέση με τους ARYAS, λέξη που σημαίνει στα αρχαία Ιρανικά και στα Σανσκριτικά οι ΕΥΓΕΝΕΙΣ, στους οποίους ανήκαν μόνον οι πολεμικοί κτηνοτρόφοι που έχουν εγκαταλείψει την πρώτη τους πατρίδα στις στέπες μεταξύ της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας και 2000 π.Χ. κατέκτησαν βαθμιαίως τις σημερινές περιοχές του Ιράν, του Ιράκ, του Νότιου Αfγανιστάν και του Πακιστάν καθώς και ενός τμήματος της Βόρειας Ινδίας. Αυτοί έχουν αυτοονομασθεί ARYAS λόγω της πολεμικής υπεροχής έναντι των ειρηνικών γεωργικών πληθυσμών, τους οποίους περιφρονούσαν.

Ανήκουν στους Ανατολικούς Ινδοευρωπαίους ή Σάτεμ Ανήκουν στους Ανατολικούς Ινδοευρωπαίους ή Σάτεμ Ινδοευρωπαίους από τον αριθμό Σάτεμ (100) στα Αρχαία Ιρανικά και στα Σανσκριτικά. Στην Γλωσσολογία σημειώνονται περίπου επτά ιρανικές γλώσσες (Περσικά, Κουρδικά, Παστούν κλπ.) .Το σημερινό τοπώνυμο Ιράν σημαίνει ακριβώς “Η Χώρα των Αρίων”. Ο Βασιλεύς των Βασιλέων Κύρος ( Περσικά Kurush : Ηλιος της Δικαιοσύνης) διέταξε να του ετοιμάσουν μία ταφόπλακα με την εξής Επιγραφή : “Εγώ ο Κύρος, ένας Arya, γιος ενός Arya…” Ακόμη και σήμερα αισθάνονται οι Ιρανοί καθώς  και οι Κούρδοι φυλετικά ( ! ) ανώτεροι σε σύγκριση με τους Αραβες και οι Πακιστανοί ανώτεροι των Ινδών. iefimerida (22.2.16) —————————————————–

Ευρώπη,

Μεγάλες οικογένειες φύλων και λαών (Κέλτες, Γερμανοί, Σλάβοι),  Εθνογένεση λαών ( Γάλλοι, Ιταλοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Κροάτες, Μαυροβούνιοι, Αλβανοί, Τούρκοι, Ούγγροι,  (Επιγραμματικά)

Από ιστορική άποψη έπαιξαν στην διαδικασία της ευρωπαϊκής εθνογένεσης τρεις μεγάλες ομάδες λαών έναν καθοριστικό ρόλο :

α ) Οι Κέλτες Γαλλία, Ελβετία ( μισή ), Βέλγιο, Ιρλανδία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιταλία, Δυτική και Νότια Γερμανία ( “Κελτογερμανοί” ) , Αυστρία, Τσεχία ( Βοημία ), Ουγαρία , Ρουμανία ( “Δακοκέλτες” ), Ισπανία ( Gallicia ), Τουρκία ( Γαλάτες ).

β ) Οι ( αρχαίοι ) Γερμανοί Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φιννλανδία (μισή ), Αγγλία, Γαλλία ( Φράγγοι, Νορμανδοί ), Ιταλία ( Λομβαρδοί ), Ισπανία ( Γότθοι ), Πορτογαλλία ( Σουέβοι), Τσεχία, Ουγγαρία, Ρουμανία .

γ ) Οι Σλάβοι Ρωσία, Ουκρανία Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία, , Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Βοσνία -Ερζεγοβινή, Μαυροβούνιο, Σλαβομακεδονία, Κόσσοβο, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ελλάδα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον από εθνολογική άποψη παρουσιάζουν οι Ουγγροι ( “Πρωτοευρωπαίοι”, Κιμέριοι, Σκύθες, Σαρμάτες, Κέλτες, Γερμανοί, Ούννοι, Σλάβοι, Χαζάροι , Μαγυάροι ) και οι σημερινοί Τούρκοι (πολυάριθμοι λαοί και φύλα ), ( Ιδέ εκτενώς στο Blog μου την μελέτη “Τούρκοι, Προέλευση, Εθνογένεση” ). -

- Εθνογένεση ( Προέλευση)  των  Ρουμάνων

“Πρωτοευρωπαίοι”, Δάκες ( Θράκες ) και Γέτες , Σκύθες ( Ινδοευρωπαίοι ), Κέλτες, Ρωμαίοι, Γερμανοί, Βλάχοι ( Valahi ) , Μολδαβοί, Ούγγροι, Αθίγγανοι. To εθνωνύμιο Rοmanus ( Ρωμαίος ! ) έχει δημιουργηθεί τον 19.αι. για δύο λόγους : α) Δήθεν καταγωγή όλων και κατ ευθείαν από τους αρχαίους Ρωμαίους και β) ήθελαν να δείξουν, δεν έχουν καμία γενετική σχέση με τους γείτονες Σλάβους. Με αυτόν τον τρόπο έχουν λεκτικά μεταβληθεί οι βαλκάνιοι Βλάχοι και Μολδαβοί σε ευρωπαίους Ρωμαίους ! Ιδιαιτερότητα : Ενώ η αριστοκρατία της Ρώμης προτιμούσε τις πλούσιες περιοχές (Αίγυπτος Μικρά Ασία) , εποίκησαν στην Δακία (επίσημο τοπώνυμο) τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Καθημερινή (30.1.16)β ) -

-Εθνογένεση ( Προέλευση)  των Βουλγάρων

“Πρωτοευρωπαίοι”, Θράκες ( ιδιαιτέρως Οδρύζες ), Έλληνες, Σλάβοι, Ούννοι ( Isparuch ) , Αθίγγανοι, Τούρκοι. Έως στις αρχές των 80χρονων τόνιζαν μόνον την σλαβική καταγωγή. Κατόπιν θυμήθηκαν και τους Θράκες, αλλά έχουν εσαεί παραγκωνίσει τους Ούννους !

- Εθνογένεση ( Προέλευση)  των  Σέρβων

“Πρωτοευρωπαίοι”, Ιλλύριοι , Κέλτες, Σλάβοι, Ούγγροι, εν μέρει Βλάχοι. – Εθνογένεση ( Προέλευση )

των Μαυροβουνίων και των Κροατών : “Πρωτοευρωπαίοι”, Πελασγοί, Ιλλύριοι, Ρωμαίοι, Σλάβοι. Και όμως τονίζουν μόνον το σλαβικό στοιχείο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό : υψηλά σώματα ( ιλλυρικό ).

- Εθνογένεση ( Προέλευση)  των Αλβανών

“Πρωοευρωπαίοι”, Πελασγοί, Ιλλύριοι, Έλληνες, εν μέρει Σλάβοι. Από εθνολογική άποψη είναι η διαφορά μεταξύ των βορείων ( Γκέκηδες, υψηλά σώματα από τους Ιλλυρίους, άλλες φυσιογνωμίες ) και των νοτίων ( Τόσκηδες , μέτριο ανάστημα, μάλλον πελασγικό η ελληνικό ) Αλβανών. Σημειώνονται εκτός τούτων οι Τσάμηδες και η υποδιαίρεση Λιάπηδες.

- Εθνογένεση ( Προέλευση)  των Τούρκων

Οι εξής λαοί και εθνότητες έζησαν στην Μ.Α. :α) Στην αρχαιότητα : Πρωτοχάττες, Χιττίτες (υπερπολιτισμένοι), Κάρες, Χουρρίτες, Λούβιοι, Χάλυβες ( εξ ου και χάλυψ στα Ελληνικά ), Φρύγες ( αρχικά στην αρχαία Μακεδονία Μπρύγες ), Μύσιοι, Λύκιοι, Λύδιοι, Βιθυνοί, Καππαδόκες,Έλληνες.

β) Ακόμη στις αρχές του 20ου αι. ζούσαν οι εξής εθνότητες : Έλληνες (Μικρασιάτες, Πόντιοι), Αρμένοι, Μιγγρέλοι, Κόλχοι, Κούρδοι, Παφλάγονες, Λάζοι, Σάννοι, Αμπαζάδες, Αβασγοί, Μαρωνίτες, Ανσαρίτες, Ερυθίνοι, Καππαδόκες, Ίσαυροι, Κιρκάσιοι, Λυκάονες, Τάταροι, Εβραίοι, Άραβες, Πομάκοι, Γιουρούκοι, Βόσνιοι, Αθίγγανοι, Μαρωνίτες, Ανσαρίτες, Σελτζούκοι, καθ ευτού Τούρκοι ( μειοψηφία ), Τουρκομάνοι (πρωτίστως ποιμένες, ακόμη και σήμερα μογγολική φυσιογνωμία ). Οι σημερινοί Τούρκοι είναι υπό τον φακό της Εθνολογίας προϊόν όλων των φύλων και λαών , οι οποίοι έχουν ζήσει στη Μικρά Ασια και αποτελούν τον “Ανατολίτικο κλάδο των Ευρωπαίων”. Αυτό σημαίνει, ότι δεν μπορούν πλέον να θεωρηθούν σήμερα ως Μογγόλοι. iefimerida (26.11.15).

-Εθνογένεση ( Προέλευση)  των σημερινών Γάλλων  : Πρωτοευρωπαίοι, στην Νεολιθική Εποχή αγροτικοί πληθυσμοί από την Μέση Ανατολή, Ινδοευρωπαίοι : ΚΕΛΤΕΣ, Ελληνες (Gallia Graeca) , μη Ινδοευρωπαίοι (Βάσκοι) ,Ρωμαίοι, Φράγκοι (αρχαίοι Γερμανοί), Βουργούνδοι από την Σουηδία, Βίκιγκες (Νορμανδοί) , Βρετόνοι από την Νότια Αγγλία. Καθημερινή ( 21.2.16) -

-Εθνογένεση (Προέλευση) των σημερινών Ιταλών

Πρωτοευρωπαίοι, γεωργικοί πληθυσμοί από τη Μέση Ανατολή ( Νεολιθική Εποχή), μη ινδοευρωπαϊκοί πληθυσμοί (Ετρούσκοι κλπ.) στην προρωμαϊκή εποχή, Ινδοευρωπαίοι (Ρωμαίοι, Κέλτες (Gallia Cisalpina ),Ελληνες (Magna Graecia), Λογγοβάρδοι (αρχαίοι Γερμανοί). Καθημερινή ( 21.2.16)

-Εθνογένεση (Προέλευση των Καταλάνων

Οι Καταλάνοι έχουν μία τελείως διαφορετική εθνογένεση από τις άλλες ισπανικές εθνότητες : Είναι ένα κράμα από Κελτοίβηρες, Γότθους, προερχομένους τον 6οαι.μ.Χ. από την Σουηδία δια μέσου της Κριμαίας και από Αλάνες, συμμάχους των Γότθων , προερχομένους από τον Βόρειο Καύκασο. Δεν είναι τυχαίο που η επίσημη ονομασία βασίζεται σε αυτούς τους δύο λαούς : Gothalania, Gotalunia , Catalania, CATALUNA), δηλαδή χώρα των Γότθων και των Αλάνων.

Στον Καύκασο ονομάζονται σήμερα οι Αλάνες Οσσέτες , από τους οποίους ένα μέρος ζει στην Βόρεια ( Ρωσία ) και ένα άλλο στην Νότια( Γεωργία ) Οσσετία. Οι Οσσέτες και οι Αμπχάζοι απαιτούν με ρωσική ενίσχυση αποσχισμό απο την Γεωργία !

Το Catalan, μία νεολατινική γλώσσα , ήταν ιστορικά η πρώτη ισπανική λογοτεχνική γλώσσα, συγγενής με τα πορτογαλλικά και τα προβεντσαλικά ( Νότια Γαλλία ).

———————————————————————

Πελασγοί, Ανατολικοί Ινδοευρωπαίοι

Από ό,τι έχω διαβάσει σε βιβλία ειδικών  ιστορικών, απορρέει το συμπέρασμα, ότι μάλλον θα επρόκειτο για Πελασγούς, οι οποίοι έφθασαν στον ελληνικό χώρο ήδη μεταξύ της 7ης και της 6ης χιλιετηρίδας προερχόμενοι από τη Μικρά Ασία και μεταφέρωντας την εξελιγμένη γεωργία.

Η τελευταία μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών ήταν εκείνη των Ανατολικών Ινδοευρωπαίων,οι οποίοι ως πολεμικοί κατόρθωσαν από το 1500 π.χ. και μετά να κατακτήσουν όλη την περιοχή του σημερινού Πακιστάν και την Βόρεια Ινδία. Αυτοί έχουν εισαγάγει το απάνθρωπο σύστημα των κοινωνικών καστών. Οι αγώνες των με τους γηγενείς πληθυσμούς έχουν αντικατοπτρισθεί στο μεγάλο ινδικό Επος Ramayana (Η ζωή (του Θεού) Ράμα). Η επιστήμη τους έχει ονομάσει Ινδοάριους. Η γλώσσα τους ήταν η Σανσκριτική (Σάτεμ ινδοευρωπαϊκή ), συγγενείς με σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Οχι μόνον μεταξύ των γλωσσών , αλλά και μεταξύ των σπουδαιότερων θεών σημειώνονται πολλές ομοιότητες. Σύσταση στους στείρους αρχαιολάτρες : Να διαβάσουν ένα λεξικό της Σανσκριτικής. Βρήκα στην δεκαετία του ακόμη και την γραμματική του Πανίνι, αλλά και πιο σύγχρονες γραμματικές αυτής της γλώσσας. Οταν την διάβασα , αισθάνθηκα δέος αλλά και οργή, γιατί στην δεκαετ50χρονα στο Γυμνάσιο μας μάθαιναν πρωτίστως υπερεθνικιστικές και σχεδόν ρατσιστικά  ανοησίες.
Πληροφορία : Περί άλλων Λαών υπάρχουν ειδικά άρθρα : Ελληνες, Ισπανοί, Γερμανοί, Βαυαροί, Ινδοί, Παλαιστίνιοι. Καθημερινή (21.2.16)

Αγγλοι, Εθνογένεση των Λαών του Ηνωμένου Βασιλείου

Αγγλοι,  Εθνογένεση των Λαών του Ηνωμένου Βασιλείου

Το όνομα Βρετανία προέρχεται από την κελτική φυλή των Βρετανών, η οποία ξεκινώντας από την Βόρεια Γαλλία έχει εποικήσει σε κύματα από το 500 π.Χ. το Νότο της νήσου και συγχωνεύθηκε με τους γηγενείς πληθυσμούς, ενώ στην Ουαλία ζουν , ως επί το πλείστον απόγονοι των Κελτών.

Τον 5ο αι. μ. Χ. έφυγe ένα τμήμα των Βρετανών, και εποίκησε την Βοορειοδυτική Γαλλία , εξ ου και Bretagne.

Κελτοίβηρες (Ιβηρες γηγενείς Ισπανοί και Κέλτες από την Δυτική Γαλλία) από την Ισπανία έχουν μεταξύ του 2ου και του 3ου αι. π.Χ. εποικήσει την Ιρλανδία, και εκεί έχει λάβει χώραν μία επιμειξία με τους ήδη υπάρχοντες γεωργικούς πληθυσμούς. Μόνον ομάδες πολεμιστών έχουν καταλάβει την Σκωτία και έχουν αναμιχθεί με τους Πίκτες (χρωματιστοί).

Πληροφορίες :

α) Στην Ιρλανδία, στην Ουαλία , εν μέρει και στην Σκωτία άρχισαν οι κάτοικοι να καλλιεργούν τη νεοκελτική γλώσσα (Gällish), η οποία στα σχολεία είναι υποχρεωτικό μάθημα και αποτελούν την βάση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, δηλαδή την εθνική ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ !

β) Δεν είναι τυχαίο , ότι η παραδοσιακή μουσική στις προαναφερθείσες χώρες και περιοχές καθώς και στην Gallicia (Ισπανία) είναι σχεδόν η ίδια, γι αυτό λαμβάνουν χώραν κοινά πολιτισμικά και μουσικά φεστιβάλ της υπέροχης ΚΕΛΤΙΚΗΣ μουσικής. Εχω ολόκληρη συλλογή .

γ) Οι σημερνοί κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου, πριν της Μεγάλης Βρετανίας και πιό πριν της Αγγλίας είναι ένα κράμα και απόγονοι των εξής φύλων και λαών : Πρωτοευρωπαίων από την Μεσολιθική Εποχή, γεωργικών πληθυσμών απο τη Νεολιθική Εποχή (προ 7 χιλιάδων ετών, πολυάριθμα φύλα ), Κελτών από την Γαλλία και την Ισπανία (πολυάριθμα φύλα), εν μέρει Ρωμαίων, γερμανικών φύλων των Σαξόνων και των Αγγλων, Βίκινγκων από την Νορβηγία και την Δανία και Νορμανδών από την Βόρεια Γαλλία (πρώην Βίκινγκες, αλλά με γαλλικό πολιτισμό και γαλλική γλώσσα , η οποία έχει εμπλουτίσει τα πάμπτωχα Σαξονικά).

Εν τω μεταξύ συντελείται μία γιγαντιαία μεταλλαγή του πληθυσμού λόγω των αναμειξιών με πολυάριθμους κατοίκους ( χώρες, φυλές, ράτσες) από τις πρώην αποικίες. Δημοσιευθέν στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, Τα Νέα).
————————————————————-

Γαλανομάτηδες αλλά σκουρόδερμοι οι πρώτοι Βρετανοί
Αυτό υποστηρίζει νέα μελέτη που «διάβασε» το γονιδίωμα σκελετού 10.000 ετών
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 09/02/2018
Γαλανομάτηδες αλλά σκουρόδερμοι οι πρώτοι Βρετανοί
Ο «πρώτος Βρετανός», ο οποίος έζησε πριν από 10.000 χρόνια, ήταν κάπως έτσι σύμφωνα με νέα μελέτη. Πηγή UCL

Ο αρχαιότερος γνωστός σύγχρονος Βρετανός, ο οποίος έζησε πριν από 10.000 χρόνια, είχε γαλάζια μάτια αλλά το δέρμα του ήταν πολύ σκούρο ή και σχεδόν μαύρο.
Αυτό αποκαλύπτει νέα μελέτη η οποία δείχνει ότι ανάλογο χρώμα επιδερμίδας πρέπει να είχαν και όλοι οι «συντοπίτες» του εκείνης της εποχής, ανατρέποντας την κρατούσα θεωρία σχετικά με την εξέλιξη των χρωματικών χαρακτηριστικών των Βόρειων Ευρωπαίων.
Ο «άνθρωπος του Τσένταρ» είναι ο αρχαιότερος σχεδόν πλήρης ανθρώπινος σκελετός που έχει βρεθεί στη Βρετανία. Ανασκάφηκε το 1903 στο σπήλαιο του Γκοφ στο Τσένταρ του Σόμερσετ και έκτοτε δεν έχει πάψει να απασχολεί τους παλαιοντολόγους, οι οποίοι προσπαθούν να διερευνήσουν την ιστορία του χωρίς ωστόσο να έχουν καταλήξει σε σαφείς απαντήσεις.
Τώρα ερευνητές από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το University College του Λονδίνου κατόρθωσαν να διαβάσουν το πλήρες γονιδίωμά του, αναλύοντας με καινοτόμες τεχνικές DNA από το κροταφικό οστό του κρανίου του. Τα αποτελέσματά τους αποκάλυψαν ότι ο «άνθρωπος του Τσένταρ» είχε σκούρο προς μαύρο δέρμα, σκούρα σγουρά μαλλιά και γαλάζια μάτια.
Ακόμη πιο σημαντικό, οι αναλύσεις έδειξαν ότι ο αρχαίος αυτός κάτοικος της Βρετανίας δεν διέθετε τις παραλλαγές των γονιδίων που σχετίζονται με την ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα. Αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές, σημαίνει ότι η εμφάνιση του ανοιχτόχρωμου δέρματος στη Βόρεια Ευρώπη ήταν κατά πολύ μεταγενέστερη – τουλάχιστον στα βρετανικά νησιά θεωρούν ότι τα γενετικά «εφόδια» των ανοιχτόχρωμων χαρακτηριστικών εξαπλώθηκαν τα τελευταία 4.800 χρόνια.
Και άλλες μελέτες έχουν εντοπίσει σχετικά πρόσφατα σκουρόχρωμους ανθρώπους ηλικίας χιλιάδων ετών στη Βόρεια Ευρώπη, αλλά οι επιστήμονες πίστευαν ότι επρόκειτο για μεμονωμένες περιπτώσεις. Η νέα ερευνητική εργασία έρχεται λοιπόν να ανοίξει μια νέα συζήτηση υποστηρίζοντας ότι αυτό που ως τώρα εθεωρείτο εξαίρεση είναι μάλλον ο κανόνας.

Τα νέα ευρήματα μαζί με μια πλήρη ανακατασκευή του προσώπου του «Ανθρώπου του Τσένταρ» θα παρουσιαστούν σε ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «First Brit: Secrets of the 10.000 Years Old Man» («Πρώτος Βρετανός: μυστικά του ηλικίας 10.000 ετών ανθρώπου»), το οποίο θα προβληθεί την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου από το βρετανικό Channel 4. Η μελέτη αναμένεται να δημοσιευθεί ως το τέλος τον μήνα σε επιστημονικό έντυπο.

Νοοτροπία Εθνών, Γενικά, Κλισέ ; Νεοελληνική Νοοτροπία (Πλεονεκτήματα, Μειονεκτήματα)

Νοοτροπία Λαών

1. Και για τη νοοτροπία ισχύουν οι κανώνες της Μεθοδολογίας Μετάλλαξη και Σχετικότητα. Αλλά η Μεταλλαγή δεν γίνεται, όταν ζει κάποιος πάντα στο περιβάλλον , όπου έχει δημιουργηθεί η συγκεκριμένη νοοτροπία. Οταν αλλάξει το περιβάλλον, μπορεί κάτω από ευνοϊκές συνθήκες να αλλάξει βαθμιαία και η νοοτροπία.

2. Η νοοτροπία των διαφορετικών Κύκλων Πολιτισμού και μερικών χωρών είναι αντικείμενο μελετών στα ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια και διδάσκεται πρωτίστως στα πλαίσια της συστηματικής εκπαίδευσης διπλωματικών στελεχών.

3. Εδώ δεν πρόκειται μόνον για την Γερμανία, αλλά για όλες τις χώρες με προτεσταντική (Ηθική αρχή της Εργατικότητας) και με καλβινιστική ( προστίθεται και η Αρχή της Επίτευξης) παράδοση.

