Τρομοκράτες ως Ηρωες ;

Τρομοκράτες ως  ήρωες  ή το νεοελληνικό  εννοιολογικό χάος, μία συστηματική θεώρηση

Στο Βήμα (5.12.2014) ο γνωστός δημοσιογράφος Γεώργιος Μαλούχος έχει χαρακτηρίσει τον φυλακισμένο νεαρό εγκληματία Ρωμανό ως ήρωα.

Πολλάκις έχουμε διαπιστώσει ότι  οι Νεοέλληνες έχουν μίαν ισχυρή ροπή  σε  παρερμηνεία έως σε διαστρέβλωση  εννοιών και όρων με  κατά τα άλλα συγκεκριμένο και καθορισμένο περιεχόμενο. Κατά την ταπεινή γνώμη μου  έχει φθάσει αυτό το λεκτικό χάος παράλληλα στον γενικό μηδενισμό και στην ισοπέδωση των κανόνων της λογικής και της αισθητικής  στο αποκορύφωμά της στην διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Ιδιαιτέρως  εκπρόσωποι των αριστερών κινημάτων  διακατέχονται από ένα  μάλλον παράξενο πνεύμα γλωσσολογικής ασυδοσίας, αθυροστομίας και μεγαλοστομίας.

Ισως να παίζουν  έναν σημαντικό ρόλο και ο  υπερεξυπνακισμός καθώς και ο σουρεαλισμός, μερικές  από τις εγγενείς διαχρονικές  παθογένειες του Νεοέλληνα :  Ολοι τα ξέρουν όλα, ακόμη και ένας τελείως  άσχετος και ανίδεος  βάζει και έναν καθηγητή  ευρωπαϊκού πανεπιστημίου  στην θέση του  και δη στον κλάδο του ! Είχε αναμφιβόλως ο Αγγλος ναύαρχος Gordon  στα μέσα του 19ου αι. δίκιο με την διαπίστωσή του, ότι   κάθε   Ελληνας  στρατιώτης παριστάνει τον στρατηγό και  κάθε ναύτης  τον ναύαρχο.

Διεθνώς είνα  αυτονόητο και κανονικό να εκφέρει κανείς γνώμη επί προβλημάτων, τα οποία κάπως κατέχει και περί όρων, τους οποίους  γνωρίζει. Αν όχι,  πρέπει να διαβάσει  τα απαραίτητα περί της σημασίας μίας έννοιας σε έγκυρα λεξικά. Αυτό όμως αντιτίθεται σε μίαν από τις βασικές αρχές βίου του μέσου Νεοέλληνα και δη της ήσσονος προσπάθειας, η οποία είνα  μάλλον μία διπλωματική περιγραφή της φυγοπονίας.

Αλλά σημειώνεται ειδικά στις σελίδες των εφημερίδων  και ένα άλλο λίαν δυσάρεστο φαινόμενο  των πολλών ιδεοληψιών  που σημαίνει ότι οι περισσότεροι αναγνώστες ή σχολιαστές δεν ενδιαφέρονται ούτε για την αντικειμενική αλήθεια , ούτε για εμπεριστατωμένες γνώσεις , αλλά αποκλειστικά  για την ιδεολογική πολιτική ή για την κομματική τους τοποθέτηση. Με αυτόν τον τρόπο συμβαίνει πολλάκις  να μεταλλάσσεται ταχέως ένα θύμα κάποιου δυστυχήματος σε ήρωα  για  κοινωνική δικαιοσύνη ή  σε μάρτυρα και ένας αναρχικός εγκληματίας (π.χ. ο Ρωμανός) σε ήρωα.

