Ολγα Κεφαλογιάννη , Πρώην Υπουργός Τουρισμού

Επίσημη Επίσκεψη της Υπουργού Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη στην Ιαπωνία.

Ο τύπος της Ιαπωνίας έχει ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που την ανακήρυξε στην πιό ωραία Ευρωπαία.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης αυξάνουν οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες να γίνονται πολυφασικές συγκρίσεις μεταξύ των λαών , οι οποίοι ανήκουν στους διαφορετικούς Κύκλους Πολιτισμού με άλλη ιστορία, παράδοση, αξίες και επίσης αισθητική, αν και η αμερικανική “κουλτούρα”, ιδίως ο κινηματογράφος, η μουσική και τα τραγούδια για τους νέους ασκούν τεράστια επιρροή σχεδόν σε όλον τον κόσμο.

Στα αμερικανικά φιλμ πρωτοστατούν οι ξανθιές κουκλίτσες με τα ίδια πρόσωπα και χωρίς προσωπικότητα  τόσο, που όχι μόνον στις άλλες χώρες του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού, αλλα και κοπέλες από άλλες  φυλές , π.χ. της κίτρινης και της μαύρης, άρχισαν ήδη να βάφουν τα μαλλιά τους ξανθά. Έτσι δημιουργείται κάτι το άκρως αντιαισθητικό να έχει μία αφρικανή η μία γιαπωνέζα “ξανθά” μαλλιά.

Οι άνδρες πάλι από ασιατικές και αφρικανικές χώρες θαυμάζουν τις ξανθιές τόσο, που επιθυμούν να παντρευτούν μία ξανθιά Ευρωπαία ή Αμερικανίδα.

 

Από την άλλη μεριά οι ξανθοί άνδρες προτιμούν τις μαλαχρινές γυναίκες από την Νότια Ευρώπη, την Λατινική Αμερική (λαχταριστές μουλατίτας! ) καθώς και από ασιατικές χώρες, αλλά αποφεύγουν λόγω πολιτισμικών προβλημάτων τις κοπέλες από μουσουλμανικές χώρες.

Ανάμεσα στους φοιτητές και ματαπτυχιακούς μου υπείρχαν εκπρόσωποι από 68 χώρες  από όλες τις ηπείρους και από όλες τις ράτσες. Σε πολυάριθμες εθνολογικές συζητήσεις διεπίστωσα ότι όλοι είχαν, σε ό,τι αφορά την αισθητική και συγκεκριμένα την ομορφιά των γυναικών, ένα κοινό αισθητικό κριτήριο, το οποίο έναι , όπως απέδειξαν και αμερικανοί ειδικοί επιστήμονες, η συμμετρία του προσώπου ( μέτωπο, μάτια, μύτη, στόμα, σαγόνι ).

Από εθνοψυχολογική και σεξουαλική άποψη υφίσταται και ένα άλλο καθοριστικό κριτήριο , το οποίο έγκειται στην προτίμηση αυτού, το οποίο δεν έχουν οι δικιές τους, αλλά οι γυναίκες άλλων ρατσών.

Οι γυναίκες της κίτρινης φυλής  ιδιαιτέρως στην Κίνα, Ιαπωνία ,Κορέα και Βιετνάμ έχουν π. χ. πολύ μικρά και υποανάπτυκτα στήθη , τα οποία ύστερα από την γέννηση παιδιών κρέμονται  πολύ αντιαισθητικά.  Έχουν και ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα : Οι γλουτοί τους , αν υπάρχουν, είναι υποανάπτυκτοι και ακριβώς το αντίθετο σε σύγγριση με τις Νέγρες. Για αυτό οι άνδρες θαυμάζουν τις κοπέλες με μεγάλη στήθη και εξελιγμένους γλουτούς. Και όμως , η μητέρα φύση έχει ισορροπήσει αυτά τα μεινοκτήματα με ένα σεξουαλικό πλεονέκτημα :  Οι “κίτρινες” γυναίκες κατέχουν έναν υπεραναπτυγμένο αισθησιασμό  περισσότερο και από τις Νέγρες και εκτός τούτου είναι σύμφωνα με την παράδοσή τους πάντα διατεθειμένες να ικανοποιήσουν τους άνδρες.

Αυτές πάλι προτιμούν Νέγρους, και οι ξανθιές του ευρωπαϊκού Βορρά  έχουν σχεδόν θεοποιήσει τους μεσογειακούς άνδρες και ιδιαιτέρως τους Έλληνες !

 

Σε ό,τι αφορά την Όλγα Κεφαλογιάννη , πρόκειται πράγματι για μίαν ωραία Ελληνίδα, αλλά είδαμε και πολύ ωραιότερες.

Ο αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί εύκολα να διαπιστώσει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις ωραιότερες βουλευτίνες.

Οι Ιάπωνες έχουν ανακηρύξει την Κ. σε ωραιότερη ευρωπαία πολιτικό όχι μόνον για το γενικά ωραίο προσωπό της, αλλά πρωτίστως για το πληθωρικό στήθος και τους γλουτούς της.

Τελειώνοντας και κάτι το ευχάριστο για τους Έλληνες άνδρες  : Οι Βορειοευρωπαίες μας θεωρούν  ως τους ωραιότερους και….. Ευρωπαίους. Αυτό το έχουν διαπιστώσει και θηλυκοί επιστήμονες ! Περί αυτού έχουν εκδώσει ακόμη και βιβλία ! iefimerida (30.11.13)

 

 

 

Παρακμή (Ξεπεσμός), Προσπάθεια μιας συστηματικής θεώρησης

Περί της Παρακμής (Ξεπεσμός), Προσπάθεια μιας συστηματικής  θεώρησης

Τί  εννοούμε με ξεπεσμό; Είναι ο ξεπεσμός μονοδιάστατος η πολυεπίπεδος ; Ο σημερινός ξεπεσμός σε σύγκριση με ποιά εποχή ; Ποιά εγγενής σχέση υπάρχει μεταξύ του ξεπεσμού και της αξιοπρέπειας του έθνους, του λαού κοκ. ; Ποιόν αφορά ο ξεπεσμός ; Το κράτος,  ή πέραν τούτου και το έθνος, την κοινωνία, τον λαό και τους πολίτες στην πλειοψηφία ή στην μειοψηφία τους ; Ποιός είναι υπαίτιος για τον ξεπεσμό; Ποιά σχέση υπάρχει μεταξύ του ξεπεσμού και της βασικής ελληνικής νοοτροπίας ; Ο ξεπεσμός δημιουργεί κρίση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας ; Ποιές είναι οι αρνητικές επιπτώσεις του ξεπεσμού στις διεθνείς σχέσεις ; Είναι η υπέρβαση του ξεπεσμού δυνατή και εάν ναι, τότε πως ;

Θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε την ουσία της προσέγγισης και αλλιώς : α ) Εξεύρεση του πυρήνα του προβλήματος ( punctum quaestionis ) του ξεπεσμού. β ) Εξεύρεση της κατάλληλης λύσης του προβλήματος.

H ενασχόληση με αυτό το θέμα προκαλεί εθνοψυχολογικούς κλυδωνισμούς, Λοιπόν επί της ουσίας του ζητήματος.

1. Τι σημαίνει γλωσσολογικά ξεπεσμός ; Σύμφωνα με το “Λεξικόν Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Πρωίας, 2 Τόμοι, Αθήναι” σημαίνει κατάπτωση, παρακμή ( δεύτερος τόμος, σελ.1709 ) και σύμφωνα με το “Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2010″ του Γ. Μπαμπινιώτη ( σελ. 90 ) πρόκειται μονοδιάστατα για “θρησκευτικό και ηθικό ξεπεσμό”. Αλλά μάλλον είναι η παρακμή πιό ευρύτερη και αφορά ηθικές, κοινωνικές,εθνικές, πολιτισμικές, αισθητικές, γλωσσικές, κρατικές, νομικές , θρησκευτικές κοκ. αξίες. Έτσι πρόκειται για μία πολύπτυχη έννοια.

2. Μεταξύ της παρακμής των αξιών και της αξιοπρέπειας ( ατομικής, εθνικής, κρατικής ) υπάρχει μία στενότατη σχέση, γιατί η απώλεια της αξιοπρέπειας οδηγεί κατ ευθείαν στην παρακμή και των άλλων αξιών . Δεν είναι τυχαίο, ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θεωρείται διεθνώς ως γενική πηγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

3.  Η παρακμή των αξιών αφορά το άτομο, τον πολίτη, την οικογένεια, την κοινωνία, το έθνος, το κράτος και τον λαό και έτσι είναι ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο.

4. Μεταξύ της σημερινής ελληνικής νοοτροπίας και της παρακμής των γενικά αναφερθουσών  αξιών υπάρχει αλληλοεξάρτηση και αλληλοεπίδραση σχεδόν διαλεκτικού ( Hegel ) χαρακτήρα. Εδώ ενδιαφέρουν μόνον δύο βασικοί πυλώνες της νεοελληνικής νοοτροπίας : α ) η αρχή της απόλαυσης της ζωής, όπως π.χ, στα περασμένα πάνω από τριάντα χρόνια ο αχαλίνωτος καταναλωτικός ηδονισμός επί τη βάσει μίας επίπλαστης ευδαιμονίας μέσω δανεικών και β ) η καταστροφική αρχή της ήσσονος προσπάθειας (διπλωματική διατύπωση της τεμπελειάς).

5. Η παρακμή των αξιών και η μείωση της εθνικής αξιοπρέπειας έχουν ήδη προ  ετών εκλάβει διεθνείς διαστάσεις όπως τα απελπισμένα γονυπετή εκλιπαρίσματα για οικονομική βοήθεια καθώς και η μη υλοποίηση ήδη διεθνώς ειλλημμένων υποχρεώσεων (Ιδέ   στο Μπλογκ μου το άρθρο  «Διαχρονική έλλειψη φερεγγυότητας»). Το αποτέλεσμα είναι η τελεία απώλεια της διεθνούς φερεγγυότητας. Αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να πάθει ένα κράτος. Με αυτόν τον τρόπο ο διεθνής διασυρμός της χώρας έφθασε στο αποκορύφωμά του.

6. Μία τόσο δυσμενής θέση στον διεθνή στίβο προκαλεί βαθμιαία μεγάλη κρίση της εθνικής ταυτότητας. Κάπως έτσι : Ποιοί και τί είμαστε άραγε εμείς : Είμαστε εμείς οι ανίκανοι πράγματι κατ ευθείαν απόγονοι των ανά τον κόσμο  φημισμένων αρχαίων Ελλήνων ένας “περιούσιος λαός” ;  Πως είναι δυνατό να ξεπέσουμε τόσο ;

7. Ποιός είναι υπαίτιος για τον ξεπεσμό ;  Μόνον οι έλιτες , οι πολιτικοί, η κυβέρνηση, η κοινωνία, ο λαός, ο Έλληνας ως άτομο και ως πολίτης ; Πολλοί έχουν ευθύνη για την κατάπτωση. Μεταξύ των πολιτών και των πολιτικών έχει εφαρμοσθεί στα πλαίσια του πελατειακού κράτους το “κοινωνικό συμβόλαιο” ( “contrat social” a la grec) της αμοιβαίας διαφθοροποίησης (Ιδέ στο Μπλογκ μου τη μελέτη « Κοινωνικό Συμβόλαιο της αμοιβαίας διαφθοροποίησης»). Και όμως, την μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Αυτό ισχύει σε όλον τον κόσμο.

8. Πότε έλαβε χώραν ο ξεπεσμός ; Η αφετηρία του ξεπεσμού ήταν ο ανορθολογικός υπερδανεισμός εκ μέρους του ελληνικού κράτους για μικροπολιτικους λόγους στην εποχή της Μεταπολίτευσης ( ΠΑΣΟΚ και ακολούθησε και η Ν.Δ. ) . Ηδη στα μέσα της δεκαετίας του 80 έχουμε προσπαθήσει να εφιστήσουμε την προσοχή των πολιτικών στους μεγάλους κινδύνους του υπερδανεισμού, αλλά οι υπερεξυπνάκηδες μας λοιδορούσαν !

Η υπέρβαση του ξεπεσμού απαιτεί τον εκμοντερνισμό, τον εξευρωπαϊσμό ( ουσία και όχι μόνον σχήματα ) και τον εξορθολογισμό, ο οποίος στο μέλλον θα μπορούσε να παραγκωνίσει τον γνωστό νεοελληνικό σουρεαλισμό, δηλαδή την σύγχιση των αριστερόστρεφων και των εθνικιστικών ονειρώσεων με την θλιβερή πραγματικότητα.Το «μαγικό ραβδί» είναι η παραγωγή και εξαγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων και όχι δήθεν «έξοδος στις αγορές» για να πάρουν  πάλι δάνεια , ω φευ, με υψηλούς τόκους. Αυτό είναι αναμφιβόλως το crescendo  της νεοελληνικκής παράνοιας. Πρώτο Θέμα ( 2.6.15)

Νεοέλληνες και Καναδοί, Διαμετρικά Αντίθετες Νοοτροπίες

Νεοέλληνες και Καναδοί, Διαμετρικά Αντίθετες Νοοτροπίες

Ζήτημα Νοοτροπίας επί τη βάσει διαμετρικά αντιθέτων κοσμοαντιλήψεων και εικόνας του ανθρώπου (Κάποιος έχει αναρτήσει στην Καθημερινή ένα κείμενο σε στυλ λιβέλλου και ελεγείας)

Αξιολόγηση : Σε γενικές γραμμές αντικατοπτρίζει τον βαλκανοανατόλικο τρόπο της σκέψης και του συναισθήματος που σημαίνει μίαν ανεπαρκώς εξελιγμένη κοσμοαντίληψη και εικόνα του ανθρώπου.

Εν μέρει παρατηρήσεις :

α) Πρόκειται για ένα άκρως συναισθηματικό κράμα αποτελούμενο απο τα εξής καθοριστικά στοιχεία : αποτυχία, παράπονο, θυμός, εθνικός αυτοβαυκαλισμός, υπεραυτοεκτίμηση-τελεία έλλειψη αυτογνωσίας, υποκειμενισμός, εθνική αλαζονεία, ολίγον τι ρατσισμός, υποτίμηση των άλλων λαών, υπερσουρεαλισμός, συμπλέγματα κατωτερότητας έναντι των Ευρωπαίων, μεμψιμοιρία, μυθοεθισμός και ηρωοεθισμός.
β) Σύμφωνα με την δημοκριτική Θεωρία του Αντικατοπτρισμού σημειώνεται μία τεθλασμένη αντανάκλαση της πραγματικότητας.
γ) Διαπιστώνουμε πέραν τούτου έλλειψη αισιοδοξίας, δυναμικότητας και δημιουργικότητας.
δ) Οταν ήμουν φοιτητής στο πρώτο ήμισι της δεκαετίας του  των 60 του παρελθόντος αιώνα αγόρασα ένα σχετικά μεγάλο επιστημονικό βιβλίο με τον τίτλο “Ουτοπίες την ιστορία της ανθρωπότητας” . Σε σύγκριση με τις γνωστές κοινωνικοπολιτικές ουτοπίες στα παρελθόντα 3 500 έτη αυτό το κείμενο αποτελεί το πολύ ένα μείγμα από κλαψούρισμα και λίβελλο.
δ) Μέσω τέτοιων εξωπραγματικών και κάπως παροξυστικών απόψεων δεν είναι δυνατόν να επιτευθεί η επίλυση υπαρχόντων προβλημάτων , ούτε μπορεί να οικοδομηθεί κάτι το νέο.

(Απάντησε ένας Ελληνας απόδημος απο τον Καναδά με  έναν Υμνο για την περιοχή , όπου ζει. Απαντώ ).

Αγαπητέ Χάρη : Το δικό σου άσμα είναι ακριβώς το αντίθετο από την ελεγεία και τον λίβελλο. Εκφράζει τις αξίες, τον τρόπο βίου και σκέψης ενός άλλου αστερισμού και δη δυναμικότητα, εργατικότητα, δημιουργικότητα, οργανοτικότητα, μεθοδικότητα, αποτελεσματικότητα, αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια για τις επιτεύξεις, αισιοδοξία και πραγματικό ανθρωπισμό.
Εγείρεται το βασικό ερώτημα, εάν οι  διαφορετικές παραδόσεις, στην Ελλάδα η ορθόδοξη, στον Καναδά η προτεσταντική ( ΗΘΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ) σε ό,τι αφορά την κοσμοαντίληψη και την εικόνα του ανθρώπου παίζουν κάποιον ρόλο. Μόνον όποιος ζει σε προστεσταντικές χώρες είναι σε θέση να απαντήσει το παραπάνω ερώτημα.

Οι άλλοι που δεν βγήκαν ποτέ από την Ελλάδα, ζουν στον δικό τους κόσμο γεμάτο με θρύλους , παραμύθια, σουρεαλισμό, αυτοβαυκαλισμό, φαντασιοπληξίες, εν μέρει και σκοταδισμό. Το τραγικό είναι, που ούτε καν αντιλαμβάνονται την κατάστασή τους. Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε και εδώ σε μερικά σχόλια. Καθημερινή (30.8.15)

 

 

Νόμοι, Νομική Συνείδηση , Το Νομικό και το Ηθικό

 

Νόμοι, Νομική Συνείδηση

-Συνοπτικότατα περί των νόμων

Ο πρωτανεύων σκοπός των νόμων είναι η ρύθμιση κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών κλπ. σχέσων μεταξύ των πολιτών και διοικητικών σχέσεων μεταξύ των πολιτών και του κράτους μέσω κανόνων συμπεριφοράς.
Ενίοτε εμφανίζεται το πρόβλημα της σχέσης μεταξύ νόμου και ηθικής καθώς και μεταξύ νόμου και δικαίου.

Στην παράδοση των κονφουκιανικών, ισλαμικών και των περισσότερων αφρικανικών χωρών δεν γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των νομικών και των ηθικών κανόνων. Ο Κονφουκιανισμός γνωρίζει π.χ. γενικά τους Λι-κανόνες.

Περίπου το ίδιο διαπιστώνεται και στις διεθνείς σχέσεις ειδικά από τις αρχές της δεκαετίας του 70, όταν οι τότε υποανάπτυκτες χώρες απαιτούσαν μία Διεθνή και Δίκαια Οικονομική Τάξη και προσπαθούσαν να πραγματοποιήσουν τα αιτήματά τους μέσω Διακηρύξεων της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Πολλά κράτη έχουν ψηφίσει πολές διακηρύξεις μη γνωρίζοντας ότι οι υποανάπτυκτες χώρες δεν έκαναν διαχωρισμό μεταξύ της ΝΟΜΙΚΗΣ και της ΗΘΙΚΗΣ δέσμευσης, οι οποία απορρέει μονον από νομικές συμφωνίες και όχι απο διακηρύξεις.Οι αναπτυγμένες χώρες αναγκάσθηκαν να επισημάνουν, ότι η παράδοσή τους γνωρίζει μόνον την νομική δέσμευση.

Ο διαχωρισμός μεταξύ του Δικαίου και της Ηθικής έχει λάβει χώραν τον 18ο αι. στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας από τον νομικό Thomasius.
Αυτό ήταν η προϋπόθεση για τον γερμανικό θετικισμό και φορμαλισμό σε θεωρία και νομοθέτηση καθώς και για την απάνθρωπη νομοθεσία και πράξη στο 3ο Reich ( Gesetz ist Gesetz : νόμος είναι νόμος και χειρότερα : Befehl ist Befehl : διαταγή είναι διαταγή).

Εν κατακλείδι : Υπάρχουν ενίοτε ανήθικοι, άδικοι, απάνθρωποι και εγκληματικοί νόμοι.