4. Επί πολλά έτη κατόρθωσα να εμβολιάσω σε σπουδαστές από αφρικανικές, λατινοαμερικανικές και αραβικές χώρες με κατάλληλες προϋποθέσεις προσόντα των Βορείων λαών, όπως π.χ. την ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, την ΑΥΤΟΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, την ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, την ΟΡΓΑΝΟΤΙΚΟΤΗΤΑ, την ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ,την ΥΠΟΜΟΝΗ και την ΕΠΙΜΟΝΗ. Ολοι περάτωσαν τις σπουδές με λίαν καλώς και κατόπιν μπόρεσαν οι επίλεκτοι να υπερασπίσουν την διδακτορική διατριβή με magna cum laude και ένας με summa cum laude.

5. Η νοοτροπία είναι ένα άκρως σύνθετο φαινόμενο αποτελούμενο από πολλά συστατικά στοιχεία και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την Κοσμοαντίληψη και την Εικόνα του Ανθρώπου . Είναι π.χ. αυτονόητο, ότι οι προερχόμενοι από χώρες του Κύκλου Πολιτισμού του Κονφουκιανισμού ( π.χ. Κίνα, Ιαπωνία, Βιετνάμ, Κορέα κλπ.) είναι μεταξύ άλλων πολύ εργατικοί και πειθαρχημένοι.

Οι σπουδαστές μου από τις χώρες με προτεσταντική παράδοση (π.χ. Σουηδοί, Ολλανδοί, Ελβετοί, Δανοί, Φιννλανδοί, Αγγλοι ) ήταν ανεξαιρέτως η ενσάρκωση της εργατικότητας, της αυτοπειθαρχίας και της αποτελεσματικότητας.

Ιδέ εδώ στο Μπλογκ επίσης  τα εξής άρθρα και τις μελέτες : Νοοτροπία Νεοελληνική, Διατί αντικείμενο Ενασχόλησης ;– Εληνική  Νοοτροπία,  Δάνεια –  Ευρώπη, Βορράς -Νότος, Ιστορία, Νοοτροπία, Σύγκριση– Deutsche und Griechen, Mentalitätsunterschiede , Eine komparative ethnologische   Untersuchung — Γάλλοι και Γερμανοί, Διαφορετική Νοοτροπία.

Κσαθημερινή ( 23.9.16 )

—————————————-

Γενικά περί της νοοτροπίας των λαών

1. Με το θέμα της νοοτροπίας των Ελλήνων και μερικών άλλων λαών ασχολούμαι εδώ και μισόν αιώνα.

2. Στις πανεπιστημιακές μου διαλέξεις για ειδικούς σπουδαστές ( μέλλοντες διπλωμάτες) έπαιζε η νοοτροπία σε συνδιασμό με την Θεωρία των Διαπραγματεύσεων έναν σημαντικό ρόλο.

3. Σας συνιστώ να διαβάσετε το εξής βιβλίο : Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, Ο χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα,
ISBN 960-8353-24-6, Θεσσαλονίκη, 2003.
Να δείτε, τί αυτός γράφει περί της νοοτροπίας των Ελλήνων και ιδιαιτέρως των Πελοποννησίων και των Στερεοελλαδιτών.

4. Σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο έχει ιδρυθεί έδρα ειδικά για την ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ.

5. Η ενασχόληση με την νοοτροπία δεν έχι ουδεμία σχέση με φυλετικές δικρίσεις.

6. Αυτονοήτως έχω λάβει σε εκτενή άρθρα και μελέτες υπ όψη την συνθετικότητα του φαινομένου της νοοτροπίας.

iefimerida (18.1.17)

———————————————–

Νοοτροπία, “Κλισέ” ;

Περί παρομοίων ζητημάτων έχω ανταλλάξει πολλές φορές απόψεις με Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εφάρμοσαν ακριβώς την προσέγγιση με καθοριστική αφετηρία την λέξη “Κλισέ” σχεδόν κλείνοντας την πόρτα για εποικοδομικές συζητήσεις προς εξεύρεση της αλήθειας.

Χρησιμοποιώντας την έννοια “Νοοτροπία” δημιουργούνται καταλληλότερες προϋποθέσεις και συνθήκες για μία πιό πειστική ενασχόληση με τέτοια μάλλον εθνολογικά και εθνοψυχολογικά ζητήματα, τα οποία ήταν πολλάκις αντικείμενο πανεπιστημιακών διαλέξεων ειδικά στα πλαίσια της προετοιμασίας κατάλληλων σπουδαστών από 70 χώρες από όλους τους Κύκλους Πολιτισμού  στον κόσμο για την διπλωματική σταδιοδρομία.

Οι επιστημονικές γνώσεις περί του πολυδιάστατου φαινομένου της νοοτροπίας των εθνών είναι η conditio sine qua non (τελείως απαραίτητη προϋπόθεση) για επιτυχείς διεθνείς διακρατικές διαπραγματεύσεις και γενικά για την κατανόηση άλλων πολιτισμών και λαών . Σε ό,τι αφορά τη νοοτροπία των Νεοελλήνων και τον βασικό κώδικα συμπεριφοράς τους υπάρχουν , ως γνωστόν, αποτελέσματα μελετών βάθους του ιστορικού Απόστολου  Βακαλόπουλου ( ” Ο Χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα” ) και του κορυφαίου Έλληνα διανοητού   Σέλιου Ράμφου ( “Ο Καημός του Ενός, Κεφάλαια της ψυχικής ιστορίας των Ελλήνων” ).
Ο πρώτος όμως εφαρμόζει αποκλειστικά την ιστορική μέθοδο ερευνών και εκτός τούτου απορρίπτει expressis verbis την κοινωνιολογική και την διαλεκτική μέθοδο ως περιττές ( sic), -αυτό αντιτίθεται στην διεθνή επιστημονική δεοντολογία – ενώ ο δεύτερος , αν και πολύ πειστικός, έχει μια κάποια κλίση προς μίαν μανιχαϊστική προσέγγιση.

Η συστηματική και συγκριτική ενασχόληση π.χ. με τα βασικά χαρακτηριστικά της νοοτροπίας των  Ελλήνων και των Γερμανών απέδειξε, ότι μία πολυσύνθετη προσέγγιση είναι λογικότερη και αποτελεσματικότερη (Ιδέ “Deutsche und Griechen, Mentalität, Eine komparative Studie” και το άρθρο “Ελληνες και Γερμανοί, Εθνολογική Σύγκριση”).
Μια τέτοια ενασχόληση με το θέμα δέον να στηρίζεται στους εξής κανόνες :

1. Αντικειμενικότητα :  χωρίς εθνικιστικές, ιδεολογικές κα θρησκευτικές παρωπίδες.
2. Αντανάκλαση της πραγματικότητας (Δημόκριτος) και όχι αντικατοπτρισμός εθνικιστικών φαντασιώσεων και ψευδαισθήσεων.
3. Συνθετικότητα : Μελέτη των καθοριστικών πτυχών του θέματος, όπως π.χ. των ιστορικών, των πολιτισμικών, των πολιτικών , των παραδοσιακών, των θρησκευτικών κ.ο.κ.
4. Διαλεκτικότητα ( Hegel , Έγελος ) : Προσόντα και ελαττώματα στην αέναη αλληλολοεπίδραση, αλληλοεξάρτηση  και αλληλουχία τους.
5. Σχετικότητα ; Γενικά δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Η αλήθεια είναι σχετική. Απόλυτες “αλήθειες¨ πρεσβεύονται μόνον από τις θρησκείες καθώς και από τα κόμματα ολοκληρωτικών κοσμοθεωριών .  Αυτό όμως έχει πάντα οδηγήσει σε όντως απόλυτες εθνικές και κοινωνικές καταστροφές.
6. Ιστορική Συγκεκριμενικότητα : Μελέτη του παρελθόντος όχι με τα σημερινά δεδομένα, αλλά με τα τότε υπάρχοντα.  Δεν είναι π.χ. λογικό, να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια το δουλοκτητικό σύστημα στην Αρχαία Ελλάδα.
7. Μεταλλαγή : Η νοοτροπία των εθνών αλλάζει στη διάρκεια των αιώνων ( αιμοχαρείς Βίκιγκες-ειρηνόφιλοι Σκανδιναβοί, δημιουργικότατοι αρχαίοι Έλληνες,  αποτυχημένοι Νεοέλληνες εδώ και διακόσια έτη. ).” Πάντα ρεί” ( αποδίδεται έμμεσα στον Ηράκλειτο ).
8. Γενίκευση ( Generalisation ) : Διείσδυση στην ουσία ενός φαινομένου με σκοπό την εξεύρεση του καθοριστικού στοιχείου, του πυρήνα του ( punctum quaestionis ).
9. Διαφοροποίηση : Γενικά και χωρίς διαφοροποίηση “όλοι οι Έλληνες”, “όλοι οι Γερμανοί” ή οι Έλληνες , οι Γερμανοί στην πλειοψηφία  η στη μειοψηφία τους , πολλοί η λίγοι ;

Κανονικά μόνον με μελέτες βάθους της Πρακτικής Κοινωνιολογίας είναι δυνατό να βγουν σωστά συμπεράσματα. Αλλά υπάρχει και μία μάλλον λογική μέθοδος, η οποία στηρίζεται στην αντικειμενική θώρηση .  Δεν μπορούμε π.χ. να διατυπώσουμε την άποψη, ότι οι περισσότεροι Νεοέλληνες είναι η προσωποποίηση της πειθαρχίας,  της εργατικότητας και της αξιοπιστίας, και ότι οι περισσότεροι Γερμανοί είναι ιδιαιτέρως καλαισθητικοί και πρωταγωνιστές των σεξουαλικών ικανοτήτων στην Ευρώπη.

Δημοσιευθέν στις σπουδαιότερες ελληνικές εφημερίδες ( ηλεκτρονική έκδοση ).

———————————————-

Γενικά περί της νοοτροπίας των λαών

1. Με το θέμα της νοοτροπίας των Ελλήνων και μερικών άλλων λαών ασχολούμαι εδώ και μισόν αιώνα.

2. Στις πανεπιστημιακές μου διαλέξεις για ειδικούς σπουδαστές ( μέλλοντες διπλωμάτες) έπαιζε η νοοτροπία σε συνδιασμό με την Θεωρία των Διαπραγματεύσεων έναν σημαντικό ρόλο.

3. Σας συνιστώ να διαβάσετε το εξής βιβλίο : Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, Ο χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα,
ISBN 960-8353-24-6, Θεσσαλονίκη, 2003.
Να δείτε, τί αυτός γράφει περί της νοοτροπίας των Ελλήνων και ιδιαιτέρως των Πελοποννησίων και των Στερεοελλαδιτών.

4. Σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο έχει ιδρυθεί έδρα ειδικά για την ΕΘνολογία που εμπεριέχει και τη Νοοτροπία των Εθνών.

5. Η ενασχόληση με την νοοτροπία δεν έχι ουδεμία σχέση με φυλετικές δικρίσεις.

6. Αυτονοήτως έχω λάβει σε εκτενή άρθρα και μελέτες υπ όψη την συνθετικότητα του φαινομένου της νοοτροπίας.

iefimerida (18.1.17)

———————————————————-

Να λέμε την αλήθεια έξω από τα δόντια και δη με την απαραίτητη αυτογνωσία

Ποιοί είμαστε, Τί λαός είμαστε hic et nunc άραγε ;

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα των
Νεο-Ελλήνων

Αφετηρία της θέασης είναι η
αντικειμενική αλήθεια και όχι τυχόν συναισθηματισμοί και επιπολαιότητες,

Διαπιστώσεις αντικειμενικών παραγόντων

α ) Ο homo sapiens sapiens ζει στην Ευρώπη εδώ και 42 χιλιάδες έτη.
Το κλίμα έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα και τις συνήθειες των ανθρώπων. Στον
Βορρά τους έκανε πιό εργατικούς, δυναμικούς και με τεράστια αντοχή. Το κύριο πρόβλημα των Βορείων ήταν πως να επιζήσουν. Έτσι έγιναν αυτοί πιό εφευρετικοί, πειθαρχικοί και ανέπτυξαν οργανωτικές ικανότητες. Εκτός τούτου ήταν και είναι ολιγομίλητοι.

Στον Νότο ήταν η φύση πιό απλόχερη, και οι άνθρωποι είχαν λόγω του κλίματος την
ευκαιρία μίας έντονης κοινωνικής ζωής επί τη βάσει της συνομιλίας κτλ.

Το κλίμα και η διατροφή επέδρασαν ευνοϊκά στην εξέλιξη μίας ιδιαίτερης σεξουαλικότητας, άγνωστης στον Βορρά.

Νεο-Έλληνες

Προσόντα

Αγάπη στην ελευθερία,αυτοπεποίθηση, υπερηφάνεια, φιλότιμο, πνευματικη διαύγεια ( ευστροφία ), δημιουργική φαντασία, επικοινωνικότητα, ενθουσιασμός , ανεκτικότητα, αισθητικότητα, αγάπη στην οικογένεια, σεβασμός των ηλικιωμένων, εξελιγμένη σεξουαλικότητα και αισθησιασμός, τεμπεραμέντο, υπεραναπτυγμένη φιλοξενία.

Ελαττώματα

Τάση στην απειθαρχία, στον χαοτισμό και στην φυγοπονία ( αρχή της ήσσονος προσπάθειας , δηλαδή φυγοπονία), έλλειψη της δυναμικότητας , της αντοχής και της αίσθησης του συμφέροντος του
συνόλου, ατομικισμός και εγωϊσμός, έλλειψη της κοινωνικής, της κρατικής, της νομικής και της φορολογικής συνείδησης, υπεραναπτυγμένη εθνική
συνείδηση, προτεραιότητα του συναισθήματος έναντι της λογικής, σύγχιση των
φαντασιώσεων με την πραγματικότητα, εθισμός στις σπέκουλες, στις υπόνειες, στην
συνωμοσιολογία , στην κινδυνολογία, στον βολονταρισμό και στον ενοχλητικό
υπερεξυπνακισμό, υποανάπτυκτη ικανότητα της οργάνωσης, δυνατή ροπή στην
δημαγωγία, στον λαϊκισμό και στην επιπολαιότητα, αναξιοπιστία, απόρριψη της
κριτικής, τελεία έλλειψη της αυτοκριτικής, υποανάπτυκτο αίσθημα της
υπευθυνότητας, υπερευαισθησία, υπεραυτοεκτίμηση, οικογενειοκρατία, νεποτισμός
και δυνατή ροπή στην διαφθορά (πρωταθλητές στην Ευρώπη).

Συμπεράσματα

Οι Έλληνες έχουν όλα τα απαραίτητα
χαρακτηριστικά για να απολαύσουν την ζωή, αλλά τους λείπουν οι περισσότερες
προϋποθέσεις για να ανοικοδομήσουν ένα σωστό κράτος με αξιόλογο δημόσιο, την
οικονομία, την βιομηχανία, την παιδεία κ.λ.π.

Από μεθοδική άποψη δεν ισχύουν τα λεγόμενα ανεξαιρέτως για όλους τους Έλληνες. Φυσικά σημειώνονται και μερικές εξαιρέσεις.
Γενικά δέον να λάβουμε υπ όψη, ότι
τα καθοριστικά χαρακτηριστικά δεν είναι απόλυτα και αιώνια. Και εδώ ισχύουν οι
μεθοδολογικές αρχές της σχετικότητας και της μετάλλαξης (“Πάντα ρεί”).

Δημοσιευθέν πολύ συχνά σε όλες
τις κεντρικές ελληνικές εφημερίδες στον
ηλεκτρονικό τύπο.

Γλώσσα Φιλοσοφικά, Ελληνικά, Κινεζικά, Σανσκριτική, Εβραϊκά, Αραμαϊκά, Λατινικά, Στάδια, Προφορά Διφθόγγων, Γλώσσα και Λογοτεχνία, Σημαντικότατες Γλώσσες Σήμερα

Γλώσσα Φιλοσοφικά, Ελληνικά, Κινεζικά, Σανσκριτική, Εβραϊκά, Αραμαϊκά, Λατινικά, Στάδια, Προφορά Διφθόγγων, Γλώσσα και Λογοτεχνία, Σημαντικότατες Γλώσσες Σήμερα

Γλώσσα μερικές φιλοσοφικές πτυχές, επιγραμματικά

1. Η γλώσσα είναι προϊόν της σταδιακής εξέλιξης του ανθρωπίνου γένους και των υπαρξιακών αναγκαιοτήτων οι οποίες απορρέουν από τις συνθήκες ζωής.

2. Η γλώσσα αποτελεί στην ουσία ένα σύστημα λεκτικών συμβόλων, το οποίο στα πλαίσια της διαδικασίας της διαμόρφωσης της σκέψης εξυπηρετεί την γνώση περί της αντικειμενικής πραγματικότητας και κάνει εφικτή την ανταλλαγή σκέψεων, συναισθηματικών βιωμάτων καθώς και την αποθήκευση των διατυπωθέντων γνώσεων.

3. Η ηχητική γλώσσα έχει διαμορφωθεί ταυτόχρονα με την ικανότητα σκέψης στα πλαίσια της ποώθησης της κοινωνικής εργασίας σε όλα τα επίπεδα των διαφορετικών εποχών της εξέλιξης και προόδου της ανθρωπότητας. Μεταξύ της γλώσσας και της σκέψης υφίσταται μία διαλεκτική αλληλουχία. Ετσι αποτελούν και τα δύο φαινόμενα μία διαλεκτική οντότητα.

4. Οι χρησιμοποιηθείσες λέξεις αποτελούν τον τρόπο έκφρασης των εννοιών μέσω των οποίων εργάζεται η ανθρώπινη σκέψη . Ετσι οι έννοιες είναι  το περιεχόμενο και η σημασία των λέξεων.

5. Ενώ η «φυσική γλώσσα» που σημαίνει η γλώσσα της απλής συνεννόησης είναι προϊόν του λαού,  η γλώσσα της λογοτεχνίας και ιδιαιτέρως της επιστήμης αποτελεί ένα αποτέλεσμα της σκέψης και γενικά της ικανότητας ατόμων να δημιουργούν τελείως νέες λέξεις και έννοιες («γλωσσοπλάστες).

Χρησιμοποιηθείσες πηγές

-Enzyklopopädie Philosophie und Wissenschaftstheorie, Edition von Jürgen Mittelstraß, Band 4, Stuttgart, Weimar, 2004, S.47-68.
-Philosophisches Wörterbuch, Edition von Georg Klaus und Manfred Buhr, Band 2, Leipzig 1969, S. 1033-1034.
-Frederick Bodmer, Die Sprachen der Welt, Geschichte, Grammatik, Wortschatz in vergleichender Darstellung (Original : The Loom of Lnguage ), Köln, 1997, S. 1-32.
-Harald Haarmann, Lexikon der untergegangenen Sprachen, München, 2004. Καθημερινή  (23.11.14).

————————————————————

Αρχαιότατες γλώσσες (εκτός από τα Ελληνικά) σε συνέχεια (ομιλούνται ακόμη)

Η κινεζική γλώσσα ανήκει στις πιο αρχαίες : Σε γραπτή μορφή εδώ και 3.200 χρόνια ( S. 29. 97)

Η Σανσκριτική ομιλείτο ήδη το 1500  π.Χ., και η γραμματική της έχει γραφεί από τον γραμματικό Πανίνι ήδη τον 5ο αι. π.χ. (S.369).

Η εβραϊκή γλώσσα ομιλείτο τουλάχιστον πάνω από 3500 χρόνια, αλλά έχει γραφει τον 8ο αι π.χ. Το ιερατείο την κατείχε και αργότερα χωρίς διακοπή( S..184).

Η Αραμαϊκή γλώσσα ομιλείτο ήδη προ 4 χιλιάδων ετών και υπήρχε γραμμένη προ 3 χιλιάδων ετών (S.44). Μονον ιερείς την κατέχουν.

Πηγή :H.Freydank, W. F. Reinecke, M. Schetelich, T. Thilo, Der Alte Orient in Stichworten, Leipzig, 1978.

————————————————————-

Αρχαιότατες γλώσσες  που ακόμη  φυσικά μεταλλαγμένες  ακόμη ομιλούνται ή  η συνέχεια της ελληνικής γλώσσας είναι αναμφισβήτητη, Μία νηφάλια θεώρηση χωρίς  υπερεθνικιστικές και υπεραριστερές παρωπίδες

Η Συγκριτική μέθοδος ανήκει στους καθοριστικούς κανόνες  της Γενικής Μεθοδολογίας των βασικών επιστημονικών ερευνών.  Μέσω της σύγκρισης ενός φαινομένου με άλλα παρόμοια φαινόμενα διευκολύνεται η διείσδυση στην ουσία του. Ενας άλλος μεθοδολογικός κανόνας είναι η Οικουμενικότητα, η οποία σημαίνει μίαν διεθνοποιημένη θεώρηση της αντικειμενικής πραγματικότητας με επιδίωξη την εξεύρεση της αλήθειας. Παρεμπιπτόντως αναφέρω και τον σημαντικότατο κανώνα της Συστηματικότητας.

Επί τη βάσει αυτών των μεθοδολογικών κανώνων θα προσπαθήσω να αποδείξω , ότι υφίσταται μία συνέχεια της εληνικής γλώσσας εδώ και 3400 έτη. Στηρίζομαι αυτονοήτως σε διεθνή βιβλιογραφία.

Ελληνική γλώσσα

Η ελληνική γλώσσα σημειώνεται σε γραπτή μορφή εδώ και 3400 έτη. Εχει να αναδείξει σε σύγκριση με άλλες γλώσσες μία μοναδική ιδιότητα (έκφραση ευρωπαίων γλωσσολόγων) :  μικρές αλλαγές. Οι ειδικοί γλωσσολόγοι μιλούν για ΣΤΑΔΙΑ η για Περιόδουςε της ελληνικής γλώσσας :

α) Μυκηναϊκά Ελληνικά ( 1400-1200 π.Χ.).  Η Γραμματική έχει εμπεδωθεί τον 3ο αι π.Χ. στην Αλεξάνδρεια.

β) Αρχαία Ελληνικά ( γενικά  800 π.Χ.-550 μ.Χ.). Σε αυτά ανήκουν τα «Αιολικά, τα Ιωνικά, τα Αττικά και τα Δωρικά. Τα αρχαία Ελληνικά αναδεικνύουν τρεις περιόδους : 1. Προκλασικά (800-450 π.Χ.). 2. Κλασικά (450-300 π.Χ.). 3. Ελληνιστική Κοινή (300 π.Χ. -565 μ. Χ.).

γ) Μεσαιωνικά Ελληνικά (565-1453). Σε αυτήν την εποχή έγραφαν μερικοί  πολύ μορφωμένοι (Φιλόσοφοι και Θεολόγοι ) στα κλασσικά Ελληνικά.

δ) Νεοελληνικά (από το 1453 έως σήμερα). Τα Νεοελληνικά βρίσκονται σε στάδιο εξέλιξης και διαμόρφωσης. Σκοπίμως δεν αναφέρω την τεχνητή «Γλώσσα» Καθαρεύουσα.