Περί της έννοιας  Ηρωας

Σύμφωνα με το Λεξικόν  Νέας Ελληνικής Γλώσσης , Πρωϊας  ( Πρώτος τόμος, σελ.  1131 ) σημαίνει  η έννοια  Ηρωας  „γενναίος  μέχρις  αυτοθυσίας, υπερμέτρως ανδρείος, θαρραλέος“ ). Αναφέρονται και μερικά επίθετα όπως „ηρωικός λαός“,  „ηρωική αντίστασις“, „ηρωικός στίχος“ και „ηρωικόν  μέτρον“. Το έγκυρο γερμανικό ετυμολογικό λεξικό  Das große Fremdwörterbuch ( Leipzig, Wien et alt., 2000, S. 553 ),  εμπεριέχει τον εξής ορισμό :„ Ηρωας της ελληνικής Μυθολογίας ,  ο οποίος είναι ένας ημίθεος… ή λατρεύεται λόγω των κατορθωμάτων ως ημίθεος“ (δική μου μετάφραση).  Από αυτόν τον ορισμό απορρέει το συμπέρασμα, ότι τα ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ  εστιάζονται στο επίκεντρο  της έννοιας του Ηρωα.

Μυθική διάσταση της έννοιας Ηρωας

Στα  ποιήματα του Ομήρου  χρησιμοποιείται η έννοια Ηρωας ( ήρως)  για θνητούς υπό την έννοια του ιδιαιτέρου πολεμιστού , ενώ στα ιστορικά χρόνια  αφορά η έννοια Ηρωας  σε γενικές γραμμές υπεράνθρωπους μεγάλους ήρωες της προϊστορικής εποχής, οι οποίοι ήταν ημίθεοι.

Στη μυκηναϊκή εποχή  θεωρούνταν οι αριστοκράτες ως ήρωες, οι οποίοι στην ζωή τους έχουν κάνει μεγάλα κατορθώματα και γι αυτό   ήταν και ύστερα από τον θάνατό τους λόγω της ιδιαίτερης  ισχύς τους σε θέση να ασκούν σημαντική επιρροή  στην ζωή των ανθρώπων.

Υστερα από τον 5ο αι. αρχισε η ηρωοποίηση, δηλαδή η λατρεία  πολιτών μετά τον θανατό τους, οι οποίοι είχαν να αναδείξουν  καθοριστικές επιτεύξεις ή κατορθώματα για την εκάστοτε πόλη ( πεσσόντες για την πατρίδα, στρατιωτικοί αρχηγοί, ευεργέτες , βασιλείς κτλ.). Τοιουτοτρόπως έχει εμφανισθεί η συνήθεια της  προσωπολατρείας των ηγετών , η οποία έχει εξελιχθεί  στην ελληνιστική εποχή (διάδοχοι και επίγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ) σε αποθέωση των βασιλέων , κάτι  που  έχουν παραλάβει οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες  γράφοντας προ του ονόματός τους το επίθετο  divinus (θεϊκός),  ( Ιδέ εκτενώς το Standard-Lexikon der Alten Welt, Edit. Carl Andresen et alt., Düsseldorf , Zürich,  2. Band S. 1282. Ενδιαφέρουσα πληροφορία για τους αναγνώστες : Το τεράστιο  Λεξικό ( τρεις τόμοι, συνολικά 7.500 πυκνογραμμένες σελίδες ) έχει συγγραφεί από 236 ειδικούς επιστήμονες  στον τομέα του αρχαίου κόσμου (Ελλάς, Ρώμη) από σχεδόν ολα τα πανεπιστήμια της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας ). Αυτό είναι ευρωπαϊκή εμβρίθεια και επιστημονικότητα).

Οι ειδικοί επιστήμονες αναφέρουν  τις επιτεύξεις των ηρώων , όπως π.χ. την ίδρυση πόλεων  την νομοθέτηση,  την συμβολή στον πολιτισμό, την εφεύρεση της γραφής, σημαντικές εφευρέσεις  στην γεωργία, στην μεταλλουργία, στην πολεμική τέχνη,  επιτυχέστατους ολυμπιονίκες  κτλ. (Ιδέ A. Brelich, Gli eroi greci, Roma, 1958, p. 91 ss. ) ή ήταν νικητές στον αγώνα  εναντίον των δυνάμεων του χάους (δράκοι, δαίμονες, τέρατα, γίγαντες ).

