Σοσιαλισμός, Σοσιαλδημοκρατία, Κομμουνισμός, Σοσιαλιστική και Αστική Κοινωνία

Σοσιαλισμός-Σοσιαλδημοκρατία-Κομμουνισμός,
Διαφορές (συνοπτικότατα), Επαναδημοσίευση

1.Σοσιαλισμός :

Ασχολούμενοι πρωτίστως με την εργατική τάξη έχουν αστοί διανοούμενοι αναπτύξει στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αι. κυρίως στην Γερμανία σκέψεις περί τως βελτίωσης των βιοτικών συνθηκών αυτής της τάξης στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Οι αντίπαλοί τους τους έχουν επισήμως ονομάσει σοσιαλιστές (π.χ. Sozialistengesetz του Bismarck).

Σε μεμονομένες περιπτώσεις πρότειναν διανοητές στην Γαλλία αλλαγή όλου του συστήματος και αντικατάστση με ένα σύστημα της κοινοκτημοσύνης.

2.Υστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει λάβει στην Ρωσία χώραν η “Μεγάλη Σοσιαλιστική Επανάσταση” με σκοπό στο μέλλον να εγκαθιδρύσει ένα κομμουνιστικό σύστημα. Αγότερα έχει εμπεδωθεί το “Διεθνές Σοσιαλιστικό Σύστημα”, το οποίο όμως έχει ονομασθεί από τις καπιταλιστικές χώρες ως κομμουνιστικό σύστημα.

Στις πρώην ανατολικές χώρες απέφευγαν να χρησιμοποιήσουν τον όρο κομμουνιστικό σύστημα ή κομμουνιστική κοινωνία με την αιτιολόγηση, ότι ακόμη δεν ωρίμασε ο χρόνος. Σε μερικές χώρες ίσχυε το επίθετο κομμουνιστικό μόνον για το εκάστοτε κόμμα.

Στην Γερμανία προσπάθησαν οι κομμουνιστές Liebknecht και Luxemburg να κάνουν το ίδιο όπως στη Ρωσία, αλλά απέτυχαν οικτρά. Εχουν διασπασθεί από το σοσιαλιστικό κίνημα και ίδρυσαν ένα ριζοσπαστικό, το κομμoυνιστικό κίνημα.

3. Στα πλαίσια σκληρών αντιπαραθέσεων με το κομμουνιστικό  κίνημα μεταλλάχθηκε το σοσιαλιστικό επίσημα σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κίνημα, το οποίο ακόμη υφίσταται. Η Σοσιαλδημοκρατία είναι ισχυρή και στις σκανδιναβικές χώρες. Η κυρία επιδίωξή του είναι ακριβώς όπως η αρχική
(Ιδέ 1.).

4. Σε μερικές χώρες της Νότιας Ευρώπης και σε αραβικές χώρες προτίμησαν στο παρελθόν τον όρο Σοσιαλισμός (στην ουσία τριτοκοσμικός) για να δείξουν, ότι δεν πρόκειται για ασήμαντες αλλαγές στα πλαίσια του υπάρχοντος συστήματος, αλλά για κάτι το καινούργιο ( π.χ. Μπάαθ-”Σοσιαλισμός” στη Συρία και στο Ιράκ), ΠΑΣΟΚ -”Σοσιαλισμός” στην Ελλάδα κτλ.).

5. Εχει δημιουργηθεί μία διεθνής οργάνωση των σοσιαλιστικών, σοσιαλδημοκρατικών και εργατικών κινημάτων και κομμάτων. Πρόεδροι ήταν μεταξύ άλλων σοσιαλδημοκράτες (W. Brand) η “σοσιαλιστές” (Γ.Α. Παπανδρέου).

Συμπέρασμα : Ο Σοσιαλισμός εστιάζεται σήμερα στην ουσία μεταξύ της Σοσιαλδημοκρατίας και του Κομμουνισμού και δη ανεξάρτητα από την επίσημη ονομασία των κινημάτων και των κομμάτων.

Καθημερινή (29.11.15)

Καθημερινή (6.8.17)

———————————————————-

Αστική και Σοσιαλιστική Κοινωνία, Διαφορά

Η αστική κοινωνία από το 1789 είναι ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗ, ενώ η “σοσιαλιστική κοινωνία” είναι στα λόγια ΜΑΖΟΚΕΝΤΡΙΚΗ, στην πραγματικότητα ΚΟΜΜΑΤΟΣΤΕΛΕΧΟΚΕΝΤΡΙΚΗ, στην οποία δεν υφίστανται ούτε βασικές ΑΤΟΜΙΚΕΣ ελευθερίες ούτε βασικά ΑΤΟΜΙΚΑ ανθρώπινα δικαιώματα.