Πηγές

-”Francisco Rodríguez Adrados” F. R. Adrados, Geschichte der griechischen Sprache. Von den Anfängen bis heute, ISBN 3-8252-2317-5 , Tübingen/Basel 2002.                           
-Νεοελληνική Γραμματική, ΙδρυμαΤριανταφυλλίδη, ISBN 960-231-027-8, Θεσσαλονίκη1991.
-Leonard Robert Palmer, The Greek language, ISBN 0-391-01203-7, London 1996.

————————————————————————–

Κινεζική γλώσσα

Η κινεζική γλώσσα είναι η  πιο αρχαία : σε γραπτή μορφή εδώ και 3.600.

Στάδια
α)  Shang Δυναστεία (16ος–11 αι. π.Χ.).
β) Zhou-Δυναστεία (11ος αι π.Χ.–3ος αι. μ.Χ.). Σε γενικές γραμμές  ονομάζεται αυτή Αρχαία κινεζική γλώσσα, η οποία έχει εξελιχθεί στα Κλασικά Κινεζικά που έχουν μείνει σε γραπτή μορφή έως σήμερα.
γ) Τον 2οαι. π.Χ. άρχισαν τα ομιλούμενα ως γλώσα  του λαού  να απομακρύνονται από την Κλασική γλώσσα.
δ) Από τον  15ο αι. μ.Χ. γίνεται λόγος για μία  Σύγχρονη κινεζική γλώσσα.

Πηγή : Bernhard Karlgren, Schrift und Sprache der Chinesen, ISBN 3-540-42138-6, Berlin 2001.

—————————————————-

Σανσκριτική γλώσσα

Το πιο αρχαίο κείμενο στην Σανσκριτική γλώσσα είναι  η Veda (γνώσις) από το 1200 π.Χ., κατόπιν έπονται οι  Upanishad (Ιδέ  Upanischaden, Die alte Weisheit Indiens, ISBN 3-86533-024-x, München 2005) και η  Bhagavadgita (Ιδέ Die Bhagavadgita, ISBN 10:3-86539-099-4, Wiesbaden 2006). Συνιστώ στους Ελληναράδες να ρίξουν μια ματιά σε αυτά τα εκπληκτικά βιβλία.  Ισως  καταλάβουν, πόσο γελοία είναι η υπερεθνικιστική ομφαλοσκόπησή τους.

Σήμερα ομιλείται η Σανσκριτική από περίπου 200 χιλιάδες άτομα, μεταξύ αυτών   πολλοί ινδουιστές ιερείς (Βραχμάνοι).  Και ο Βουδισμός έχει γραφεί στην Σανσκριτική. Η γραμματική της Σανσκριτικής έχει γραφεί από τον φιλόλογο Πανίνι ήδη τον 5ο αι. π.Χ. Πρόκειται για την πρώτη γραμματική στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας έχει συνταχθεί  στην Αλεξάνδρεια περίπου 250 έτη αργότερα. Μεταξύ της Σανσκριτικής  και της αρχαίας Ιρανικής γλώσσας είναι η διαφορά τόσο μικρή, που οι δυτικοί ειδικοί γλωσσολόγοι έχουν εκδώσει  κοινή  γραμματική. Διάβασα μια τέτια γραμματική και βρήκα πάμπολλες ινδοευρωπαϊκές λέξεις συγγενείς με τα αρχαιότατα Ελληνικά.

Πηγές

-K. Μylius,  Sanskrit − Deutsch, Deutsch − Sanskrit, ISBN 3-447-05143-4 ,Wiesbaden 2005. Αυτός ήταν πανεπιστημιακός στο πανεπιστήμιό μας στηΛειψία (Εδρα: Ινδολογία , Σανσκριτική Γλώσσα). Με  βοήθησε πολύ να ασχοληθώ με την φιλοσοφία και  την λογοτεχνία της αρχαίας Ινδίας,  λίγο και με την Σανσκριτική.
-Κ. Μylius, Geschichte der Literatur im alten Indien, Leipzig 1983.
-Carl Capeller, Sanskrit-Wörterbuch, Straßburg 1887, Berlin 1966.

————————————————————

Εβραϊκή γλώσσα

Η εβραϊκή γλώσσα ομιλείται τουλάχιστον πάνω από 3500 χρόνια, αλλά έχει γραφεί τον 1000 π.Χ. Το ιερατείο την κατείχε και αργότερα χωρίς διακοπή. Πρόκειται για μία Βορειοδυτική σημιτική γλώσσα.

Στάδια

α) Αρχαία Εβραϊκά (γλώσσα των ιερών βιβλίων των Εβραίων, «Βιβλικά Εβραϊκά»). β) Μεσαία Εβραϊκά. γ) Νέα Εβραϊκά. δ) Σύγχρονα Εβραϊκά (Ιβρίτ).

Πηγές :-Chaim Rabin, Die Entwicklung der hebräischen Sprache, Wiesbaden 1988.
-Angel Sáenz-Badillos, A History of the Hebrew Languag, Cambridge 1996.

————————————————————

Η Αραμαϊκή γλώσσα

(την μιλούσε ο Ιησούς Χριστός) ομιλείτο ήδη προ 4 χιλιάδων ετών και υπήρχε γραμμένη προ 3 χιλιάδων ετών.  Μόνον ιερείς της χριστιανικής Εκκλησίας πρωτίστως στην Συρία την χρησιμοποιούν στην λειτουργία.

———————————————————-
Νεολατινικές (ρωμανικές) Γλώσσες
Η λατινική γλώσσα του Μεσαίωνα είναι  η μητέρα  όχι μόνον των γνωστότατων  νεολατινικών γλωσσών ( Ιταλικά, Ισπανικά, Πορτογαλλικά, Γαλλικά, Ρουμανικά, αλλά εν τω μεταξύ και άλλων όχι τόσο σημαντικών γλωσσών μεν, αλλά και αυτές βιώνουν μίαν Αναγεννηση (Καταλανικά, Γαλλικικά (Ισπανία), Σαρδικά, Φουρλανικά (Ιταλία) , Αστουρικά, Λαντινικά (Ελβετία), Αραγκονεζικά (Ισπανία), Πραετορωμανικά (Ελβετία).
Πηγές
-T. Janson, Latein,  Die Erfolgsgeschichte einer Sprache,ISBN 3-87548-400-2, Hamburg 2006.
-J.Jürgen Leonhardt”Latein, Geschichte einer Weltsprach,ISBN 978-3-406-56898-5, München 2009.
-Georg Bossong, Die romanischen Sprachen. Eine vergleichende Einführung, ISBN 978-38754-8518-9 (+ 1 CD), Hamburg 2008.
-Harri Meier, Die Entstehung der romanischen Sprachen und Nationen (Das Abendland; Bd. 4). Pro Quest, Ann Arbor, Mich. 1984.
-Günter Holtus, Michael Metzeltin, Christian Schmitt (Romanist) (Seite nicht vorhanden), Ch. Schmitt(Hrsg.),Lexikon der Romanistischen Linguistik,12 Bände. Niemeyer, ISBN 3-484-50250-9,Tübingen 1988–2005.

Νεοκελτικές γλώσσες
Τα Κελτικά  ομιλούνται από την αρχαιότητα έως σήμερα φυσικά παραλλαγμένα ως Irish, Schottish, Gälish και  Goidelish, Ουαλικά (πολύ διαδεδομένα, διδάσκονται υποχρεωτικά ως ΕΘΝΙΚΗ γλώσσα στα σχολεία), Βρετονικά (Γαλλία) γνωστές ως νεοκελτικές γλώσσες  , οι οποίες επίσης βιώνουν μίαν ισχυρότατη Αναγέννηση στην Ουαλία, στην Σκωτία, στην Ιρλανδία και στην Μπρετάνιε (Γαλλία).
Πηγές : -S. Zimmer: Die keltischen Sprachen, in: Stefan Zimmer (Hrsg.): Die Kelten, Mythos und Wirklichkeit, ISBN 978-3-8062-2229-6, Stuttgart 2009.
-H. Pedersen, Vergleichende Grammatik der keltischen Sprachen,  Göttingen 1909.

———————————————————-

Γενικές γλωσσολογικές πηγές

-H.Freydank, W. F. Reinecke, M. Schetelich, T. Thilo, Der Alte Orient in Stichworten, Leipzig, 1978.
-Η. Haarmann, Weltgeschichte der Sprachen, ISBN 978-3-406-60802-5, München, 2006.
-H. Haarmann, Lexikon der untergegangenen Sprachen,ISBN 3-406-47596-5, München 2002. Εδώ αναφέρονται λεπτομερειακά όλες οι εξαφανισθείσες αρχαίες γλώσσες από όλες τιςς ηπείρους και τους πολιτισμούς. Στην Ευρώπη δεν είναι οι ειδικοί επιστήμονες εθνοκεντριστές και αυτοπεριχαρακωμένοι., όπως δυστυχώς οι περισσότεροι  επιστήμονες στην Ελλάδα.
- Die Sprachen der Welt ( Org. F. Bodmer, The Loom of Language ) , ISBN 3-88059-880-0, Köln, 1997. Πρόκειται για ένa Standard-Βιβλίο της διεθνούς γλωσσολογίας (Linguistic).

Συμπεράσματα :

1. Διεθνώς σημειώνονται αρχαιότατες γλώσσες που ομιλούνται ακόμη φυσικά πολύ ή κάπως παραλλαγμένες (ΣΤΑΔΙΑ της ίδιας γλώσσας). Αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί σε άλλους λαούς, τουναντίον θεωρείται ως κάτι το αυτονόητο.
2. Ο,τι (χιλιετής ιστορία και συνέχεια)   ισχύει ως κάτι το αυτονόητο για άλλες γλώσσες, ισχύει αναμφιβόλως και για την ελληνική γλώσσα, η οποία (εν μέρει και η λατινική γλώσσα) είναι διεθνώς λόγω της επιστημονικής υπεροχής του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού έναντι των άλλων πολιτισμών  πέραν τούτου η  αστείρευτη γλωσσική πηγή  για την πρόσδωση εννοιών στις επιτεύξεις  ανεξαιρέτως όλων των νέων και ανώτερων  επιστημών.
3.Το παράξενο έγκειται, στο ό,τι οι Νεοέλληνες λόγω έλλειψης δημιουργικότητας δεν είναι σε θέση να διατυπώσουν νέες έννοιες διεθνούς βεληνεκούς  και έτσι παραλαμβάνουν  τις πολυάριθμες ελληνογενείς έννοιες αποκλειστικά από την Δύση.

Εν κατακλείδι : Οι Νεοέλληνες αυτοβαυκαλίζονται γλωσσολογικά,  φιλολογικά και θεολογικά,  ενώ οι καθ ευτού Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί επί τη βάσει της ελληνικής γλώσσας δημιουργούν αενάως νέους επιστημονικούς όρους.

Καθημερινή (12.2.17)

—————————————————-

Αρχαιότατες Γλώσσες

Η γλωσσολογία κάνει διαχωρισμό μεταξύ των “εξαφανισθεισών ” και των “νεκρών” γλωσσών.

Τα αρχαία Ελληνικά ως στάδιο της ελληνικής γλώσσας ανήκουν μεν στις “νεκρές” γλώσσες υπό την έννοια ότι δεν ομιλούνται πλέον, αλλά χρησιμοποιούνται ακόμη ως αστείρευτη πηγή για την επιστημονική εμπέδωση νέων εννοιών.

Και τα τα Λατινικά ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία των γλωσσών , αλλά αποτελούν την επίσημη γλώσσα του Βατικανού και παίζουν για την επιστημονική ορολογία παρόμοιο ρόλο όπως τα αρχαία Ελληνικά.

Ιδέ λεπτομερειακά : Harald Haarmann, Lexikon der untergegangene Sprachen, Verlag C.H. Beck (πρόκειται για επιστημονικό εκδοτικό οίκο), ISBN 3-406-47596-5, München 2002, 232 σελίδες ( αναφερονται πάνω από 80 “εξαφανισθείσες” γλώσες από όλον τον κόσμο). Καθημερινή (12.2.17)

—————————————————

Ελληνική Γλώσσα

1. Είναι ζήτημα αιώνων. Οπως μεταξύ της σημερινής εποχής και του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού σημειώνονται τουλάχιστον 2500 έτη, διαπιστώνουμε μεταξύ του τελευταίου και των πρώτων υψηλών πολιτισμών (Σουμερία, Αίγυπτος) επίσης περίπου 2500 έτη.
2. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός έχει επαναγεννηθεί τον 15ο αι. και ύστερα από λίγους αιώνες έχουν οι κύριες επιτεύξεις του πραγματοποιηθεί στην Δύση (Διαφωτισμός).
Εγείρεται το ερώτημα, γιατί δεν έχει λάβει χώραν στην χιλιετή ιστορία της θεοκρατικής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κάτι τέτοιο.
3. Η Δύση στηρίχθηκε όχι μόνο στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, αλλά και στον ρωμαϊκό πολιτισμό ( δίκαιο, γλώσσα).
Υστερα από τον Διαφωτισμό άρχισε η Δύση να ξεπερνά στον πολιτισμό και κυρίως στις επιστήμες τους αλλους κύκλους πολιτισμού (Ισλάμ, Κονφουκιανισμός, ινδουισμούς ), των οποίων τις χώρες έχει μεταβάλλει σε αποικίες ή σε ημιαποικίες, αλλά έχει μεταφέρει και ευρωπαϊκό πολιτισμό καθώς και ευρωπαϊκές γλώσσες.
4. Σε όλες τις εθνικές γλώσσες του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού αποτελούν οι αρχαίες ελληνικές και οι λατινικές λέξεις περίπου 35% όλου του γλωσσικού πλούτου. Αυτονοήτως είναι στις νεολατινικές (ρωμανικές γλώσσες) το ποσοστό των λατινικών λέξεων μέγιστο.
Στην Δύση έχουν επικρατήσει οι όροι στα αρχαία ελληνικά στις περισσότερες επιστήμες (πρωτίστως στην Φιλοσοφία, στην Θεωρία και στην Μεθοδολογία ) καθώς και σε όλες τις κοινωνικές επιστήμες, ενώ οι όροι της Λατινικής έχουν επικρατήσει στις νομικές επιστήμες. Στην Ιατρική, στην Γλωσσολογία και στην Βοτανολογία (εδώ είναι οι ονομασίες σύνθετες ελληνολατινικές) σημειώνονται επιστημονικοί όροι στα αρχαία Ελληνικά και στα Λατινικά.
5. Οι επιστήμονες της εξελιγμένης Δύσης διατυπώνουν για επιστημονικούς λόγους νέες έννοιες επί τη βάσει της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας και της Λατινικής γλώσσας (πχ. skepticism, gnoseology, postmodern κτλ.).
Και εδώ εγείρεται το ερώτημα, διατί δεν πράττουν οι Ελληνες επιστήμονες κάτι τέτοιο, αλλά εκ των υστέρων μεταφράζουν τις ελληνογενείς έννοιες στα νέα Ελληνικά ;
Συμπέρασμα : Οι Ευρωπαίοι επιστήμονες είναι αναμφιβόλως οι κληρονόμοι της αρχαίας ελληνικής επιστήμης.

6. Αλλα και οι άλοι προαναφερθέντες Κύκλοι Πολιτισμού έχουν τους δικούς τους επιστημονικούς όρους στην εκάστοτε επίσημη γλώσσα τους.

7. Σε συνδυασμό με τις υψηλές τεχνολογίες , οι οποίες είναι πρωτίστως επιτεύξεις των ΗΠΑ , έχει επικρατήσει η Αγγλική γλώσσα.

8. Γιατί σημειώνονται στις ευρωπαϊκές γλώσσες πολυάριθμες ελληνικές λέξεις ;

Γιατί ο Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού στηρίζεται στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και όχι στον φοινικικό ή τον αιγυπτιακό ή τον σουμερικό ή τον ακκαδικό ή τον βαβυλωνικό, και πέραν τούτου οι ευρωπαϊκές γλώσσες ( εξαίρεση : Ουγκρικά, Εσθονικά, Φιννλανδικά και Βασκικά) ανήκουν στην οικογένεια των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, και εκτός τούτου όλες οι γραμματικές των ευρωπαϊκών γλωσσών (όχι οι εξαιρέσεις) έχουν ως βάση την αρχαία ελληνική γραμματική.

Καθημερινή (22.1.17)

———————————————————

Συστηματικά περί την προφορά των διφθόγγων της αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας

Το θέμα με έχει απασχολήσει εδώ και πολλά χρόνια. Εχω συλλέξει σχετικά πολύ κατάλληλο υλικό από έγκριτα πανεπιστημιακά εγχειρίδια και λεξικά, από Standard-βιβλία καθώς και από μερικά ειδικά επιστημονικά περιοδικά , αλλά δεν είχα καιρό να το επεξεργασθώ κατάλληλα. Σχεδίασα ήδη προ
πολλών ετών να το κάνω αντικείμενο πιο συστηματικής ενασχόλησης.

Ευκαιρίας δοθείσης μελέτησα τώρα το υλικό προσεκτικά και συγκριτικά.

Ιδέ παρακάτω τις διαπιστώσεις

1. Πολλά φωνήεντα καθώς και διφθόγγους είχαν και
η Σανσκριτική και η αρχαία Κελτική γλώσσα (σήμερα όλες οι νεοκελτικές γλώσσες
στην Ιρλανδία, στην Ουαλία και στην Σκωτία).

Σε ό,τι αφορά την Σανσκριτική, έως τον 5ο αι.
π.Χ. έχουν προφερθεί οι δίφθογγοι ει και αι χωριστά κατόπιν επί τη βάση τως πρώτης γραμματικής του κόσμου επεξεργασθείσα από τον γραμματικό-φιλόλογο Πανίνι εί ως ι και αι ως ε.

Στα Κελτικά και Νεοκελτικά, τα οποία έχουν διφθόγους (ai ao ; ea ei èi eo eò eu ; ia io ìo iu ; oi òi ua ui ùi ) ακόμη και τριφθόγγους ( aoi eoi iai iui uai) προφέρονται τα φωνήεντα ως επί το πλείστον χωριστά.

2. Για τα ομηρικά και για όλα τα κλασσικά κείμενα έως τον 4ο και 3ο αι. π.Χ. έχουν προφερθεί τα φωνήεντα χωριστά ). Ιδέ μεταξύ άλλων και Α. Τζαρτζάνου, Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης, Αθήναι 1958, σ. 11 : « Αρχήθεν όμως υπό των παλαιών εκάστη δίφθογγος επροφέρετο ούτως, ώστε διεκρίνοντο κατά την προφοράν οι δύο φθόγγοι, ήτοι τα δύο φωνήεντα, από τα οποία αποτελείται. ( πρβλ. Νυν : Νεραϊδα, ρό ϊδο)«. Εδώ  Ο Ερασμος έχει σε γενικές γραμμές δίκιο.

O Μιχ. Χ. Οικονόμου (Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής, ISBN 960-231-048-0, Θεσσαλονίκη, 1991, σ.9 ) γράφει πιο λεπτομερειακά : ” Οι παραπάνω συνδυασμοί φωνηέντων προφερόνταν από τους αρχαίους πραγματικά σαν δίφθογγοι (βλ.§5), δηλ. το αι σαν αϊ (όπως το νεοελληνικό χαϊδεύω), το ει σαν εϊ (όπως το νεοελληνικό λεϊμόνι), το οι σαν οϊ (όπως το νεοελληνικό ρόιδι). κτλ. Ετσι π.χ. λέξεις όπως σφαίρα, πείρα, μοίρα κτλ. προφέρονταν σφάιρα, πέιρα, μόιρα κτλ. Με τον καιρό όμως έπαψαν να προφέρονται σαν  δίφθογγοι και ήδη προφέρονται…”.

Αλλά  ήδη από τον 3ο αι. π.Χ. στην ελληνιστική εποχή έχει η προφορά απλοποιηθεί.

Τον 9ο αι. μ.Χ. έχει μεταβληθεί και η προφορά της διφθόγγου οι (από ϋ σε ι) (
ιδέ Lexikon der Alten Welt, hrsg, Carl Andresen et alt. , Tübingen et Zürich, Band 1, 2, 3 (εδώ 1, σ.1172). Πρόκειται για ένα Standard-λεξικό, στην συγγραφή του οποίου έχουν συμβάλλει 236 κορυφαίοι ειδικοί επιστήμονες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού από την Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία.

Συμπεράσματα

1. Είναι λοιπόν ανιστόρητο και τελείως εσφαλμένο, να εφαρμόζεται η ερασμιακή
προφορά σε κείμενα γραμμένα ακόμη και ύστερα από τον 4ο και 3ο  αι. π.Χ. Το συμπέρασμα ισχύει και για όλη την Αγία Γραφή (Παλαιά και και Καινή Διαθήκη).

2. Η προφορά των διφθόγγων της Ελληνικής
Γλώσσας δεν έχει βασικά αλλάξει σχεδόν εδώ και 2300 έως 2400 έτη. Αλλά αυτονοήτως σημειώνεται διαφορά στην προφορά μεταξύ της Ελληνιστικής
κοινής, της Μεσαιωνικής ελληνικής και της Νεοελληνικής .

3. Η Ελληνική γλώσσα έχει σε γενικές γραμμές συνέχεια σε γραπτή μορφή τουλάχιστον 2800 ετών. Εάν λάβουμε και την μυκηναϊκή εποχή , τότε θα έπρεπε να προσθέσουμε ακόμη περίπου 700 έτη. Αλλά δέον να λάβουμε υπ όψη,
ότι η προφορά της Μυκηναϊκής («Πρώϊμης ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ γλώσσας» (Γραμμική Β), διεθνώς
επιστημονικά καθιερωμένος όρος ), την οπoία έχουν αποκρυπτογραφήσει ο Michael
Ventris και ο John Chawick από την «επάρατη» Ευρώπη ( διατί δεν το έκαναν αυτό Ελληνες
γλωσσολόγοι)  είναι πολύ διαφορετική από την Ελληνική γλώσσα στην εποχή του Ομήρου.

Αναφέρω μόνον μερικά παραδείγματα : A-ta-na : Αθήνα , Do-e-ro ( do(h)elos : δούλος, wa-na-ka : άναξ, ga-si-re-u : βασιλεύς, e-ra-wa : έργον,
o-la-i-a : ελιά.

Προσθήκη :

α) Σύμφωνα με την Γενική Μεθοδολογία των  επιστημονικών ερευνών ισχύει ο κανώνας “ομοφωνία των καθηγητών και δοκτόρων” ( “consensus professorum et doctorum”) , η οποία εκφράζεται στα έγκριτα πανεπιστημιακά εγχειρίδια και λεξικά. Αναφέρω ένα παράδειγμα από την ιστορία-αρχαιολογία : Μόνον ένας καθηγητής πανεπιστημίου στην Γερμανία έχει απορρίψει την επικρατούσα άποψη, ότι οι πρώτοι γεωργοί της Κεντρικής Ευρώπης έχουν προέλθει από τη Μέση Ανατολή μέσω της Μικράς Ασίας. Υστερα όμως από λίγους μήνες έχει απορρίψει την απόρριψή του.