Αλλά σε τέτοια περίπτωση ισχύει το “φύσει δίκαιον”( jus naturae ή jus naturalis, στην εποχή του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού το droit de raison ) μία από τις μεγαλύτερες επιτεύξεις του αρχαίου ελληνικού πνεύματος με τεράστιες επιδράσεις στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια ιστορία.
Σε αυτό το δίκαιο βασίζεται το jus resistendi (δίκαιο της εξέγερσης). Καθημερινή (17.10.15

——————————————————————————

-Ελλειψη νομικής συνείδησης και “αίσθημα του δικαίου”

-Ελλειψη νομικής συνείδησης και “αίσθημα του δικαίου”

Η νομική συνείδηση στα ευνομούμενα κράτη  σημαίνει  πρωτίστως α) εκούσιο σεβασμό των νόμων και β) αλληλουχία δικαίων και ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ, κάτι που είναι στον ελληνικό πολιτικό βίο και ιδιαιτέρως στον αριστεροστρεφή κύκλο άγνωστο ή και τελείως απορριπτέο.
Η έκφραση νομική συνείδηση μάλλον δεν είναι  στην ελληνική γλώσσα γνωστή, στην οποία χρησιμοποιείται η έκφραση αίσθημα δικαίου, το οποίο ο καθείς μπορεί   σύμφωνα με την ιδεολογική , πολιτική κτλ. τοποθέτηση   να το ερμηνεύσει κατά το δοκούν.

Τώρα έχει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει τις ιδεολογικές του αγκυλώσεις και αμαρτίες από το παρελθόν του. Ετσι αλλάζουν οι καιροί. Καθημερινή ( 22./25.2.15)

————————————————————————————————-

Είναι το νομικά σωστό επίσης Ηθικό ;

α) Κανονικά στηρίζονται οι νομικές αντιλήψεις στις ηθικές αντιλήψεις της πλειοψηφίας μίας κοινωνίας, γιατί στην ιστορία του πολιτισμού έχουν πρώτα εμπεδωθεί οι ηθικοί κανώνες και κατόπιν έπονταν οι νομικοί και δη στην Μέση Ανατολή (Σουμερία ο πρωτος νομικός κώδικας του Κόσμου Codex Eshnuna pro 4200 ετών και στην Βαβυλωνία o Codex Hammurabi pro 3800 ετών).

β) Στην περίπτωση όλων των εκφάνσεων της Αριστεράς (από την σοσιαλδημοκρατική , την σοσιαλιστική, την άκρα, την κομμουνιστική, την σταλινική έως την βοειοκορεατική) η “ηθική ανωτερότητα” αποτελεί απλούστατα ένα ΜΥΘΟ, ο οποίος όμως έχει εργαλειοποιηθεί με τον σκοπό της ανάληψης της πολιτικής εξουσίας.
Κατόπιν η ηθική εξελίσσεται σε αντικείμενο ιδεολογικού μουσείου.

γ) Αλλά στις εύνομούμενες κοινωνίες ιδιαιτέρως στις χώρες με προτεσταντική παράδοση μπορούν να θεωρηθούν οι νόμοι στην πλειονότητα ως αντικατοπτρισμός των υφισταμένων ηθικών αξιών. Δεν είναι τυχαίο που σε τέτοιες χωρες γίνεται λόγος για Κράτος του Δικαίου και για Κοινωνικό Κράτος.

δ) Η σημερινή Ελλάδα όμως ανήκει μόνον pro forma στην εξελιγμένη Ευρώπη, γιατί παρέλαβε από την Δύση το σχήμα, αλλά όχι το περιεχόμενο σε ό,τι αφορά το πολιτικό και νομικό σύστημα, γιατί έλλειπαν οι κοινωνικές και οικονομικές προϋποθέσεις .

Επομένως στη Ελάδα είναι εσφαλμένη η άποψη, ότι σημειώνεται μία ταύτιση του νομικού με το ηθικό. Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην ελληνική κοινωνία δεν υπάρχουν ούτε κοινωνική , ούτε ΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, η οποία δεν ανήκει στο ελληνικό λεξιλόγιο !

ε) Ούτως ή άλλως στην Ελλάδα είναι σχεδόν εθιμικό “δίκαιο” να συγχίζονται ακουσίως ή και εκουσίως βασικές έννοιες του κοινωνικού και πολιτικού βίου σε τέτοιο βαθμό που επικρατεί ένα τεράστιο εννοιολογικό χάος.

Ο καθείς λέει, ό,τι του συμφέρει η ερμηνεύει τις έννοιες κατά το δοκούν. Καθημερινή (17.10.15)

—————————————————————————————————————————-

Πλάτων περί Νόμων

Στους Νομους, ο φιλοσοφος θετει επτα αξιωματα ως βασικα θεμελια της πολης.
Οι γονεις πρεπει να κυβερνανε τα παιδια.
Οι ευγενεις τους αγενεις.
Οι παλαιοι [γεροι] τους νεους.
Οι κυριοι τους εργατες.
Οι επιδεξιοι [καλοι] τους αδεξιους [κακους].
Οι γνωστικοι τους αμαθεις.
Και το εβδομο αξιωμα που ειναι και το πιο δημοκρατικο.

 

 

Ελλάδα, Ατομο, Κοινωνία, Πολίτης

Ελλάδα, Ατομο, Κοινωνία, Πολίτης

Η νεοελληνική διχοτομία μεταξύ κράτους και πολίτου έχει βαθειές ρίζες. Θα προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε επί τη βάσει μίας σύνθετης προσέγγισης.

Οι Νεοέλληνες ανήκουν στους λαούς ( Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη ), οι οποίοι δεν έχουν βιώσει την Αναγέννηση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος καθώς και τις πολιτισμικές επιτεύξεις των Αρχαίων Ρωμαίων  ( πρωτίστως το δίκαιο ), την βάση και προϋπόθεση της πνευματικής ανόδου της Ευρώπης.

Στην Βόρεια Ιταλία , πολιτιστικά στην πιό προηγμένη περιοχή της Ευρώπης, είχαν τον 15ο αι. εξελιχθεί οι παραγωγικές δυνάμεις και γενικά οι κοινωνικές συνθήκες ωρίμασαν για να λάβει χώραν μία συστηματική ενασχόληση με την επιστήμη των Αρχαίων Ελλήνων και ταυτόχρονα ε νμέρει η εφαρμογή της στον  πρακτικο  βίο.

Αλλά ήδη τον 13ο αι .έχει αρχίσει επι θρησκευτική βάσει η διαμόρφωση της Ιδέας του ατόμου , ενώ στην τότε Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ( η έννοια “Βυζαντινή Αυτοκρατορία”έχει διατυπωθεί τον 19ο αι. ) η ενασχόληση με τα έργα των Αρχαίων Ελλήνων είχε πρωτίστως φιλολογικό και άκρως σχολαστικό χαρακτήρα.

Ιδιαίτερα στην Αγγλία είχε βαθμιαία αναβιβασθεί ιδίως μέσω της Magna Charta Libertatum (13ος αι. !) η  Ατομικότητα του υπηκόου.

Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα το άτομο έχει στα πλαίσια του “Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού ” τα εξής βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα :

αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμός, βούληση, ελευθερία των επιλογών, αυτονομία ( αυτεξουσία ), αυτοπειθαρχία, αυτοκριτική, εργατικότητα, συνείδηση της ευθύνης και πρωτίστως κοινωνική συνείδηση, η οποία σημαίνει κυρίως αποδοχή της προτεραιότητας του γενικού προ του ατομικού συμφέροντος.

Ας υπενθυμίσουμε, ότι η έννοια του “κοινού καλού” έχει εμπεδωθεί  από τον αιώνιο Αριστοτέλη και έχει συγκεκριμενοποιηθεί από τον καθολικό θεολόγο και φιλόσοφο  Ακινάτης (Thomas de Aquin )”commune bonum”, 13os αι. ),

Ιδιαίτερα ο  Ευρωπαϊκός   Διαφωτισμός εφεύρε μεταξύ άλλων και την έννοια ius rationis” : („Δίκαιο του ορθού λόγου“ ), τον ευρωπαϊκό ορθολογισμό.

Η Γαλλική Επανάσταση  ( 1789 ) δημιούργησε τον πολίτη ( citoyen ) και το πρώτο αστικό κράτος του κόσμου, ενώ υπήρχαν μεταξύ άλλων και πολλά καθυστερημένα γερμανικά φεουδαλικά κράτη.

Ένα από τα πιό καθυστερημένα κρατικά μορφώματα ήταν το βασίλειο της Βαυαρίας. Τα γερμανικά κράτη είχαν κατακτηθεί από τον Ναπολέοντα, ο οποίος έχει εμπεδώσει στην τότε πολύ καθυστερημένη Γερμανία μέσω  βίας το σύγχρονο κράτος και το δίκαιο, αν και δεν υπήρχαν οι αντικειμενικές οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις.

Δηλαδή οι Βαυαροί οι οποίοι είχαν προσπαθήσει να εμπεδώσουν ένα σύγχρονο ελληνικό κράτος δεν ήταν σύγχρονοι πολίτες , ούτε είχαν την απαραίτητη κοινωνική τοποθέτηση και πολιτική εμπειρία για να είναι σην Ελλάδα ιδιαιτέρως επιτυχείς.

Τελικά άλλα ευρωπαϊκά κράτη παρέλαβαν το σχήμα ( αστικό σύνταγμα, αστικούς νόμους κτλ. ), αλλά όχι πάντα και το περιεχόμενο του μοντέρνου αστικού κράτους. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα δεν υπήρχε ούτε το άτομο ούτε ο πολίτης. Αυτό ισχύει ακόμη. Κσαι σήμερα Χωρίς όμως τον συνειδητό πολίτη δεν λειτουργεί το κράτος.

Τα βασικά γνωρίσματα του πολίτου είναι τα εξής : κρατική συνείδηση ( διαλεκτική αλληλοσύνδεση πολίτου και κράτους ), νομική συνείδηση ( σεβασμός των νόμων και όχι “αντιεξουσιαστικός” νομομηδενιστής και νομοκλάστης ), φορολογική συνείδηση, περιβαλλοντική συνείδηση,  αναγνώριση και εφαρμογή της διαλεκτικής αλληλουχίας δικαιώμάτων και υποχρεώσεων, υπεράσπιση του κράτους προ εξωτερικών κινδύνων.

Στις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης αυτά είναι τελείως αυτονόητα, στην Ελλάδα δυστυχώς σχεδόν άγνωστα. Εδώ υφίστανται ακόμη μεσαιωνικά υπολλείμματα όπως οι δεσμοί αίματος ( Νεποτισμός, Οικογενειοκρατία ).  Εδώ και 200 χρόνια γίνονται δήθεν προσπάθειες να πραγματοποιηθούν επί τέλους ο εξορθολογισμός και ο εξευρωπαϊσμός της Ελλαδας, αλλά δυστυχώς ανεπιτυχώς.

Η Ελλάδα  δεν έφθασε ακόμη πολιτισμικά στην προηγμένη Ευρώπη. Είναι μία βαλκανομεσοανατολίτικη χώρα. Αυτό ισχύει και για τη νοοτροπία των Νεοελλήνων με τις γνωστές συνέπειες ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου τα άρθρα  ¨Ατομο και κοινωνία, Πολίτης και κράτος”, “Ευρώπη , Βορράς-Νότος”.

Δημοσιευθέν από το 2012 συχνά  στον ηλεκτρονικό τύπο  (Καθημερινή, τα Νέα, Το Βήμα)

 

Ελλάδα και Ρωσία, Συνοπτική Προσέγγιση

Ελλάδα  και Ρωσία, Συνοπτική προσέγγιση

1. Η Ρωσία θεωρούσε επί αιώνες τον εαυτό της ως την “Τρίτη Ρώμη”. Από αυτή την γενική τοποθέτηση έβγαζε το δικαίωμα να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη.

2. Η Ρωσία επιθυμούσε διακαώς να αποκτήσει πρόσβαση στην Μεσόγειο. Αυτή η επιθυμία έχει εκπληρωθεί κάποτε στην Αλβανία ( βάση υποβρυχίων) και στην σημερινή Συρία (βάση ναυτικού). Γι αυτό η Ρωσία υποστηρίζει το καθεστώς της Συρίας.

3. Ο ορθόδοξος κλήρος της Ρωσίας το θεωρούσε ιερόν καθήκον του να προστατεύσει τους ομόθρησκους στα Βαλκάνια.

4. Και κάτι το προσωπικό : Οταν η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου άρχισε, Ελληνες μεταξύ αυτών και οι έγκυες γιαγιάδες μου προσπαθούσαν να φτάσουν με βάρκες στα ρωσικά πλοία που βρισκόνταν άπεναντι από την Τραπεζούντα.
Εν τω μεταξύ άρχισαν να κατευθύνονται οι Τούρκοι προς την παραλία. Τότε απεφάσισαν οι δικοί μας υπό την αρχηγία κάποιου προγόνου μου να αναχαιτήσουν τις επιθέσεις των Τούρκων. Πραγματικά πέτυχαν μεν τον σκοπό τους , αλλά όταν άρχισαν να τελειώνουν τα πυρομαχικά τους αυτοκτόνησαν όλοι για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων που ούτως ή άλλως θα τους έσφαζαν.
Τα ρωσικα πλοία υποδέχθηκαν τους κατατρεγμένους και τους μετέφεραν στην Γεωργία από όπου  αργότερα ο Καζαντάκης ως εκπρόσωπος του Διεθνούς Ερυρθρού Σταυρού τους μετέφερε στην Ελλάδα.
Η μητέρα μου ζει ακόμη (97 ετών) και φυσικά αισθάνεται απέραντη ευγνωμοσύνη έναντι των Ρώσων.

Σύγκριση : Στα πλαίσια του μακελειού στην Σμύρνη, οι Τούρκοι  τους Μικρασιάτες Ελληνες, πολλοί προσπαθούσν να φτάσουν στα πολεμικά πλοία των Αγγλων και Γαλλων, αλλά αυτοί όχι μόνον δεν τους επέτρεψαν να μπουν στα πλοία, αλλά τους πετούσαν στη θάλασσα ή τους έκοβαν τα χέρια γα να μην ανέβουν στα πλοία. Αυτή είναι η διαφορά μεταξυ των Ρώσων και των Δυτικών.
Εγώ προωπικά αγαπώ τον ρωσικό λό, αλλά όχι τον Πούτιν.Ετερον εκάτερον. Καθημερινή (Φλεβάρης 2015)

Ελλάδα και Ελληνες. Νηφάλια Θεώρηση : Ούτε Εθνομηδενισμός, ούτε Πατριδοκαπηλεία , Ελλάς Παρελθόν και Μέλλον

Ελλάδα και Ελληνες. Νηφάλια θέαση : Ούτε εθνομηδενισμός, ούτε πατριδοκαπηλεία

 Σκοπός του παρόντος σχόλιου δεν είναι μία τοποθέτηση υποκειμενικού  είδους, αλλά μία πολιτικά ουδέτερη και νηφάλια προσέγγιση σε ένα όντως πολύπτυχο και σημαντικό  ζήτημα.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η πόλις  ( κράτος ) αποτελείται  από τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία : εξουσία, πληθυσμός και έδαφος. Πολύ αργότερα, στα τέλη του 19ου αι. ο  κορυφαίος αυστριακός  νομικός επιστήμονας  Jellinek σχεδόν έχει διατυπώσει το ίδιο, χωρίς όμως να αναφέρει τον εφευρέτη της σκέψης !

Η εξουσία βασίζεται στη νομιμοποίηση από τον λαό  μέσω των εκλογών και ασκείται συγκεκριμένα πρωτίστως από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το κράτος  στηρίζεται συνήθως σε ένα  έθνος. Το κράτος είναι  player ( παίκτης ) στις διεθνείς σχέσεις και ταυτόχρονα υποκείμενο του Διεθνούς δημοσίου δικαίου.

Υπό αυτές τις ιδιότητες  το κράτος  με εκπρόσωπο την κυβέρνηση είναι υποχρεομένο να ενεργεί  στο συμφέρον  ( όφελος )  του δικού του λαού που σημαίνει των δικών του πολιτών, δηλαδή ατόμων, τα  οποία  κατέχουν  την δική του ιθαγένεια. Από αυτήν απορρέουν  και για τις δύο πλευρές δικαιώματα  καθώς και υποχρεώσεις. Το κράτος  έχει το δικαίωμα να εκπροσωπεί στις διεθνείς σχέσεις  και την υποχρέωση να προστατεύει τους δικούς του πολίτες στο εξωτερικό.Από το άλλο μέρος οι πολίτες του μεταξύ άλλων έχουν την υψίστη υποχρέωση να υπερασπισθούν το πάτριον έδαφος και γενικά την Πατρίδα τους, όπως αυτό έχει  συμβεί στον Αλβανικό πόλεμο , όταν το ελληνικό έθνος ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές τοποθετήσεις έχει υπερασπισθεί σύσσωμα  την Ελλάδα, ενώ στην διάρκεια της  γερμανικής κατοχής υπήρχαν και όχι λίγοι  „Ελληνες“ , οι οποίοι  συνεργάσθηκαν με τον κατακτητή και έτσι πρόδωσαν την Πατρίδα τους.  Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να κάνουμε ένα δυσάρεστο σχόλιο  για υπερπατριωτικές δυνάμεις του παρόντος πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας.

Εν ολίγοις , μεταξύ του κράτους και των πολιτών του υπάρχουν στενότατες και υπαρξιακές νομικές σχέσεις.

Εκτός τούτου υφίστανται και συναισθηματικές σχέσεις, οι οποίες εκφράζονται στις έννοιες πατριωτισμός ( φιλοπατρία ). Πατριωτισμός σημαίνει  μία πολιτική τοποθέτηση επί τη βάσει μίας συναισθηματικής δέσμευσης στις αξίες, στην γλώσσα, στην παράδοση, στην θρησκεία και στον πολιτισμό ( τρόπος ζωής, λογοτεχνία, μουσική κτλ.)  του  ιδίου έθνους.

Συμπέρασμα : Είναι αυτονήτο, ότι  μία χώρα ανήκει στους κατοίκους της, δηλαδή στην περίπτωσή μας, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες μεν, αλλά  σημειώνονται και άλλες πτυχές του ζητήματος.

Η εθνική συνείδηση ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση και βάση για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό. Ήταν όντως ένα εθνικό κατόρθωμα που από τις διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες έχει δημιουργηθεί το Ελληνικό Έθνος και έχει σφυρηλατηθεί μία ενιαία και ισχυρή εθνική συνείδηση. Αλλά ο αγώνας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού είχε εθνοαπελευθερωτικό χαρακτήρα χωρίς  ιδαίτερη κοινωνικη σημασία.

Το ελεύθερο ελληνικό κράτος έχει ίσως διαπράξει από την αρχή ένα λάθος, το οποίο έγκειται στην υπερεκτίμηση της εθνικής συνείδησης και στην τελεία υποτίμηση τις κοινωνικής, της κρατικής ,  της νομικής, της περιβαλλοντικής  και της φορολογικής συνείδησης , πράγμα που είχε και έχει ακόμη και σήμερα ολέθριες συνέπειες. Είναι  π.χ. ευκολότατο πολλοί Έλληνες να επισημάνουν ανέξοδα και φραστικά τον πατριωτισμό τους. Δεν συνάδουν όμως πάντα πράξεις στην καθημερινή ζωή προς όφελος της Πατρίδας. Δηλαδή η εθνική συνείδηση και ο πατριωτισμός εχουν εκτός από την περίπτωση της υπεράσπισης του πατρίου εδάφους πρωτίστως  λεκτική σημασία.

Είναι όντως ένα τραγικό φαινόμενο, να λείπει η κρατική συνείδηση, η οποία λειτουργεί στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες ως βάση για την ύπαρξη του κράτους. Ταυτόχρονα  είναι όπως φαίνεται εύκολο και αυτονόητο να υπερασπίσει ο Έλληνας ηρωϊκά την Πατρίδα του. Εν τούτοις είναι δυσκολότατο να κάνει κάτι για την σωστή λειτουργία του κράτους και να πλήρώνει τους φόρους του. Πρέπει επί τέλους να καταλάβει, ότι έχει και υποχρεώσεις απέναντι στην κοινωνία ωςσύνολο ( κοινωνική συνείδηση ).