Οι πιό γνωστοί ήρωες στην παγκόσμια μυθολογία είναι  ο Gilgamesh στην Σουμερία, ο Ηρακλής και ο Θησέας,  ο Fu-hsi στην Κίνα, ο Arjuna στις Ινδίες, ο Faro στην Αφρική, o  Itzamma  στους Ινδιάνους και ο Kupua  στην Πολυνησία (Ιδέ G. Billinger, Knaurs Lexikon  Mythologie, München, 2004, S.196 ).

Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα ανήκουν στην  κατηγορία του ήρωα πρωτίστως οι εξής άνθρωποι : από την αρχαία ελληνική ιστορία  οι νικητές στους  πολέμους κατά των Περσών εισβολέων  και οι  300 των Θερμοπυλών, από την νεώτερη ιστορία οι περισσότεροι θυσιασθέντες αρχηγοί και μαχητές του απελευθερωτικού αγώνα κατά των Τούρκων, οι  περισσότεροι πεσσόντες αρχηγοί και μαχητές  του αμυντικού αγώνα κατά της ιταλικής εισβολής και πολλοί  αγνοί  πατριώτες θυσιασθέντες μαχητές κατά των Γερμανών κατακτητών.

Πέραν τούτου  υπάρχουν και ηρωϊκές συμπεριφορές όπως η βοήθεια με μεγάλο ρίσκο για την ιδίαν ζωή προς αποτροπή  μεγάλης  ζημίας για το σύνολο ή απέναντι σε συνανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται σε  άμεσο και μεγάλο κίνδυνο. Συμπέρασμα : Ο νεαρός αναρχικός δεν είναι φυσικά  ήρωας, αλλά  ένα άτομο με διεστραμμένες πολιτικές αντιλήψεις.

Η ηρωοποίηση εκ μέρους του κ. Μαλούχου είναι ένδειξη του σουρεαλισμού και του μυθοεθισμού  των περισσότερων Νεοελλήνων, μια που οι θρύλοι κα τα παραμύθια δεν προϋποθέτουν σκληρή εργασία, ιδρώτα, συστηματικότητα, σχεδιασμό και μεθοδικότητα.

Δημοσιευθέν συχνά στην Καθημερινή (τελευταία φορά στις

Δημοσιευθέν ως ειδικό σχόλιο στο Βήμα (5.12.2014) και στην Καθημερινή (29.9.16,19.7.17).

 

 

 

 

 

Χρυσή Αυγή , Προσωρινή Ανάλυση, Σβάστικα

Χρυσή Αυγή, Μία Προσωρινή Ανάλυση

H παρούσα ανάλυση έχει ήδη από το 2012 συχνά δημοσιευθεί στην ηλεκτρονικη έκδοση σχεδόν όλων των κεντρικών εφημερίδων καθώς φυσικά και στο Μπλογκ μου.
Αν και δεν είμαι οπαδός της Χ.Α. ,προσπαθώ να τοποθετηθώ νηφάλια και ψύχραιμα, κάτι που είναι στους φανατισμένους και συγκρουσιακούς Νεοέλληνες τελείως άγνωστο.

1.Τί είναι η Χ.Α. ;

Είναι μόνον κόμμα η και πολιτικό κίνημα ; Αναμφιβόλως  η Χ.Α. είναι ένα επίσημο κόμμα με βουλευτές στην Βουλή. Η επιρροή της αυξάνει, γεγονός που είναι ένδειξη , αν και η ηγεσία της έχει όχι πειστικά νόμιμα φυλακισθεί, ότι αυτή στηρίζεται σε ένα όχι ασήμαντο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.
Επαναλαμβάνομαι : Πρόκειται για ένα τμήμα του ελληνικού έθνους και της ελληνικής κοινωνίας με δικά του ανθρώπινα δικαιώματα, με τα οποία δεν επιτρέπεται να παίζει ουδείς λόγω μικροπολιτικών συμφερόντων.

Προ πολλών ετών έχουμε πολλάκις διαπιστώσει, ότι μερικά μέλη της Ν.Δ. είχαν σχεδόν τις ίδιες αντιλήψεις όπως σήμερα τα μέλη της Χ.Α. ή αργότερα του ΛΑΟΣ. Δεν μπορούμε όμως σίγουρα να αποδείξουμε, ότι ανεπίσημα υπήρχε στη Ν.Δ. μία συνιστώσα αυτού του είδους.