Αυτό όμως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, ότι κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες ίσως ανατραπεί μία πρυτανεύουσα επιστημονική άποψη. Αλλά η νέα άποψη θα ληφθεί ταχέως υπ όψη στη νέα έκδοση των προαναφερθέντων βιβλίων.

β) Προ μερικών εβδομάδων έχει ανακοινωθεί, ότι πάλι ένας Αγγλος αρχαιολόγος-γλωσσολόγος κατόρθωσε να αποκρυπτογραφήσει μερικές λέξεις της Γραμμικής Α !
Πάλι διερωτώμαι, διατί όχι ένας δικός μας γλωσσολόγος ; Μα τί συμβαίνει στα ελληνικά πανεπιστήμια ; Αλλά και διατί είναι οι ξένοι επιστήμονες τόσο δημιουργικοί και επιτυχείς ακόμη σε ζητήματα που αφορούν άμεσα την δική μας εθνική ταυτότητα ;

Πηγές

-FG. Bodmer, Die Sprachen der Welt, Geschichte,
Grammatik, Wortschatz in vergleichender Darstellung (Orig. The Loom of Language), ISBN 3-88059-880-0, Köln 1977.
-H. Haarmann, Weltgeschishte der Sprachen, Von der Frühzeit des Menschen bis zur Gegenwart, ISBN 3-406-47596-5, München 2006.
- A. Bartoněk , Handbuch des mykenischen Griechisch,ISBN 3-8253-1435-9, Heidelberg 2003.
-J. Chadwick, L. Baumbach , The Mycenaean Greek Vocabulary. In : Glotta 41, 1963, ISSN 0017-1298.S. 157-271. (Indogermanische Bibliothek Reihe 1).
-S. Hiller, O. Panagl , Die frühgriechischen Texte aus mykenischer Zeit, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, ISBN 3-534-06820-3, Darmstadt 1986.
-C. J. Ruijgh , Études sur la grammaire et le vocabulaire du grec mycénien, Hakkert, Amsterdam 1967. Καθημερινή (21.2.16)

————————————————-

Γλώσσα και λογοτεχνία

Μία γλώσσα μπορεί να είναι απλή η εξελιγμένη εως σε λογοτεχνικό επίπεδο.
Το δεύτερο είναι επίτευξη των λογοτεχνών (ποιητών και πεζογράφων) , οι οποίοι θεωρούνται συχνά και γλωσσοπλάστες.

Θα αναφέρουμε τα πιό γνωστά παραδείγματα από την ιστορία της λογοτεχνίας σημαντικών ευρωπαϊκών χωρών : Dante (13os αι. ) και Petrarca (14os αι. ) στην Ιταλία, Shakespear (16oς αι. ), Calderon (17ος αι., Ισπανία), Racine (17ος αι. Γαλλία), Dostojewski και Tolstoi (19ος αι., Ρωσία), Goethe και Schiller (19ος αι., Γερμανία). Προ αυτών των δύο ποιητών οι πιό εξελιγμένοι   Γάλλοι λοιδορούσαν τα τότε Γερμανικά ως “γερμανικές βαρβαρότητες”.

Η  νέα Ελλάδα δεν είχε δυστυχώς λογοτέχνες τέτοιου βεληνεκούς. Περαν τούτου νομίζω ότι το πείραμα με την καθαρεύουσα έχει επιδράσει πολύ αρνητικά στην φυσιολογική εξέλιξη της Δημοτικής ,την οποία περιφρονούσαμε ως γυμνασιόπαιδα ακόμη και στα μέσα της δεκαετίας του 50 ως  κάτι το υποδεέστερο. Είχαμε την φιλοδοξία να μιλούμε όσο το δυνατό καλύτερα την καθαρεύουσα, για να μας θαυμάζουν. Καθημερινή

——————————————————-

Ποιές γλώσσες είναι οι πιό σπουδαίες ;

Συγκριτικά περί της σπουδαιότητας των γλωσσών στην εποχή της παγκοσμιοποίησης : ΑΓΓΛΙΚΑ, Ισπανικά (Λατινική Αμερική), Γαλλικά.
Η σημαντικότητα των Αγγλικών αυξάνει ραγδαίως σε συνδιασμό με την υπεροχή των ΗΠΑ στις υψηλές τεχνολογίες.

Στην Ευρωπη είναι λίγο διαφορετικά : Αγγλικά,Γερμανικά, Γαλλικά.
Γενικά για τους Ελληνες , οι οποίοι θέλουν να εργασθούν ή να κάνουν επιστημονική σταδιοδρομία στην Ευρώπη, ισχύει η εξής σκάλα : Αγγλικά, Γερμανικά Γαλλικά. και εάν αφορά αυτό την Γερμανία Γερμανικά και Αγγλικά.

Σε γενικές γραμμές έχουν τα Γαλλικά απωλέσει κατά πολύ την σπουδαιότητά τους.

Υπό τον φακό της ευρωπαϊκής ιστορίας σημειώνεται η εξής σκάλα σημαντικότητας :

Ελληνικά, Λατινικά (στο Βυζάντιο από τον 6.-7ο αι. πάλι Ελληνικά), Γαλλικά ( 18ος-20ς αι.), Αγγλικά( ύστερα από 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο).

Σημαντικότερες γλώσσες προ των αρχαίων Ελληνικών : Σουμερικά, Ακκαδικά, Βαβυλωνικά, Αραμαϊκά ( γλώσσα της τεράστιας περσικής αυτοκρατορίας και τασυτόχρονα γλώσσα του Ιησού Χριστού, αν και η Καινή Διαθήκη έχει γραφεί στα Ελληνικά (ΚΟΙΝΗ).

Καθημερινή (3.10.15)

Ορθοδοξία Εχθρός του Διαφωτισμού, Διαχωρισμός, Μάθημα Θρησκευτικών, “Ιερά Αμφια”,Ηθικοί Κανόνες, Ορθοδοξία κατά Ανθρωπισμού, Μασόνοι

Ορθοδοξία Εχθρός του Διαφωτισμού, Διαχωρισμός μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας, Μάθημα Θρησκευτικών και Ανθρώπινα Δικαιώματα των Μαθητών, “Ιερά Αμφια”,Ηθικοί Κανόνες, Ορθοδοξία κατά Ανθρωπισμού

Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός και Ορθόδοξη Εκκλησία (2012)

Το θέμα είναι όντως πολυεπίπεδο και πολυφασικό. Ο Σεβασμιώτατος  Αρχιεπίσκοπος έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να επεμβαίνει επίσημα, όταν πρόκειται άμεσα η έμμεσα για σημαντικά προβλήματα, τα οποία έχουν σχέση με τον Χριστιανισμό και δη με την Ορθοδοξία.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση είχε την μεγάλη ευκαιρία να διευκρινίσει την τοποθέτησή του απέναντι στην εκμετάλλευση της χριστιανικής πίστης από την Χρυσή Αυγή ( Χ.Α.) καθώς και απέναντι σε φανατικά άτομα, τα οποία όχι μόνον δεν τιμούν την χριστιανοσύνη , αλλά και είναι πραγματικός κίνδυνος για αυτήν. Θα μπορούσε π.χ. κάλλιστα να επισημάνει, ότι η κορυφή της Ορθόδοξης Εκκλησίας καταδικάζει και τις γνωστές πρακτικές της Χ.Α. και την παράνοια μερικών πιστών.

Αντί του Αρχιεπισκόπου το έκανε αυτό με καθυστέρηση ο Μητροπολίτης της Σιάτιστας. Και όμως τα προβλήματα παραμένουν.
Από ιστορικούς λόγους η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι όχι μόνον στην Ελλάδα σε σύγκριση με τον Ρωμαιοκαθολικισμό και ιδαίτερα με τον Προτεσταντισμό σε γενικές γραμμές καθυστερημένη.

Ενώ οι άλλες Εκκλησίες έχουν από πολλού συμφιλιωθεί με τις επιτεύξεις του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, όπως π.Χ. με το άτομο, τον πολίτη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τις αστικές ελευθερίες,  η Ορθοδοξία αντιτίθεται με έμφαση στο σύγχρονο πνεύμα, συγχίζει εκουσίως την ατομικότητα με τον ατομικισμό και με τον εγωϊσμό και σχεδόν καταριέται το πνεύμα του Διαφωτισμού ( ο προκάτοχός του ), επισημαίνει  τον μυστικισμό και την μεταφυσική, δεν πραγματοποιεί απαραίτητες μεταρρυθμίσεις , έχει εθισμό στα σύμβολα, τα οποία στην είναι εν μέρει  ιδωλολατρικής προέλευσης , έχει μίαν τελείως απαρχαιωμένη Εικόνα του Ανθρώπου, ασχολείται εντατικότατα με τα επουράνια και παραμελεί τα επίγεια.

Όποιος ασχολείται κάπως εντατικά και συγκριτικά με τις χριστιανικές εκκλησίες, διαπιστώνει σχετικά εύκολα , ότι οι προτεσταντικές χώρες είναι οι πιό εξελιγμένες και κρατούν τα πρωτεία σε όλους τους καθοριστικούς τομείς της ζωής ( οικονομία ,δίκαιο, οργάνωση, επιστήμη και ιδιαιτέρως  ΥΨΗΛΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ, παιδεία, βιοτικό επίπεδο κοκ.).
Κατόπιν ακολουθούν οι προηγμένες χώρες με ρωμαιοκαθολική παράδοση, ενώ όλες οι χώρες με ορθόδοξη παράδοση στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Ευρώπη είναι δυστυχώς σε απίστευτο βαθμό καθυστερημένες.

Ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός εχει τοποθετηθεί σαφέστατα : Το Ius rationis ( Δίκαιο του ορθού Λόγου : ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ  ) είναι η βάση του σύγχρονου ανθρώπου και όχι πλέον η πίστη.
Επειδή όμως η Ελλάδα δεν εβίωσε ούτε την Αναγέννηση, ούτε τον Διαφωτισμό, ούτε την αστική Επανάσταση, ούτε εδώ μπόρεσαν να εξελιχθούν το άτομο και ο συνειδητός πολίτης, επικρατεί εν μέρει ακόμη ο σκοταδισμός.

Τοιουτοτρόπως εξηγούνται εύκολα τα φαινόμενα της θρησκοληψίας , του θρησκευτικού φανατισμού και της παράνοιας.
Η έλλειψη των προαναφερθέντων κοσμοϊστορικών γεγονότων στην Ελλάδα, τα οποία έκαναν την Ευρώπη σε κέντρο του παγκόσμιου πολιτισμού, έχουν δυσμενείς συνέπειες και στους αθεϊστές.
Και αυτοί δεν μπορούν στην πλειοψηφία τους να θεωρηθούν εξελιγμένοι Ευρωπαίοι. Οι περισσότεροι εκπρόσωποι των Ελλήνων “προοδευτικών” δεν έχουν ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τους οπαδούς των αριστερών κομμάτων. Και αυτοί δεν ενστερνίσθηκαν το πνεύμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία γενικά απορρέουν από την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Έτσι δεν είναι τυχαίο, που δήθεν “προοδευτικοί” δεν σέβονται την αξιοπρέπεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα των συνανθρώπων τους και ειδικά των πιστών χριστιανών.

Μερικοί είναι αδιάλλακτοι και επίσης φανατισμένοι. Έχουν μία ενοχλητική ροπή σε προσβλητικές προκλήσεις, οι οποίες δεν είναι ούτε απαραίτητες ούτε ένδειξη παιδείας και πολιτισμένου τρόπου ζωης καθώς και εθισμό σε ένα καταστροφικό συγκρουσιασμό.
Κατά την γνώμη μου πρόκειται για υπερεξυπνακίστικα και ολίγον τι ψυχικά τεταραγμένα άτομα (Ιδέ εδώ και στο Μπλογγ “Αριστερός Ανορθολογισμός και εξυπνακισμός” ).

Λαμβάνει μεν χώραν μία πολιτισμική αντιπαράθεση , όχι αγώνας,  μεταξύ οπαδών του Διαφωτισμού και του Σκοταδισμού, αλλά δέον να είναι σεβαστή η αξιοπρέπεια των μελών και των δύο παρατάξεων και αυτό να γίνεται με πολιτισμένους τρόπους, στους οποίους οπωσδήποτε δεν ανήκουν οι γνωστές συμπεριφορές μελών της Χ.Α. και παραχριστιανικών οργανώσεων , για τους οποίους αυτονοήτως δεν ευθύνεται η ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο τελεταία στην ifimerida (6.10.17)

———————————————-

Σκοταδισμός vs Διαφωτισμού

Οι περισσότεροι Ελληνες ορθόδοξοι ιεράρχες είναι εχθροί του Ευρωπαϊκού ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ (άτομο, πολίτης (citoyen), αστικές ελυθερίες, ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ) .
Το σκεπτικό τους εκφράζει ένα ακρώς δυσάρεστο κράμα μεσαιωνικού και βαλκανοανατολίτικου ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ, ο οποίος εμποδίζει την ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ πρόοδο στην Ελλάδα.
Καθημερινή (11.12.15)

————————————————-

Ορθοδοξία, Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός, Διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας

1. Η Ορθοδοξία σε όλες τις χώρες όπου υπάρχει έχει αναμειχθεί πάντα στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα στη Ρωσία, στην Ελλάδα και στη Σερβία.
Ειδικά στη Ρωσία σημειώνεται ένας συνδιασμός μεταξύ της Ορθοδοξίας με την δήθεν ανωτερότητα της “ρωσικής ψυχής”( ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ) και το σχεδόν παρανοϊκό μίσος κατά της “δυτικής” δημοκρατίας, του ατόμου, του πολίτου, των αστικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Είναι γνωστό, ότι στην Ελλάδα δεν υφίσταται ακόμη ο απαραίτητος διαχωρισμός μεταξύ κράτους και εκκλησίας.
Μέσω μεσαιωνικών και γενικά σκοταδιστικών αντιλήψεων  η Εκκλησία εμποδίζει κάθε πρόοδο σε όλα τα πεδία του βίου.

2. Ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός έχει στραφεί κατά του απόλυτου φεουδαλισμού και κατά της παντοδυναμίας της καθολικής εκκλησίας.

3. Στην βυζαντινή εποχή έχουν λάβει χώραν λόγω πίστης σφαγιασμοί “αιρετικών”.
Ας υπενθυμίσουμε, ότι αμέσως ύστερα από την εμπέδωση του Χριστιανισμού ως αυτοκρατορικής θρησκείας έχουν διαπραχθεί ειδικά στην Αλεξάνδρεια εγκλήματα κατά των Ελλήνων ειδωλολατρών και κατά του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.

iefimerida (13.12.15, 6.10.17)

———————————————
Ηθικοί Κανόνες και Ορθόδοξη Εκκλησία

Οι ηθικοί κανόνες δεν είναι μονοπώλιο της
Ορθοδοξίας και γενικά του Χριστιανισμού
και πιό γενικά των Θρησκειών

1.Σήμερα σημειώνονται οι εξής πρωταρχικές
κατηγορίες αρχών : κοινωνικές, ηθικές,
πολιτικές, νομικές και αισθητικές.

2. Στα πλαίσια της εξελικτικής διαδικασίας
του ανθρωπίνου γένους κοινωνικοί
κανόνες συμπεριφοράς ήταν υπαρξιακά
απαραίτητες, ειδάλλως θα επικρατούσε
χάος.

3. Οι πρώτοι υπεύθυνοι για την εμπέδωση και
λειτουργία των κανόνων ήταν οι σαμάνοι,
οι οποίοι πέραν τούτου λειτουργουσαν
και ως ιατροί και έτσι ήταν οι πρώτοι
φορείς των γνώσεων. Αυτό τους προσέδιδε
αναγνώριση , αλλά και ισχύ.

4. Για την λειτουργία των πρώτων κρατικών
μορφωμάτων στην Μέση Ανατολή προ περίπου
5 χιλιάδων έτη ήταν απαραίτητοι νομικοί
κανόνες.Προ 4250 ετών έχει δημιουργηθεί
ο πρώτος νομικός κώδικας του Eshnuna
στο Νότιο Ιράκ. Προ 3750 ετών έχει
εμπεδωθεί ο κώδικας του Χαμουράμπι
(Codex Hamourabi). Oι νομικοί κανόνες εξέφραζαν και τις επικρατούσες ηθικές αντιλήψεις.

5. Σύμφωνα με την παράδοση έχουν  οι
μεγάλοι νομοθέτες  “παραλάβει” τους νόμους από τον
εκάστοτε ύψιστο θεό (Ενλιλ,Μαρντουκ).
Ετσι επιδίωκαν οι βασιλείς-νομοθέτες
να υπογραμμίσουν την ”θεϊκή” προέλευση
των νομικών κανώνων (Jus
Divinum : Θεϊκόν Δίκαιον).

6. Αλλά η Κίνα δεν είχε και δεν έχει ούτως ή
αλλως και τώρα θεό. Ό κινεζικός πολιτισμός
ως το σημαντικότερο τμήμα του Κονφουκιανικού
Κύκλου Πολιτισμού βασίζεται στις αρχές
και στους κανώνες Λι που αναδεικνύουν
ηθικές , κοινωνικές και νομικές πτυχές.
Ετσι έχει αποδειχθεί, ότι η ύπαρξη ηθικών
κανόνων δεν εξαρτάται από την θρησκεία.
Εδώ αναφέρονται μόνο οι σπουδαιότεροι
κανόνες :

α) Σεβασμός και ΥΠΟΤΑΓΗ στους γηραιότερους
στην οικογένεια και στους ανώτερους
στην αυτοκρατορία. Σην κορυφή αυτής
της πυραμίδας εστιάζεται ο αυτοκράτορας.
β) Πειθαρχία στους γηραιότερους και στους
ανώτερους.
γ) ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ και
δ) ΑΜΙΛΛΑ.

7.Οι χριστιανικές ηθικές αρχές είναι εν
μέρει στωϊκής προέλευσης, όπως π.χ. η
ουσία του “Αγαπάτε αλλήλους”. Η Τρίτη
Σχολή των Στωϊκών πήγε παραπέρα και
έχει διακηρύξει το “homo homini
res sacra est“ (“ο άνθρωπος είναι για τον
άνθρωπο κάτι το άγιο”).
Και στην κινεζική φιλοσοφική παράδοση έχει διακηρυχθεί η αρχή Shön (αγάπη μεταξύ όλων των ανθρώπων).

8.Συμπεράσματα :

α) Η Θρησκεία δεν έχει το μονοπώλιο της ηθικής.
β) Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης δέον
να διδάσκονται οι ηθικές αρχές όπως
στην εξελιγμένη Ευρώπη και δη στα πλαίσια
ενός συγκριτικού μαθήματος περί της
ΗΘΙΚΗΣ.
Καθημερινή (3.10.15) ,  iefimerida ( 6.10.17)

————————————

Tο υποχρεωτικό μάθημα των θρησκευτικών παραβιάζει τα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ των παιδιών

Το αυτονόητο στις άλλες χώρες του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού είναι στην Ελλάδα άγνωστο ή ακατανόητο.

α) Σύμφωνα με τις νεότατες γνώσεις των νευρωεπιστημών είναι το αίσθημα γενικά της πίστης έμφυτο σε κάθε άνθρωπο.
β) Αυτό όμως δεν έχει σχέση με μίαν συγκεκριμένη
θρησκεία.
γ) Η πίστη και η θρησκευτική πεποίθηση είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ υπόθεση του καθενός.
δ)Το “Δικαίωμα της Ελευθερίας της Σκέψης, της Συνείδησης και της Θρησκείας” (καθιερωμένη διατύπωση σε όλα τα διεθνή ντοκουμέντα) αποτελεί σύμφωνα με την
Γενική Διακήρυξη περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από το 1948 (άρθρο 18),
την Συνθήκη περί των Αστικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων από το 1966 (άρθρο 18) και
την ευρωπαϊκή Συνθήκη περί της Προστασίας των Ανθρώπίνων Δικαιωμάτων και των Βασικών Ελευθεριών από το 1950 (άρθρο 5)

ένα ΒΑΣΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ και μία ΒΑΣΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Και τα δύο ισχύουν για πιστούς καθώς και για αθεϊστές.

ε) Επομένως αποτελεί το υποχρεωτικό μάθημα περί της θρησκείας γενικά σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διεθνείς συνθήκες σε συνδιασμό  με την ειδική Διεθνή Σύμβαση περί των Δικαιωμάτων των Παιδιών από το 1981
ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.

Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβει κανείς αυτό ; Διατί αγνοείται στην ελληνική κοινωνία και εδώ στη στήλη η ύπαρξη των διεθνών συμβάσεων ; Πότε επί τέλους θα φτάσει η Ελλάδα στην Ευρώπη ; Η προτιμά να ζει στο σκότος του Μεσαίωνα ;

Καθημερινή (3.10.15)

—————————————————

Οθόδοξη Εκκλησία κατά του Ανθρωποκεντρισμού

Στα τέλη του Ιουλη 2012 επετέθη ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μεταξύ άλλων και κατά του Ανθρωποκεντρισμού. Την ίδια τοποθέτηση έχουν όλες οι μεγάλες Θρησκείες, ιδιαιτέρως το Ισλαμ.

Λαμβάνω μέρος στην συζήτηση σαν πανεπιστημιακός με σεβασμό έναντι του, με ψυχραιμία , νηφαλιώτητα και πολιτισμό και με τις κατάλληλες γνώσεις.

Ο ανθρωποκεντρισμός έχει δημιουργηθεί στην αρχαία Ελλάδα. Ο σοφιστής Πρωταγόρας έχει διατυπώσει την ακόλοθη κοσμοϊστορική άποψη : „ Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος εστί“. Δική μου ερμηνεία ( σύγγραμμά μου στην Ολλανδία,1990 ) :
α ) Αντικατάσταση του θεοκεντρικού με ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα.
β ) Ο άνθρωπος είναι ένα ενεργόν ον, το οποίο μεταβάλλει το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον του.
γ ) Μεταξύ του περιβάλλοντος και του ανθρώπου υπάρχει αλληλοεπίδραση.
δ ) Ο άνθρωπος κατακτά το περιβάλλον του και εξελίσσεται σε μέτρον του.
ε ) Ο άνθρωπος είναι το μέτρον , με το οποίο αξιολογούνται η κοινωνία, οι κανόνες, οι νόμοι και οι συνήθειες.
ζ ) Το απόφθεγμα εκφράζει κριτική θεώρηση έναντι της θρησκείας.
η ) Διευκρινίζεται, ότι οι νομικοί κανόνες του κράτους και οι ηθικοί κανόνες της κοινωνίας είναι σχετικοί.