Διαπιστώνουμε πέραν τουτου και μία ψυχολογική πτυχή του ζητήματος :  Εγείρεται το ερώτημα, εάν είναι αναγκαίο, κάτω  από τις  σημερινές συνθήκες να υπογραμμίζουμε εντόνως το αυτονόητο, ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες. Αμφιβάλλουμε, εάν υπάρχουν  σήμερα εξωτερικοί κίνδυνοι, οι οποίοι απειλούν άμεσα την Πατρίδα μας, εκτός έάν  πιστεύουμε στις γνωστές συνωμοσιολογίες  (Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου το άρθρο „Εθνικιστική (Δεξιά και ΄Αριστερά) συνωμοσιολογία“) αυτοκληθέντων εθναμυντόρων.

 Η Ελλάδα  έχει αποτανθεί  στους γνωστούς διεθνείς οργανισμούς και ικέτευσε γονυπετής να τις δοθούν δάνεια, γιατί στην διεθνή αγορά  ουδείς  ήταν διατεθειμένος να της δανίσει τα απαραίτητα χρήματα. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε η τότε κυβέρνηση να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις. Αυτό ισχύει και σήμερα. Οι  συνθήκες της δανειοδότησης ήταν  και είναι  για την Ελλάδα αληθώς  πολύ δυσμενείς. Πρέπει όμως να λάβουμε οπωσδήποτε υπ όψη, ότι οι δανειοδοτικοί  οργανισμοί δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, και εκτός τούτου στις διεθνείς σχέσεις ισχύει η αρχή της αμοιβαιότητας ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου το άρθρο „Αμοιβαιότητα“).

Είναι όμως υπερβολή να συκοφαντηθούν  από φασίζοντες  „Υπερ-Ελληνες“ και από τους γνωστούς Ελληναράδες οι κυβερνήσεις , οι οποίες βγάζουν τα κάστανα απο την φωτιά  για όλους τους Ελληνες, ως προδοτικές. Ας υπενθυμίσουμε, ότι και ο κ. Α. Σαμαράς  έπαιζε με ιδιαίτερο ζήλο προ των εκλογών τον υπερπατριώτη, αλλά αμέσως ύστερα από την πρωθυπουργοποίησή του έκανε μία στροφή 180 μοιρών, γιατί στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις δεν ενδιαφέρουν οι εθνικιστικές φαντασιώσεις, αλλά πρωτίστως η οικονομική ισχύς.

Η τοποθέτηση  μερικών πολιτικών να καπαρώνουν  τον πατριωτισμό για τον εαυτό τους είναι τουλάχιστον άδικη, κάπως αήθης και γελοία και αγγίζει σχεδόν τα όρια του εθνικιστικού παροξυσμού, κάτι που ουδεμία έχει σχέση με τον πραγματικό, δηλαδή όχι με τον λεκτικό, αλλά με τον έμπρακτο πατριωτισμό., Η  εργαλειοποίηση της Πατρίδας για μικροπολιτικούς σκοπούς  θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί  τουλάχιστον  ως ανέντιμη και λίαν υποκριτική.  Ιούνιος 2013

————————————————————————————————–

Ελλάς, Παρελθόν, Μέλλον

Πρόκειται για το γνωστό και άκρως αρνητικό φαινόμενο της παρελθοντολογίας που έχει καθαρώς χριστιανορθόδοξες ρίζες. Εχει ύστερα από την εμπέδωση του νεοελληνικού κράτους επεκταθεί και στον εθνικό τομέα (αρχαιολατρεία).

Ούτε το παρόν, ούτε το ΜΕΛΛΟΝ , δεν εννοώ την Δευτέρα Παρουσία και άλλα συναφή από την χιστιανική ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, αλλά το μέλλον του ελληνικού έθνους και του ελληνικού κράτους. Η εστίαση της προσοχής στο μέλλον προϋποθέτει όμως προετοιμασία επί τη βάσει ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ δυναμικότητας, συστηματικότητας, μεθοδικότητας, οργανωτικότητητας και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Στην ουσία πρόκειται για το υπαρξιακό πρόβλημα του εξευρωπαϊσμού, του εκσυγχρονισμού και του ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ (σημαίνει μεταξύ άλλων ΛΟΓΟΣ πρό της πίστης) της Ελλάδας σε όλες τις πτυχές και εκφάνσεις.

Αλλά οι μεγαλύτεροι εχθροί του ευρωπαϊκού μέλλοντος της Ελλάδας είναι
η Ορθόδοξη Εκκλησία , οι Θεολόγοι της, τα βαλκανοειδώς καθυστερημένα υπερεθνικιστικά στρώματα και οι διαστρεβλωμένοι οπαδοί της Ακρας Αριστεράς.

Καθημερινή (10.1.16)

 

 

 

 

Γιανναράς Χρήστος και η Φιλοσοφία , Μία αντιπαράθεση

Ο κ. Χρήστος Γιανναράς και η Φιλοσοφία, Μία Αντιπαράθεση

Τα περισσότερα άρθρα του αξιότιμου κ.Χρήστου  Γιανναρά  είναι  λίαν ενδιαφέροντα, ανταποκρίνονται πλήρως στις πνευματικές και μορφωτικές απαιτήσεις των πανεπιστημιακών , γενικά των επιστημόνων και ιδιαιτέρως των φιλοσοφικά καταρτισμένων  αναγνωστών ,  τοιουτοτρόπως  αναβιβάζουν   σημαντικά το ούτως ή άλλως υψηλό διανοητικό επίπεδο της παρούσας σελίδας και γενικά και το επίπεδο της Καθημερινής και συγχρόνως  δημιουργούν  την  επιθυμητή και απαραίτητη  βάση για  έναν σοβαρό, εκλεπτυσμένο και ανεβασμένο  διάλογο.

Αυτό  φυσικά δεν σημαίνει , ότι συμφωνώ σε όλα με την άποψη του αρθρογράφου. Γι αυτό θα προσπαθήσω να κάνω ακόμη μίαν ανάλογη αντιπαράθεση.

Τα άρθρα είναι γραμμένα  σχεδόν σε στυλ Ιερεμιάδας, ενός καταγγελτικού και αορίστως ηθικολογικού λόγου,  διακατέχονται από ένα πνεύμα του απολύτου (απόλυτη αλήθεια, απόλυτη δικαιοσύνη, απόλυτη επιτυχία, απόλυτες απαιτήσεις), της εξιδανίκευσης του  παρελθόντος και αναδεικνύουν τάση σε  συναισθηματισμό, εν μέρει και σε σουρεαλισμό, , δεν διαφοροποιούν μεταξύ  των  όντως διαφορετικών  βασικών περιοχών της Ευρώπης (Βορράς, Νότος, καθολική, προτεσταντική και ορθόδοξη παράδοση), αγνοούν  καθοριστικές επιτεύξεις  στον τομέα των παραγωγικών δυνάμεων, των υψηλών τεχνολογιών  και  ουδόλως λαμβάνουν υπ όψη τις κοσμοϊστορικές αλλαγές , οι οποίες  σήμερα διαδραματίζονται διεθνώς, όπως π.χ. την παγκοσμιοποίηση ως αντικειμενικό  φαινόμενο, τις υψηλές τεχνολογίες , οι οποίες είναι τα σύγχρονα  επιστημονικά και επικοινωνιακά θαύματα, το γεγονός , ότι υπάρχουν Κύκλοι Πολιτισμού (terminus scientificus: επιστημονικός όρος ) και ιδιαιτέρως τον Δυτικό Κύκλο Πολιτισμού, στον οποίο ανήκουν  πρωτίστως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ,  την άνοδο Κίνας με την δικιά της φιλοσοφική παράδοση ( π.χ. Κονφούκιος,  Λαο Τζε, Μο Τζι, Χσιουν Τζι και Χαν Φει ) ήδη ως δεύτερη υπερδύναμη in statu nascendi.

Δεν αναφέρει το  διεθνές κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο ,  μέσα στο οποίο έχουν λάβει χώραν  τα φιλοσοφικά ψηλαφήματα , οι απορίες, τα ερωτήματα,  οι αντιλήψεις και τα θεωρήματα.  Αυτονοήτως έπαιξαν ρόλο οι εμπειρίες του καταστροφικού  2ου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αργότερα έχουν συμβεί γεγονότα , τα οποία έχουν συnταράξει τον κόσμο, όπως  η εμφάνιση του παγκοσμίου σοσιαλιστικού κινήματος κατ αρχάς ως κάτι το ελπιδοφόρο και κατόπιν  αναμφιβόλως  ως ολοκληρωτικό και απάνθρωπο σύστημα, η  άνοδος των ΗΠΑ ως  προκλητική και αλαζονική υπερδύναμη, η κατάρρευση του απαίσιου αποικιοκρατικού συστήματος και η συγκρότηση πολυαρίθμων νέων ανεξαρτήτων κρατών, ο ψυχρός πόλεμος κτλ.

Οπως δεν είναι τυχαίο που ο Πλάτων συνέγραψε την Πολιτεία ο Αριστοτέλης την Πολιτική και ο Επίκουρος την Συνθήκη,  που οι τρεις τραγικοί  Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης δημιούργησαν τις αθάνατες τραγωδίες τους, που συνέγραψαν  ο θεολόγος και φιλόσοφος Thomas de Aquin την Summa Theologiae, ο J.J. Rousseau  το   Contrat social , o Karl Marx  το Kapital και o J.P. Sartre τo περίφημο έργο του L etre et le neant ( Η ύπαρξη και το τίποτα»).

Κάθε εποχή  έχει τις δικιές της αναγκαιότητες, επιθυμίες , οράματα και παράγει τίς   ανταποκρινόμενες  φιλοσοφικές  αντιλήψεις. Επομένως ουδόλως  είναι τυχαίο που οι κορυφαίοι φιλόσοφοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ  έχουν εστιάσει στο επίκεντρο των  ερευνών τους σε ζητήματα, τα οποία έχουν άμεση σχέση  με τις κοσμοϊστορικές αναζυμώσεις  και ανακατατάξεις, οι οποίες συντελούνται καθημερινά.

Γι αυτό φιλόσοφοι στα προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη ασχολούνται εντατικότατα με θεωρητικά προβλήματατα, τα οποία  είναι στενά συνυφασμένα πρωτίστως  με την  παγκοσμιοποίηση όπως π.χ. με τις αξίες Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη  καθώς και με την Δημοκρατία  σε όλον τον κόσμο. Πρόκeιται για Πολιτικούς και  Κοινωνιολογικούς καθώς και για Πολιτισμικούς Φιλόσοφους( Sozialphilosoph, Politischer Philosoph, Kulturphilosoph) μια που ούτως ή άλλως υπάρχουν ήδη από χρόνια ειδικές έδρες στα πανεπιστήμα για Πολιτική Φιλοσοφία (ΗΠΑ :  J.Rawls, T. Neigel, D. Miller, C Beitz , M. Nussbaum, B.Barry  κ.α.) και για  Κοινωνιολογική Φιλοσοφία και Πολιτική Φιλοσοφία (Ευρώπη ).

Ο κορυφαίος κοινωνιολογικός φιλόσοφος της Ευρώπης, ίσως και παγκοσμίως είναι ο Γερμανός  J. Habermas, του οποίου τα σπουδαιότερα βιβλία έχουν μεταφρασθεί σε  πάνω από τριάντα γλώσσες. Διδάσκεται σε πολυάριθμα πανεπιστήμια σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Οι σπουδαστές καταβροχθίζουν κυριολεκτικά  τα συγγράμματά του. Παρεμπιπτόντως θα ήθελα να  επισημάνω, ότι αυτός έχει συγγράψει και “καθευτού“ φιλοσοφικά έργα.  Ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω , ότι οι μεγάλοι  Αγγλοι φιλόσοφποι  και αργότερα οι Γάλλοι διαφωτιστές ήταν εκπρόσωποι της Πολιτικής, της Κοινωνιολογικής  Φιλοσοφίας καθώς και της Φιλοσοφίας του κράτους.

Δεν είναι υπερβολή να διατυπώσουμε την άποψη, ότι η εποχή  της   „καθευτού“ Φιλοσοφίας υπό το νόημα της Μεταφυσικής  έχει παρέλθει.  Ανταποκρίνεται   άραγε στην ιστορική αλήθεια  , ότι όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ήταν εκπρόσωποι της Μεταφυσικής ; Ας  αναφέρουμε  τα παραπάνω  έργα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη καθώς  και  το όπως φαίνεται άγνωστο γεγονός, ότι ο I.Kant  έχει ασχοληθεί συστηματικά και με φιλοσοφικές πτυχές του μεγάλου και λίαν συγκεκριμένου θέματος της ειρήνης ( „Ewiger Frieden“ ) και ότι αυτός και ο άλλος γίγας της παγκόσμιας φιλοσοφίας  Hegel (Διαλεκτική) έχουν εμπεδώσει  επί τη βάσει των αναλόγων γνώσεων  των αρχαίων Ελλήνων  την νέα επιστήμη Φιλοσοφία του δικαίου   ( Rchtsphilosophie ),αναγνωρισμένη παγκοσμίως ; Διατί δεν έχουν οι Νεοέλληνες Φιλόσοφοι να αναδείξουν τέτοιες επιτεύξεις ;  Καθημερινή (18.7.15)

Γερμανοφόβοι, “Γερμανομάχοι”, “Γερμανοκτόνοι”

Γερμανοφόβοι, “Γερμανομάχοι”, “Γερμανοκτόνοι”

Οι γείτονες της σημερινής Γερμανίας, ιδιαίτερα τα πρώην θύματα Τσεχία και Πολωνία παρακολουθούν κάθε πολιτική εξέλιξη στη Γερμανία με μεγίστη προσοχή εν μέρει και με  και δυσπιστία. Δηλαδή στα κατάβαθα της ψυχής τους έχουν πράγματι μια κάποια γερμανοφοβία, αν και οι σημερινοί Γερμανοί διαφέρουν κατά πολύ απο τους εγκληματίες  Γερμανούς. Έβγαλαν τα σωστά συμπεράσματα από την εθνική καταστροφή τους. Ζω μεταξύ τους ακριβώς 55 χρόνια . Δεν διαπίστωσα τίποτα το επικίνδυνο. Οι Νεοφασίστες είναι περίπου 10 % του πληθυσμού.

Η Γερμανία είναι στην Ευρώπη το πιό σπουδαίο μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Οι Γερμανοί έχουν αναμειχθεί με ανθρώπους από δεκάδες λαούς από όλον τον κόσμο Είμαι πεπεισμένος, ότι δεν υπάρχει λόγος για Γερμανοφοβία. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Οι Έλληνες που ζουν στη Γερμανία ( κάπου 350 χιλ. ) έχουν πολύ καλή φήμη ως εργατικοί , πειθαρχικοί και πολιτισμένοι. Δηλαδή σε μια αξιοκρατούμενη κοινωνία συντελείται μια αφάνταστη μεταλλαγή των Ελλήνων. Αυτό είναι. Γενικά οι Γερμανοί αγαπούν τους Ελληνες και για το παρελθόν ( Αρχαίοι Έλληνες). Όταν διαπιστώσουν ότι ένας Έλληνας είναι εργατικός και έξυπνος τον προωθούν , αλλά . από τους Έλληνες απαιτούνλόγωτων προγόνων να είναι οι πρώτοι. Αλλοίμονο  όμως στον Έλληνα π.χ. σπουδαστή, που δεν ανήκει στους πρώτους. Αυτόν τον περιφρονούν ως ανάξιο των Αρχαίων Ελλήνων !

Όταν άρχισα τις σπουδές μου το 1960 και ξεπέρασα αμέσως στις επιδόσεις όλους τους Γερμανούς, μου πρότεινε ο κοσμήτορας της σχολής μας να κάνω  επιστημονική σταδιοδρομία. Μου  έδωσαν υποτροφία αριστίας και έτσι είχα την δυνατότητα να σπουδάσω και κάποτε να γίνω και πανεπιστημιακός. Γι αυτούς ήμουν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια αξιολόγησης άξιος των προγόνων ! Υπάρχει και κάτι το ιδιαίτερο και χαρίεν : Οι Γερμανίδες αγαπούν από ολους τους αλλοδαπούς πιό πολύ τους Έλληνες !

Παρακάτω απαντώ το ερώτημα γιατί οι Γερμανοί, αν και γενικά πολιτισμένοι , έχουν διαπράξει ανήκουστες βαρβαρότητες. Έχουν εθισμό για τέτοια λόγω  του DNA ;  Όχι γιατί αν ήταν έτσι, θα ίσχυε αυτό για όλους τους απογόνους των αρχαίων Γερμανών.

Πού βρίσκεται η αιτία για το φαινόμενο αυτό ; Σε σύγγριση με άλλους ευρωπαϊκούς λαούς ( π.χ. Γάλλους, Αγγλους, Ισπανούς, Ολλανδούς ) οι Γερμανοί έχουν αποκτήσει πολύ αργά ένα μοντέρνο ενιαίο κράτος, την Γερμανική Αυτοκρατορία ( Deutsches Reich )1871 !

Όταν επί τέλους ξύπνησαν, διεπίστωσαν ότι οι προηγμένοι ευρωπαϊκοί λαοί είχαν ήδη διανέμει μεταξύ τους τον κόσμο ( αποικίες). Οι Γερμανοί απαιτούσαν να λάβουν το “μερίδιό” τους. Συστηματικά άρχισαν να προετοιμάζονται για τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον οποίο έχασαν και πλήρωσαν τεράστιες αποζημιώσεις , κατά τη γνωμη τους μια μεγάλη αδικία. Ύστερα όμως από το 1933 ο γερμανικός λαός δηλητηριάσθηκε από τις ρατσιστικές φαντασιώσεις των εθνικοσοσιαλιστών (!) Η φασιστική ιδεολογία έχει γεννήσει την βαρβαρότητα και την κτηνωδία. Δεν μπορεί όμως να ισχυρισθεί κανείς, ότι α) έχει αντιλήφθεί όλος ο γερμανικός λαός, τι σκόπευε ο Χίτλερ και β) ότι ήταν σύμφωνος με τις θηριωδίες.  Οι  Γερμανοί ήταν το πρώτο θύμα του χιτλερισμού. Και όμως η μεγάλη τιμωρία ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο αφορούσε όλο το γερμανικό έθνος. Περί αυτού έχω συγγράψει ένα κεφάλαιο σε πανεπιστημιακό εγχειρίδιο του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου. Οι σημερινοί Γερμανοί αισθάνονται αφάνταστη αιδώ γι αυτό το παρελθόν. Επιθυμούν να το ξεχάσουν. Το Βήμα  (22/23. 3. 12 )

—————————————————————————-

«Γερμανομάχοι»,   «Γερμανοκτόνοι»

Λόγω  επιστημονικού  ενδιαφέροντος μελετώ συστηματικά με τα σχόλια σε Blogs της ηλεκτρονικής   έκδοσης ελληνικών εφημερίδων , ιδιαιτέρως του Βήματος και εδώ πρωτίστως της σελίδας του κ. Μαλούχου και βγάζω   συμπεράσματα γενικά περί τη νεοελληνική νοοτροπία.Βλέπε   τα κάτωθι προσωρινά συμπεράσματα,  τα οποία ισχύουν για τα περισσότερα “σχόλια”:

1. Πολύ χαμηλό έως χαμηλότατο μορφωτικό και πολιτισμικό και εν μέρει παιδαριώδες διανοητικό επίπεδο. Έχουμε  πολλάκις την εντύπωση, ότι πρόκειται για ηλίθιους. Διαπιστώνουμε και μαζικά φαινόμενα αθυροστομίας και μεγαλοστομίας.

2.  Προσβολή της μητρικής γλώσσας μέσω λεκτικών  βαρβαρισμών  Σε πολλές περιπτώσεις αποτελείται η “τοποθέτηση” από μεμονομένες και ασυνάρτητες λέξεις η από βρισιές σε επίπεδο του πεζοδρομίου η του χαμαιτυπείου.

3. Σε αφάνταστο βαθμό αφ ενός μεν έλλειψη συγκεκριμένων γνώσεων , αφ εταίρου δε ο συνήθης νεοελληνικός υπερεξυπνακισμός ιδίως των οπαδών της Ακρας Αριστεράς, οι οποίοι έχουν ροπή στο να κάνουν επίδειξη ανύπαρκων ή ψευτοεπιστημονικών γνώσεων. Αυτό το δυσάρεστο φαινόμενο έχει σε Αριστερούς όλης της Ευρώπης παράδοση.

