Καπιταλισμός , Φιλελευθερισμός και Νεοφιλελευθερισμός

 

Καπιταλισμός, Αστικό κράτος, Ελευθερίες, Κεφάλαιο

“Δει δε χρημάτων και ανευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων”(Δημοσθένης) .Salve lucrum ! (Ζήτω το κέρδος ! ) έλεγαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι.

Δεν πρόκειται μόνον για αγορές, αλλά για ένα ολόκληρο κοινωνικό(αστική επανάσταση), πολιτικό (αστικό κράτος,αστικές ελευθερίες,ανθρώπινα και αστικά δικαιώματα, κράτος του δικαίου ) και οικονομικό σύστημα το οποίο έχει επικρατήσει παγκοσμίως και έχει κατορθώσει να γονατίσει το “Υπαρκτό Σοσιαλισμό”( βιομηχανική επανάσταση, έκρηξη των παραγωγικών δυνάμεων, ατομική ιδιοκτησία, επιχειρηματικότητα. δημιουργικότητα, ταχεία εξέλιξη των επιστημών,υψηλές τεχνολογίες κλπ.)

Αυτά τα στοιχεία είναι η απαραίτητη αφετηρία για μίαν επιστημονική θεώρηση και όχι αποκλειστικά οι θεολογικές γνώσεις, ή αέναη ηθικολογία και πλατωνική ουτοπία.
Αυτά παθαίνει όποιος ξεχνά τους υπέροχους υλιστές φιλόσοφους Δημόκριτο και Επίκουρο ( ο καθηγητής της Θεολογίας και της Φιλοσοφίας κ. Γιανναράς της Καθημερινής) ,Καθημερινή (26.7.15)

—————————————————–

Καπιταλισμός , Υπάρχει ένα καλύτερο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό σύστημα ;

Υπάρχει στην πραγματικότητα ένα καλύτερο σύστημα ; Οι γνωστότατες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές ουτοπίες έχασεν ήδη την μαγική τους δύναμη. Στην πραγματικότητα της ζωής έχουν αποδειχθεί ως ανεφάρμοστες.

Κατά τα άλλα στην Κίνα εφαρμόζεται ο Καπιταλισμός κονφουκιανικής κοπής που σημαίνει χωρίς δημοκρατία.

Στα απολυταρχικά συστήματα της Ρωσίας και της Τουρκίας λειτουργεί ο καπιταλισμός επίσης χωρίς τις βασικές δημοκρατικές ελευθερίες και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.Καθημερινή (26.1.16)

——————————————————–

Περί του Φιλελευθερισμού και του Νεοφιλελευθερισμού ή

Σαφήνεια vs του συνηθισμένου νεοελληνικού εννοιολογικού χάους

Σύντομες παρατηρήσεις υπό τον φακό της Ιστορίας των Ιδεών

1. Ο Φιλελευθερισμός είναι μετάφραση του terminus scientificus (καθιερωμένου όρου) στα Αγγλικά Liberalism.

2. Αποτελεί κατ αρχάς άμεσο προϊόν της Οικονομικής Φιλοσοφίας που ήταν  αποκλειστικά αγγλικής προέλευσης και δη σε συνδυασμό με την εμπέδωση της Βιομηχανικής Επανάστασης και με το ελεύθερο διεθνές εμπόριο.

3. Οι Γάλλοι έχουν παραλάβει την ιδέα του Λιμπεραλισμού και την έχουν
συγκεκριμενοποιήσει μέσω της διατύπωσης των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ βασικών Ελευθεριών και ιδιαιτέρως επίσης των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ βασικών ανθρωπίνων ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.

4. Η Γαλλική Επανάσταση δεν έχει διατυπώσει στην Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτου οικονομικά και κοινωνικά ανθρώπινα δικαιώματα.
Αυτό έγινε ανεπιτυχώς ύστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο στην Μεξικανική και στην Ρωσική Επανάσταση και ύστερα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο επιτυχώς σε ειδικές διεθνείς
συμβάσεις του ΟΗΕ και της τότε Ευρωπαϊκής Ενωσης.

5. Ενώ το Κρατος του δικαίου εμπεριέχει πολιτικά και νομικά στοιχεία, ασχολείται το Κοινωνικό κράτος πρωτίστως με κοινωνικά προβλήματα.

6. Επομένως δεν υφίσταται μία άμεση σχέση μεταξύ του Φιλελευθερισμού και της κοινωνικότητας.