Ο Ποσειδώνιος πήγε πιό πέρα : „Όπως το κορμί μας υψώνεται ευθέως και προς τον ουρανό, έτσι είναι και το πνεύμα μας, το οποίο δύναται να θέαται ό,τι θέλει, η φύση τον έκανε έτσι, ώστε να θέλει το ίδιο όπως οι θεοί, με την προϋπόθεση , ότι χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του… „ ( δική μου μετάφραση από τα αρχαία Ελληνικά ).
Ερμηνεία :
α ) Να μη σέρνεσαι σαν τα ζώα, αλλά να περπατάς με υψωμένο κεφάλι.
β ) Να συμπεριφέρεσαι αξιοπρεπώς και με αυτοπεποίθηση.
γ ) Μην επιτρέπεις σε κανένα να σε προσβάλλει και να σε ταπεινώσει.
δ ) Να μην υποκύπτεις σε ουδεμία πίεση.
ε ) Να απαιτείς και να υπερασπίζεσαι τα δικαίωματά σου.
ζ ) Να έχεις συνείδηση της δικιάς σου δύναμης και των δικών σου δυνατοτήτων προόδου.
η ) Να υπερασπισθείς την αυτεξουσία ( αυτονομία ) σου. Να μην επιτρέψεις ποτέ την ετερονομία από άλλους !

Σπουδαστές μου ( φοιτητές , μεταπτυχιακοί, δοκτορά ) από αραβικές χώρες τρόμαξαν , όταν στα πλαίσια μίας ειδικής πανεπιστημιακής διάλεξης άκουσαν τέτοιες “βλασφημίες “.
Μου γνωστοποίησαν, ότι αν ο Πρωταγόρας και ο Ποσειδώνιος ζούσαν σε μία ισλαμική χώρα θα τους αποκεφάλιζαν αμέσως, δηλαδή ανευ δίκης.
Αυτή είναι η τεράστια πολιτισμική διαφορά μεταξύ του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού από την μια μεριά και του Ισλαμικού Κύκλου Πολιτισμού από την άλλη μεριά.

Ο Ανθρωποκεντρισμός έχει δημιουργήσει στην εξελιγμένη Ευρώπη το Άτομο και τον Πολίτη , τα ανθρώπινα Δικαιώματα και το κράτος Δικαίου.
Θα ήταν καλύτερα για την Ελληνική Ορθοδοξία να αναπτύξει μίαν θετικότερη τοποθέτηση έναντι του Ανθρωποκεντρισμού, ο οποίος δεν είναι εχθρικός έναντι της θρησκείας. Οι αθεϊστικές ακρότητες του 19ου αι. έχουν ήδη ξεπερασθεί.

Δημοσιευθέν στο Βήμα και αργότερα στην Καθημερινή ως αντιπαράθεση με Χ. Γιανναρά στην ηλεκτρονική έκδοση. Τελευταία στην efimerida (6.10.17).

————————————————-

Ποιές μεταρρυθμίσεις

θα μπορούσε να υλοποιήσει άραγε ο ορθόδοξος “Λούθηρος”;  Εδώ και 60 χρόνια με απασχολεί αυτό το ερώτημα. Το συζήτησα και με θεολόγους.
Ιδέ η δική μου πρόταση :

α ) Επίσημη μετάφραση της Αγίας Γραφής στα Νεοελληνικά και λειτουργία μόνον επί τη βάσει αυτής.
β ) Συμφιλίωση  της  ορθόδοξης  πίστης  με τoν Eυρωπαϊκöo    Διαφωτισμό.
γ ) Διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας.
δ ) Δημιουργία μίας σύγχρονης θρησκευτικής επιστήμης. Είναι πασιφανές, ότι η σημερινή ορθόδοξη Θεολογία είναι στην Ελλάδα ανεπαρκής, ενώ οι Ρώσσοι θεολόγοι είναι πιό δημιουργικοί.
ε ) Βαθμιαία μεταλλαγή της ορθόδοξης Εικόνας του Αθρώπου, δηλαδή συνδυασμός του πιστού με τα επίγεια. Οι πιστοί έχουν από καιρό βαρεθεί τα επουράνια, τα οποία ανήκουν μεν στην παράδοση, αλλα στην ουσία τους είναι η εβραϊκή μυθολογία ( Παλαιά Διαθήκη ).
ζ ) Ριζικός περιορισμός των συμβόλων, τα οποία ούτως ή άλλως δεν έχουν ουδεμία σχέση με την χριστιανική πίστη και είναι ειδωλολατρικά υπολλείμματα.
η ) Να επιτραπεί στους Αρχιμανδρίτες και στους Επισκόπους να παντρεύονται και να δημιουργούν οικογένειες, που σημαίνει να παύσει επιτέλους η υποκρισία . Υπάρχουν και άλλα καθήκοντα.
θ ) Να εκμοντενισθούν οι παράξενες ενδυμασίας των Μητροπιλιτών, οι οποίες είναι αναμφιβόλως περσικής προέλευσης.

Παρατήρηση :
Δημοσιευθέν στο Βήμα και στην Καθημερινή ( ηλεκτρονική έκδοση )

——————————————–

“Ιερά άμφια” των Οθόδοξων κληρικών-περσικής προέλευσης

Ο Χιστιανισμός έχει παραλάβει πολλά από τις θρησκείες των χωρών της Μέσης Ανατολής, ιδιαιτέρως από την Περσία και την Αίγυπτο. Ο περσικός πολιτισμός έχει επιδράσει ακόμη και στις ενδυματολογικές προτιμήσεις των κατεχομένων χωρών.

Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τις ενδυμασίες όπως π.χ. τα πολυτελή απανωτά άμφια και η πολυποίκιλη τιάρα των βασιλέων και των κληρικών. Αλλά και οι Πέρσες τα έχουν αυτά παραλάβει από τους Βαβυλωνίους και τους Ασσυρίους, οι οποίοι είχαν ανώτερο και αρχαιότερο πολιτισμό.

Σε κάθε επιστημονικό βιβλίο περί του πολιτισμού των προαναφερθέντων λαών μπορεί κανείς να δει τα περί των ενδυμασιών. Σε περσικές απεικονίσεις βλέπει κανείς τις διαφορετικές ενδυμασίες και τις τιάρες των δεκάδων λαών της τεράστιας περσικής αυτοκρατορίας που δεν έχουν ουδεμία σχέση με την ελληνική , την ρωμαϊκή ή την αιγυπτιακή ενδυμασία.

Παρεμπιπτόντως θα ήθελα να επισημάνω, ότι η επίσημη αυτοκρατορική γλώσσα των Περσών δεν ήταν τα όχι τόσο εξελιγμένα Περσικά, αλλά τα ανώτερα Αραμαϊκά, τα οποία μιλούσε και στα οποία κήρυξε ο Ιησούς Χριστός.
Κατόπιν έχει ο προφορικός του λόγος γραφεί στην ελληνική ΚΟΙΝΗ μεν , αλλά οι ειδικοί γλωσσολόγοι μπορούν να διαπιστώσουν εν μέρει την δομή  της Αραμαϊκής.

Καθημερινή (25.1.2012)
——————————————–
Μασόνοι, Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ εχθρός τους
Αναγκαίες πληροφορίες

α) Η Γαλλική Επανάσταση του 1789, η οποία έχει εγκαθιδρύσει το αστικό κράτος, έχει διακηρύξει τρεις σκοπούς : Liberte (Ελευθερία). Egalite (Ισότητα), Fraternite (Αδελφοσύνη).
Το τελευταίο προέρχεται από τους Μασόνους.

β) Οι δημιουργοί των ΗΠΑ ήταν στην πλειοψηφία μασόνοι.

γ) Το κείμενο της 9ης Συμφωνίας του Μεγάλου Γερμανού μουσουργού και μασόνου Ludwig von Beethoven “Ode an die Freude ” ( ποιητής ο Friedrich Schiller, επίσης μασόνος ) ήταν έργο μασόνων.

γ) Κατά τα άλλα ανήκε έως τις αρχές του 2οου αι. στην οργάνωση των Μασόνων διεθνώς η ελίτ της εκάστοτε κοινωνίας.

Δεν είμαι ούτε μασόνος, ούτε οπαδός της ενσάρκωσης του σκοταδισμού του Μητροπολίτη Σεραφείμ, ο οποίος έχει μετατρέψει το “Αγαπάτε αλλήλους” σε “Μισείτε τους πάντες”.
iefimerida (28.2.16)

Ελληνας, Υπερήφανος, Ανατολίτης, “Αδούλωτος”( “Ο Τράχηλος του Ελληνα…”)

Ελληνας, Υπερήφανος, Ανατολίτης, “Αδούλωτος”( “Ο Τράχηλος του Ελληνα…”)

Κατά πόσον είναι οι Νεοέλληνες Ανατολίτες ;

Παρακάτω πρόκειται για ένα τμήμα (μόνο συμπεράσματα) μιας εκτενούς μελέτης γύρω επό τη νεοελληνική νοοτροπία :

Τάση στην απειθαρχία, στον χαοτισμό και στην φυγοπονία ( αρχή της ήσσονος προσπάθειας , δηλαδή φυγοπονία, “ανατολίτικο ραχάτι”) , έλλειψη της δυναμικότητας , της αντοχής και της αίσθησης του συμφέροντος του συνόλου, ατομικισμός και εγωϊσμός, έλλειψη της κοινωνικής, της κρατικής, της νομικής και της φορολογικής συνείδησης, προτεραιότητα του συναισθήματος έναντι της
λογικής, σύγχιση των φαντασιώσεων με την πραγματικότητα, εθισμός στις
σπέκουλες, στις υπόνειες, στην συνωμοσιολογία , στην κινδυνολογία, υποανάπτυκτη ικανότητα της οργάνωσης, έλλειψη της συστηματικότητας και της μεθοδικότητας, δυνατή
ροπή στην επιπολαιότητα, αναξιοπιστία, απόρριψη της κριτικής, τελεία έλλειψη της αυτοκριτικής, υποανάπτυκτο αίσθημα
της υπευθυνότητας, υπερευαισθησία, υπεραυτοεκτίμηση, οικογενειοκρατία,
νεποτισμός και δυνατή ροπή στην διαφθορά που σημαίνει , ότι η διαφθορά αποτελεί κανόνα.

Σε γενικές γραμμές είναι ο Νεοέλληνας περισσότερο Ανατολίτης , λιγότερο Ευρωπαίος, αλλά και εδώ παίζουν χαρακτηριστικά στοιχεία της ιδιαίτερης βαλκανικής νοοτροπίας αρνητικό ρόλο.

Η καθοριστική πολιτισμική βάση (Εικόνα του Ανθρώπου, Κοσμοαντίληψη) της ιδιαίτερης νεοελληνικής νοοτροπίας είναι ο βαθειά ανατολίτικος χαρακτήρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Καθημερινή (23.10.16)

-Ελληνας-Ευρωπαίος-Υπερηφάνεια

1.Πρόκειται για ένα πολιτιστικό ζήτημα.
2. Είναι αυτονόητο να νιώθει κανείς πρώτα σαν Ελληνας και κατόπιν σαν Πανευρωπαίος.
3. Η υπερηφάνεια υλοποιείται μέσω πράξεων και επιτεύξεων σε διεθνή κλίμακα και όχι μέσω ανέξοδων υπερπατριωτικών κορώνων.

4. Σύμφωνα με διεθνή κριτήρια μπορεί κανείς να είναι υπερήφανος μόνον για τις δικές του πράξεις και όχι για κάτι το τυχαίο, π.χ. να έχει μία συγκεκριμένη εθνικότητα. Εδώ ταιριάζει μία άλλη λεξη : ευτυχία (π.χ. Θαλής ο Μιλήσιος : Είμαι ευτυχής που είμαι…. Ελλην και όχι βάρβαρος ). Εχω κάνει ήδη άπό τα 40χρονα την πολύτιμη εμπειρία, ότι από τον κύκλο των βερμπαλιστών πατριωτών έχουν προέλθει τα μεγαλύτερα καθάρματα και οι πιό διεφθαρμένοι, γιατί κατόρθωσαν να κάνουν τον λεκτικό πατριωτισμό εργαλείο προς απόκτησιν πλούτου. Αυτο ισχύει και για τους υπερπατριωτες άλλων εθνών.Είχα να κάνω σαν πανεπιστημιακός με σπουδαστές από 70 χώρες του κόσμου και ξέρω, τί λεγω.
5. Η ναυμαχία του Ναβαρίνου έσωσε την Ελλάδα. Ποιές χώρες έπαιξαν τον πρυτανεύοντα ρόλο ;

6. Η Πατρίδα μας έχει προσπαθήσει να βρει δανεικά στην ελεύθερη αγορά ματαίως. Η Ευρώπη διέθεσε τα απαιτούμενα δανεικά σε πολύ χαμηλούς τόκους. Αυτά τα ξένα χρήματα είναι η βάση των “εσόδων” μας. Διατί προς Θεού τα λησμονούμε αυτά ; Διατί δεν λαμβάνουμε υπ όψη, ότι η Ρωσία ήταν διατεθημένη να δανείσει στην Κύπρο μόνο 2,5 δις, ενώ αυτή χρειαζόταν 25 δις , που κατόπιν έχει παραλάβει από την Ευρώπη κλπ., κλπ. ;

7. Στα πλαίσια των εθνολογικών μελετών της νεοελληνικής νοοτροπίας έχω με μεγίστη λύπη διαπιστώσει, ότι στην εποχή της Μεταπολίτευσης έχει διαδραματισθεί μία πολυεπίπεδη διαδικασία του παραμερισμού των περισσότερων παραδοσιακών αξιών καθώς και μία καθοριστική αλητοποίηση της ελληνικής γλώσσας.
Αυτό σημειώνεται καθημερινά στις ηλεκτρονικές εφημερίδες πρωτίστως εκ μέρους των ανωνύμων, οι οποίοι χαρακτηρίζονται λόγω μίας αφάνταστης λεκτικής ασυδοσίας ή πιό σωστά μίας αλήτικης γλώσσας. Τα Νέα (11.2.15)

—————————————-

Ο μύθος περί του”αδούλωτου ελληνικού
λαού” ή “Ο τράχηλος του Ελληνα ζυγό δεν υποφέρει”,

δυστυχώς θρύλος και παραμύθια, αλλά όχι η ιστορική αλήθεια

1. Οι Αρχαίοι Ελληνες έχουν κατανικηθεί
και εκδουλωθεί ύστερα απο τη μάχη της
Πύδνας (160 π.Χ.) από τους Ρωμαίους.
Η κατάκτηση κράτησε τουλάχιστον έως τον
6.-7οαι., όταν η ελληνική γλώσσα έχει
αντικαταστήσει τη λατινική γλώσσα ως
επίσημη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής
Αυτοκρατορίας (Imperium Romanum Orientalis).

Εδώ πρόκειται για περίπου 800 έτη κατάκτησης.

2. Οι Σταυροφόροι κατέλαβαν τον
12ο αι. και στην ουσία διέλυσαν την
Βυζαντινή Αυτοκρατορία ( όρος της
ευρωπαϊκής ιστορικής επιστήμης,
εμπεδωθείς το 19ο αι.).

3. Οι Σελτζούκοι Τούρκοι κατέκτησαν
ήδη τον 11ο αι.το μεγαλύτερο μέρος
της ΜικράςΑσίας.
Το 1453 έχουν οι οθωμανοί
Τούρκοι κυριεύσει την Κωνσταντινούπολη
και τα φραγκοκρατούμενα εδάφη της πρώην
Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η κατάκτηση
έχει περατωθεί το 19ο αι.,δηλαδή η οθωμανική δουλεία κράτησε 450 έτη.

4. Δηλαδή από τον 11ο αι. έως τον 19ο αι. σημειώνονται η φραγκοκρατία, η σελτζουκοκρατία και η οθωμανοκρατία. Εδώ έχουμε 800 έτη.

5. Ας υπενθυμίσουμε, ότι η Ελλάδα έχει κατά
την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου
κατακτηθεί επί τέσσερα έτη από τη Γερμανία.

6. Εάν προσθέσουμε και τα
800 έτη της ρωμαιοκρατίας έχουμε 1604
έτη σκλαβιάς εν μέρει η καθολικής.

Συμπέρασμα
Αλλο η ιστορική αλήθεια και τελείως
άλλο οι θρύλοι και τα εθνικά παραμύθια.

7. Στις πανεπιστημιακές διαλέξεις μου ανέφερα
τρεις λαούς που δεν έχουν ποτέ υποδουλωθεί
και δη τους Βιετναμέζους, τους Αιθίοπες
και τους Αφγανούς (μόνον μία φορά έχουν
κατακτηθεί από τους Μογγόλους).

Καθημερινή (4.12.15)

ΣΥΡΙΖΑ, Συνωμοσιολογία,Κινδυνολογία, Γνωρίσματα, Βολονταρισμός, Λάθη, Οικονομία, “Ηθικό Πλεονέκτημα”, “Αριστερά Ιντελλιγκέντσια”, Πολυλογία, Φαντασιώσεις, Βαλκανικό Επίπεδο, Τριτοκοσμικοί, Υπερεξυπνακισμός, Ανορθολογισμός, Συγκρουσιασμός, Οικονομικός Ετατισμός, “Διανοούμενοι”

ΣΥΡΙΖΑ, Συνωμοσιολογία,Κινδυνολογία, Γνωρίσματα, Βολονταρισμός, Λάθη, Οικονομία, “Ηθικό Πλεονέκτημα”, “Αριστερά Ιντελλιγκέντσια”, Πολυλογία, Φαντασιώσεις, Βαλκανικό Επίπεδο, Τριτοκοσμικοί, Υπερεξυπνακισμός, Ανορθολογισμός, Συγκρουσιασμός, Οικονομικός Ετατισμός, “Διανοούμενοι”

Ριζοσπαστική Αριστερά, Γνωρίσματα :

Τα καθοριστικά γνωρίσματα της ελληνικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι τα εξής :
α) Απόρριψη της (αστικής) Δημοκρατίας.
β) Απόρριψη του (αστικού) κράτους.
γ) Αμφιλεγόμενη τοποθέτηση στους (αστικούς) νόμους.
δ) Απόρριψη του ατόμου και του citoyen (πολίτου) ο οποίος αναγνωρίζει την διαλεκτική αλληλοεξάρτηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.
ε) Υπερεκτίμηση του βολονταρισμού (βουλησιαρχία) : η θέληση δημιουργεί δική της πραγματικότητα, οποία όμως δεν ανταποκρίνεται στην αντικειμενική πραγματικότητα.
ζ) Στις διεθνείς διακρατικές σχέσεις υποτίμηση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και υπερεκτίμηση του πολιτικού παράγοντος ( ισχύς, γενικές διαβουλεύσεις όπως αυτές με τους εταίρους).
η) Τελεία έλλειψη της νομικής συνείδησης. Αντ αυτού υπερεκτίμηση του «αισθήματος του δικαίου), το οποίο μπορεί ο καθείς να ερμηνεύει κατά το δοκούν .
θ)Υπερεξελιγμένος εξυπνακισμός λόγω γνώσεων περί Μαρξ.
ι) Ροπή σε θυματολογία) Ισχυρή ροπή σε συνωμοσιολογία και κινδυνολογία.
κτλ.
κ) Αφάνταστη υποκρισία.
λ) Ανικανότητα στο πεδίο της διακυβέρνησης.
μ) Εμπέδωση ενός τεμπελοκρατικού και ψευδοκρατικού συστήματος.

Καθημερινή (9.3.15 12.5.17),

—————————————————

Λάθη του ΣΥΡΙΖΑ

1. Εν μία νυκτί έχει μετατραπεί το πολιτικό κίνημα με πάνω από 20 συνιστώσες σε δήθεν κανονικό κόμμα. Αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουν ακόμη σφυριλατηθεί και επεξεργασθεί μία ενιαία ιδεολογικοπολιτική βάση και ένα σωστό πρόγραμμα σύμφωνα με ευρωπαϊκά κριτήρια.

2. Οι ιθύνοντες πολιτικοί του κινήματος ήξεραν, ότι η Ελλάδα είναι καταχρεωμένη και κανονικά θα έπρεπε να έχουν αντιληφθεί, ότι μέσω αριστεροστρεφούς ρητορείας , βερμπαλισμού και βολονταρισμού δεν επιλύνονται δύσκολα οικονομικά προβλήματα. Εάν δεν το ήξεραν αυτό, ήταν αφελέστατοι και ανίκανοι, εάν όμως αυτό τους ήταν γνωστό, κατόρθωσαν μέσω κίβδηλων υποσχέσεων , δηλαδή μέσω πολιτικής ΑΠΑΤΗΣ να κερδίσουν τις εκλογές. Αυτή η Υβρις έχει λοιπόν θα έχει σε λίγο ως λογική συνέπεια την Νέμεσιν.

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν προετοιμασμένος να αναλάβει με επιτυχία την διακυβέρνηση ενός κράτους. Εχασε και τ αυγά και τα καλάθια. Λείπει μεταξύ άλλων ο συντονισμός των πολιτικών ενεργειών των υπουργείων. Γι αυτό επικρατεί ένα πρωτοφανές χάος.

4. Στις σχέσεις με τους εταίρους έχει διαλέξει επί μήνες τον δρόμο της ολέθριας σύγκρουσης. Ηδη προ των εκλογών έχει ο κ. Τσίπρας κηρύξει τον λεκτικό πόλεμο του Νότου εναντίον της Γερμανίας και προσωπικά εναντίον της κ. Μέρκελ.

Ο κατά τα άλλα γνωστός νεοελληνικός συγκρουσιασμός έχει άριστεροστρεφώς ενδυναμωθεί και επεκταθεί και στις διευρωπαϊκές σχέσεις.

5. Οι διεθνώς γνωστές τελείως αποτυχημένες, πεπαλαιωμένες και παρωχημένες μαρξιστικές και λενινιστικές θεωρίες περί του οικονομικού κρατισμού και της γραφειοκρατίας είναι η κυρία βάση της εσωτερικής πολιτικής. Μέσω τέτοιων ιδεοληπτικών αγκυλώσεων υφίσταται όντως ο μεγάλος κίνδυνος να καταστραφεί η Ελλάδα.

6. Λείπουν η αυτοκριτική και η αυτογνωσία και ταυτόχρονα φουντώνουν η γελοία συνωμοσιολογία και κινδυνολογία. Εν ολίγοις, για όλα τα προβλήματα είναι οι «άλλοι» υπαίτιοι. Εδώ πρόκειται ούτως ή άλλως για μία νεοελληνική παθογένεια, αλλά και αυτή αριστεροστρεφώς ενδυναμωμένη. Το Βήμα (18.3.15).