Επομένως δεν σημειώνεται η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ του ατόμου.
Γι αυτό τον λόγο  η κατάπτωση του”Σοσιαλισμού” ήταν νομοτελειακή. Καθημερινή (17.10.15)

Ολοκληρωτικά Συστήματα (όρος) : Φασισμός, Εθνικοσοσιαλισμός, Κομμουνισμός (Στάλιν-Ηίτλερ, Διαφορές)

Ολοκληρωτικά κοινωνικοπολιτικό συστήματα ,

τα οποία αναδεικνύουν έως τώρα τις εξής εκφάνσεις :

ιταλικός Φασισμός, γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός, ρωσικός Κομμουνισμός-Σταλινισμός, κινέζικος Κονφουκιανισμός-Σοσιαλισμός, Ισλαμικός Κληρικοφασισμός. Τάσεις σε ολοκληρωτισμό έχουν μερικά αυταρχικά συστήματα όπως στην Τουρκία και στην Ρωσία.

Στα πλαίσια της ελληνικής Ριζοσπαστικής (Ακρας) Αριστεράς σημειώνονται σε μερικές περιπτώσεις ελαφρές τάσεις σε ολοκληρωτικές σκέψεις και ενέργειες υπό τον μανδύα της νομιμότητας (Κωνσταντοπούλου) και της Γνήσιας Ακροαριστεράς (Λαφαζάνης).

Τα κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα όλων των ολοκληρωτικών συστημάτων είναι τα ακόλουθα : απόρριψη του ατόμου και του πολίτου, απόρριψη της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και των ελευθεριών, επικράτηση μόνον μίας ιδεολογίας σχεδόν με γνωρίσματα μίας θρησκείας (στον Ισλάμ δεδομένη), ιεραρχική οικοδόμηση της κοινωνίας και του κράτους με δικτάτορες ως ηγέτες-μεσσίες, προσωπολατρεία του εκάστοτε ηγέτη (ο ηγέτης ως παντοδύναμος, παντογνώστης: πολιτικός, φιλόσοφος, οικονομολόγος, ποιητής κλπ.), οικονομικός κρατισμός, παντοδύναμη μυστική ασφάλεια, εκτεταμένος χαφιεδισμός,. ισχυρό και αυταρχικό Δημόσιο, συνδιασμός κοινωνικών και εθνικιστικών στοιχείων, ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ.

Καθημερινή (6.8.15, 3.3.17)

————————————————————-

Φασισμός, Εθνικοσοσιαλισμός, Ορισμοί

Εννοιολογικό χάος
Πολυάριθμες φορές έχω διαπιστώσει, ότι στην Ελλάδα λαμβάνει χώραν μία επιπόλαια και βολονταριστική χρησιμοποίηση εννοιών με διεθνώς συγκεκριμένο και καθορισμένο περιεχόμενο.
Ισως να παίζουν γνωστές πτυχές της νεοελληνικής νοοτροπίας, όπως η οκνηρία και η επιπολαιότητα ένα προσδιοριστικό ρόλο. Χρειάστηκα πολλά χρόνια για την εξεύρεση των αιτιών αυτού του παράξενου, ανατριχιαστικού και στην Ευρώπη μοναδικού φαινομένου.

Η κυρία αιτία έγκειται στην σχεδόν γενική επικράτηση της Αριστεράς στον δημόσιο πολιτισμικό τομέα στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Λόγω ιδεολογίας έχει η Αριστερά καπαρώσει και διαστρεβλώσει συστηματικά σημαντικές και αναμφισβήτητες έννοιες ( π.χ. λαός, καπιταλιστής, ιδιωτική πρωτοβουλία, επιχειρηματικότητα, φιλελευθερισμός, φασισμός, κομμουνισμός, παγκοσμιοποίηση κτλ. ), οι οποίες χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα από τον αριστερό όλων των αποχρώσεων chacun a sa facon (σύμφωνα με το γούστο του ).
Ούτως η άλλως πιστεύει η Αριστερά, ότι κατέχει μόνη και εσαεί την „απόλυτη” και “αιώνια” αλήθεια.

Αυτό είναι για μένα λόγος, να εξηγήσω τς έννοιες “Φασισμός” και “Εθνικοσοσιαλισμός”, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε εγχειρίδια και λεξικά των πολιτικών επιστημών και διδάσκονται διεθνώς σε  πανεπιστήμια.
Περί αυτών των termini scientifici (επιστημονικοί όροι) υφίσταται ένας consensus generalis professorum et doctorum (γενική ομοφωνία των καθηγητών και δοκτόρων).
Πέραν αυτής της ομοφωνίας επικρατούν η γλωσσολογική ασυδοσία , το εννοιολογικό χάος, ο πολιτικός καθώς και ο δημοσιογραφικός υπερεξυπνακισμός και επιδερμισμός.

Φασισμός (Ιταλία)
Ο Φασισμός είναι μία γενική έννοια εθνικιστικού, αντιδημοκρατικού, αντιφιλελεύθερου και αντιμαρξιστικού προσδιορισμού με τα εξής καθοριστικά χαρακτηριστικά :
ολοκληρωτισμός, ιμπεριαλισμός, μιλιταρισμός, κανόνας του αρχηγού ( Duce ), ιεραρχική οικοδόμηση της κοινωνίας και του κράτους. Η βάση του ήταν τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, από τα οποία έχουν προέλθει και τα περισσότερα ηγετικά στελέχη.