7. Ο Νεοφιλελευθερισμός είναι η διεστραμμένη εφαρμογή του παραδοσιακού  Φιλελευθερισμού στην διεθνή οικονομία στην εποχή της Παγκoσμιοποίησης μέσω των Hedge funds . Και εδώ έχουν πρωτοστατήσει το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ.

8. Ο Νεοφιλελευθερισμός έχει καταστρέψει τις εθνικές οικονομίες κυρίως αδύναμων χωρών. Αρχισε με αυτό το ολέθριο έργο στη Λατινική Αμερική, όπου η Αργεντινή ήταν το πρώτο θύμα.

Συμπέρασμα : Ενώ ο κανονικός Φιλελευθερισμός μπορεί να συνάδει με το κοινωνικό κράτος, αποτελούν ο Νεοφιλελευθερισμός από το ένα μέρος και η κοινωνικότητα από το άλλο μέρος μία μεγίστη contradictio in adiecto (ΟΞΥΜΩΡΟΝ).

Καθημερινή (12.12.15 και  8.1.2016)

—————————————————–

Δαιμονοποίηση

Στα πλαίσια των πανεπιστημιακών μου διαλέξεων  αναφέρθηκε αυτονοήτως και ο φιλελευθερισμός, ο οποίος αληθώς έθεσε την βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικά της Δημοκρατίας στον Δυτικο Κύκλο Πολιτισμού . Αλλά ειδικά με το φιλελευθερισμό στην Ελλάδα δεν έχω ασχοληθεί εντατικά. Εν τούτοις θα προσπαθήσω να τοποθετηθώ  επί του θέματος.

1. Η Ελλάδα δεν γνώρισε ως γωστόν τον Ευρωπαϊκό   Διαφωτισμό, ούτε την αστική επανάσταση. Οι Νεοέλληνες παρέλαβαν το σχήμα (αστικό σύνταγμα, αστικοί νόμοι) χωρίς το ώριμο ευρωπαϊκό περιεχόμενο.

2.  Ακόμη δεν έχει διαμορφωθεί το άτομο ( αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμός, αυτονομία, βούληση, αυτογνωσία, αυτοπειθαρχία, υπευθυνότητα και κοινωνική συνείδηση)  και ο πολίτης ( κρατική συνείδηση, νομική συνείδηση (όχι μόνον το εύκολο „αίσθημα δικαίου“), αποδοχή της αλληλουχίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, αναγνώριση της προτεραιότητας του συμφέροντος του συνόλου κλπ. ).

3. Στην περίοδο της Μεταπολίτευσης έχουν αναλάβει οι „αριστεροί” διανοούμενοι την ηγεσία στον πολιτισμό , στην φιλοσοφία και στις πολιτικές επιστήμες. Οι πιό γνωστοί έζησαν πολλά χρόνια στην Γαλλία και έχουν κηρύξει έναν αδυσώπητο αγώνα κατά του φιλελευθερισμού και πρωτίστως κατά της ιδιωτικής  πρωτοβουλίας και της ατομικής ιδιοκτησίας. Αυτό έχει προκαλέσει στον τρόπο σκέψης των μορφωμένων Νεοελλήνων  ανεπανόρθωτη ζημία.

4. Αλλά ο αχαλίνωτος Νεοφιλελευθερισμός στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης έχει οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή και κοινωνικές αντιξοότητες σε πολλες χώρες έτσι ώστε να γίνει μισητό κάθε τι που έχει σχεση με τον φιλελευθερισμό.
Δημοσιευθέν συχνά στον ηλεκτρονικό τύπο.

Πλάτων και Αριστοτέλης, Ινδικές Κάστες, Ερμηνεία, Χ. Γιανναράς

Πλάτων, Αριστοτέλης, Ερμηνεία. Χ. Γιανναράς

Ο Αριστοτέλης έχει ερμηνευθεί ήδη τον Μεσαίωνα υλιστικά (Ιbn Rushd γνωστός στην Ευρώπη ως Averroes ) και ιδεαλιστικά-χριστιανικά (Thomas de Aquin).

Στην πραγματικότητα ήταν ο Αριστοτέλης ο εμπεδωτής και της Κοινωνιολογίας, ενώ ο Πλάτων παρέμεινε σε ιδέες και σε φαντασιώσεις.

Είναι λογικό που δεν έπαιξε σχεδόν κανένα ρόλο στον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, ο οποίος προτίμησε του υλιστές φιλόσοφους (πρωτίστως Δημόκριτος και Επίκουρος) και τους σοφιστές (κυρίως Αντιφών και Πρωταγόρας), τους οποίους όμως αγνόησε και καταπολέμησε η χριστιανική Θεολογία.