————————————————-

ΣΥΡΙΖΑ, ακαταλληλότητα για οικονομία

Το κόμμα των μαρξιστικών-λενινιστικών αγκυλώσεων δεν είναι σε θέση ούτε στο παρόν ούτε στο μέλλον να ανασυγκροτήσει μίαν επιτυχή οικονομία.
Ενα οικονομικό μέλλον προϋποθέτει την ταχεία απομάκρυνση των ανίκανων και φαφλατάδων από την διακυβέρνηση της χώρας. Είναι φαεινότερον του ηλίου, ότι η επιχειρηματικότητα , ο ιδιωτικός τομέας και γενικά η ελεύθερη οικονομία είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ εχθρικά φαινόμενα !

Αλλά σε ένα καπιταλιστικό περιβάλλον μπορεί η Ελλάδα να προοδεύσει μόνον ως ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ χώρα. Ολα τα άλλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς ή και επιζήμιες φαντασιώσεις ονειροπόλων ή και ηλιθίων. Παρεμπιπτόντως ας επισημάνουμε, ότι υπάρχει και το ΑΣΤΙΚΟ κράτος με τις ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ και τα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ! Καθημερινή (23.6.15).

—————————————————

Συνωμοσιολογία και Κινδυνολογία

Στο πεδίο αυτό κατέχουν οι μουσουλμανικοί λαοί σε διεθνές επίπεδο τα πρωτεία. Πίσω από την ισλαμική συνωμοσιολογία εστιάζοντα μερικά ιστορικά γεγονότα, όπως οι σταυροφορίες, η αποικιοκρατία και η ενίσχυση του Ισραήλ εκ μέρους των ΗΠΑ. Ειδικά για τους Παλαιστινίους οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι υπύθυνοι για ό,τι αρνητικό γίνεται στην χώρα τους.

Κατόπιν ακολουθούν οι αφρικανικοί λαοί. Σε ό,τι αφορά την συνωμοσιολογία των πρέπει να επισημάνουμε εντονότερα την αποικιοκρατία (παλαιά και νέα).

οι Λατινοαμερικανοί (οι ΗΠΑ φταίνε για όλα τα κακά και τα προβλήματα) και οι Βαλκάνιοι, μεταξύ των οποίων οι Νεοέλληνες είναι οι πρωτεύοντες. Για τους Νεοέλληνες έφταιγε από την αρχή του κράτους έως τον 2ο Παγκόσιο Πόλεμο για όλα τα προβλήματα η Αγγλία, κατόπιν οι ΗΠΑ και ύστερα από την εμφάνιση της κρίσης είναι υπεύθυνη η Γερμανία. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ακολουθεί η Ρωσία του Πούτιν, αλλά στην περίπτωση αυτή υπάρχει μία άκρως αρνητική παράδοση από την εποχή της Σοβιετικής Ενωσης και ιδιαιτέρως του Στάλιν.

Η συνωμοσιολογία και η κινδυνολογία είναι χαρακτηριστικό ενδεικτικό για την έλλειψη της αυτοπεποίθησης, της αυτογνωσίας, του αυτοσεβασμού, του ορθολογισμού και της ιδίας υπευθυνότητας.

Είναι πέραν τούτου ενδεικτικό ενός ανέξοδου λεκτικού υπερπατριωτισμού, οπωσδήποτε της γνωστής πατριδοκαπηλείας ( ΑΝΕΛ) καθώς και μίας υπερτροφικής υποκρισίας. Ο μεγαλύτερος συνωμοσιολόγος της Ελλάδας είναι ο κατά τα άλλα αγαπητός μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Υπάρχει λόγος να διατυπώσουμε την πρόγνωση, ότι τα αυξανόμενα πολυεπίπεδα προβλήματα στην διακυβέρνηση της χώρας θα έχουν ως συνέπεια μίαν εκτεταμένη συνωμοσιολογία εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ηδη άρχισε το θέατρο του παραλόγου υπό την μορφή μίας πρωτόγονης συνωμοσιολογίας και κινδυνολογίας.

Ξαφνικά θεωρείται ακόμη και ο Ντράγκι κάποιος που επιδιώκει την καταστροφή της Ελλάδας, ενώ οι κομμουνιστοστρεφείς πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν λόγο για «ταξικό αγώνα» των συντηρητικών δυνάμεων της Ευρώπης κατά της Ελλάδας. Παράλληλα ενδυναμώνεται και η γνωστή και άκρως ενοχλητική θυματολογία της Ακρας Αριστεράς.

Στην προηγμένη Ευρώπη είναι το φαινόμενο της συνωμοσιολογίας τελείως άγνωστο. Αυτό εκφράζει την αφάνταστη πολιτιστική καθυστέρηση της Ελλάδας, η οποία μπορεί σε γενικές γραμμές να αξιολογηθεί ως βαλκανοανατολίτικη χώρα. Ο έξοχος Στέλιος Ράμφος έχει δίκιο: Ο Ελληνας βρίσκεται ακόμη καθ οδόν για την Ευρώπη. Το Βήμα (3.3.15), Καθημερινή (9.3.15)

——————————————————

Αριστερός και Μαρξισμός

Ενας Αριστερός είναι ειδικός του Μαρξισμού. Δύο αριστεροί συζητούν περί του Μαρξισμού. Τρεις Αριστεροί αποτελούν ένα κόμμα. Υστερα από ένα χρόνο: Ενας αριστερός είναι ειδικος του Μαρξισμού, δύο αριστεροί συζητούν περί του Μαρξισμού, τρεις Αριστεροί αποτελούν τρία κόμματα. Τα Νέα (2.9.15).

—————————————————

“Μύθος της αμόλυντης αριστεροφροσύνης” ή το “ηθικό πλεονέκτημα” της Αριστεράς

Οι Νεοέλληνες είναι όπως και οι άλλοι Βαλκανοανατολίτες μυθοεθιζόμενοι,αλλά ο ιδεολογικός μυθοεθισμός της ελληνικής Αριστεράς είναι εντονότερος και πιό παράλογος, γιατί δεν λαμβάνει υπ όψη, ότι στις πρώην “σοσιαλιστικές” χώρες ο “μύθος της αμόλυντης αριστεροφροσύνης” πήγε κατά διαόλου λόγω της επικρατούσας κρατικής υποκρισίας και μέσω της ανηθικότητας των κομματικών στελεχών. Υπήρχαν καθάρματα, και επικρατούσαν απανθρωπιά, βρωμιά,και κρατική ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ σε απίστευτο βαθμό. Οι αυτοκληθέντες ριζοσπάστες αριστεροί είναι  στην ουσία μικροαστοί με ψευτοεπαναστατικό περιτύλιγμα που  επί τέλους έχουν για λίγον καιρό την ευκαιρία να ασχοληθούν με την δική τους Μεγάλη Μάσα (γερμανιστί : Großes Fressen ). Καθημερινή (14.8.15).

—————————————————-

“Αριστερά Ιντελλιγκέντσια”

Μια και για καλά : Υστερα από την ειρηνική κατάρρευση του “Παγκόσμιου
Σοσιαλιστικού Συστήματος”, γνωστού και ως “Υπαρκτός Σοσιαλισμός” έχουν
περατωθεί οι αριστερόστρεφες ουτοπίες. Ανεξάρτητα , εάν μας αρέσει ή όχι, το καπιταλιστικό σύστημα και το αστικό κράτος έχουν συντρίψει τον “σοσιαλισμό”. Υφίσταται σήμερα ένα καλύτερο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό σύστημα , αν και δεν αξιολογείται το σημερινό ως παράδεισος ; Παράδεισοι σημειώνονται αποκλειστικά στις ωραίες ουτοπίες ή σε καθυστερημένα μυαλά.

Ταυτόχρονα έχουν οι αριστερογενείς έννοιες απωλέσει εσαεί την ακτινοβολία τους. Αυτές αποτελούν σήμερα μόνον τελείως παρωχημένα απολιθώματα. Αλλά στην Ελλάδα είναι ακόμη σε χρήση. Παράξενο φαινόμενο. Ταυτόχρονα έχει χάσει η “Αριστερά Ιντελλιγκέντσια” ανά τον κόσμο δια παντός την αίγλη της ! Καθημερινή (7.8.15)

———————————————————

ΣΥΡΙΖΑ, Λανθασμένη Πολιτική

Η τελείως λανθασμένη οπτική του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται εν μέρει

α) σε διαχρονικές εγγενείς εθνικές παθογένειες (Απόλαυση της ζωής, τάση στην απειθαρχία, στον χαοτισμό και στην φυγοπονία ( αρχή της ήσσονος προσπάθειας ) , έλλειψη της δυναμικότητας , της αντοχής και της αίσθησης του συμφέροντος του συνόλου, ατομικισμός και εγωϊσμός, έλλειψη της κοινωνικής, της κρατικής, της νομικής και της φορολογικής συνείδησης, προτεραιότητα του συναισθήματος έναντι της λογικής, σύγχιση των φαντασιώσεων με την πραγματικότητα (υπερσουρεαλισμός), εθισμός στις σπέκουλες, στις υπόνειες, στην συνωμοσιολογία (οι ξένοι φταίνε για όλα !), στην κινδυνολογία, στον ενοχλητικό υπερεξυπνακισμό, υποανάπτυκτη οργανωτική ικανότητα, δυνατή ροπή στην δημαγωγία, στον λαϊκισμό και στην επιπολαιότητα)

και β) στον βολονταρισμό (βουλησιαρχία), στην δήθεν νοητική ικανότητα λόγω γνώσεων αρχών του μαρξισμού-λενινισμού, υποτιθέμενη ηθική ανωτερότητα (στην πραγματικότητα ένας μύθος) και πρωτίστως σε τελείως παρωχημένες ιδεοληπτικές αγκυλώσεις που έχουν μειώσει τη λογική σκέψη και τον κοινό νού. Το Βήμα (6.8.15)

———————————————————-

Ακρα Αριστερά , ουδέν μέλλον

(Επί του άρθρου του κ. Σταύρου Ψυχάρη “Η μοίρα της Αριστεράς)

Εάν εννοείτε την Ριζοσπαστική  Αριστερά, θα ήταν σωστότερο να το γράψετε, γιατί σύμφωνα με τις πολιτικές επιστήμες στην Ευρώπη επεκτείνετε ο όρος Αριστερά και σε άλλα αριστερά μορφώμαστα (π.χ. κομμουνιστικά, σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα).

Κομματικά μορφώματα της Ακρας Αριστεράς δεν έχουν ύστερα από την κατάρρευση του “Παγκόσμιου Σοσιαλιστικού Συστήματος” ( “Υπαρκτού Σοσιαλισμού”) ουδέν μέλλον.

Το Βήμα (2.8.15)

———————————————————

Αριστεροστρεφής πολυλογία, Βολονταρισμος

Το αριστεροστροφές ανούσιο, επιπόλαιο, εξυπνακίστικο και πολλάκις διεθνώς λίαν προκλητικό parlare μερικών πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ είναι μία ιδιαίτερη έκφανση των αέναων ιδεοληπτικών ομιλιών των πολιτικών αυτού του κινήματος γενικά και ιδιαιτέρως στην προεκλογική εποχή .

Πέραν τούτου σημειώνεται μία τεράστια διαφορά μεταξύ των εύκολων και ανέξοδων ουτοπιών από το ένα μέρος και των έργων από το άλλο μέρος. Στηριζόμενοι στον λεκτικό βολονταρισμό, επιλύνουν μόνον κατά φαντασίαν τα υπάρχοντα οικονομικά προβλήματα, γιατί τους λείπει η απαραίτητη ικανότητα.

Εν κατακλείδι : Η έκρηξη της εύκολης πολυλογίας αποτελεί ψυχολογικά ένα ισοφάρισμα στην ανυπαρξία έργων και πρόκειται για αυτοσκοπό, αυτοβαυκαλισμό και αυτοϊκανοποίηση. Καθημερινή ( 1. 4.15 ).

- ————————————————-

Η Δεξιά και η Αριστερά στην Ελλάδα χωρίς ευρωπαϊκό επίπεδο

Ακριβώς, η βαλκανοανατολίτικη ελληνική δεξιά δεν έχει ουδεμία σχέση με την Δεξιά των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών.
Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική Αριστερά σε σύγκριση με την ευρωπαϊκή.
Πέραν τούτου, δεν είναι οπαδός της χαοτικής και νεποτιστικής ΝΔ ή του άκρως διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ, όποιος κάνει κριτική στον τελείως ανίκανο και ακατάλληλο για την εξουσία ΣΥΡΙΖΑ.

Στην χώρα , όπου ζω, ψηφίζω το κόμμα που έχει hic et nunc (εδώ και τώρα) την σωστή πολιτική, αλλά ταυτόχρονα αποκλείω τα ακραία κόμματα που σημαίνει την Ακρα Αριστερά και την Ακρα Δεξιά.
Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι ποδοσφαιρικές ομάδες. Καθημερινή (10.5.15)

———————————————————–

Τριτοκοσμικός Παραλογισμός (2012)

Σχήμα και περιεχόμενο των πολλαπλών δηλώσεων κ.Τσίπρα θυμίζουν τριτοκοσμικούς πολιτικούς , ίσως και επίδοξους δικτατορίσκους. Από την γενική συμπεριφορά του απορρέει το συμπέρασμα, ότι κ.Τσίπρας  διακατέχεται από πρωτοφανή νομομηδενισμό και παραλλήλως και από αναρχισμό. Εκτός τούτου έχει ένα πολύ περιορισμένο μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο .

Ο αντικειμενικός παρατηρητής έχει την εντύπωση, ότι ο Τσίπρας  προσπαθεί ασυστόλως και λαϊκιστικότατα να εφαρμόσει αναρχικές και νομοκλαστικές σκέψεις και συνήθειες στην ΕΕ. Σε τριτοκοσμικές χώρες θα τον αποθέωναν, όπως έχει συμβεί με παρόμοιους “λαϊκούς ήρωες“ στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή και ιδιαιτέρως στη Λατινική Αμερική. Ευκαιρίας δοθείσης θα του υπενθυμίσουμε , ότι ο ιδεολογικός και πολιτικός του μικροκόσμος δεν ανταποκρίνεται ουδόλως στους ισχύοντες κανόνες διεθνώς καθώς και στα πλαίσια της ΕΕ.

1. Εδώ και πέντε  χιλιάδες έτη υφίστανται κράτη , τα οποία στηρίζονται σε νόμους (ήδη προ 4250ετών στη Σουμερία) και τάξη. Η αναρχία και η ασυδοσία αντιτίθενται στους νόμους και στην απαραίτητη λειτουργία του κράτους, γι αυτό πρέπει οι υπεύθυνοι να τιμωρούνται. Το ίδιο ισχύει και στις διεθνείς διακρατικές σχέσεις.

2. Δεν υπάρχουν απόλυτη αλήθεια, απόλυτη ελευθερία και απόλυτη κοινωνική δικαιοσύνη. Όλα είναι σχετικά Το απόλυτο οδηγεί συνήθως σε τυραννία.

3. Σε περίπτωση που η πλειοψηφία του λαού δεν είναι σύμφωνη με το πολιτικοκοινωνικό σύστημα εξεγείρεται και συνήθως ακολουθεί ο εμφύλιος σπαραγμός.

4. Οι πολυάριθμες , σχεδόν χειμαρρώδεις καταγγελίες στη Βουλή ίσως να εντυπωσιάζουν τον „λαουτσίκο“, δεν λύνουν όμως κανένα πρόβλημα. Συμφώνως με τους κανόνες της λογικής και της διαλεκτικής αποτελούν διαπίστωση και επίλυση ενός προβλήματος μίαν οντότητα. Και τα δύο προϋποθέτουν συστηματική έρευνα του προβλήματος, κάτι που γίνεται με νηφαλιώτητα και όχι μα ανέξοδους συναισθηματισμούς και με γελοίους λαϊκισμούς.

Η διαπίστωση και η επίλυση του προβλήματος συντελούνται όχι βολονταριστικά , γιατί στηρίζονται σε ειδικές μεθόδους. Στο στάδιο της επίλυσης πρέπει να εξευρεθεί η κατάλληλη μέθοδος.

5. Στις διεθνείς σχέσεις και ειδικά στις διακρατικές σχέσεις ισχύουν αρχές αναγνωρισμένες από όλα τα κράτη. Μία από αυτές είναι η αρχή pacta sunt servanda (συμφωνίες πρέπει να τηρούνται) , η οποία ανήκει στου επτά πυλώνες του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και είναι βάση του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου ( Σύμβαση περί του Δικαίου των Συμφωνιών από το 1969 ).
Στο ντοκουμέντο αυτό αναφέρονται οι λόγοι για μία πιθανή απελευθέρωση από τις υποχρεώσεις. Αλλά δεν αφορούν τους κανόνες των συμφωνίων της Ελλάδας με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

6. Οι συμφωνίες έχουν υπογραφεί από την ελληνική κυβέρνηση στο όνομα του ελληνικού κράτους ως υποκείμενου του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου. Οι απόψεις κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν επιτρέπεται να τορπιλίσουν την υλοποίηση των συμφωνηθέντων υποχρεώσεων.
Οι συμφωνίες ισχύουν αυτονοήτως για κάθε ελληνική κυβέρνηση. Τριτοκοσμικές χώρες , οι οποίες προσπάθησαν με το κόλπο της εξέγερσης ( ονομαζόταν συνήθως „κοινωνική επανάσταση“ να απαλλαγούν απο τις υποχρεώσες τους , εχουν όμως κάνει δυσμενέστατες εμπειρίες και έγιναν κατόπιν πολύ προσεκτικές.

7. Η μονομερής απαίτηση για επαναδιαπραγμάτευση συμφωνιών ύστερα από εκλογές είναι κάτι το παράλογο και επικίνδυνο. Απαραίτητη προϋπόθεση για νέες διαπραγματεύσεις είναι η αμοιβαιότητα.

Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο.

——————————————————-

Ανορθολογισμός και υπερεξυπνακισμός της Αριστεράς

Εννοιολογικός ανορθολογισμός, αριστερός εξυπνακισμός, αθυροστομία, λεκτική τρομοκρατία.
Με το ενοχλητικό φαινόμενο „της επαναστατικής βεβαιότητας που τους πάντες τυφλώνει και τα πάντα περιορίζει“ ( Τάκης Θεοδωρόπουλος ) έχω να κάνω όταν έρχομαι στην γενέτειρά μου κάθε καλοκαίρι .

Κατ αρχάς ήμουν διατεθειμένος να συζητήσω και για πολιτικά θέματα, αλλά κατόπιν το μετάνοιωσα πικρά γιατί πάρα λίγο να πάθω εγκεφαλικό.
Γι αυτό αποφεύγω εδώ και τρία χρόνια συστηματικά πολιτικές συζητήσεις με πρώην συμμαθητές και φίλους που ανήκουν στην Αριστερά και επομένως όλοι τα ξερουν όλα, βάζουν στη θέση τους και καθηγητές πανεπιστημίου ακόμη και στους επιστημονικούς τους κλάδους .

Για να εννοήσω τί άραγε συμβαίνει, ασχολήθηκα κάπως εντατικά με αυτό το φαινόμενο. Ιδού μερικά αποτελέσματα της ενασχόλησης.

1. Υπάρχει μόνον αριστερός εννοιολογικός ανορθολογισμός και εξυπνακισμός . Είναι πλατειά διαδεδομένος μεταξύ των οπαδών ιδιαιτέρως του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ,  εν μέρει και του αποθνήσκοντος ΠΑΣΟΚ.

2. Η πιό αποκρουστική έκμφανση αυτού του φαινομένου είναι η πεποίθηση , ότι οι αριστεροί έχουν το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας, γιατί έχουν δήθεν αποκτήσει μερικές γνώσεις του Μαρξισμού και του Λενινισμού ( ΚΚΕ ). Εν γνώσει του αντικειμένου έχω λόγο να αμφιβάλλω, αν έχουν πράγματι καταλάβει τον Κάρολο Μαρξ ( ιδιαίτερα τον Διαλεχτικό και τον Ιστορικό Υλισμό ).
3. Οι περισσοτεροι αριστεροί ζουν στον αστερισμό των σχεδόν θρησκευτικών φαντασιώσεων, δηλαδή είναι εξωπραγματικοί.
4. Το βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής συμπεριφοράς τους είναι η αδιαλλαξία και η τελεία έλλειψη της λογικής και της ανεκτικότητας.
5. Έχουν συστηματικά διαστρεβλώσει βασικές πολιτικές ένννοιες και τους διακρίνει μία μάλλον τριτοκοσμικη αθυροστομία.
6. Διακατέχονται πέραν τούτου από επικίνδυνα , καταστροφικά και αρρωστημενα συναισθήματα κοινωνικού και ταξικού φθόνου και μίσους ( Ιδέ εδώ στο  Μπλογγ μου πολλά παρόμοια άρθρα και μελέτες ).

Δημοσιευθέν συχνά σε μερικές εφημερίδες ( ηλεκτρονική έκδοση ).

———————————————————

ΣΥΡΙΖΑ , εγγενής συγκρουσιασμός και διχασμός

Γενικά εμπεριέχει ο μαρξισμός-λενινισμός, από τον οποίο διακατέχεται η πλειονότητα των πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ, νομοτελειακά τον αρρωστημένο συγκρουσιασμό και τον διχασμό ως μίαν ιδιαίτερη έκφανση της αναχρονιστικής θεωρίας περί του ταξικού αγώνα, αν και κανένας πολιτικός του κινήματος δεν ανήκει στην εργατική τάξη και όμως αυτοί παριστάνουν τους επαναστάτες.

Πρόκειται στην πλειονότητα για μικροαστούς, για τους οποίους η κοσμοθεωρία αποτελεί μόνον ένα εργαλείο για να υλοποιήσουν επί τέλους και αυτοί τη μεγάλη μάσα (γερμανιστί : “großes Fressen). Καθημερινή (23.6.15)

————————————————————

Ανορθολογικός Κρατισμός

Αντικειμενικότητα, Συγκριτικότητα, Ιστορικότητα,Συγκεκριμενικότητα ( όχι ιδεοληψίες, ψευδαισθήσεις, τριτοκοσμικός λαϊκισμός, ρηχότητα και επιπολαιότητα ).

1.Ειδικοί ιστορικοί έχουν αποδείξει, ότι ένας από τους λόγους για την ταχεία και ευρεία άνοδο της αρχαίας Ελλάδας ήταν η Ατομική Πρωτοβουλία σε σύνδεση με το ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ( Επίκουρος ) και στην ανταγωνιστικότητα.. Αυτά τα έχει υπογραμμίσει ακόμη και ο Karl Marx.

2. Ανεξάρτητα , από το αν μας αρέσει, το οικονομικοκοινωνικό μοντέλο του καπιταλισμού και το πολιτικό μοντέλο του αστικού κράτους είναι σε σύγκριση με το δουλοκτητικό, με το φεουδαλικό σύστημα καθώς και με τα ολοκληρωτικά συστήματα („Υπαρκτός Σοσιαλισμός“, ιταλικός Φασισμός και γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός) το ισχυρότερο, ανώτερο και καλύτερο για όλον τον  λαό. Φυσικά δεν είναι παραδεισιακό όπως στις κοινωνικοπολιτικές ουτοπίες.

