Αθηνά Θεά, Ετυμολογία, Γέννηση από την Κεφαλή του Δία (Ερμηνεία)

Αθηνά, Θεά , Ετυμολογία

1.Βασίλισσα του Ουρανού. Από την Θεά των Σουμερίων ΑΝΑΘΑ (αννα = βασίλισσα, θα = ουρανός.
2. Αυτή που ανήκει στον πατέρα της. Από το Ασενέθ, όνομα που μαρτυρείται στις πινακίδες της Γραμμικής Β (μυκηναϊκή).
Το όνομα Ασενέθ δεν θεωρείται ούτε ελληνικό ούτε ιαπετικό. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το όνομα προέρχεται από την αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα. Μερικοί πρεσβεύουν την άποψη , οτι το όνομα Αθηνά είναι σανσκριτικό αχάνα ( καίουσα , λάμπουσα ). Νομίζω, ότι αυτή η ετυμολόγηση είναι τελείως εσφαλμένη.

Ο Πλάτων έχει μίαν άλλη ετυμολόγηση (Κρατύλος, 407, b), “= …λέγει ότι ” εστίν αύτη , ” ά θεονόα” , το άλφα ξενικώς αντι τιου ήτα χρησάμενος και το ιώτα και το σίγμα αφελών” ( “”…. λέει ότι αυτή είναι “α θενόα”, χρησιμοποιώντας το άλφα αντί του ήτα,όπως κάνουν οι ξένοι, και αφαιρώντας το ιώτα και το σίγμα” και την ονομάζει Θεονόην ή Ηθονόην .
Αυτή η ερμηνεία δεν είναι κατά τη γνώμη των ειδικών πειστική. Εν τούτοις ο Γ. Γεωργαλάς στο βιβλίο του “Πρωτοέλληνες” ( Θεσσαλονίκη, σελ. 53) αποδέχεται την πλατωνική ερμηνεία ως ορθή.
Ο Α. Γωργοπαπαδάκος (Λεξικόν ανωμάλων ρημάτων, έκδ. 18η, σελ. 272 ) έχοντας ως αφετηρία την λέξη άνθος γράφει : “ρίζα αθ-, εξ ης και αθήρ (=αθέρας), ίσως και Αθήνη, Αθήναι”. Αγόρασα αυτό το Λεξικό το 1958 ( έκδ. 4η ) και είμαι σε γενικές γραμμές ευχαριστημένος. Ο συγγραφέας ήταν καθηγητής του Αμερικανικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης.

Βλέπε Πέτρου Α. Αλεξιάδη, Ετυμολογικο Λεξικό κυρίων Ονομάτων, ISBN 960-91318-0.8, έκδ. 1η έκδ., Θεσσαλονίκη, σελ. 66.
Εχω την εντύπωση, ότι ο συγγραφέας έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με την ετυμολογία ονομάτων. Εχει την κακή συνήθεια να υποβιβάζει συλλήβδιν όλους τους πανεπιστημιακούς, ιδιαιτέρως τους Ευρωπαίους (sic). Οπωσδήποτε θα υπάρχουν στην Ελλάδα καλύτερα βιβλία.

Ο Μπαμπινιώτης (Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσης, Αθήνα, σελ. 71/72 ) γράφει απλούστατα : (αρχ.Αθηνά Αθάνα Αθήνη ( ήδη μυκ. a-ta-na-po-ti-ni-ja : Αθάνα πότνια “σεβαστ’η Αθηνά”"), αγν. ετύμου, προελλην. θεωνύμιο. Βλέπε κ. Ατθίς, Αττική.
Και σε αυτήν την περίπτωση μετάνοιωσα που αγόρασα αυτο το βιβλίο ( 60 Ευρώ).

Γέννηση της Αθηνάς από την κεφαλή του Δία (Μυθολογία)

Για να εννοήσουμε , τί εστιάζεται πίσω από το μύθο, ας εφαρμόσουμε την ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ Μέθοδο. και δη πέραν της ελληνοκεντρικής προσέγγισης στο μύθο.

Οι μύθοι των Σουμερίων είναι οι αρχαιότατοι στη ιστορία της ανθρωπότητας. Σε έναν από αυτούς περιγράφεται λεπτομερειακά ο σκληρότατος πόλεμος μεταξύ των “παλαιών” θεών ( όλοι θηλυκοί ) και των “νέων” θεών (όλοι αρσενικοί). .
Μια νικούσαν οι “παλαιοί” και μια οι “νέοι” θεοί. Τελικά νίκησαν οι “νέοι” θεοί. Δηλαδή ΤΙΑΤΑΝΟΜΑΧΙΑ α λα σουμερικά.
Ερμηνεία : Μυθολογικα-ποιητικά λαμβάνει χώραν ο κοσμϊστορικός αγώνας μεταξύ του Πατριαρχαλισμού και του Μητριαρχαλισμού. Στη Μέση Ανατολή ο Πατριαρχαλισμός κατόρθωσε να επικρατήσει εδώ και έξι χιλιάδες έτη. Οι νικητές έχουν όχι μόνον γράψει την ιστορία, αλλά και τους μύθους.

Κάτι το παρόμοιο έxει συμβεί αργότερα ακριβώς προ 4200 ετών και στον ελληνικό χώρο : Συμβολικά για τους αγώνες μεταξύ των Ινδευρωπαίων (Ιαπετικοί) και των Πελασγών (αυτόχθονοι) έχει συντελεσθεί σύμφωνα με τον Εύδηλο τον Κορίνθιο ή τον ποιητή Μουσαίο η τιτανομαχία μεταξύ των θεών των Πελασγών (υπερτερούσαν οι θηλυκές θεότητες) και των ως επί το πλείστον αρσενικών θεών των Ινδοευρωπαίων. Και στον ελληνικό χώρο έχει επικρατήσει ο Πατριαρχαλισμός. Στην εποχή του έχει γραφεί η Τιτανομαχία.
Συμπέρασμα : Αυτονοήτως ή Αθηνά έχει ξεπηδήσει από την κεφαλή του Δία και όχι αντίστροφα. Ας υπενθυμίσουμε και τον διακοσμητικό ρόλο της Ηρας.
Καθημερινή (8.2.18)