Ηδη προ τριών ετών έχω διαπιστώσει, ότι ο κ. Γιανναράς είναι πλατωνικός ιδιαιτέρως στο σκεπτικό του απολύτου, στην υποτίμηση της ελευθερίας του ατόμου (ο Πλάτων ήταν αντίπαλος της Δημοκρατίας και της ελευθερίας) καθώς και στην ροπή προς ολοκληρωτικές τάσεις (θαυμασμός για αυταρχικούς πολιτικούς ).

Εχω επίσης  εφιστήσει την προσοχή και στο πρυτανεύον πρόβλημα του. κ. Γιανναρά, το οποίο έγκειται σην έλλειψη μίας επιστημονικής μεθοδολογίας. Η θεολογική προσέγγιση σε ιδεολογικοπολιτικά και οικονομικοκοινωνικά προβλήματα είναι όντως ανεπαρκής.

Ετσι εννοούμε καλύτερα την μονοδιάστατη μεθοδολογική προσέγγιση σε πρακτικά ζητήματα εκ μέρους του κ. Γιανναρά, Θεολόγου και Φιλόσοφου, δημοσιογράφου στην Καθημερινή.

Καθημερινή (6.12.15)

——————————————

Περί των πολιτισμών, όχι ελληνοκεντριστικά ούτε ευρωκεντριστικά

Κοινωνικές τάξεις και αρετές σύμφωνα με τον Πλάτωνα (Πολιτεία)

1.Τάξη των αρχόντων (σοφία).
2.Τάξη των φυλάκων (ανδρεία)
3.Τάξη των εργαζομένων (σωφροσύνη και υποταγή).
Οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να συντηρουν τους άρχοντες και τους φύλακες.
Οι δούλοι δεν ανήκαν σε καμία κοινωνική τάξη.

Το ινδουϊστικό σύστημα των καστών (, Rig Veda, χίλια έτη προ του Πλάτωνα)

1.Brahmanas : σοφοί, ιερατείο
2.Kshatriyas : μαχητές, ηγεμόνες, ανώτεροι υπάλληλοι
3.Vaishyas : έμποροι, γεωκτήμονες
4.Shudras : χειροτέχνες, μεροκαματιάρηδες.

Οι 3. και οι 4. είναι υποχρεωμένοι να συντηρούν τους 1. και 2.
Οι Parias δεν ανήκαν σε καμία κοινωνική τάξη.

Εγείρεται το εύλογο ερώτημα : Ποια είναι η σχέση μεταξύ των τάξεων του Πλάτωνα και των καστών του Ινδουίσμού ;

Καθημερινή (2.2.17)

 

Χριστιανισμός ( Ορθοδοξία, Καθολικισμός, Προτεσταντισμός ), Σύγκριση

Χριστιανισμός (Ορθοδοξία, Καθολικισμός, Προτεσταντισμός), Σύγκριση

Από τις τρεις εκδοχές του Χριστιανισμού αποτελεί ο Προτεσταντισμός την πιο εξελιγμένη, γιατί
α) έχει έμμεσα συμβάλλει στον ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ,

β) είναι στενότατα συνδυασμένη με την πραγματική ζωή,

γ) απορρίπτει τον γελοίο μυστικισμό και την μεταφυσική της Ορθοδοξίας,

δ) αναγνωρίζει την ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ώς καθοριστική ΗΘΙΚΗ ΑΡΧΗ ( Προτεσταντικό Εργασιακό Εθος, Protestantische Arbeitsethik),

δ) έχει ανακηρύξει την ΕΠΙΤΕΥΞΗ σε απαραίτητη ΗΘΙΚΗ ΑΡΧΗ (Kalvinistisches Leistungsprinzip) για κάθε πιστό Προτεστάντη και

ε) όλες οι χώρες με προτεσταντική παράδοση υπερέχουν σε όλες τις εκφάνσεις του πραγματικού βίου όλων των καθολικών χωρών και ιδιαιτέρως των τρομερά καθυστερημένων χωρών με ορθόδοξη παράδοση (Ιδέ π.Χ.και την διαφορά μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας στο πολίτευμα και στις υψηλές τεχνολογίες).
Διευκρίνιση : Είμαι ΠΑΝΘΕΙΣΤΗΣ

iefimerida (3.12.15)

Σοσιαλισμός, Σοσιαλδημοκρατία, Κομμουνισμός, Σοσιαλιστική και Αστική Κοινωνία

Σοσιαλισμός-Σοσιαλδημοκρατία-Κομμουνισμός,
Διαφορές (συνοπτικότατα), Επαναδημοσίιευση

1.Σοσιαλισμός :

Ασχολούμενοι πρωτίστως με την εργαική τάξη έχουν αστοί διανοούμενοι αναπτύξει στο δεύτερο ήμιση του 19ου αι. κυρίως στην Γερμανία σκέψεις περί τως βελτίωσης των βιοτικών συνθηκών αυτής της τάξης στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Οι αντίπαλοί τους τους έχουν επισήμως ονομάσει σοσιαλιστές (π.χ. Sozialistengesetz του Bismarck).