Στον  “Υπαρκτό  Σοσιαλισμό”  ο  οποίος στηριζόταν στον οικονομικό κρατισμό ( χαμηλή παραγωγικότητα και ποιότητα , πολύ χαμηλή δημιουργικότητα, έλλειψη του ιδιωτικού ενδιαφέροντος και συμφέροντος, ανορθολογική γραφειοκρατία, έλλειψη δημοκρατίας και ελευθερίας  κοκ.) κατέρρευσαν οι οικονομικοκοινωνικές ουτοπίες  εσαεί και υποβιβάσθηκε ο οικονομικός κρατισμός ως κάτι το τελείως αντιπαραγωγικό και άχρηστο δια παντός.

4. Οι ευρείες αποκρατικοποιήσεις στην Μεγάλη Βρεταννία υπό την Thatcher ήταν οι απαραίτητες προüποθέσεις για την ραγδαία οικονομική άνοδο. Αλλά το πιό σημαντικό παράδειγμα είναι η Κίνα. Αμέσως ύστερα από καθοριστικές αποκρατικοποιήσεις έχει εκτιναχθεί η πάλαι ποτέ καθυστερημένη Κίνα σε συντομότατο χρονικό διάστημα στα ύψη και σχεδόν σε δεύτερη υπερδύναμη.

Διατί προς Δία είναι η ελληνική Αριστερά τόσο ανεγκέφαλη , καθυστερημένη  και υπερσυντηρητική ; ( Ιδέ εδώ στο Μπλογγ μου πολλά άρθρα και μελέτες περί της Αριστεράς ).

Δημοσιευθέν επανειλημμένως στον ηλεκτρονικό τύπο.

——————————————————–

“Αριστεροί” πολιτικοί και οι γυναίκες τους

Γενικά σημειώνεται μία σχεδόν νομοτελειακή επιθυμία που επηρεάζει και τελικά μεταβάλλει
την πολιτική τοποθέτηση των μικροαστών πολιτικών , αφού αυτοί αναλάβουν την εξουσία και βασικά αποφασίζουν για την διαχείριση του εθνικού
εισοδήματος.
Με αυτόν τον τρόπο αποκτούν μέσα σε ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα πλούτο και αρχίζουν όχι μόνον να μιμούνται, αλλά και να ανταγωνίζονται την εύπορη αστική τάξη.

Αυτό το φαινόμενο είναι πασίγνωστο όχι μόνον σε τριτοκοσμικές χώρες, αλλά και στην Νότια Ευρώπη.

Η επίτευξη ενός ανώτερου βιοτικού επιπέδου επί τη βάσει δημοσίων οικονομικών μέσων συνεπιφέρει μίαν ριζική μεταλλαγή του βασικού κώδικα
συμπεριφοράς καθώς και των κοινωνικών, ηθικών και αισθητικών αξιών.

Οι μικροαστοί πολιτικοί με αξιώματα παίρνουν π.χ. διαζύγιο με την σύζυγό τους , με την οποία έχουν δημιουργήσει οικογένεια και συνήθως παντρεύονται μίαν πολύ νεώτερη και ωραία γυναίκα.

Στην Ελλάδα σημειώνονται οι γνωστές περιπτώσεις του Α.Παπανδρέου, του διαβόητουΤσοχατζόπουλου κ.α. Πολύ διαδεδομένα είναι τέτοια φαινόμενα στην Γαλλία , εν μέρει και στην Γερμανία ( W. Brandt, G, Schröder, Ο. Lafontaine ),ενώ στην Βόρεια Ευρώπη είναι αυτά άγνωστα.

Αλλά στην Νότια Ευρώπη και ιδιαιτέρως στην Ελλάδα είναι αυτή η ριζική μετάλλαξη των πολιτικών στενά συνυφασμένη με μία πολιτική διαφθορά.
Ο ΓΑΠ όμως αναδεικνύει δύο ιδιαιτερότητες :
α) δεν παντρεύτηκε μία πολύ νεότερη γυναίκα και β) δεν ήταν διεφθαρμένος.

Αλλά γενικά θεωρείται ως νοητικά υστερημένος και όμως έγινε πολιτικός σε εξέχουσα θέση λόγω αίματος (ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ). iefimerida (21.1.16)

Εικόνα του Ανθρώπου-Κοσμοαντίληψη (Δύση , Ισλάμ, Κονφουκιανισμός, Ολοκληρωτισμός, Ορθοδοξία

Εικόνα του Ανθρώπου-Κοσμοαντίληψη (Δύση , Ισλάμ, Κονφουκιανισμός, Ολοκληρωτισμός, ΟρθοδοξίαΚοσμοαντίληψη και Εικόνα του Ανθρώπου

Θα ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιούμε τους επιστημονικά καθιερωμένους όρους ΚΟΣΜΟΑΝΤΙΛΗΨΗ και ΕΙΚΟΝΑ του ΑΝΘΡΩΠΟΥ με τα συστατικά τους στοιχεία.

Σήμερα έχει σε γενικές γραμμές κάθε κύκλος πολιτισμού ( Ο Δυτικός, Ο Κονφουκιανικός, ο Ισλαμικός και ο Ινδουϊστικός Κύκλος Πολιτισμού) την δική του Κοσμοαντίληψη και την δική του Εικόνα του ανθρώπου.

Οι μεγαλύτερες διαφορές σημειώνονται μεταξύ του ανθρωποκεντρισμού (Δύση) και του θεοκεντρισμού (Ισλάμ) καθώς και μεταξύ της δημοκρατίας και του αυταρχισμού ή και του οκληρωτισμού.

Καθημερινή (15.11.1

—————————- ————————

Δύση (Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού) και Ισλάμ (Ισλαμικός Κύκλος
Πολιτισμού), Διαφορά σε Κοσμοαντίληψη και σε Εικόνα του Ανθρώπου
(κάθε φαινόμενο έχει τον πυρήνα του : punctum quaestionis))

α) Κοσμοαντίληψη

Δύση

Δημοκρατία, παρλαμενταρισμός, βασικές ελευθερίες και βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, κράτος του δικαίου, διάκριση των εξουσιών, προτεραιότητα του λόγου (λογική σκέψη) προ των συναισθημάτων (ratio vs emotio ιδιαιτέρως από την εποχή του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού).
Αυτό όμως ισχύει στις χώρες με ορθόδοξη παράδοση μόνον εν μέρει.

Ισλαμικές χώρες

Θεοκεντρισμός, αυταρχικά, δεσποτικά (εδώ και 5 χιλιάδες έτη χωρίς διακοπή) και δικτατορικά συστήματα, εν μέρει ολοκληρωτισμός , ακόμη και κληρικοφασιστικά (Hamad Abdel-Samad, Der islamische Faschismus, Eine Analyse, Droemer Verlag, München, 2014, ISBN 978-3-426-30075-6), προτεραιότητα της φυλής , του γένους , της οικογένειας, προτεραιότητα των συναισθημάτων προ του λόγου (emotio vs ratio ήδη απο τον 11ο αι. Al Ghasali).

β) Εικόνα του Ανθρώπου

Δύση

Ανθρωποκεντρισμός, ατομοκεντρισμός (όχι ατομικιστικά, οι ορθόδοξοι Θεολόγοι μπερδεύουν σκοπίμως διαστρεβλώνοντας τις διαφορετικές έννοιες ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ( γερμ. Individualität) και ατομικισμό ( γερμ. Individualismus), δημιουργικότητα, πολίτης (citoyen), βασικές πολιτικές ελευθερίες, βασικά ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα, δημιουργικότητα, κριτική σκέψη.

Ισλαμικές χώρες

Μάζα, οικογένεια, γένος, τελείως άγνωστα το άτομο και ο πολίτης, ούτε
ελευθερίες, ούτε ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα, ούτε δημιουργικότητα, ούτε κριτική σκέψη.

Κατά τα άλλα συνιστώ σε αυτούς που ενδιαφέρονται για σοβαρές γνώσεις το εξής καταπληκτικό βιβλίο, στο οποίο θίγονται μερικά από τα παραπάνω θέματα : Ian Buruma, Avishai Margalit, Occidentalism , The West in the Eyes of Its Enemies , Penguin Press, New York , 2004, ISBN 3-446-20614-0 ( Επίσης στα Γερμανικά : Okzidentalismus, Der Westen in den Augen seiner Feinde, Carl Hanser Verlag, München-Zürich, 2005 )

Σε αυτό το σύγγραμμα αναφέρονται οι πιο μεγάλοι εχθροί του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού πρωτοστατούντων των Ρώσων (Εκκλησία και Θεολόγοι) μαζί με τους Ιταλούς Φασίστες, τους Γερμανούς Εθνικοσοσιαλιστές, τους Ιάπωνες ούλτραεθνικιστές και φυσικά τους ισλαμιστές φονταμενταλιστές και γίνεται επίσης κατανοητό το ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΜΙΣΟΣ της ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και των Θεολόγων της κατά της κοσμοαντίληψης και της Εικόνας του Ανθρώπου του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού.

Δημοσιευθέν συχνά στον ελληνικό ηλεκτρονικό τύπο, τελευταία στην Καθημερινή (22.11.15)

—————————————————

Εικόνα το Ανθρώπου, Καπιταλισμός (Ευρωπαϊκός, Κονφουκιανικός), Ευρωπαϊκό Κράτος, Ατομικότητα στον Ευρωπαϊκό Μεσαίωνα

1. Η Εικόνα του Ανθρώπου είναι πρωτίστως ένα ΣΥΝΘΕΤΟ φαινόμενο (κλιματικές συνθήκες δεκάδων χιλιάδων ετών , εθνολογία, παράδοση, θρησκεία, ιστορία, πολιτικό σύστημα ).
Ομως όλα είναι μεταβλητά (προσδίδεται στον Ηράκλειτο : “Τα πάντα ρει”).

2. Ο Καπιταλισμός στην Ευρώπη είναι προϊόν της Βιομηχανικής Επανάστασης (Αγγλία). Υπό τον φακό της Φιλοσοφίας της Οικονομίας αποτελεί ο Καπιταλισμός ένα προϊόν του συνδιασμού των παραγωγικών δυνάμεων με την προτεσταντική ηθική ΑΡΧΗ της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και με την καλβινιστική ΑΡΧΗ της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ.

Ο Καπιταλισμός της Κίνας και άλλων χωρών-μελών του Πολιτιστικού Κύκλου του Κονφουκιανισμού ένα αποτέλεσμα του συνδιασμού του Κονφουκιανισμού ( πρωτίστως ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΠΕΙΘΑΡΧΕΙΑ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ) με τις υψηλές τεχνολογίες.

3. Ευρωπαϊκό Κράτος :

α) Στο απώτερο μέλλον θα αντικατασταθούν τα πολλά ευρωπαϊκά κράτη με ένα πανευρωπαϊκό κρατικό μόρφωμα, τις “Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης”.
β) Ομως άλλα δυτικά κράτη όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία κλπ. καθώς και η αυταρχική, πολιτιστικά και οικονομικά καθυστερημένη Ρωσία να συνεχίσουν να υφίστανται.

4. Ατομικότητα ως προϋπόθεση του αργότερου ατομοκεντρισμού είναι theoria (Thomas de Aquin) cum praxi ( στις πόλεις ως κέντρα του πολιτισμού, των επιστημών, της οικονομίας, των τεχνών και του εμπορίου) προϊόν του Ευρωπαϊκού Μεσαίωνα, ενώ ο citoyen (Πολίτης) έχει εμπεδωθεί μέσω της ΑΣΤΙΚΗΣ Επανάστασης.

Αλλά στο Βυζάντιο δεν έχουν συντελεσθεί παρόμοιες εξελίξεις !

Iefimerida (9.12.15)

—————————————————

Εικόνα του Ανθρώπου  (Διεθνώς)

-Δύση : Ανθρωπος-Ατομο (Ατομικότητα, όχι Ατομικισμός) -Πολίτης.
-Ισλάμ : Αλλάχ-Οικογένεια , Γένος, Φυλή- όχι Ατομο, αλλά ο Ενας ως Υπήκοος. Απόλυτη προτεραιότητα της Οικογένειας, του Γένους και της Φυλής έναντι του Ενός.
-Κονφουκιανισμός : Απόλυτη προτεραιότητα της ολοκληρωτικής Κοινωνίας, ανυπαρξία του Ατόμου, ο Ενας ως υπήκοος.
- Ευρωπαϊκά ολοκληρωτικά συστήματα :

Ιταλικός Φασισμός, Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός, Σοβιετικός “Σοσιαλισμός” : Ανθρωπος, ανυπαρξία του Ατόμου, απόλυτη προτεραιότητα της Κοινωνίας (στην Γερμανία “Νationalsozialistische Volksgemeinschaft” : ” Εθνικοσοσιαλιστική Κοινωνία του Λαού”, “sozialistische Menschengemeinschft”: “Σοσιαλιστική Κοινωνία των Ανθρώπων” ) έναντι του ενός ως υπήκοου.

Καθημερινή (5.3.17)

——————————————————

Ορθοδοξία, Εικόνα του Ανθρώπου

1. Η Εικόνα του Ανθρώπου της Ορθοδοξίας είναι μεσαιωνική , δεν ανταποκρίνεται στην σύγχρονη εποχή.
2. Η Ορθοδοξία μπερδεύει την ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ με τον ατομικισμό.
3. Η Ορθοδοξία προσδίδει στην πίστη προτεραιότητα έναντι του Λόγου. Το ίδιο κάνει και η ισλαμική θρησκεία ήδη από τον 11. αι. (Al Ghasali, θεολόγος και φιλόσοφος).
4. Στην Ορθοδοξία δεν παίζει η ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ουδένα ρόλο.
5. Υπερεκτίμηση του παρελθόντος και της Δευτέρας Παρουσίας και υποτίμηση του παρόντος.

Καθημερινή (8.1.16)

Ανθρωπος-Διαστάσεις, Ανθρωπος-Ατομον-Πολίτης, Ανθρωποκεντρισμός, Ατομοκεντρισμός, Ατομο-Κοινωνία, Πολίτης-Κράτος (Βορράς-Νότος Ευρώπης)

Ανθρωπος-Διαστάσεις, Ανθρωπος-Ατομον-Πολίτης, Ανθρωποκεντρισμός, Ατομοκεντρισμός, Ατομο-Κοινωνία, Πολίτης-Κράτος (Βορράς-Νότος Ευρώπης)

Αξιολόγηση και διατύπωση ιδίας γνώμης

Αφετηρία και βάση της διατύπωσης μίας ιδίας άποψης είναι η θεώρηση του ανθρώπου ως genus humanum ( ανθρώπινο είδος ) με τα συστατικά του στοιχεία, τα οποία λογω χώρου αναφέρονται χωρίς παραπομπές στις πηγές, αλλά οι επιστημονικά καταρτισμένοι τις γνωρίζουν καλά. Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα αναδεικνύει ο άνθρωπος τις εξής βασικές εκφάνσεις :

α) Ο άνθρωπος είναι πρωτίστως ένα ΒΙΟΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ όν. Αν και αυτό είναι αυτονόητο, έχει ο μαρξισμός στιςπρώην «σοσιαλιστικές» χώρες έως τα τέλη της δεκαετίας του 70 απορρίψει αυτήν την ανθρώπινη ιδιότητα με τα ακόλουθα επιχειρήματα :
(1) Η εγκληματικότητα των ανθρώπων στον καπιταλισμό έχει αποκλειστικά κοινωνικές ρίζες. Επειδή όμως και στον »σοσιαλισμό» έχει διαπιστωθεί εγκληματικότητα και όχι λίγη, αναγκάσθηκε το κράτος να ανακηρύξει όλα τα στοιχεία περί της εγκληματικότητας σε κρατικά μυστικά !

(2) Οι πόλεμοι έχουν ως κύρια αιτία επίσης αποκλειστικά τον καπιταλισμό, αλλά στην πραγματικότητα έχουν γίνει πόλεμοι και μεταξύ σοσιαλιστικών χωρών ( π.χ. μεταξύ Κίνας και Βιετνάμ και σφοδρές μάχες στα σύνορα μεταξύ της τότε Σοβιετικής Ενωσης και Κίνας κοντα στον ποταμό Αμούρ). Αφάνταστη υποκρισία σε ανώτατο κρατικό επίπεδο, αν και δήθεν είχαν το απόλυτο μονοπώλιο για την απόλυτη αλήθεια και την ηθική.

Οι νευρώνες ανήκουν μέσω του εγκεφάλου σε αυτήν την έκφανση και αποτελούν στο σύνολό τους ένα οντολογικό σύστημα μέσω των τρισεκατομμυρίων συνάψεων μεγίστης κινητικότητας . Ο εγκέφαλος στο σύνολό του είναι αυτονοήτως το πιό σύνθετο, πολύπλοκο και τέλειο δημιούργημα της αώνιας ενέργειας ή δύναμης, στην οποία στηρίζονται το σύμπαν καθώς και ο άνθρωπος.
Στον εγκέφαλο του άνθρώπου και όχι σε άλλο όργανο του  ανθρωπίνου σώματος γεννιούνται τόσο η λογική σκέψη , όσο και τα αισθήματα μεταξύ αυτών και η πίστη. Αλλά η πίστη ως προϊόν του ανθρώπινου εγκεφάλου υπόκειται επιρροών κοινωνικού, πολιτικού, και πολιτισμικού χαρακτήρα.

β ) Ο άνθρωπος είναι ένα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ  ον, μεταξύ του οποίου και της κοινωνίας υφίσταται μία διαλεκτική αλληλοεπίδραση. Ο μαρξισμός αναγνωρίζει αυτήν την έκφανση ως την
πρυτανεύουσα και υπογραμμίζει εντόνως και μονόπλευρα την οικονομική διάσταση.

γ ) Ο άνθρωπος είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ όν  (Αριστοτέλης  : “ζώον πολιτικόν”), μεταξύ του οποίου υπό την ιδιότητα του ατόμου και του πολίτου από το ένα μέρος και του κράτους από το άλλο μέρος σημειώνεται τουλάχιστον θεωρητικά επίσης μία διαλεκτική αλληλουχία. Ο Νεοέλληνας είναι ένα θεωρητικά όν υπερπολιτικόν.

δ ) Ο άνθρωπος είναι ένα ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΝ  ον που σημαίνει ότι στην ζωή του ανήκει ως κάτι το τελείως απαραίτητο και η κουλτούρα.

Οι προαναφερθείσες εκφάνσεις του ανθρώπου αποτελούν υπό τον φακό της συστημικής θεωρίας ένα γνωσιολογικό σύστημα, του οποίου τα στοιχεία είναι μεταξύ τους στενότατα συνδεδεμένα ( το καθένα με όλα τα άλλα ).
Τοιουτοτρόπως δημιουργείται μία ποιοτικά ανώτερη οντότητα και αναπτύσει μία μεγάλη δυναμικότητα που σημαίνει ότι σταδιακά στο χρόνο διαδραματίζονται μεταλλάξεις, οι οποίες ανταποκρίνονται σε μίαν ιδιαίτερη μορφή του εξελικτικού νόμου. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα, ότι ο εγκέφαλος του ανθρώπου με τους 100 δισεκατομμύρια Νευρώνες και τα δύο
τρισεκατομμύρια συνάψεις στο σύνολο του ως κεντρικό όργανο του ανθρώπου υπό την ιδιότητα του βιοψυχολογικού οντος
διατηρεί αενάως δυναμικές αλληλοσχέσεις με τις άλλες εκφάνσεις του ανθρώπου.

Aλλες εκφράσεις όπως HOMO OECONOMICUS( (οικονομικός άνθρωπος : ο άνθρωπος που σκέπτεται πρωτίστως την οικονομία), HOMO CONSUMENS ( ο άνθρωπος που σκέπτεται ιδιαιτέρως την κατανάλωση όπως π.χ. ο πρωτογονικός καταναλωτισμός ) και HOMO CONSUMENS ( ο βιαιοπραγής άνθρωπος) είναι μάλλον δημοσιογραφικές, το πολύ κοινωνιολογικές, αλλά δεν έχουν ακόμη την ποιότητα επιστημονικών όρων (termini scientifici). Καθημερινή (10.5.17)

————————————————————————

Ανθρωποκεντρισμός, Ατομοκεντρισμός, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Συμφεροντολογισμός

Η προσέγγιση είναι φιλοσοφική και στηρίζεται στην Εικόνα του Ανθρώπου του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού που είναι στενά συνυφασμένη με τα ατομικά (υποκειμενικά) δικαιώματα του ανθρώπου. Η προσέγγιση δεν μπορεί να είναι θεολογική, αν και γνωστή, γιατί υπάρχουν πολλές θρησκείες με την εκάστοτοτε θεολογία και την εκάστοτε Εικόνα του Ανθρώπου.

Ο ανθρωποκεντρισμός έχει δημιουργηθεί στην αρχαία Ελλάδα. Ο σοφιστής Πρωταγόρας έχει διατυπώσει την ακόλουθη κοσμοϊστορική άποψη : „ Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος “.

Δική μου ερμηνεία ( από σύγγραμμά μου στην Ολλανδία, 1990 ) :

α ) Αντικατάσταση του θεοκεντρικού με ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα.
β ) Ο άνθρωπος είναι ένα ενεργόν ον, το οποίο μεταβάλλει το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον του.
γ ) Μεταξύ του περιβάλλοντος και του ανθρώπου υπάρχει αλληλοεπίδραση.
δ ) Ο άνθρωπος κατακτά το περιβάλλον του και εξελίσσεται σε μέτρον του.
ε ) Ο άνθρωπος είναι το μέτρον , με το οποίο αξιολογούνται η κοινωνία, οι κανόνες, οι νόμοι και οι συνήθειες.
ζ ) Το απόφθεγμα εκφράζει κριτική τοποθέτηση έναντι της θρησκείας.
η ) Διευκρινίζεται, ότι οι νομικοί κανόνες του κράτους και οι ηθικοί κανόνες της κοινωνίας είναι σχετικοί.

Ο Στωϊκός Φιλόσοφος Ποσειδώνιος πήγε πιό πέρα : „Όπως το κορμί μας υψώνεται ευθέως και προς τον ουρανό, έτσι είναι και το πνεύμα μας, το οποίο δύναται να θέαται ό,τι θέλει, η φύση τον έκανε έτσι, ώστε να θέλει το ίδιο όπως οι θεοί, με την προϋπόθεση , ότι χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του… „ ( δική μου μετάφραση από τα αρχαία Ελληνικά ).