4.   Μερικοί ανοίγουν το βιβλίο της ψυχής τους . Έτσι ο αντικειμενικός παρατηρητής στην περίπτωσή μου ο μελετητής διαπιστώνει ψυχικές αρρώστιες, συμπλέγματα μίας ανύπαρκτης “ανωτερότητας” ,  σχιζοφρένεια η και ρατσιστικούς παροξυσμούς σε  οπαδούς της φασίζουσας άκρας  Δεξιάς,  ανέξοδο, λίαν ενοχλητικό και ολίγον τι γελοίο υπερπατριωτισμό στους οπαδούς των Αν.Ελλ.,  βαλκανοανατολίτικο τσαμπουκισμό, εν μέρει και την “Λογική του παραλόγου” ( Στέλιος Ράμφος, Η λογική της παράνοιας, Αθήνα 2011 ), πάμφθηνο συναισθηματισμό, τελεία έλλειψη δυναμικότητας και αντοχής ( μερικές  λέξεις, λίγες γραμμές ), αφάνταστη οκνηρία σκέψης,  λεονταρισμούς της δεκάρας  κτλ.

Αυτές οι συνήθειες, ιδίως οι βρισιές ρατσιστικού περιεχομένου αφορούν και  άλλους ευρωπαϊκους λαούς, όπως π.χ. τους Γερμανούς, προ αυτών τους Αμερικανούς και φυσικά πάντα τους Τούρκους.

Μερικοί βρίζουν τους Γερμανούς π.χ. ως Ούνους. Ας εστιάσουμε την ενασχόληση σε μερικά συνηθισμένα προβλήματα :

α ) Ο Αττίλας (5ος αι. μ. Χ.) ήταν βασιλιάς των Ούννων  που δεν είχαν ουδεμία εθνοτική σχέση με τους αρχαίους Γερμανούς. Το όνομά του σημαίνει «Ο μικρός Πατέρας” ( “Ο  Πατερούλης”). Το όνομα Άτα είναι διαδεδομένο σε όλους τους μογγολικούς λαούς, όπως στους Πρωτοτούρκους, αλλά ακόμη και στους σημερινούς Τούρκους. Έτσι ο μεγαλύτερος πολιτικός των Τούρκων ονομαζόταν Κεμάλ «Ατατούρκ ” (Πατέρας των Τούρκων).

β ) Προ του  1ου  Παγκοσμίου Πολέμου ο διανοητικά και ψυχικά προβληματικός Αυτοκράτορας της Γερμανίας Wilhelm έβγαλε ένα λόγο σε Γερμανούς στρατιώτες που προετοιμαζόταν να πολεμήσουν στην Κίνα για να καταστείλουν  την εξέγερση των Κινέζων πατριωτών με το όνομα “Μπόξερ”‘ και ιδίως να κατατεμαχίσουν  μαζί με άλλες  ιμπεριαλιστικές δυνάμεις την Κίνα.

Τους έχει προτρέψει να συμπεριφερθούν απέναντι στους Κινέζους , όπως κάποτε οι Ούννοι συμπεριφέρθηκαν στην Ευρώπη, δηλαδή χωρίς οίκτο !  Αυτό το  η γαλλική προπαγάνδα άρπαξε, οι Έλληνες το πήραν από τους Γάλλους και το κράτησαν εσαεί, ενώ σημερινοί Γάλλοι δεν χρησιμοποιούν τέτοιες εκφράσεις περί των Γερμανών. Επί πλέον, οι δύο φιλικές χώρες είναι από πολλού η κυρία βάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, εάν κατέχουμε σοβαρές γνώσεις και δεν είμαστε  θύματα πλύσης εγκεφάλου από άλλους, ιδίως από  διανοητικά καθυστερημένους πολιτικούς και μερικούς ανεγκέφαλους και εμπρηστές δημοσιογράφους που υπάρχουν σχεδόν σε κάθε εφημερίδα, ιδιαιτέρως στο Βήμα και στο Εθνος. Το Βήμα (1.2.14)

 

 

Γερμανικές Αποζημιώσεις (2ος Παγκόσμιος Πόλεμος)

Γερμανικές Αποζημιώσεις,

Μία ψύχραιμη και νηφάλια θέαση χωρίς  ανέξοδες υπερπατριωτικές κορώνες

Πρόκειται για ένα και από επιστημονική (Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο , ¨Δίκαιο του Πολέμου”) και από πρακτική άποψη πολύ δύσκολο θέμα. Λόγω χώρου δεν είναι δυνατό να αναφέρω όλα τα ντοκουμέντα περί του ζητήματος των αποζημιώσεων λεπτομερώς. Το 1946 έχει υπογραφεί μεταξύ των Συμμαχικών Δυνάμεων στο Παρίσι η “Συμφωνία περί των αποζημιώσεων”, η οπoία ήταν η νομική βάση για τις πράγματι τεράστιες αποζημιώσεις. Το 1953 έχει συναφθεί στο Λονδίνο η “Συμφωνία περί των χρεών” της Γερμανίας. Εκεί συμφώνησαν ότι άλλα προβλήματα αποζημιώσεων θα επιλυθούν “τελικά” μέσω ιδιαιτέρου ντοκουμέντου. Εννοούσαν μέσω της Συμφωνίας Ειρήνης.

Αλλά το 1960 η Γερμανία έχει πληρώσει στην Ελλαδα 115 εκατομ. Μάρκα. Oμως το ντοκουμέντο , το οποίο υπεγράφει από επισήμους των δύο κρατών είναι, όπως φαίνεται top secret. Υπάρχουν ενδείξεις, ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί όλων των ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας. Ισως αυτό να είναι το μείζον πρόβλημα.

Όταν προετοιμαζόταν πυρετωδώς η Συμφωνία “Δύο-συν-… ” δεν έθιξε κανένα εμπλεκόμενο ή κάποιο άλλο κράτος το θέμα των αποζημιώσεων και των χρεών της Γερμανίας. Στις 15. Μαρτίου 1991 επί τη βάσει της επίσημης συμφωνίας έχουν περατωθεί δια παντώς όλα τα “υπόλοιπα” του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Εν ολίγοις, το θέμα των αποζημιώσεων έκλεισε.

Εγείρονται ερωτήματα :

α) Ο τότε Έλλην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει συμφωνήσει με τον τότε Γερμανό Κanzler Adenauer  κάτι ;;

β) Διατί δεν έχει η Ελλάδα διατυπώσει αιτήματα προ της τελικής Συμφωνίας με την Γερμανία ;γ) Διατί εγείρει μόνον η Ελλάδα ως (εν τω μερυταξύ και η Πολωνία, 18.3.18) κράτος τέτοια αιτήματα ;

δ) Γιατί η Ελλάδα ως κράτος θυμάται τις αποζημειώσεις πολέμου, όταν οξύνονται τα οικονομικά της προβλήματα ;

ε) Γιατί αναθερμάνεται αυτή η υπόθεση σε ακατάλληλη συγκυρία ;

Συμπέρασμα : Οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν λένε στο λαό την αλήθεια. Λυπούμαι πολύ, αλλά η Ελλάδα μας εάν αποτανθεί στα διεθνή δικαστήρια, θα ηττηθεί. Τα Νέα (9.3.14)

Γενοκτονία και Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο

Τί σημαίνει Γενοκτονία ;
Ποιός αποφασίζει περί του αν υφίσταται η περίπτωση της γενοκτονίας ;

Υπάρχει ένας διεθνώς αναγνωρισμένος ορισμός της Γενοκτονίας ή εξαρτάται
το περιεχόμενό της από την άποψη των ειδικών διεθνολόγων ή των
ιστορικών ;
Υπάρχουν διεθνή ντοκουμέντα, τα οποία εμπεριέχουν τον ορισμό της ;
Αν υπάρχουν τέτοια ντοκουμέντα, έχουν αυτά αναδρομική ισχύ;
Υπάρχουν σε διεθνή κλίμακα περιπτώσεις της Γενοκτονίας ;
Μπορούμε να χαρακτηρήσουμε την τραγωδία των Ποντίων ως Γενοκτονία ;
Αν η απάντηση είναι καταφατική, πως αυτό αποδεικνύεται ;
Αν όχι , είναι αποδείξεις αναγκαιότατες.

Αφετηρία της ενασχόλησης είναι η „Σύμβαση περί
της αποτροπής και της τιμωρίας του εγκλήματος της Γενοκτονίας“ από τον
Δεκέμβριο του 1948 . Είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε, ότι ένας
Pολωνοεβραίος νομικός έχει χρησιμοποιήσει το 1944 ως πρώτος τον όρο
Γενοκτονία και έχει διατυπώσει, αν και ανεπαρκώς, την σημασία της ως
„καταστροφή ενός έθνους ή μίας ομάδας“. Το 1946 η Γενική
Συνέλευση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την Απόφαση 96/1, η οποία
έχει επισημάνει, ότι „η Γενοκτονία είναι σύμφωνα με το Διεθνές Δημόσιο
Δίκαιο ένα έγκλημα, το οποίο αντιτίθεται στο πνεύμα και στους σκοπούς
των Ηνωμένων εθνών“.

Η Σύμβαση από το 1948 εμπεριέχει στο άρθρο ΙΙ τον εξής λίαν λεπτομερή ορισμό της Γενοκτονίας :

„Σε αυτήν την Σύμβαση Γενοκτονία σημαίνει μία από τις παρακάτω πράξεις, οι οποίες
γίνονται με την ΠΡΟΘΕΣΗ να εξοντώσουν μίαν εθνική, εθνοτική, φυλετική η
θρησκευτική ομάδα στο σύνολό της ή εν μέρει :
α) Να θανατώσει μέλη μίας τέτοιας ομάδας,
β Να προκαλέσει βαρέως σωματικές ή πνευματικές ζημίες σε μέλη μίας τέτοιας ομάδας,

γ ) Να δημιουργήσει για μίαν ομάδα τέτοιες συνθήκες ζωής, με την πρόθεση να επιφέρουν την σωματική καταστροφή στο σύνολό της ή εν μέρει,
δ ) Να λάβει μέτρα, τα οποία έχουν ως σκοπό την παρεμπόδιση γέννας σε μία τέτοια ομάδα,
ε ) Να μεταφέρει βιαίως παιδιά από μία ομάδα σε άλλην“ (δική μου μετάφραση από τα Αγγλικά).

Αυτή
η όντως διεθνής Σύμβαση ισχύει από τον Ιανουάριο του 1951 και έχει
ενσωματωθεί στο ενδοπολιτειακό (εσωτερικό) δίκαιο σχεδόν σε όλες τις
χώρες του κόσμου με εξαίρεση τις ΗΠΑ λόγω των Ινδιάνων και του Ιστραήλ
λόγω των Παλαιστινίων. Ο κύριος κανόνας του ντοκουμέντου ανήκει ούτως η
άλλως στην κατηγορία των νομικών αρχών του ius cogens ( αναγκαστικό
δίκαιο ) που σημαίνει, ότι έχει δεσμευτική ισχύ ανεξαιρέτως για όλα τα
κράτη, ανεξάρτητα από το εάν αυτά το έχουν υπογράψει η ίσως όχι.

Στα πανεπιστημιακά εγχειρίδια και ιδιαιτέρως στις πανεπιστημιακές διαλέξεις
αναφέρουμε πρωτίστως τις εξής περιπτώσεις γενοκτονίας:

Την Γενοκτονία ( Holocaust =Ολοκαύτωμα, οι Εβραίοι χρησιμοποιούν μόνο την
έννοια SHOA ) κατά των Εβραίων της Ευρώπης εκ μέρους της
εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας, την Γενοκτονία εκ μέρους της Τουρκίας
κατά των Αρμενίων , την Γενοκτονία εκ μέρους του Ιράκ ( Saddam Hussein )
κατά των Κούρδων, την Γενοκτονία στην Ουγκάντα ( Idi Amin ) κατά μίας
εθνικής μειονότητας ( όλοι έχουν σκοτωθεί) , την Γενοκτονία εκ μέρους
της Σερβίας κατά των Κοσοβάρων και την Γενοκτονία εκ μέρους των Huttu
κατά των Tutsi στην Ruanda.

Από την παγκόσμια ιστορία είναι  γνωστές και άλλες περιπτώσεις γενοκτονίας, πρωτίστως η Γενοκτονία των Ινδιάνων στην Κεντρική και Νότια Αμερική εκ μέρους των Ισπανών
Conquistadores (Κατακτητές).

Εγείρεται το ερώτημα, εάν η Σύμβαση έχει αναδρομικήν ισχύ. Σύμφωνα με την Vienna Convention on the Law of  Treaties ( Σύμβαση της Βιέννης περί του Δικαίου των Συμφωνιών ) , από το 1969, η οποία είναι η βάση του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου,
οι διεθνείς συμβάσεις δεν έχουν αναδρομική ισχύ, εκτός εαν τα κράτη -μέλη έχουν
ήδη συμφωνήσει περί αυτής (άρθρο 28 ).

Από αυτόν τον κανόνα απορρέει το συμπέρασμα, ότι η Σύμβαση από το 1948 δεν ισχύει για τις  γενοκτονίες , οι οποίες έχουν διαπραγθεί στο παρελθόν. Αυτό όμως δεν
αποκλείει, ότι είναι δυνατόν να εφαρμόσουμε εκ των υστέρων το νόημα του
επίσημου ορισμού της Γενοκτονίας σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.
Καθημερινή (20.9.16)

Βαυαροί, Πρoέλευση, Εθνογένεση, Νοοτροπία

Βαυαροί,   Πρoέλευση,   Εθνογένεση,  Νοοτροπία

Το θέμα είναι πολυδιάστατο και ταυτόχρονα συγκεκριμενοποίηση των  άρθρων  περί των Γερμανών ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ μου τις  μελέτες “Αρχαίοι Γερμανοί, Σημερινοί Γερμανοί” και “Γερμανοί, Πρώσοι… ).

Εθνωνύμιον, , Τοπωνύμιον

Πρόκειται για μετάλλαξη (Verbalhornung) από τα Λατινικά “Boieri Varii”( “Verschiedene Boieri” : «Διάφοροι  Μπόγιεροι», “Baiuvari”,”Baiuvaren”), “Bayern”).

Ποέλευση, Εθνογένεση

Οι Boieri ανήκαν στα κελτικά φύλα (μερικοί ιστορικοί λένε σε γερμανικά φύλα), τα οποία κατοικούσαν προ της επέλασης των γερμανικών φύλων στη μεγάλη περιοχή με την ονομασία “Gallia Transalpina ” ( “Γαλλία πέραν των Άλπεων”, ενώ η Βόρεια Ιταλία ονομαζόταν ” Gallia  Cisalpina” ( ” Γαλλία ενθώθεν των Άλπεων “.

Ας υπενθυμίσουμε, ότι στην Νότια Γαλλία, στην περιοχή της Μασσαλίας υπήρχε από  τον 8ο/7ο αι. π.Χ.  και η  “Gallia Graeca” (“Ελληνική Γαλλία “).

Όταν οι Αρχαίοι Γερμανοί έφθασαν στην περιοχή της σημερινής Βαυαρίας, ζούσαν  εκεί ήδη πολιτισμικά ανώτερα κελτικά φύλα, τα οπoία είχαν επηρεασθεί πολύ από  τους Ρωμαίους κατακτητές. Τοιουτοτρόπως είχε δημιουργηθεί ένα κελτογερμανικό κράμα.

Όταν περίπου τον 5ο αι. μ.Χ. οι Ρωμαίοι εγκατέλειψαν την περιοχή, έμειναν εκεί εκουσίως πάνω από 20 χιλ. πρώην λεγεωνάριοι γνωστοί ως δεινοί τοξότες, συριακής καταγωγής ( μελαχρινοί, μαύρα μαλλιά και σκούρα μάτια). Αυτοί συγχωνεύθηκαν με τους Κελτογερμανούς. Ακόμη και σήμερα μπορεί να διαπιστώσει κανείς ιδιαιτέρως στις ορεινές περιοχές της Βαυαρίας συριακές φυσιογνωμίες, δηλαδή απογόνονους των Σύρων. Ως παράδειγμα αναφέρεται εδώ και ο γνωστός πολιτικός Theo Waigel.

Αυτή η λίαν ενδιαφέρουσα εθνογένεση είναι ο λόγος, που οι σημερινοί Βαυαροί διαφέρουν στην φυσιογνωμία και στον χαρακτήρα πολύ από τα άλλα νεογερμανικά φύλα.

Νοοτροπία

Οι Βαυαροί κληρονόμησαν από τους Κέλτες την καλοφαγία έως λαιμαργία (Ιδέ και παροιμία των Σαξώνων : :” Du frißt wie ein Bayer und scheißt wie ein Reiher” : «Καταφροχθίζεις  όπως Βαυαρός και χαί… όπως ψαροφάγος» (πουλί)) , την αθυροστομία και την μεγαλοστομία, από τους Γερμανούς την παροιμιώδη πνευματική βραδυκινησία και τον συγκρουσιακό χαρακτήρα, το ευέξαπτο και γενικά το τεμπεραμέντο από τους Σύρους.

Ιστορικά (συνοπτικότατα)

Οι Βαυαροί δεν ήταν σε θέση να διαδραματίσουν στην Γερμανική ιστορία έναν σημαντικό ρόλο.

Έως τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο η Βαυαρία ήταν μία καθυστερημένη, φτωχή και σχεδόν περιφρονημένη περιοχή. Μέσω  της τεράστιας οικονομικής βοήθειας των προηγμένων και πλούσιων γερμανικών κρατιδίων κατόρθωσε να εξελιχθεί επί τη βάσει επενδύσεων ιδιαιτέρως στις υψηλές τεχνολογίες, ενώ τα πλούσια κρατίδια παραμέλησαν τέτοιες επενδύσεις και γενικά τον εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας και έτσι έμειναν στην εξέλιξη πίσω και σήμερα είναι φτωχά.

Εν ολίγοις : Οι όροι αντιστράφηκαν. Οι αλλοι κλαψουρίζονται και οι Βαυαροί απέκτησαν αφάνταστη αυτοπεποίθηση και άρχισαν να λοιδωρούν τα φτωχά κρατίδια ! Η Βαυαρία απέκτησε τα πρωτεία στην οικονομία, στις υψηλές τεχνολογίες, στην διοίκηση ( Δημόσιο ) , στην δημόσια ασφάλεια, στην παιδεία και στα πανεπιστήμια.

Στηριζόμενη στα πανεπιστήμιά της – τρία από τα πέντε πρυτανεύοντα πανεπιστήμια όλης της Γερμανίας βρίσκονται στην Βαυαρία- διαθέτει το ανώτερο και αποτελεσματικότερο think tank της Γερμανίας.

Βαυαροί υπερεξειδικευμένοι επιστήμονες διεθνούς βεληνεκούς εκπροσωπούν το γερμανικό κράτος σε διεθνείς οργανώσεις π.χ. στον ΟΗΕ, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην International Law Commission  κοκ. και δη σε κομβικές θέσεις. Γνωρίζω τους περισσότερους πολύ καλά.

Είναι δυστυχώς γεγονός , ότι οι Βαυαροί έχουν μίαν υσχυρή τάση σε εγωϊσμό. Έχει αποδειχθεί, ότι εγιναν βαθμιαία αχάριστοι.

Δεν είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν εκουσίως τα φτωχά κρατίδια στην υπόλοιπη Γερμανία , ιδίως στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Την ίδια τοποθέτηση έχουν και έναντι του φτωχού ευρωπαϊκού Νότου, για τον οποίο αισθάνονται σχεδόν περιφρόνηση.

Το Βήμα (9.6.14)

Ευρώπη Παλαιοαρχαιολογία vs Ελληνοκεντρικής Θεώρησης

Ευρώπη Παλαιοαρχαιολογία, Ελληνοκεντρισμός

Όταν το 1960 άρχισα να σπουδάζω στο εξωτερικό και σε συζητήσεις περί ιστορικών θεμάτων έκανα παραδοσιακά ελληνοκεντρικές γκάφες , ένας ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ καθηγητής μου έχει συστήσει να ασχοληθώ όχι μόνον με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, αλλά και με την ΠΑΛΑΙΟΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ( Παλαιολιθική, Μεσολιθική και Νεολιθική Εποχή και Εποχή του Χαλκού), δεν ήμουν σε θέση να καταλάβω , τι εννοούσε.