2. Διατί ιδρύθηκε η Χ.Α. ;
Διατί αυτή ήταν από πολιτική άποψη οφθαλμοφανώς αναγκαία ;

Διότι ανταποκρίνεται στον πολιτικό τρόπο σκέψης όχι λίγων Ελλήνων. Επομένως έχει η ίδρυσή της αντικειμενικό χαρακτήρα σε συνδυασμό με υποκειμενικες προϋποθέσεις. Στην ουσία εστιάζεται η κυρία αιτία της εμφάνισής της στο όντως μεγάλο πρόβλημα των παράνομων μεταναστών αλλά και στις τραγικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης, αν και η Χ.Α. προϋπήρχε.

3. Στηρίζεται η Χ.Α. σε μίαν ιδεολογία ;

Ναι μεν αλλά η ιδεολογική της βάση είναι ασαφής και χαώδης φασίζουσα, αλλά μπορεί κανείς να διαπιστώσει και άλλες συνεχώς μεταλλαζόμενες τάσεις ( Ιδού ιδιαιτέρως : Κ.Πικραμένος, Χρυσή Αυγή-Το Τελος της Μεταπολίτευσης ( http:ekdotika.blogspot.com ).
Δηλαδή η Χ.Α λειτουργεί μάλλον ως ένας ιδεολογικοπολιτικός χαμαιλέων.
Βαθμιαίως αποκρυσταλλώνoνται τα προσδιοριστικά γνώρισματά της : πρωτόγονος ρατσισμός και θεοποίηση της βίας.

4. Μπορεί η Χ.Α. να συγκριθεί με το γερμανικό εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα ;

Ασφαλώς όχι, γιατί οι Γερμανοί φασίστες είχαν ένα σχετικά υψηλό μορφωτικό επίπεδο και ήταν εκτός τούτου τέλοια οργανωμένοι. Μία σύγκριση είναι δυνατή μόνον με την SA ( Sturmabteilungen : Τάγματα εφόδου ) ιδίως σε ό,τι αφορά την πρωτόγονη βία και το φυλετικό μίσος.

Εφαρμόζωντας την συγκριτική μέθοδο διαπιστώνουμε άνευ ιδεολογικών παρωπίδων, ότι έως σήμερα η βία εκ μέρους των “αριστερο”αναρχικών είναι, σε ό,τι αφορά την εντατικότητα και το μέγεθος, πολύ πιό επικίνδυνη και κυριολεκτικά πιό καταστροφική ( γνωστά γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας με θύματα ) από την βία της Χ.Α.
Σε γενικές γραμμές υπάρχουν ήδη μερικά χαρακτηριστικά ενός φασίζοντος κινήματος μάλλον βαλκανικού τύπου, δηλαδή απλοϊκού και καθυστερημένου.

5. Είναι η Χ.Α. σε θέση να συμβάλλει στην επίλυση των υπαρχόντων οικονομικών προβλημάτων;

Αναμφιβόλως όχι, γιατί κάτι τέτοιο δεν ανταποκρίνεται στο πρόγραμμα ενός απολύτως μονοδιάστατου κόμματος και γιατί δεν διαθέτει στελέχη με την απαραίτητη κατάρτιση και μόρφωση. Στην αρχαία Ελλάδα ο Αριστοτέλης θα την θεωρούσε ως κίνημα του όχλου. Υπάρχει όντως ένδειξη, ότι πρόκειται για πολιτικό κίνημα του κοινωνικού υποστρώματος , εν μέρει και της κατώτερης μεσαίας ταξης.

6. Έχει μέλλον ;

Ναι, όσο διαρκούν να υπάρχουν τα προαναφερθέντα προβλήματα. Θα συνεχίσει να παίζει και στο μέλλον μόνο τον σχετικά εύκολο ρόλο του τιμωρητέα και εκδικητή των “αδικημένων.”

7. Είναι η απαγόρευση του κόμματος χρήσιμη ;

Για τους παρακάτω λόγους όχι :

α ) Γιατί πρόκειται για ένα κόμμα που εκπροσωπεί μία μερίδα του ελληνικού λαού.