Ερμηνεία :

α ) Να μη σέρνεσαι σαν τα ζώα, αλλά να περπατάς με υψωμένο κεφάλι.
β ) Να συμπεριφέρεσαι αξιοπρεπώς και με αυτοπεποίθηση.
γ ) Μην επιτρέπεις σε κανένα να σε προσβάλλει και να σε ταπεινώσει.
δ ) Να μην υποκύπτεις σε ουδεμία πίεση.
ε ) Να απαιτείς και να υπερασπίζεσαι τα δικαίωματά σου.
ζ ) Να έχεις συνείδηση της δικιάς σου δύναμης και των δικών σου δυνατοτήτων προόδου.
η ) Να υπερασπισθείς την αυτεξουσία ( αυτονομία ) σου. Να μην επιτρέψεις ποτέ ετερονομία από άλλους , ούτε από θεούς ούτε από ανθρώπους.

Σπουδαστές μου ( φοιτητές , μεταπτυχιακοί, δοκτορά ) από αραβικές χώρες τρόμαζαν , όταν στα πλαίσια μίας ειδικής πανεπιστημιακής διάλεξης άκουγαν τέτοιες “βλασφημίες “.
Μου γνωστοποίησαν, ότι αν ο Πρωταγόρας και ο Ποσειδώνιος ζούσαν σε μίαν ισλαμική χώρα θα τους αποκεφάλιζαν αμέσως, δηλαδή ανευ δίκης.
Αυτή είναι η τεράστια πολιτισμική διαφορά μεταξύ του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού από την μια μεριά και του Ισλαμικού Κύκλου Πολιτισμού (Θεοκεντρισμός και εν μέρει Θεοκρατία) από την άλλη μεριά.

Ο Ανθρωποκεντρισμός έχει δημιουργήσει στην εξελιγμένη Ευρώπη το Άτομο και τον Πολίτη (citoyen), τα ανθρώπινα Δικαιώματα και το κράτος Δικαίου. Αλλά γενικά ο άνθρωπος δεν είναι μόνον homo homini lupus (Ο άνθρωπος είναι για τον άνθρωπο λύκος, Δημόφιλος, Plautus) ) ούτε μόνον homo res sacra homini (Ο άνθρωπος είναι για τον άνθρωπο κάτι το άγιο,  Seneca ).

Το Ατομο έχει μεταξύ άλλων κοινωνική συνείδηση (commune bonum : συμφέρον του συνόλου ), ενώ ο πολίτης διαθέτει και νομική συνείδηση : πρωτίστως αναγνώριση της διαλεκτικής αλληλουχίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (στην Ελλάδα τελείως άγνωστο).

Η Ατομικότητά του εκφράζεται στην προσωπικότητα και στην ιδιαιτερότητά του.
Ο Ατομικισμός αποδέχεται την προτεραιότητα του ατόμου έναντι της κοινωνίας. Και όμως, στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία γίνεται σκοπίμως μία ανεπίτρεπτη σύγχιση των εννοιών Ατομικότητα και Ατομικισμός.
Ο Ατομικισμός εστιάζει το συμφέρον του ατόμου στο επίκεντρο της κοινωνίας. Αυτό αναφέρεται ήδη στην κωμωδία του Ρωμαίου Terentius „Andria“: „Proximus sum egomet mihi“ („Ο καθένας σκέπτεται ( μόνον ) τον εαυτό του“).
Το ίδιο έχει αναφερθεί ήδη προ αυτού στον „Αίαντα“ του Σοφοκλή και στην „Μήδεια“ του Ευριπίδη .

Μία παραλλαγή του εγωϊσμού είναι ο Ναρκισσισμός.
Ο Φιλοτομαρισμός είναι το ύστατο στάδιο του Εγωϊσμού. Σημαίνει πρωτίστως την πραγματοποίηση των ιδίων συμφερόντων με θεμιτά η και με αθέμιτα μέσα ακόμη και κατά των συνανθρώπων.

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής σαν σχόλιο κάτω από το άρθρο ου Χ. Γιανναρά ( 9.3.14 ).

——————————————————-

Ατομο και κοινωνία, Πολίτης και κράτος, Βορράς και Νότος της Ευρώπης ή η απωλεσθείσα αρχαία ελληνική επιστημονική κληρονομιά στην Ελλάδα και η αξιοποίησή της στην Ευρώπη βορείως των Αλπεων.

Μία συστηματική, νηφάλια, εμπεριστατωμένη και εκλαϊκευμένη επιστημονική θεώρηση

Το θέμα είναι σύνθετο και δύσκολο . Γι αυτό θα τοποθετηθώ επί τη βάσει μίας μικρής περίληψης ενός μεγάλου συγγράμματός μου στο Μπλογκ ( „Menschen-und Gesellschaftsbilder sowie Rechts-und Gerechtigkeitsvorstellungen in den Schriftdokumenten der alten Hochkulturen, Eine komparative philosophiehistorische Untersuchung“) και προετοιμάζεται (μετάφραση) για έκδοση από ένα ειδικό πανεπιστήμιο του Βατικανού με δικά του έξοδα . Παρατήρηση : Δεν είμαι ούτε προτεστάντης, ούτε καθολικός !

Αρχαίοι Ελληνες φιλόσοφοι

Υστερα από τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη ( τέλος του 6ου αι. ) και την δημοκρατικοποίηση του πολιτικού βίου στην Αθήνα έχει εξελιχθεί η Πόλις σε κέντρο των απόψεων περί των κοινωνικών και ηθικών αξιών. Η δημοκρατική κοινότητα προσπαθούσε να εμπεδώσει μίαν συνείδηση περί του συνόλου και γι αυτόν τον σκοπό απαιτούσε από κάθε πολίτη ως αρετή το ΟΦΕΛΟΣ για την κοινότητα. Αυτή η κοινωνική Αρχή της ΩΦΕΛΗΜΟΤΗΤΑΣ είναι το καθοριστικό κριτήριο για την αξιολόγηση κάθε πολίτου και όχι πλέον η καταγωγή του ( χαιρετίσματα στην νεοελληνική ψωροοικογενειοκρατία ! ).

Ετσι έχει δημιουργηθεί βαθμιαία το πρότυπο του δημοκρατικού πολίτου, ο οποίος κατείχε την συνείδηση της υπευθυνότητας για το κοινωνικό σύνολο. Κάθε πολίτης θεωρούσε τον εαυτό του ως μέρος ενός ενιαίου οργανισμού, της Πόλεως. Σε γενικές γραμμές επικρατούσε μία ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων του συνόλου και των οικονομικών συμφερόντων του ατόμου.

Οι Σοφιστές ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι θεωρούσαν το συμφέρον του συνόλου ως ιδιαίτερη ηθική αρχή για κάθε πολίτη. Οι Κυνικοί φιλόσοφοι ήταν ως εκπρόσωποι των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων σε θέση να δουν τις υπάρχουσες ταξικές αντιθέσεις και προσπαθούσαν να επιτύχουν μία πραγματική κοινωνική απελευθέρωση των ανθρώπων.

Πρωτίστως ο Επίκουρος και οι Κυνικοί φιλόσοφοι θεωρούσαν στην εποχή της κρίσης της Πόλεως τον άνθρωπο ως ένα ατομικιστικό όν. Ο Επίκουρος έχει πρεσβεύσει την άποψη, ότι δεν υπάρχει μία κοινωνία, γι αυτό πρέπει ο καθένας να φροντίσει για τον εαυτό του και έχει διατυπώσει το περίφημο „λάθε βιώσας” . Αυτό όμως σήμαινε απόρριψη της συμμετοχής στον κοινωνικό και πολιτικό βίο της Πόλεως και ήταν αντίθετο με το ιδανικό πρότυπο του πολίτου. Δηλαδή ο άνθρωπος δεν ήταν κατά την γνώμη του ένα „ζώον πολιτικόν” ( Αριστοτέλης ), αλλά ένα ον με εγωϊστικές τάσεις.
Ο Επίκουρος έχει παραλάβει την ατομική διδασκαλία του Δημοκρίτου και την έχει εφαρμόσει επί των κοινωνικών σχέσεων. Θεωρούσε το άτομον του Δημοκρίτου ως μίαν εικόνα του μεμονομένου ατόμου στην κοινωνία με την αυτοπεποίθηση του Ενός.

Ο Ατομικισμός και ο Εγωισμός ήταν για τον Επίκουρο η κυρία κινητήρια δύναμη για τις ενέργειες κάθε ανθρώπου. Ακριβώς 2300 έτη προ του Ελβετού φιλόσοφου J.J.Rousseau („contrat social“ : „Κοινωνικό Συμβόλαιο») έχει ο αιώνιος Επίκουρος εμπεδώσει την θεωρία της «Συνθήκης¨»( Κοινωνικό Συμβόλαιο ) καθώς και την Θεωρία του συμφέροντος : Σύγκλιση των διαφορετικών συμφερόντων των ατόμων προς δημιουργία του κοινωνικού συμβολαίου που σημαίνει συγκεκριμένα του συντάγματος.

Αυτός διαπιστώνοντας τα υπάρχοντα κοινωνικά και ταξικά προβλήματα, έχει τελείως απελπισθεί. Αλλά δεν έφθασε στο σημείο να βγάλει ένα πιό συνεπές συμπέρασμα και δη την αλλαγή του κοινωνικού και πολιτικού status quo μέσω του αγώνα. Προτίμησε την υλοποίηση της „ατομικής ευδαιμονίας“ από κοινού με ομοϊδεάτες . Η θεωρητική προüπόθεση ήταν για τον Επίκουρο η Αυτονομία του ατόμου ως μία κυρία ηθική αρχή.

Ευρωπαίοι φιλόσοφοι

Ακριβώς αυτή η ατομικιστική ηθική του Επικούρου έχει επηρεάσει πάρα πολύ στον 18ο αι. τον αστικό Διαφωτισμό στην Γαλλία και στην Αγγλία ( Rousseau, La Mettrie, Helvetius, Holbach, Hobbes, Hutcheson, Hume ). Τους άρεσε ιδιαιτέρως η άποψη του Επικούρου, ότι ο Εγωϊσμός είναι η πιό ισχυρή κινητήρια δύναμη του ανθρώπου μεν, αλλά προσπαθούσαν να τον κάνουν χρήσιμο και για την κοινωνία.

Και οι δύο πιό σημαντικοί εκπρόσωποι του αγγλικού Ουτιλιταρισμού J.Bentham και J. Mill προσπάθησαν να εμπεδώσουν επί των εγωϊστικών προüποθέσεων του ατομικιστικού ηδονισμού έναν κοινωνικό ευδαιμονισμό ( „την πιό μεγάλη ευτυχία για τον μεγαλύτερο αριθμό“, δηλαδή να είναι μέσω του ατομικιστικού ηδονισμού όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη της κοινωνίας ευτυχείς.

Ο Ατομικισμός των εκπροσώπων του αρχαίου „προλεταριάτου“, των Κυνικών φιλόσοφων ήταν πιό ισχυρός, γιατί είχε βαθειές ρίζες στην κοινωνία. Τον 4ο αι. έχει συντελεσθεί μία μεταλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων μέσω της όξυνσης των διαφορών μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών πολιτών. Αυτή η μεταλλαγή είχε ως συνέπεια νέες φιλοσοφικές τοποθετήσεις, όπως την αντικατάσταση του όρου Πολίτης με τον όρο Ανθρωπος. Οι Κυνικοί φιλόσοφοι προσπαθούσαν να πείσουν τα μέλη του Δήμου να επιτύχουν μέσω της διαπαιδαγώγησης και της αυτοδιαπαιδαγώγησης μίαν ατομικιστική μεταλλαγή της συνείδησης.

Σκοπίμως έχουν δημιουργήσει με τον κυνικό Ατομικισμό ένα αντίβαρο κατά της επικρατούσας αρχής του καλού του συνόλου, η οποία έχασε ήδη για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα την αξία της. Οι Κυνικοί φιλόσοφοι όμως δεν θεωρούσαν την κοινωνία, αλλά το κράτος ως εχθρό ( sic) ,υπερασπιζόνταν τα δικαιώματα και την ιδιαιτερότητα της προσωπικότητάς τους εναντίον του κράτους ( Πόλις) και απαιτούσαν απελευθέρωση από τους νόμους, τις υποχρεώσεις, τις συνήθειες, την δυσδαιμονία, τις θρησκευτικές λειτουργίες και την παράδοση.

Ετσι έχει διαιρεθεί η κοινωνία της πόλεως στην κανονική „κοινωνία των πολιτών“ και στη κοινότητα των φτωχών ως μία συλλογική κοινωνική δύναμη. Βαθμιαία ωρίμαζε η συνείδηση της αξίας του ατόμου, αλλά δεν υπήρχε μία οργάνωση για να διεκδικήσουν τα φτωχά άτομα τα δίκαιά τους. Τοιουτοτρόπως έχουν εφεύρει ένα ψυχολογικό μέσο και δη τον Ατομικισμό ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ  το άρθρο “Ατομο, Ατομικότητα, Ατομικισμός, Εγωϊσμός, Φιλοτομαρισμός ” και την μελέτη “Συμφέρον, Οφελος, Χρήσιμο, “Χρησιμοθηρία” ).

Από πολιτική άποψη επρόκειτο για ένα κίνημα διαμαρτυρίας, το οποίο είχε τον 18ο αι. μεγάλη επίδραση επί των ευρωπαϊκών αντιλήψεων περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να διαπιστώσει στα σύγχρονα συντάγματα σκέψεις των Κυνικών φιλόσοφων , τους οποίους το κατεστημένο τους συκοφαντούσε, γι αυτό και το προσβλητικό Κυνικοί φιλόσοφοι ( Σκυλοφιλόσοφοι ).

Τίποτα από αυτά τα εκπληκτικά δεν μάθαμε στο Γυμνάσιο. Η Δύση όμως αξιοποίησε ακόμη και αυτούς. Οταν για πρώτη φορά στις αρχές των 60χρονων το έχω διαπιστώσει αυτό, έπαθα σχεδόν κατάθλιψη. Ενώ η Δύση έχει προοδεύσει αξιοποιώντας το αρχαίο ελληνικό πνεύμα ( όχι μόνον τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη !) έθεσαν οι θεολόγοι και οι φιλόσοφοι του Βυζαντίου στο επίκεντρο της θεώρησής των   τα επουράνια, κάτι που δυστυχώς ακόμη και στο παρόν συνεχίζεται. Μερικοί Νεοέλληνες διανοούμενοι προσπαθούν ματαίως να μιμηθούν τους φιλόσοφους της Δύσης, αντί να αξιοποιήσουν ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ πρωτίστως τις συγκλονιστικές γνώσεις των αρχαίων ημών φυσικά λαμβάνοντας υπ όψη και τις σύγχρονες επιστημονικές επιτεύξεις της Δύσης ( Ιδέ στο Μπλογκ τις μελέτες «Ελλάς, Ανατολή και Δύση», «Δύση, Νόημα», «Δύση, Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού»).

Δημοσιευθέν στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής (
την τελευταία φορά στην 1.2.2014 ).

—————————————————————————–

Ατομον

Ο όρος του συγχρόνου ΑΤΟΜΟΥ έχει εμπεδωθεί από τον  Ιταλό  Φιλόσοφο και Θεολόγο Thoma Aquin  (Aquinas, 13ος αι.).

Τα χαρακτηριστικά του στοιχεία είναι σήμερα τα εξής : αυτονομία, ιδία βούληση , ελευθερία των επιλογών, αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση, φιλοπονία (εργατικότητα), φιλομάθεια, αυτοπειθαρχία, ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ της ΕΥΘΥΝΗΣ ( δεν είναι οι άλλοι υπαίτιοι για τις προσωπικές αποτυχίες), ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ  ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ,  διαλεκτική αλληλοεξάρτηση μεταξύ των ΔΙΚΑΙΩΝ και των ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ.

Ακριβώς αυτό το άτομο ήταν και είναι περαιτέρω η προϋπόθεση και βάση για τον σύγχρονο ΠΟΛΙΤΗ  (CITOYEN) , προϊόν του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ και  ιδιαιτέρως της Γαλλικής (Αστικής) Επανάστασης.

Ο Πολίτης με την Κρατική, τη Νομική και την Φορολογική Συνείδηση αποτελεί το φονταμέντο του σύγχρονου κράτους.  Μάλλον δεν ισχύουν αυτά για την Ελλάδα, γι αυτό δεν προοδεύει και κατάντησε εν τω μεταξύ σε ένα failed state.  Voila !

Δημοσιευθέν συχνά στον κεντρικό ηλεκτρονικό τύπο, τελευταία φορά στην Καθημερινή (21.1.17)

————————————————————-

Ατομικότητα, Δημιουργικότητα

Ομόφωνη γνώμη των Ευρωπαίων ειδικών ιστορικών :
Η ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ήταν ένα από τα “μυστικά” για τις κοσμοϊστορικές πολύπλευρες επιτεύξεις των αρχαίων Ελλήνων.

Είναι και τώρα μία από τις καθοριστικές προϋποθέσεις για την ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ (π.χ. συγκλονιστικές επιτεύξεις των αμερικανών ερευνητών στις υψηλές τεχνολογίες).

Στην Ελλάδα γίνεται σύγχιση μεταξύ της Ατομικότητας και του Ατομικισμού (Εγωϊσμού).

Οι μεγαλύτεροι εχθροί της Ατομικότητας είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Θεολόγοι της καθώς και το ΚΚΕ.
Διεθνώς μισούν την Ατομικότητα ο Καθολικισμός (όχι όμως ο Προτεσταντισμός), Ο Κονφουκιανισμός και ιδιαιτέρως το Ισλάμ. Καθημερινή (4.5.16)

———————————————————-

Ατομο, Πολίτης, Κοινωνία κράτος, Κοινωνική, κρατική, νομική και φορολογική συνείδηση

Σύμφωνα με την δυτική (όχι την Κονφουκιανική, την Ινδουιστική ή την Εβραϊκή) πολιτική και τη νομική επιστήμη αποτελούν η ΚΡΑΤΙΚΗ και η ΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ την conditio sine qua non για κάθε κράτος.
Και οι δύο καθιερωμένοι όροι (termini scientifici) δεν σημειώνονται στην ελληνική γλώσσα. Αντ αυτών χρησιμοποιείται η έκφραση “αίσθημα δικαίου “, κάτι που ο καθείς (μη πολίτης) ερμηνεύει κατά το δοκούν, δηλαδή σύμφωνα με το δικο του συμφέρον.
Και οι δύο όροι είναι συστατικά στοιχεία του citoyen (πολίτου), ο οποίος στην Ελλάδα υπάρχει μόνον προ φόρμα. Ο ΠΟΛΙΤΗΣ στηρίζεται στο ΑΤΟΜΟ.

Σύμφωνα με την πολιτική, τη νομική και την κοινωνιολογική επιστήμη είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία του σύγχρονου ΑΤΟΜΟΥ τα εξής : αυτονομία, ιδία βούληση , ελευθερία των επιλογών, αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση, φιλοπονία (εργατικότητα), φιλομάθεια, αυτοπειθαρχία, ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ της ΕΥΘΥΝΗΣ ( δεν είναι οι άλλοι υπαίτιοι για τις προσωπικές αποτυχίες), ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, διαλεκτική αλληλοεξάρτηση μεταξύ των ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ και των ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ.

Ακριβώς αυτό το ΑΤΟΜΟ ήταν και είναι περαιτέρω η προϋπόθεση και βάση για τον σύγχρονο ΠΟΛΙΤΗ (CITOYEN) , προϊόν του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ και ιδιαιτέρως της Γαλλικής (Αστικής) Επανάστασης (1789).
Ο συνδετικός κρίκος των ατόμων και της κοινωνίας ειναι η ΣΥΝΘΗΚΗ (Επίκουρος) η σύγχρονα το Contrat social (Jean-Jacques Rousseau).

Τα καθοριστικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ΠΟΛΙΤΟΥ είναι τα ακόλουθα : ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ή διαλεκτική αλληλοεξάρτηση δικαίων και ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ( άγνωστο στην Ελλάδα) και
το ΚΟΙΝΟΝ ΚΑΛΟΝ (Αριστοτέλης) ή  το ΣΥΜΦΕΡΟΝ του ΣΥΝΟΛΟΥ (Δημόκριτος).

Φυσικά σημειώνονται και άλλες απόψεις γώρω από το άτομο και την κοινωνία πρωτίστως εκ μέρους ρωμαιοκαθολικών και ορθόδοξων θεολόγων που έχουν μερικά κοινά γνωρίσματα όπως την εξωπραγματικότητα, την ηθικολογία, την αοριστολογία, την αγνοια, την μεσαιωνολατρεία και μία μαζοχιστική θρησκευτική ομφαλοσκόπηση.

Πέραν τούτου δεν παίζουν ύστερα από τη νικητήρια εμφάνιση του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και την Αστική Επανάσταση στη Γαλλία (1789) απολύτως ουδένα ρόλο στη Δύση ( ο σύγχρονος ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ όρος είναι Δυτικός Κύκλος Πολιτισμού). Και αυτό είναι στην Ελλάδα σχεδόν άγνωστο.

Καθημερινή ( 18.9.16, 16.7.17 )

(Εθνικοκοινωνισμός), Εθνικοκομμουνισμός, Αριστεροεθνικισμός (Εθνικοαριστερισμός), Εννοιες

(Εθνικοκοινωνισμός), Εθνικοκομμουνισμός, Αριστεροεθνικισμός (Εθνικοαριστερισμός),

H έκφραση Εθνικοσοσιαλισμός (Εθνικοκοινωνισμός) είναι στην πραγματικότητα μετάφραση της  γερμανικής  έννοιας  Nationalsozialismus. Ο συνδυασμός του κοινωνικού με τον εθνικό παράγοντα οδηγεί στον Εθνικοκοινωνισμό  ή  τουλάχιστον στον Αριστεροεθνικισμό (Εθνικοαριστερισμό)  ο οποίος έχει εμπεδωθεί στην Λατινική Αμερική ( (Allende, Chaves, Maduro et alt.) Ο πιό νωστός Ελληνας αριστεροεθνικιστής ή εθνικοκομμουνιστής είναι ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Ο Εθνικοκομμουνισμός έχει εμπεδωθεί από τον ψυχοπαθή και ημιπολιτισμένο Στάλιν (Εθνικοσταλινισμός) στην πρώην Σοβιετική Ενωση και ύστερα από τον 2o Παγκόσμιο Πόλεμο από τον Τίτο στην Γιουγκοσλαβία, από τον Χότσα στην Αλβανία, από τον Τσαουσέσκου στην Ρουμανία, από τον  Μαο Τσε Τουνγ στην Κίνα, από τον Κιμ Ιλ Σουνγκ στην Βόρεια Κορέα, από τον Χο τσι Μινχ στο  Βόρειο Βιετναμ και από τον Κάστρο στην Κούβα. (patria o muerte, eviva el kommunismo).

Γενικά πρόκειται για ολοκληρωτικά ή ημιδικτατορικά καθεστώτα.

Καθημερινή (28.4.17)