Πολύ αργά, προ τεσσάρων ετών έχω πληροφορηθεί από μία ελληνίδα Αρχαιολόγο και Παλαιοανθρωπολόγο ( Σπουδές στο Χάρβαρντ), ότι η Παλαιοαρχαιολογία στην Ελλάδα έχει παραμεληθεί και εδώ και μερικά έτη προσπαθεί ένα Πανεπιστήμιο να ιδρύσει μίαν έδρα αυτής της επιστήμης !

Στα πλαίσια της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης έχω μελετήσει στα παρελθόντα 50 έτη βιβλία πανεπιστημιακών ( όχι τσαρλατάνων) περί των προϊστορικών εποχών της Ευρώπης. Αυτά που τώρα γράφω, βασίζονται σε γνώσεις υπερεξειδικευμένων επιστημόνων.

1. Η Παλαιοαρχαιολογία στηρίζεται σε συγκεκριμένα ευρήματα και σε αναλύσεις της DNA και όχι σε Μυθολογίες.

2. Ήδη προ 25χιλ. (γυναικεία είδωλα ίσως θεοτήτων ) και μία φλογέρα, προ 18χιλιάδων  ετών (ζωγραφιές) έχουν συντελεσθεί στην Ευρώπη στην Παλαιολιθική Εποχή (700χιλ-8χιλ. π.Χ.) μερικές πολιτισμικές επιτεύξεις. Με την Νεολιθική Εποχή ( 5.500-2.500 π.Χ. ) έλαβε χώραν η „Γεωργική Επανάσταση“ και έχει αρχίσει ο συστηματικός εκπολιτισμός των Ευρωπαίων ( οικισμοί, καλλιέργεια δημητριακών , καταμερισμός εργασίας, κεραμεική ( 5χιλ. π.Χ.) και αστεροσκοπείο (Stonehenge, 3χιλ. π.Χ.). Οι πρώτοι αγρότες έχουν προέλθει από την περιοχή μεταξύ της Ανατολικής Μικράς Ασίας, της Συρίας και του Ιράκ ( DNA ! ) . Εκεί έχει εμπεδωθεί 9 χιλιάδες έτη  π.Χ. η γεωργία .

3. Η Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη είχαν  γεωργικό πολιτισμό ήδη μεταξύ του 5.500 και του 4.500 π.Χ. Οι επιτεύξεις των Ευρωπαίων είναι πολύ αρχαιότερες και από τις αιγυπτιακές πυραμίδες !  Και όμως, πολλοί αφελείς και αδαέστατοι Ελληναράδες νομίζουν , ότι οι Βόρειοι Ευρωπαίοι ζούσαν επάνω στα δένδρα και είχαν  τα βελανίδια ως διατροφή. Αυτό είναι το αποκορύφωμα της άγνοιας, της  αμορφωσιάς και της εθνικιστικής υπεροψίας. Το Βήμα (2012)

 

Αξιοπρέπεια, Εθνική, Κρατική

Αξιοπρέπεια, Εθνική, Κρατική

Η χρησιμοποίηση της έννοιας συντελείται τώρα σχεδόν πληθωρικά και φυσικά άκρως λαϊκιστικά πρωτίστως από τα δύο κυβερνώντα κόμματα. Η ερμηνεία της είναι αυτονοήτως  υποκειμενική έως βολονταριστική.  Στον ελληνικό τύπο έχουν δημοσιευθεί άρθρα περί της απώλειας της αξιοπρέπειας του ελληνικού έθνους και κράτους, χωρίς όμως, όπως συνήθως,  να ερμηνεύσουν αυτή την βαρυσήμαντη έννοια.  Σύμφωνα με την νοελληνική γλωσσική ασυδοσία και αναρχία έχει ο κάθε  αδαής και εξυπνάκιας πολίτης ή και πολιτικός  την δική του ερμηνεία.  Οι  Ερμηνείες  όρων   δεν είναι οπωσδήποτε   καθήκον των δημοσιογράφων, οι οποίοι ούτως η άλλως έχουν άλλα καθήκοντα, ίσως και άλλα συμφέροντα. Επίσης οι δημοσιογράφοι  δεν είναι  ούτε υποχρεωμένοι να διεισδύσουν στον πυρήνα, στην κύρια ουσία των εκάστοτε όρων και προβλημάτων .

Έτσι διαπιστώνουμε την ύπαρξη ενός εννοιολογικού χάους , το οποίο , δήλον εστί, ανταποκρίνεται πλήρως στον ανορθολογιστικό και χαοτικό τρόπο σκέψης των  Νεοελλήνων στην πλειοψηφία τους. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι στις ευρωπαϊκές χώρες βορείως των Αλπεων ακατανόητο και αδιανόητο.  Εκεί ισχύει ακόμη  και σε ό,τι αφορά  σημαντικές  έννοιες  σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Αλλά σε αυτές τις χώρες  δεν είναι διαδεδομένα τα φαινόμενα του υπερεξυπνακισμού, της ρηχότητας και της επιπολαιότητας.

Η αξιοπρέπεια είναι ήδη από την εποχή του μεγάλου Γερμανού Φιλόσοφου Immanuel Kant στενά  συνδεδεμένη με τον άνθρωπο ( αξιοπρέπεια του ανθρώπου) . Ιδίως μετά του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου η αξιοπρέπεια θεωρείται στην Φιλοσοφία του Δικαίου  και σε μερικά συντάγματα expressis verbis ως  γενική πηγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Επικρατεί η ομόφωνη άποψη, ότι κάθε ανθρώπινο ον έχει αξιοπρέπεια.

Όταν όμως πρεσβεύεται η γνώμη , ότι υπάχει πέραν τούτου και  μία αξιοπρέπεια του κράτους, τότε πρέπει  να εστιάσουμε αυτήν την έννοια στο επίκεντρο μίας μελέτης. Κανονικά θα έπρεπε να αποδειχθεί,  με ποιά καθοριστικά συστατικά στοιχεία του κράτους η αξιοπρέπειά του είναι συνυφασμένη. Αφετηρία των σκέψεων είναι  το γεγονός, ότι το κράτος  είναι υποκείμενο του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και κύριος παίκτης στις διεθνείς σχέσεις. Με αυτές τις ιδιότητες το κράτος συμμετέχει στις διεθνείς σχέσεις και συνάπτει συμφωνίες, τις οποίες όμως πρέπει να υλοποιεί , ειδάλλως  γίνεται αφερέγγυο ( αναξιόπιστο ) και έτσι χάνει την  αξιοπρέπειά του.  Μέσω της κυβέρνησης φροντίζει το κράτος έχοντας ως αφετηρία το συμφέρον του συνόλου για την ευημερία του λαού του. Εάν δεν λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, διαπιστώνουμε την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και απέναντι στον λαό του.

Οι περισσότεροι πολίτες δεν σέβονται πλέον τα θεσμικά όργανα του κράτους. Οι κυβερνήσεις όμως στηρίζονται σε κόμματα , ενώ γενικά η κοινωνία , η οικονομία κτλ. βασίζονται στον λαό και στις έλιτες, στις οποίες ανήκουν και κυβερνητικά στελέχη. Αλλά οι νεοελληνικές έλιτες απέτυχαν επανειλλημμένως παταγωδώς.

Υστερα από την εξεύρεση της βασικής  ουσίας της κρατικής αξιοπρέπειας ας ασχοληθούμε με το πρόβλημα της επανάκτησης και διασφάλισης της αξιοπρέπειας του ελληνικού κράτους.

Δέον να δημιουργηθούν οι εξής απαραίτητες προϋποθέσεις :

α ) Δημιουργία δύο πολιτικών κινημάτων και κατόπιν κομμάτων , ενός  της κεντροδεξιάς και ενός  της κεντροαριστεράς υπό την ηγεσία νέων πολιτικών με κατάρτιση και γνήσιο, δηλαδή όχι μόνον λεκτικό  πατριωτισμό (Ιδέ εδώ στο Μπλογκτο άρθρο «Πατριωτισμός, Φιλοπατρία») .

β ) Επί τέλους βαθμιαία πραγματοποίηση των απαραιτήτων ριζικών μεταρρυθμίσεων ( εκμοντερνισμός, εξορθολογισμός ) στα πλαίσια του υπάρχοντος ( καπιταλιστικού ) πολιτικοοικονομικού συστήματος και του αστικού κράτους, μια που η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μία ολοσχερής αντικατάσταση αυτού του συστήματος με αφηρημένες ουτοπίες θα είχε ως αποτέλεσμα την τελεία καταστροφή. Αυτό το έχει εν τω μεταξύ αντιληφθεί και ο πρώην δεινός ανέξοδος ατακαδόρος και λεκτικός επαναστάτης  κ. Τσίπρας.

γ ) Απαραίτητες επενδύσεις στην πραγματική οικονομία με σκοπό την ενίσχυση και επιτάχυνση της παραγωγής.

δ ) Να μην επαναλειφθεί το ολέθριο και καταστροφικό φαινόμενο του υπερδανεισμού , ο οποίος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια της αξιοπρέπειας του κράτους και παρεμπιπτόντως σε συνωμοσιολογίες, κινδυνολογίες και σε συλλογική παράνοια (Ιδέ εδώ  στο Μπλογκ το άρθρο «Εθνικιστική (Δεξιά, Αριστερά) και Συνωμοσιολογία»).

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται  όχι εν ριπή οφθαλμού αλλά βαθμιαία, οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ισχυρές βάσεις για την επανάκτηση της απολεσθείσας αξιοπρέπειας του ελληνικού κράτους στις διεθνείς σχέσεις καθώς και απέναντι του ελληνικού λαού.

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν και όχι ανέξοδα συνθήματα  και γελοίες περικοκλάδες για ηλιθίους.  Θα ‘ήθελα να επισημάνω, ότι τα περί του Μνημονίου αποτελούν στην ουσία το προοίμιο , κατόπιν θα αρχίσει το πρυτανεύον πρόβλημα της παραγωγής ανταγωνιστικών προϊόντων για την εξαγωγή.

Ακριβώς εκεί  θα αποδειχθεί εκ νέου (Ιδέ την κατάρρευση του «Υπαρκτού Σοσιαλισμού »), ότι η μαρξιστική-λενινιστική Αριστερά ουδόλως είναι σε θέση να επιτύχει την επίλυση οικονομικών προβλημάτων.

Βήμα (27.12.14)

 

Συμφωνίες και Τρίτοι

Συμφωνίες και τρίτοι

Αμέσως ύστερα από τις εκλογές  ο κ. Τσίπρας έχει διατυπώσει την άποψη, ότι τώρα  υπάρχει  ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Ας υπενθυμίσουμε, ότι  ύστερα από την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ ο κ. Γ. Παπανδρέου έχει  χρησιμοποιήσει ακριβώς την ίδια έκφραση.

Αμέσως όταν  άρχισαν οι πρώτες επαφές μεταξύ της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των πιστωτών ΕΕ, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο   ο κ. Τσίπρας έθεσε στο  επίκεντρο των προσπαθειών του το συμβόλαιο χωρίς δυστυχώς  να λάβει υπ όψη, ποιά σημασία έχει μια τέτοια άποψη στις διεθνείς διασυμβατικές σχέσεις.

Αν και η διεθνής συνθήκη της Βιέννης από το 1969 περί του Δικαίου των Συμφωνιών (  Vienna Convention on the Law of Treaties)  αφορά  τις συμφωνίες μεταξύ κρατών καθώς και μεταξύ κρατών και διεθνών διακρατικών οργανισμών και επομένως δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί επί του «Κοινωνιού Συμβολαίου» μεταξύ του ΣΥΡΙΑ και του «Ελλήνικού λαού» (στην πραγματικότητα μόνον τα 35 %, τα  65% δεν ανήκουν στον λαό ;) , θα μπορούσαμε να λάβουμε υπ όψη το βασικό νόημα του άρθρου 35  («Συμφωνίες εις βάρος τρίτων κρατών» ) :

Τέτοιες συμφωνίες δεν συνεπάγονται υποχρεώσεις  για τρίτα κράτη, εκτός εάν αυτά εκ των υστέρων δώσουν την συγκατάθεσή τους.

Επομένως εδώ πρόκειται  υπό το πρίσμα του Διεθνούς Συμβατικού Δικαίου ως του πρυτανεύοντος κλάδου του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου για μίαν αποκλειστική υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μέσω απερίσκεπτων υποσχέσεων  κατόρθωσε  να κερδίσει τις εκλογές χωρίς ουδόλως να σκεφθεί, τι θα συμβεί με τις υποσχέσεις του στις σχέσεις  με τους όχι και τόσο συναισθηματικούς πιστωτές.

Εν κατακλείδι , το κίνημα ΣΥΡΙΖΑ έγινε το πρώτο θύμα του τριτικοσμικού λαϊκισμού του.  Καθημερινή (19.2.15)

 

Αυτό το ειδικό σχόλιο είναι απαραίτητο για  να προσέχει στο μέλλον ο ελληνικός λαός καλύτερα. Ι

Πολυδωρισμός, Μία απο τις Νεοελληνικές Κατάρες ή το Ακρον Αωτον της Πατριδοκαπηλείας

Πολυδωρισμός, Μία από τις Νοελληνικές Κατάρες ή το Ακρων Αωτον της Πατριδοκαπηλείας

Πληροφορία : Το παρόν σχόλιο-μελέτη στηρίζεται εν μέρει σε ένα σχόλιό μου δημοσιευθέν ήδη το 2012 στο Βήμα. Κατ αρχάς δεν είχα σκοπό να κάνω τον κ. Πολύδωρα αντικείμενο συστηματικής έρευνας και αξιολόγησης. Αυτός όμως συνεχίζει και επαυξάνει ακάθεκτος τους πατριδοκάπηλους παροξυσμούς του.  Αυτός είναι ο κύριος λόγος που   έχει  η παρούσα μικρή μελέτη γραφεί

Μόνον μία ημέρα ο πολιτικός κ. Πολύδωρας ήταν πρόεδρος της Βουλής και όμως με υπερηχητική ταχύτητα διόρισε την κόρη του ως υπάλληλό της, γιατί  στην Βουλή   οι αποδοχές είναι τόσο υψηλές   που έχουμε την εντύπωση , ότι η Ελλάδα είναι μάλλον ένα αραβικό εμιράτο με αστείρευτες πηγές πετρελαίου (σουρεαλισμός  και αρπαχτή).  Ο διορισμός της κόρης του  είναι το crescendo της ηθικής κατάπτωσης και της θρασύτητας.

Εάν αυτός ο κύριος ήταν άτομο με κοινωνική συνείδηση ( προτεραιότητα του συμφέροντος του συνόλου )  και πολίτης με κρατική και νομική συνείδηση ( διαλεκτική αλληλοεξάρτηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ) καθώς και  με ειλικρινή εθνική συνείδηση ( προτεραιότητα του εθνικού συμφέροντος ) και  όχι μόνον ανέξοδες ψευτοπατριωτικές φανφάρες και κορώνες όπως το άκρως γελοίο “Συνέλληνες… ” και παρόμοια, θα ζητούσε ταχύτατα από όλο το ελληνικό Εθνος συγγνώμη για το τρομερό ολίσθημά του και θα σιωπούσε  εσαεί και θα εξαφανιζόταν από την πολιτική σκηνή.

Εάν αυτός ήταν αληθινός , όχι  βερμπαλιστικός φιλόπατρις, θα είχε διαπαιδαγωγήσει την κόρη του γνήσια πατριωτικά, ώστε αυτή να παρατήσει την πατρική θεσούλα και να βρεί με αξιοπρέπεια και σύμφωνα με αξιοκρατικά κριτήρια μίαν άλλην απασχόληση. Αλλοι αξιόλογοι νέοι εγκαταλείπουν την αγαπητή πατρίδα τους και φεύγουν στο εξωτερικό ( η πλειοψηφία στην Γερμανία της “μισητής” ΜΕΡΚΕΛ !) λόγω εργασίας . Αυτός κάνει ακριβώς το αντίθετο, έτσι ώστε να γίνει αντικείμενο βαθύτατης περιφρόνησης.

Τέτοιες συμπεριφορές είναι στην προηγμένη Ευρώπη αδιανόητες και ακατανόητες. Αυτός και οι όμοιοί του επιβεβαιώνουν την διαπίστωση των ειδικών επιστημόνων, ότι η Ελλάδα δεν έφθασε ακόμη στην Ευρώπη και ότι οι Νεοέλληνες στην πλειοψηφία τους δεν έχουν αποκτήσει ακόμη την ποιότητα του Ευρωπαίου πολίτου. Είναι  απλώς βαλκανοανατολίτες (Ιδέ στο Μπλογκ μου το άρθρο «Νεοέλλην, Βαλκανοανατολίτης».

Εδώ και μερικά χρόνια παρακολουθώ συστηματικά, από ποιάν περιοχή της Ελλάδας προέρχονται οι πιό διεφθαρμένοι πολιτικοί.

Εχω διαπιστώσει νηφάλια, ότι γενέτειρα των πιό διεφθαρμένων Νεοελλήνων πολιτικών είναι η   Πελοπόννησος. Μα αυτό το έχει διαπιστώσει ήδη τον περασμένο αιώνα  ο σημαντικός ιστορικός Απόστολος Βακαλόπουλος στο αξιόλογο βιβλίο του “Ο χαρακτήρας των Ελλήνων, Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα”, 1983, 2003). Ευκαιρίας δοθείσης ας υπενθυμίσουμε, ότι στον πρώτο εμφύλιο πόλεμο της Ελλάδας , στον οποίο έχουν πρωτοστατήσει οι  Πελοποννήσιοι, επρόκειτο για το ποιοί θα αρπάξουν τα περισσότερα χρήματα από το πρώτο δάνειο απο την Αγγλία. Η αρπαχτή έχει παράδοση. Τί αίσχος !

Η ενασχόληση με τον κ. Πολύδωρα  έχει κάπως αναβιβασθεί, γιατί δεν πρόκειται για μία μεμονομένη περίπτωση, αλλά για ένα σχεδόν μαζικό  φαινόμενο, το οποίο αναδεικνύει  πρωτίστως τις εξής διαστάσεις :

α) Εθνική-εθνικιστική διάσταση:  βερμπαλιστικός, δηλαδή ανέξοδος υπερπατριωτισμός, ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΕΙΑ  par excellence, πεπαλαιωμένος  ελληνοκεντρισμός (άλλο πατριωτισμός και άλλο ενοχλητική και γελοία εθνική ομφαλοσκόπηση) και  παλιμπαιδίστικη αρχαιολατρεία μάλλον του 19ου αι.

β) Εθνολογική-πολιτισμική  διάσταση : Εδώ  εστιάζονται στο επίκεντρο πολλά αρνητικά γνωρίσματα της  νεοελληνικής νοοτροπίας, όπως π.χ. ο υπερβολικός λόγος (ρητορική), η συνωμοσιολογία, η κινδυνολογία, ο φαφλατισμός,   ο σκοταδισμός ως υπόλλειμμα του  Μεσαίωνα,  ένας αφάνταστος σουρεαλισαμός (σύγχιση  ονείρων με την πραγματικότητα ), επιπολαιότητητα (ρηχότητα, επιδερμικότητα )  της σκέψης κτλ.

γ) Πολιτικοκοινωνική διάσταση : ακραία συντηρητικότητα  έως πολιτική καθυστέρηση, διακαής πόθος του μικροαστού πολιτικού να  αναρριχηθεί με κάθε μέσο στο κοινωνικό επίπεδο του μεγαλοαστού, , φιλοδοξία, ματαιοδοξία, αρρωστημένος ναρκισσισμός  (ισχυρός εθισμός σε αυτοπροβολή πάντα σε εύκολα πεδία) ,  εν μέρει αρλεκινισμός κτλ.