β ) Θα μπορούσαν οι πολιτικοί της να αλλάξουν γρήγορα την ονομασία του κόμματος η να ιδρύσουν ένα παρόμοιο κόμμα.

γ ) Θα ήταν πιό αποτελεσματικό να χρησιμοποιηθούν σοβαρά πολιτικά επιχειρήματα στην αντιπαράθεση με την Χ. Α. εντός και εκτός της Βουλής και όχι εύκολοι συναισθηματισμοί και μη απαραίτητες προσωπικές προσβολές και νομικά μη πειστικοί φυλακισμοί, μέσω των οποίων στην ουσία μεταβάλλονται οι φυλακισμένοι χρυσαυγίτες σε ήρωες.
Δηλαδή η κυβέρνηση κάνει όχι μόνον τακτικά λάθη αλλα και αφάνταστα τακτικά ατοπήματα. Κοιμούνται άραγε οι νομικοί σύμβουλοί της ;

Εκτός τούτου θα ήταν ούτε επιτρεπτό, ούτε λογικό, ούτε ανθρώπινο να φυλακίζουν στα καλά καθούμενα και απλά μέλη αυτού του κόμματος. Με αυτόν τον παράλογο τρόπο μεταβάλλονται μισό εκατομμύριο Ελληνες σε σφοδρούς αντιπάλους της δημοκρατίας , ας είναι και λαβωμένη και υποαναπτυγμένη, εκ μέρους πρωτίστως πάμπολλων διεφθαρμένων αστών πολιτικών.

Εγείρεται λοιπόν το δικαιολογημένο ερώτημα, εάν αυτοί υπό τον φακό της ηθικής είναι καλύτεροι από τους Χρυσαυγίτες, οι οποίοι δεν έχουν κλέψει από τον εθνικό πλούτο, όπως τα γνωστά λαμόγια και καθάρματα των κυβερνητικών κομμάτων.

δ ) Να καταβάλλουν τα μεγάλα κόμματα  προσπάθειες για να υπερβούν τις παραδοσιακές τους αδυναμίες ( ανικανότητα, διαφθορά,αρπαχτή, ανηθικότητα, νεποτισμός, καραμπινάτη ψευτιά και βάλε, ( Ιδέ εδώ στο Μπλογκ την εκτενή μελέτη “Νεοέλλην Ανήρ Πολιτικός, Αλήτης, Κάθαρμα, Μπάσταρδο”) με απώτερο σκοπό την υπέρβαση πρωτίστως των οικονομικών αντιξοοτήτων καθώς και την επίλυση του προβλήματος των παράνομων ξένων.

Δημοσιευθέν από το 2012 επαναλλειμμένως στην ηλεκτρονική έκδοση σχεδόν όλων των κεντρικών ελληνικών εφημερίδων  (Καθημερινή, Το Βήμα, Τα Νέα, iefimerida, Tο Πρώτο Θέμα).

——————————————-

Σβάστικα και Χρυσή Αυγή

Ηγετικά μέλη της Χρυσής Αυγής διαλαλούν συχνά και παντού, ότι η Σβάστικα ( Αγκυλωτός Σταυρός )  προέρχεται ως σύμβολο από την Αρχαία Ελλάδα. Αυτό είναι μόνον εν μέρει αληθές υπό το νόημα,  ότι και οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν αυτό το σύμβολο το οποίο εμπεριέχει πολλές πτυχές.

1. Ιστορικά

Πρόκειται για μίαν έννοια  της σανσκριτικής ( Aρχαίας ινδιικής ) γλώσσας που ανήκει στην οικογένεια των σάτεμ-„ινδοευρωπαϊκών γλωσσών“, από τον αριθμό σατ : 100. Οι ευρωπαϊκές γλώσσες ανήκουν στην οικογένεια των χάτεμ-„ινδοευρωπαϊκών“ γλωσσών από τον αριθμό (χ)εκατόν της Aρχαίας ελληνικής γλώσσας. Μεταξύ των γλωσσών των δύο οικογενειών υπάρχουν ακόμη και ύστερα από περίπου 7500 χρόνια πολυάριθμες ομοιότητες.