Σε μεμονομένες περιπτώσεις πρότειναν διανοητές στην Γαλλία αλλαγή όλου του συστήματος και αντικατάστση με ένα σύστημα της κοινοκτημοσύνης.

2.Υστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει λάβει στην Ρωσία χώραν η “Μεγάλη Σοσιαλιστική Επανάσταση” με σκοπό στο μέλλον να εγκαθιδρύσει ένα κομμουνιστικό σύστημα. Αγότερα έχει εμπεδωθεί το “Διεθνές Σοσιαλιστικό Σύστημα”, το οποίο όμως έχει ονομασθεί από τις καπιταλιστικές χώρες ως
κομμουνιστικό σύστημα.

Στις πρώην ανατολικές χώρες απέφευγαν να
χρησιμοποιήσουν τον όρο κομμουνιστικό σύστημα ή κομμουνιστική κοινωνία με την αιτιολόγηση, ότι ακόμη δεν ωρίμασε ο χρόνος. Σε μερικές χώρες ίσχυε
το επίθετο κομμουνιστικό μόνον για το εκάστοτε κόμμα.

Στην Γερμανία προσπάθησαν οι κομμουνιστές Liebknecht και Luxemburg να κάνουν το ίδιο όπως στη Ρωσία, αλλά απέτυχαν οικτρά. Εχουν διασπασθεί από το σοσιαλιστικό κίνημα και ίδρυσαν ένα ριζοσπαστικό, το κομμoυνιστικό
κίνημα.

3. Στα πλαίσια σκληρών αντιπαραθέσεων με το κομμουνιστικό  κίνημα μεταλλάχθηκε το σοσιαλιστικό επίσημα σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κίνημα, το οποίο ακόμη υφίσταται. Η Σοσιαλδημοκρατία είναι ισχυρή και στις σκανδιναβικές χώρες. Η κυρία επιδίωξή του είναι ακριβώς όπως η αρχική
(Ιδέ 1.).

4. Σε μερικές χώρες της Νότιας Ευρώπης και σε αραβικές χώρες προτίμησαν στο παρτελθόν τον όρο Σοσιαλισμός για να δείξουν, ότι δεν πρόκειται για ασήμαντες αλλαγές στα πλαίσια του υπάρχοντος συστήματος, αλλά για κάτι το καινούργιο ( π.χ. Μπάαθ-”Σοσιαλισμός” στη Συρία και στο
Ιράκ),ΠΑΣΟΚ -”Σοσιαλισμός” στην Ελλάδα κλπ.).

5. Εχει δημιουργηθεί μία διεθνής οργάνωση των σοσιαλιστικών, σοσιαλδημοκρατικών και εργατικών κινημάτων και κομμάτων. Πρόεδροι ήταν μεταξύ άλλων σοσιαλδημοκράτες (W. Brand) η “σοσιαλιστές” (Γ.Α. Παπανδρέου).

Συμπέρασμα : Ο Σοσιαλισμός εστιάζεται σήμερα στην ουσία μεταξύ της Σοσιαλδημοκρατίας και του Κομμουνισμού και δη ανεξάρτητα από την επίσημη ονομασία των κινημάτων και των κομμάτων.

Καθημερινή (29.11.15)

———————————————————-

Αστική και Σοσιαλιστική Κοινωνία, Διαφορά

Η αστική κοινωνία από το 1789 είναι ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗ, ενώ η “σοσιαλιστική κοινωνία” είναι στα λόγια ΜΑΖΟΚΕΝΤΡΙΚΗ, στην πραγματικότητα ΚΟΜΜΑΤΟΣΤΕΛΕΧΟΚΕΝΤΡΙΚΗ, στην οποία δεν υφίστανται ούτε βασικές ΑΤΟΜΙΚΕΣ ελευθερίες ούτε βασικά ΑΤΟΜΙΚΑ ανθρώπινα δικαιώματα.

Επομένως δεν σημειώνεται η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ του ατόμου.
Επομένως ήταν η κατάπτωση του”Σοσιαλισμού” νομοτελειακή. Καθημερινή (17.10.15)