Συμπέρασμα : Αυτός ο τύπος  πολιτικού δεν έχει ουδεμία σχέση με την σύγχρονη Ευρώπη, γι αυτό ανήκει κανονικά από χρόνια στην κάλαθο των περιττών και αχρήστων. Ευελπιστώ, ότι ο κ. Π.  θα καταλάβει το μήνυμα.  Το Βήμα (3.6.14)

 

 

 

 

Παπαδήμος , Πρώην Πρωθυπουργός, Αξιολόγηση

Παπαδήμου, Αξιολόγηση

Αξιολόγηση σύμφωνα

α) με τον κανόνα της Αντικειμενικότητας που σημαίνει, ότι  ο παρατηρητής/ερευνητής δέον να θεωρεί τα φαινόμενα ως αντικείμενο μελέτης, όπως αυτά υπάρχουν έξω από το υποκείμενό του χωρίς πολυποίκιλες παρωπίδες ερμηνείες καί παρερμηνείες. Επί τη βάσει αυτού του κανόνα διαπιστώνω τα ακόλουθα καθοριστικά γνωρίσματα του κ. Παπαδήμου :

έντιμος, ισορροπημένος, κοινωνικός, λίαν πολιτισμένος, ευγενικότατος, σεμνός, Εφαρμόζει τις αρχές της εργατικότητας καί της επίτευξης. Κατέχει συστηματικότητα , μεθοδικότητα καί αποτελεσματικότητα. Κατέχει κάτι το λίαν σπάνιο στα ελληνικά δεδομένα καί δη την ΗΘΙΚΗ του ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ (ή των υποχρεώσεων). Οι υποχρεώσεις έχουν προτεραιότητα απέναντι στα δικαιώματά του.

Έχει παραιτηθεί το 2012 εκουσίως καί αθορύβως τού δικαιώματος της αμοιβής για το αξίωμά του. Μού θυμίζει τούς αρίστους τού Πλάτωνα, πού θα ήταν οι πιό ιδανικοί κυβερνήτες.

β) Σύμφωνα μα τον Συγκριτικό  κανόνα  θα αναφερθεί. τί δέν είναι ο κ. Π. σε σύγκριση με πολλούς επαγγελματίες πολιτικούς χωρίς φυσικά να αναφερθούν ονόματα, αλλά ο έχων νούν νοείν νοήτω. Δέν είναι ναρκισσιστής, ματαιόδοξος, φανφάρας, επιπόλαιος ,αμετροεπής , συγκρουσιακός καί εξωπραγματικός.

Το Βήμα (16.1.2012)

Ολγα Κεφαλογιάννη, Η Ωραία Υπουργός

Ολγα Κεφαλογιάννη, Η Ωραία Υπουργός

Επίσημη Επίσκεψη της Υπουργού Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη στην Ιαπωνία.Ο τύπος της Ιαπωνίας έχει ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που την ανακήρυξε στην πιό ωραία Ευρωπαία.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης αυξάνουν οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες να γίνονται πολυφασικές συγκρίσεις μεταξύ των λαών , οι οποίοι ανήκουν στους διαφορετικούς Κύκλους Πολιτισμού με άλλη ιστορία, παράδοση, αξίες και επίσης αισθητική, αν και η αμερικανική “κουλτούρα”, ιδίως ο κινηματογράφος, η μουσική και τα τραγούδια για τους νέους ασκούν τεράστια επιρροή σχεδόν σε όλον τον κόσμο.

Στα αμερικανικά φιλμ πρωτοστατούν οι ξανθιές κουκλίτσες με τα ίδια πρόσωπα και χωρίς προσωπικότητα  τόσο, που όχι μόνον στις άλλες χώρες του Δυτικού Κύκλου Πολιτισμού, αλλα και κοπέλες από άλλες  φυλές , π.χ. της κίτρινης και της μαύρης, άρχισαν ήδη να βάφουν τα μαλλιά τους ξανθά. Έτσι δημιουργείται κάτι το άκρως αντιαισθητικό να έχει μία αφρικανή η μία γιαπωνέζα “ξανθά” μαλλιά.

Οι άνδρες πάλι από ασιατικές και αφρικανικές χώρες θαυμάζουν τις ξανθιές τόσο, που επιθυμούν να παντρευτούν μία ξανθιά Ευρωπαία ή Αμερικανίδα.

Από την άλλη μεριά οι ξανθοί άνδρες προτιμούν τις μαλαχρινές γυναίκες από την Νότια Ευρώπη, την Λατινική Αμερική (λαχταριστές μουλατίτας! ) καθώς και από ασιατικές χώρες, αλλά αποφεύγουν λόγω πολιτισμικών προβλημάτων τις κοπέλες από μουσουλμανικές χώρες.

Ανάμεσα στους φοιτητές και ματαπτυχιακούς μου υπείρχαν εκπρόσωποι από 68 χώρες  από όλες τις ηπείρους και από όλες τις ράτσες. Σε πολυάριθμες εθνολογικές συζητήσεις διεπίστωσα ότι όλοι είχαν, σε ό,τι αφορά την αισθητική και συγκεκριμένα την ομορφιά των γυναικών, ένα κοινό αισθητικό κριτήριο, το οποίο έναι , όπως απέδειξαν και αμερικανοί ειδικοί επιστήμονες, η συμμετρία του προσώπου ( μέτωπο, μάτια, μύτη, στόμα, σαγόνι ).

Από εθνοψυχολογική και σεξουαλική άποψη υφίσταται και ένα άλλο καθοριστικό κριτήριο , το οποίο έγκειται στην προτίμηση αυτού, το οποίο δεν έχουν οι δικιές τους, αλλά οι γυναίκες άλλων ρατσών.

Οι γυναίκες της κίτρινης φυλής  ιδιαιτέρως στην Κίνα, Ιαπωνία ,Κορέα και Βιετνάμ έχουν π. χ. πολύ μικρά και υποανάπτυκτα στήθη , τα οποία ύστερα από την γέννηση παιδιών κρέμονται  πολύ αντιαισθητικά.  Έχουν και ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα : Οι γλουτοί τους , αν υπάρχουν, είναι υποανάπτυκτοι και ακριβώς το αντίθετο σε σύγγριση με τις Νέγρες. Για αυτό οι άνδρες θαυμάζουν τις κοπέλες με μεγάλη στήθη και εξελιγμένους γλουτούς. Και όμως , η μητέρα φύση έχει ισορροπήσει αυτά τα μεινοκτήματα με ένα σεξουαλικό πλεονέκτημα :  Οι “κίτρινες” γυναίκες κατέχουν έναν υπεραναπτυγμένο αισθησιασμό  περισσότερο και από τις Νέγρες και εκτός τούτου είναι σύμφωνα με την παράδοσή τους πάντα διατεθειμένες να ικανοποιήσουν τους άνδρες.

Αυτές πάλι προτιμούν Νέγρους, και οι ξανθιές του ευρωπαϊκού Βορρά  έχουν σχεδόν θεοποιήσει τους μεσογειακούς άνδρες και ιδιαιτέρως τους Έλληνες !

Σε ό,τι αφορά την Όλγα Κεφαλογιάννη , πρόκειται πράγματι για μίαν ωραία Ελληνίδα, αλλά είδαμε και πολύ ωραιότερες.

Ο αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί εύκολα να διαπιστώσει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις ωραιότερες βουλευτίνες.Οι Ιάπωνες έχουν ανακηρύξει την Κ. σε ωραιότερη ευρωπαία πολιτικό όχι μόνον για το γενικά ωραίο προσωπό της, αλλά πρωτίστως για το πληθωρικό στήθος και τους γλουτούς της.

Τελειώνοντας και κάτι το ευχάριστο για τους Έλληνες άνδρες  : Οι Βορειοευρωπαίες μας θεωρούν  ως τους ωραιότερους και….. Ευρωπαίους. Αυτό το έχουν διαπιστώσει και θηλυκοί επιστήμονες ! Περί αυτού έχουν εκδώσει ακόμη και βιβλία !  iefimerida (30.11.13)

 

 

 

Ελληνες και Ινδοί Φιλόσοφοι

Ελληνες και Ινδοί Φιλόσοφοι

Ας υπενθυμίσουμε, ότι η φιλοσοφία είναι μία εφεύρεση των ΗΛΙΣΤΩΝ φιλόσοφων. Αυτό ισχύει για την Ελλάδα και ειδικά για την Ιωνία καθώς και για την Βόρεια Ινδία. Δεν σκοπεύω να επαναλάβω αυτά που σπούδασα στον κλάδο της Φιλοσοφίας προ μισού αιώνα. Σχεδόν ταυτόχρονα  οι Ιωνες φιλόσοφοι Θαλής ο Μιλήσιος, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης καθώς και Ηράκλειτοςέχουν διατυπώσει υλιστικές και διαλεκτικές απόψεις σε συνδυασμό σχεδόν όπως και οι μεγάλοι Ινδοί υλιστές φιλόσοφοι Uddalaka, Lokayata, Carvaka και οι Jainas (Ιδέ E. Frauwallner, Geschichte der indischen Philosophie, 2 Bände, Salzburg, 1953, 1956).

Ελληνες και Ινδοί φιλόσοφοι έχουν επισημάνει τον καθοριστικό ρόλο της αιώνιας και άφθαρτης ύλης (στοιχεία) και της κίνησης (αλλαγή, εξέλιξη) σε διαλεκτική αλληλουχία, αλλά μόνον οι Ελληνες και ιδιαιτέρως ο Αναξίμανδρος, ο Ηράκλειτος, αργότερα ο Επεδοκλής, έμμεσα και ο Δημόκριτος έχουν διατυπώσει την από επιστημονική άποψη κοσμοϊστορική αντίληψη, ότι η σύγκρουση των αντιθέσεων του υλικού κόσμου είναι ο κύριος μοχλός της εξέλιξης. Οι υλιστές Λεύκιππος, Δημόκριτος, Uddalaka και πιό εξελιγμένα από όλους τους υλιστές φιλόσοφους οι εκπρόσωποι της φιλοσοφικής σχολής των Jainas έχουν επεξεργασθεί συστηματικά την θεωρία του ατόμου ( Ιδέ Veränderung und Entwicklung, Studien zur vormarxistischen Dialektik, edit.von Gottfried Stieler, Berlin 1974, S.15-29).

Αλλά αμέσως ύστερα από τους υλιστές φιλόσοφους εμφανίστηκαν οι ιδεαλιστές φιλόσοφοι πάλι ταυτόχρονα στην Ελλάδα οι Ελεάτες ( Ξενοφάνης, Παρμενίδης, Ζήνων και Πυθαγόρας ) και στην Ινδία πρωτίστως ο θεολόγος και φιλόσοφος Yajnavalkya, οι οποίοι έχουν πρεσβεύσει στην ουσία παρόμοιες απόψεις : Από τους δύο υπάρχοντες κόσμους των ιδεών και των φαινομένων  ο αισθητός κόσμος είναι απατηλός, ενώ ο κόσμος του πνεύματος είναι αληθινός και πραγματικός (Ιδέ Θανάσης Μητσόπουλος, Ιστορία και ανθολογία της αρχαίας ελληνικής σκέψης, τόμος Β, Αθήνα, 1984, σ. 98-103).

Ο Ινδός φιλόσοφος αναφέρει το brahman, atman ως «πνεύμα του κόσμου» και ως το μόνον πραγματικό. Ο Παρμενίδης επισημαίνει, ότι ο κόσμος των ιδεών είναι αιώνιος, τέλειος και άφθαρτος (Απόσπασμα 101). Ετσι αυτός θεωρείται  ως εμπεδωτής του αντικειμενικού ιδεαλισμού. Καθημερινή  (29.8.15)

 

Φιννλανδοί, Προέλευση, Φιννλανδία

Προέλευση του Ανθρώπου, Καταγωγή των Φινλανδών

Σύντομες παρατηρήσεις

  1. Μεταξύ των ειδικών επιστημόνων περί ανθρωπογεωγραφίας και αρχαιολογίας υπάρχει γενική ομοφωνία περί της προέλευσης του σύγχρονου ανθρώπου ( homo sapiens)  καθώς και όλων των προανθρώπων (hominid : ανθρωποειδών) : Kατάγονται από την Ανατολική Αφρική (Τανσανία, Αιθιοπία). Αυτό έχει αμφισβητηθεί  κατ αρχάς μόνον από κινέζους ειδικούς, οι οποίοι τελικά συμφώνησαν  με τους άλλους. Ο άνθρωπος έχι εμφανισθεί εκεί  προ 200 χιλ. ετών και προ περίπου 100 χιλ. ετών έχει εγκαταλείψει την Αφρική, φθάνοντας στην Ευρώπη προ περίπου 42 χιλ.ετών και στην Κίνα προ 65 χιλ ετών. Αυτονοήτως ήταν  μελαψός, Απόγονοί τους ζουν ακόμη στη Νότια Ινδία, στα δάση της Νοτιοανατολικής Ασίας , στην Αυστραλία. Και στη Νέα Ζηλανδία. Στην πάροδο δεκάδων χιλιάδων χρόνων έχουν  συντελεσθεί η διαφοροποίηση του ανθρώπινου γένους και η δημιουργία των γνωστών φυλών.

2 Στην  Φινλανδία  ζουν Φινλανδοί, Λάππες και Σουηδοί ( «Σουηδοφινλανδοί», Ινδοευρωπαίοι). Οι Φινλανδοί προέρχονται από την Βόρεια Ρωσία (Ανω Βόλγα και Οκα) και κατοικούν στο σημερινό  έδαφος εδώ και 4 χιλ. χρόνια. Από εθνολογική άποψη ανήκουν στους Φινο/Ουγγρικούς  λαούς  και γενικά στη μογγολική φυλή.  Η γλώσσα τους αναδεικνύει συγγένεια με τα ουγαρέζικα.Οι Λάππες είναι νομάδες και προέρχονται από την Σιβηρία. Και αυτοί ανήκουν στη μογγολική φυλή. Είναι αυτονόητο, ότι  έχουν λάβει χώραν πολυάριθμες επιμείξεις μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων. Μπορεί κανείς να το διαπιστώσει αυτό στο Χελσίνκι. Η αυτοονομασία τους είναι  Suomi ή Suomalaiset. Μόνον οι Σουηδοφινλανδοί  έχουν γαλανά μάτια. Δημοσιευθέν στο Βήμα ( 16.1.15).

—————————————————-

Η Φιννλανδία

είναι μία χώρα, στην οποία η
διαφθορά είναι σύμφωνα με έρευνες διεθνών οργανισμών σχεδόν ανύπαρκτη και όπου ισχύουν οι προτεσταντικές ΗΘΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ της ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, της ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ και του ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΛΟΥ(Συμφέροντος).Το εκπαιδευτικό σύστημα θεωρείται ως το καλύτερο της Ευρώπης. Κατέχει διεθνή σεβασμό και εκτίμηση. Η ενέργεια του πολιτικού (πήρε στο σπίτι του πέντε οικογένειες μεταναστών) μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένδειξη έμπράκτου ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ, άγνωστου στα νεοελληνικά λαμόγια.Τα Νέα (5.9.15)

 

Türkei ( Klein-Asien ), Wertvolle Kulturhistorische Kenntnisse für Kultur-Touristen

Türkei ( Klein-Asien ), Wertvolle kulturhistorische Kenntnisse für Kultur-Touristen

Vor etwa 10 bis 11 tausend  Jahren  hat  im Grenzgebiet zwischen der Türkei und dem Irak   die Agrar-Revolution  als erste Revolution der Produktivkräfte in der Menschheitsgeschichte stattgefunden. In diesem Gebiet wuchs und wächst auch  gegenwärtig  Wild-WEIZEN . Die Agrar-Revolution leitete dort das Neolithikum ein.  So wurden aus  Jägern, Sammlern und Fischern  bodenständige Bauern. Hiermit begann die Zivilisation  ( Dörfer, Städte, Organisation der Gesellschaft, Arbeitsteilung).

Die landwirtschaftliche Produktion schuf die materiellen Voraussetzungen  für  relativen Reichtum und insbesondere für eine Bevölkerungsexplosion  in dem Nord-Irak, in Syrien und in der Türkei,  die  große Völkerwanderungen  nach Europa auslöste, wo lediglich wenige „Protoeuropäer“ lebten. Zuerst wurde Bulgarien besiedelt. Zwischen dem 6. und dem 7. Jahrtausend  wurde Griechenland von den Pelasgern,  den  Lelegern    und den  Karern  besiedelt. In der griechischen  Mythologie und Historiographie werden sie als die Ureinwohner Griechenlands betrachtet.  Speziell die Pelasger besiedelten alle Ägäis-Inseln  sowie die gesamte Küste der Adria ( Albanien, Montenegro, Kroatien, Italien bis zu dem  geographischen „Stiefel“). Das heißt, dass die Griechen, Albaner, Montenegriner und ein Teil der Italiener gemeinsame ferne Vorfahren haben. Alle  Namen im Altgriechischen  mit der Endung –eus ( z.B. Odyss-eus, Thes-eus, Basil-eus: Führer, König), auf  -nthos (z.B. Kori-nthos, Olly-nthos , a-nthos) und  andere zahlreiche Wörter  insbesondere von Pflanzen und Blumen sind pelasgischen Ursprungs.

Die Küste der heutigen türkische Ägäis wurde zunächst von Minoern-Kretern ( um 1500 v.C. ) und von Achaiern-Mykenern ( im 13. Jh. v.C.) sporadisch besiedelt. Um 1250 v.C. eroberten von Zentraleuropa kommend, Indoeuropäer (“Indogermanen”, großgewachsen, blond, blaue Augen ) das gesamte Griechenland. Weil sie kriegerisch waren, konnten sie nach langen Kämpfen die Ureinwohner besiegen. Zugleich  setzten sich ihre Sprache und ihre Religion durch. Die vorwiegend männlichen  indoeuropäischen höchsten Götter  haben die  in erster Linie weiblichen  höchsten Göttinen der Ureinwohner verdrängt.

Die militärischen Auseinandersetzungen zwischen den beiden großen Völkergruppen fanden  ihre ideelle Widerspiegelung  in der altgriechischen Mythologie : Kampf zwischen den Göttern  ( Indoeuropäer ) und den Giganten oder Titanen ( Ureinwohner ), bekannt auch als Gigantomachia  ( Kampf der Giganten )  oder  Titanomachia  ( Kampf der Titanen ). Natürlich haben die siegreichen Indoeuropäer später die Mythen geschaffen. Den Vofahren der Griechen folgten die ebenfalls indoeuropäischen  Thraker  in Ost-Balkan  und die Illyrer in West-Balkan.  Die Angehörigen beider Völkergruppen waren ebenso hochgewachsen, blond und blauäugig. Man kann  solche Nachfahren insbesondere in Nordalbanien, in Kroatien und in Bosnien-Herzegovina sehen.

Die wichtigsten Stämme, die aus der Verschmelzung der Indoeuropäer mit den Ureinwohnern in Griechenland hervorgegangen waren, wurden bekannt als Ionier , die später zu den  zivilisiertesten Griechen gehörten, die Achäer ( um 1900 v.C. eingewandert) und die weniger zivilisierten Dorer  ( um 900 v.C. eingewandert ).

Unter dem Druck der kriegerischen Dorer verließen die meisten Ionier und Achäer  die Peloponnes und besiedelten massenweise die kleinasiatische Küste, die später als Ionien ( Ionia, Ιωνία ) bekannt wurde. Ihre bedeutendsten Städte waren Kolophon, Ephesos, Phokaia,  Priene, Milet, Klazomenai und das frühere äolische ( Stamm aus Thessalien ) Smyrna. Es folgten die Dorer, die nur einen Teil der südlichen Küste der heutigen Türkei besiedelten.

In Ionia  sind lange  vor Athen eine Hochkultur  und insbesondere das entstanden, was man noch heute als wissenschaftliches und philosophisches Denken bezeichnet. Zu nennen sind die Philosophen Thales  ( Θαλής ) von Milet, Anaximenes ( Αναξιμένης), Anaximandros  ( Αναξίμανδρος ) und etwas   später Anaxagoras ( Αναξαγόρας ), der  Berater des größten Staatsmannes der Antike Perikles ( Περικλής ).  Die genannten Philosophen  waren Materialisten und erklärte Atheisten.  Homeros ( Ομηρος ) war ebenso ein Ionier aus Smyrna . Aus der dorischen Stadt Halikarnassos  ( heute Bodrum ) stammen  der Philosoph Herakleitos ( Ηράκλειτος : „Ta panta rhei“: „Alles fließt“ und  verändert sich ) und der Ηistoriker Herodotos ( Ηρόδοτος ).