Εθνικοσοσιαλισμός (Γερμανία)

Ο Εθνικοσοσιαλισμός παρέλαβε πολλά στοιχεία του φασισμού , εισήγαγε όμως και άλλα.
Γενικά τον χαρακτηρίζουν τα ακόλουθα γνωρίσματα : κανόνας του παντογνώστη και πανίσχυρου αρχηγού (Führer), φυλετική “ανωτερότητα” των Γερμανών ως των γνήσιων «Αρίων» ( σημαίνει γλωσσολογικά στην Σανσκριτική και στην αρχαία Ιρανική «Οι ευγενείς», Ιράν :»Χώρα των Αρίων», δηλαδή ουδεμία σχέση με τα γερμανικά φύλα ) και ταυτόχρονα κατωτερότητα των άλλων λαών, στην Ευρώπη ιδιαιτέρως των σλαβικών , δεξιός εξτρεμισμός, αντισημιτισμός, αυταρχισμός, τρομοκρατία κατά των πολιτικών αντιπάλων και το πιό απαίσιο, η βιομηχανική μαζική εξόντωση των Εβραίων, των Ρόμα και Σίντι, των ομοφυλόφιλων και των διανοητικά και σωματικά ανάπηρων.

Πρόκειται για κοινωνικοπολιτικά ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ολοκληρωτικού χαρακτήρα . Αν και ιδεολογικά διαφορετικά ήταν και ο Σοσιαλισμός-Κομμουνισμός όχι μόνον στην έκφανση του Σταλινισμού ένα ολοκληρωτικό σύστημα, γι αυτό και απέτυχε παταγωδώς. Οπερ εστί φαεινότερον του ηλίου.

Δεν είναι λοιπόν σωστό να αποκαλούμε κάθε ενέργεια που δεν μας αρέσει φασισμό. Το πολύ θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί το επίθετο “φασίζον” ( π.χ. «φασίζουσα συμπεριφορά”, φασίζουσες αντιλήψεις» κ.ο.κ. ). Επίσης δεν ευσταθεί να γίνεται λόγος για “κόκκινο φασισμό”, για “κληρικοφασισμό” η για “ισλαμοφασισμό”.

Έννοιες και το περιεχόμενό τους είναι συγκεκριμένα ιστορικά δεδομένα. Επομένως δεν είναι από λογική άποψη επιτρεπτό να εφαρμόζονται αυτές σε νέα φαινόμενα, τα οποία δεν εκπληρώνουν τις εννοιολογικές απαιτήσεις ήδη διατυπωθέντων όρων. Η ερμηνεία είναι υποκειμενική . Γι αυτό δεν μπορεί αυτή να αντικαταστήσει ένα αντικειμενικά υφιστάμενο φαινόμενο.

Δημοσιευθέν από το 2012 επανειλλημμένως στον ηλεκτρονικό τύπο όλων των κεντρικών εφημερίδων, το νεότατο στην Καθημερινή (3.12.14, 3.3.17, 7.5.17).

—————————————————————

Ρωσικός Κομμουνισμός, Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός

Κοινά χαρακτηρισικά : ολοκληρωτισμός ( επικράτηση μόνον μίας κοσμοθεωρίας), έλλειψη δημοκρατίας,  του citoyen  (πολίτης, αντ αυτού η αγέλη), προσωπικών αστικών ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων , απόλυτη διτατορία.

Διαφορές :

α) Ο Χίτλερ έχει ελεύθερα εκλεχθεί από τον γερμανικό λαό, ενώ ο Λένιν και ο Στάλιν έχουν αρπάξει την εξουσία μέσω βίαιας επανάστασης.

β) Ο Ρωσικός Κομμουνισμός έχει εξοντώσει μέρος του δικού του πληθυσμού, ενώ ο Εθνικοσοσιαλισμός έχει επιδιώξει την εξόντωση άλλων ευρωπαϊκών εθνών, ιδιαιτέρως των σλαβικών.

γ) Ο Κομμουνισμός δεν ήταν εντόνως ρατσιστικός, ενώ ο Εθνικοσοσιαλισμός ήταν άκρως ρατσιστικός και έχει διαπράξει το μεγάλο έγκλημα του Ολοκαυτώματος κατά των Εβραίων.

δ) Ο Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός ήταν επιθετικός, κατακτητικός και καταστρεπτικός, ενώ ο ρωσικός κομμουνισμός ήταν κατ αρχάς αμυντικός και πέραν τούτου έχει συμβάλει σημαντικά στην στρατιωτική νίκη επί του χιτλερισμού, αλλά ύστερα από τον 2ο Παγκόσιο Πόλεμο έχει επιβάλει βιαίως τον Κομμουνισμο σε όλη την Ανατολική και εν μέρει στη Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη.

ε) Ο Εθνικοσοσιαλισμός έχει εξουδετερωθεί από ξένες δυνάμεις, ενώ ο Κομμουνισμός έχει καταρρεύσει χωρίς παγκόσμιο και χωρίς εμφύλιο πολεμο, δηλαδή μπατίρισε.Τα Νέα (11/04/2015)