Όλες οι εθνότητες των δύο οικογενειών καθώς και οι Κινέζοι γνώριζαν την Σβάστικα ( Αγκυλωτός Σταυρός, αλλά ανάποδα,  Hakenkreuz στα γερμανικά ). Το σύμβολο ήταν όμως γνωστό και σε προϊνδοευρωπαϊκούς πολιτισμούς ( Μοχέντσιο Ντάρο στην Ινδία, 2500 π.Χ.)

2. Γλωσσολογικά„ : “Σημείο σε σχήμα σταυρού που φέρνει ευτυχία“.

3. Σημασιολογικά

α ) Αιώνια επανάληψη του ξαναγέννησης ( Σανσκρικά : „Σαμσάρα“).
β ) Κατεύθυνση κίνησης υπό το νόημα του κύκλου που σημαίνει επανάληψη των εποχών του έτους και του ηλιακού έτους.
γ ) Στην Αρχαία Κίνα ( 2000 π.Χ. ) ονομαζόταν το σύμβολο „Βαν –Τζου“ με την σημασία των τεσσάρων κατευθύνσεων του ουρανού.
δ ) Στον βουδδιστικό πολιτισμό θεωρείται ως „Σφραγίδα επί της Καρδιάς του Βούδδα” ).
ε ) Στο Θιβέτ είναι σύμβολο της ευτυχίας .
ζ ) Στην ινδική Θρησκεία του Γιαϊνισμού σημαίνει τέσσερα χέρια : Κόσμοι των θεών, των ανθρώπων , των ζώων και του Άδη.
η )  Στην Αρχαία Ελλάδα το βρίσκουμε σε πολλές παραλλαγές, εκτός τούτου και στον Μαίανδρο, αλλά κεκομμένο καθώς και ως πολλαπλασιασμό του ψηφίου Γ, γνωστό ως „Σταυρός των Γάμμα“ ( „Crux Gammata“).
θ ) Στην παράδοση των Αρχαίων Γερμανών το έβλεπαν ως συμβολικό Σφυρί του θεου Θορ („Thorshammer“).
Ι) Στην βόρεια Ινδία είναι ακόμη και σήμερα στολίδι γυναικών.

Οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές το έχουν εκμεταλλευθεί . Και όμως δεν υπήρχε στην Ευρώπη  μία συνέχεια  της γνωστότητας του συμβόλου.
Ενας Αγγλος αξιωματικός το είδε στην Βόρεια Ινδία, του άρεσε πολύ και το χρησιμοποιούσε ως ένα είδος παράσημου. Σε μία δεξίωση στρατιωτικών και διπλωματών στο Λονδίνο στις αρχές του 20ου αι. το είδε για πρώτη φορά ένας αξιωματικός του ρωσικού στρατού , γερμανικής καταγωγής,   καταγόμενενος από την Βαλτική.

Ύστερα από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο εγκατάλειψαν πολλοί Γερμανοί τις βαλτικές χώρες και επέστρεψαν στην Γερμανία, όπου ειδικά οι πρώην αξιωματικοί  έχουν συμβάλλει στην καταστολή της κομμουνιστικής εξέγερσης το 1918.

Ο προαναφερθείς  αξιωματικός έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στις μάχες και διέδωσε το σύμβολο και σε άλλους Γερμανούς στρατιωτικούς, οι οποίοι ανήκαν αργότερα στους πρώτους οπαδούς του Χίτλερ. Αυτοί το αποθέχθηκαν και το έκαναν σύμβολο της ιδεολογίας τους.  Ο ίδιος ο Χίτλερ το έχει διαμορφώσει στην αντίθετη κατεύθυνση  των ποδιών.

Δημοσιευθέν στον ηλεκτρονικό τύπο (Το Βήμα, iefimerida)

Πηγή
-U. Müller-Kaspar ( Hrsg ), Die Welt der Symbole, Ein Lexikon, Wien , 2005
Knaurs Lexikon der Symbole, Köln , 2004