Im 8.Jh. verließ ein Teil der Mileter die Stadt  und wanderte durch die Dardanellen und den Bosporus  in die nördliche  Küste Klein-Asiens aus. Die Mileter gründeten zunächst die Stadt Sinope ( Σινώπη ), die allmählich  über 60 Siedlungen um da Schwarze Meer schuf. Von ihnen  sowie von gräzisierten kleinasiatischen Völkern stammen die späteren Pontos-Griechen.

Etwa 2300 Jahre v.C. wanderten aus dem Karpatengebiet die indoeuropäischen Hethiter in Kleinasien ein. Bereits  1700 v.C. gründeten sie ein großes Reich und  im 13.Jh. galten sie als  eine Supermacht. Sie waren bestens organisiert, äußerst erfinderisch, hatten eine perfekte Gesetzgebung und betrieben  in der zweitgrößten Stadt  Hannouscha ( Silberstadt ) Silberbergbau.Die Griechen übersetzten  den Stadtnamen ins Griechische  ( Argyroupolis ) und viel später die Türken  in Goumoushane .  Ihre Hauptstadt hieß Hattouscha ( heute Boghazköy, 150  km südlich von Ankara).

Dort fanden die Archäologhon die königliche Bibliothek ( Keilschschrift )

Ihre Sprache gilt als die älteste  bekannte indoeuropäische Sprache,   verwandt  u.a. mit dem Altgriechischen,  mit dem Lateinischen und mit dem Sanskrit/Altiranischen.

Es seien nur einige Beispiele genannt : watar: wasser  ( Ausgangspunkt für die Entzifferung des Hethitischen ! );  ginu : Griechisch : gony, Latein : genu ,  Knie ; kwis  : wer, Latein : quis  ; pahhur : Feuer, altgriechisch : pyr , ; labbu : gießen ,Latein. lavit : er wusch  ; hastai : Knochen , Altgriecisch : Osteon ; hanti : gegenüber , Altgriech. : anti ;  intalu, Griechisch : dolios : der Falsche;  KARD , Griech. : Kardia, Sanskrit (Alt-Iranisch ): Karda, Latein : Cor, Cordis  ( Quelle : Oliver R. Gurney, Die Hethiter (  Original : The Hittites , 1952), Dresden, 1969, Seiten 128-131). Ihr Nationalepos heisst Ullikummi, verfasst im 13. Jh. v. C. nach dem Vobild des ältesten Epos der Menschheit, des sumerisch-akkadischen  Gilgamesch.

Die Hethiter wurden international bekannt in erster Linie durch den Friedensvertrag von Kadesch ( 1285 v. C.)  mit Ägypen, der zwischen  ihrem König  Hattuschili und dem Pharao Ramses II abgeschlossen worden ist. Der Vertrag enthält sogar  Spezialbestimmungen über politische Flüchtlinge und   Auslieferung und mutet insgesamt ziemlich modern an. Er diente im gesamten Orient als Vorbild  für weitere Friedensverträge.

Deswegen habe ich ihn im Rahmen der Spezialvorlesungen Geschichte des  Internationalen Vertragsrechts sehr ausführlich behandelt und auch geprüft. Man kann diesen wahrhaftig welthistorischen Vertrag im Historischen Museum von Istanbul bewundern. Gleiches gilt im  Museum auch für das erste Liebesgedicht der Menschheit überhaupt !

In der königlichen Bibliothek in Hattuscha  ist  auch ein keilschriftlicher Text gefunden worden, in dem der hethitische König  die in Troja eingefallenen „Räuber“ Ahhijawa ( Axaier, also Griechen )  auffordert,  das Land zu verlassen , andernfalls wird er gegen sie vorgehen !

Ihr Reich ist  1210 v. C. von dem aus  dem Balkan vordrindenden thrakischen Stamm der Phryger vernichtet  worden. Die Hethiter wurden von ihren Nachbarn folgendermaßen  beschrieben :  untersetzt, breites Kreuz,  muskulös, kurzer und starker Hals, runder und großer Kopf, also ideal für den Nahkampf sowie für den Ringkampf.  Viele Pontos-Griechen, deren Vofahren aus Argyroupolis stammen, sehen haargenau so aus. Darunter befinden sich viele Verwandte von mir. Das bedeutet, dass  schon in der Antike sich Griechen mit Nachfahren der Hethiter vermischt haben.

Folgend sollen  weitere wichtige  Völker des antiken Klein-Asien ( Übersetzung der lateinischen Toponymie  Asia Minor ) genannt werden :

TROJANER, DARDANER : Nach Homer waren  die Trojaner und die Dardaner  eng verwandte  Völker. In einigen Stellen der Ilias werden  die Namen als Synonyme verwendet ( Z. B. im 22. Gesang , Zeilen 188, 193/194 : Original Homer : „ Έκτορα δ’ ασπερχές κλονέων έφεπ’ ωκύς Αχιλλεύς./ ώς  Έκτωρ ού λήθε ποδώκεα Πηλεϊωνα./ οσσάκι δ’  ορμήσειε πυλάων Δαρδανιάων …“ : „Hektorn drängt unablässig im Lauf der  Verfolger Achilleus./…So barg Hektor sich nicht dem Mutigen Renner Achilleus./ Wenn er auch oft ansetzte, zum hohen dardanischen Tore“ ( Übersetzung von J.H.Voss). Das heißt, das beide  illyrischer Herkunft waren. Dies gilt  uneingeschränkt für die Dardaner. Das  Ursprungsgebiet der Dardaner war das heutige Kosovo. Die Hydronymie Dardanellen  steht mit ihnen in Verbindung.

LYDER : Indoeuropäer, ihre Sprache gehörte der anatolischen Gruppe der  indoeuropäischen Sprachen an. Sie traten in Erscheinung  im 7. Jh. v.C. Ihr  Reichtum gründete sich auf den Handel und auf die Goldgewinnung. Die wichtigsten Könige waren Gyges, Alyattes und vor allem der legendäre Kroisos, der Inbegriff des Reichtums. Die  Haupstadt hieß Sardeis. Ihre größte historische Leistung war die Erfindung des gemünzten Geldes, was die Griechen von ihnen übernommen hatten. Gerade das gemünzte Geld und das phönizische Alphabet, im 9. Jh. v.C. von den Griechen übernommen, waren nach Meinung der Althistoriker die Grundlage für die dynamische griechische Expansion im gesamten Mittelmeerraum sowie  im Schwarzen Meer.

PHRYGER : Indoeuropäische Thraker.  Sie stammen aus Ost-Makedonien und hießen ursprünglich  BRYGER. Sie besiedelten die Landschaft im mittleren  Klein-Asien im 12.  Jh. v. C. Ihre Hauptstadt war Gordion und ihr bekanntester König hieß Midas. Die  wichtigste Gottheit war Kybele, die von den  Römern als Magna Mater  ( Große Mutter ) bezeichnet wurde) . Ihre hochentwickelte Musik übte auf die  griechische Musikentwicklung großen Einfluß aus. Die traditionelle phrygische Mütze ( Kegelförmig mit ausgestopftem  Zipfel ) wurde von den französischen Jakobinern in abgewandelter Form übernommen und galt in der Zeit der Französischen Revolution als Symbol der Freiheit !

KARER : Vorindoeuropäisches  Volk in Südwestkleinasien. Sie waren nach  Homer Verbündete Trojas. Sie gehören zu den  bereits erwähnten kleinasiatischen Völkern, die  zwischen dem 7. und dem 6.Jahrt. Griechenland besiedelt haben. In der römischen Zeit waren die Karer gefürchtete Seeräuber  wie die Illyrer in der Adria.

LYKIER : Sie besiedelten die gebirgige Landschaft Südwest-Kleinasiens.  Ihre Sprache gehörte zu den indoeuropäischen Sprachen Altanatoliens.

GALATER ( KELTEN, GALLIER) : Im Zuge ihrer großen Völker-Wanderung breiteten sich zwischen dem 5. und dem 2. Jh. v.C. die zahlreichen  keltischen Stämme in Mittel-, Süd-, West- und teilweise in Nord-Europa ( England, Irland ) aus.

Prägend waren vor allem die gallischen Stämme ( Römische Bezeichnung für ihr Totemtier Gallus : Hahn ) . Sie hinterließen auch Toponymien ( z.B.  in Spanien das Gebiet Galicia , Gallia Transalpina : Gallien nördlich der Alpen, Gallia Cisalpina : Gallia südlich der Alpen ) sowie Hydronymien ( wie z.B. Rhoinos : Rhenus : Rhein  und Danubius : Donau ).

Die Galater sind am weitesten gewandert. Sie stammten aus Europa  , gehörten zu den  zahlreichen keltischen Stämmen und Völkern und besiedelten am Anfang nach Einladung der Ionier  im 3. Jh. die zentrale Hochebene  Kleinasiens. Sie bildeten drei Haupstämme : Tolistobogier, Tektosager und Trokmer.  Auf sie bezieht sich die Toponymie Gallipolis ( Stadt der Gallier, d.h. der Galater ). Die Hydronymie Galata-Meer bedeutet  „Das Meer der Galater“ . Sie gründeten die Stadt Ankyra ( heutige Ankara : Anker ).

Die Galater galten als Unruhestifter in ganz Kleinasien bis sie von den  Königen   von  Pergamon  ( Pergamon Altar ) besiegt wurden. Sie waren großgewachsen,  hatten blaue bis grüne Augen und blondes bis rotblondes Haar.

Sie haben auch  in der  heutigen Bevölkerung der Türkei genauso wie die Hethiter ihre genetischen  Spuren hinterlassen. ( Die gesamte Verwandschaft meiner Oma väterlicheseits stammt von Galatern. Ihre Physiognomie ist  immer noch echt keltisch. Der Unterschied zu den anderen Griechen ist sehr groß ) .

KURDEN : Sie gehören zu den östlichen , den Schatem ( von der Zahl 100 im Sanskrit )-Indoeuropäern. Ihre Sprache gehört zu der Familie der sieben indoeuropäischen iranischen Sprachen. Es gibt auch die Hatem  ( Von der Zahl 100 im Griechischen: Hekaton )  Indoeuropäer. Zu ihnen  gehören fast alle europäischen Völker mit wenigen Ausnahmen ( Hunnen, Magyaren, Finougrier und Basken).

ARMENIER : Die heutigen Armenier sind im Prizip eine Mischung von  alten Urartäern ( einheimische Bevölkerung )  mit den indoeuropäischen Armeniern, die im 5. Jh. v. C. eingewandert sind. Die Urartäer  gelten als die Erfinder des Weinanbaus, der sich in ganz Klein-Asien ausbreitete und über die Phryger nach Griechenland und von dort aus nach Italien und Spanien gelangte.

LASEN und TSCHANEN : Sie gehören zu der Westgruppe  der kaukasischen Völker und speziell der Georgier. Die georgischen Frauen sollen besonders schön sein. Mit Lasen haben sich meine Vorfahren vä

TSCHERKESSEN ( 150 000 ) : Sammelbegriff für mehrere muslimische Stämme im Nordwesten des Kaukasus. Zu ihnen gehören die eigentichen Tscherkessen, die Kabardiner, die Adygen, die Abasinen und die Ubichen, die 1864  freiweillig in die Türkei auswanderten. Die Tscherkessinnen galten sowohl in Russland als auch in der Türkei als die schönsten Frauen. Im Sultans Harem waren sie hochbegehrt.

Schlussfolgerung : Die  Bevölkerung der Türkei  stammt nicht nur von den ogusischen, also mongoliden Seltschuken und Osmanen , sondern auch von den genannten  Völkern , denn es ist selbstverständlich in den vergangenen Jahrhunderten und Jahrtausenden  zu  starken  Vermischungen gekommen. Etwas Ähnliches gilt auch für andere Völker Europas ( Siehe in meinem   Blog  die Untersuchungen in Griechisch :  „ Herkunft der europäischen  Völker“, „Alte Germanen, Heutige Deutsche“, „Herkunft der Türken“, „Herkunft der Pontos-Griechen“, „Herkunft der Bayern“, „Herkunft der Kreter“ ) . Aus ethnologischer Sicht bilden die heutigen Türken    größtenteils den anatolischen Zweig der INDOEUROPÄER.

Klein-Asien ist also  immer ein Schmelztiegel für Stämme und Nationen gewesen.

ONOMASTIK  : Erläuterung  einiger wichtiger  Namen

AMAZONEN : „Frauen ohne mazos „ ( Griechisch  : Brust ). Die griechischen Sagen verbergen oft einen wahren historischen Kern. Fakt ist, dass  bei de östlichen indoeuropäischen  und speziell iranischen nomadisierenden Reiter- und kriegerischen Völkern, zu denen  in erster Linie die Kimmerier , die Skythen und die Sarmaten (Sauromaten : Echsenäugige) gehörten, mitunter auch Frauen mit Bogen und Pfeil kämpften. Aus praktischen Gründen  haben sie ihre Brüste  mit Stoff festgebunden, um ohne Hindernis  den Pfeil abschießen zu können. Bei der Teilnahme von Frauen an Kämpfen handelt es sich ohnehin um ein Überbleibsel des Matriarchats.

Die  Kimmerier  überrannten im 8. Jh. v.C. mehrere Länder , darunter  Nord- und teilweise auch Zentral-Kleinasien. Ihre ersten Opfer waren die Vorfahren der Pontos-Griechen, die  zum ertsen Mal  bogenschießende Frauen „ohne Brust“ gesehen haben.

BAKCHOS ( Lat. : Bacchus ). Es handelt sich um ein phrygische Wort mit der Bedeutung des Weingottes (Siehe unten in :  Lexikon  der Alten Welt… S. 755 sowie in : Lexikon der Antike, unten, S. 141 ). Das bedeutet, daß die Griechen den Weinanbau sowie den dazu gehörenden Gott von  den Phrygern übernommen haben.

DIONYSOS ( Διόνυσος ) : „Wein des Dias“, zweiter Name von Zeus, also „Göttlicher Wein“ ! Dionysos  ist nach der altgriechischen Mythologie Sohn des Zeus und der Semele, die aus Klein-Asien stammte. Somit wird klarer, dass Dionysos der griechische Name  des kleinasiatischen Weingottes Bakchos ist.

HOMEROS ( Ομηρος :  „O mi oron“ : Der Blinde. Es handelt sich eher um einen  ionischen Dichter aus dem 8. Jh. v.C.  Er hat zahlreiche Heldengeschichten aus der Bronzezeit zusammengefasst und daraus das erste Heldenepos Europas, die Ilias,  geschaffen. Die Odyssee hingegen stammt nicht  von ihm.

TROJANISCHER KRIEG : Die Althistoriker sind der Meinung, daß der Grund für viele Auseinandersetzungen zwischen den Griechen  und den Trojanern ökonomische Hintergründe hatten. Die Griechen waren angewiesen auf Getreide-Importe aus Skythien (heutige Ukraine). Das den Hellespont ( Dardanellen ) beherrschende Troja verlangte jedoch immer höhere Durchfahrtszölle, bis die Griechen beschlossen haben, das entstandene Problem ein für allemal mit Gewalt, also mit einem Krieg  zu beenden. In der Ilias hingegen geht es um eine  ausgesprochene Sage und nicht um ein historisches Dokument. Die Stadt hat zwei Namen : Troja und nach Homer Ilios, eine Verbalhornung des hethitischen Stadtnamens Wilusa. Später errichtteten die Äoler eine Siedlung mit dem Namen Ilion. So kommt es oft  sogar in seriösen Lexikern  zu Verwechselung der Toponymien.

SEMELE : ursprünglich eine thrakisch-phrygische Erdgottheit. Sie entspricht der  urgriechischen GAIA ( ERDE ), die als Trägerin aller Lebewesen, als Allmutter sowie als Urgottheit verehrt wurde.  In beiden Göttinnen kommt das Matriarchat zum Ausdruck.

ARTEMIS : Vegetations- und Fruchtbarkeitsgöttin in Kleinasien . Sie wurde von den Griechen  sowie später von den Römern ( Diana, Göttin der Jagd ) übernommen.

APOLLON : Hauptgott der Trojaner ( Apollunia ), gleichgesetzt mit der Sonne, kleinsiatischer  Herkunft. Er entwickelte sich bei den Griechen zum Gott des Lichtes.

BARBAROS : Das Wort Barbar ist hethitischen Ursprungs und bedeutet, der mißerständlich Sprechende, der eine andere Sprache  Gebrauchte. Gemeint waren vorwiegend die Völker des Pontos-Gebirges. Die Griechen  übernahmen das Wort mit dieser Bedeutung. Erst bei den Römern erlangte der Begriff eine abschätzende Bedeutung insbesondere gegenüber den  kulturell zurückgebliebenen germanisschen Barbaren.

HEKTOR: stark, beständig.

ODYSSEUS : Der zornige ( Pelasgisch ).

EUMENES : Der Gutgelaunte.

ATTALOS : Der in der Nähe des Meeres Wohnende.

ANAXAGORAS: Der Beherrscher ( König ) der Agora. Das Wort Anax ( Αναξ )  ist Pelasgisch.

ANAXIMANDROS : Der Beherrscher ( König ) des Palastes ).

ANAXIMENES : Der nicht zurück weichende Herrscher ( König ).

HERODOTOS : Gegeben wie Hera ( die stets betrogene Frau des Zeus ).

HERAKLEITOS : Berühmt durch Hera.

ALEXANDROS : alexein + aner : άνηρ  (Genetiv :  andros : ανδρός) : die Männer ( Räuber ) abwehren , Beschützer.

MITHRIDATES : Geschenk  des ( Gottes ) Mithras. BAGDAT ( Persisch ) : Geschenk der Götter. TEODOROS : Geschenk des Gottes. BOGDAN ( Geschenk des Gottes, Slawisch ). Die Wurzel Dat- ist Indoeuropäisch. JOHANNES : Johannah : Geschenk des Gottes, Hebräisch ).

ISTANBUL: Wörtlich : “Eis tin poli” : Hin in die Stadt. Bedeutung : Im alten Rom gab es das Sprichwort : „Alle Wege führen nach Rom „.  Konstantinopel galt als das zweite Rom und war Synonyme für die Stadt überhaupt. Der obige Spruch galt auch für Konstantinopel, aber nicht für das „Dritte Rom“ Moskau !

DAREIOS . richtig Altpersisch :  DARAYAVAUSCH : „Das Gute hält“.

KYROS . richtig Altpersisch : KURUSH  oder auch KURASCH .

XERXES. richtig Altpersisch : KHSCHAYARSCHA : „Herrscher über Helden“.

SATRAP. richtig Altpersisch : KHSCHATRAPAVAN : „Hüter des Reiches“.

YAUNA : Ionien .

PERSEUS: Eroberer, Zerstörer.

MEDUSA: schlau, sehr intelligent.

PRIAMOS : Der Erlöser.

HEKABE ( seine Frau, Mutter von Hektor und Paris ): Die Reisende.

TELEMACHOS : Der Fernkämpfer. Das Wort Tele (Tele-phon, Tele-pathie etc.) gehört zu den ältesten griechischen Wörtern überhaupt .

OLYMPOS : Berg oder Sitz der Götter ( Pelasgisch ). Es gibt mehrere Berge mit diesem Namen in Griechenland , in Kleinasien und auf Zypern.

KASSANDRA : Die glänzende ( Frau ) zwischen den Männern.

PTOLEMAIOS : Ursprünglich Ktolemaios ( Altmakedonisch ) : Der Kriegerische.

DIADOCHOS : Der  Nachfolger. Es geht um die ehemaligen  Hetairoi ( Gefährten, Jugendfreunde ) , später Generäle und nach seinem Tode  Nachfolger Alexander  des Großen : Antipatros  ( Αντίπατρος ) in Griechenland und Makedonien, Antigonos  ( Αντίγονος ) in Phrygien, Lykien und Pamphylien ( viele Stämme ), Ptolemaios ( Πτολεμαίος ) in Ägypten, Seleukos ( Σέλευκος ) in Babylonien und Syrien, Lysimachos ( Λυσίμαχος ) in Pontos und Thrakien.

EPIGONOS : Der Nachkomme  eines Diadochen.

KONSTANTINOS : Lateinischer Name mit griechischer Endung : Der Standhafte. Abgeleitet von constant : standhaft. Ursprünglich war  bei den Römern  den Name Constans üblich. Der  Kaiser Constantinus der Großer  war Römer, hat  Constantinopolis als Hauptstadt des östlichen Imperium Romanum ( Römisches Reich ) gegründet, sorgte dafür, dass das Christentum als mit den anderen Religionen gleichberechtigt anerkannt wurde und hat nebenbei  seine gesamte Verwandschaft beseitigen lassen. In menschlicher Hinsicht war er also ein großer Verbrecher. Die orthodoxe Kirche betet ihn dennoch als „heilig“ an !

Interessant : Im östlichen Imperium Romanum  galt als Reichssprache  natürlich Latein. Jedoch haben die römischen Kaiser zwischen dem 6. und dem 7. Jh. n.C. entschieden, das Griechische jener Zeit zu Reichssprache zu erheben. Damit  wurde zugleich die Überlegenheit der griechischen Kultur gegenüber der  römischen höchstoffiziell anerkannt. Beides, Kultur und Sprache , haben alle Völker des Reiches und damit alle Untertanen, die Romani ( Romäer ) erheblich  beeinflußt.

Gerade dies hat  Ende des 19. Jh. griechische nationalistisch denkende  Historiker dazu veranlaßt, das Oströmische Reich zu einem griechischen Reich zu erklären. Dies bildete die ideologische Grundlage der ultranationalistischen „Großen Idee“  ( „Megali Idea“ ), deren Hauptzielstellung gleich nach dem Ersten Weltkrieg darin bestand, die  osmanischen Türken  mit Gewalt  nach Asien zu vertreiben  und das  „Byzantinische Reich“ ( Terminus Technicus des 19. Jh. ) wieder zu errichten. Dieser Wahnsinn endete  für das gesamte Griechentum  mit  einer großen nationalen Tragödie, bekannt als „Kleinasiatische Katastrophe“.

Einen ähnlichen Fehler  haben während des Zweiten Weltkrieges die Deutschen Nationalsozialisten mit der utopischen Idee vom „Groß-Deutschland“ begangen. Auch dies endete mit einer ähnlichen nationalen Katastrophe.

Literatur ( Auswahl  ohne die zahlreichen Beiträge in Fachzeitschriften )

Homer , Ilias, Altgriechischer Text . Editionen von David Binning Monro,Thomas William Allen und Augustus Taber Murray, Oxford 1920.

Homer, Ilias, Übersetzung von Johann Heinrich Voß, Leipzig, 1870 ( Nachdruck der Ausgabe von 1793 ).

Das Lied von Ullikummi , Dichtungen der Hethiter, Herausgegeben und übertragen von Liane Jakob-Rost , Leipzig, 1977.

Lexikon der Alten Welt, Hrsg. von Carl Andresen und andere, Drei Bände ( Patmos Verlag  1990 ),  Albatros Verlag ,  Tübingen und Zürich, 2001 ( Bemerkung : Hierbei handelt es sich um ein Standard Werk , verfaßt von 236 Wissenschaftlern , Althistorikern und Altphilologen , aus den besten Universitäten aller  Deutschsprachiger Länder , über 6000  dichtbeschriebene Seiten ). Das Lexikon ist jedem Interessierten zu empfehlen.

Lexikon der Antike, Hrsg. von  Johannes Irmscher  (118 hochspezialisierte Althistoriker und Altphilologen), Leipzig, 1987.

Der Alte Orient in Stichworten, Hrsg. von Helmut Freydank und anderen, Leipzig, 1978.

Das große Lexikon der  Völker, von Josef Guter, Köln, www.komet-verlag.de

Lexikon der griechischen Welt  von Guy Rachet, Hamburg  2005 ( Übers. aus dem Französischen  : Dictionnaire de la civilisation greque, Paris 1996 ).

Die  Hethiter, von Oliver R. Gurney, Middlersex, 154 .

Die Hethiter und ihre  Nachbarn, von E. und H. Klengel, Leipzig, 1970.

Die Sprachen der Welt, von Frederick Bodmer ( Orig. The Loom of Language ), Köln, 1997.

Die Anfänge Europas, 6000-500 v. Chr. von Venceslas Kruta, München, 1993 ( Original : L’Europe des Origines. La Protohistoire 6000-500 avant J.-C. , Paris, 1992.

Die Indeuropäer, Aufbruch aus der Vorgeschichte, von Reinhard Schmoekel, Bergisch  Gladbach, 1999.

Thraker zwischen Karpatenbogen und Ägäis, Leipzig, Berlin, 1984.

Völkerkunde  für Jedermann, Hrsg. von  Eva Lips und anderen, Leipzig, 1967.

Etymologisches Lexikon der Vornamen, von Petros A. Alexiadis, Thessaloniki , in Griechisch.

Bemerkung : Der Beitrag hat populärwissenschaftlichen Charakter, das Gesamtthema gehört zu  der  Allgemeinbildung. Damit befasse ich mich seit über einem halben Jahrhundert.

 

Ανορθολογισμός και Υπερεξυπνακισμός της Αριστεράς

Ανορθολογισμός και υπερεξυπνακισμός της Αριστεράς

Εννοιολογικός ανορθολογισμός, αριστερός εξυπνακισμός, αθυροστομία, λεκτική τρομοκρατία.
Με το ενοχλητικό φαινόμενο „της επαναστατικής βεβαιότητας που τους πάντες τυφλώνει και τα πάντα περιορίζει“ ( Τάκης Θεοδωρόπουλος ) έχω να κάνω όταν έρχομαι στην γενέτειρά μου κάθε καλοκαίρι .

Κατ αρχάς ήμουν διατεθειμένος να συζητήσω και για πολιτικά θέματα, αλλά κατόπιν το μετάνοιωσα πικρά γιατί πάρα λίγο να πάθω εγκεφαλικό.
Γι αυτό αποφεύγω εδώ και τρία χρόνια συστηματικά πολιτικές συζητήσεις με πρώην συμμαθητές και φίλους που ανήκουν στην Αριστερά και επομένως όλοι τα ξερουν όλα βάζουν στη θέση τους και καθηγητές πανεπιστημίου ακόμη και στους επιστημονικούς τους κλάδους .

Για να εννοήσω τί άραγε συμβαίνει, ασχολήθηκα κάπως εντατικά με αυτό το φαινόμενο. Ιδού μερικά αποτελέσματα της ενασχόλησης.

1. Υπάρχει μόνον αριστερός εννοιολογικός ανορθολογισμός και εξυπνακισμός . Είναι πλατειά διαδεδομένος μεταξύ των οπαδών ιδιαιτέρως του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ,  εν μέρει και του αποθνήσκοντος ΠΑΣΟΚ.

2. Η πιό αποκρουστική έμφανση αυτού του φαινομένου είναι η πεποίθηση , ότι οι αριστεροί έχουν το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας, γιατί έχουν δήθεν αποκτήσει μερικές γνώσεις του Μαρξισμού και του Λενινισμού ( ΚΚΕ ). Εν γνώσει του αντικειμένου έχω λόγο να αμφιβάλλω, αν έχουν πράγματι καταλάβει τον Κάρολο Μαρξ ( ιδαίτερα τον Διαλεχτικό και τον Ιστορικό Υλισμό ).
3. Οι περισσοτεροι αριστεροί ζουν στον αστερισμό των σχεδόν θρησκευτικών φαντασιώσεων, δηλαδή είναι εξωπραγματικοί.
4. Το βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής συμπεριφοράς τους είναι η αδιαλλαξία και η τελεία έλλειψη της λογικής και της ανεκτικότητας.
5. Έχουν συστηματικά διαστρεβλώσει βασικές πολιτικές ένννοιες και τους διακρίνει μία μάλλον τριτοκοσμικη αθυροστομία.
6. Διακατέχονται πέραν τούτου από επικίνδυνα , καταστροφικά και αρρωστημενα συναισθήματα κοινωνικού και ταξικού φθόνου και μίσους. Καθημερινή (23.7.15)

 

Αυτογνωσία, Μεγάλη Ελλειψη

Έλλειψη αυτογνωσίας, Αρχαιολατρικά παραληρήματα.

Έχω γνωρίσει ανθρώπους από άλλους Κύκλους Πολιτισμού, πιό αρχαίους από τον ελληνικό . Δεν συνάντησα κανένα (Αιγύπτιο, Ιρακινό, Κινέζο, Ινδό) να πρεσβεύει αρχαιολατρικές αντιλήψεις.

Έχω ρωτήσει εκπροσώπους των προαναφερθέντων εθνών, αν είναι υπερήφανοι για τους προγόνους τους. Έλαβα τις εξής απαντήσεις : α) Ένα άτομο είναι υπερήφανο για τις δικές του επιτεύξεις. β) Απάντηση ενός ιρακινού επιστήμονα : Σας παρακαλώ, να μην αναφέρετε τους Σουμερίους, τους Ακκάδες και τους Βαβυλωνίους. Μας είναι πασίγνωστο, τι έχουν προσφέρει στην ανθρωπότητα, αλλά εμάς μας ενδιαφέρι το παρόν. Είμαστε ανάξιοι των προγόνων μας και γι αυτό ντρεπόμαστε. Αυτό ονομάζεται αυτογνωσία, κάτι το άγνωστο στους Νεοέλληνες.

Αναφέρω συνοπτικότατα μερικούς κοινούς τόπους των ιστορικών επιστημών : 1. Οι αρχαίοι Έλληνες έμαθαν από τους Αιγυπτίους και τους Βαβυλωνίους μαθηματικά, γεωμετρία, ιατρική, αρχιτεκτονική , μουσική, αστρονομία, νομοθέτηση και δημόσια διοίκηση. 2. Οι μεσοανατολικοί λαοί έμαθαν από τους Έλληνες θεωρία, φιλοσοφία, μεθοδολογία, εξελιγμένη ιατρική, εξελιγμένα μαθηματικά , πολιτικές επιστήμες , θέατρο και άκουσαν γύρω από τον πολίτη, την ελευθερία και την δημοκρατία. 3. Οι Ρωμαίοι έλαβαν στην κυριολεξία τα φώτα από τους Έλληνες . 4. Στην Βόρεια Ιταλία έλαβε χώραν η Αναγέννηση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού. 5. Εν μέρει επί τη βάσει των γνώσεων των Ελλήνων έχει συντελεσθεί στην Ευρώπη με τους Γάλλους πρωτοστατούντες ο Διαφωτισμός, ο οποίος οδήγησε στην κοσμοϊστορική Αστική Επανάσταση. Οι Ευρωπαίοι ( Άγγλοι και Γάλλοι ) και Αμερικανοί έχουν εφεύρει τα ανθρώπινα δικαιώματα. 6. Οι αναφερθέντες λαοί πρωτοστάτησαν στην επιστημονική επανάσταση. Σε Γερμανούς επιστήμονες έχουν απονεμηθεί έως τώρα 84 βραβεία Νομπέλ. 7. Αμερικανοί επιστήμονες είναι διεθνώς κορυφαίοι. Πού είναι οι εξυπνάκηδες Νεοέλληνες;

Το Βήμα (5.2.12)

 

Διαφθορά , Ελλάδα , Ευρώπη , Γερμανία

Διαφθορά, Ευρώπη, Ελλάς

Επιβεβαιώνεται κάτι το γνωστότατο, ότι οι Νοτιοευρωπαίοι είναι στο πεδίο της διαφθοράς οι πρωταθλητές της Ευρώπης. Το απίστευτο όμως έγκειται στο ό,τι αυτό το λίαν δυσάρεστο φαινόμενο διαπιστώνεται σχεδόν κάθε έτος , αλλά δυστυχώς δεν το εξηγεί κανένας.

Σε ό,τι αφορά τους Νοτιοευρωπαίους, ίσως να μην αισθάνονται καλά και να ντρέπονται που έχουν τόσο κακή φήμη. Οι Βορειοευρωπαίοι πάλι δεν έχουν κανένα λόγο να ασχοληθούν με ένα φαινόμενο, το οποίο στην καθημερινή τους ζωή δεν παίζει κανένα ρόλο. Για μένα είναι μεγάλο προτέρημα, που οι σπουδαστές μου (προ- και μεταπτυχιακοί) καταγόνταν σχεδόν από όλον τον κόσμο και συγκεκριμένα σχετικά με το θέμα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ετσι είχα την ιδανική δυνατότητα να συγκρίνω την γενική συμπεριφορά πολυαρίθμων ανθρώπων , οι οποίοι προερχόνταν από διαφορετικές χώρες και ιδιαιτέρως από τελείως διαφορετικούς “Κύκλους Πολιτισμού”.

Αλλά έχω διαπιστώσει, ότι υφίστανται διαφορετικές έως αντίθετες αντιλήψεις περί την έννοια “διαφθορά”. Η ίδια πράξη π.χ. η δωροδοκία θεωρείται σε όλον τον ” Ισλαμικό Κύκλο Πολιτισμού” ως ένδειξη εκτίμησης και συμπάθειας, ενώ στην παράδοση των βορειοευρωπαϊκών λαών αυτή είναι ένδειξη διαφθοράς. Σε διεθνή κλίμακα επικρατούν συνθήκες διαφθοράς ως κανόνας στις πιό φτωχές χώρες, π.χ. στην Υποσαχάρια Αφρική, σε πολλές ισλαμικές χώρες, σε όλη την Λατινική Αμερική, στην Κεντρική Ασία , στην Ανατολική Ευρώπη, στον Καύκασο και σε όλες τις βαλκανικές χώρες. Κατόπιν ακολουθούν άλλες νοτιοευρωπαϊκές χώρες ( Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλλία).

Πράγματι οι Βορειοευρωπαίοι καθώς και οι Βορειοαμερικανοί διαφέρουν σε ό,τι αφορά την διαφθορά από όλους του άλλους λαούς. Η διαφθορά αποτελεί σε αυτούς τους λαούς εξαίρεση.

Ποιές άραγε να είναι οι αιτίες γι αυτό το ενδιαφέρον φαινόμενο ; Στην βόρεια Ευρώπη πρόκειται για λαούς με προτεσταντική παράδοση, η οποία επηρεάζει τους ανθρώπους , ανεξάρτητα αν θεωρούν τον εαυτό τους πιστό χριστιανό. Στα πλαίσια της παράδοσης αυτής ισχύουν εδώ και μισή χιλιετηρίδα δύο αρχές ως βάση της εικόνας του ανθρώπου και δη η αγάπη προς την εργασία ( εργατικότητα ) και η επίτευξη, δηλαδή οι επαγγελματικές επιτυχίες. Ο καλός προτεστάντης χριστιανός έχει το ιερό καθήκον να εφαρμόζει πιστά αυτές τις αρχές.Τοιουτοτρόπως έχει διαμορφωθεί βαθμιαία στην προτεσταντική Βόρεια Ευρώπη το σύγχρονο άτομο ως βάση της κοινωνίας με τα εξής προσδιοριστικά χαρακτηριστικά : εργατικότητα, αποτελεσματικότητα, αυτοσεβασμός, βούληση, ελευθερία των επιλογών, αυτονομία, αξιοπιστία, αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση, αυτοπειθαρία, αυτοσυγκρατηση, αυτοκριτική, συνείδηση της υπευθυνότητας, κοινωνική συνείδηση, σεμνότητα, οικονομικότητα, αποδοχή της προτεραιότητας του γενικού προ του ατομικού συμφέροντος.

Άτομο του είδους αυτού οδηγεί κατ ευθείαν στον πολίτη με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά : κρατική συνείδηση (αλληλοεξάρτηση πολίτου και κράτους), νομική συνείδηση ( εκούσιος σεβασμός των νόμων), αναγνώρηση της αλληλουχίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων,  ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ και περιβαλλοντική συνείδηση. Έπομένως δεν είναι τυχαίο, που αυτές οι χώρες είναι σε όλα τα πεδία ( οικονομία, παιδεία, επιστήμη, πολιτισμός, κράτος κοινωνικό του δικαίου κτλ.) υπεραναπτυγμένες. Επίσης δεν είναι τυχαίο, που οι βορειοευρωπαϊκές προτεσταντικές χώρες με εξαίρεση της μικροσκοπικής Ισλανδίας) δεν έχουν οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα. Δεν υπάρχει λόγος για διεφθαρμένες συμπεριφορές, εκεί ισχύει η αξιοκρατία . Οι ελάχιστες εξαιρέσεις δεν επηρεάζουν την γενικά πολύ θετική εικόνα τους. Τα όργια της διαφθοράς στις νοτιοευρωπαϊκές χώρες είναι γι αυτούς αδιανόητα και ακατανόητα.

Κατά τη γνώμη μου θα ήταν ευθύς εξ αρχής πιό σωστό η ΕΕ να βασιζόταν πρωτίστως στον ευρωπαϊκό Βορά και ύστερα από συστηματική προετοιμασία να γινόταν μέλη τα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου. Όπως ήδη έχει περίτρανα και πολλάκις αποδειχθεί ,χώρες όπως η Ελλάδα δεν ταιριάζουν στον κόσμο των “μυρμηγκιών”. Αν είχαμε λίγη αυτογνωσία θα το είχαμε αντιληφθεί αυτό προ πολλού καιρού. Η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμη να περπατήσει, αλλά θέλει να πετά. Αυτό είναι Ύβρις, η οποία συνεπιφέρει τη Νέμεση. iefimerida ( 8.6. 12)

————————————————————————–

Διαφθορά , Ελλάς-Γερμανία

Εν γνώσει της νοοτροπίας και των δύο λαών μπορώ να κάνω την εξής διαπίστωση :

Η διαφθορά αποτελεί στην Ελλάδα τον κανώνα και στην Γερμανία την εξαίρεση. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ( contrat social) a la grec στηρίζεται στον βασικό κανώνα της νεοελληνικής κοινωνίας και δη στην ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΟΠΟΙΗΣΗ των πολιτικών και των ψηφοφόρων. Πέραν τούτου είναι η λέξη ΦΑΚΕΛΑΚΙ νεοελληνική.

To Βήμα (25.9.15)

 

Υπερασπιστές της Ευρώπης, Ιστορικά

Υπερασπιστές της Ευρώπης
1. Οι Αρχαίοι Ελληνες (Αθηναίοι) νίκησαν τους Πέρσες (Μαραθώνας, Σαλαμίνα) και έσωσαν την Ευρώπη.

2. Ο Καρλ Μαρτέλ έχει στη μάχη κατά των Αράβων το 732 μ.Χ. κοντά στο Τουρς για πρώτη φορά στην πολεμική ιστορία εφαρμόσει μία νέα τακτική μάχης : βαρύ ιππικό με πανοπλία κατά του ελαφρού ιππικού των Αράβων , οι οποίοι ξαφνιάστηκαν τόσο που τους έπιασε δέος και τρόμος.

3.Το 1529 καιτο 1683 οι Αυστριακοί κατά των Τούρκων. Το 1683 ο αρχιστράτηγος των χριστιανικών στρατών ( 75. 500 : 27 χιλ. Πολωνοί (μεταξύ αυτών Τάταροι με άριστη γνώση της τουρκικής πολεμικής τακτικής και με ειδικό οπλισμό) , 10.500 Βαυαροί, 9.500 Σάξονες. 19 χιλ. αυτοκρατορικοί και 9.500 Νοτιογερμανοί ) o Πολωνός βασιλεύς Jan Sobieski έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη των Ευρωπαίων κατά των Τούρκων. Ολοι οι χριστιανικοί λαοί αισθάνονται έναντι των Αυστριακών και των Πολωνών μεγίστη ευγνωμοσύνη.
Υστερα από αυτήν την ήττα άρχισαν βαθμιαία η κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η άνοδος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.

4. Στη Ναυμαχία του Lepanto (1571) υπό την αρχηγία της Ενετίας οι χριστιανικοί στόλοι έχουν κατατροπώσει τον τουρκοβερβερικό στόλο. Κατόπιν οι Ευρωπαίοι και ειδικά η Ενετοί έχουν επικρατήσει σε όλην τη Μεσόγειο.
Και όμως ας μη ξεχνάμε την απώθηση των Αράβων εκ μέρους του Βυζαντίου.
Καθημερινή (25.2.18)